అరఫా దినం – షేక్ అబ్దుర్రజ్జాఖ్ అల్-బద్ర్

The Day of ‘Arafah – by Shaykh ‘Abdurrazzāq al Badr [Video|Ar-En Subtitles]
https://youtu.be/b_laOsp-N6Y [56 min]

గౌరవనీయ సోదరులారా, అరఫా దినం చాలా గొప్ప దినం. దానికి ఇవ్వాల్సిన సరైన ప్రాముఖ్యతను మనం ఇవ్వాలి, దాని స్థాయిని మనం తెలుసుకోవాలి. దాని స్థానం మరియు ప్రాధాన్యత పట్ల మనం స్పృహతో ఉండాలి. తద్వారా దాని అపారమైన ప్రాముఖ్యతను, ఉన్నత స్థాయిని అలాగే దాని గొప్ప అంతస్తును స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుని మనం ఆ రోజులోకి ప్రవేశించగలము. ఇది మరే ఇతర దినం లాంటిది కాదు, ప్రత్యేకంగా అరఫాలో నిలబడే భాగ్యాన్ని అల్లాహ్ ఎవరికైతే ప్రసాదించాడో వారికి ఇది మరింత ప్రత్యేకం, అయితే ఈపుణ్యం కేవలం వారికి మాత్రమే పరిమితం కాదు.

ఎందుకంటే, మీ అందరికీ తెలిసినట్లుగా, అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండటం గురించి ప్రవక్త(సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: “గత సంవత్సరం మరియు రాబోయే సంవత్సరం పాపాలను అల్లాహ్ క్షమిస్తాడని నేను ఆశిస్తున్నాను.” ఇది సాధారణ ముస్లింలకు వర్తిస్తుంది. హజ్ యాత్రికుల (హాజీల) విషయానికొస్తే, వారు అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండక పోవడమే వారికి ఉత్తమం. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహివసల్లం)ను ఆదర్శంగా తీసుకుని, ఆ గొప్ప మరియు పవిత్రమైన రోజున అల్లాహ్ స్మరణలో (జిక్ర్), దుఆలు చేయడంలో మరియు అల్లాహ్ ధ్యానంలో గడపడానికి వారు తమను తాము, తమ శరీరాలను బలోపేతం చేసుకోవాలి. ఉమ్ముల్ ఫజ్ల్ బింత్ అల్-హారిస్(రజియల్లాహు అన్హా) ఉల్లేఖించిన హదీసు సహీహైన్ (బుఖారీ, ముస్లిం)లో ఉంది, ప్రవక్త(సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఉపవాసం ఉన్నారా లేదా అనే విషయమై కొందరు ఆమె దగ్గర చర్చిస్తున్నారు, అది అరఫా రోజు. కాబట్టి, ఆమె ఒక కప్పు పాలు తీసుకుని ప్రవక్తకు అందించగా, ఆయన దానిని త్రాగారు. ‘మీరు చూస్తున్నదే సమాధానం’ అని ఆమె చెప్పినట్లుగా అది ఉంది. ప్రవక్త దానిని త్రాగారు, కాబట్టి ఆయన ఉపవాసం లేరని తెలిసింది. కాబట్టి, అరఫా రోజున హాజీలు ఉపవాసం ఉండక పోవడమే సున్నత్. హాజీలు కాని ఇతరుల విషయానికొస్తే, అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండటం అనేది ఐచ్ఛిక (నఫిల్) ఉపవాసాలలో అత్యుత్తమమైనది. నిశ్చయంగా, ప్రవక్త ఇలా అన్నారు: “గత సంవత్సరం మరియు రాబోయే సంవత్సరం పాపాలను అల్లాహ్ క్షమిస్తాడని నేనుఆశిస్తున్నాను.”

అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) హితబోధ : ధర్మ జ్ఞానం యొక్క విశిష్టత

అల్-ఇస్తిఖామహ్ మ్యాగజైన్, సంచిక నం.6 – జుల్-ఖైదా 1417 హిజ్రీ / మార్చి 1997
మూలం: https://abdurrahman.org/2014/01/15/advice-of-alee/

హజ్రత్ అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) కుమైల్ ఇబ్న్ జియాద్ కు చేసిన ఈ హితబోధలో జ్ఞానం (ఇల్మ్) యొక్క గొప్పతనాన్ని, ప్రాముఖ్యతను వివరించారు. ఆయన మనుషులను మూడు రకాలుగా వర్గీకరించారు: సత్యమార్గాన్ని చూపే నిజమైన పండితులు, జ్ఞానాన్ని అభ్యసించేవారు, మరియు సరైన అవగాహన లేకుండా ఇతరులను గుడ్డిగా అనుసరించే సామాన్యులు. సంపదను మనమే రక్షించుకోవాలని, ఖర్చు చేస్తే అది తగ్గిపోతుందని, కానీ జ్ఞానం మనల్ని రక్షిస్తుందని, ఆచరించిన కొద్దీ అది పెరుగుతుందని తెలుపుతూ సంపద కంటే జ్ఞానమే అత్యుత్తమమైనదని ఆయన నొక్కి చెప్పారు. ధర్మాన్ని ప్రాపంచిక ప్రయోజనాల కోసం వాడుకునే వారి గురించి హెచ్చరిస్తూనే, అల్లాహ్ యొక్క సత్య మార్గాన్ని మరియు ఆయన ఆధారాలను కాపాడే అత్యంత విలువైన పండితులు భూమిపై ఎల్లప్పుడూ కొద్దిమందైనా ఉంటారని, వారే ఈ లోకంలో అల్లాహ్ యొక్క రాయబారులని ఆయన స్పష్టం చేశారు.

కుమైల్ ఇబ్న్ జియాద్ ఇలా అన్నారు: ‘అలీ ఇబ్న్ అబీ తాలిబ్ నా చేయి పట్టుకుని నన్ను ఎడారి వైపు తీసుకువెళ్ళారు. మేము అక్కడికి చేరుకోగానే, ఆయన కూర్చుని, ఒక దీర్ఘశ్వాస తీసుకుని ఇలా అన్నారు:

ఓ కుమైల్ ఇబ్న్ జియాద్! హృదయాలు పాత్రల లాంటివి. వాటిలో ఏది ఉత్తమంగా భద్రపరుస్తుందో అదే అత్యుత్తమమైనది. కాబట్టి నేను నీకు చెబుతున్నది జ్ఞాపకం పెట్టుకో.

ప్రజలు మూడు రకాలు: రబ్బానీ[1] అయిన పండితుడు (ఆలిమ్), మోక్ష మార్గంలో జ్ఞానాన్ని అభ్యసించేవాడు, మరియు పిలిచే ప్రతి ఒక్కరినీ గుడ్డిగా అనుసరించే గందరగోళానికి గురైన సామాన్య జనం. వీరు వీచే ప్రతి గాలికి వంగిపోతారు, వీరు జ్ఞానపు కాంతితో ప్రకాశించరు మరియు ఏ విధమైన దృఢమైన పునాది (ఆధారం) కలిగి ఉండరు.

సంపద కంటే జ్ఞానం అత్యుత్తమమైనది. జ్ఞానం నిన్ను రక్షిస్తుంది, కానీ సంపదను నువ్వే రక్షించుకోవాలి. జ్ఞానానికి జకాత్ ‘ఆచరణ’, అయితే ఖర్చు చేయడం వల్ల సంపద తగ్గిపోతుంది. పండితుడిని ప్రేమించడం ధర్మంలో (దీన్‌లో) ఒక భాగం. జ్ఞానం పండితునికి అతని జీవితకాలంలో విధేయతను తెచ్చిపెడుతుంది మరియు మరణం తర్వాత అతనికి సత్కీర్తిని కలిగిస్తుంది, కానీ సంపద వల్ల కలిగే ప్రయోజనం అది నశించగానే ఆగిపోతుంది. సంపదను కూడబెట్టే వారు బ్రతికి ఉన్నప్పటికీ చనిపోయినవారితో సమానం, కానీ కాలం ఉన్నంత కాలం పండితులు సజీవంగానే ఉంటారు – వారి దేహాలు మాయమైనా, వారి ఆదర్శాలు (ఉదాహరణలు) హృదయాలలో నిలిచిపోతాయి.

ఇక్కడ, నిశ్చయంగా ఇక్కడే – (అని ఆయన తన ఛాతీ వైపు చూపించారు) – అపారమైన జ్ఞానం ఉంది, దీనిని మోయగలిగే వారు (వారసులు) నాకు దొరికితే ఎంత బాగుండు! కానీ దానికి బదులుగా తొందరగా గ్రహించే సామర్థ్యం ఉండి కూడా, నమ్మకానికి పాత్రులు కాని వారిని నేను చూశాను. వారు ప్రాపంచిక ప్రయోజనాల కోసం ధర్మాన్ని ఉపయోగిస్తారు. సత్యవంతులను అనుసరిస్తున్నప్పటికీ, దాన్ని స్వీకరించే విషయంలో వారికి ఎలాంటి అంతర్దృష్టి (సరియైన అవగాహన) లేదు. వీరు అల్లాహ్ గ్రంథానికి వ్యతిరేకంగా, అల్లాహ్ యొక్క ఆధారాలనే వాడుకోవాలని ప్రయత్నిస్తారు.

ఏదైనా సమస్యాత్మకమైన విషయం ఎదురైనప్పుడు సందేహం వారి హృదయాలను చీలుస్తుంది. వారు ఇటు గానీ అటు గానీ ఉండరు. సత్యం ఎక్కడ ఉందో వారికి తెలియదు, ఒకవేళ వారు తప్పు చేస్తే ఎందుకు చేశారో కూడా వారికి తెలియదు. వారు తమకు ఏమాత్రం వాస్తవం తెలియని ఏదో ఒకదానితో తీవ్రమైన వ్యామోహంలో పడతారు – అందువల్ల వారు ఇతరులకు ఒక ఫితనా (పరీక్ష/విపత్తు) గా మారతారు.

నిశ్చయంగా, అల్లాహ్ ఎవరికైతే ధర్మం (దీన్) పట్ల అవగాహన ప్రసాదిస్తాడో అతనే అత్యుత్తముడు. ఒక వ్యక్తికి తన ధర్మం గురించి తెలియకపోవడమే అతని అజ్ఞానానికి తగిన నిదర్శనం. అటువంటి వ్యక్తి ప్రాపంచిక సుఖాలకు తీవ్రంగా బానిస అవుతాడు, మనోవాంఛలను అనుసరించడానికి అలవాటు పడతాడు లేదా సంపదను పోగుచేయడం, కుప్పలు తెప్పలుగా కూడబెట్టడానికే అంకితమవుతాడు. అటువంటి వ్యక్తులు ధర్మం వైపు పిలిచే వారు కారు, వారు కేవలం మేత మేసే పశువుల లాంటి వారు. ఈ విధంగా జ్ఞానాన్ని మోసేవారు మరణించడంతో జ్ఞానం కూడా అంతరించిపోతుంది.

అవును! అల్లాహ్ యొక్క ఆధారాలు మరియు స్పష్టమైన సంకేతాలు అంతరించిపోకుండా ఉండటం కోసం, అల్లాహ్ కొరకు ఆధారాలతో నిలబడే వారు లేకుండా ఈ భూమి ఎప్పుడూ ఉండదు. వారు సంఖ్యలో చాలా తక్కువగా ఉంటారు, కానీ అల్లాహ్ దృష్టిలో అత్యంత విలువైనవారు. వారి ద్వారా, అల్లాహ్ తన ఆధారాలను వారి సమకాలీనులలో స్థిరపరుస్తాడు మరియు వాటిని వారిలాంటి వారి హృదయాలలో నాటుతాడు. వారితో, జ్ఞానం వాస్తవ పరిస్థితులను ఛేదిస్తుంది, తద్వారా సులభమైన జీవితానికి అలవాటు పడిన వారికి ఏది కష్టంగా అనిపిస్తుందో, దానిని వీరు తేలికగా భావిస్తారు; అజ్ఞానులను భయపెట్టే విషయాలతో వీరు ప్రశాంతంగా ఉంటారు. వారు ఈ లోకంలో తమ దేహాలతో జీవిస్తారు, కానీ వారి ఆత్మలు ఉన్నతమైన విషయాలకు అనుసంధానించబడి ఉంటాయి. వారు అల్లాహ్ భూమిపై ఆయన రాయబారులు మరియు ఆయన ధర్మం వైపు పిలిచేవారు (దాఈలు). ఆహా! వారిని చూడాలని నేను ఎంతగానో కోరుకుంటున్నాను. నేను నా కోసం, నీ కోసం అల్లాహ్ క్షమాపణ కోరుతున్నాను. నీకు ఇష్టమైతే, నువ్వు ఇక వెళ్ళవచ్చు.” [2]

[1] రబ్బానీ (Rabbaanee): తన జ్ఞానానికి అనుగుణంగా ఆచరించే పండితుడు (ఆలిమ్) మరియు ప్రజల పరిస్థితి పట్ల అంతర్దృష్టి కలిగినవాడు – అతను ప్రజలకు లోతైన మరియు కష్టమైన విషయాల కంటే ముందు, జ్ఞానం యొక్క ప్రాథమిక విషయాలను నేర్పి, వారి స్థాయిని పెంచుతాడు.

[2] అబూ నుయైమ్ చే ‘హిల్వతుల్-ఔలియా‘ (1/79-80) లో, అల్-ఖతీబ్ అల్-బగ్దాదీ చే ‘అల్-ఫఖీహ్ వల్-ముతఫక్కిహ్‘ (1/49-50) లో, మరియు ఇబ్న్ కసీర్ చే ‘అల్-బిదాయహ్ వన్-నిహాయహ్‘ (9/47) లో ఉల్లేఖించబడింది.

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45477

హదీసులు కూడా కేవలం అల్లాహ్ యొక్క వహీనే! [పుస్తకం]

హదీసులు కూడా కేవలం అల్లాహ్ యొక్క వహీనే!
తఖ్రీజ్: హాఫిజ్ సలాహుద్దీన్ యూసుఫ్ రహిమహుల్లాహ్, షోబా తహ్రీఖ్ వతాలీఫ్, దారుస్సలామ్, లాహోర్
తెలుగు అనువాదం, సమర్పణ: ఇక్రాముద్దీన్ ముహమ్మద్
పరిశీలన: షేఖ్ నసీరుద్దీన్ జామి’ ఈ మరియు సోదరులు అబ్దుల్ ఖాదిర్ హఫిజహుముల్లాహ్

[బుక్ డౌన్లోడ్ చేసుకోండి]
[PDF] [21 పేజీలు]

“హదీసులు కూడా కేవలం అల్లాహ్ యొక్క వహీనే!” అనే ఈ పుస్తకం, ముస్లింల జీవితంలో ఖురాన్‌తో పాటు దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వారి హదీసులు (సున్నత్) కూడా అల్లాహ్ చేత అవతరింపబడిన దివ్యజ్ఞానమే (వహీ) అని స్పష్టంగా నిరూపిస్తుంది. ప్రవక్త ధర్మవిషయంలో ఏదీ తన ఇష్టానుసారం చెప్పలేదని, అవన్నీ వహీ ద్వారానే వచ్చాయని ఖురాన్ ఆయతుల ఆధారంగా గ్రంథకర్త వివరించారు. ఖిబ్లా మార్పు, ముగ్గురు వ్యక్తుల పశ్చాత్తాపం, ఉపవాసం, జకాత్ మరియు నమాజు విధానాలు వంటి అనేక విషయాలు ఖురాన్‌లో ప్రస్తావించబడినప్పటికీ, వాటి పూర్తి వివరాలు కేవలం హదీసులలోనే లభిస్తాయని ఉదాహరణలతో సహా నిరూపించారు. కేవలం ఖురాన్‌ను మాత్రమే నమ్ముతాము అని చెబుతూ “హదీసులను తిరస్కరించే వారి” (మున్కిరీనె హదీసు) వాదనలను ఖండిస్తూ, హదీసుల ప్రామాణికత లేకుండా దైనందిన ఇస్లామిక్ విధులను ఆచరించడం అసాధ్యమని ఈ పుస్తకం ఉద్ఘాటిస్తుంది.

