అబ్దుల్-నబీ, గులామ్ అహ్మద్, గులామ్ ముస్తఫా వంటి పేర్లు ఉపయోగించడం నిషేధించబడినది

అల్లాహ్ సృష్టించిన ఏ ప్రాణినీ, అల్లాహ్ దాసులలో ఎవరినీ ఆయనకు (అల్లాహ్‌కు) కాకుండా ఇతరులకు దాసులుగా/బానిసలుగా చేయడం ఎవరికీ అనుమతించబడదు. అందువల్ల, ఎవరికైనా ‘అబ్దుల్-ఫదీల్, అబ్దుల్-నబీ, అబ్దుల్-రసూల్, అబ్ద్ అలీ, అబ్దుల్-హుసైన్, అబ్దుల్-జహ్రా, గులామ్ అహ్మద్, గులామ్ ముస్తఫా’ అని పేరు పెట్టడం లేదా ఒక సృష్టిని మరొక సృష్టికి దాసునిగా సూచించే ఏ ఇతర పేరునైనా పెట్టడం అనుమతించబడదు.

ఎందుకంటే ఇటువంటి పేర్లు భక్తులు మరియు ప్రముఖ వ్యక్తుల పట్ల మితిమీరిన భక్తిని/గౌరవాన్ని కలిగి ఉంటాయి, తద్వారా ఇది అల్లాహ్ (ఆయన మహోన్నతుడు) హక్కుల పట్ల అగౌరవానికి దారితీస్తుంది మరియు షిర్క్ (దైవత్వంలో లేదా ఆరాధనలో అల్లాహ్‌కు భాగస్వాములను కల్పించడం) మరియు అతిక్రమణకు సాధనంగా మారుతుంది.

అంతేకాకుండా, అల్లాహ్ (ఆయన మహోన్నతుడు) కు కాకుండా ఇతరులకు ప్రజలను దాసులుగా సూచించే పేర్లను ఉపయోగించడాన్ని నిషేధించే విషయంలో పండితుల ఏకాభిప్రాయం ఉందని ఇబ్న్ హజ్మ్ ఉల్లేఖించారు.

శాశ్వత పండిత పరిశోధన మరియు ఫత్వా కమిటీ (Permanent Committee for Scholarly Research and Ifta’) (సౌదీ అరేబియా)
అధ్యక్షుడు: ‘అబ్దుల్-అజీజ్ ఇబ్న్ అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ బాజ్
సభ్యులు: ‘అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ కవూద్, ‘అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ గుదయ్యన్, ‘అబ్దుల్-రజ్జాక్ అఫీఫీ

https://abdurrahman.org/2011/05/17/prohibition-of-using-names-like-abdul-naby-ghulam-ahmad-ghulam-mustafa/

సమాధానం: తమ పిల్లలకు ఇలా పేరు పెట్టే వారి మాండలికం ప్రకారం ‘గులామ్‘ అంటే స్పష్టంగా దాసుడు/బానిస (servant) అని అర్థం. కాబట్టి, ‘గులాముల్-రసూల్’ అంటే ప్రవక్త యొక్క దాసుడు (ఆరాధకుడు) అని అర్థం వస్తుంది.

అబ్దుల్-రహ్మాన్ (అక్షరార్థం: కరుణామయుని దాసుడు), అబ్దుల్లాహ్ (అక్షరార్థం: అల్లాహ్ దాసుడు) వంటి పేర్లు మరియు అటువంటి ఇతర పేర్లు ఆరాధన మరియు విధేయత వంటి అంశాలలో ఒక దాసుడికి తన ప్రభువుతో ఉన్న అనుబంధాన్ని సూచిస్తాయన్నది అందరికీ తెలిసిన విషయమే.

ఆ విధంగా చూస్తే, ఒక ముస్లిం ప్రవక్త యొక్క దాసుడు అని లేదా అటువంటి పేర్లతో పిలవబడకూడదు, ఎందుకంటే ఇది షిర్క్ (ఆరాధనలో అల్లాహ్‌తో పాటు ఇతరులను భాగస్వాములను చేయడం) కు దారితీస్తుంది. కాబట్టి, ఫత్వా కోరుతున్న ఈ వ్యక్తి సంబంధిత అధికారుల వద్దకు వెళ్లి తన పేరును ధర్మసమ్మతమైన పేరుగా మార్చుకోవాలి.

అల్లాహ్ మనకు విజయాన్ని ప్రసాదించుగాక! మన ప్రవక్త ముహమ్మద్, ఆయన కుటుంబం మరియు ఆయన సహచరులపై అల్లాహ్ యొక్క శాంతి మరియు కరుణ వర్షించుగాక!

శాశ్వత పండిత పరిశోధన మరియు ఫత్వా కమిటీ (సౌదీ అరేబియా)
ఉపాధ్యక్షుడు: ‘అబ్దుల్-రజ్జాక్ అఫీఫీ
సభ్యులు: ‘అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ మాని’, ‘అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ గుదయ్యన్

సమాధానం: అల్లాహ్ (ఆయన మహోన్నతుడు) కు కాకుండా ఇతరులకు దాస్యమును సూచించే పేర్లు పెట్టడం అనుమతించబడదు, అనగా అబ్దుల్-నబీ, అబ్ద్ అలీ, అబ్దుల్-హుసైన్ మొదలైన పేర్లు పెట్టడం నిషేధించబడింది. ఇది మున్కర్ (ఇస్లామిక్ చట్టం మరియు మంచి వివేకం గల ముస్లింలచే ఆమోదించబడనిది లేదా నిరాకరించబడేది), ఎందుకంటే ఇటువంటి పేర్లు అబ్దుల్-రహ్మాన్ (కరుణామయుని దాసుడు), అబ్దుల్-రహీమ్ (కృపాశీలుని దాసుడు), అబ్దుల్-మాలిక్ (సర్వాధికారి దాసుడు), అబ్దుల్-ఖుద్దూస్ (పవిత్రుడైన వాని దాసుడు) వలె కేవలం అల్లాహ్‌కు మాత్రమే దాస్యాన్ని సూచించేవిగా ఉండాలి. ఇది సరైన దాస్య విధానం, ఇది అల్లాహ్‌కు తప్ప మరెవరికీ ప్రకటించబడకూడదు.

ఇబ్న్ హజ్మ్ అబూ ముహమ్మద్ ఇలా అన్నారు:

అబ్దుల్-ముత్తలిబ్ పేరు మినహా (దానిపై పండితుల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నందున), అబ్ద్ ఉమర్, అబ్ద్ అల్-కాబా మరియు అటువంటివి అల్లాహ్‌కు కాకుండా ఇతరులకు దాస్యాన్ని సూచించే ఏ పేరునైనా నిషేధించడం పండితుల విస్తృతమైన అభిప్రాయం.” మరో మాటలో చెప్పాలంటే, దీనిని నిషేధించేందుకు పండితులు ఏకీభవించారు. కాబట్టి, ఆ వ్యక్తి ఎవరైనప్పటికీ అల్లాహ్ (ఆయన మహోన్నతుడు) కు కాకుండా ఇతరులకు దాస్యాన్ని చూపే పేర్లను పెట్టడం అనుమతించబడదు. దీని ప్రకారం: అబ్దుల్-హుసైన్, అబ్ద్ ఉమర్, అబ్దుల్-నబీ, అబ్దుల్-కాబా మరియు అటువంటివి పెట్టడం సమ్మతం కాదు. బదులుగా, ఒక వ్యక్తి అల్లాహ్ (ఆయన మహోన్నతుడు) కు దాస్యాన్ని సూచించే పేర్లను లేదా సాలిహ్, ముహమ్మద్, అహ్మద్, జైద్, ఖాలిద్, బక్ర్ మరియు అటువంటి ఇతర పేర్లను ఉపయోగించాలి.

మూలం: alifta. net – నూర్ ‘అలా అద్-దర్బ్ ఫత్వాలు (Fatwas of Nur `Ala Al-Darb) (సౌదీ అరేబియా)
https://abdurrahman.org/2011/10/24/ruling-on-giving-names-indicating-servitude-to-other-than-allah/

ఈ క్రింది భాగం షా ఇస్మాయిల్ షహీద్ (రహ్మతుల్లాహ్ అలైహి) రచించిన ‘తక్వియతుల్-ఈమాన్’ (Taqwiyat-ul-Iman) నుండి తీసుకోబడింది.

బహుదేవతారాధన (షిర్క్) కు దారితీసే పనులు:

కష్టకాలంలో మరియు ఇబ్బందికర పరిస్థితులలో ప్రజలు సహాయం కోసం సాధువులు (ఔలియాలు), ప్రవక్తలు, ఇమామ్‌లు, అమరవీరులు, దేవదూతలు మరియు పర్యులను (దేవకన్యలను) పిలుస్తారు; వారికి మొక్కుబడులు చెల్లిస్తారు, తమ కోరికలు తీర్చమని వారిని ప్రార్థిస్తారు మరియు తమ కోరికలు నెరవేరాలని వారికి నైవేద్యాలు/కానుకలు (offerings) కూడా సమర్పిస్తారు. వ్యాధులను నివారించుకోవడానికి, అబ్దున్-నబీ, అలీ బఖ్ష్, హుస్సేన్ బఖ్ష్, పీర్ బఖ్ష్, మదార్ బఖ్ష్, సాలార్ బఖ్ష్, గులామ్ ముహియుద్దీన్ మరియు గులామ్ మొయినుద్దీన్ మొదలైన పేర్లను పెట్టి తమ కుమారులను ఆ అబద్ధపు దైవాలకు అంకితం చేయడానికి వారు ఏమాత్రం సందేహించరు. ఒకరు ఒక ఆరాధ్యుని పేరు మీద జుట్టు పెంచుతారు, మరొకరు వారి పేరు మీద జంతువును బలి ఇస్తారు, ఇంకొకరు కష్ట పరిస్థితుల్లో వారిని ప్రార్థిస్తారు, మరియు ఇంకొకరు వారి పేరు మీద ప్రమాణం చేస్తారు. అంటే ముస్లిమేతరులు తమ దేవతలు మరియు దేవుళ్ళను ఎలా చూస్తారో, ఈ ముస్లింలు అని పిలవబడే వారు కూడా ప్రవక్తలు, సాధువులు, ఇమామ్‌లు, అమరవీరులు, దేవదూతలు మరియు పర్యులకు సరిగ్గా అదే విధమైన స్థానాన్ని ఇస్తున్నారు. పైన పేర్కొన్న అన్ని పాపపు పనులు చేస్తున్నప్పటికీ, వారు ఇంకా తమను తాము ముస్లింలుగానే చెప్పుకుంటారు. అల్లాహ్ ఖచ్చితంగా ఇలా చెప్పినట్లుగా:

وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِاللَّهِ إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ
వారిలో చాలామంది అల్లాహ్‌ను విశ్వసిస్తూ కూడా ఆయనతోపాటు ఇతరులను భాగస్వాములుగా నిలబెడుతున్నారు.” (ఖురాన్ 12: 106)

ప్రధాన ఉద్దేశ్యం: ఇస్లాంలో అల్లాహ్‌కు కాకుండా ఇతర వ్యక్తులకు, ప్రవక్తలకు లేదా వలీలకు, పుణ్య పురుషులకు దాస్యాన్ని సూచించే పేర్లను పెట్టుకోవడం పూర్తిగా నిషేధించబడింది.

ముఖ్యమైన అంశాలు:

నిషేధించబడిన పేర్లు: అబ్దుల్-నబీ (ప్రవక్త దాసుడు), గులామ్ రసూల్, అబ్దుల్-హుసైన్, గులామ్ అహ్మద్, గులామ్ ముస్తఫా, అబ్ద్ అలీ వంటి పేర్లు పెట్టుకోకూడదు.

కారణం: సృష్టికర్త అయిన అల్లాహ్‌కు మాత్రమే మనుషులందరూ దాసులు. మనుషులకు లేదా ప్రవక్తలకు దాసులుగా పేర్లు పెట్టుకోవడం వల్ల వారి పట్ల మితిమీరిన భక్తిని ప్రదర్శించినట్లు అవుతుంది. ఇది ఇస్లాంలో మహా పాపమైన ‘షిర్క్’ (అల్లాహ్‌కు భాగస్వాములను కల్పించడం లేదా బహుదేవతారాధన) కు దారితీస్తుంది. ఇది అల్లాహ్ హక్కులను ఉల్లంఘించడమే.

పండితుల ఏకాభిప్రాయం: కష్టకాలంలో ఔలియాలను, ప్రవక్తలను వేడుకోవడం మరియు వారి పేర్లతో (ఉదాహరణకు: పీర్ బఖ్ష్, గులామ్ మొయినుద్దీన్) పిల్లలకు నామకరణం చేయడం ఇస్లామిక్ ఏకదైవోపాసనకు (తౌహీద్ కు) విరుద్ధమని షా ఇస్మాయిల్ షహీద్ మరియు ఇతర పండితులు స్పష్టం చేశారు.

సూచించబడిన పేర్లు: అల్లాహ్‌కు మాత్రమే దాస్యాన్ని సూచించే ‘అబ్దుల్లాహ్’, ‘అబ్దుల్-రహ్మాన్’, ‘అబ్దుల్-మాలిక్’ వంటి పేర్లు, లేదా ‘ముహమ్మద్’, ‘అహ్మద్’, ‘సాలిహ్’, ‘జైద్’ వంటి మంచి పేర్లను ఉపయోగించుకోవచ్చు.

ముగింపు: ఎవరైనా తమ పేరును తెలియక ‘గులామ్ రసూల్’ లేదా ‘అబ్దుల్-నబీ’ అని పెట్టుకుని ఉంటే, ఇస్లామిక్ ధర్మం ప్రకారం వెంటనే ఆ పేరును మార్చుకోవాలని సౌదీ శాశ్వత ఫత్వా కమిటీ సూచించింది.

బిదత్ వర్గాలు: జమాఅత్ అల్-ఇఖ్వాన్ అల్-ముస్లిమూన్ (Muslim Brotherhood) గురించి పది అంశాలు – షేక్ అహ్మద్ బిన్ యహ్యా అన్-నజ్మీ

ఇఖ్వాన్ అల్-ముస్లిమూన్ నిర్వచనం:

వీరు హసన్ అల్-బన్నా అనుచరులు. వారి విధానం (మన్హజ్) గురించి గమనించవలసిన అనేక అంశాలు ఉన్నాయి, వాటిలో అతి ముఖ్యమైనవి ఈ క్రిందివి:

[1] ఇస్లాంలో అత్యంత ముఖ్యమైన విషయమైన తౌహీద్ అల్-ఇబాదహ్ [1] కు వీరు ప్రాముఖ్యత ఇవ్వరు. ఇది లేకుండా ఏ వ్యక్తి ఇస్లాం కూడా చెల్లుబాటు కాదు.

[2] ప్రజలు పెద్ద షిర్క్ (బహుదేవతారాధన) చేస్తున్నప్పుడు, అల్లాహ్‌ను కాకుండా ఇతరులను ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు, సమాధుల చుట్టూ తవాఫ్ (ప్రదక్షిణలు) చేస్తున్నప్పుడు, సమాధులలో ఉన్న మృతులకు మొక్కులు చెల్లిస్తున్నప్పుడు మరియు వారి పేర్లతో బలులు ఇస్తున్నప్పుడు వారు మౌనంగా ఉండి ఆమోదిస్తారు.

[3] ఈ విధాన స్థాపకుడు ఒక సూఫీ. అతనికి సూఫీయిజంతో ఎంత సంబంధం ఉందంటే, అతను అబ్దుల్-వహ్హాబ్ అల్-ఖుసాఫీకి, అతని ఖుసాఫీ షాద్-లీ తరీకా (మార్గం) అనుసరించడానికి బైఅత్ (విధేయత ప్రమాణం) చేశాడు.

[4] వారిలో బిదఅత్‌లు (నూతన ఆచారాలు) ఉండటం మరియు వాటి ద్వారా అల్లాహ్‌ను ఆరాధించడం జరుగుతుంది – ఎంతవరకు అంటే, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తమ జిక్ర్ (స్మరణ) సభలకు హాజరవుతారని మరియు వారు గతంలో చేసిన పాపాలను ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) క్షమిస్తారని ఈ విధాన స్థాపకుడు అంగీకరించాడు. ఇది అతని ఈ మాటల్లో కనిపిస్తుంది:

“లోకాలకు ఏ కాంతితో అయితే ఆయన కనిపించాడో ఆ వ్యక్తిని (ప్రవక్తను) అల్లాహ్ ఆశీర్వదించుగాక,
ఆయన సూర్యచంద్రులను మించిపోయాడు.
ఈ హబీబ్ (అనగా ముహమ్మద్) తన ప్రియమైన వారితో సమావేశమయ్యాడు.
మరియు వారు గతంలో చేసిన పాపాలన్నింటినీ క్షమించాడు.”

[5] వారు ఖిలాఫత్ (ఇస్లామిక్ పాలన) స్థాపనకు పిలుపునిస్తారు మరియు ఇది ఒక బిదఅత్ (నూతన కల్పన). ఎందుకంటే ప్రవక్తలు మరియు వారి అనుచరులకు తౌహీద్ (ఏకదైవారాధన) వైపు పిలవడం మినహా మరే బాధ్యత అప్పగించబడలేదు. అల్లాహ్ ఇలా సెలవిస్తున్నాడు: “మరియు నిశ్చయంగా మేము ప్రతి జాతిలోనూ ఒక ప్రవక్తను పంపాము, (తన ప్రజలతో ఇలా చెప్పమని): ‘అల్లాహ్‌ను ఆరాధించండి మరియు తాగూత్ (మిథ్యా దైవాల)కు దూరంగా ఉండండి.’” [సూరా అన్-నహ్ల్: 36]

[6] వారికి వలా మరియు బరా (విధేయత మరియు నిరాకరణ) లేకపోవడం లేదా అది చాలా బలహీనంగా ఉండటం జరుగుతుంది. సున్నీలు మరియు షియాల మధ్య సామీప్యాన్ని తీసుకురావాలన్న వారి పిలుపులో ఇది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మరియు వారి స్థాపకుడు ఇలా చెప్పినట్లు ఉటంకించబడింది: “మనం అంగీకరించే విషయాలలో ఒకరికొకరు సహకరించుకుంటాము మరియు మనం విభేదించే విషయాలలో ఒకరినొకరు క్షమించుకుంటాము.”

