అహ్లుస్-సున్నహ్ వల్ జమాహ్ యొక్క అఖీదా మరియు విధానంలో

TeluguIslam.net

తెలుగుఇస్లాం.నెట్ * తెలుగులో ఇస్లాం జ్ఞాన సంపద *

ఖవారీజుల గురించి ఒక సంక్షిప్త పరిచయం – షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్

teluguislam.net's avatar చే

రచయిత: షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్
మూలం: లమ్హా అన్-ఇల్-ఫిరఖ్-ఇద్-దాలహ్ (పేజీలు. 31-37), షబ్బాబ్ అర్-రాజిహీ గారి నోట్స్ తో.
Lamha ‘an-il-Firaq-id-Daalah (pg. 31-37) w/ notes by Shabbaab Ar-Raajihee
ప్రచురణ: Al-Ibaanah.com
https://abdurrahman.org/?p=21054

ఉస్మాన్ (రదియల్లాహు అన్హు) గారి ఖిలాఫత్ (పాలనా) చివరి రోజుల్లో పాలకుడిపై తిరుగుబాటు (ఖురూజ్) చేసిన వారే ఖవారీజులు. వారి తిరుగుబాటు కారణంగా ఉస్మాన్ (రదియల్లాహు అన్హు) హత్యకు గురయ్యారు.

ఆ తర్వాత అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) ఖిలాఫత్ కాలంలో వారి చెడు మరింత పెరిగింది. వారు ఆయనను అవిశ్వాసి (కాఫిర్) గా ప్రకటిస్తూ ఆయనపై తిరుగుబాటు చేశారు. అంతేకాక, ప్రవక్త అనుచరులైన సహాబాలు వారి (తప్పుడు) విశ్వాసాలతో ఏకీభవించనందుకు, సహాబాలను కూడా వారు అవిశ్వాసులు (కాఫిర్లు) గా తీర్మానించారు. కాబట్టి తమ అభిప్రాయాలను వ్యతిరేకించే వారందరినీ వారు అవిశ్వాసులుగా పరిగణించారు. ఫలితంగా, సృష్టిలో అత్యుత్తమమైన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అనుచరులైన సహాబాలనే వారు అవిశ్వాసులుగా ప్రకటించారు. ఇదెందుకు? ఎందుకంటే వారి మార్గభ్రష్టత్వం మరియు కుఫ్ర్ (అవిశ్వాస) విధానాలతో సహాబాలు ఏకీభవించలేదు.

ఖవారీజ్ ల విశ్వాసాలు (అఖీదా): వారు సున్నత్ మరియు జమాఅత్‌కు కట్టుబడి ఉండరు, అలాగే నాయకుడికి (అమీర్ కు) విధేయత చూపరు. దానికి బదులుగా, ఆయనపై తిరుగుబాటు చేయడాన్ని, ఆయన పట్ల విధేయతను విచ్ఛిన్నం చేయడాన్ని వారు ధర్మంలోని భాగంగా భావిస్తారు [1]. ఇది విధేయత చూపాలని ఆజ్ఞాపించిన అల్లాహ్ ప్రవక్త సలహాకు మరియు అల్లాహ్ తన గ్రంథంలో ఆజ్ఞాపించిన దానికి పూర్తి విరుద్ధం. అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ
“ఓ విశ్వాసులారా! అల్లాహ్‌కు విధేయత చూపండి. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లం)కు విధేయత చూపండి. మరియు మీలోని అధికారులకు కూడా. .” [సూరా అన్-నిసా: 59]

కాబట్టి పాలకుడికి విధేయత చూపడాన్ని అల్లాహ్ ఇస్లాం ధర్మంలో ఒక భాగంగా చేశాడు. మరియు అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కూడా పాలకుడికి విధేయత చూపడాన్ని ధర్మంలో భాగంగా చేశారు. ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ విధంగా అన్నారు:

«أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ عَبْدًا حَبَشِيًّا، فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ بَعْدِي فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا»

“మీరు అల్లాహ్ పట్ల భయభక్తులు (తఖ్వా) కలిగి ఉండాలని మరియు (నాయకుడి మాట) విని, విధేయత చూపాలని నేను మీకు ఉపదేశిస్తున్నాను, ఒక బానిస మీపై నాయకుడిగా నియమించబడినప్పటికీ సరే. ఎందుకంటే మీలో జీవించి ఉన్నవారు (ముందు ముందు) ఎన్నో విభేదాలను చూస్తారు…” [2]

కాబట్టి ముస్లిం పాలకుడికి విధేయత చూపడం అనేది (ఇస్లాం) ధర్మంలోని భాగం. కానీ ఖవారీజులు ఇలా అంటారు: “లేదు, ఈ విధేయతకు మేము అతీతులం (మాకు స్వేచ్ఛ ఉంది).” ఈనాటి తిరుగుబాటు మరియు అల్లర్ల మార్గం కూడా ఇదే!

కాబట్టి ఖవారీజులు అంటే ముస్లింల ఐక్య సమూహంలో (జమాఅత్ లో) చీలికను తీసుకురావడానికి మరియు నాయకులపై తిరుగుబాటు చేయడానికి ప్రయత్నించేవారు – ఇలా చేయడంలో అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త పట్ల స్పష్టమైన అవిధేయత ఉంది. అలాగే, మహా పాపం (కబీరా పాపం) చేసిన ముస్లింను వారు అవిశ్వాసి (కాఫిర్) గా పరిగణిస్తారు.

కాబట్టి, వ్యభిచారి, దొంగ, మద్యం సేవించేవాడు – ఇలా మహా పాపాలు చేసే వారందరినీ వారు కాఫిర్లుగా తీర్మానిస్తారు. దీనికి భిన్నంగా, అహ్లుస్-సున్నహ్ వల్-జమాఅత్ వారు అలాంటి వ్యక్తిని “తక్కువ ఈమాన్ కలిగిన ముస్లిం” [3] గా భావిస్తారు మరియు అతనిని “ధర్మంలో పాపాత్ముడు (ఫాసిఖ్/ఆసీ)” అని పిలుస్తారు. కాబట్టి అతను తన ఈమాన్ వల్ల ఒక “విశ్వాసి (ముమిన్)”, అలాగే తన మహా పాపం వల్ల ఒక “పాపాత్ముడు”. ఎందుకంటే షిర్క్ (అల్లాహ్ కు సాటి కల్పించడం) మరియు ఇస్లాంను భంగపరిచే స్పష్టమైన విషయాలు (నవాఖిజ్ అల్-ఇస్లాం) తప్ప మరొకటి ఏదీ ఒక వ్యక్తిని ఇస్లాం పరిధి నుండి బయటకు పంపవు. షిర్క్ కంటే తక్కువ స్థాయి పాపాలు, అవి మహా పాపాలైనప్పటికీ, ఒక వ్యక్తిని ఈమాన్ పరిధి నుండి బహిష్కరించడానికి కారణం కావు. అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు:

﴿إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ﴾
“నిశ్చయంగా అల్లాహ్, తనకు సాటి కల్పించటాన్ని (షిర్క్‌ను) క్షమించడు. ఇది తప్ప ఇతర పాపాలను తాను కోరిన వారికి క్షమిస్తాడు.” [సూరా అన్-నిసా: 48, 116]

కానీ ఖవారీజులు ఇలా అంటారు: “మహా పాపం చేసినవాడు కాఫిర్ (అవిశ్వాసి), అతను క్షమించబడడు మరియు అతను నరకాగ్నిలో శాశ్వతంగా ఉండిపోతాడు.” ఇది ఖురాన్‌లో స్పష్టంగా చెప్పబడిన దానికి విరుద్ధం. దీనికి కారణం వారికి ధర్మం పట్ల సరైన అవగాహన (ఫిఖ్హ్/సమజ్) లేకపోవడమే.