వస్వాస్ (షైతాన్ యొక్క గుసగుసలు) తో బాధపడేవారికి సలహా – షేఖ్ సులైమాన్ అర్-రుహైలీ

“వస్వాస్ ఖహ్రీ” అంటే — వ్యక్తి ఎంత ప్రయత్నించినా దూరం చేసుకోలేని, పదే పదే మనసులోకి బలవంతంగా వచ్చే చెడు ఆలోచనలు, సందేహాలు లేదా శంకలు.

ఆధునిక వైద్య పరిభాషలో దీనిని OCD (Obsessive-Compulsive Disorder / అబ్సెసివ్-కంపల్సివ్ డిజార్డర్) అని పిలుస్తారు — అంటే ఒక వ్యక్తికి కొన్ని ఆలోచనలు పదే పదే వస్తుండడం, వాటిని తొలగించుకోవడానికి కొన్ని పనులను బలవంతంగా చేయవలసి రావడం (ఉదా: పదే పదే వుజూ చేయడం, నమాజ్ తిరిగి తిరిగి చదవడం, పరిశుభ్రత గురించి అతి ఆందోళన పడడం మొదలైనవి).

ఇస్లామిక్ సందర్భంలో, ఇది ఎక్కువగా ఇబాదత్ (ఆరాధన), తహారత్ (పరిశుభ్రత), అఖీదా (విశ్వాసం), లేదా తలాఖ్ (విడాకులు) వంటి విషయాలలో కనిపిస్తుంది.

వస్వాస్ (షైతాన్ యొక్క గుసగుసలు) తో బాధపడేవారికి సలహా – షేఖ్ సులైమాన్ అర్-రుహైలీ
Advice to those afflicted with Waswaas (whisperings) – Shaykh Sulaymaan ar-Ruhaylee
https://abdurrahman.org/?p=44410
ఇంగ్లీష్ అనువాదం: యాసీన్ అబూ ఇబ్రాహీం
తెలుగు అనువాదం : teluguislam.net

ఒక వ్యక్తి వస్వాస్ ఖహ్రీ (Waswaas Qahree) తో బాధపడుతున్నాడు. దీనికి మీ సలహా ఏమిటి? అల్లాహ్ మిమ్మల్ని రక్షించుగాక.

ఇది ఇబ్లీస్ (షైతాన్) పన్నాగాలలో ఒక మార్గం. వస్వాస్ (Waswaas) గురించి ఉన్న ప్రధాన సూత్రం ఏమిటంటే, అది ఒక దాసుని యొక్క ధర్మబద్ధతకు మరియు అతని హృదయ స్వచ్ఛతకు నిదర్శనం. ఎందుకంటే, ఒక దాసుడు ధర్మబద్ధంగా ఉన్నాడని మరియు సత్కార్యాల ద్వారా అతనిని ఓడించడం తన వల్ల కాదని షైతాన్ కు అర్థమైనప్పుడు, అతనికి (చెడు) గుసగుసలు చెప్పడం ప్రారంభిస్తాడు. అందుకే ప్రవక్త – సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లంకు ఈ (వస్వాస్ విషయం) ప్రస్తావించబడినప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నారు: “షైతాన్ కుట్రను కేవలం అల్-వస్వసహ్ (al-Waswasah – గుసగుసలు) స్థాయికి తగ్గించిన అల్లాహ్ కే సర్వ ప్రశంసలు.” వాడు మనల్ని జయించలేకపోయాడు, అందుకే వస్వాస్ తో మన వద్దకు వచ్చాడు. మరియు ఆయన (ప్రవక్త) ఇలా అన్నారు: “అది విశ్వాసానికి స్పష్టమైన సంకేతం.” ఇది వస్వాస్ యొక్క సారాంశం. అంటే: వస్వాస్ కలుగుతోందంటే, దానికి ఇదే నిదర్శనం.

అయితే దీని అర్థం వస్వాస్ బారిన పడిన వారిని మనం ప్రశంసిస్తామని కాదు. ఎందుకంటే, వస్వాస్ కు ప్రతిస్పందించడం ఒక చెడు. దాన్ని నివారించడం మరియు దానికి దూరంగా ఉండటం విధి. మరియు వస్వాస్ బారిన పడిన వారు రెండు రకాలుగా ఉంటారు.

మొదటి రకం: వస్వాస్ అతనిని పూర్తిగా లోబరుచుకోలేకపోవడం. బదులుగా అది వస్తుంది మరియు వెళ్లిపోతుంది. ఎక్కువగా ఇస్తిఆజహ్ (isti’aadhah – అల్లాహ్ శరణు కోరడం) చేయడం ద్వారా దీనిని నయం చేయవచ్చు. అతడు దాని నుండి రక్షణ కోసం అల్లాహ్ శరణు కోరుతాడు మరియు తన ఎడమ వైపున ఉమ్మివేసినట్లు చేస్తాడు. మరియు అతడు ఖుర్ఆన్ మరియు హదీసులు పఠిస్తాడు.

రెండవ రకం: వస్వాస్ చాలా ఎక్కువగా ఉండి అతనిని పూర్తిగా అదుపులోకి తీసుకోవడం. దీనిని ఏ ఆచరణ ద్వారానూ నయం చేయలేము, ఎందుకంటే అతడు ఎన్ని ఆచరణలు చేస్తే, అతని వస్వాస్ అంతగా పెరుగుతుంది. అతడు ఖుర్ఆన్ చదివినా సరే, అతని వస్వాస్ పెరుగుతుంది! కాబట్టి ఇది ఎలా నయమవుతుంది? దీని నుండి పూర్తిగా ముఖం తిప్పుకోవడం (పూర్తిగా పట్టించుకోకపోవడం) ద్వారానే ఇది నయమవుతుందని ఫుకహా (Fuqahaa’ – ఇస్లామిక్ న్యాయవేత్తలు) చెబుతారు. దీని అర్థం ఏమిటి? దాని (వస్వాస్) కారణంగా మీరు ఏ పని చేయకూడదు లేదా దాని కారణంగా దేనినీ వదిలిపెట్టకూడదు. ఒకవేళ అది మీ వద్దకు వచ్చినా, అది మీకు ఎలాంటి హాని చేయదని మీకు కచ్చితంగా తెలిసిన ఒక పిచ్చివాడు మీ వెనుక నుండి మాట్లాడుతున్నట్లుగా భావించండి. మరియు దాని కారణంగా ఏ పని చేయకండి లేదా దాని కారణంగా దేనినీ వదిలివేయకండి.

కొందరు వ్యక్తులు, తమకు వస్వాస్ వచ్చినప్పుడు, చదవడానికి ఖుర్ఆన్ తెరుస్తారు. అప్పుడు ఇబ్లీస్ అతనిని లొంగదీసుకోవడంలో మరింత ఆసక్తి చూపుతాడు, కాబట్టి ఖుర్ఆన్ కు సంబంధించి అతనికి గుసగుసలు చెప్పడం ప్రారంభిస్తాడు. అతడు లేచి ప్రార్థన (నమాజ్) చేస్తాడు, అప్పుడు వాడు (షైతాన్) అతని ప్రార్థనలో కూడా గుసగుసలు చెబుతాడు.

అందుకే దాని (వస్వాస్) కారణంగా మీరు దేనినీ వదిలిపెట్టవద్దు! మీరు ఖుర్ఆన్ చదువుతున్నప్పుడు షైతాన్ మీకు గుసగుసలు పెడుతూ వస్తే, మీరు ఖుర్ఆన్ పఠించడం ఆపవద్దు, దాన్ని కొనసాగించండి! మీ అంతట మీరుగా దానిని ఆపాలనుకున్నప్పుడే ఆపండి. వస్వాస్ వస్తుందన్న కారణంతో మాత్రం దాన్ని మానుకోవద్దు. మీరు ఇలా చేసి, సహనంతో ఉంటే… ఈ విషయానికి సహనం అవసరమని తెలుసుకోండి, ఎందుకంటే వస్వాస్ కు గురైన వ్యక్తి వద్దకు ఇబ్లీస్ ఒక సలహాదారుని వలె, జాలిపడే వాడి వలె వస్తాడు. నమాజులో (షైతాన్ ఇలా అంటాడు): “ఇది నమాజు! నమాజు అనేది ఒక దాసునికి మరియు అతని ప్రభువుకి మధ్య ఉన్న అనుసంధానం! నీ నమాజు రద్దైపోతే, నీకు ఇక మిగిలేది ఏమిటి? జాగ్రత్త! ప్రార్థన వదిలేసి వెళ్లి వుజూ చేసుకో!” అతని నమాజును పాడు చేయడానికే (వాడు అలా చేస్తాడు). కానీ వాడు సలహాదారుడు కాడు, వాడు ఇబ్లీస్! కాబట్టి దీనికి ఓపిక అవసరం. సహనంతో ఉండండి!

మీరు వుజూ చేసేటప్పుడు మీకు వస్వాస్ వస్తే, మీ వుజూ పూర్తి చేసి వెళ్లిపోండి. ఆ తర్వాత ఇబ్లీస్ మీ వద్దకు వచ్చి, “ఇంకా ఏదో మిగిలిపోయింది!” అని అంటే, అప్పుడు: “ఏమీ మిగిలిలేదు” అని చెప్పండి. వాడిని పట్టించుకోకండి! వెళ్లి నమాజు చేసుకోండి! అల్లాహ్ సాక్షిగా, అది మీకు ఎలాంటి హాని చేయదు! అల్లాహ్ సాక్షిగా, అది మీకు హాని చేయదు. మీరు ఖుర్ఆన్ పఠిస్తున్నప్పుడు ఇబ్లీస్ మీకు గుసగుసలు చెబుతూ వస్తున్నాడా? పఠనం కొనసాగించండి! మరియు వాడిని (ఇబ్లీస్ ను) వదిలేయండి! పఠించడం కొనసాగించండి! అల్లాహ్ సాక్షిగా, అది మీకు హాని చేయదు! నిజానికి, దానికి మీకు ప్రతిఫలం లభిస్తుంది! ఎందుకంటే మీరు ఇబ్లీస్ కి వ్యతిరేకంగా జిహాద్ చేస్తున్నారు. అప్పుడు ఇబ్లీస్ మీ విషయంలో నిరాశ చెంది, ఈ తలుపు (వస్వాస్ మార్గం) వదిలేసి, మరో తలుపు వెతుక్కోవడం మొదలుపెడతాడు.

కాబట్టి, ఓ సోదరులారా, వస్వాస్ ఖహ్రీ (Waswaas Qahree) ఉందని చెప్పబడుతున్న ఈ సోదరుడికి, అంటే వస్వాస్ ఎవరినైతే పూర్తిగా లోబరుచుకుందో అతనికి ఉన్న ఏకైక నివారణ మార్గం – పూర్తిగా ముఖం తిప్పుకోవడమే. మరియు పూర్తిగా ముఖం తిప్పుకోవడం అంటే, అది తనకు ఎలాంటి హాని చేయదని, అల్లాహ్ అపార కరుణామయుడని, మరియు దీని కారణంగా అల్లాహ్ తన దాసులను శిక్షించడం అసాధ్యమని, మరియు ఇది మతంలో (ధర్మంలో) భాగం కాదని అతను కచ్చితమైన నమ్మకాన్ని కలిగి ఉండాలి!

అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు: “మరియు ఆయన మతంలో మీపై ఎలాంటి కష్టాన్నీ మోపలేదు…” (22:78). ఒక వ్యక్తి డెబ్భై సార్లు వుజూ చేయాలనేది మతంలో భాగం ఎలా అవుతుంది?! కాబట్టి మీరు దీనిని తెలుసుకోవాలి మరియు దానిపై పూర్తి నమ్మకంతో ఉండాలి, అంతే! ప్రజలు సాధారణంగా ఏమి చేస్తారో మీరూ అదే చేయండి, మరియు (ఆ ఆలోచనల నుండి) ముఖం తిప్పుకోండి. మీరు మీ పనిని కొనసాగించండి, వస్వాస్ కారణంగా దానిని వదిలిపెట్టవద్దు. మరియు వస్వాస్ కారణంగా ఏ పనీ చేయకండి. అల్లాహ్ సాక్షిగా, అల్లాహ్ అనుమతితో అతడు నయమవుతాడు. మరియు ఇది మాకు అనుభవం ద్వారా తెలుసు.

అల్లాహ్ సాక్షిగా, ఓ సోదరులారా. ఒక వ్యక్తి నా దగ్గరకు వచ్చాడు, తన భార్యకు సంబంధించి, అతను ఆమెకు విడాకులు ఇస్తున్నాడని షైతాన్ ఎప్పుడూ అతనికి గుసగుసలు చెబుతూ ఉండేవాడు. అతను ఆమెతో కలిసి ఆమె కుటుంబం దగ్గరికి వెళ్ళి, “నీ కుటుంబం దగ్గరికి వెళ్ళు” అని ఆమెతో చెబితే, ఇబ్లీస్ అతని దగ్గరికి వచ్చి, “నువ్వు ఇప్పుడే ఆమెకు విడాకులు ఇచ్చేశావు” అని చెప్పేవాడు. కొన్నిసార్లు అతను రాత్రి రెండు గంటలకు మరియు మూడు గంటలకు నాకు ఫోన్ చేసి, “ఓ షేక్, ప్రస్తుతం ఆమె నా పక్కన మంచంపై ఉంది, ఆమె నా భార్యా లేక నేను ఆమెకు విడాకులు ఇచ్చేశానా?” అని అడిగేవాడు. మొదట్లో మేము అతనికి ఇలా చెప్పాము: “నీవు ఈ విషయాన్ని వదిలేసే వరకు నిన్ను నీవు అల్లాహ్ స్మరణలో (జిక్ర్ లో) బిజీగా ఉంచుకో.” అప్పుడు అతను తనను తాను అల్లాహ్ స్మరణలో బిజీగా ఉంచుకోవడం ప్రారంభించాడు, ఆ తర్వాత ఇబ్లీస్ అతని దగ్గరకు రావడం మొదలుపెట్టాడు; అతడు “సుబ్ హా నల్లాహ్ ” అన్నప్పుడల్లా ఇబ్లీస్, “లేదు! నువ్వు ఆమెకు విడాకులు ఇచ్చావని పరోక్షంగా చెబుతున్నావు” అని చెప్పేవాడు. అతడు “అల్లాహు అక్బర్ అన్నప్పుడల్లా ఇబ్లీస్, “నువ్వు ఆమెకు విడాకులు ఇచ్చావని పరోక్షంగా చెబుతున్నావు! మరియు ఇది పరువుకు సంబంధించిన విషయం!” అని చెప్పేవాడు. ఈ వ్యవహారం తీవ్రంగా మారిందని మేము చూసినప్పుడు, దీనిని పూర్తిగా పట్టించుకోవద్దని (ఈ వస్వాస్ నుండి ముఖం తిప్పుకోమని) అతనికి సలహా ఇచ్చాము. అప్పుడు అతను కొంతకాలం దానిని పట్టించుకోకుండా ఉండేవాడు, కానీ మళ్ళీ (తన పాత వస్వాస్ స్థితికి) తిరిగి వచ్చేవాడు. అతను కొన్నిసార్లు నా ఇంటికి వచ్చేవాడు, నేను అతన్ని నా ఇంటి నుండి బయటికి పంపించేసేవాడిని. ఎందుకంటే అతనికి ఊరటనిచ్చే వారు ఎవరో ఒకరు ఉన్నారని వాడికి తెలిసినంత కాలం, అతను తన వస్వాస్ ను కొనసాగిస్తూనే ఉంటాడు. కానీ మేము అతనికి ఒక సూత్రాన్ని నేర్పాము. కొంతకాలం తర్వాత, సర్వ ప్రశంసలు మరియు ఆశీర్వాదాలు అల్లాహ్ కే చెందుతాయి, అతని జీవితం స్థిరంగా మారింది మరియు ఈ వస్వాస్ అతని నుండి పూర్తిగా వెళ్లిపోయింది, ఎందుకంటే అతను ఆ సూత్రంపై స్థిరంగా ఉన్నాడు. మరియు నాకు చాలా మంది తెలుసు, వారిలో ఒకరికి ఇరవై ఏళ్ళకు పైగా వస్వాస్ ఉంది! అతను మా దగ్గరకు వచ్చాడు, మేము అతనికి సలహా ఇచ్చాము మరియు కొంతకాలం అతని పట్ల సహనంతో వ్యవహరించాము, ఆ తర్వాత అల్లాహ్ ఈ విధానం ద్వారా అతనికి నయం చేశాడు. కాబట్టి ఆ సోదరుడికి నా సలహా ఏమిటంటే, నేను పేర్కొన్న విధంగా అతను ఆచరించాలి, మరియు అల్లాహ్ కే బాగా తెలుసు.