[7] వారు తౌహీద్ ప్రజలను మరియు సలఫీ మార్గానికి కట్టుబడి ఉన్నవారిని ద్వేషిస్తారు మరియు అసహ్యించుకుంటారు. సౌదీ రాజ్యం గురించి వారు మాట్లాడే మాటల్లో ఇది స్పష్టమవుతుంది. ఆ రాజ్యం తౌహీద్ పునాదిగా స్థాపించబడింది మరియు దాని పాఠశాలలు, విద్యాసంస్థలు మరియు విశ్వవిద్యాలయాలలో తౌహీద్‌ను బోధిస్తుంది. అంతేకాకుండా, జమీల్ అర్-రహ్మాన్ అల్-అఫ్ఘానీ కేవలం తౌహీద్ వైపు పిలిచినందుకు, తౌహీద్ బోధించే పాఠశాలలను కలిగి ఉన్నందుకే అతన్ని వారు చంపడంలో కూడా ఇది స్పష్టమైంది.

[8] వారు నాయకుల (పాలకుల) తప్పులను వెతుకుతారు మరియు వారి లోపాలను – అవి నిజమైనా లేదా అబద్ధమైనా – బహిర్గతం చేస్తారు. యువత దృష్టిలో నాయకులను అసహ్యులుగా చూపించడానికి మరియు వారి పట్ల యువత హృదయాల్లో ద్వేషాన్ని నింపడానికి వారు వీటిని వ్యాప్తి చేస్తారు.

[9] వారు తమను తాము ఆపాదించుకునే పార్టీ పట్ల హేయమైన పక్షపాత వైఖరిని కలిగి ఉంటారు. కాబట్టి వారు ఈ పార్టీ ఆధారంగానే స్నేహాన్ని కనబరుస్తారు మరియు ఈ పార్టీ ఆధారంగానే శత్రుత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తారు.

[10] స్థాపకుడు నిర్దేశించిన పది షరతుల ప్రకారం ఇఖ్వానీ మన్హజ్ (విధానం) కోసం పని చేయడానికి వారు తమ విధేయతా ప్రమాణాన్ని (బైఅత్) ఇస్తారు. ఇంకా ఆందోళన కలిగించే ఇతర విషయాలు కూడా ఉన్నాయి, బహుశా వాటిని తర్వాత సమయంలో చర్చించవచ్చు.

[1] అనువాదకుని గమనిక: ఇది అల్లాహ్‌కు చేసే ఆరాధనలో ఆయన ఏకత్వానికి (ఒక్కడే అనడానికి) సంబంధించిన తౌహీద్ వర్గం. అనగా, మనం అల్లాహ్‌ను మాత్రమే ఆరాధిస్తాము, మరెవరినీ ఆరాధించము అని దీని అర్థం.

Translated from English:
https://abdurrahman.org/2016/05/27/ten-points-about-jamaaat-ul-ikhwaan-al-muslimoon/

Posted from al-ibaanah eBook: Modern Day Deviant Groups – Shaikh Ahmad bin Yahyaa An-Najmee

ఈ వ్యాసంలో రచయిత, హసన్ అల్-బన్నా స్థాపించిన ‘ఇఖ్వాన్ అల్-ముస్లిమూన్’ (ముస్లిం బ్రదర్‌హుడ్) వర్గం యొక్క విధానంలోని (మన్హజ్ లోని) ప్రధాన లోపాలను విమర్శిస్తూ పది ముఖ్యమైన అంశాలను వివరించారు. వాటి సారాంశం క్రింది విధంగా ఉంది:

తౌహీద్ పట్ల నిర్లక్ష్యం & షిర్క్‌ను సహించడం: ఇస్లాంలో అత్యంత ముఖ్యమైన ‘తౌహీద్ అల్-ఇబాదహ్’ (కేవలం అల్లాహ్‌ను మాత్రమే ఆరాధించడం)కు వీరు ప్రాముఖ్యత ఇవ్వరు. ప్రజలు సమాధులను పూజించడం, మృతులను ప్రార్థించడం వంటి మహా షిర్క్ (బహుదేవతారాధన) చేస్తున్నా మౌనంగా ఆమోదిస్తారు.

సూఫీ ప్రభావం మరియు బిదఅత్ (నూతన ఆచారాలు): ఈ వర్గ స్థాపకుడికి సూఫీలతో సంబంధాలు ఉన్నాయి. వీరు తమ జిక్ర్ సభలకు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) స్వయంగా హాజరై తమ పాపాలను క్షమిస్తారని నమ్మడం వంటి తీవ్రమైన నూతన కల్పనలకు (బిదఅత్ లకు) పాల్పడతారు.

ఖిలాఫత్ స్థాపన అనే రాజకీయ లక్ష్యం: ప్రవక్తలు ప్రజలను కేవలం తౌహీద్ వైపు మాత్రమే పిలిచారు, కానీ వీరు మాత్రం రాజకీయ అధికారం (ఖిలాఫత్) కోసం పనిచేస్తారు. రచయిత దీనిని ఒక బిదఅత్‌గా పేర్కొన్నారు.

‘వలా మరియు బరా’ లోపం: ఇస్లామిక్ సిద్ధాంతమైన ‘వలా మరియు బరా’ (సత్యం పట్ల విధేయత, అసత్యం పట్ల నిరాకరణ) వీరికి లేదు. మౌలిక సిద్ధాంతాలలో తేడాలున్నా సున్నీలు మరియు షియాలను ఏకం చేయడానికి వీరు ప్రయత్నిస్తారు.

తౌహీద్ అనుచరుల పట్ల ద్వేషం (సలఫీ మన్హజ్ వ్యతిరేకత): సలఫీ మార్గంలో నడిచేవారిని, తౌహీద్‌ను బోధించేవారిని వీరు తీవ్రంగా ద్వేషిస్తారు. తౌహీద్‌ను ప్రచారం చేస్తున్నాడన్న ఒకే ఒక కారణంతో జమీల్ అర్-రహ్మాన్‌ను చంపడం మరియు సౌదీ రాజ్యం పట్ల వారికున్న వ్యతిరేకత దీనికి ఉదాహరణలు.

పాలకులపై తిరుగుబాటు ధోరణి: ముస్లిం పాలకుల తప్పులను వెతికి పట్టుకుని, వాటిని యువతలో ప్రచారం చేసి, పాలకులపై యువత హృదయాల్లో ద్వేషాన్ని మరియు విరోధాన్ని నింపుతారు.

గుడ్డి పక్షపాతం మరియు బైఅత్ (ప్రమాణం): ఇస్లాం కంటే తమ పార్టీకే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇస్తారు. తమ పార్టీ ఆధారంగానే ఇతరులతో స్నేహం లేదా శత్రుత్వం నెరపుతారు. తమ ఇఖ్వానీ మన్హజ్ కోసం ప్రత్యేకంగా విధేయతా ప్రమాణం (బైఅత్) చేయించుకుంటారు.

ముగింపు: స్థూలంగా చెప్పాలంటే, ‘ఇఖ్వాన్ అల్-ముస్లిమూన్’ వర్గం ఇస్లాం యొక్క మూల సిద్ధాంతాలైన తౌహీద్ మరియు సున్నత్‌లకు బదులుగా రాజకీయ లక్ష్యాలకు, పార్టీ పక్షపాతానికి, మరియు బిదఅత్‌లకు ప్రాధాన్యత ఇస్తుందని షేక్ అహ్మద్ బిన్ యహ్యా అన్-నజ్మీ ఈ వ్యాసంలో స్పష్టం చేశారు.

ఖవారీజుల గురించి ఒక సంక్షిప్త పరిచయం – షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్

రచయిత: షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్
మూలం: లమ్హా అన్-ఇల్-ఫిరఖ్-ఇద్-దాలహ్ (పేజీలు. 31-37), షబ్బాబ్ అర్-రాజిహీ గారి నోట్స్ తో.
Lamha ‘an-il-Firaq-id-Daalah (pg. 31-37) w/ notes by Shabbaab Ar-Raajihee
ప్రచురణ: Al-Ibaanah.com
https://abdurrahman.org/?p=21054

ఉస్మాన్ (రదియల్లాహు అన్హు) గారి ఖిలాఫత్ (పాలనా) చివరి రోజుల్లో పాలకుడిపై తిరుగుబాటు (ఖురూజ్) చేసిన వారే ఖవారీజులు. వారి తిరుగుబాటు కారణంగా ఉస్మాన్ (రదియల్లాహు అన్హు) హత్యకు గురయ్యారు.

ఆ తర్వాత అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) ఖిలాఫత్ కాలంలో వారి చెడు మరింత పెరిగింది. వారు ఆయనను అవిశ్వాసి (కాఫిర్) గా ప్రకటిస్తూ ఆయనపై తిరుగుబాటు చేశారు. అంతేకాక, ప్రవక్త అనుచరులైన సహాబాలు వారి (తప్పుడు) విశ్వాసాలతో ఏకీభవించనందుకు, సహాబాలను కూడా వారు అవిశ్వాసులు (కాఫిర్లు) గా తీర్మానించారు. కాబట్టి తమ అభిప్రాయాలను వ్యతిరేకించే వారందరినీ వారు అవిశ్వాసులుగా పరిగణించారు. ఫలితంగా, సృష్టిలో అత్యుత్తమమైన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అనుచరులైన సహాబాలనే వారు అవిశ్వాసులుగా ప్రకటించారు. ఇదెందుకు? ఎందుకంటే వారి మార్గభ్రష్టత్వం మరియు కుఫ్ర్ (అవిశ్వాస) విధానాలతో సహాబాలు ఏకీభవించలేదు.

ఖవారీజ్ ల విశ్వాసాలు (అఖీదా): వారు సున్నత్ మరియు జమాఅత్‌కు కట్టుబడి ఉండరు, అలాగే నాయకుడికి (అమీర్ కు) విధేయత చూపరు. దానికి బదులుగా, ఆయనపై తిరుగుబాటు చేయడాన్ని, ఆయన పట్ల విధేయతను విచ్ఛిన్నం చేయడాన్ని వారు ధర్మంలోని భాగంగా భావిస్తారు [1]. ఇది విధేయత చూపాలని ఆజ్ఞాపించిన అల్లాహ్ ప్రవక్త సలహాకు మరియు అల్లాహ్ తన గ్రంథంలో ఆజ్ఞాపించిన దానికి పూర్తి విరుద్ధం. అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ
ఓ విశ్వాసులారా! అల్లాహ్‌కు విధేయత చూపండి. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లం)కు విధేయత చూపండి. మరియు మీలోని అధికారులకు కూడా. .” [సూరా అన్-నిసా: 59]

కాబట్టి పాలకుడికి విధేయత చూపడాన్ని అల్లాహ్ ఇస్లాం ధర్మంలో ఒక భాగంగా చేశాడు. మరియు అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కూడా పాలకుడికి విధేయత చూపడాన్ని ధర్మంలో భాగంగా చేశారు. ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ విధంగా అన్నారు:

«أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ عَبْدًا حَبَشِيًّا، فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ بَعْدِي فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا»

“మీరు అల్లాహ్ పట్ల భయభక్తులు (తఖ్వా) కలిగి ఉండాలని మరియు (నాయకుడి మాట) విని, విధేయత చూపాలని నేను మీకు ఉపదేశిస్తున్నాను, ఒక బానిస మీపై నాయకుడిగా నియమించబడినప్పటికీ సరే. ఎందుకంటే మీలో జీవించి ఉన్నవారు (ముందు ముందు) ఎన్నో విభేదాలను చూస్తారు…[2]

కాబట్టి ముస్లిం పాలకుడికి విధేయత చూపడం అనేది (ఇస్లాం) ధర్మంలోని భాగం. కానీ ఖవారీజులు ఇలా అంటారు: “లేదు, ఈ విధేయతకు మేము అతీతులం (మాకు స్వేచ్ఛ ఉంది).” ఈనాటి తిరుగుబాటు మరియు అల్లర్ల మార్గం కూడా ఇదే!

కాబట్టి ఖవారీజులు అంటే ముస్లింల ఐక్య సమూహంలో (జమాఅత్ లో) చీలికను తీసుకురావడానికి మరియు నాయకులపై తిరుగుబాటు చేయడానికి ప్రయత్నించేవారు – ఇలా చేయడంలో అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త పట్ల స్పష్టమైన అవిధేయత ఉంది. అలాగే, మహా పాపం (కబీరా పాపం) చేసిన ముస్లింను వారు అవిశ్వాసి (కాఫిర్) గా పరిగణిస్తారు.

కాబట్టి, వ్యభిచారి, దొంగ, మద్యం సేవించేవాడు – ఇలా మహా పాపాలు చేసే వారందరినీ వారు కాఫిర్లుగా తీర్మానిస్తారు. దీనికి భిన్నంగా, అహ్లుస్-సున్నహ్ వల్-జమాఅత్ వారు అలాంటి వ్యక్తిని “తక్కువ ఈమాన్ కలిగిన ముస్లిం[3] గా భావిస్తారు మరియు అతనిని “ధర్మంలో పాపాత్ముడు (ఫాసిఖ్/ఆసీ)” అని పిలుస్తారు. కాబట్టి అతను తన ఈమాన్ వల్ల ఒక “విశ్వాసి (ముమిన్)”, అలాగే తన మహా పాపం వల్ల ఒక “పాపాత్ముడు”. ఎందుకంటే షిర్క్ (అల్లాహ్ కు సాటి కల్పించడం) మరియు ఇస్లాంను భంగపరిచే స్పష్టమైన విషయాలు (నవాఖిజ్ అల్-ఇస్లాం) తప్ప మరొకటి ఏదీ ఒక వ్యక్తిని ఇస్లాం పరిధి నుండి బయటకు పంపవు. షిర్క్ కంటే తక్కువ స్థాయి పాపాలు, అవి మహా పాపాలైనప్పటికీ, ఒక వ్యక్తిని ఈమాన్ పరిధి నుండి బహిష్కరించడానికి కారణం కావు. అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు:

﴿إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ﴾
నిశ్చయంగా అల్లాహ్, తనకు సాటి కల్పించటాన్ని (షిర్క్‌ను) క్షమించడు. ఇది తప్ప ఇతర పాపాలను తాను కోరిన వారికి క్షమిస్తాడు.” [సూరా అన్-నిసా: 48, 116]

కానీ ఖవారీజులు ఇలా అంటారు: “మహా పాపం చేసినవాడు కాఫిర్ (అవిశ్వాసి), అతను క్షమించబడడు మరియు అతను నరకాగ్నిలో శాశ్వతంగా ఉండిపోతాడు.” ఇది ఖురాన్‌లో స్పష్టంగా చెప్పబడిన దానికి విరుద్ధం. దీనికి కారణం వారికి ధర్మం పట్ల సరైన అవగాహన (ఫిఖ్హ్/సమజ్) లేకపోవడమే.

వారు ఈ తప్పుడు విశ్వాసాలలో పడటానికి ప్రధాన కారణం వారి జ్ఞానలేమి (ఇల్మ్ లేకపోవడం) అని గమనించండి. ఎందుకంటే వారు ఆరాధనలు (ఇబాదత్), నమాజ్, ఉపవాసం మరియు ఖురాన్ పారాయణంలో చాలా తీవ్రంగా (ముందు) ఉంటారు. మరియు వారికి ధర్మం పట్ల బలమైన ఆవేశం (రోషం) ఉంటుంది, కానీ వారికి సరైన జ్ఞానం ఉండదు – ఇదే అసలు సమస్య.

కాబట్టి భయభక్తులు (తఖ్వా) మరియు ఆరాధనల్లో తీవ్రంగా కృషి చేయడం అనేది ధర్మ పరిజ్ఞానం మరియు సరైన అవగాహనతో కూడి ఉండాలి. అందువల్లే ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన సహాబాలకు వారిని (ఖవారీజులను) ఈ విధంగా వర్ణించారు: ప్రవక్త అనుచరులైన సహాబాలు ఖవారీజుల నమాజును చూసి తమ నమాజును తక్కువగా భావిస్తారని మరియు వారి ఆరాధనను చూసి తమ ఆరాధనను తక్కువగా భావిస్తారని చెప్పారు. ఆ తర్వాత ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు:

«يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ»

వేటాడిన జంతువు శరీరం గుండా బాణం ఎలాగైతే దూసుకుపోతుందో, వారు (ఖవారీజులు) ధర్మం నుండి అలా బయటికి వెళ్లిపోతారు[4] – వారి ఆరాధనలు, వారి భక్తి మరియు వారు రాత్రి పూట చేసే తహజ్జుద్ నమాజ్ ఉన్నప్పటికీ సరే.

కాబట్టి వారి కృషి సరైన పునాదిపై మరియు ప్రామాణికమైన జ్ఞానంపై ఆధారపడి లేకపోవడం వల్ల, అది వారికీ మరియు ఈ ఉమ్మత్ (సమాజం) కీ ఒక మార్గభ్రష్టత్వంగా, ఒక జాడ్యంగా మరియు తీవ్రమైన కీడుగా మారింది.

అంతేకాకుండా, ఖవారీజుల చరిత్రలో వారు ఏ ఒక్క రోజైనా అవిశ్వాసులతో (కాఫిర్లతో) పోరాడినట్లు ఎక్కడా దాఖలాలు లేవు! బదులుగా, వారు కేవలం ముస్లింలతో మాత్రమే పోరాడుతారు. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ విధంగా సెలవిచ్చినట్లు:

«يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ»
మరియు వారు ఇస్లాం ప్రజలను చంపి, విగ్రహారాధకులను వదిలివేస్తారు.” [5]

కాబట్టి ఖవారీజుల చరిత్రలో వారు ఏనాడైనా కాఫిర్లు మరియు ముష్రిక్కులతో పోరాడినట్లు మనకు తెలియదు. వారు ఎల్లప్పుడూ ముస్లింలతోనే పోరాడుతూ వస్తున్నారు. వారే ఉస్మాన్ (రదియల్లాహు అన్హు) ను చంపారు, వారే అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) ను చంపారు. వారే జుబైర్ ఇబ్నుల్-అవ్వామ్ ను మరియు అత్యుత్తమ సహాబాలను చంపారు. మరియు వారు ముస్లింలను చంపడం నేటికీ ఆపలేదు.