వారు ఈ తప్పుడు విశ్వాసాలలో పడటానికి ప్రధాన కారణం వారి జ్ఞానలేమి (ఇల్మ్ లేకపోవడం) అని గమనించండి. ఎందుకంటే వారు ఆరాధనలు (ఇబాదత్), నమాజ్, ఉపవాసం మరియు ఖురాన్ పారాయణంలో చాలా తీవ్రంగా (ముందు) ఉంటారు. మరియు వారికి ధర్మం పట్ల బలమైన ఆవేశం (రోషం) ఉంటుంది, కానీ వారికి సరైన జ్ఞానం ఉండదు – ఇదే అసలు సమస్య.

కాబట్టి భయభక్తులు (తఖ్వా) మరియు ఆరాధనల్లో తీవ్రంగా కృషి చేయడం అనేది ధర్మ పరిజ్ఞానం మరియు సరైన అవగాహనతో కూడి ఉండాలి. అందువల్లే ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన సహాబాలకు వారిని (ఖవారీజులను) ఈ విధంగా వర్ణించారు: ప్రవక్త అనుచరులైన సహాబాలు ఖవారీజుల నమాజును చూసి తమ నమాజును తక్కువగా భావిస్తారని మరియు వారి ఆరాధనను చూసి తమ ఆరాధనను తక్కువగా భావిస్తారని చెప్పారు. ఆ తర్వాత ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు:

«يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ»

“వేటాడిన జంతువు శరీరం గుండా బాణం ఎలాగైతే దూసుకుపోతుందో, వారు (ఖవారీజులు) ధర్మం నుండి అలా బయటికి వెళ్లిపోతారు” [4] – వారి ఆరాధనలు, వారి భక్తి మరియు వారు రాత్రి పూట చేసే తహజ్జుద్ నమాజ్ ఉన్నప్పటికీ సరే.

కాబట్టి వారి కృషి సరైన పునాదిపై మరియు ప్రామాణికమైన జ్ఞానంపై ఆధారపడి లేకపోవడం వల్ల, అది వారికీ మరియు ఈ ఉమ్మత్ (సమాజం) కీ ఒక మార్గభ్రష్టత్వంగా, ఒక జాడ్యంగా మరియు తీవ్రమైన కీడుగా మారింది.

అంతేకాకుండా, ఖవారీజుల చరిత్రలో వారు ఏ ఒక్క రోజైనా అవిశ్వాసులతో (కాఫిర్లతో) పోరాడినట్లు ఎక్కడా దాఖలాలు లేవు! బదులుగా, వారు కేవలం ముస్లింలతో మాత్రమే పోరాడుతారు. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ విధంగా సెలవిచ్చినట్లు:

«يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ»
“మరియు వారు ఇస్లాం ప్రజలను చంపి, విగ్రహారాధకులను వదిలివేస్తారు.” [5]

కాబట్టి ఖవారీజుల చరిత్రలో వారు ఏనాడైనా కాఫిర్లు మరియు ముష్రిక్కులతో పోరాడినట్లు మనకు తెలియదు. వారు ఎల్లప్పుడూ ముస్లింలతోనే పోరాడుతూ వస్తున్నారు. వారే ఉస్మాన్ (రదియల్లాహు అన్హు) ను చంపారు, వారే అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) ను చంపారు. వారే జుబైర్ ఇబ్నుల్-అవ్వామ్ ను మరియు అత్యుత్తమ సహాబాలను చంపారు. మరియు వారు ముస్లింలను చంపడం నేటికీ ఆపలేదు.