Advice to those afflicted with Waswaas (whisperings) – Shaykh Sulaymaan ar-Ruhaylee
https://www.youtube.com/watch?v=nz0fxK7KRkU [5 min]

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45331

ఇదే మా పిలుపు (సలఫ్‌ల మార్గం) – ఇమామ్ అల్-అల్బానీ [పుస్తకం] రచయిత: ఇమామ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ ఆంగ్ల అనువాదం: అల్-ఇబానా బుక్ పబ్లిషింగ్ (Al-Ibaanah Book Publishing)

ఇదే మా పిలుపు (సలఫ్‌ల మార్గం) – ఇమామ్ అల్-అల్బానీ [పుస్తకం]

ఇదే మా పిలుపు (సలఫ్‌ల మార్గం)
This is Our Call (The Way of the Salaf) – Imaam Al-Albaanee
రచయిత: ఇమామ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ
ఆంగ్ల అనువాదం: అల్-ఇబానా బుక్ పబ్లిషింగ్ (Al-Ibaanah Book Publishing)
https://abdurrahman.org/?p=21224
తెలుగు అనువాదం : teluguislam.net

ఇది ఇమామ్ అల్-అల్బానీ (రహిమహుల్లాహ్) చేసిన ఒక ప్రసంగం యొక్క అనువదించబడిన లిఖిత రూపం (transcription). ఈ ప్రసంగం రికార్డ్ చేయబడి “హాదిహీ దఅవతునా” (ఇదే మా పిలుపు) అనే పేరుతో పంపిణీ చేయబడింది. ప్రస్తుత ఈ అనువాదం నేరుగా అరబిక్ ఆడియో నుండి అనువదించబడింది.

ఈ ప్రసంగంలో, సలఫీ మన్హజ్ (విధానం) యొక్క మూలాధారాన్ని ఇమామ్ అల్-అల్బానీ వివరించారు. ఆ విధానమేమిటంటే – సలఫ్‌ల (ముస్లింల మొదటి మూడు తరాల వారి) మార్గాన్ని, వారి అవగాహనను మరియు వారి ఆచరణను అనుసరించడం. ఆ మూడు తరాల వారు: సహాబాలు (ప్రవక్త అనుచరులు), తాబియీన్లు (సహాబాల అనుచరులు), మరియు అత్బాఉత్-తాబియీన్లు (తాబియీన్‌ల అనుచరులు). ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ క్రింది విధంగా చెప్పినప్పుడు సూచించింది వీరి గురించే: “మానవాళిలో అత్యుత్తమమైన వారు నా తరానికి చెందినవారు, ఆ తరువాత వచ్చే వారు, ఆ తరువాత వచ్చే వారు.”

ఇస్లాం వైపుకు పిలిచే సత్యమైన పిలుపును, ఇతర తప్పుడు మరియు దోషపూరితమైన పిలుపుల నుండి వేరుచేసే ప్రాథమిక ఆధారం ఇదే. ఇతర వర్గాల వారు తాము “ఖుర్ఆన్ మరియు సున్నత్‌ల పై ఉన్నాము” అని ఎంతగా దావా చేసినప్పటికీ సత్యం, అసత్యాల మధ్య అసలు భేదాన్ని ఈ ఆధారమే (సలఫ్‌ల మార్గమే) చూపుతుంది. ఈ వాస్తవాన్ని అల్-అల్బానీ (రహిమహుల్లాహ్) ఇందులో లోతుగా చర్చించారు, అదేమిటంటే – సలఫ్‌ల అవగాహన మరియు ఆచరణను అనుసరించనిదే ఎవరూ ఖుర్ఆన్ మరియు సున్నత్‌లను నిజంగా అర్థం చేసుకోలేరు మరియు ఆచరించలేరు. ఈ ప్రయత్నాన్ని అల్లాహ్ స్వీకరించి, దీని ద్వారా ముస్లింలకు ప్రయోజనం చేకూర్చాలని మేము దుఆ చేస్తున్నాము.

షిర్క్ యొక్క మూలాలు (The Origins of Shirk) – షేక్ అల్-అల్బానీ 

షిర్క్ యొక్క మూలాలు (The Origins of Shirk) [1]
రచయిత: షేక్ అల్-అల్బానీ (Shaykh al-Albaanee)
https://abdurrahman.org/2014/01/17/the-origins-of-shirk/
అల్-ఇబానా మ్యాగజైన్, సంచిక నం.3 – దుల్-ఖాదహ్ 1416H / ఏప్రిల్ 1996

షరీఅత్ (ధర్మశాస్త్రం)లో నిర్ధారించబడిన అంశం ఏమిటంటే, మానవాళి – ప్రారంభంలో – స్వచ్ఛమైన ‘తౌహీద్’ (ఏకదైవారాధన)పై ఉన్న ఒకే సమాజంగా ఉండేది. ఆ తరువాత ‘షిర్క్’ (ఆరాధనలోని ఏ భాగాన్నైనా, రూపాన్నైనా, లేదా కేవలం అల్లాహ్ కు మాత్రమే చెందాల్సిన హక్కును అల్లాహ్ యేతరులకు ఆపాదించడం/సాటి కల్పించడం) క్రమంగా వారిని ఆవహించింది. దీనికి ఆధారం మహోన్నతుడు, శుభకరుడైన అల్లాహ్ యొక్క ఈ వాక్యం:

كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ

మానవులంతా ఒకే సమాజంగా ఉండేవారు. అల్లాహ్‌ ప్రవక్తలను శుభవార్తనిచ్చే వారుగా, భయపెట్టే వారుగా చేసి పంపాడు. (సూరహ్ అల్-బఖరహ్ 2:213)

ఇబ్న్ అబ్బాస్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఇలా అన్నారు:

నూహ్ మరియు ఆదమ్ (అలైహిమస్సలాం) ల మధ్య పది తరాల అంతరం ఉండేది. వారందరూ సత్యధర్మమైన షరీఅత్ పైనే స్థిరంగా ఉండేవారు, ఆ తరువాత వారు విభేదించుకున్నారు. అప్పుడు అల్లాహ్ శుభవార్తనిచ్చేవారిగా మరియు హెచ్చరించేవారిగా ప్రవక్తలను పంపాడు.” [2]

ఇబ్న్ ఉర్వా అల్-హంబలీ (మరణం హి.శ 837) ఇలా అన్నారు:

“ఖాబిల్ (Cain) మరియు అతని కుమారులు అగ్ని ఆరాధకులు అని దావా చేసే గ్రంథ ప్రజలలోని (People of the Book) చరిత్రకారుల వాదనను ఈ మాట ఖండిస్తుంది.”.” [3]

నేను (రచయిత) చెబుతున్నాను: మానవుని (సహజ) మూల స్వభావం షిర్క్ అని, మరియు తౌహీద్ మానవునిలో క్రమంగా పరిణామం చెందిందని వాదించే కొందరు తత్వవేత్తలకు మరియు నాస్తికులకు కూడా ఇందులో ఒక ఖండన ఉంది! పైన పేర్కొన్న ఆయత్ (ఖుర్ఆన్ వాక్యం) ఈ వాదనను అబద్ధమని రుజువు చేస్తుంది, అలాగే ఈ క్రింది రెండు ప్రామాణికమైన (సహీహ్) హదీసులు కూడా దీనిని ఖండిస్తున్నాయి:

మొదటిది: ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన ప్రభువు (అల్లాహ్) నుండి ఉల్లేఖించిన మాట (హదీసే ఖుద్సీ) ఇలా ఉంది:

إِنِّي خَلَقْتُ عِبَادِي حُنَفَاءَ كُلَّهُمْ، وَإِنَّهُمْ أَتَتْهُمُ الشَّيَاطِينُ فَاجْتَالَتْهُمْ عَنْ دِينِهِمْ، وَحَرَّمَتْ عَلَيْهِمْ مَا أَحْلَلْتُ لَهُمْ، وَأَمَرَتْهُمْ أَنْ يُشْرِكُوا بِي مَا لَمْ أُنْزِلْ بِهِ سُلْطَانًا

నేను నా దాసులందరినీ సత్యధర్మంపై (షిర్క్ లేని తౌహీద్ పై) సృష్టించాను. ఆ తరువాత షైతాన్లు వారి వద్దకు వచ్చి, వారిని వారి సత్యధర్మం నుండి దారి తప్పించాయి. నేను వారికి ధర్మసమ్మతం (హలాల్) చేసినవాటిని, అవి వారికి నిషిద్ధం (హరామ్) చేశాయి. నేను ఎలాంటి ఆధారాన్ని దించని వాటిని వారు నా పట్ల భాగస్వాములుగా (షిర్క్) చేయాలని ఆ షైతాన్లు వారిని ఆదేశించాయి.” [4]

రెండవది: ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ప్రవచనం:

كُلُّ مَوْلُودٍ يُولَدُ عَلَى الفِطْرَةِ، فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ، أَوْ يُنَصِّرَانِهِ، أَوْ يُمَجِّسَانِهِ، كَمَثَلِ البَهِيمَةِ تُنْتَجُ البَهِيمَةَ جَمْعَاءَ، هَلْ تُحِسُّونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ

ప్రతి శిశువూ ఫిత్రా (ఇస్లాం/తౌహీద్ యొక్క సహజ స్వభావం)[5] పైనే జన్మిస్తాడు. అయితే అతని తల్లిదండ్రులు అతనిని యూదునిగానో, క్రైస్తవునిగానో లేదా మజూసీ (అగ్ని ఆరాధకుడు) గానో మారుస్తారు. ఇది ఒక జంతువు పూర్తి అవయవాలున్న ఆరోగ్యవంతమైన పిల్లకు జన్మనివ్వడం లాంటిది. మీరు దాని చెవిని కోయడానికి ముందు (పుట్టుకతోనే) చెవి కోయబడి ఉండడాన్ని మీరెప్పుడైనా చూశారా?

ఆ తరువాత అబూ హురైరా (రదియల్లాహు అన్హు) ఇలా అన్నారు: “మీరు కావాలంటే (ఈ ఖుర్ఆన్ వాక్యాన్ని) పఠించండి:

فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ

అల్లాహ్‌ మానవులను ఏ స్వభావంపై పుట్టించాడో ఆ స్వభావంపైన్నే (ఉండండి). అల్లాహ్‌ సృష్టిని మార్చకూడదు సుమా! (సూరహ్ అర్-రూమ్ 30:30) [6]

ఈ స్పష్టమైన వివరణ తరువాత, మువహ్హిదీన్ (తౌహీద్ పై ఉన్న ప్రజలు) గా ఉన్నప్పటికీ, విశ్వాసులలో షిర్క్ ఎలా వ్యాపించిందో తెలుసుకోవడం ఒక ముస్లింకు అత్యంత ఆవశ్యకమైన విషయం. అత్యంత పరిపూర్ణుడైన అల్లాహ్ నూహ్ (అలైహిస్సలాం) జాతి గురించి చెప్పిన మాటలను పరిశీలిస్తే:

وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا

ఇంకా వారిలా అన్నారు – ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ మీ పూజ్య దైవాలను వదలకండి. వద్ద్ద్ ను గానీ, సువాను గానీ, యగూస్, యవూఖ్, నస్ర్ లను గానీ వదలి పెట్టకండి.” (సూరహ్ నూహ్ 71:23)

సలఫ్ (సజ్జనులైన పూర్వీకుల) బృందం నుండి అనేక ఉల్లేఖనాలలో ఇలా తెలుపబడింది: దైవాలని భావించే ఈ ఐదుగురు నిజానికి సజ్జనులైన ఆరాధకులు. అయితే వారు మరణించినప్పుడు, వారి సమాధుల వద్ద ఆశ్రయం పొంది కూర్చోవాలని షైతాన్ ఆ ప్రజల మనస్సులలో వసవసా (దురాలోచన) కలిగించాడు. ఆ తరువాత వారి తర్వాతి తరానికి, వారిని విగ్రహాలుగా మలచుకోవాలని వసవసా కలిగించాడు. విగ్రహాల వల్ల వారిని గుర్తుంచుకుంటారని తద్వారా వారు చేసిన సత్కార్యాలనే అనుకరిస్తారని వారికి అందంగా భ్రమింపజేశాడు. ఆ తరువాత వచ్చిన మూడవ తరానికి, వారు సర్వోన్నతుడైన అల్లాహ్ తో పాటు ఈ విగ్రహాలను కూడా ఆరాధించాలని షైతాన్ దురాలోచన కలుగజేశాడు. “మీ పూర్వీకులు కూడా ఇలాగే చేసేవారు కదా!!!” అని వారిని నమ్మించాడు.

అప్పుడు అల్లాహ్ మాత్రమే ఆరాధించబడాలని ఆదేశించడానికి వారి వద్దకు నూహ్ (అలైహిస్సలాం) ను అల్లాహ్ పంపాడు. కానీ కొద్దిమంది తప్ప ఇంకెవరూ ఆయన పిలుపుకు స్పందించలేదు. సర్వశక్తిమంతుడు మరియు మహోన్నతుడైన అయిన అల్లాహ్ ఈ సంఘటన మొత్తాన్ని సూరహ్ నూహ్ లో వివరించాడు. ఇబ్న్ అబ్బాస్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖించిన విధంగా: “నిశ్చయంగా ఈ ఐదు పేర్లు నూహ్ జాతికి చెందిన పుణ్యాత్ములైన వ్యక్తులవి. వారు చనిపోయినప్పుడు, షైతాన్ వారి ప్రజలకు వారి విగ్రహాలను తయారు చేసి వారిని గుర్తుంచుకోవడానికి వారి సమావేశ మందిరాలలో ప్రతిష్టించాలని వసవసా (దుర్బోధ) కలిగించాడు, వారు అలాగే చేశారు. అయితే, వారు ఆ విగ్రహాలను ఎన్నడూ ఆరాధించలేదు. కానీ ఆ తరం వారు చనిపోయిన తరువాత, ఆ విగ్రహాల అసలు ఉద్దేశ్యం మరచిపోబడింది. అప్పుడు (ఆ తర్వాతి తరం వారు) వాటిని ఆరాధించడం మొదలుపెట్టారు.” [7]

ఇబ్న్ జరీర్ అత్-తబరీ మరియు ఇతరులు అనేక మంది సలఫ్‌ల (సజ్జనులైన పూర్వీకుల) నుండి ఇలాంటి విషయాలనే ఉల్లేఖించారు. అద్-దుర్రుల్-మన్సూర్ (6/269)లో: అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ హుమైద్, అబూ ముత్తహర్ ద్వారా ఉల్లేఖించారు, ఆయన ఇలా అన్నారు: యజీద్ ఇబ్న్ అల్-ముహల్లబ్ గురించి అబూ జాఫర్ అల్-బాఖిర్ (మరణం హి.శ 114) తో ప్రస్తావించబడినప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నారు: “అల్లాహ్ కాకుండా మొదటిసారిగా ఎవరినైతే ఆరాధించారో ఆ ప్రదేశంలోనే అతడు చంపబడ్డాడు”. ఆ తరువాత ఆయన ‘వద్ద్’ గురించి ప్రస్తావిస్తూ ఇలా అన్నారు:

వద్ద్ ఒక ముస్లిం వ్యక్తి, అతనిని అతని ప్రజలు ఎంతగానో ప్రేమించేవారు. అతను మరణించినప్పుడు, బాబిల్ (బాబిలోన్) ప్రాంతంలో ప్రజలు అతని సమాధి చుట్టూ గుమిగూడి విలపిస్తూ, శోకించడం ప్రారంభించారు. వారు అతని కోసం శోకిస్తూ విలపించడాన్ని ఇబ్లీస్ (షైతాన్) చూసినప్పుడు, ఒక మనిషి రూపం ధరించి వారి వద్దకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు: ‘మీరు అతని కోసం దుఃఖిస్తూ విలపించడాన్ని నేను చూస్తున్నాను. అయితే మీరు అతని చిత్రాన్ని (అనగా విగ్రహాన్ని) తయారు చేసి, అతన్ని గుర్తుంచుకోవడానికి మీ సమావేశ మందిరాలలో ఎందుకు ఉంచకూడదు?’. దానికి వారు: ‘సరే’ అన్నారు, మరియు అతని చిత్రాన్ని (విగ్రహాన్ని) తయారు చేసి వారి సమావేశ మందిరంలో ఉంచారు; అది వారిని అతన్ని గుర్తుచేసేలా చేసింది. వారు అతన్ని (అతిగా) స్మరించుకోవడాన్ని చూసిన ఇబ్లీస్, ఇలా అన్నాడు: ‘మీలో ప్రతి ఒక్కరూ మీ ఇళ్ళలో ఉంచుకోవడానికి ఇలాంటి చిత్రాన్ని ఎందుకు తయారు చేయకూడదు, తద్వారా మీరు అతనిని (నిరంతరం) స్మరించుకోవచ్చు’. దానికి వారందరూ ‘సరే’ అన్నారు. కాబట్టి ప్రతి ఇంటి వారు అతని చిత్రాన్ని (విగ్రహాన్ని) తయారు చేశారు, వారు దానిని పూజించడం మరియు భక్తితో ఆరాధించడం ప్రారంభించారు, అది వారికి నిరంతరం అతనిని గుర్తుచేసేది.” అబూ జాఫర్ ఇలా అన్నారు: “ఆ తరువాత వచ్చిన తరం వారు (తమ పూర్వీకులు) చేసినదానిని చూసి వారు అతనిని అల్లాహ్ తో పాటు ఆరాధించబడే ఇలాహ్ (ఆరాధ్య దైవంగా) స్వీకరించే స్థాయికి చేరుకున్నారు.” ఆ తరువాత ఆయన ఇలా అన్నారు: “అల్లాహ్ కాకుండా ఆరాధించబడిన మొట్టమొదటి విగ్రహం ఇదే, ఆ విగ్రహాన్ని వారు ‘వద్ద్’ అని పిలిచారు.”[8]

ఈ విధంగా శుభకరుడు మరియు మహోన్నతుడైన అల్లాహ్ యొక్క జ్ఞానం (హిక్మత్) పరిపూర్ణమైంది. ఆయన ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను అంతిమ ప్రవక్తగా పంపినప్పుడు మరియు దైవికమైన అన్ని ధర్మశాస్త్రాల ముగింపుగా ఆయన షరీఅత్ ను పరిపూర్ణం చేసినప్పుడు, మహా పాపమైన షిర్క్ లో ప్రజలు పడిపోయే అన్ని మార్గాలను మరియు దారులను ఆయన నిషేధించాడు. ఈ కారణంగానే, సమాధులపై కట్టడాలు (దర్గాలు/మజార్లు) నిర్మించడం, ప్రత్యేకంగా వాటి సందర్శన కొరకే ప్రయాణించడం, వాటిని పండుగలు మరియు సమావేశాల స్థలాలుగా మార్చుకోవడం, మరియు సమాధిలో ఉన్నవారి పేరిట ప్రమాణాలు చేయడం; ఇవన్నీ ఇస్లాంలో నిషేధించబడ్డాయి. ఇవన్నీ మితిమీరిన భక్తికి (అతివాదానికి) దారితీస్తాయి మరియు తద్వారా సర్వోన్నతుడైన అల్లాహ్ కాకుండా ఇతరుల ఆరాధనకు (షిర్క్ కు) దారితీస్తాయి.

జ్ఞానం క్షీణిస్తున్న, అజ్ఞానం పెరుగుతున్న ఈ యుగంలో ఇది మరీ ఎక్కువగా వర్తిస్తుంది. (సత్యాన్ని బోధించే) చిత్తశుద్ధి గల సలహాదారులు చాలా తక్కువగా ఉన్నారు మరియు మానవాళిని దారి తప్పించడానికి, శుభకరుడు మరియు మహోన్నతుడైన అల్లాహ్ ఒక్కడి ఆరాధన నుండి వారిని దూరం చేయడానికి షైతాన్ మానవులతో మరియు జిన్నాతులతో సహకరిస్తున్నాడు.

  1. తహ్దీరుస్-సాజిద్ మిన్ ఇత్తిఖాదిల్-ఖుబూరి మసాజిద్ (పేజీలు 101-106)
  2. ఇబ్న్ జరీర్ అత్-తబరీ తన తఫ్సీర్ (4/275) లో మరియు అల్-హాకిమ్ (2/546) ఉల్లేఖించారు. హాకిమ్ దీని గురించి ఇలా అన్నారు: “ఇది అల్-బుఖారీ ప్రమాణాల ప్రకారం ప్రామాణికమైనది.” అజ్-జహబీ కూడా దీనితో ఏకీభవించారు.
  3. అల్-కవాకిబుద్-దురారీ ఫీ తర్తీబ్ ముస్నదుల్-ఇమామ్ అహ్మద్ ‘అలా అబ్వాబిల్-బుఖారీ (6/212/1), వ్రాతప్రతి (మాన్యుస్క్రిప్ట్) రూపంలో.
  4. ముస్లిం (8/159) మరియు అహ్మద్ (4/162) ద్వారా ఇయాజ్ ఇబ్న్ హిమార్ అల్-ముజాషిఈ (రదియల్లాహు అన్హు) నుండి ఉల్లేఖించబడింది.
  5. [సంపాదకుల వివరణ] ఇబ్న్ అల్-అసీర్ అన్-నిహాయా (3/457) లో ఇలా అన్నారు: “అల్-ఫిత్ర్: అంటే ప్రారంభించడం మరియు సృష్టించడం, మరియు అల్-ఫిత్రా అనేది దాని ఫలితంగా ఏర్పడే పరిస్థితి (స్వభావం). దీని అర్థం ఏమిటంటే మానవాళి సత్యధర్మాన్ని అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న (స్వచ్ఛమైన) స్వభావం పైనే జన్మిస్తుంది. కాబట్టి అతనిని ఈ స్వభావం పైనే వదిలేస్తే, అతను దానిపైనే కొనసాగుతాడు. అయితే, దీని నుండి దారి తప్పేవారు మానవ బలహీనతలను అనుసరించడం మరియు ఇతరులను గుడ్డిగా అనుకరించడం వల్లే అలా చేస్తారు…

    అల్-హాఫిజ్ ఇబ్న్ హజర్ అల్-ఫత్ (3/248) లో ఇలా అన్నారు: “అల్-ఫిత్రా అంటే ఏమిటి అనే విషయంపై పండితుల్లో భేదాభిప్రాయాలు ఉన్నాయి, అత్యంత ప్రసిద్ధ అభిప్రాయం ఏమిటంటే దాని అర్థం ఇస్లాం.

    ఇబ్న్ అబ్దుల్-బర్ర్ ఇలా అన్నారు: “సలఫ్ లలో అత్యధికులకు ఇదే ప్రసిద్ధమైనది, మహోన్నతుడైన అల్లాహ్ యొక్క వాక్యం “అల్లాహ్ మానవులను ఏ స్వభావంతో పుట్టించాడో, ఆ స్వభావం” అనేదాని భావం ఇస్లాం అని ముఫస్సిరీన్ (తఫ్సీర్ పండితులు) ఏకాభిప్రాయానికి వచ్చారు.”
  6. అల్-బుఖారీ (11/418) మరియు ముస్లిం (18/52) ఉల్లేఖించారు.
  7. అల్-బుఖారీ (8/534) ఉల్లేఖించారు.
  8. ఇబ్న్ అబీ హాతిమ్ కూడా ఉల్లేఖించారు, ఇది ఇబ్న్ ఉర్వా అల్-హంబలీ యొక్క అల్-కవాకిబుద్-దురారీ (6/112/2) లో అబూ ముత్తహర్ వరకు ‘హసన్’ అయిన ఇస్నాద్‌ తో ఉంది. అయితే, అద్-దౌలాబీ యొక్క అల్-కునా వల్-అస్మా లో కానీ, ముస్లిం యొక్క అల్-కునా లో కానీ, మరెవరి గ్రంథాలలో కానీ అతని జీవిత చరిత్ర కనుగొనబడలేదు. ఇందులో ఉన్న దాగివున్న లోపం ఏమిటంటే అతను షియా వర్గానికి చెందినవాడు, కానీ అతని జీవిత చరిత్ర అత్-తూసీ యొక్క అల్-కునా (షియా ఉల్లేఖకుల సూచిక) లో కూడా చేర్చబడలేదు.

సూఫీయిజం యొక్క వాస్తవికత : ఖుర్ఆన్ మరియు సున్నత్ వెలుగులో – షేక్ ముహమ్మద్ ఇబ్న్ రబీ ఇబ్న్ హాదీ [పుస్తకం]

ఖుర్ఆన్ మరియు సున్నత్ వెలుగులో సూఫీయిజం యొక్క వాస్తవికత
(The Reality Of Sufism In Light Of The Qur’aan & Sunnah)
రచన: షేక్ ముహమ్మద్ ఇబ్న్ రబీ ఇబ్న్ హాదీ అల్-మద్ఖలీ
తెలుగు అనువాదం : teluguislam.net

సకల స్తోత్రాలు మరియు కృతజ్ఞతలు అల్లాహ్ ఒక్కడికే శోభిస్తాయి, మరియు ఎవరి తర్వాత మరే ప్రవక్త రారో వారిపై అల్లాహ్ యొక్క ఆశీర్వాదాలు మరియు శాంతి కురియుగాక, ఆ తర్వాత:

ఇది 1401H సంవత్సరంలో మక్కాలోని దారుల్-హదీస్ విద్యార్థులకు “ఖుర్ఆన్ మరియు సున్నత్ వెలుగులో సూఫీయిజం యొక్క వాస్తవికత” అనే శీర్షికతో నేను ఇచ్చిన ప్రసంగం. ఆ తర్వాత, సాధారణ ప్రజల ప్రయోజనార్థం దీనిని ముద్రించి ప్రచురించాలని కొందరు నికార్సైన శ్రేయోభిలాషులు కోరారు. సమయాభావం ఉన్నప్పటికీ నేను వారి అభ్యర్థనకు స్పందించాను. దీన్ని సిద్ధం చేసేటప్పుడు, ఏ విద్యార్థులకైతే ఈ ప్రసంగం ఇవ్వబడిందో వారి అవగాహనా స్థాయిని నేను దృష్టిలో ఉంచుకున్నాను. కాబట్టి, ఈ అంశంలోని వివిధ కోణాలను వివరిస్తూనే ఇది అర్థం చేసుకోవడానికి సులభంగా ఉంటుంది, సకల స్తోత్రాలు మరియు కృతజ్ఞతలు అల్లాహ్ కే. సత్యాన్వేషకులందరికీ ఇది ఉపయోగపడేలా చేయాలని మహోన్నతుడైన అల్లాహ్ ను నేను కోరుకుంటున్నాను, మరియు అల్లాహ్ మా ఉద్దేశ్యాలను ఎరిగినవాడు.

ముహమ్మద్ ఇబ్న్ రబీ ఇబ్న్ హాదీ అల్-మద్ఖలీ
మక్కా. 6/3/1404H.

సూరత్ అల్-కహఫ్‌లో ప్రస్తావించబడిన “రెండు తోటల యజమాని” కథ : అహంకారానికి అంతం – హబీబుర్ రహ్మాన్ జామిఈ [వీడియో & టెక్స్ట్]

రెండు తోటల యజమాని కధ: అహంకారానికి అంతం
వక్త: హబీబుర్ రహ్మాన్ జామిఈ (హఫిజహుల్లాహ్)
https://youtu.be/Z07VIyo51W0 [27 నిముషాలు]

ఈ ప్రసంగంలో, సూరత్ అల్-కహఫ్‌లో ప్రస్తావించబడిన “రెండు తోటల యజమాని” కథ ద్వారా అహంకారం (కిబ్ర్) యొక్క వినాశకరమైన పర్యవసానాలను వివరించబడింది. సంపద మరియు సంతానం అనేవి అల్లాహ్ నుండి వచ్చిన పరీక్షలని, వాటి పట్ల గర్వపడకుండా, ‘మాషా అల్లాహ్’ అంటూ వినమ్రతతో కృతజ్ఞత చూపాలని ఈ కథ ద్వారా నేర్చుకోవచ్చు. సత్యాన్ని తిరస్కరించడం మరియు ఇతరులను తక్కువగా చూడటమే అహంకారం అని, దీనికి ఉదాహరణగా ఇబ్లీస్ మరియు ఖారూన్‌ల కథలు చెప్పబడ్డాయి. అహంకారం మనిషిని స్వర్గానికి దూరం చేస్తుందని హదీసుల ద్వారా హెచ్చరించబడింది. దీనికి విరుద్ధంగా, వినమ్రత అల్లాహ్ దృష్టిలో ఒక వ్యక్తి స్థాయిని పెంచుతుంది. చివరగా, అల్లాహ్‌ను స్మరించడం, పేదలతో గడపడం, మరియు వినమ్రతను అలవర్చుకోవడం ద్వారా అహంకారం నుండి రక్షణ పొందవచ్చని సూచించబడింది.

అస్సలాము అలైకుం వ రహమతుల్లాహి వ బరకాతుహు.

అల్హమ్దులిల్లాహి రబ్బిల్ ఆలమీన్ వల్ ఆఖిబతు లిల్ ముత్తఖీన్ వలా ఉద్వాన ఇల్లా అలజ్జాలిమీన్, వస్సలాతు వస్సలాము అలా సయ్యిదిల్ అంబియాయి వల్ ముర్సలీన్, వమన్ తబిఅహుమ్ బి ఇహ్సానిన్ ఇలా యౌమిద్దీన్ అమ్మా బాద్.

సర్వ స్తోత్రాలు, అన్ని విధాల పొగడ్తలు, సకల ప్రశంసలు సర్వలోక ప్రభువైన, పాలకుడైన అల్లాహ్‌కే శోభిస్తాయి. అనంత కరుణా శుభాలు అంతిమ దైవ ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లంపై, ఆయన కుటుంబీకులపై, ఆయన ప్రియ సహచరులపై అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా తన అనుగ్రహాలను వర్షింపజేయుగాక.

అభిమాన సోదరులారా, రెండు తోటల యజమాని: అహంకారానికి అంతం.

ఈ రెండు తోటల యజమాని అంటే అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా సూరత్ కహఫ్‌లో ఒక ఉదాహరణ ఇచ్చాడు. ఈ రెండు తోటల అతని గురించి సూరత్ కహఫ్‌లో ఆయత్ 32 నుంచి 44 వరకు ఆ ప్రస్తావన ఉంటుంది.

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا رَجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ وَحَفَفْنَاهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا

(ఓ ప్రవక్తా!) వారికి ఆ ఇద్దరు వ్యక్తుల ఉదాహరణను కూడా వినిపించు – వారిలో ఒకతనికి మేము రెండు ద్రాక్ష తోటలను ఇచ్చాము. వాటి చుట్టూ ఖర్జూరపు చెట్ల కంచెను నిర్మించాము. ఆ రెంటికీ మధ్య పచ్చని పంట పొలాలను కూడా వొసగాము. (18:32)

ఈ విధంగా ఈ ప్రస్తావన ఆయత్ 44 వరకు ఉంటుంది.

అంటే అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లంని ఉద్దేశించి ఈ ఉదాహరణ వినిపించు అని అంటున్నాడు. అంటే ఏంటి ఈ ఉదాహరణ? దీంట్లో ఇద్దరు వ్యక్తులు ఉన్నారు. ఒక వ్యక్తికి రెండు అందమైన తోటలు ఉన్నాయి. ద్రాక్ష తోటలు, ఖర్జూరపు వృక్షాలు. మధ్యలో పంట పొలాలు, నీరు ప్రవహించే నదులు. అతనికి అపారమైన సంపద, కుటుంబ బలం ఉంది.