ఇదంతా అల్లాహ్ ధర్మం పట్ల వారికి ఉన్న అజ్ఞానం వల్లే. అయినప్పటికీ, వారికి భయభక్తులు మరియు ఆరాధనా భావం ఉన్నాయి, కానీ ఇవి ప్రామాణికమైన జ్ఞానంపై ఆధారపడి లేనందున, అది వారికి ఒక వ్యాధిగా మారింది. అందుకనే గొప్ప పండితుడైన ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ (రహిమహుల్లాహ్) వారిని వర్ణిస్తూ ఇలా అన్నారు:

«وَلَهُم نُصُوصٌ قَصَّرُوا فِي فَهْمِهَا *** فَأُتُوا مِنَ التَّقْصِيرِ فِي العِرْفَانِ»
వారి వద్ద ఆధారాలు (నుసూస్) ఉన్నాయి, కానీ వాటిని అర్థం చేసుకోవడంలో వారు విఫలమయ్యారు.
కాబట్టి వారికి పరిమితమైన (తక్కువ) జ్ఞానమే ఇవ్వబడింది
.” [6]

కాబట్టి వారు ఖురాన్ మరియు సున్నత్ వాక్యాలను ఆధారాలుగా ఉపయోగిస్తారు కానీ వాటిని వారు అర్థం చేసుకోరు. పాపాలు చేసిన వారిని శిక్షిస్తామనే హెచ్చరికలు ఉన్న వాక్యాలను వారు ఆధారాలుగా చూపుతారు, కానీ వాటి నిజమైన అర్థాలను వారు గ్రహించరు. వారు ఆ వాక్యాలను, షిర్క్ కంటే తక్కువ పాపాలు చేసిన వారికి క్షమాపణ మరియు పశ్చాత్తాపాన్ని (తౌబా) స్వీకరిస్తామనే వాగ్దానం ఉన్న ఇతర వాక్యాలతో కలిపి చూడరు. కాబట్టి వారు గ్రంథంలోని ఒక భాగాన్ని అంగీకరిస్తారు మరియు మరొక భాగాన్ని వదిలివేస్తారు – ఇదంతా వారి అజ్ఞానం వల్లే.

కాబట్టి ధర్మం పట్ల మితిమీరిన ప్రేమ మరియు ఉత్సాహం (జజ్బా) ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు. అవి అల్లాహ్ ధర్మం గురించిన ఇల్మ్ (జ్ఞానం) మరియు అవగాహనపై ఆధారపడి ఉండాలి. అప్పుడే ఆ జ్ఞానం నుండి వారు మార్గనిర్దేశం పొందుతారు మరియు విషయాలను వాటి సరైన స్థానంలో ఉంచుతారు.

కాబట్టి ధర్మం పట్ల ప్రేమ మరియు ఉత్సాహం ఉండటం మంచిదే, కానీ వాటికి ఖురాన్ మరియు సున్నత్ అనుసరణ ద్వారా సరైన దిశానిర్దేశం చేయబడాలి.

ధర్మంలో అత్యున్నత స్థానం ఉన్నవారు మరియు ముస్లింల పట్ల అత్యంత చిత్తశుద్ధి కలిగినవారు సహాబాలే. అయినప్పటికీ, ఖవారీజుల వల్ల ఉన్న ప్రమాదం మరియు చెడు వలన సహాబాలు వారితో పోరాడారు.

అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) నహ్రవాన్ యుద్ధంలో వారిని అత్యంత తీవ్రంగా వధించేంతగా వారితో పోరాడారు. ఇలా చేయడం ద్వారా, ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తెలిపిన శుభవార్తను సాకారం చేశారు. ఎందుకంటే, వారిని చంపిన వారికి పుణ్యం మరియు స్వర్గం లభిస్తుందని ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) శుభవార్త ఇచ్చారు. కాబట్టి అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ వారిని చంపిన వ్యక్తి – అందువలన ఆయన అల్లాహ్ ప్రవక్త నుండి ఈ శుభవార్తను పొందారు.[7] ముస్లింలకు వారి కీడు జరగకుండా అడ్డుకోవడానికే ఆయన వారిని వధించారు.

ప్రతి తరంలోనూ, ముస్లింలకు ఈ దుష్ట విధానం (మన్హజ్) ఉనికి గురించి తెలిస్తే, మొదటగా వారిని అల్లాహ్ మార్గం వైపుకు పిలవడం మరియు వారికి అవగాహన కల్పించడం ద్వారా దానిని నయం చేయడానికి ప్రయత్నించడం విధి (వాజిబ్). కానీ వారు దీనిని అంగీకరించకపోతే, వారి చెడును నిరోధించడానికి (అధికారంలో ఉన్న ముస్లిం పాలకుడి నేతృత్వంలో) ముస్లింలు వారితో పోరాడాలి.

అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) తన సోదరుడు (Cousin), ఉమ్మత్ యొక్క గొప్ప పండితుడు (హబ్ర్) మరియు ఖురాన్ వ్యాఖ్యాత (తుర్జుమానుల్ ఖురాన్) అయిన అబ్దుల్లాహ్ బిన్ అబ్బాస్ (రదియల్లాహు అన్హుమ) ను వారి వద్దకు పంపారు. ఆయన వారితో చర్చలు (మునాజరా) జరిపారు, దాంతో వారిలోని ఆరు వేల మంది పశ్చాత్తాపపడి (తౌబా చేసుకొని) తిరిగి వచ్చారు, కానీ చాలా మంది పశ్చాత్తాపపడకుండా అలాగే ఉండిపోయారు. అప్పుడు అమీర్-ఉల్-ముమినీన్, అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్, మిగిలిన సహాబాలతో కలిసి వారితో పోరాడారు. ముస్లింలకు వారి కీడు మరియు హాని కలగకుండా నిరోధించడానికే ఈ పోరాటం జరిగింది.

ఇది అల్-ఖవారీజ్ అని పిలువబడే వర్గం (ఫిర్ఖా) మరియు వారి విశ్వాసాల గురించిన వివరణ.

[1] మన కాలంలో, పాపకార్యం కాని విషయాల్లో పాలకులకు విని, విధేయత చూపాలని విశ్వసించే వారిని బహుశా ప్రభుత్వ ఏజెంట్లుగా లేదా అమాయకులుగా ముద్రవేస్తున్నారు! అందుకనే ఈ ఖవారీజులు మింబర్ల పైనుండి మరియు వారి సమావేశాలలో పాలకులపై దాడి చేయడం మరియు వారి తప్పులను బహిరంగంగా ఎత్తిచూపడం మీరు చూస్తారు. కానీ అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా సెలవిచ్చారు:

«مَنْ أَرَادَ أَنْ يَنْصَحَ لِسُلْطَانٍ بِأَمْرٍ فَلا يُبْدِ لَهُ عَلانِيَةً، وَلَكِنْ لِيَأْخُذْ بِيَدِهِ فَيَخْلُ بِهِ، فَإِنْ قَبِلَ مِنْهُ فَذَاكَ، وَإِنْ كَانَ لَمْ يَقْبَلْ كَانَ قَدْ أَدَّى الَّذِي عَلَيْهِ»

“ఎవరైనా అధికారికి (సుల్తాన్ కు) ఒక విషయంపై సలహా ఇవ్వాలనుకుంటే, అతను దానిని బహిరంగంగా వెల్లడించకూడదు, బదులుగా అతని చేతిని పట్టుకుని ఏకాంతంలోకి వెళ్ళాలి. అతను దానిని (సలహాను) అంగీకరిస్తే అతనికి ప్రతిఫలం ఉంటుంది, ఒకవేళ అతను అంగీకరించకపోతే, సలహా ఇచ్చినవాడు తన బాధ్యతను నెరవేర్చినవాడవుతాడు.”

ఇయ్యాద్ బిన్ గనమ్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖన ద్వారా అహ్మద్ (3/404) నమోదు చేశారు. ఇబ్న్ అబీ ఆసిమ్ కూడా దీనిని తన ‘అస్-సున్నహ్’ (2/522) గ్రంథంలో నమోదు చేశారు.

అధికారి (పాలకుడు) వీరిలో ఎవరినైనా బహిరంగ సభల్లో మాట్లాడకుండా నిషేధించినప్పుడు, వారు ఏకమై నిరసన ప్రదర్శనలు (demonstrations) చేస్తారు. ఒకరిని మాట్లాడకుండా అడ్డుకోవడం లేదా జైలులో పెట్టడం అనేది తిరుగుబాటును సమర్థిస్తుందని వారి అజ్ఞానంతో వారు భావిస్తారు! సహీహ్ ముస్లిం (1855) లోని ఔఫ్ బిన్ మాలిక్ అల్-అష్జఈ (రదియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖనలోని ప్రవక్త ప్రవచనం వారు వినలేదా?:

«لا، مَا أَقَامُوا فِيكُمُ الصَّلاةَ»
“…లేదు, వారు నమాజును స్థాపిస్తున్నంత కాలం (మీరు వారిపై తిరుగుబాటు చేయకండి).”

ఇంకా సహీహ్ బుఖారీ, ముస్లింలలో ఉన్న ఉబాదా బిన్ అస్-సామిత్ (రదియల్లాహు అన్హు) హదీసులో, ప్రవక్త ఇలా అన్నారు:

«إِلَّا أَنْ تَرَوْا كُفْرًا بَوَاحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فِيهِ بُرْهَانٌ»
…మీరు స్పష్టమైన మరియు బహిరంగ అవిశ్వాసాన్ని (కుఫ్ర-ఎ-బవాహ్) చూస్తే తప్ప, అప్పుడు మాత్రమే మీ వద్ద అల్లాహ్ ముందు సమర్పించడానికి స్పష్టమైన ఆధారం ఉంటుంది.”

అణచివేసే పాలకులపై పోరాడేందుకు అనుమతి కోరుతూ సహాబాలు ప్రవక్తను అడిగిన ప్రశ్నకు ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇచ్చిన సమాధానం ఇది.

ఇమామ్ అహ్మద్ జైలులో ఎంతకాలం ఉన్నారో వీరికి తెలియదా? మరియు షేక్-ఉల్-ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియ్య ఎక్కడ మరణించారు?! ఖురాన్ సృష్టించబడినదని చెప్పనందుకు ఇమామ్ అహ్మద్ చాలా సంవత్సరాలు జైలులో ఉండి కొరడా దెబ్బలు తినలేదా? మరి అప్పుడు ఆయన ప్రజలను ఖలీఫాపై తిరుగుబాటు చేయమని ఎందుకు ఆదేశించలేదు? షేక్-ఉల్-ఇస్లాం (ఇబ్న్ తైమియ్య) రెండు సంవత్సరాలకు పైగా జైలులో ఉండి అక్కడే మరణించారని వారికి తెలియదా? ఆయన ప్రజలను నాయకుడిపై తిరుగుబాటు చేయమని ఎందుకు ఆదేశించలేదు? అంతకుమించి, ఈ పండితులు సద్గుణాలు మరియు జ్ఞానం పరంగా అత్యున్నత స్థానంలో ఉన్నారు, మరి వారి కంటే తక్కువ స్థాయి ఉన్నవారి సంగతేంటి??? యువత పండితులను (ఉలమాలను) విడిచిపెట్టి, వారి పుస్తకాలను మర్చిపోయి, ఆధునిక కాలపు మేధావులు, కవులు మరియు ఇస్లామిక్ రచయితల నుండి తమ జ్ఞానాన్ని తీసుకోవడం ప్రారంభించిన తర్వాతే ఈ భావజాలాలు మరియు చర్యలు మనకు వ్యాపించాయి! వ లా హౌల వ లా ఖువ్వత ఇల్లా బిల్లాహ్!

[2] అహ్మద్, ఇబ్న్ మాజా, అత్-తిర్మిజీ, అల్-హాకిమ్ మరియు ఇతరులు ఉల్లేఖించిన సహీహ్ (ప్రామాణిక) హదీసు [అనువాదకునిచే సంక్షిప్తం చేయబడినది].

[3] వారు ఒక పాపాన్ని చిన్నదిగా భావించి (ఇస్తిఖ్ఫాఫ్) చేసినప్పటికీ, దానిని ధర్మసమ్మతంగా (ఇస్తిహ్లాల్ / హలాల్) చేయనంత కాలం వారు కాఫిర్లు కారు. కానీ వారిలో కొందరు చెప్పేది దీనికి విరుద్ధం: “ఒక పాపాన్ని తేలికగా భావించి చేసే వ్యక్తి, ఇస్లాం నుండి బయటికి వెళ్ళేంత అవిశ్వాసానికి పాల్పడతాడు” అని అంటారు. మన షేక్, షేక్ అబ్దుల్-అజీజ్ ఇబ్న్ అబ్దిల్లాహ్ బిన్ బాజ్ గారిని 1415 హిజ్రీలో తాయిఫ్ లో అడిగినప్పుడు, ఈ వాక్యమే ఖవారీజుల విశ్వాసాల యొక్క సారాంశం అని ఆయన చెప్పారు.

[4] అహ్మద్, ముస్లిం, అల్-బుఖారీ మరియు ఇతరులు అనేక మంది సహాబాల ద్వారా ఉల్లేఖించిన సుదీర్ఘ హదీసులోని భాగం [అనువాదకునిచే సంక్షిప్తం చేయబడినది].

[5] అహ్మద్, ముస్లిం, అల్-బుఖారీ మరియు ఇతరులు ఉల్లేఖించిన సుదీర్ఘ హదీసులోని భాగం [అనువాదకునిచే సంక్షిప్తం చేయబడినది].

[6] ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ రచించిన అన్-నూనియ్య (పేజీ. 97).

[7] అల్-బుఖారీ తన సహీహ్ (6930) లో, ముస్లిం తన సహీహ్ (1066) లో, అహ్మద్ తన ముస్నద్ (1/113) లో, ఇబ్న్ అబీ ఆసిమ్ తన అస్-సున్నహ్ (914) లో మరియు అబ్దుల్లాహ్ బిన్ అల్-ఇమామ్ అహ్మద్ తన అస్-సున్నహ్ (1487) లో నమోదు చేశారు: అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) ఈ విధంగా అన్నారు:

«سَيَخْرُجُ قَوْمٌ فِي آخِرِ الزَّمَانِ حُدَثَاءُ الأَسْنَانِ، سُفَهَاءُ الأَحْلاَمِ، يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ الْبَرِيَّةِ، لاَ يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ، فَإِنَّ فِي قَتْلِهِمْ أَجْرًا لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»

“నేను అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అనడం విన్నాను: ‘చివరి రోజుల్లో, వయస్సులో చిన్నవారైన మరియు మూర్ఖపు ఆలోచనలు ఉన్న ఒక సమూహం ఉద్భవిస్తుంది. వారు సృష్టిలోనే అత్యుత్తమమైన మాటలతో మాట్లాడతారు. కానీ వారి ఈమాన్ (విశ్వాసం) వారి గొంతులను దాటదు. కాబట్టి మీరు వారిని ఎక్కడ ఎదుర్కొన్నా, వారిని చంపండి (ఇస్లామిక్ ప్రభుత్వ నేతృత్వంలో), ఎందుకంటే వారిని చంపిన వారికి తీర్పు దినాన ఖచ్చితంగా ప్రతిఫలం ఉంటుంది.'”

ఖవారీజులు మరియు వారి సంకేతాల గురించిన హదీసును ఉల్లేఖించిన తరువాత, అబూ సయీద్ అల్-ఖుద్రీ (రదియల్లాహు అన్హు) ఇలా అన్నారు: “అల్లాహ్ ప్రవక్త అనుచరులలో ఇరవై లేదా ఇరవై కంటే ఎక్కువ మంది సహాబాలు, వారిని చంపే బాధ్యతను అలీ చేపట్టారని నాకు వివరించారు.” అహ్మద్ తన ముస్నద్ (3/33) లో మరియు ఆయన కుమారుడు అబ్దుల్లాహ్ తన అస్-సున్నహ్ (1512) లో ఉల్లేఖించారు.

ఉత్పత్తి మరియు తిరుగుబాటు: ఖవారీజులు ఉస్మాన్ (రదియల్లాహు అన్హు) మరియు అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) గారి కాలంలో ముస్లిం పాలకులపై తిరుగుబాటు చేయడం ద్వారా ఉద్భవించారు. వారు తమ అభిప్రాయాలతో ఏకీభవించని అత్యుత్తమ సహాబాలను సైతం అవిశ్వాసులుగా (కాఫిర్లుగా) ప్రకటించారు.

పాలకులకు అవిధేయత: అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పాలకులకు విధేయత చూపాలని ఆజ్ఞాపించినప్పటికీ, ఖవారీజులు పాలకులపై తిరుగుబాటు చేయడాన్ని మరియు వారిని వ్యతిరేకించడాన్ని ధర్మంలోని భాగంగా భావిస్తారు.

మహా పాపాలకు కాఫిర్లుగా తీర్మానించడం: వ్యభిచారం, దొంగతనం లాంటి మహా పాపాలు (కబీరా పాపాలు) చేసిన ముస్లింలను ఖవారీజులు ఇస్లాం నుండి బహిష్కరించి, వారిని కాఫిర్లుగా మరియు శాశ్వత నరకవాసులుగా పరిగణిస్తారు.

అహ్లుస్-సున్నహ్ వల్-జమాఅత్ విశ్వాసం: అహ్లుస్-సున్నహ్ విధానం ప్రకారం షిర్క్ (అల్లాహ్ కు సాటి కల్పించడం) మరియు ఇస్లాంను భంగపరిచే ఇతర స్పష్టమైన విషయాలు (నవాఖిజ్ అల్-ఇస్లాం) తప్ప, మరే ఇతర మహా పాపాలు (వ్యభిచారం, దొంగతనం, మద్యం సేవించడం వంటివి) ఒక వ్యక్తిని ఇస్లాం పరిధి నుండి బయటకు పంపవు (ఒకవేళ ఆ పాపాలను వారు ధర్మసమ్మతంగా/హలాల్ గా భావిస్తే తప్ప). షిర్క్ మరియు కుఫ్ర కంటే తక్కువ స్థాయి పాపాలు చేసిన వ్యక్తి “తక్కువ ఈమాన్ కలిగిన ముస్లిం” మరియు “ధర్మంలో పాపాత్ముడు” అవుతాడే తప్ప కాఫిర్ కాడు.