ఇదంతా అల్లాహ్ ధర్మం పట్ల వారికి ఉన్న అజ్ఞానం వల్లే. అయినప్పటికీ, వారికి భయభక్తులు మరియు ఆరాధనా భావం ఉన్నాయి, కానీ ఇవి ప్రామాణికమైన జ్ఞానంపై ఆధారపడి లేనందున, అది వారికి ఒక వ్యాధిగా మారింది. అందుకనే గొప్ప పండితుడైన ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ (రహిమహుల్లాహ్) వారిని వర్ణిస్తూ ఇలా అన్నారు:

«وَلَهُم نُصُوصٌ قَصَّرُوا فِي فَهْمِهَا *** فَأُتُوا مِنَ التَّقْصِيرِ فِي العِرْفَانِ»
“వారి వద్ద ఆధారాలు (నుసూస్) ఉన్నాయి, కానీ వాటిని అర్థం చేసుకోవడంలో వారు విఫలమయ్యారు.
కాబట్టి వారికి పరిమితమైన (తక్కువ) జ్ఞానమే ఇవ్వబడింది.” [6]

కాబట్టి వారు ఖురాన్ మరియు సున్నత్ వాక్యాలను ఆధారాలుగా ఉపయోగిస్తారు కానీ వాటిని వారు అర్థం చేసుకోరు. పాపాలు చేసిన వారిని శిక్షిస్తామనే హెచ్చరికలు ఉన్న వాక్యాలను వారు ఆధారాలుగా చూపుతారు, కానీ వాటి నిజమైన అర్థాలను వారు గ్రహించరు. వారు ఆ వాక్యాలను, షిర్క్ కంటే తక్కువ పాపాలు చేసిన వారికి క్షమాపణ మరియు పశ్చాత్తాపాన్ని (తౌబా) స్వీకరిస్తామనే వాగ్దానం ఉన్న ఇతర వాక్యాలతో కలిపి చూడరు. కాబట్టి వారు గ్రంథంలోని ఒక భాగాన్ని అంగీకరిస్తారు మరియు మరొక భాగాన్ని వదిలివేస్తారు – ఇదంతా వారి అజ్ఞానం వల్లే.

కాబట్టి ధర్మం పట్ల మితిమీరిన ప్రేమ మరియు ఉత్సాహం (జజ్బా) ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు. అవి అల్లాహ్ ధర్మం గురించిన ఇల్మ్ (జ్ఞానం) మరియు అవగాహనపై ఆధారపడి ఉండాలి. అప్పుడే ఆ జ్ఞానం నుండి వారు మార్గనిర్దేశం పొందుతారు మరియు విషయాలను వాటి సరైన స్థానంలో ఉంచుతారు.

కాబట్టి ధర్మం పట్ల ప్రేమ మరియు ఉత్సాహం ఉండటం మంచిదే, కానీ వాటికి ఖురాన్ మరియు సున్నత్ అనుసరణ ద్వారా సరైన దిశానిర్దేశం చేయబడాలి.

ధర్మంలో అత్యున్నత స్థానం ఉన్నవారు మరియు ముస్లింల పట్ల అత్యంత చిత్తశుద్ధి కలిగినవారు సహాబాలే. అయినప్పటికీ, ఖవారీజుల వల్ల ఉన్న ప్రమాదం మరియు చెడు వలన సహాబాలు వారితో పోరాడారు.

అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) నహ్రవాన్ యుద్ధంలో వారిని అత్యంత తీవ్రంగా వధించేంతగా వారితో పోరాడారు. ఇలా చేయడం ద్వారా, ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తెలిపిన శుభవార్తను సాకారం చేశారు. ఎందుకంటే, వారిని చంపిన వారికి పుణ్యం మరియు స్వర్గం లభిస్తుందని ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) శుభవార్త ఇచ్చారు. కాబట్టి అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ వారిని చంపిన వ్యక్తి – అందువలన ఆయన అల్లాహ్ ప్రవక్త నుండి ఈ శుభవార్తను పొందారు.[7] ముస్లింలకు వారి కీడు జరగకుండా అడ్డుకోవడానికే ఆయన వారిని వధించారు.