ఈ కారణంగా ఈ వ్యక్తి తన స్నేహితునితో గర్వంగా ఇలా అన్నాడు, “నా సంపద నీకంటే ఎక్కువ. నా కుటుంబ బలం నీకంటే ఎక్కువ. ఈ తోట ఎప్పటికీ నశించదు, ఖియామత్ రోజు కూడా రాదు.” ఒకపక్కన ఈ తోట మూలంగా గర్వపడుతున్నాడు. ఎప్పటికీ ఇలాగే ఈ తోటలు, ఈ ధనం ఇలాగే ఉండిపోతుంది అనే ఒక పక్కన గర్వపడతా ఉంటే, అదే గర్వంతో “ఖియామత్ కూడా రాదు. వచ్చినా కూడా నేను ఇక్కడి కంటే మంచి ఫలమే పొందుతాను” అని గర్వంలో ఉప్పొంగిపోతున్నాడు.

ఇది స్పష్టమైన అహంకారం, కిబ్ర్, మరియు అల్లాహ్‌పై అవిశ్వాసం. ఈ ధనవంతుడు ఇలా చెప్పాడు తన స్నేహితునితో, ఆ స్నేహితుడు పేదవాడు. ఈ ఉదాహరణలో ఇద్దరు వ్యక్తుల ఉదాహరణ, ఒక వ్యక్తి ఈ అహంకారి, గర్విష్ఠి, ఇంకో వ్యక్తి పేదవాడు కానీ విశ్వాసి, అల్లాహ్‌పై నమ్మకం గలవాడు.

ఈ గర్విష్ఠి చెప్పిన మాటలు విని తన స్నేహితుడు ఇలా అన్నాడు. వినమ్రంగా హెచ్చరించాడు. ఏమని హెచ్చరించాడు? “నీకు ఈ తోట ఇచ్చింది ఎవరు? అల్లాహ్ మాత్రమే కదా? మరి

مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ
(మాషా అల్లాహ్ లా ఖువ్వత ఇల్లా బిల్లాహ్)
‘అల్లాహ్‌ తలచినదే అవుతుంది. అల్లాహ్‌ ద్వారా లభించే శక్తి తప్ప వేరే శక్తి ఏదీ లేదు’(18:39)

అని చెప్పాలి కదా? అల్లాహ్ చిత్తమే, శక్తి అంతా ఆయనదే, అల్లాహ్ తలిస్తేనే జరిగింది, అల్లాహ్ ఇవ్వకపోతే ఎవ్వరూ ఇవ్వలేరు అని ఎందుకు చెప్పలేదు? నేను పేదవాడిని కావచ్చు, కానీ అల్లాహ్ నిన్ను శిక్షించవచ్చు, నీ గర్వానికి, నీ అహంకారానికి, నీ తిరస్కారానికి అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా శిక్షించవచ్చు” అని ఆ పేద స్నేహితుడు వినమ్రంగా అతనికి తెలియపరిచాడు.

కానీ ఏమైంది? అహంకారానికి అంతమైంది. కొద్ది కాలంలోనే ఒక విపత్తు వచ్చింది, ఆ తోటలు పూర్తిగా నాశనం అయ్యాయి, చెట్లు పడిపోయాయి, పంటలు కాలిపోయాయి. అప్పుడు ఆ రెండు తోటల యజమాని ఎప్పుడైతే అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా తోటలను నాశనం చేశాడో, చెట్లను ఇది చేసేసాడో, పంటలు కాల్చేశాడో, ఆ తర్వాత కుమిలిపోతూ, చేతులు మలుచుకుంటూ, పశ్చాత్తాపంతో ఇలా అన్నాడు:

يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَدًا
(యా లయ్తనీ లమ్ ఉష్రిక్ బిరబ్బీ అహదా)
“అయ్యో! నేను నా ప్రభువుకు సహవర్తులుగా ఎవరినీ నిలబెట్టకుండా ఉంటే ఎంత బావుండేది!” (18:42)

ఇది కథ, అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా సూరత్ కహఫ్‌లో ప్రస్తావించిన కథ ఇది. రెండు తోటల యజమాని, అహంకారంతో విర్రవీగిపోయాడు, నాకు ఎప్పుడూ పేదరికం రాదు, ఇలాగే ధనవంతుడినిగానే నేను ఉంటాను, నా ధనం నాతోనే ఉంటుంది, నా పంటలు, నా పొలము ఇవన్నీ నాతోపాటే ఉంటాయి, ఇంకో పక్క ఖియామత్ అనేది ఏమీ లేదు అని చెప్పిన అహంకారి. అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా కొద్ది కాలం తర్వాత, నసీహత్ చేసేప్పుడు కూడా అతనికి ఒక స్నేహితుడు ఉన్నాడు, అతను నసీహత్ కూడా చేశాడు, మంచి మాటలు చెప్పాడు. అయినా కూడా అతని అహంకారానికి ఎటువంటి ఇది రాలేదు కాబట్టి అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా అతని తోటలను పూర్తిగా నాశనం చేశాడు. అప్పుడు ఆయన నేను షిర్క్ చేయకుండా ఉండి ఉంటే ఎంత బాగుండేది అని బాధపడుతూ కుమిలిపోయాడు. కానీ ఆలస్యమైపోయింది.

మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు:

لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ
(లా యద్ఖులుల్ జన్నత మన్ కాన ఫీ ఖల్బిహీ మిస్కాల జర్రతిన్ మిన్ కిబ్ర్)
హృదయంలో గింజంత (చిన్న గింజ) అహంకారం ఉన్నవాడు జన్నత్‌లో, స్వర్గములో ప్రవేశించడు.

అంటే స్వర్గ ప్రవేశానికి అర్హులు ఎవరు? ఆవగింజంతైనా కూడా కిబ్ర్, గర్వం అనేది ఉండనివాడు. కొంచెమైనా కిబ్ర్, గర్వం, అహంకారం ఉంటే అటువంటి వ్యక్తి స్వర్గానికి అర్హుడు కాదు అని మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు. అహంకారం అంటే సత్యాన్ని తిరస్కరించడం, ఇతరులను తక్కువగా చూడటం, చిన్నచూపు చూడటం.

అల్లాహ్ సంపదను అనుగ్రహంగా ఇస్తాడు, కానీ అది పరీక్ష కూడా అవుతుంది.

అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు సూరత్ అన్ఫాల్‌లో:

وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ
(వ’లమూ అన్నమా అమ్వాలుకుమ్ వ అవ్లాదుకుమ్ ఫిత్నహ్)
మీ సిరిసంపదలు, మీ సంతానం మీ పాలిట ఒక పరీక్ష అన్న సంగతిని తెలుసుకోండి. (8:28)

సంపద ఉండటం తప్పు కాదు, సంపద మీద గర్వం చేసి అల్లాహ్‌ను మరిచిపోవడం తప్పు. ఇది గమనించాల్సిన విషయం.

మూడో విషయం ఏమిటి? అల్లాహ్ తక్కువ ప్రసాదించినా, ఎక్కువ ప్రసాదించినా, మరీ ఎక్కువ ప్రసాదించినా ‘మాషా అల్లాహ్’ అనే చెప్పే సంస్కారం కావాలి.

మాషా అల్లాహ్ అంటే కేవలం నాలుకతో కాదు, దాని అర్థాన్ని తెలుసుకుంటూ, దాని భావాన్ని తెలుసుకుంటూ, దానిని నిజాయితీగా నమ్ముతూ ఉండే ఆ సంస్కారం కలిగి ఉండాలి. మనకు ఏదైనా మంచి ఉన్నప్పుడు, మంచి జరిగినప్పుడు, ఇల్లు, వ్యాపారం, పిల్లలు, ఆరోగ్యం, అంతస్తు, హోదాలు, పదవులు, సంతోషాలు, సుఖాలు ఏవైనా సరే, అవి జరిగినప్పుడు ‘మాషా అల్లాహ్, ఇది అల్లాహ్ తరఫు నుంచే’. మనలో వినమ్రత పెంచుతుంది. ఇలా జరిగితే అల్లాహ్ దయను గుర్తు చేస్తుంది ఇటువంటి భావన. అంటే ఈ సంపాదన అల్లాహ్ నాకు ప్రసాదించాడు, ఈ జ్ఞానం అల్లాహ్ నాకు ప్రసాదించాడు, సంతానం అల్లాహ్ నాకు ప్రసాదించాడు, ఈ హోదా అల్లాహ్ నాకు ఇచ్చాడు, ఈ పదవి అల్లాహ్ నాకు ఇచ్చాడు, ఇంత బంగారం, ఇంత ధనం, ఇంత పదవులు ఇవన్నీ అల్లాహ్ నాకు ఇచ్చాడు. కొంచెం కూడా గర్వం రాకూడదు. ఇటువంటి భావన ఉంటే, ఇది మనలో వినమ్రత పెంచుతుంది, అల్లాహ్ దయను గుర్తు చేస్తుంది.

నాలుగో విషయం ఏమిటి ఈ కథలో? ప్రాపంచిక జీవితం తాత్కాలికం. ఈ దునియా తాత్కాలికం.

ఈ కథ మనకు చెబుతోంది, దునియా జీవితం, ప్రాపంచిక జీవితం ఒక తోట లాంటిది. ఈ రోజు పచ్చగా ఉంటుంది, రేపు ఎండిపోతుంది. అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా దీని గురించి ఖురాన్‌లో తెలియజేశాడు, ప్రపంచపు జీవితం వర్షం లాంటిది. كَمَثَلِ غَيْثٍ (క-మసలి గైసిన్) సూరత్ హదీద్‌లో ఉంది. ఇది వర్షం లాంటిది, పంటలు పుష్కలంగా పెరుగుతాయి, తర్వాత ఎండిపోతాయి. కొన్ని రోజుల జీవితం కోసం గర్వపడకూడదు, అల్లాహ్‌ని మరిచిపోకూడదు, అహంకారంలో విర్రవీగకూడదు.

కావున, అభిమాన సోదరులారా, అహంకారం మహా పాపం, కిబ్ర్ చాలా చెడు, అల్లాహ్‌కు అసలు ఇష్టం ఉండదు.

మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు:

مَنْ تَوَاضَعَ لِلَّهِ رَفَعَهُ اللَّهُ
(మన్ తవాద’అ లిల్లాహి రఫ’అహుల్లాహ్)
ఎవరైతే వినమ్రతతో ఉంటారో అల్లాహ్ వారిని ఉన్నత స్థాయికి తీసుకు వెళ్తాడు.

అలాగే, అసలైన ధనవంతుడు డబ్బు ఉన్నవాడు కాదు అని మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు:

لَيْسَ الْغِنَى عَنْ كَثْرَةِ الْعَرَضِ، وَلَكِنَّ الْغِنَى غِنَى النَّفْسِ
(లైసల్ గినా అన్ కసరతిల్ ‘అరది, వలాకిన్నల్ గినా గినన్-నఫ్స్)
సంపద ఎక్కువ ఉండటం ధనికత కాదు, కానీ నిజమైన ధనికత హృదయ సంతృప్తి.

కావున ప్రియ సోదర సోదరీమణులారా, రెండు తోటల యజమాని కథ మనందరికీ ఇది ఒక హెచ్చరిక. అహంకారం నాశనానికి దారి తీస్తుంది. అల్లాహ్‌ను మరచిన సంపద నిలవదు. వినమ్రతే నిజమైన మహిమ. ఈ ప్రాపంచిక జీవితం తాత్కాలికం, ఆఖిరత్, పరలోకం అది శాశ్వతం. మనకు ఉన్న ప్రతి అనుగ్రహానికి ‘అల్హమ్దులిల్లాహ్‘ అని చెప్పాలి, అది చిన్నదైనా పెద్దదైనా. మన హృదయంలో అహంకారం తొలగించాలి, అల్లాహ్ ముందు వినమ్రంగా జీవించాలి, ఇలా ఉండాలి ఒక విశ్వాసి.

అభిమాన సోదరులారా, సత్యాన్ని తిరస్కరించడం, ఇతరులను తక్కువగా చూడటం, ఇది ఎప్పుడు అవుతుంది? ఇదే కదా కిబ్ర్ అనేది, గర్వం అనేది, అహంకారం అనేది ఇదే కదా? నాకు ఉంది, అతనికి లేదు, నేను గొప్పవాడు, వాడు చిన్నవాడు, లేనివాడు, పేదవాడు అనేది ఈ ఒక రకమైన భావన కలిగి ఉండటమే అహంకారం, కిబ్ర్ అంటారు.

దీనికి ఉదాహరణ చూడండి. అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా ఇబ్లీసును ఆదం అలైహిస్సలాం ముందు సజ్దా చేయమని ఆజ్ఞాపించినప్పుడు ఇబ్లీస్ తిరస్కరించాడు. కారణం ఏమిటి? అహంకారం.

أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ
(అన ఖైరున్ మిన్హు)
నేను అతనికంటే శ్రేష్ఠుణ్ణి (7:12)

అన్నాడు. కానీ ఏం జరిగింది? ఇబ్లీస్ పతనానికి కారణం అహంకారం.

అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలాకు అహంకారులు ఇష్టం ఉండరు.

إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ
(ఇన్నహూ లా యుహిబ్బుల్ ముస్తక్బిరీన్)
నిశ్చయంగా ఆయన అహంకారులను ఇష్టపడడు. (16:23)

అల్లాహ్ ముందు వినమ్రత ఈమాన్ యొక్క లక్షణం.

అలాగే ఖారూన్ ఉదాహరణ ఉంది ఖురాన్‌లో. అతను ఏమన్నాడు ఖారూన్? “ఇన్నమా ఊతీతుహు అలా ఇల్మిన్ ఇందీ” అన్నాడు. నా దగ్గర ఉండే ఈ హోదా, ఈ ఆస్తిపాస్తులు, ఈ ఆనందాలు, ఈ భోగభాగ్యాలు, ఈ ధనం, ఈ ధనికత ఇదంతా నాకు ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది? ‘అలా ఇల్మిన్ ఇందీ’, నా జ్ఞానం వల్ల నాకు లభించింది అని అన్నాడు. ఎందుకు అన్నాడు? గర్వం, అహంకారం. నాకు ఎవ్వరూ ఇవ్వలేదు, నా జ్ఞానం ఇది, నా శక్తి ఇది, నా ప్లాన్ ఇది, నేను చేశాను, నేను సంపాదించాను, నాది మాత్రమే అని అహంకారంతో అతను విర్రవీగాడు. ఫలితం ఏమైంది? అతను తన సంపదతో పాటు నేలలో ముంచబడ్డాడు. అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా దానికి కూడా నాశనం చేసేశాడు.

మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు, అహం ఉన్నవాడు, గర్వం గలవాడు, కిబ్ర్ ఉన్నవాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించలేడు. హృదయంలో రాయిగింజంత అహంకారం ఉన్నవాడు జన్నత్‌లో ప్రవేశించడు. (బుఖారీ మరియు ముస్లింలో హదీస్ ఉంది ఇది). ఒక సహాబీ ఈ హదీస్ విని ప్రవక్త గారిని అడిగారు, “ఓ దైవ ప్రవక్త, మనకు మంచి దుస్తులు, మంచి చెప్పులు ఇష్టం ఉండటం కూడా అహంకారమా?”. మంచి తొడగాలి అని మంచి దుస్తులు వేసుకున్నాము, మంచి చెప్పులు వేసుకున్నాము, ఇది కూడా అహంకారం కిందికి వస్తుందా? అని అడిగారు. దానికి సమాధానంగా మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా చెప్పారు, “అల్లాహ్ అందమైనవాడు, అందాన్ని ఇష్టపడతాడు”. అన్నారు. అంటే ఇది అహంకారం కాదు. అంటే మంచి దుస్తులు వేసుకోవడం ఇది అహంకారం కాదు, దాని మూలంగా ఇతరులను చిన్నచూపు చూడటం అది అహంకారం కిందికి వస్తుంది. అహంకారం అంటే సత్యాన్ని తిరస్కరించడం మరియు ప్రజలను, ఇతరులను తక్కువగా చూడటం.