అజ్ఞానం మరియు అతిభక్తి: ఖవారీజులు నమాజు, ఉపవాసాలు మరియు ఖురాన్ పారాయణంలో చాలా ముందుంటారు. కానీ వారికి ధర్మం పట్ల సరైన జ్ఞానం (ఇల్మ్) మరియు అవగాహన (ఫిఖ్హ్) ఉండవు. జ్ఞానం లేని వారి అతి ఉత్సాహమే వారి మార్గభ్రష్టత్వానికి కారణం.

ఆధారాల దుర్వినియోగం: వారు ఖురాన్ మరియు హదీసులను చదివినప్పటికీ వాటి నిజమైన అర్థాన్ని గ్రహించరు. కేవలం పాపాలకు విధించే శిక్షల వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకుని, అల్లాహ్ యొక్క క్షమాపణకు సంబంధించిన వాక్యాలను విడిచిపెడతారు.

ముస్లింల పట్ల క్రూరత్వం: చరిత్రలో ఖవారీజులు ఏనాడూ కాఫిర్లతో పోరాడలేదు. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ముందుగానే హెచ్చరించినట్లు, వారు కేవలం ముస్లింలను మాత్రమే వధిస్తారు.

సహాబాల చర్య: అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) మొదట అబ్దుల్లాహ్ బిన్ అబ్బాస్ ద్వారా వారికి ధర్మాన్ని బోధించారు. అప్పటికి వినకుండా ముస్లింలకు హాని చేస్తున్న వారిపై నహ్రవాన్ యుద్ధంలో పోరాడి వారిని అంతమొందించారు.

మన బాధ్యత: ఇలాంటి మార్గభ్రష్ట భావజాలం ఉన్నవారికి ముందుగా సరైన జ్ఞానాన్ని బోధించి అవగాహన కల్పించాలి. వారు వినకపోతే, వారి కీడు నుండి ముస్లిం సమాజాన్ని రక్షించడానికి (ఇస్లామిక్ పాలకుడి నేతృత్వంలో) వారితో పోరాడటం బాధ్యత.

శిక్షల గురించి తెలిపే హెచ్చరికల వాక్యాలను అర్థం చేసుకోవడం – షేక్ ఇబ్న్ ఉసైమీన్

అసలు శీర్షిక (Original Title): فتاوى نور على الدرب
రచయిత: ముహమ్మద్ ఇబ్న్ సాలిహ్ అల్-ఉసైమీన్
ఆంగ్ల అనువాదం: అబూ అజ్-జుబైర్ హారిసన్ (రహిమహుల్లాహ్)
https://abdurrahman.org/2014/11/27/understanding-the-texts-of-threats/

సౌదీ అరేబియాలోని అల్-బాహా నగరంలో నివసిస్తున్న సుడాన్ సోదరులలో ఒకరు ఇలా అడుగుతున్నారు: అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్ (సున్నత్‌ను అనుసరించే ముస్లింల ప్రధాన సమూహం) వారు, తౌహీద్‌తో (ఏకదైవారాధనతో) అల్లాహ్‌ను ఆరాధించే వారి (ముస్లిం ఏకదైవారాధకుల) తుది గమ్యం అంతిమంగా స్వర్గం అవుతుందని చెబుతారు. అయితే, కొన్ని హదీసులలో (ప్రవక్త వచనాలలో) ఇలాంటి ఉదాహరణలు వచ్చాయి:

لا يَدْخُلُ الجَنَّةَ قَاطِعُ رَحْم
బంధుత్వాలను తెంచుకునే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు.”

మరియు:

لا يَدْخُلُ الجَنَّةَ نَمَّامٌ
కొండెములు (చాడీలు) చెప్పే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు.”

కాబట్టి, ఈ వాక్యాలను పైపైన చూస్తే అనిపిస్తున్నట్లుగా.. ఈ రెండు వర్గాలలో పడిపోయిన ముస్లిం ఏకదైవారాధకులు ఎప్పటికీ స్వర్గంలో ప్రవేశించరా? లేదా ఈ వాక్యాలను మనం ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?

ఖురాన్ ఆయత్‌లు లేదా హదీసుల నుండి వచ్చిన ఇటువంటి హెచ్చరికలు మరియు వాటికి సంబంధించిన ఇతర వాక్యాలే ‘ఖవారిజ్‘ మరియు ‘ముతజిలా‘ వర్గాలను తప్పుదోవ పట్టించాయి. ఘోర పాపాలు చేసే వారు శాశ్వతంగా నరకాగ్నిలో ఉండిపోతారని వారు ప్రకటించడానికి కారణమయ్యాయి. ఎందుకంటే వారు ఈ సాధారణ వాక్యాలను మాత్రమే పరిగణనలోకి తీసుకుని, వీటికి భిన్నంగా కనిపించే (మరియు వీటితో పాటు కలిపి అర్థం చేసుకోవాల్సిన) ఇతర సాధారణ వాక్యాలను మర్చిపోయారు. ముస్లిం ఏకదైవారాధకులు లేదా తమ గుండెల్లో ఆవగింజంత విశ్వాసం (ఈమాన్) ఉన్నవారు కూడా శాశ్వతంగా నరకంలో ఉండిపోరు అని స్పష్టం చేసే ఆధారాలు చాలా ఉన్నాయి.

అదేవిధంగా, విశ్వాసులు (ముస్లింలు) స్వర్గంలో ప్రవేశిస్తారని ఆశలు మరియు వాగ్దానాలను తెలిపే సాధారణ వాక్యాలు, ‘ముర్జియా‘ వర్గం వారు హెచ్చరికల వాక్యాలను పూర్తిగా విస్మరించడానికి దారితీశాయి. ఒక విశ్వాసి ఎంత దుర్మార్గుడైనా లేదా పాపి అయినా సరే, అతను ఎప్పటికీ నరకాగ్నిలో ప్రవేశించడు అని వారు అన్నారు. కాబట్టి, ఈ వర్గం వారు (ముర్జియా) కేవలం ఆశలు చూపే వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు, మరియు ఆ ఇతర వర్గాల వారు (ఖవారిజ్, ముతజిలా) కేవలం హెచ్చరికల వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు.

అయితే, అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్ (సున్నత్‌ను అనుసరించే ముస్లింల ప్రధాన సమూహం) వారిని అల్లాహ్ ఒక మితవాద, మధ్యేమార్గం వైపు మార్గనిర్దేశం చేశాడు. వీరు ఈ రెండు రకాల ఆధారాలను (వాగ్దానాలు మరియు హెచ్చరికలను) కలిపి అర్థం చేసుకుంటారు. వారి విశ్వాసం ఏమిటంటే, ఘోర పాపం చేసిన వ్యక్తి పూర్తిగా తన ఇస్లామీయ విశ్వాసం (ఈమాన్) నుండి బయటకు వెళ్ళిపోడు. అతను శిక్షకు అర్హుడే కావచ్చు, కానీ అల్లాహ్ తన దయతో అతన్ని క్షమించి నరకంలో వేయకపోవచ్చు, లేదా బహుశా మరొకరు అతని కోసం ప్రార్థన (సిఫారసు) చేయవచ్చు, దాని ఫలితంగా అల్లాహ్ అతన్ని శిక్షించకపోవచ్చు. అతని శిక్ష ఇతర మార్గాల ద్వారా కూడా పరిహారం (క్షమాపణ) పొందవచ్చు. అయితే, అతను శిక్ష నుండి తప్పించుకోవడానికి ఎటువంటి మార్గాలు లేకపోతే, అతను చేసిన కర్మల స్థాయిని బట్టి అతనికి నరకాగ్నిలో శిక్ష పడవచ్చు, ఆ శిక్ష అనుభవించిన తరువాత అతను స్వర్గంలోకి ప్రవేశిస్తాడు. ఇదే అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్ యొక్క విధానం మరియు అవగాహన.

ఈ అవగాహన ఆధారంగా, ప్రశ్నించిన వారు పేర్కొన్న హెచ్చరికల సాధారణ హదీసులు అయిన: “బంధుత్వాలను తెంచుకునే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు,” మరియు “కొండెములు చెప్పే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు,” అనే వాటిని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలంటే… అటువంటి వ్యక్తులు ఎలాంటి శిక్ష అనుభవించకుండా నేరుగా, పరిపూర్ణంగా స్వర్గంలో ప్రవేశించరు అని అర్థం. అల్లాహ్ క్షమాపణ లేదా మరే ఇతర పుణ్యకార్యం ఆ పాపాన్ని చెరిపివేయకపోతే, వారు (స్వర్గంలోకి ప్రవేశించడానికి) ముందు ఆ పాపానికి తగిన శిక్షను అనుభవించాల్సి వస్తుంది. కాబట్టి దీని అర్థం ఏమిటంటే, ముందుగా ఎంతో కొంత శిక్షను అనుభవించకుండా వారు పరిపూర్ణంగా స్వర్గంలో ప్రవేశించలేరు; ఈ విధమైన అవగాహన ద్వారా, (ఎలాంటి వైరుధ్యం లేకుండా) అన్ని ఆధారాలను ఒకేసారి కలిపి సరైన రీతిలో అర్థం చేసుకోవచ్చు.

ప్రధాన ప్రశ్న: ఏకదైవారాధకులైన ముస్లింలందరూ అంతిమంగా స్వర్గంలోకి వెళ్తారు కదా, మరి బంధుత్వాలు తెంచుకునే వారు లేదా చాడీలు చెప్పే వారు “స్వర్గంలో ప్రవేశించరు” అని చెప్పే హదీసులను ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?

అతివాదం (ఖవారిజ్ & ముతజిలా): వీరు కేవలం శిక్షల గురించి ఉన్న వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు. క్షమాపణ మరియు కరుణ గురించి ఉన్న వాక్యాలను వదిలేసి, ఘోర పాపాలు చేసే ముస్లింలు శాశ్వతంగా నరకంలోనే ఉండిపోతారని తప్పుగా నమ్మారు.

అతి సరళవాదం (ముర్జియా): వీరు కేవలం ఆశలు/వాగ్దానాల వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు. ముస్లింలు ఎంత ఘోర పాపం చేసినా వారు ఎప్పటికీ నరకానికి వెళ్లరని తప్పుగా భావించారు.

మధ్యేమార్గం (అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్): వీరు వాగ్దానాలు మరియు హెచ్చరికలు రెండింటినీ కలిపి అర్థం చేసుకుంటారు. ఘోర పాపం చేసిన ముస్లిం పూర్తిగా ఇస్లాం (ఈమాన్) నుండి బయటకు వెళ్లడు. అల్లాహ్ తన దయతో వారిని క్షమించవచ్చు లేదా ఎవరి సిఫారసు ద్వారానైనా వారిని రక్షించవచ్చు.

పాపుల శిక్ష: ఒకవేళ వారికి అల్లాహ్ క్షమాపణ దక్కకపోతే, తమ పాపాలకు తగినంత శిక్షను ముందుగా నరకంలో అనుభవిస్తారు. ఆ తర్వాత అంతిమంగా వారు స్వర్గంలోకి ప్రవేశిస్తారు.

హదీసుల అసలు అర్థం: “స్వర్గంలో ప్రవేశించరు” అంటే వారు ఎలాంటి శిక్ష లేకుండా నేరుగా లేదా ప్రారంభంలోనే (పరిపూర్ణంగా) స్వర్గంలోకి వెళ్లరు అని అర్థం. వారు ఎప్పటికీ స్వర్గంలోకి వెళ్లరని దీని అర్థం కాదు.

బిదత్ వర్గాలు : అల్-ముర్జియా (al-Murji’ah)

షేక్ ఇబ్న్ ఉతైమీన్ (రహిమహుల్లా) ఇలా అన్నారు:

“అల్-ముర్జియా – వీరు కర్మలు (పనులు) ఈమాన్ (విశ్వాసం) నుండి వేరు చేయబడినవని నమ్ముతారు (దీనినే అల్-ఇర్జా అంటారు). కాబట్టి, వీరి అభిప్రాయం ప్రకారం, పనులు అనేవి ఈమాన్‌లో భాగం కావు. ఈమాన్ అంటే కేవలం హృదయపూర్వక అంగీకారం మాత్రమే.

అందువల్ల, వీరి ప్రకారం ఒక పాపాత్ముడు కూడా సంపూర్ణ ఈమాన్ కలిగిన విశ్వాసే. అతను ఎన్ని అవిధేయత పనులు చేసినా లేదా విధేయతతో కూడిన పనులను (ఆరాధనలను) వదిలేసినా సరే, అతను సంపూర్ణ విశ్వాసిగానే పరిగణించబడతాడు. ఒకవేళ మతపరమైన ఆజ్ఞలలో ఒక దానిని వదిలేసిన వ్యక్తిని మనం ‘అవిశ్వాసి’ (కాఫిర్) అని నిర్ణయిస్తే, అది అతను ఆ పనిని వదిలేసినందుకు కాదు, అతని హృదయంలో అంగీకారం (విశ్వాసం) లేనందువల్ల మాత్రమే అని వారు భావిస్తారు. ఇవి ‘జహ్మియా’ల అభిప్రాయాలు. ఇవి ‘ఖవారిజ్’ల అభిప్రాయాలతో పోలిస్తే, ఒకదానికొకటి పూర్తి భిన్నంగా ఉండే రెండు విపరీత ధోరణులు.”

[మూలం: మతపరమైన కొన్ని బిదత్ వర్గాల సంక్షిప్త అవలోకనం (A Brief Overview of some Deviant Sects) – షేక్ ఉతైమీన్]

ముర్జియా రకాలు ఏమిటి? – షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్
What are the types of Murji’ah? – Shaykh Saalih al-Fawzaan

షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్ గారి సమాధానం: ముర్జియాలు నాలుగు రకాలు:

1. మొదటి రకం: ఈమాన్ అంటే కేవలం జ్ఞానం (మారిఫా – Ma’rifah) మాత్రమే అని చెప్పేవారు. అంటే హృదయపూర్వక అంగీకారం (తస్దీక్ – Tasdeeq) లేకపోయినా, కేవలం అల్లాహ్ గురించి తెలిసి ఉంటే చాలని వీరు అంటారు.

  • ఇది ‘జహ్మియా’ (Jahmiyyah) ల వాదన.
  • ఇది అన్నిటికంటే చెడ్డ మరియు అసహ్యకరమైన వాదన. నిజానికి ఇది అల్లాహ్‌ను ధిక్కరించడమే (కుఫ్ర్). ఎందుకంటే పూర్వకాలంలోని ముష్రిక్కులు (బహుదైవారాధకులు), ఫిరౌన్ (Pharaoh), హామాన్, ఖారూన్ మరియు చివరికి ఇబ్లీస్ (సైతాన్) కూడా తమ హృదయాలలో అల్లాహ్ ఉన్నాడని గుర్తించారు. అయితే వారు తమ నాలుకతో దానిని ఒప్పుకోలేదు, హృదయంతో పూర్తిగా అంగీకరించలేదు, మరియు తమ అవయవాలతో (పనుల ద్వారా) ఆచరించలేదు. కాబట్టి ఆ ‘జ్ఞానం’ వారికి ఏమాత్రం ప్రయోజనం చేకూర్చలేదు.

2. రెండో రకం: ఈమాన్ అంటే కేవలం హృదయపూర్వక అంగీకారం (తస్దీక్ – Tasdeeq) మాత్రమే అని చెప్పేవారు.

  • ఇది ‘అషాఇరా’ (Ashaa’irah) ల వాదన.
  • ఇది కూడా తప్పుడు వాదనే. ఎందుకంటే అవిశ్వాసులు (కాఫిర్లు) కూడా తమ హృదయాలలో సత్యాన్ని గుర్తిస్తారు. ఖురాన్ నిజమని, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సత్యవంతుడని వారికి తెలుసు. యూదులకు మరియు క్రైస్తవులకు కూడా ఆ విషయం తెలుసు.
  • అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు: “మేము ఎవరికైతే గ్రంథాన్ని ఇచ్చామో వారు ఆయనను (ముహమ్మద్‌ను), తమ సొంత బిడ్డలను గుర్తించినట్లే గుర్తిస్తారు…” (సూరా అల్ బఖర: 146).
  • ముష్రిక్కుల గురించి అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు: “వారు నిన్ను (ముహమ్మద్‌ను) అబద్ధాలకోరువని అనడం లేదు, కానీ ఆ దుర్మార్గులు అల్లాహ్ యొక్క ఆయత్‌లను (సూచనలను) తిరస్కరిస్తున్నారు.” (సూరా అల్ అన్ ఆమ్: 33).
  • కాబట్టి ఈ ప్రజలు తమ నాలుకతో ఒప్పుకోలేదు, పనుల ద్వారా ఆచరించలేదు, కేవలం హృదయంలో సత్యమని తెలుసుకున్నారు – కాబట్టి వారు విశ్వాసులు (మోమిన్లు) కాలేదు.

3. మూడో రకం: వీరు అషాఇరాలకు పూర్తి వ్యతిరేకమైనవారు – వారే ‘కరామియా’ (Karaamiyah). హృదయంలో నమ్మకం లేకపోయినా సరే, కేవలం నాలుకతో ఒప్పుకుంటే అది ఈమాన్ అని వీరు అంటారు.

  • నిస్సందేహంగా ఇది తప్పుడు వాదన. ఎందుకంటే కపట విశ్వాసులు (మునాఫిక్లు) – వీరు నరకంలో అట్టడుగున ఉంటారు – వారు తమ నాలుకతో “లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్ ముహమ్మద్ రసూలుల్లాహ్” అని సాక్ష్యం ఇస్తారు మరియు అవయవాలతో (పైకి) ఆచరిస్తారు. కానీ వారు దానిని హృదయపూర్వకంగా నమ్మరు.
  • అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు: “కపట విశ్వాసులు నీ దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు: ‘మీరు అల్లాహ్ ప్రవక్త అని మేము సాక్ష్యం ఇస్తున్నాము’ అని అంటారు… అల్లాహ్ సాక్ష్యం ఇస్తున్నాడు ఏమిటంటే, నిశ్చయంగా ఆ కపట విశ్వాసులు అబద్ధాలకోరులు.” (సూరా అల్ మునాఫిఖూన్: 1-2).
  • మరియు ఆయన ఇలా అంటున్నాడు: “వారు తమ నాలుకలతో, తమ హృదయాలలో లేని విషయాలను చెబుతారు.” (సూరా అల్ ఫత్: 11).

4. నాలుగో రకం: వీరు ‘ముర్జియా అల్-ఫుకహా’ (Murji’ah al-Fuqahaa). ఇర్జా (Irjaa) విషయంలో వీరు మిగిలిన వారి కంటే తక్కువ తీవ్రత గలవారు. ఈమాన్ అంటే హృదయంతో నమ్మడం మరియు నాలుకతో ఒప్పుకోవడం మాత్రమే అని, పనులు (Actions) ఈమాన్‌లో భాగం కావని వీరు అంటారు.

  • ఇది కూడా తప్పుడు వాదన. ఎందుకంటే పనులు (ఆచరణలు) లేనిదే ఈమాన్ అనేది ఉండదు.

మూలం: మాసాయిల్ ఫిల్ ఈమాన్ (Masaa’il fil Eemaan), పేజీలు 18, 19.
రచన: షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్.

ఈ క్రింద ఇవ్వబడినది ‘శాశ్వత కమిటీ’ (The Permanent Committee) జారీ చేసిన ఫత్వా యొక్క పూర్తి స్థాయి మరియు యథాతథ తెలుగు అనువాదం:

ఇర్జా సిద్ధాంతం (అల్-ముర్జియా) వ్యాప్తి మరియు దాని పట్ల పిలుపు – శాశ్వత కమిటీ
The Spread of and Call to Irja’ Creed (Al-Murji’ah) – The Permanent Committee

సారాంశం: సౌదీ అరేబియా విద్వత్ పరిశోధన శాశ్వత కమిటీ, ‘ముర్జియా’ (ఇర్జా) అనే బిదత్ సిద్ధాంతాన్ని తీవ్రంగా ఖండించింది; ఈ సిద్ధాంతం ఈమాన్ (విశ్వాసం) అంటే కేవలం హృదయంతో నమ్మడం మరియు నాలుకతో ఒప్పుకోవడం మాత్రమేనని, కర్మలు (ఆచరణలు) ఇందులో భాగం కావని తప్పుగా వాదిస్తుంది. అయితే, ఖురాన్, సున్నత్ మరియు ఇబ్న్ తైమియ్య వంటి సలఫ్ పండితుల ప్రకారం, ఈమాన్ అంటే నమ్మకం, మాట మరియు ఆచరణల కలయిక అని, ఇది పుణ్యాల వల్ల పెరిగి పాపాల వల్ల తగ్గుతుందని కమిటీ స్పష్టం చేసింది. కర్మలను ఈమాన్ నుండి వేరు చేయడం వల్ల ప్రజలు పాపాలకు అలవాటు పడతారని, నమాజ్ వంటి విధులను నిర్లక్ష్యం చేస్తారని మరియు సమాజంలో ధార్మిక క్రమశిక్షణ తప్పుతుందని హెచ్చరిస్తూ, ముస్లింలు అసంపూర్ణ జ్ఞానంతో రాసిన ఆధునిక పుస్తకాల పట్ల జాగ్రత్తగా ఉంటూ ప్రాచీన పండితుల సరైన మార్గాన్ని అనుసరించాలని కమిటీ పిలుపునిచ్చింది.

సమాధానం: కమిటీ ఈ విచారణను అధ్యయనం చేసిన తర్వాత, ఈ క్రింది విధంగా సమాధానం ఇచ్చింది:

పైన పేర్కొన్న మాటలు అల్-ముర్జియా (ఈమాన్ నిర్వచనం నుండి కర్మలను మినహాయించే ఒక బిదత్ తెగ) కు ఆపాదించబడ్డాయి. ఈమాన్ అనేది హృదయంతో నమ్మడం మరియు నాలుకతో ఉచ్చరించడం ద్వారా లభిస్తుందని, అయితే వీరి అభిప్రాయం ప్రకారం, కర్మలు అనేవి పరిపూర్ణతను సాధించడానికి ఒక నిబంధన (condition for perfection) మాత్రమే కానీ, అది ప్రాథమిక అవసరం (prerequisite) కాదని వారు వాదిస్తారు. తద్వారా, వారి నమ్మకం ప్రకారం, హృదయంతో నమ్మి నాలుకతో ఉచ్చరించే ఎవరైనా సరే సంపూర్ణ ము’మిన్ (విశ్వాసి) అవుతారు, వారు విధులను వదిలేసినా మరియు నిషేధాలను ఉల్లంఘించినా సరే; అలాగే వారు ఎటువంటి సత్కర్మలు చేయకుండానే జన్నత్ (స్వర్గం) లో ప్రవేశించడానికి అర్హులవుతారు.

ఇది అనేక శూన్యమైన ఆలోచనలకు దారితీసింది, అందులో కుఫ్ర్ (అవిశ్వాసం) ను కేవలం హృదయపూర్వక తిరస్కరణకు మరియు ‘అల్-ఇస్తిహ్లాల్’ (నిషిద్ధాన్ని అనుమతించదగినదిగా భావించడం) కు మాత్రమే పరిమితం చేయడం ఒకటి. వాస్తవానికి, ఈ మాటలన్నీ అసత్యమైనవి, విచలనమైనవి మరియు ఖురాన్, సున్నత్ మరియు పూర్వీకులు (సలఫ్), తరువాతి వారు అనుసరించిన అహఁలే సున్నత్ వల్ జమాత్ మార్గానికి విరుద్ధమైనవి.

అయితే, ఇది చెడు మరియు దుష్ట స్వభావం గల ప్రజలు తమ మతం నుండి తప్పుకోవడానికి మరియు అల్లాహ్ యొక్క ఆజ్ఞలు, నిషేధాలు, భయం మరియు భక్తి నుండి విముక్తులు కావడానికి తలుపులు తెరుస్తుంది. ఇది జిహాద్ (అల్లాహ్ మార్గంలో పోరాటం), మంచిని ఆదేశించడం మరియు చెడును నిరోధించడం అనే భావనలను కూడా నిర్వీర్యం చేస్తుంది. అంతేకాకుండా, ఇది మంచి మరియు చెడును, విధేయులను మరియు అవిధేయులను, అల్లాహ్ షరియాను పాటించే వ్యక్తిని మరియు ఆయన ఆజ్ఞలను, నిషేధాలను ఉల్లంఘించే ఫాసిఖ్ (పాపాత్ముడు) ను సమానం చేస్తుంది; ఎందుకంటే వారు వాదించినట్లు కర్మలు ఈమాన్‌ను ఉల్లంఘించవు.

అందుకే ఇస్లాం ఇమామ్‌లు గతంలో మరియు వర్తమానంలో ఈ నమ్మకం యొక్క అసత్యాన్ని స్పష్టం చేయడంపై మరియు దాని మద్దతుదారులకు సమాధానం ఇవ్వడంపై దృష్టి సారించారు. వారు అఖీదా పుస్తకాలలో ఈ సమస్య కోసం ఒక ప్రత్యేక అధ్యాయాన్ని కేటాయించారు మరియు షేక్-ఉల్-ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియ్య (అల్లాహ్ అతనిపై కరుణ చూపుగాక) మరియు ఇతరుల వంటి వారు ఈ విషయంలో పూర్తి పుస్తకాలను రూపొందించారు.

ఇబ్న్ తైమియ్య (అల్లాహ్ అతనిపై కరుణ చూపుగాక) ‘అల్-అఖీదా అల్-వాసితియ్య’లో ఇలా పేర్కొన్నారు:

అహఁలే సున్నత్ వల్ జమాత్ యొక్క ప్రాథమిక సూత్రాలలో ఒకటి ఏమిటంటే, దీన్ (ఇస్లాం ధర్మం) మరియు ఈమాన్ అనేవి మాటలు మరియు క్రియల ద్వారా లభిస్తాయి, మరియు ఈమాన్ విధేయత పనుల ద్వారా పెరుగుతుంది మరియు అవిధేయత పనుల ద్వారా తగ్గుతుంది.

ఆయన తన ‘అల్-ఈమాన్’ పుస్తకంలో కూడా ఇలా పేర్కొన్నారు:

ఈ అధ్యాయంలో, ఈమాన్‌ను వివరించడంలో సలఫ్ (ధర్మబద్ధమైన పూర్వీకులు) మరియు సున్నత్ యొక్క సీనియర్ పండితుల అనేక మాటలను మనం కనుగొంటాము. కొన్నిసార్లు వారు: ఇది ఉచ్చారణ మరియు ఆచరణ అని చెబుతారు; మరికొందరు: ఉచ్చారణ, ఆచరణ మరియు సంకల్పం (intention) అని చెబుతారు. మరికొందరు: ఈమాన్ అంటే నాలుకతో ఉచ్చరించడం, హృదయంతో నమ్మడం మరియు అవయవాలతో ఆచరించడం అని చెబుతారు. ఈ నిర్వచనాలన్నీ సరైనవే.”

అంతేకాకుండా, ఆయన (రహిమహుల్లాహ్) ఇలా జోడించారు:

ఈమాన్ నుండి కర్మలను మినహాయించినందుకు సలఫ్ ముర్జియాలను కఠినంగా నిందించారు. అయితే, ప్రజలందరికీ ఒకే స్థాయి ఈమాన్ ఉంటుందనే ముర్జియాల వాదన ముమ్మాటికీ మోసపూరితమైనది. ప్రజల నమ్మకం, ప్రేమ, అల్లాహ్ పట్ల భయం, జ్ఞానం మొదలైనవి ఒక వ్యక్తి నుండి మరొక వ్యక్తికి మారుతూ ఉంటాయి.”

ఆయన ఇంకా ఇలా అన్నారు:

“ఈ ప్రాథమిక మూలం విషయంలో, ముర్జియాలు ఖురాన్, సున్నత్, సహాబాల (ప్రవక్త అనుచరులు) మరియు తాబియీల అభిప్రాయాలలో స్పష్టం చేయబడిన దానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించారు, బదులుగా వారు తమ స్వంత అవగాహన మరియు భాషాపరమైన వివరణలపై తమ అభిప్రాయాన్ని స్థాపించారు; ఇది ఖచ్చితంగా బిదాత్ (మతంలో కొత్త ఆవిష్కరణలు) చేసే ప్రజల మార్గం.”

కర్మలు ఈమాన్‌లో భాగమని మరియు అవి దానిపై సానుకూలంగా లేదా ప్రతికూలంగా ప్రభావం చూపుతాయని సూచించే ఆధారాలలో అల్లాహ్ మాట ఒకటి:

నిజమైన విశ్వాసులు ఎవరంటే, అల్లాహ్ ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడు వారి హృదయాలు భయంతో కంపితమవుతాయి, మరియు ఆయన ఆయత్‌లు (ఖురాన్ వాక్యాలు) వారికి వినిపించబడినప్పుడు, అవి వారి ఈమాన్‌ను పెంచుతాయి; మరియు వారు తమ ప్రభువుపైనే నమ్మకం ఉంచుతారు; ఎవరైతే నమాజ్‌ను స్థాపిస్తారో మరియు మేము వారికి ఇచ్చిన దాని నుండి ఖర్చు చేస్తారో. వారే నిజమైన విశ్వాసులు.” (సూరా అల్-అన్ ఫాల్: 2-4)

మరియు:

నిశ్చయంగా విశ్వాసులు విజయం సాధించారు. ఎవరైతే తమ నమాజ్‌లో అత్యంత వినమ్రతతో మరియు పూర్తి విధేయతతో ఉంటారో. మరియు ఎవరైతే వ్యర్థమైన మాటల నుండి దూరంగా ఉంటారో. మరియు ఎవరైతే జకాత్ చెల్లిస్తారో. మరియు ఎవరైతే తమ మర్మాంగాలను రక్షించుకుంటారో…” (ఖురాన్ – సూరా అల్-ము’మినూన్: 1-9)

అదనంగా, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు:

ఈమాన్‌కు డెబ్బైకి పైగా శాఖలు ఉన్నాయి, వాటిలో అత్యున్నతమైనది అల్లాహ్ తప్ప మరే ఆరాధ్య దైవం లేడని ప్రకటించడం, మరియు అత్యల్పమైనది దారి నుండి హానికరమైన దానిని తొలగించడం, మరియు సిగ్గు (modesty) అనేది ఈమాన్‌లో ఒక శాఖ.”

షేక్-ఉల్-ఇస్లాం (రహిమహుల్లాహ్) తన ‘అల్-ఈమాన్’ పుస్తకంలో ఇలా కూడా పేర్కొన్నారు:

ఈమాన్ యొక్క మూలం హృదయంలో ఉంటుంది, ఇందులో ఉచ్చారణ మరియు ఆచరణ కూడా ఉంటాయి. ఇది నమ్మకం, ప్రేమ మరియు లొంగుబాటును గుర్తించడం. హృదయంలో ఏది ఉన్నా అది ఆచరణలో వ్యక్తమవ్వాలి. ఒక వ్యక్తి దాని ప్రకారం ఆచరించకపోతే, అది ఈమాన్ లేకపోవడాన్ని లేదా బలహీనతను సూచిస్తుంది. అందుకే కనిపించే కర్మలు హృదయ ఈమాన్‌కు ప్రతిబింబం మరియు అందులో ఉన్నదానికి ధృవీకరణ. అవి దానికి సాక్ష్యంగా ఉంటాయి మరియు అవి పూర్తి ఈమాన్‌లో ఒక శాఖ మరియు భాగం.”

ఆయన ఇలా కూడా అంటారు:

“ఈమాన్ అర్థానికి సంబంధించి అల్-ఖవారిజ్ మరియు అల్-ముర్జియా చెప్పేదాని గురించి ఆలోచిస్తే, ఇందులో ప్రవక్త పట్ల అవిధేయత కూడా ఉందని వెల్లడవుతుంది. అల్లాహ్‌ను మరియు ఆయన ప్రవక్తను (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అనుసరించడం ఈమాన్ యొక్క పరిపూర్ణతను సూచిస్తుంది, మరియు అల్లాహ్ ఒక పాపాత్ముడిని ఎప్పటికీ కాఫిర్‌గా మార్చడు. కొంతమంది ప్రజలు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వద్దకు వెళ్లి ఇలా చెప్పారని అనుకుందాం: ‘నువ్వు మాకు తెచ్చిన దానిని మేము మా హృదయాలతో నమ్ముతాము మరియు మా నాలుకలతో సాక్ష్యం ఇస్తాము, కానీ మేము నీ ఆజ్ఞలను మరియు నిషేధాలను పాటించము; మేము నమాజ్ చేయము, ఉపవాసం ఉండము, హజ్ చేయము లేదా మాకు చెప్పబడిన దానిని నమ్మము; మేము అప్పగింతలను తిరిగి ఇవ్వము, మా వాగ్దానాలను నెరవేర్చము, రక్త సంబంధాలను నిలబెట్టుకోము లేదా నువ్వు మాకు ఆజ్ఞాపించిన ఎటువంటి సత్కార్యాలను చేయము; మేము మత్తు పానీయాలు తాగుతాము మరియు వ్యభిచారం చేస్తాము; నీ అనుచరులలో మరియు ఉమ్మత్‌లో మాకు వీలైనంత మందిని చంపుతాము మరియు వారి డబ్బును తీసుకుంటాము; మేము నిన్ను కూడా చంపవచ్చు మరియు నీ శత్రువులతో కలిసి నీపై పోరాడవచ్చు.’ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వారికి ఇలా సమాధానమిస్తారని ఏ వివేకవంతుడైనా ఊహించగలడా: ‘మీరు సంపూర్ణ ము’మినూన్ (విశ్వాసులు) మరియు పునరుత్థాన దినాన నా సిఫారసు (intercession) కు అర్హులు, మరియు మీలో ఎవరూ నరకాగ్నిలో ప్రవేశించరని ఆశించబడుతోంది?’ దీనికి విరుద్ధంగా, ప్రతి ముస్లింకు ఖచ్చితంగా తెలుసు ఏమిటంటే, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వారితో ఇలా అనేవారు: ‘నేను దేనితోనైతే వచ్చానో దానిని అత్యధికంగా తిరస్కరించే ప్రజలు మీరే’ మరియు వారు పశ్చాత్తాపం చెందకపోతే ఆయన వారికి మరణశిక్ష విధించేవారు.”

ఇబ్న్ తైమియ్య ఇలా కూడా అన్నారు:

“ఖురాన్ మరియు సున్నత్‌లో ఈమాన్ అనే పదాన్ని సాధారణంగా ప్రస్తావించినప్పుడు, అది గతంలో పేర్కొన్నట్లు విధేయత, దైవభీతి మరియు ధర్మాన్ని ఉద్దేశించి ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఈమాన్‌కు డెబ్బైకి పైగా శాఖలు ఉన్నాయని ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ప్రకటించారు… కాబట్టి, అల్లాహ్‌ను సంతోషపరిచే ఏదైనా సరే ఈమాన్ అనే అర్థం కిందకు వస్తుంది… ప్రజలు ఈమాన్ గురించి అడిగినప్పుడు, అల్లాహ్ ఈ క్రింది ఆయత్‌ను వెల్లడించినట్లు నివేదించబడింది: ‘మీరు మీ ముఖాలను తూర్పు లేదా పడమర వైపుకు తిప్పడం పుణ్యం (Al-Birr) కాదు…’ ఇక్కడ ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, కర్మలతో కూడిన ఈమాన్ ప్రశంసించబడుతుంది, అది లేనిది కాదు.”

ఈమాన్ గురించి షేక్-ఉల్-ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియ్య చెప్పింది ఇదే; ఆయన తరపున దీనికి భిన్నంగా ఎవరైనా నివేదిస్తే వారు ఆయనపై అబద్ధాలు అల్లినట్లే.