రెండవది వినమ్రత, దీనికి విరుద్ధం. ‘మన్ తవాద అలిల్లాహ్’ – ఎవరైతే అల్లాహ్ కోసం వినమ్రత చూపుతాడో, ‘రఫాహుల్లాహ్’ – అల్లాహ్ వారిని ఉన్నత స్థితికి తీసుకువెళ్తాడు.

మూడవది, ఖియామత్ రోజున పరిస్థితి ఏంటి? అహంకారులు ఖియామత్ రోజు చిన్న చీమల వలె లేవనెత్తబడతారు. అంటే అక్కడ వారికి ఆ గౌరవం, ఎటువంటి గౌరవం ఉండదు కదా.

ఇస్లాంలో అహంకారం, కిబ్ర్ అంటే సత్యాన్ని తిరస్కరించడం, ఇతరులను తక్కువగా తృణీకరించడం. ఇది అత్యంత నిషిద్ధమైన పాపం. ఖురాన్ మరియు హదీసుల ప్రకారం హృదయంలో అణుమాత్రం గర్వం ఉన్నా స్వర్గ ప్రవేశం లభించదు. ఎందుకంటే గొప్పతనం అనేది అది అల్లాహ్‌కు మాత్రమే సొంతం.

“అహంకారంతో ప్రజల నుండి ముఖం తిప్పుకోకు. భూమిపై గర్వంతో నడవకు. అహంకారానికి, గొప్పలు చెప్పుకునేవాడిని అల్లాహ్ ప్రేమించడు” అని అల్లాహ్ సూరత్ లుఖ్మాన్‌లో తెలియజేశాడు.

అలాగే సూరత్ అన్-నిసాలో ఉంది, అహంకారంతో భూమిపై గర్వంగా నడిచేవారికి కఠినమైన శిక్ష ఉంటుందని ఖురాన్ హెచ్చరించింది (సూరత్ అన్-నిసా, ఆయత్ 173లో). అలాగే సూరత్ ఆరాఫ్‌లో ఉంటుంది, అహంకారులకు స్వర్గ ద్వారాలు తెరవబడవు (సూరత్ ఆరాఫ్, ఆయత్ 40).

అలాగే సహీహ్ ముస్లింలో హదీస్ ఉంది, మహాప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తెలియజేశారు, హృదయంలో అణుమాత్రం అహంకారం ఉన్నవాడు స్వర్గములో ప్రవేశించడు.

కావున, అహంకారం యొక్క పరిణామాలు చాలా ఘోరంగా ఉంటాయి.

  • స్వర్గం నుండి దూరం: గర్వం ఉన్నవారు స్వర్గం పొందలేరు, అంటే స్వర్గం నుంచి దూరం.
  • నరక శిక్ష: అహంకారుల నివాసం నరకం.
  • దైవ ప్రేమకు దూరం: అల్లాహ్ అహంకారులను ఇష్టపడడు.

అహంకారం ఎందుకు ప్రమాదం అంటే, అది ఈమాన్‌ను బలహీనపరుస్తుంది, కంజోర్ చేస్తుంది. దుఆ అంగీకారం తగ్గుతుంది, దుఆ స్వీకరించబడటం తగ్గిపోతుంది. మనుషుల మధ్య విభేదాలు పెరుగుతాయి. అల్లాహ్ కోపానికి కారణం అవుతుంది.

ఇక్కడ మనము ఒక విషయం గమనించాలి, అది ఏమిటంటే, అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా ఒక వ్యక్తికి ఈ ప్రాపంచిక జీవితంలో అన్నీ ఇచ్చాడు. ప్రతీదీ ప్రసాదించాడు. అందం, ఐశ్వర్యం, హోదా, పదవులు, డబ్బులు, ధనం, రాజకీయం, రాజ్యం, ప్రతీదీ అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా అతనికి జ్ఞానం, బలం, శక్తి అన్నీ అల్లాహ్ ఇచ్చాడు, ఈమాన్ తప్ప. ఒక వ్యక్తికి ప్రపంచంలో ప్రతి వస్తువు దక్కింది, ప్రతి సంతోషం దక్కింది ప్రాపంచిక పరంగా, ప్రతి విషయం దక్కింది, అల్లాహ్ అన్నీ ఇచ్చేశాడు. అతనికి కష్టమే తెలీదు, బాధే తెలీదు, అంత బాగుంది. ఈమాన్ అల్లాహ్ అతనికి ఇవ్వలేదు.

ఇంకో వైపు అల్లాహ్ ఒక వ్యక్తికి ఏదీ ఇవ్వలేదు. డబ్బు లేదు, అందం లేదు, ధనం లేదు, హోదా లేదు, పదవి లేదు, ఇంకా సమస్యలు, అనారోగ్యం, బలహీనత, ఆర్థిక సమస్యలు, శారీరక సమస్యలు, మానసిక సమస్యలు చాలా ఉన్నాయి. కానీ అల్లాహ్ అతనికి ఈమాన్ ఇచ్చాడు, విశ్వాసాన్ని ఇచ్చాడు, హిదాయత్ ప్రసాదించాడు.

మరి ఈ ఇద్దరి వ్యక్తులలో గొప్పవాడు ఎవరు? ధనికుడు ఎవరు? సాఫల్యం పొందేవాడు ఎవడు? రెండవ వ్యక్తే. ఈ ప్రాపంచిక జీవితంలో డబ్బు లేకపోయినా, సుఖం లేకపోయినా, తాత్కాలిక సుఖం లేకపోయినా, అందం ఐశ్వర్యం లేకపోయినా, ధనం, బలం ఇది లేకపోయినా కానీ అల్లాహ్ ఈ ప్రాపంచిక జీవితంలో విశ్వాసాన్ని ఇచ్చాడు, ఈమాన్‌ను ఇచ్చాడు, హిదాయత్ ప్రసాదించాడు. ఇదే అసలైన సంపద, ఇదే అసలైన బలం, ఇదే అసలైన వస్తువు. ఎందుకు? ఇదే మనకు పనికి వచ్చేది మరణానంతర జీవితంలో, పరలోకములో, శాశ్వతమైన జీవితంలో. ఎందుకు? ఇక్కడ ఉన్నా లేకపోయినా మరణం తప్పదు. మరణం వస్తుంది. ఎప్పుడు వస్తుంది? చెప్పలేము. ఈ రోజు రావచ్చు, రాత్రి రావచ్చు, రేపు రావచ్చు, ఒక రోజులో రావచ్చు, నెలలో రావచ్చు, ఎప్పుడు వస్తుందో తెలీదు. కొందరు పూర్తి జీవితం 20-30 సంవత్సరాలు స్వయంగా అనుభవించకుండా బాగా కష్టపడి, త్యాగాలు చేసి, రాత్రి పగలు అనకుండా త్యాగాలు చేసి సంపాదించి కూడా పెట్టారు భార్యాపిల్లల కోసం, హఠాత్తుగా మరణించారు. సంపాదించింది ఎవరు? అనుభవిస్తుంది ఎవరు? ఇది జీవితం. ఇక్కడ ఉన్నా ఒకటే, లేకపోయినా ఒకటే. ఇక్కడ అసలు ఏది కావాలి? అసలు ఈమాన్ కావాలి. దాని మూలంగా మరణానంతర జీవితం, పరలోకంలో శాశ్వతంగా సుఖంగా ఉంటాము.

అందుకోసం, రెండూ ఇస్తే అల్హమ్దులిల్లాహ్, ‘దాలిక ఫద్లుల్లాహి యు’తీహి మయ్యషా’ – అల్లాహ్ కొందరికి ఈమాన్‌తో పాటు ప్రపంచాన్ని, ప్రపంచంతో పాటు దీన్‌ను కూడా అల్లాహ్ ఇస్తాడు. అది ‘దాలిక ఫద్లుల్లాహ్’, అల్హమ్దులిల్లాహ్. కానీ అల్లాహ్ పరీక్ష నిమిత్తము, ఇంకో కారణము, అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా ఈ ప్రాపంచిక జీవితంలో, ఇది పరీక్షతో కూడిన జీవితం కాబట్టి అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా అందం విషయంలో, బలం విషయంలో, ధనం విషయంలో, ఆర్థిక విషయంలో, కుటుంబ విషయంలో, సమాజ విషయంలో, ఉద్యోగ విషయంలో, రాజకీయ విషయంలో అనేక సందర్భాలలో, అనేక విషయాలలో అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా పరీక్ష పెడుతూ ఉంటాడు. అది మనము సహనంతో, ఓర్పుతో మనము దానిని పరీక్షగా తీసుకుని విధేయతగా మనము జీవించే ప్రయత్నం చేయాలి.

అలాగే అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా పరీక్ష నిమిత్తం మనకు డబ్బు ఇచ్చాడు, హోదా ఇచ్చాడు, అందం ఇచ్చాడు, పదవిని ఇచ్చాడు, అల్హమ్దులిల్లాహ్ బాగా ప్రసాదించాడు. గర్వపడకూడదు, కొంచెం కూడా మన మనసులో గర్వం రాకూడదు. అల్లాహ్ ప్రసాదించిన వాటిని మన మనసులో ఉండే భావన ఏమిటి? ఇది అల్లాహ్ ఇచ్చాడు, పరీక్ష కోసం ఇచ్చాడు. అందుకు దానధర్మాలు చేయాలి, ఫర్జ్ జకాత్ కాక ఇంకా నఫిల్ సదకాత్‌ను కూడా చేస్తూ ఉండాలి.

అభిమాన సోదరులారా, అహంకారం నుండి రక్షణ మార్గాలు:

  • అల్హమ్దులిల్లాహ్, మాషా అల్లాహ్ ఎక్కువగా చెప్పడం.
  • “మాషా అల్లాహ్ లా ఖువ్వత ఇల్లా బిల్లాహ్” అనే అలవాటు చేసుకోవడం.
  • సజ్దా ఎక్కువగా చేయటం.
  • పేదవాళ్ళతో కూర్చోవడం.
  • మనకు ఉన్నది అన్నీ అల్లాహ్ దయ అని గుర్తుపెట్టుకోవడం.

ఇవి మనము ఈ లక్షణాలు, గుణాలు కలిగి ఉండాలి. అభిమాన సోదరులారా, అహంకారం మనిషిని ఇబ్లీస్ స్థాయికి తీసుకువెళ్తుంది, వినమ్రత మనిషిని అల్లాహ్‌కు దగ్గర చేస్తుంది. మన హృదయంలో కిబ్ర్ లేకుండా తఖ్వా, వినమ్రతతో జీవిద్దాం.

అల్లాహ్ మన హృదయాలను శుద్ధి చేసి అహంకారం నుండి రక్షించుగాక. ఆమీన్.

వ ఆఖిరు ద’వానా అనిల్ హమ్దులిల్లాహి రబ్బిల్ ఆలమీన్. వస్సలాము అలైకుం వ రహమతుల్లాహి వ బరకాతుహు.

ఈ పోస్ట్ లింక్:
https://teluguislam.net/?p=45092


ఖుర్ఆన్ గాథలు ఎందుకు తెలుసుకోవాలి? నసీరుద్దీన్ జామిఈ [వీడియో | టెక్స్ట్]

ఖుర్ఆన్ గాథలు ఎందుకు తెలుసుకోవాలి?
ముహమ్మద్ నసీరుద్దీన్ జామి’ఈ (హఫిజహుల్లాహ్)
https://youtu.be/iYHimEAHQmA [22 నిముషాలు]

ఖురాన్ కథామాలిక [పుస్తకం]

ఈ ప్రసంగం ఖురాన్‌లో ప్రస్తావించబడిన గాథల (కథల) యొక్క లోతైన ఉద్దేశ్యాలను వివరిస్తుంది. ఈ గాథలు కేవలం వినోదం కోసం కాదని, అవి తౌహీద్ (అల్లాహ్ ఏకత్వం) యొక్క విశ్వాసాన్ని స్థాపించడానికి మరియు బలపరచడానికి ఉద్దేశించబడ్డాయని వక్త స్పష్టం చేశారు. అంతేకాకుండా, విశ్వాసులకు పరీక్షలు ఎదురైనప్పటికీ, వారికి అల్లాహ్ సహాయం మరియు అంతిమ విజయం ఖాయమనే భరోసాను ఈ కథలు ఇస్తాయని, ప్రవక్త మూసా (అలైహిస్సలాం ఉదాహరణతో సహా వివరించారు. తిరస్కరించిన వారి పర్యవసానాల నుండి గుణపాఠం నేర్చుకోవడం, ధర్మంపై స్థిరంగా ఉండటానికి ప్రేరణ పొందడం వంటి ఇతర ముఖ్యమైన పాఠాలు కూడా ఈ చారిత్రక సంఘటనలలో ఉన్నాయని నొక్కిచెప్పారు.

అల్హందులిల్లాహి రబ్బిల్ ఆలమీన్, వస్సలాతు వస్సలాము అలా సయ్యిదిల్ ముర్సలీన్, నబియ్యినా ముహమ్మద్ వ అలా ఆలిహి వ సహ్బిహి అజ్మయీన్, అమ్మా బాద్.

ప్రియ విద్యార్థులారా, సోదర సోదరీమణులారా, వాస్తవానికి మనం అల్లాహ్‌కు ఎంత కృతజ్ఞత తెలుపుకున్నా, అల్లాహ్ యొక్క ప్రశంసలు, స్తోత్రములు, పొగడ్తలు ఎన్ని చెప్పుకున్నా చాలా చాలా తక్కువ. ఎందుకంటే రమదాన్ లాంటి మాసాన్ని పొందే కాంక్ష కలిగి ఉండటం కూడా అల్లాహ్ యొక్క అనుగ్రహం. రమదాన్‌ని పొందుతూ, రమదాన్ మాసంలో మనం ఏం చేయాలి, ఎలా అల్లాహ్‌కు ఇష్టమైన రీతిలో గడపాలి అన్నటువంటి విషయాలు ఖురాన్ హదీస్ ద్వారా నేర్చుకోవడానికి ఇలాంటి సమావేశాల్లో పాల్గొనడం కూడా అల్లాహ్ యొక్క చాలా చాలా గొప్ప అనుగ్రహం. అందుకొరకు, ఈ అనుగ్రహం పొందిన మీరు ఇక ఏ ఆలస్యం చేయకుండా శ్రద్ధగా వినడంతో పాటు మీకు తెలిసిన వారందరినీ కూడా హాజరుపరచండి. దీని ద్వారా మీకు సదకయే జారియా, మినలేని ఎన్నటికీ అంతం కాని పుణ్యం లభిస్తుంది. ఈ పుణ్యం లభించడంతో పాటు మీకు ఇహపరాల ఎన్నో రకాల మేళ్లు, శుభాలు కలుగుతూ ఉంటాయి.

అల్హందులిల్లాహ్, ఈరోజు మొదటి ఈ క్లాస్‌లో అంశం ఏమిటో మీరు విన్నారు. ఏమిటి ఆ అంశం? అల్లాహ్ త’ఆలా ఖురాన్‌లో ఎన్నో రకాల గాథలు, ప్రవక్తల యొక్క గాథలు, పుణ్యాత్ముల యొక్క గాథలు, అంతేకాకుండా అవిశ్వాసులు, అవిశ్వాసుల నాయకులు వారు నశించిపోయినటువంటి విషయాల వివరాలు ఏదైతే తెలిపాడు, వాటి యొక్క ఉద్దేశాలు ఏమిటి? వాటి యొక్క ఉద్దేశాలు ఏమిటి మనం తెలుసుకోబోతున్నాము.

అయితే అల్లాహ్ త’ఆలా మనకు ఇలాంటి ఈ అంశంపై వినే భాగ్యం కలుగజేసినందుకు అల్లాహ్‌కు కృతజ్ఞత తెలుపుకుంటూ, మొదటి శుభవార్త మీకు ఇస్తున్నది ఏమిటంటే ఈ సంవత్సరం, ప్రతి సంవత్సరం మాదిరిగా మూడు అంశాలపై మన ప్రతి రోజు క్లాస్ ఉంటుంది. అయితే అందులో మొదటి అంశం ఖురాన్ యొక్క గాథలు. వివిధ పండితులు వస్తారు, అల్హందులిల్లాహ్ వారు ఖురాన్‌లో నుండి ఏ గాథలైతే అల్లాహ్ ప్రస్తావించాడో వాటిని మీ ముందు ఎంతో వివరంగా తెలియజేస్తారు. అయితే మనం ఈ గాథలు ఏవైతే వింటామో వాటికి సంబంధించి కారణాలు స్వయంగా అల్లాహ్ త’ఆలా ఖురాన్‌లో ఏం తెలిపాడో రండి, ఇప్పుడు నేను మీ ముందు ఉంచే ప్రయత్నం చేస్తాను.

వాటిలో ప్రప్రధమంగా మనం తెలుసుకోవలసిన ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, ఖురాన్ ఒక కథల పుస్తకం కాదు. ఖురాన్ ఏదో స్టోరీ, నావల్స్ లాంటి బుక్ ఎంత మాత్రం కాదు. ఈ ఖురాన్ గ్రంథం మానవాళికి మార్గదర్శకం చూపడానికి.

إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ
(ఇన్న హాదల్ ఖుర్ఆన యహ్దీ లిల్లతీ హియ అఖ్వమ్)
నిశ్చయంగా ఈ ఖుర్‌ఆన్‌ అత్యంత సరైన మార్గాన్ని చూపుతుంది. (17:9)

మానవుల జీవితంలో ఎన్ని సమస్యలు ఎదురవుతాయో ప్రతి సమస్యకు అతి ఉత్తమమైన పరిష్కారం చూపడానికి ఖురాన్ వచ్చింది.

هُدًى لِّلنَّاسِ
(హుదల్లిన్నాస్)
మానవులందరికీ మార్గదర్శకమైనదిగానూ. (2:185)

సర్వ మానవాళి మార్గదర్శకత్వం కొరకు అల్లాహ్ పంపాడు. కనుక ఈ ఖురాన్ గ్రంథం ఇంత మంచి ఉద్దేశంతో అవతరించినప్పుడు ఇందులో అల్లాహ్ త’ఆలా మనకు ఎన్నో ఆదేశాలు ఇచ్చి ఉన్నాడు. మనకు ఎన్నో రకాల పనుల నుండి, మాటల నుండి ఆపి ఉన్నాడు, అవి చేయకూడదు అని. అయితే ఎవరైతే అల్లాహ్ యొక్క ఏకత్వాన్ని విశ్వసించి, అల్లాహ్ ఇష్టప్రకారంగా వారి వారి కాలాల్లో వచ్చిన ప్రవక్తలను అనుసరించి జీవితం గడిపారో, అలాంటి వారి కొరకు ఎలాంటి శుభాలు, ఎలాంటి అనుగ్రహాలు లభించాయి ఇహలోకంలో మరియు స్వర్గంలో లభించనున్నాయి, ఆ గాథలు ఇందులో ఉన్నాయి.

ఎవరైతే అల్లాహ్ ఏకత్వాన్ని నమ్మినట్లుగా నటించారో, మనస్ఫూర్తిగా నమ్మలేదో లేదా కేవలం నోటితో నమ్మి ఆచరణా పరంగా అల్లాహ్‌కు విధేయులు కాలేదో, జీవించలేదో వారికి ఏమి నష్టాలు? వారికి ఎలాంటి ఇహలోకంలో పరాభావం, అవమానం కలిగినది మరియు పరలోకంలో వారికి ఎలాంటి భయంకరమైన శిక్షలు ఉన్నాయో అవి కూడా ఖురాన్ తెలిపినది. ఇంకా ఎవరైతే అల్లాహ్ ఏకత్వాన్ని మొత్తానికే తిరస్కరించారో, లేదా పరలోక దినాన్ని మొత్తానికే తిరస్కరించారో, అలాంటి వారి పట్ల వారికి నచ్చజెప్పడానికి ప్రవక్తలను పంపితే ఆ ప్రవక్తలను సైతం ఏదైతే ధిక్కరించారో వారికి ఎలాంటి గడ్డు పరిస్థితి వచ్చింది? ఎలా నాశనమయ్యారు ఈ లోకంలో చూడడానికి వారికి ఈ లోకంలో ఎన్నో రకాల సౌకర్యాలు, ఈ లోకంలో వారికి అల్లాహ్ త’ఆలా ధన ఐశ్వర్యం ఎంతో ప్రసాదించినా, వారు బలపరంగా అండబలం, దండబలం, జనబలం, ప్రజల యొక్క సహాయం ఏమీ ఉన్నా గానీ అల్లాహ్ శిక్ష వచ్చినప్పుడు ఎవరి ఏ శక్తి, ఏ బలం పనికి రాకుండా ఎలా నాశనమయ్యారో పరలోక దినాన వారికి ఎలాంటి శిక్షలు పడనున్నాయో అవి కూడా అల్లాహ్ తెలిపాడు.

అయితే ఇప్పుడు నేను సంక్షిప్తంగా ముఖ్యమైన కొన్ని ఉద్దేశాలు, కారణాలు, మర్మాలు, ఔచిత్యాలు, లాభాలు ఈ ఖురాన్‌లోని గాథల ద్వారా మనకు ఏం కలుగుతాయో టు ద పాయింట్ కొన్ని విషయాలు ఖురాన్ హదీస్ ఆధారంగా తెలుసుకుందాము.

మొట్టమొదటి విషయం, ఖురాన్‌లో అల్లాహ్ త’ఆలా ఎన్నో గాథలు ఏదైతే తెలిపాడో వాటి ద్వారా తౌహీద్‌ను బలపరచడం, తౌహీద్ విశ్వాసాన్ని బలపరచడం. తౌహీద్‌పై ఉన్నవారికి ఎలాంటి లాభాలు కలిగాయి, తిరస్కరించిన వారికి ఎలాంటి నష్టాలు కలిగాయి తెలపడం ద్వారా మనం ఎలా బలంగా తౌహీద్ యొక్క విశ్వాసంపై చాలా గట్టిగా నమ్మకంగా ఉండాలో ఇది బోధపడుతుంది. ఈ విషయం మనకు ఖురాన్‌లోని ఎన్నో ఆయతుల ద్వారా తెలుస్తుంది. ప్రత్యేకంగా మీరు చూడాలనుకుంటే ఒక దృష్టి వేస్తూ అనువాదంపై పోయినా గానీ సూరతుల్ ఆరాఫ్, సూరతుల్ హూద్, సూరతుల్ అంబియా, సూరతుష్ షుఅరాలో చాలా స్పష్టంగా మీకు కనబడుతుంది. అల్లాహ్ త’ఆలా ఈ విషయాలన్నిటినీ ఒక ఆయత్‌లో ఎలా ఇమిడి, ఎలా జోడించి చెప్పాడో గమనించండి సూరతున్ నహ్ల్ ఆయత్ 16.

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ
(వ లఖద్ బ’అస్నా ఫీ కుల్లి ఉమ్మతిర్రసూలన్ అని’బుదుల్లాహ వజ్తనిబుత్తాఘూత్)
మేము ప్రతి సమాజంలోనూ ఒక ప్రవక్తను ప్రభవింపజేశాము. (అతను ప్రజలకు) “మీరు అల్లాహ్‌నే ఆరాధించండి, ఆయనకు బదులుగా ఇతర ఆరాధ్య దైవాలను త్యజించండి” (అని బోధించాడు). (16:36)

మేము ప్రతి జాతిలో ఒక ప్రవక్తను పంపాము. ఆ ప్రతి ప్రవక్త తమ జాతి వారికి ఏం చెప్పేవారు? మీరు కేవలం అల్లాహ్‌ను మాత్రమే ఆరాధించండి, అల్లాహ్ తప్ప ఇక వేరే ఎవరినీ కూడా ఆరాధించకండి. అల్లాహ్‌ను వదిలి లేదా అల్లాహ్‌ను ఇతరులతో ఏ భాగస్వామ్యం చేస్తున్నారో వాటిని వదులుకోండి అని చెప్పడానికే అల్లాహ్ త’ఆలా ప్రత్యేకంగా పంపించి ఉన్నాడు.

సోదర మహాశయులారా, సోదరీమణులారా, సూరతుల్ అంబియాలో కూడా అల్లాహ్ త’ఆలా ఈ విషయాన్ని చాలా స్పష్టంగా తెలిపాడు.

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ
(వమా అర్సల్నా మిన్ ఖబ్లిక మిర్రసూలిన్ ఇల్లా నూహీ ఇలైహి అన్నహూ లా ఇలాహ ఇల్లా అన ఫ’బుదూన్)
నీకు పూర్వం మేము పంపిన ప్రతి ప్రవక్త వద్దకూ, “నేను తప్ప మరో ఆరాధ్య దైవం లేడు. కనుక మీరు నన్నే ఆరాధించండి” అనే సందేశాన్నే (వహీని) పంపాము. (21:25)

మేము మీ కంటే ముందు ఏ ప్రవక్తను పంపినా వారి వైపునకు ఇదే వహీ చేశాము. ఏమని?

لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا
(లా ఇలాహ ఇల్లా అన)
అల్లాహ్ అంటున్నాడు, నా తప్ప సత్య ఆరాధ్యుడు మరొకడు లేడు. (21:25)

فَاعْبُدُونِ
(ఫ’బుదూన్)
కనుక మీరు నన్ను మాత్రమే ఆరాధించండి, (21:25) నా యొక్క ఇబాదత్ మాత్రమే చేయండి.

ఇది మొట్టమొదటి ఉద్దేశం. మనం అల్లాహ్ యొక్క తౌహీద్‌ను మంచిగా అర్థం చేసుకోవాలి. ఇక సూరతుల్ ముఅమినూన్, సూరతుల్ అన్‌కబూత్ ఇంకా వేరే సూరాలలో ఈ విషయాలు మరింత స్పష్టంగా చెప్పబడినవి. ఎవరైతే అల్లాహ్ ఏకత్వాన్ని స్పష్టంగా నమ్మారో లేదా అల్లాహ్‌ను సృష్టికర్తగా, పోషణకర్తగా నమ్మారు కానీ నిజమైన ఏకైక ఆరాధ్య దైవం అని నమ్మలేదు, అల్లాహ్‌ను మాత్రమే ఎలాంటి షిర్క్ లేకుండా ఆరాధించలేదు, అలాంటి వారికి ఏం నష్టం కలిగింది, అవన్నీ కూడా అందులో చాలా చాలా స్పష్టంగా ఉన్నాయి.

ఇది మొట్టమొదటి ఉద్దేశం. అయితే, ఇంకా రెండో ఉద్దేశం నేను చెప్పబోయే ముందు, సూరత్ యూసుఫ్‌లోని ప్రారంభంలోని ఒక ఆయత్ ముక్క మరియు చివరిలోని ఒక ఆయత్ ముక్క ద్వారా ఒక ముఖ్యమైన సందేశం ఇవ్వదలుచుకుంటున్నాను. శ్రద్ధగా వినండి. అదేమిటి? ఖురాన్‌లోని ప్రతి అక్షరం, ఖురాన్‌లోని ప్రతి మాట, చివరికి ఖురాన్‌లో చెప్పబడిన ప్రతి గాథ అత్యంత సత్యమైనది, ఇందులో ఎలాంటి శంకించడానికి, సందేహపడడానికి అవకాశం లేదు. అల్లాహ్ ఏమన్నాడు?

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ هَٰذَا الْقُرْآنَ
(నహ్ను నఖుస్సు అలైక అహసనల్ ఖససి బిమా అవ్‌హైనా ఇలైక హాదల్ ఖుర్ఆన్)
(ఓ ప్రవక్తా!) మేము ఈ ఖుర్‌ఆన్‌ను నీపై అవతరింపజేసి, దాని ద్వారా నీకు ఒక అత్యుత్తమ గాథను వినిపిస్తున్నాము. (12:3)

ఈ ఖురాన్‌ను వహీ ద్వారా మీకు పంపుతూ, మీకు చాలా అత్యుత్తమమైన, స్వచ్ఛమైన, సత్యమైన గాథలను మేము మీకు తెలుపుతున్నాము. మరియు ఇదే సూరత్‌లో, సుమారు ఆయత్ నంబర్ ఏడులో అల్లాహ్ తెలిపాడు.

لَّقَدْ كَانَ فِي يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِ آيَاتٌ لِّلسَّائِلِينَ
(లఖద్ కాన ఫీ యూసుఫ వ ఇఖ్వతిహీ ఆయాతుల్లిస్సాయిలీన్)
యూసుఫ్‌, అతని సోదరుల వృత్తాంతంలో అడిగేవారి కొరకు ఎన్నో సూచనలున్నాయి. (12:7)

యూసుఫ్ అలైహిస్సలాం గురించి, ఆయన జీవిత సంఘటన గురించి ఎవరైతే ప్రశ్నించారో, నిజంగా ఆ ప్రశ్నించే వారి కొరకు ఇందులో ఆయాత్, ఎన్నో రకాల సూచనలు, ఎన్నో రకాల నిదర్శనలు చాలా స్పష్టంగా ఉన్నాయి.

ఇక సూర యూసుఫ్ మీరు శ్రద్ధగా చదివారంటే, ఇందులో కూడా:

يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَأَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
(యా సాహిబయిస్సిజ్ని అ అర్బాబుమ్ ముతఫర్రిఖూన ఖైరున్ అమిల్లాహుల్ వాహిదుల్ ఖహ్హార్)
ఓ నా చెరసాల మిత్రులారా! విడివిడిగా ఉన్న ఎందరో ప్రభువులు శ్రేష్ఠులా? లేక అద్వితీయుడు, తిరుగులేని శక్తి సంపన్నుడైన అల్లాహ్ శ్రేష్ఠుడా? (12:39)

అని ఆయత్ కనబడుతుంది. చాలా స్పష్టమైన ఆయత్. యూసుఫ్ అలైహిస్సలాం స్వయంగా తమ జాతి వారికి ఇచ్చినటువంటి సందేశం కానీ ఆయత్ క్రమంలో మనకు ఏం తెలుస్తుంది? ఆయనకు ఎవరైతే వచ్చి అడిగారో, వారు చూసినటువంటి స్వప్న యొక్క జవాబ్, వారికి:

يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَأَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
(యా సాహిబయిస్సిజ్ని అ అర్బాబుమ్ ముతఫర్రిఖూన ఖైరున్ అమిల్లాహుల్ వాహిదుల్ ఖహ్హార్)
ఓ నా చెరసాల మిత్రులారా! విడివిడిగా ఉన్న ఎందరో ప్రభువులు శ్రేష్ఠులా? లేక అద్వితీయుడు, తిరుగులేని శక్తి సంపన్నుడైన అల్లాహ్ శ్రేష్ఠుడా? (12:39)

مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِ إِلَّا أَسْمَاءً سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَاؤُكُم مَّا أَنزَلَ اللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ
(మా త’బుదూన మిన్ దూనిహీ ఇల్లా అస్మాఅన్ సమ్మైతుమూహా అన్తుమ్ వ ఆబావుకుమ్ మా అన్జలల్లాహు బిహా మిన్ సుల్తాన్)
ఆయన్ని వదలి మీరు పూజిస్తున్నవన్నీ కేవలం కొన్ని పేర్లు మాత్రమే. వాటిని మీరూ, మీ తాతముత్తాతలూ పెట్టుకున్నారు. వాటి ప్రామాణికతకు అల్లాహ్ ఎలాంటి నిదర్శనాన్నీ పంపలేదు. (12:40)

సూర యూసుఫ్ లోని 39 మరియు 40 ఆయత్, ఇందులో చాలా స్పష్టంగా తౌహీద్ గురించి ఉంది. అంతేకాకుండా ఇంకా మన జీవిత సమస్యల్లో పరస్పర సోషల్ లైఫ్, సోదర సోదరుల మధ్య జీవితం, తల్లిదండ్రుల మరియు సంతానం మధ్యలోని జీవితం, మరియు ఒక పాలకునికి, పాలకులు, పాలకుడు మరియు ప్రజలు వారి మధ్యలోని సంబంధాలు, అన్నిటి గురించి చాలా ఉత్తమమైన ఇందులో మనకు హితోపదేశాలు, బోధనలు ఉన్నాయి. అయితే ఇంకా ఎన్నో విషయాలు ఇందులో ఉన్నాయి కదా, చివరిలో వచ్చేసి అల్లాహ్ త’ఆలా ఇందులో ఏమంటున్నాడు? అల్లాహ్ త’ఆలా ఈ విషయాన్ని సూర యూసుఫ్ లోని సుమారు చివరి ఆయత్ లో తెలిపాడు.

لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُولِي الْأَلْبَابِ
(లఖద్ కాన ఫీ ఖససిహిమ్ ఇబ్రతుల్లి ఉలిల్ అల్బాబ్)
వారి వృత్తాంతాలలో బుద్ధిమంతుల కొరకు ఒక గుణపాఠం ఉంది. (12:111)

బుద్ధిమంతులకు, జ్ఞానవంతులకు వీరి యొక్క ఈ గాథల్లో ఎన్నో రకాల గొప్ప నిదర్శనలు, గుణపాఠాలు ఉన్నాయి. ఇబ్రా, నసీహా.

مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَىٰ
(మా కాన హదీసయ్యుఫ్తరా)
ఇది కల్పించిన గాథ ఎంతమాత్రం కాదు. (12:111)

ఇది ఏదో కల్పితమైన విషయం ఏ మాత్రం కావు. మీకంటే ముందు జరిగినటువంటి సత్యమైన సంఘటనలు. ఆ తర్వాత ఏమంటున్నాడు?

وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
(వ తఫ్సీల కుల్లి షైఇన్ వహుదన్ వ రహ్మతల్లిఖవ్మియ్యుమినూన్)
ప్రతి విషయాన్ని వివరంగా తెలియజేస్తుంది. విశ్వసించే జనుల కొరకు ఇది మార్గదర్శకత్వం, కారుణ్యం. (12:111)

విశ్వసించిన వారి కొరకు ఈ గాథల్లో ఎన్నో రకాల కరుణ సంఘటనలు, మార్గదర్శకత్వాలు ఉన్నాయి. అందుకొరకే మనం ఖురాన్‌లోని గాథలు చదువుతున్నప్పుడు, వింటున్నప్పుడు ఏదో ఫిలింలలో స్టోరీలు, సీరియళ్లు, ఏదో సీన్ చూసినట్లు, విన్నట్లు ఎంత మాత్రం భావించకూడదు. వాటి ద్వారా విశ్వాసాలు పాడైపోతాయి, సంబంధాలు తెగిపోతాయి, అందులో సమాజం పాడవుతుంది. కానీ ఖురాన్ గాథల ద్వారా, ఖురాన్ యొక్క సంఘటనల ద్వారా విశ్వాసం పెరుగుతుంది, అల్లాహ్ పై నమ్మకం పెరుగుతుంది, పరస్పర సంబంధాలు బలపడతాయి, ఖురాన్ సంఘటనల ద్వారా విశ్వాసులకు వారి జీవితాల్లో ఎన్నో రకాల మేళ్లు, శుభాలు కలుగుతాయి.

ఇమామ్ ఇబ్ను తైమియా రహిమహుల్లాహ్ ఒక సందర్భంలో చెప్పారు,

عامة قصص القرآن متضمنة تقرير التوحيد وإبطال الشرك
ఆమ్మతు ఖససిల్ ఖురాన్ ముతదమ్మినతున్ తఖ్రీరత్తౌహీది వ ఇబ్తాలష్షిర్క్.
ఖురాన్‌లోని సర్వసామాన్యంగా వచ్చినటువంటి సంఘటనలు తౌహీద్‌ను బలపరచడానికి, షిర్క్‌ను ఖండించడానికి చాలా స్పష్టంగా ఉన్నాయి.

ఇక సోదర మహాశయులారా, సోదరీమణులారా, ఈ ఖురాన్‌లో అల్లాహ్ త’ఆలా గాథలు ఏవైతే తెలిపాడో వాటి ద్వారా మరొక ముఖ్యమైన ఉద్దేశం ఏమిటంటే, విశ్వాసులపై ఇహలోకంలో ఏ పరీక్షలు ఎదురైనా అల్లాహ్ యొక్క సహాయం విశ్వాసులకే లభిస్తుంది మరియు పరలోక సాఫల్యం, సమాధిలో కూడా శిక్షలు లేకుండా అనుగ్రహాల జీవితం నిజమైన, సత్యమైన విశ్వాసులకే కలుగుతుంది. అవును, అల్లాహ్ త’ఆలా సూరత్ గాఫిర్ లో తెలిపాడు.

إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا
(ఇన్నా లనన్సురు రుసులనా వల్లదీన ఆమనూ)
నిశ్చయంగా మేము మా ప్రవక్తలకు, విశ్వసించిన వారికి సహాయం చేస్తాము. (40:51)

నిశ్చయంగా మేము తప్పకుండా మా ప్రవక్తలను మరియు విశ్వాసులను ఆదుకుంటాము, వారికి సహాయాన్ని అందజేస్తాము. ఇక మూసా అలైహిస్సలాం గాథలో లో చూస్తే చాలా స్పష్టంగా. ఇంకా వేరే ప్రవక్తల సంఘటనలో కూడా. గమనించండి, వెనక ఫిరౌన్ యొక్క సైన్యం ఉన్నది. ముందు సముద్రం ఉన్నది. ఇక మేము ఇక్కడే నాశనమైపోయాము అని అరుస్తారు బనీ ఇస్రాయిల్. కానీ మూసా అలైహిస్సలాం ఎంత బలమైన నమ్మకంతో, పటిష్టమైన, ప్రగాఢమైన విశ్వాసంతో ఏమంటారు?

قَالَ كَلَّا
(ఖాల కల్లా)
(మూసా) అన్నాడు, “అలా ఎంతమాత్రం జరగదు! (26:62)

మనము ముందుకు వెళ్లి సముద్రంలో మునగము, వెనక నుండి ఫిరౌన్ చేతికి చిక్కము. ముమ్మాటికీ అలా జరగదు. కల్లా!

إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ
(ఇన్న మ’ఇయ రబ్బీ సయహ్దీన్)
నిశ్చయంగా నా ప్రభువు నాతో ఉన్నాడు. ఆయనే నాకు మార్గం చూపుతాడు” అని. (26:62)

నిశ్చయంగా నాకు నా ప్రభువు ఉన్నాడు. అతి త్వరలోనే నాకు ఒక మంచి మార్గం చూపి మమ్మల్ని కాపాడుకుంటాడు. అల్లాహు అక్బర్. ఎవరి ఊహల్లో లేని రీతిలో అల్లాహ్ త’ఆలా పెద్ద పెద్ద సముద్రంలోని అలలు ఆ పెద్ద నదిలో నడుస్తున్నటువంటి, పారుతున్నటువంటి ఆ నీళ్లను ఎక్కడికక్కడ ఆపేసి పన్నెండు మార్గాలు అందులో పొడిగా, తడిగా కూడా కాదు, చేసి వారు హాయిగా నడుచుకుంటూ వెళ్లే విధంగా అల్లాహ్ సహాయం అందించాడు అంటే, ప్రతి కాలంలో అల్లాహ్ సహాయం చేస్తాడు విశ్వాసులకు. కానీ అంతకు ముందు కొంచెం ఒక పరీక్ష మాదిరిగా ఉండవచ్చు. అందుకని మనం అల్లాహ్ పై మన విశ్వాసం, మన నమ్మకం చాలా బలంగా ఉండాలి.

నా సమయం అంతమవుతుంది అని ఇప్పుడే నేను గమనించాను. అందుకొరకు అల్లాహ్ యొక్క దయ కలిగితే ఒక సుమారు ఏడు, ఎనిమిది, తొమ్మిది, పాయింట్స్ నేను జమా చేశాను. వాటికి సంబంధించి ఆయతులు, హదీసులు రాతపూర్వకంగా నేను మీకు పంపే ప్రయత్నం చేస్తాను. ఇంకా ఎక్కువ విషయాలు తెలుసుకోండి.

కానీ నేను సమాప్తం చేసేకి ముందు కేవలం హింట్స్ మాదిరిగా ఒక కొన్ని విషయాలు తెలియజేస్తున్నాను శ్రద్ధగా వినండి. అల్లాహ్ ఖురాన్‌లో గాథలు ఏవైతే తెలిపాడో వాటి ఉద్దేశాలు, వాటి లాభాల్లో ఒకటి తౌహీద్‌ను బలపరచడం. రెండవది, విశ్వాసులకు సహాయపడతాడు అన్నటువంటి నమ్మకం. విశ్వాసుల యొక్క హృదయాలు ధర్మంపై నిలకడగా ఉండాలి అని. మరియు నాలుగవది, గుణపాఠం నేర్చుకోవాలి అని. ఐదవది, తిరస్కరిస్తే ఆచరించకుంటే శిక్షలు ఏమున్నాయో వాటి పట్ల భయం చెందాలి అని. ఇంకా అల్లాహ్ సత్య ధర్మం వైపునకు పిలిచే వారు, ధర్మాన్ని ప్రజల వరకు మంచి జ్ఞానం నేర్పే వారికి కూడా ఇందులో ఎన్నో రకాల సాబిత్ కదమీ, నిలకడ, స్థిరత్వం యొక్క సంఘటనలు ఉన్నాయి. మరియు అల్లాహ్ ఎంతో గొప్ప న్యాయశీలి మరియు సర్వ ప్రవక్తల సందేశం ఒకటి అన్నటువంటి ఇంకా ఎన్నో విషయాలు ఇందులో ఉన్నాయి.

తెలుసుకున్న కొన్ని విషయాలను అర్థం చేసుకుని ఆచరించేటటువంటి భాగ్యం అల్లాహ్ నాకు, మీకు అందరికీ ప్రసాదించుగాక. ఆమీన్.

وَآخِرُ دَعْوَانَا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
(వ ఆఖిరు ద’వానా అనిల్ హందులిల్లాహి రబ్బిల్ ఆలమీన్)
“సర్వలోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్‌కే సర్వస్తోత్రాలు” అని మా చివరి మాట. (10:10)

అస్సలాము అలైకుం వరహ్మతుల్లాహి వబరకాతుహ్.

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45064

ఉపవాసం యొక్క మూడు స్థాయిలు – ఇమామ్ ఇబ్న్ ఖుదామా అల్-మఖ్దిసీ

ఉపవాసంలో మూడు స్థాయిలు ఉన్నాయి: సాధారణ ఉపవాసం, ప్రత్యేక ఉపవాసం మరియు అత్యంత ప్రత్యేక ఉపవాసం.

సాధారణ ఉపవాసం విషయానికి వస్తే, ఇది ఒకరు తమ కడుపు మరియు మర్మావయవాలను వాటి కోరికలను తీర్చుకోవడం నుండి నిగ్రహించుకోవడం.

ప్రత్యేక ఉపవాసం అంటే ఒకరి చూపు, నాలుక, చేతులు, కాళ్ళు, వినికిడి మరియు కళ్ళతో పాటు మిగిలిన శరీర అవయవాలను పాపపు పనులు (Gunah) చేయడం నుండి నిగ్రహించుకోవడం.

ఇక అత్యంత ప్రత్యేక ఉపవాసం విషయానికి వస్తే, ఇది ఇహలోక వ్యవహారాల పట్ల ఆరాటపడటం మరియు ‘అల్లాహ్’ కు దూరం చేసే ఆలోచనల నుండి హృదయాన్ని దూరంగా ఉంచడం. అలాగే ‘అల్లాహ్’ నిర్దేశించిన ఇతర విషయాలన్నింటి నుండి హృదయాన్ని దూరంగా ఉంచడం. [5]

ప్రత్యేక ఉపవాసం యొక్క లక్షణాలలో ఒకటి ఏమిటంటే, ఒకరు తమ చూపును తగ్గించుకోవడం (కాపాడుకోవడం) మరియు నిషిద్ధమైన, అయిష్టమైన లేదా ఎటువంటి ప్రయోజనం లేని అసహ్యకరమైన మాటల నుండి తమ నాలుకను కాపాడుకోవడం, అలాగే మిగిలిన శరీర అవయవాలను అదుపులో ఉంచుకోవడం.

‘అల్-బుఖారీ’ ఉల్లేఖించిన ఒక ‘హదీస్’లో:

‘‘ఎవరైతే అబద్ధపు మాటలను మరియు వాటిపై ఆచరణను విడిచిపెట్టరో, వారు తమ ఆహారాన్ని మరియు పానీయాలను విడిచిపెట్టడం పట్ల ‘అల్లాహ్’ కు ఎటువంటి అవసరం లేదు.’’ [6]

ప్రత్యేక ఉపవాసం యొక్క మరొక లక్షణం ఏమిటంటే, రాత్రిపూట ఆహారంతో కడుపును నింపుకోకపోవడం. బదులుగా, అతను మితంగా తింటాడు. ఎందుకంటే, నిశ్చయంగా ఆదమ్ సంతానం (మనిషి) తన కడుపు కంటే చెడ్డ పాత్రను దేనినీ నింపడు. ఒకవేళ అతను రాత్రి మొదటి భాగంలో కడుపు నిండా తింటే, రాత్రి మిగిలిన భాగంలో అతను తనను తాను సద్వినియోగం చేసుకోలేడు (ఇబాదత్ చేయలేడు). అదే విధంగా, ఒకవేళ అతను ‘సుహూర్’ సమయంలో కడుపు నిండా తింటే, మధ్యాహ్నం వరకు అతను చురుగ్గా ఉండలేడు.

ఎందుకంటే మితిమీరిన ఆహారం బద్ధకాన్ని మరియు మత్తును కలిగిస్తుంది, తద్వారా అతిగా తినడం వల్ల ఉపవాసం యొక్క అసలు ఉద్దేశ్యం దెబ్బతింటుంది. ఉపవాసం యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే “ఆకలి రుచిని ఆస్వాదించడం మరియు కోరికలను” వదిలివేసేవారిగా మారడం.

రిఫరెన్సులు:

[5] (ఎడిటర్ గమనిక: ఇక్కడ అదనపు వివరణ అవసరం. పేర్కొన్న స్థాయిలు నిగ్రహానికి (Abstinence – స్వీయ నియంత్రణకు) సంబంధించినవి.

ఈ మూడు స్థాయిలలో మొదటిది, తప్పనిసరిగా పాటించాల్సిన నిగ్రహాన్ని (Restraint) సూచిస్తుంది. ఇది నెరవేరినప్పుడు, ఆ వ్యక్తి చట్టపరమైన (షరియా) నిబంధనలను పాటించినట్లు పరిగణించబడుతుంది మరియు ఉపవాసం పూర్తయినట్లు లెక్కించబడుతుంది [అంటే, దానిని మళ్ళీ చేయాల్సిన అవసరం లేదు లేదా ‘ఖజా’ చేయాల్సిన పనిలేదు, ఆ దాసుడు నిజంగానే ఉపవాసం ఉన్నట్లు.]

మిగిలిన స్థాయిలు ఉపవాసం యొక్క విలువకు సంబంధించినవి. రెండవ స్థాయిని పాటించకపోతే, పాటించినప్పటి కంటే ఆ దాసుడికి ఉపవాసం యొక్క విలువ తక్కువగా ఉంటుంది. మూడవ స్థాయి విషయంలోనూ అంతే.

అందుకే, కావాలని తినడం మరియు సంభోగం చేయడం వల్ల ఉపవాసం భంగం అవుతుందని (చెల్లదని) చెప్పబడింది. అయితే అబద్ధం చెప్పడం, పరాయి వారిని కామంతో చూడటం వంటి ఇతర నిషిద్ధ పనులు చేయడం పాపంగా పరిగణించబడుతుంది, కానీ అవి ఉపవాసాన్ని పూర్తిగా భంగం చేయవు.

[6] అల్-బుఖారీ (4/99) ద్వారా ఉల్లేఖించబడింది.

Posted from : The Inner Secrets of Fasting
Imam Muwaffaq-ud-Deen Ibn Qudamaah Al-Maqdisee
Translated into English by Isma’eel Ibn al-Arkaan
https://abdurrahman.org/2013/07/04/three-levels-of-fasting-imam-muwaffaq-ud-deen-ibn-qudamaah-al-maqdisee/