అయితే, ఎటువంటి సత్కార్యం చేయకపోయినప్పటికీ కొంతమంది జన్నత్‌లో ప్రవేశించడం గురించి హదీసులో పేర్కొన్న విషయం, కర్మలు చేసే సామర్థ్యం ఉండి కూడా వాటిని వదిలేసే ఎవరికీ వర్తించదు. బదులుగా, ఇది కర్మలను వదిలేయడానికి కారణాలు (excuses) ఉన్నవారికి లేదా షరియా లక్ష్యాలకు అనుగుణంగా ఏదైనా ఇతర కారణం ఉన్నవారికి మాత్రమే పరిమితం చేయబడింది.

ఈ విషయాన్ని స్పష్టం చేసిన తర్వాత, అఖీదా యొక్క ప్రాథమిక సూత్రాలపై వాదించవద్దని శాశ్వత కమిటీ హెచ్చరిస్తోంది, ఎందుకంటే దీని వల్ల తీవ్రమైన పరిణామాలు ఏర్పడతాయి. ఖురాన్, సున్నత్ మరియు సలఫ్ ల నివేదికలపై ఆధారపడిన ధర్మబద్ధమైన సలఫ్ మరియు ప్రముఖ ముస్లిం పండితుల పుస్తకాలను ఆశ్రయించాలని ఇది సిఫార్సు చేస్తోంది.

అలాగే అసలు మూలాలకు విరుద్ధమైన అభిప్రాయాలను కలిగి ఉన్న పుస్తకాలను లేదా పండితుల ద్వారా లేదా అసలు మూలాల ద్వారా జ్ఞానాన్ని పొందని రచయితలు జారీ చేసిన ఆధునిక పుస్తకాలను చూడవద్దని హెచ్చరిస్తోంది. ఆ ప్రజలు ఈ గొప్ప అఖీదా మూలంలోకి చొరబాటుదారులు. వారు ముర్జియాల అభిప్రాయాలను స్వీకరిస్తారు మరియు వాటిని అహఁలే సున్నత్ వల్ జమాత్‌కు తప్పుగా ఆపాదిస్తారు, తద్వారా ప్రజలలో గందరగోళాన్ని కలిగిస్తారు. వారు అసంపూర్ణ ఉల్లేఖనాల ద్వారా ఈ అభిప్రాయాలను షేక్-ఉల్-ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియ్యకు మరియు ఇతర సలఫ్ ఇమామ్‌లకు తప్పుగా అపాదిస్తారు. వారు అల్లాహ్‌కు భయపడాలని మరియు సరైన మార్గానికి తిరిగి రావాలని, మరియు ఈ తప్పుడు నమ్మకాన్ని ప్రోత్సహించడం ద్వారా (ముస్లింల) ఐక్యతను దెబ్బతీయవద్దని మేము వారికి సలహా ఇస్తున్నాము. అహఁలే సున్నత్ వల్ జమాత్‌ను వ్యతిరేకించే వారి ఉచ్చులో పడవద్దని కమిటీ ముస్లింలను హెచ్చరిస్తోంది.

అల్లాహ్ అందరికీ ఉపయోగకరమైన జ్ఞానం, ధర్మబద్ధమైన కర్మలు మరియు ధర్మం పట్ల మంచి అవగాహనను ప్రసాదించుగాక. అల్లాహ్ మనకు విజయాన్ని ప్రసాదించుగాక. మన ప్రవక్త ముహమ్మద్, ఆయన కుటుంబం మరియు అనుచరులపై శాంతి మరియు శుభాలు కురియుగాక.

విద్వత్ పరిశోధన మరియు ఇఫ్తా శాశ్వత కమిటీ
(The Permanent Committee for Scholarly Research and Ifta) 

సభ్యుడు – సభ్యుడు – సభ్యుడు – అధ్యక్షుడు
బకర్ అబూ జైద్ – సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్ – అబ్దుల్లా ఇబ్న్ ఘుదయ్యన్ – అబ్దుల్-అజీజ్ ఇబ్న్ అబ్దుల్లా ఆలష్-షైఖ్

ముర్జియా (Murji’ah) తెగకు సంబంధించి షేక్ ఇబ్న్ ఉతైమీన్, షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్ మరియు సౌదీ శాశ్వత కమిటీ అందించిన వివరణల సారాంశం ఇక్కడ ఉంది:

ముర్జియా సిద్ధాంతం – ప్రధానాంశాలు:

  • ఈమాన్ నిర్వచనం: వీరు కర్మలను (పనులను) ఈమాన్ (విశ్వాసం) నుండి వేరు చేస్తారు. వీరి ప్రకారం ఈమాన్ అంటే కేవలం హృదయంతో నమ్మడం లేదా నాలుకతో ఒప్పుకోవడం మాత్రమే.
  • పాపాత్ముని స్థితి: ముర్జియాల ప్రకారం, ఒక వ్యక్తి ఎన్ని పాపాలు చేసినా లేదా నమాజ్ వంటి విధులను వదిలేసినా, అతను “సంపూర్ణ ఈమాన్” కలిగిన విశ్వాసిగానే ఉంటాడు.
  • విపరీత ధోరణి: ఇది పాపాత్ములను కాఫిర్లుగా ముద్రవేసే ‘ఖవారిజ్’ల అతివాదానికి పూర్తి వ్యతిరేకమైన నిర్లక్ష్య ధోరణి.

ముర్జియాలోని నాలుగు రకాలు (షేక్ ఫౌజాన్ వివరణ):

  1. జహ్మియా: ఈమాన్ అంటే కేవలం అల్లాహ్ గురించి తెలిసి ఉండటం (జ్ఞానం) మాత్రమే. ఇది అత్యంత ప్రమాదకరమైన ధిక్కారం (కుఫ్ర్).
  2. అషాఇరా: ఈమాన్ అంటే కేవలం హృదయపూర్వక అంగీకారం మాత్రమే. ఇది కూడా తప్పే, ఎందుకంటే సత్యాన్ని మనసులో గుర్తించినా ఆచరించని అవిశ్వాసులు కూడా ఉంటారు.
  3. కరామియా: హృదయంలో నమ్మకం లేకపోయినా, నాలుకతో ఒప్పుకుంటే చాలని వీరు అంటారు. ఇది మునాఫిక్ల (కపట విశ్వాసుల) లక్షణం.
  4. ముర్జియా అల్-ఫుకహా: ఈమాన్ అంటే హృదయంతో నమ్మడం మరియు నాలుకతో పలకడం. అయితే వీరు కూడా ‘కర్మలను’ ఈమాన్ వెలుపల ఉంచుతారు, ఇది అహ్లా సున్నత్ మార్గం కాదు.

సలఫీ / అహ్లా సున్నత్ వల్ జమాత్ సరైన మార్గం:

  • త్రివిధ సూత్రం: ఈమాన్ అంటే హృదయంతో నమ్మడం (విశ్వాసం), నాలుకతో పలకడం (ఉచ్చారణ) మరియు అవయవాలతో ఆచరించడం (కర్మలు). ఈ మూడూ కలిస్తేనే ఈమాన్ పూర్తవుతుంది.
  • స్థాయిల మార్పు: పుణ్య కార్యాల వల్ల ఈమాన్ పెరుగుతుంది మరియు పాపాల వల్ల ఈమాన్ తగ్గుతుంది.
  • కర్మల ప్రాముఖ్యత: ఆచరణ లేని విశ్వాసం ప్రాణం లేని శరీరం వంటిది. కర్మలు ఈమాన్‌లో అంతర్భాగం.

శాశ్వత కమిటీ (Permanent Committee) హెచ్చరికలు:

  • దుష్ప్రభావాలు: కర్మలను ఈమాన్ నుండి వేరు చేయడం వల్ల ప్రజలు అల్లాహ్ హద్దులను ఉల్లంఘించడానికి, పాపాలు చేయడానికి మరియు నమాజ్ వంటి విధులను నిర్లక్ష్యం చేయడానికి ధైర్యం చేస్తారు.
  • వక్రీకరణ: కొంతమంది రచయితలు ఇబ్న్ తైమియ్య వంటి గొప్ప పండితుల మాటలను అసంపూర్ణంగా ఉటంకిస్తూ ఈ తప్పుడు సిద్ధాంతాన్ని ప్రచారం చేస్తున్నారు.
  • ఐక్యత దెబ్బతినడం: ఇటువంటి బిదత్ (కొత్త) సిద్ధాంతాలు ముస్లిం ఉమ్మహ్ ఐక్యతను దెబ్బతీస్తాయి మరియు ధార్మిక క్రమశిక్షణను నిర్వీర్యం చేస్తాయి.
  • ముగింపు: ముస్లింలు అసంపూర్ణ జ్ఞానం గల ఆధునిక రచయితల పుస్తకాల కంటే, ఖురాన్ మరియు సున్నత్ ఆధారంగా రాసిన సలఫ్ పండితుల గ్రంథాలనే అనుసరించాలి.

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45830


అఖీదా (మూల విశ్వాసం) ఈ ధర్మానికి పునాది – షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్ | దావూద్ బర్బాంక్

Aqeedah (Creed and Belief) is the Foundation of the Religion
Audio Series: Explanation of Aqeedah at-Tahaawiyyah
Shaykh Saalih al-Fawzaan (Arabic) | Dawud Burbank (English)
https://abdurrahman.org/?p =36166 (audio)

అఖీదా (మూల విశ్వాసం) అనేది ఈ ధర్మానికి (దీన్‌కు) పునాది. అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడెవరూ లేరని మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అల్లాహ్ యొక్క సందేశహరుడని మనం ఇచ్చే సాక్ష్యం (షహాదా) లోనే ఈ అఖీదా ఇమిడి ఉంది. ఇది ఇస్లాం యొక్క ఐదు మూలస్తంభాలలో మొదటిది.[1]

కావున, ఈ అఖీదాకు అత్యంత ప్రాముఖ్యత ఇవ్వడం, దాని పట్ల ప్రత్యేక శ్రద్ధ వహించడం, దాని గురించి సరైన జ్ఞానాన్ని సంపాదించడం మరియు దానికి హాని కలిగించే విషయాల గురించి తెలుసుకోవడం ఒక బాధ్యత. తద్వారా ఒక వ్యక్తి స్పష్టమైన అవగాహనతో మరియు సరైన విశ్వాసంతో ఉండగలుగుతాడు.

ఒక వ్యక్తి యొక్క ధర్మం సరైన మరియు దృఢమైన పునాదిపై ఆధారపడి ఉంటేనే, అది అల్లాహ్ చేత అంగీకరించబడే సరైన మార్గంగా ఉంటుంది. ఒకవేళ అతని ధర్మం బలహీనమైన లేదా తప్పుడు అఖీదాపై ఆధారపడి ఉంటే, ఆ ధర్మం సరైనది కాదు మరియు దానికి సరైన పునాది ఉండదు.

అందుకే విద్వాంసులు (రహిమహుముల్లాహ్) అఖీదా విషయానికి ఎంతో ప్రాముఖ్యతనిచ్చేవారు. తమ పాఠాలలో మరియు అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా దీనిని వివరించడంలో వారు ఏమాత్రం అలసత్వం వహించలేదు. ఒక తరం వారు తమ పూర్వీకుల నుండి ఈ జ్ఞానాన్ని స్వీకరించి తరువాతి తరాలకు అందజేశారు.

కానీ, ఎప్పుడైతే కొత్త తెగలు మరియు విభేదాలు తలెత్తాయో, మరియు అఖీదా పట్ల దృఢమైన అవగాహన లేని వారు లేదా పాత తప్పుడు భావజాలంతో ఇస్లాంలోకి ప్రవేశించిన వారు పెరిగారో, అప్పుడు ఇస్లాం ఇమామ్‌లు సరైన అఖీదాను వివరించాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది. వారు దానిని గ్రంథస్థం చేసి, ఉమ్మత్ విద్వాంసుల నుండి సేకరించి భద్రపరిచారు. తద్వారా ఇది రాబోయే తరాలకు ఒక ప్రమాణిక మార్గదర్శిగా మారింది.

ఇది అల్లాహ్ తన ధర్మాన్ని రక్షించే విధానానికి ఒక నిదర్శనం. అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త నుండి వచ్చిన సందేశాన్ని యథాతథంగా చేరవేసే నమ్మకమైన వ్యక్తులను అల్లాహ్ నియమించాడు. వీరు తప్పుడు వ్యాఖ్యానాలను మరియు సృష్టికర్తను సృష్టితో పోల్చే తప్పుడు వాదనలను తిప్పికొట్టారు. ఈ విధంగా విద్వాంసులు ఈ అఖీదాను ఒక తరం నుండి మరొక తరానికి వారసత్వంగా అందజేశారు.

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం), సహాబాలు మరియు తాబయీన్ల నుండి వచ్చిన సరైన విశ్వాసంపై ఉన్న పుణ్య పూర్వీకులలో (సలఫ్ సాలెహీన్) నలుగురు ప్రముఖ ఇమామ్‌లు ఉన్నారు: ఇమామ్ అబూ హనీఫా, ఇమామ్ మాలిక్, ఇమామ్ షాఫియీ మరియు ఇమామ్ అహ్మద్. వీరు మరియు ఇతర ఇమామ్‌లు సరైన అఖీదాను సమర్థించారు, వివరించారు మరియు తమ శిష్యులకు బోధించారు.

ఈ నలుగురు ఇమామ్‌ల అనుచరులు కూడా ఈ అఖీదా పట్ల ఎంతో శ్రద్ధ వహించారు. వారు ఖురాన్, సున్నత్ మరియు సహాబాల మార్గదర్శకత్వంలో అనేక గ్రంథాలు రచించారు. వారు అసత్యమైన మరియు దారితప్పిన విశ్వాసాలను ఖండించారు. హదీసు ఇమామ్‌లైన ఇషాక్ ఇబ్న్ రాహవైహ్, బుఖారీ, ముస్లిం, ఇబ్న్ ఖుజైమా, ఇబ్న్ ఖుతైబా వంటి వారు కూడా ఇదే పనిని చేశారు. అలాగే తఫ్సీర్ ఇమామ్‌లైన తబరీ, ఇబ్న్ కసీర్, బగవీ వంటి వారు కూడా సరైన అఖీదాను వివరించారు.

వీరందరూ సరైన విశ్వాసాన్ని వివరిస్తూ గ్రంథాలు రాశారు మరియు వాటిని “కుతుబ్ అస్-సున్నత్” (సున్నత్ గ్రంథాలు) అని పిలిచారు. ఉదాహరణకు: ఇబ్న్ అబీ ఆసిమ్ రచించిన ‘కితాబ్ అస్-సున్నత్‘, అబ్దుల్లా ఇబ్న్ అహ్మద్ ఇబ్న్ హన్బల్ రచించిన ‘అస్-సున్నత్‘, అల్-ఖల్లాల్ రచించిన ‘అస్-సున్నత్‘, మరియు అల్-ఆజుర్రీ రచించిన ‘అష్-షరీఅః‘ మొదలైనవి.

పాదపీఠికలు (Footnotes):

[1] ఇబ్న్ ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హుమా) నివేదించిన హదీసు ప్రకారం: “అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా సెలవిచ్చారు: ‘ఇస్లాం ఐదు స్తంభాలపై నిర్మించబడింది: 1. అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడెవరూ లేరని మరియు ముహమ్మద్ అల్లాహ్ సందేశహరుడని సాక్ష్యం ఇవ్వడం (షహాదా), 2. నమాజును స్థాపించడం, 3. జకాత్ చెల్లించడం, 4. హజ్ యాత్ర చేయడం, 5. రంజాన్ నెలలో ఉపవాసాలు పాటించడం’.” (బుఖారీ: 8 మరియు ముస్లిం).

ఈ పోస్ట్ లింక్:
https://teluguislam.net/?p=45821

సులభమైన పనులకు లభించే గొప్ప ప్రతిఫలాలు : సహీహ్ అల్-కలిమత్ అత్-తయ్యిబ్ | షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ [పుస్తకం]

హవిజ్ అలా జవాయిజ్ (ప్రతిఫలాల సముపార్జన)

సులభమైన పనులకు లభించే గొప్ప ప్రతిఫలాల కొరకు ఎంపిక చేయబడిన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) హదీసులు

షేఖుల్ ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియా రాసిన ‘అల్-కలిమత్ అత్-తయ్యిబ్’ నుండి తీసుకోబడిన సహీహ్ హదీసులు
పరిశీలన: షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ

సంకలనం: హజ్జాజ్ బిన్ అబ్దుల్లా అల్-అరీనీ
ఇంగ్లీష్ అనువాదం: అబ్బాస్ అబూ యహ్యా
https://abdurrahman.org/?p=21341
తెలుగు అనువాదం : teluguislam.net

సకల స్తోత్రాలు సకల లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్‌కే చెందుతాయి. మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై, ఆయన కుటుంబంపై, ఆయన సహచరులపై మరియు తీర్పు దినం వరకు ఆయన మార్గదర్శకత్వాన్ని అనుసరించే వారందరిపై శాంతి మరియు శుభాలు కురియుగాక.

తదుపరి (Then to proceed), నిశ్చయంగా అల్లాహ్ తాలా ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను అత్యంత అనర్గళమైన ప్రసంగంతో పంపాడు, అల్లాహ్ తాలా ఇలా సెలవిస్తున్నాడు:

وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ ، إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ
(వమా యన్ తిఖు అనిల్ హవా, ఇన్ హువ ఇల్లా వహ్యున్ యూహా)
మరియు ఆయన తన మనోవాంఛను అనుసరించి మాట్లాడడు. అది (అతను మాట్లాడేదంతా) అతని వద్దకు పంపబడే దైవవాణి (వహీ) తప్ప మరేమీ కాదు.”(అన్-నజ్మ్ 53 : 3-4)

మరియు ఆయన ఇలా అన్నాడు:

وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا
(వమా ఆతాకుముర్ రసూలు ఫఖుజూహు వమా నహాకుమ్ అన్హు ఫన్ తహూ)
దైవప్రవక్త మీకు ఇచ్చిన దానిని (సంతోషంగా) పుచ్చుకోండి. ఆయన ఏ విషయం నుండైన మిమ్మల్ని వారిస్తే, దాన్ని వదిలిపెట్టండి.” (అల్-హష్ర్ 59 : 7)

మరియు ఆయన ఇలా అన్నాడు :

مَّن يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ
(మన్ యుతిఇర్ రసూల ఫఖద్ అతా అల్లాహ్)
ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం)కు విధేయత చూపినవాడు అల్లాహ్‌కు విధేయత చూపినట్లే.(అన్-నిసా: 80)

అల్లాహ్ ఈ ఉమ్మత్‌ను తన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మార్గదర్శకత్వంతో అనుగ్రహించాడు. ఈ మార్గదర్శకత్వంలోని గొప్ప విశేషమేమిటంటే, ఆరాధనలు సులభంగా ఉండటమే కాకుండా, వాటిని ఆచరించినందుకు లభించే ప్రతిఫలాలు అత్యంత గొప్పవిగా ఉండటం.

సత్కార్యాల పట్ల ప్రజల్లో ఆసక్తిని పెంపొందించడానికి అల్లాహ్ యొక్క రసూల్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అనేక హదీసుల ద్వారా కొన్ని పనులను, ప్రార్థనలను మనకు తెలియజేశారు. వీటిని ఆచరించడం వల్ల గొప్ప మరియు సుపరిచితమైన ఫలితాలు లభిస్తాయి.

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ప్రవచించిన అమూల్యమైన అణిముత్యాల వంటి కొన్ని ప్రార్థనలను ఈ హదీసుల సంకలనంలో చేర్చడం జరిగింది. అల్లాహ్ అనుగ్రహం పొందిన వారికి ఇవి చాలా సులభమైన పనులు అయినప్పటికీ, ఇవి ఇచ్చే ప్రతిఫలాలు మాత్రం అపారమైనవి.

నేను ఈ హదీసులను షేఖుల్ ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియా (రహిమహుల్లాహ్) రాసిన ‘అల్-కలిమత్ అత్-తయ్యిబ్‘ పుస్తకం నుండి ఎంపిక చేశాను. దీనిని షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ (రహిమహుల్లాహ్) పరిశోధించి, అందులోని ప్రామాణికమైన హదీసులను మాత్రమే సేకరించి ‘సహీహ్ అల్-కలిమత్ అత్-తయ్యిబ్‘గా రూపొందించారు. ఈ సంకలనంలో పేర్కొన్న హదీసులన్నీ షేఖ్ అల్-అల్బానీ గారి పరిశోధన ప్రకారం పూర్తిగా ప్రామాణికమైనవి (సహీహ్).

విషయం క్లుప్తంగా ఉండాలనే ఉద్దేశంతో ఈ కరపత్రంలో కేవలం హదీసుల మూల పాఠ్యాన్నే అందించడం జరిగింది. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తెలియజేసిన గొప్ప ప్రతిఫలాల ఆధారంగా, నేను ఈ సంకలనానికి ‘హవిజ్ అలా జవాయిజ్’ (ప్రతిఫలాల సముపార్జన) అని నామకరణం చేశాను.

అల్లాహ్ అనుమతితో ఇటువంటి పరిశోధనలు మరిన్ని జరిగితే అవి ప్రజలకు ఎంతో ప్రయోజనకరంగా ఉంటాయి. ప్రజలకు సరైన జ్ఞానాన్ని, మార్గదర్శకత్వాన్ని అందించడానికి హదీసు గ్రంథాలను క్షుణ్ణంగా అధ్యయనం చేయడం ఎంతో అవసరం.


ఒక పాపం చేసిన వ్యక్తికి ఉమర్ ఇబ్న్ అల్ ఖత్తాబ్ చేసిన అద్భుతమైన హితబోధ – షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్

[Emotional] The Beautiful Advice of Umar ibn al Khattab to a Sinner
Shaykh Abdurrazzaq al Badr
https://www.youtube.com/watch?v=jzPs_1jaLIM [8 min]

సూరా అల్-గాఫిర్ తఫ్సీర్ ప్రారంభంలో ఇబ్న్ కసీర్ గారు ఒక అద్భుతమైన వృత్తాంతాన్ని వివరించారు. మీరు దానిని ఇబ్న్ కసీర్ తఫ్సీర్‌లో స్వయంగా చదవవచ్చు. ఇది అమీరుల్ ముమినీన్ ఉమర్ ఇబ్న్ అల్-ఖత్తాబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) గారికి సంబంధించిన ఎంతో స్ఫూర్తిదాయకమైన కథ.

ఇబ్న్ అబీ హాతిమ్ ఉల్లేఖించిన ఈ విషయాన్ని ఇబ్న్ కసీర్ గారు ఇలా ప్రస్తావించారు: షామ్ దేశానికి చెందిన ఒక బలవంతుడైన వ్యక్తి ఉండేవారు. ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఖలీఫాగా ఉన్న కాలంలో ఆయన తరచుగా ఆయన్ని కలవడానికి వస్తూ ఉండేవారు. అయితే, చాలా కాలం వరకు ఆయన కనిపించకపోవడంతో ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఆ వ్యక్తి గురించి ఆరా తీస్తూ.. ‘ఫలానా వ్యక్తి ఏమయ్యాడు? చాలా కాలంగా అతను మమ్మల్ని కలవడానికి రాలేదు’ అని అడిగారు. దానికి అక్కడి వారు సమాధానమిస్తూ.. ‘ఓ విశ్వాసుల నాయకుడా! అతను మద్యానికి బానిసయ్యాడు, ఇప్పుడు అవే పనుల్లో నిమగ్నమై ఉన్నాడు’ అని చెప్పారు.”

అప్పుడు ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) తన లేఖరిని పిలిపించి ఇలా రాయించారు: ‘ఉమర్ ఇబ్న్ అల్-ఖత్తాబ్ నుండి ఫలానా వ్యక్తికి.. నీపై అల్లాహ్ శాంతి కలుగుగాక. ఎవరైతే తప్ప వేరే ఆరాధ్య దైవం లేడో, ఆ అల్లాహ్ ను నేను నీ వద్ద స్తుతిస్తున్నాను.

غَافِرِ الذَّنْبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
గాఫిరిద్ దంబి వ ఖాబిలిత్ తౌబి షదీదిల్ ఇఖాబి దిత్ తౌలి, లా ఇలాహ ఇల్లాహువ ఇలైహిల్ మసీర్.

ఆయన పాపాలను క్షమించేవాడు, పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించేవాడు, కఠినంగా శిక్షించేవాడు మరియు గొప్ప దాతృత్వం కలవాడు. ఆయన తప్ప వేరే దైవం లేడు. అందరూ ఆయన వైపునకే మరలి వెళ్ళవలసి ఉంది [గాఫిర్: 3]

ఆ తరువాత, ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) తన సహచరులను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నారు: ‘మీ సోదరుడి హృదయం అల్లాహ్ వైపు మళ్ళాలని మరియు అల్లాహ్ అతని పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించాలని మీరందరూ ప్రార్థించండి.’

ఆ లేఖ ఆ వ్యక్తికి చేరినప్పుడు, దాని ద్వారా ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఒకేసారి రెండు పనులు చేశారు: ఒకటి అత్యంత సున్నితమైన రీతిలో హితబోధ చేయడం, రెండవది అతని మార్గదర్శకత్వం కోసం ఇతరులను దుఆ చేయమని కోరడం.

ఆ వ్యక్తి ఆ లేఖను పదే పదే చదువుతూ..

غَافِرِ الذَّنْبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ
గాఫిరిద్ దంబి వ ఖాబిలిత్ తౌబి షదీదిల్ ఇఖాబ్
పాపాలను క్షమించేవాడు, పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించేవాడు, కఠినంగా శిక్షించేవాడు…

అనే మాటలను మననం చేసుకోసాగాడు. అప్పుడు అతను ఇలా అనుకున్నాడు: ‘అల్లాహ్ ఒకవైపు తన శిక్ష గురించి నన్ను హెచ్చరిస్తూనే, మరోవైపు నేను పశ్చాత్తాపం చెంది ఆయన వైపునకు మరలి వస్తే క్షమిస్తానని నాకు వాగ్దానం చేశాడు.

ఇబ్న్ కసీర్ గారు ఈ వృత్తాంతాన్ని అల్-హాఫిజ్ అబూ నుయైమ్ కూడా ఉల్లేఖించారని తెలుపుతూ, అందులో ఒక అదనపు విషయాన్ని చేర్చారు. ఆ అదనపు విషయమే ఈ కథకు అసలైన ఉద్దేశ్యం, ఇది ఈ హదీసుకు సంబంధించినది:

لَا تُعِيْنُوْا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ
లా తుయీనూ అలైహిష్ షైతాన్
అతనిపై షైతానుకు సహాయపడకండి.

ఆ వ్యక్తి ఈ మాటలను పదే పదే మననం చేసుకుంటూ కన్నీరు మున్నీరుగా విలపించాడు, ఆ తర్వాత మనస్ఫూర్తిగా పశ్చాత్తాపం చెందాడు. అతను పశ్చాత్తాపం చెందాడనే వార్త ఉమర్ రదియల్లాహు అన్హు కి చేరినప్పుడు, ఆయన ఇలా అన్నారు: “మనం ఇటువంటి వ్యవహారాలను ఈ పద్ధతిలోనే పరిష్కరించాలి.”

ఇది ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) అందించిన ఎంతో గొప్ప హితబోధ. ఎవరైనా పాపం చేశారని మనకు తెలిసినప్పుడు, “అల్లాహ్ అతన్ని అవమానించుగాక” లేదా “శపించుగాక” అని అనకుండా, ఉమర్ రదియల్లాహు అన్హు చూపిన మార్గాన్ని అనుసరించాలి. వారికి ఎంతో సున్నితంగా సలహా ఇవ్వాలి మరియు వారి మార్గదర్శకత్వం కోసం దుఆ చేయమని మన సోదరులను కోరాలి.

ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఇలా అన్నారు: “మనం ఈ విధంగానే ప్రవర్తించాలి. మీ సోదరుడు పొరపాటు పడితే, అతన్ని సరిదిద్దండి మరియు అతని పశ్చాత్తాపం అంగీకరించబడాలని అల్లాహ్ ను వేడుకోండి… అంతేగానీ షైతానుకు అతనిపై సహాయకులుగా మారకండి (وَلَا تَكُونُوا أَعْوَانًا لِلشَّيْطَانِ عَلَيْهِ).”

ప్రజలు మద్యం సేవించినందుకు శిక్ష పొందిన ఒక వ్యక్తిని ఉద్దేశించి “అల్లాహ్ నిన్ను అవమానించుగాక…” అన్నప్పుడు, ప్రవక్త ﷺ ఇలా అన్నారు: “అతనిపై షైతానుకు సహాయపడకండి (لَا تُعِيْنُوْا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ).” ఇక్కడ ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) కూడా అదే చెప్తున్నారు: “మీ సోదరుడిపై షైతానుకు సహాయకులుగా మారకండి.” ఎవరైనా పాపాల్లో మునిగిపోయి ఉన్నప్పుడు వారిని అవమానించడం షైతానుకు సహాయపడటమే అవుతుంది. ఉమర్ ఇబ్న్ అల్-ఖత్తాబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) గారి ఈ అద్భుతమైన మార్గం సున్నత్ నుండి గ్రహించబడింది.

ప్రవక్త ﷺ ఇలా సెలవిచ్చారు:

عَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ مِنْ بَعْدِي، تَمَسَّكُوا بِهَا
నా సున్నత్ ను మరియు నా తర్వాత వచ్చే సన్మార్గం పొందిన ఖలీఫాల సున్నత్ ను ఖచ్చితంగా పాటించండి. దానిని గట్టిగా పట్టుకోండి.

ఇది చాలా గొప్ప సున్నత్ మరియు ఇతరులతో వ్యవహరించేటప్పుడు పాటించవలసిన అత్యున్నతమైన పద్ధతి.


نَسْأَلُ اللهَ الْكَرِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْنَا أَجْمَعِينَ
నస్-అలుల్లాహల్ కరీమ రబ్బల్ అర్షిల్ అజీమి అన్ యతూబ అలైనా అజ్మయీన్
ఘనమైన అర్ష్ (సింహాసనానికి) ప్రభువు మరియు అత్యంత దాతృత్వం గల అల్లాహ్ ను మేము వేడుకుంటున్నాము: మా అందరి పశ్చాత్తాపాన్ని ఆయన అంగీకరించుగాక.

وَأَنْ يَهْدِيَنَا لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا هُوَ
వ అన్ యహ్దియనా లి-అహ్సనిల్ అఖ్లాఖి లా యహ్దీ లి-అహ్సనిహా ఇల్లా హువ
ఆయన తప్ప మరెవ్వరూ మార్గదర్శకత్వం చేయలేని ఉత్తమ స్వభావాన్ని మాకు ప్రసాదించుగాక.

وَأَنْ يُعِيذَنَا أَجْمَعِينَ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَسَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا
వ అన్ యుయీదన అజ్మయీన మిన్ షురూరి అన్ఫుసినా వ సయ్యిఆతి ఆమాలినా
మా ఆత్మల చెడుల నుండి, మా పనుల చెడుల నుండి మాకు రక్షణ కల్పించుగాక.

نَسْأَلُ اللهَ جَلَّ وَعَلَا أَنْ يُقْبِلَ بِقُلُوبِ الْعُصَاةِ إِلَى اللهِ
నస్-అలుల్లాహ జల్ల వ అలా అన్ యుఖ్బిల బి-ఖులూబిల్ ఉసాతి ఇలల్లాహ్
పాపాలు చేసేవారి హృదయాలను అల్లాహ్ తన వైపు మళ్ళించుగాక.

اللَّهُمَّ أَقْبِلْ بِقُلُوبِهِمْ عَلَيْكَ
అల్లాహుమ్మ అఖ్బిల్ బి-ఖులూబిహిమ్ అలైక్
ఓ అల్లాహ్! వారి హృదయాలను నీ వైపు మళ్ళించు.

وَتُبْ عَلَيْهِمْ تَوْبَةً نَصُوحَةً وَارْزُقْهُمُ الْقُرْبَ مِنْكَ
వ తుబ్ అలైహిమ్ తౌబతన్ నసూహతన్ వర్-జుఖ్హుముల్ ఖుర్బ మింక్
వారి మనస్ఫూర్తిగా చేసిన పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించు మరియు వారికి నీ సామీప్యాన్ని ప్రసాదించు.

وَهَيِّئْ لَهُمْ مِنْ أَبْوَابِ التَّوْفِيقِ وَالصَّلَاحِ وَالْهِدَايَةِ
వ హయ్యి లహుమ్ మిన్ అబ్వాబిత్ తౌఫీఖి వస్ సలాహి వల్ హిదాయహ్
వారికి విజయం, సన్మార్గం మరియు మార్గదర్శకత్వం యొక్క ద్వారాలను తెరువు.

يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ
యా హయ్యు యా ఖయ్యూమ్
ఓ నిత్యజీవి, సర్వానికీ ఆధారభూతుడవైనవాడా!

يَا مَنْ بِيَدِهِ قُلُوبُ الْعِبَادِ
యా మమ్ బి-యదిహీ ఖులూబుల్ ఇబాద్
దాసుల హృదయాలు ఎవరి చేతిలో ఉన్నాయో…

يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ
యా ముఖల్లిబల్ ఖులూబ్
హృదయాలను త్రిప్పేవాడా…

تُبْ عَلَى عُصَاةِ الْمُؤْمِنِينَ
తుబ్ అలా ఉసాతిల్ ముమినీన్
విశ్వాసులైన పాపుల పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించు.

وَاهْدِنَا وَإِيَّاهُمْ إِلَيْكَ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا
వహ్దినా వ ఇయ్యాహుమ్ ఇలైక సిరాతమ్ ముస్తఖీమా
మాకు మరియు వారికి నీ రుజుమార్గాన్ని చూపించు.

يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ
యా హయ్యు యా ఖయ్యూము యా దల్ జలాలి వల్ ఇక్రామ్
ఓ సదా సజీవుడవైనవాడా! ఓ సమస్తాన్ని పరిరక్షించే ఆధారభూతుడా! మహోన్నతమైన మహిమ మరియు అపారమైన దాతృత్వము గలవాడా!


షేక్ అబ్దుర్ రజాక్ అల్ బద్ర్ గారు వివరించిన ఈ అద్భుతమైన కథ ఉమర్ ఇబ్న్ అల్ ఖత్తాబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) గారి దయ మరియు జ్ఞానాన్ని చాటిచెప్తుంది. షామ్ దేశానికి చెందిన ఒక వ్యక్తి మద్యపానానికి అలవాటు పడి పాపంలో మునిగిపోవడంతో, ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) అతన్ని అవమానించడానికి బదులుగా ఎంతో సున్నితంగా ఒక లేఖను రాశారు. ఆ లేఖలో అల్లాహ్ పాపాలను క్షమించేవాడని మరియు పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించేవాడని గుర్తు చేస్తూ సూరా అల్-గాఫిర్ లోని ఆయతులను పేర్కొన్నారు, అంతేకాకుండా తన సహచరులందరినీ ఆ వ్యక్తి మార్పు కోసం అల్లాహ్‌ను వేడుకోమని కోరారు. ఆ ప్రేమపూర్వకమైన హితబోధ మరియు అందరి దుఆల ఫలితంగా ఆ వ్యక్తి హృదయం కరిగి, కన్నీళ్లతో మనస్ఫూర్తిగా పశ్చాత్తాపం చెంది సన్మార్గంలోకి తిరిగి వచ్చాడు. ఎవరైనా విశ్వాసి పొరపాటు చేసినప్పుడు వారిని తిట్టి లేదా శపించి షైతానుకు సహాయపడకూడదని, బదులుగా ప్రేమతో మరియు ప్రార్థనలతో వారిని సరిదిద్దడమే నిజమైన ఇస్లామీయ పద్ధతి అని ఈ ఘటన మనకు గొప్ప పాఠాన్ని నేర్పుతుంది.

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45720

అత్-తహియ్యాత్ (తషహ్హుద్) గురుంచి ఒక లోతైన పరిశీలన – షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్

Reflecting Over the Tahiyyāt (Tashahud)
Shaykh ‘Abdurrazzāq al Badr حفظه الله
https://youtu.be/Vqy0FWKrsSU [35 min]

షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్:

గౌరవనీయులైన నా ప్రియ సోదరులారా! ఈ రాత్రి మన సమావేశపు ప్రసంగానికి నేను ‘అత్తహియ్యాత్ (తషహ్హుద్) – ఒక లోతైన పరిశీలన’ అని పేరు పెట్టాను.

ఒక ముస్లిం తన నమాజులో ఖియామ్ (నిలబడటం), రుకూ (వంగడం) మరియు సజ్దాలు చేసిన తరువాత, నమాజు ముగింపు దశలో సమస్త లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్ ఎదుట అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో కూర్చుంటాడు. ఆ గొప్ప స్థితిలో కూర్చుని చదివే ప్రార్థననే ‘తహియ్యాత్’ అంటారు. ఆ కూర్చోవడాన్ని అతను ‘అత్తహియ్యాతు లిల్లాహి…’ అనే వాక్యంతో ప్రారంభించి దాని చివరి వరకు చదువుతాడు.

ఈరోజు ‘అత్తహియ్యాత్’ గురించి నేను మీతో పంచుకోబోయే విషయాలు మీకు ఏదో కొత్తగా బోధించాలన్న ఉద్దేశ్యంతో చెబుతున్నవి కావు; కేవలం ఒక మంచి విషయాన్ని మీకు గుర్తుచేయాలన్న (రిమైండర్) ఉద్దేశ్యంతో మాత్రమే చెబుతున్నాను.

నేను ఇక్కడ ఒక ఉపాధ్యాయుడిలా కాకుండా, కేవలం ఒక గుర్తుచేసేవాడిగా ఉంటూ… ముందుగా నాకై నేను గుర్తుచేసుకుంటూ, ఆ తర్వాత వింటున్న నా సోదరులందరికీ ఈ విషయాలను గుర్తుచేస్తున్నాను. అల్లాహ్ మనందరినీ ఆశీర్వదించుగాక! సకల సత్కార్యాలలో అల్లాహ్ మనకు సాఫల్యాన్ని (విజయాన్ని), సన్మార్గాన్ని ప్రసాదించాలని నేను హృదయపూర్వకంగా వేడుకుంటున్నాను.

సహీహైన్‌లో అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ మస్ఊద్ (రదియల్లాహు అన్హు) హదీసులో ఇలా ఉంది, ఆయన అన్నారు:

(كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قُلْنَا: السَّلَامُ عَلَى اللَّهِ مِنْ عِبَادِهِ، السَّلَامُ عَلَى جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ، السَّلَامُ عَلَى فُلَانٍ وَفُلَانٍ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تَقُولُوا السَّلَامُ عَلَى اللَّهِ، فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلَامُ، وَلَكِنْ قُولُوا: التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمُوهَا أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ)

“మేము దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వెనుక నమాజు చేస్తున్నప్పుడు ఇలా అనేవాళ్ళము: ‘ఆయన దాసుల తరపున అల్లాహ్‌కు శాంతి కలుగుగాక, జిబ్రీల్ మరియు మీకాయీల్‌పై శాంతి కలుగుగాక, ఫలానా ఫలానా వ్యక్తులపై శాంతి కలుగుగాక.’

అప్పుడు దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: “మీరు ‘అల్లాహ్‌కు శాంతి కలుగుగాక’ అని అనకండి, ఎందుకంటే అల్లాహ్ స్వయంగా ‘అస్-సలామ్’ (శాంతికి మూలం / శాంతి ప్రదాత). దానికి బదులుగా మీరు ఇలా చదవండి:

‘అత్-తహియ్యాతు లిల్లాహి వస్-సలవాతు వత్-తయ్యిబాత్, అస్సలాము అలైక అయ్యుహన్-నబియ్యు వ రహ్మతుల్లాహి వ బరకాతుహు, అస్సలాము అలై‌నా వ అలా ఇబాదిల్లాహిస్-సాలిహీన్’

(అర్థం: సకల మౌఖిక, శారీరక, ఆర్థిక ఆరాధనలు మరియు పవిత్రమైన మాటలన్నీ అల్లాహ్‌కే చెందినవి. ఓ ప్రవక్తా! మీపై శాంతి, అల్లాహ్ కారుణ్యం మరియు ఆయన శుభాలు కురియుగాక. మాపై మరియు అల్లాహ్ యొక్క సజ్జనులైన (పుణ్యాత్ములైన) దాసులందరిపై శాంతి కలుగుగాక).

ఎందుకంటే, మీరు ఇలా అన్నప్పుడు, ఆకాశంలో మరియు భూమిపై ఉన్న అల్లాహ్ యొక్క ప్రతి పుణ్యాత్ముడైన దాసుడికి అది (ఈ శాంతివచనం) చేరుతుంది.

(తరువాత ఇలా చదవండి): ‘అష్-హదు అల్-లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహు, వ అష్-హదు అన్న ముహమ్మదన్ అబ్దుహు వ రసూలుహు’
(అర్థం: అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన వారు మరెవరూ లేరని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను, మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఆయన దాసుడు, సందేశహరుడు (ప్రవక్త) అని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను).”

ప్రవక్త ﷺ తన ఉమ్మత్ (సమాజం)కి నేర్పించిన ఈ గొప్ప తహియ్యాత్‌ను పేర్కొనడంలో ఇది ఒక అద్భుతమైన హదీసు. దీని నుండి మనం ఒక ముఖ్యమైన ప్రయోజనాన్ని పొందుతాము.

అజ్కార్ చదవడంలో తొందరపడే వారికి సలహా – షేక్ అల్-అల్బానీ

Advice To Those Who Rush Their Adhkār
By Shaykh Muḥammad Nāṣiruddin al Albānī رحمه الله
https://youtu.be/gUvqx7zOpDA
[6 min] [Arabic | English Subtitles]

షేక్ అల్-అల్బానీ (రహిమహుల్లాహ్):

చాలా మంది ప్రజలు, కేవలం ఫరాయిద్ (తప్పనిసరి చర్యలు) మాత్రమే కాకుండా నవాఫిల్ (ఐచ్ఛిక చర్యలు) మరియు ముస్తహబ్ (సిఫార్సు చేయబడినవి) విషయాలలో కూడా కట్టుబడి ఉండడాన్ని నేను గమనిస్తున్నాను. ఉదాహరణకు, నమాజు తర్వాత చేసే జిక్ర్, తస్బీహ్ (సుబ్ హా నల్లాహ్), తహ్మీద్ (అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్), తక్బీర్ (అల్లాహు అక్బర్) మరియు ఇలాంటివి. కాబట్టి, వారిలో కొందరు ప్రవక్త (ﷺ) గారి ఈ మాటను ఆచరించాలనుకున్నప్పుడు నేను గమనించినదేమిటంటే,

“من سبح الله دبر كل صلاة ثلاثا وثلاثين وحمد الله ثلاثا وثلاثين وكبر الله ثلاثا وثلاثين ثم قال تمام المائة لا إله إلا الله وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير غفرت له ذنوبه وإن كانت مثل زبد البحر”

(“ప్రతి నమాజు తర్వాత ఎవరైతే 33 సార్లు ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, 33 సార్లు ‘అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్’, మరియు 33 సార్లు ‘అల్లాహు అక్బర్’ అని చదివి, ఆ తర్వాత వంద పూర్తి చేయడానికి ‘లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహు వహ్ దహూ లా షరీక లహూ, లహుల్ ముల్కు వలహుల్ హమ్దు వహువ అలా కుల్లి షైయిన్ ఖదీర్’ (అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హులైన వారు ఎవరూ లేరు, ఆయన ఒక్కడే, ఆయనకు భాగస్వాములు ఎవరూ లేరు. సార్వభౌమాధికారం ఆయనదే, సర్వ స్తోత్రాలు ఆయనకే మరియు ఆయన ప్రతిదానిపై పూర్తి అధికారం కలిగినవాడు) అని అంటారో, వారి పాపాలు సముద్రపు నురగ అంత ఉన్నప్పటికీ క్షమించబడతాయి.“)

ఈ హదీసు ప్రామాణికమైనది (సహీహ్), దీనిని ఇమామ్ ముస్లిం తన సహీహ్‌లో ఉల్లేఖించారు.

వారు ఈ హదీసును ఆచరించాలనుకున్నప్పుడు, వారిలో కొందరు ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, ‘అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్’, మరియు ‘అల్లాహు అక్బర్’ అని తమ నాలుకతో కనీసం స్పష్టంగా పలకకపోవడాన్ని మీరు చూస్తారు. మరి మీరు ఏమి వింటారు?… మీరు చూసినట్లే నేను కూడా చూశానని అనుకుంటున్నాను. ఈ వాదనలో నేను ఒంటరిని కాదు. దీనిని మనం ఏమని పిలుస్తాము?… అప్పుడు… ఇది తస్బీహ్ (సుబ్ హా నల్లాహ్) కాదు, తహ్మీద్ (అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్) కాదు… కొన్ని క్షణాల్లో లేదా కొన్ని సెకన్లలోనే వంద పూర్తి చేసేస్తారు.

ఈ వంద, ఎవరైతే (సరైన విధంగా) చేస్తారో, దానికి ప్రతిఫలం ఏమిటి? వారి పాపాలు సముద్రపు నురగ అంత ఉన్నప్పటికీ అల్లాహ్ క్షమిస్తాడు. ఒకవేళ ఎవరైనా ఈ విధంగా (అజ్కార్‌ను చాలా వేగంగా) చేస్తే, అల్లాహ్ రక్షించుగాక! దీన్ని నెమ్మదిగా, సమయం తీసుకుని చేయడం తప్పనిసరి. కాబట్టి చివర వరకు ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, ‘అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్’, ‘అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్’ అంటూ స్పష్టంగా చదవాలి.

నా తదుపరి మాటల ద్వారా, ప్రజలు 33 సార్లు తస్బీహ్ చేయడం మరియు హదీసులో మిగిలిన దానిని ఆచరించడం నుండి వారిని దూరం చేయాలని నేను అనుకోవడం లేదు. ఇస్లామీయ చట్టం ప్రకారం వారికి ఏది ఉత్తమమో మరియు ఏది చేయడానికి సులభమో దానికి వారిని చేరువ చేయాలని మాత్రమే నేను కోరుకుంటున్నాను.

మీరందరూ లేదా మీలో కనీసం కొందరైనా ఈ హదీసును మొదటిసారిగా వింటారని నేను భావిస్తున్నాను, ఇది చాలా ముఖ్యమైన హదీసు. ఇది కూడా ఇమామ్ నసాయి, ఇమామ్ హాకిమ్ మరియు ఇతరులచే ఉల్లేఖించబడిన ప్రామాణికమైన (సహీహ్) హదీసు. ఇది సహాబాల (ప్రవక్త అనుచరుల) నుండి రెండు ప్రామాణికమైన ఉల్లేఖన గొలుసుల (సనద్‌ల)తో వచ్చింది.

“أن رجلا من أصحاب النبي صلى الله عليه وآله وسلم رأى في المنام شخصا يسأله ما الذي علمكم الرسول عليه السلام قال علمنا سبحان الله وذكر هذا العدد الذي سبق بيانه في الحديث السابق فقال ذلك الشخص للرائي في المنام قال اجعلوهن خمسا وعشرين اجعلوهن خمسا وعشرين”

(“ప్రవక్త (ﷺ) గారి సహచరులలో ఒకరు కలలో ఒక వ్యక్తి తనను ఇలా అడగడం చూశారు, ‘దైవప్రవక్త (ﷺ) మీకు ఏమి నేర్పించారు?’ దానికి అతను, ‘ఆయన మాకు సుబ్ హా నల్లాహ్ నేర్పించారు’ అని చెప్పి, మునుపటి హదీసులోని సంఖ్యను పేర్కొన్నాడు. అప్పుడు కలలోని ఆ వ్యక్తి, ‘వాటిని 25 చేయండి’ అని అన్నాడు. అంటే: సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, మరియు అల్లాహు అక్బర్ అని (ప్రతిదీ 25 సార్లు) చెప్పండి.“)

కాబట్టి వంద వరకు లెక్కించే దానిని ఇరవై ఐదుకు మార్చండి. ఇరవై ఐదు సార్లు నెమ్మదిగా మరియు శ్రద్ధగా చదవాలి, మనం తీవ్రంగా వ్యతిరేకించే ఆదుర్దా మరియు వేగంతో కాదు. కాబట్టి అతను సుబ్ హా నల్లాహ్ మరియు అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్ చెప్పడంలో తొందరపడడు. అతను తొందరపడడు, మరియు అతను చదవడం మీరు వింటే.. సుబ్ హా నల్లాహ్, సుబ్ హా నల్లాహ్, సుబ్ హా నల్లాహ్… లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్… అని వేగంగా చదవడం కంటే ఇది మరింత పరిపూర్ణంగా ఉంటుంది.. ఎందుకంటే వేగంగా చదివేవారి నుండి తర్వాత మీరు అల్లాహ్, అల్లాహ్, అల్లాహ్.. అని మాత్రమే వింటారు.

మొదటి హదీసులో పేర్కొన్న తస్బీహ్ మరియు తహ్మీద్ విషయంలో, నమాజు తర్వాత తొందరపడే వారికి ఇది ఒక రక్షణ. వారు ఈ నాలుగింటిని (సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, మరియు అల్లాహు అక్బర్) కలిపి 25 సార్లు చదవాలి. సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, అల్లాహు అక్బర్, 25 సార్లు.

ఆ వ్యక్తి తన కలలో చూసిన పూర్తి హదీసును సాక్ష్యంగా తీసుకుంటే, ఇది మరింత ఉత్తమమైనది. కలలను అర్థం చేసుకోవడంలో మనకు నైపుణ్యం లేదు కాబట్టి, అది కలగలిపిన అబద్ధపు కల కావచ్చు మరియు వివరణ (తఫ్సీర్) కాకపోవచ్చు అని ఎవరైనా అనుకోవచ్చు.

“لكن هذا الرجل الرائي للرؤيا قصها على النبي صلى الله عليه وسلم فكان جوابه فافعلوا إذن”
(“అయితే, కల కన్న ఈ వ్యక్తి దానిని ప్రవక్త (ﷺ) కు వివరించగా, ఆయన ఇచ్చిన సమాధానం, ‘అలాగే, దానిని ఆచరించండి’ అనేది.“)

ఇక్కడ మనకు ఫిఖ్హ్ కు సంబంధించిన ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. ఇది మొదటి హదీసును రద్దు చేస్తుందా? తస్బీహ్ (సుబ్ హా నల్లాహ్) 33 సార్లు, తహ్మీద్ (అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్) 33 సార్లు, తక్బీర్ (అల్లాహు అక్బర్) 33 సార్లు మరియు తహ్లీల్ (లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్) 1 సారి. కాదు! ఇది దానిని రద్దు చేయదు. ఇది కేవలం ప్రాధాన్యత మాత్రమే.

నమాజు చేసే వ్యక్తి తన నమాజు తర్వాత అజ్కార్‌ను 33 సార్లు ఎలాంటి తొందర లేకుండా ప్రశాంతంగా, నెమ్మదిగా చేస్తే, అందులో ఎలాంటి సమస్య లేదు. అయితే, మరింత ఉత్తమమైనది ఏమిటంటే ఈ నాలుగింటిని (సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, మరియు అల్లాహు అక్బర్) కలిపి 25 సార్లు చదవడం. మునుపటి హదీసు ప్రకారం ఆచరించడం కంటే ఇది అతనికి మరింత ఉత్తమమైనది.

నమాజు తర్వాత అజ్కార్ చదవడంలో తొందరపడే వారికి షేక్ అల్-అల్బానీ గారి సలహా సారాంశం:

సమస్య: నమాజు తర్వాత చదివే అజ్కార్ (సుబ్ హా నల్లాహ్ 33 సార్లు, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్ 33 సార్లు, అల్లాహు అక్బర్ 33 సార్లు) చదవడంలో చాలా మంది ప్రజలు తీవ్రంగా తొందరపడుతున్నారని షేక్ అల్-అల్బానీ గారు గమనించారు. వారు పదాలను స్పష్టంగా పలకకుండా, కేవలం 100 సంఖ్యను వేగంగా పూర్తి చేయాలనే ఆరాటంలో ధ్వనులను మింగేస్తూ తప్పుగా చదువుతున్నారు.

సరైన విధానం: వాస్తవానికి అల్లాహ్ స్మరణను ఎలాంటి తొందర లేకుండా, నెమ్మదిగా, భక్తితో మరియు అక్షరాలు స్పష్టంగా పలికేలా చదవాలి.

ప్రత్యామ్నాయ పరిష్కారం (హదీసు ఆధారంగా): ఇలా తొందరపడే వారిని సరైన మార్గంలో పెట్టడానికి ఆయన ఒక ప్రామాణికమైన (సహీహ్) హదీసును సూచించారు. ఒక సహాబీ కన్న కలను ప్రవక్త (ﷺ) ఆమోదించిన ఈ విధానం ప్రకారం: ‘సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, అల్లాహు అక్బర్’ – ఈ నాలుగింటిని కలిపి ఒకేసారి 25 సార్లు చదవాలి (అప్పుడు మొత్తం 100 అవుతుంది).

దీని ప్రయోజనం: ఇలా 25 సార్లు చదవడం వల్ల వేగంగా, అర్థం లేకుండా పలికే అవకాశం ఉండదు. ప్రతి పదాన్ని స్పష్టంగా, నెమ్మదిగా మరియు శ్రద్ధగా చదవడానికి ఇది సహాయపడుతుంది.

ఫిఖ్హ్ ముగింపు: ఈ 25 సార్ల విధానం, మునుపటి 33 సార్ల విధానాన్ని రద్దు చేయదు. ఎవరైతే ఎలాంటి తొందర లేకుండా ప్రశాంతంగా 33 సార్లు చదువుతారో వారు ఆ పద్ధతినే పాటించవచ్చు, అందులో ఎలాంటి తప్పు లేదు. కానీ, తొందరపడే అలవాటు ఉన్నవారికి ఈ 25 సార్ల పద్ధతి మరింత ఉత్తమమైనది మరియు వారి అజ్కార్ వృధా కాకుండా కాపాడే ఒక రక్షణ లాంటిది.

ఈ పోస్ట్ లింక్:
https://teluguislam.net/?p=45644