ప్రతి తరంలోనూ, ముస్లింలకు ఈ దుష్ట విధానం (మన్హజ్) ఉనికి గురించి తెలిస్తే, మొదటగా వారిని అల్లాహ్ మార్గం వైపుకు పిలవడం మరియు వారికి అవగాహన కల్పించడం ద్వారా దానిని నయం చేయడానికి ప్రయత్నించడం విధి (వాజిబ్). కానీ వారు దీనిని అంగీకరించకపోతే, వారి చెడును నిరోధించడానికి (అధికారంలో ఉన్న ముస్లిం పాలకుడి నేతృత్వంలో) ముస్లింలు వారితో పోరాడాలి.

అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) తన సోదరుడు (Cousin), ఉమ్మత్ యొక్క గొప్ప పండితుడు (హబ్ర్) మరియు ఖురాన్ వ్యాఖ్యాత (తుర్జుమానుల్ ఖురాన్) అయిన అబ్దుల్లాహ్ బిన్ అబ్బాస్ (రదియల్లాహు అన్హుమ) ను వారి వద్దకు పంపారు. ఆయన వారితో చర్చలు (మునాజరా) జరిపారు, దాంతో వారిలోని ఆరు వేల మంది పశ్చాత్తాపపడి (తౌబా చేసుకొని) తిరిగి వచ్చారు, కానీ చాలా మంది పశ్చాత్తాపపడకుండా అలాగే ఉండిపోయారు. అప్పుడు అమీర్-ఉల్-ముమినీన్, అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్, మిగిలిన సహాబాలతో కలిసి వారితో పోరాడారు. ముస్లింలకు వారి కీడు మరియు హాని కలగకుండా నిరోధించడానికే ఈ పోరాటం జరిగింది.

ఇది అల్-ఖవారీజ్ అని పిలువబడే వర్గం (ఫిర్ఖా) మరియు వారి విశ్వాసాల గురించిన వివరణ.

Footnotes:

[1] మన కాలంలో, పాపకార్యం కాని విషయాల్లో పాలకులకు విని, విధేయత చూపాలని విశ్వసించే వారిని బహుశా ప్రభుత్వ ఏజెంట్లుగా లేదా అమాయకులుగా ముద్రవేస్తున్నారు! అందుకనే ఈ ఖవారీజులు మింబర్ల పైనుండి మరియు వారి సమావేశాలలో పాలకులపై దాడి చేయడం మరియు వారి తప్పులను బహిరంగంగా ఎత్తిచూపడం మీరు చూస్తారు. కానీ అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా సెలవిచ్చారు:

«مَنْ أَرَادَ أَنْ يَنْصَحَ لِسُلْطَانٍ بِأَمْرٍ فَلا يُبْدِ لَهُ عَلانِيَةً، وَلَكِنْ لِيَأْخُذْ بِيَدِهِ فَيَخْلُ بِهِ، فَإِنْ قَبِلَ مِنْهُ فَذَاكَ، وَإِنْ كَانَ لَمْ يَقْبَلْ كَانَ قَدْ أَدَّى الَّذِي عَلَيْهِ»

“ఎవరైనా అధికారికి (సుల్తాన్ కు) ఒక విషయంపై సలహా ఇవ్వాలనుకుంటే, అతను దానిని బహిరంగంగా వెల్లడించకూడదు, బదులుగా అతని చేతిని పట్టుకుని ఏకాంతంలోకి వెళ్ళాలి. అతను దానిని (సలహాను) అంగీకరిస్తే అతనికి ప్రతిఫలం ఉంటుంది, ఒకవేళ అతను అంగీకరించకపోతే, సలహా ఇచ్చినవాడు తన బాధ్యతను నెరవేర్చినవాడవుతాడు.”

ఇయ్యాద్ బిన్ గనమ్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖన ద్వారా అహ్మద్ (3/404) నమోదు చేశారు. ఇబ్న్ అబీ ఆసిమ్ కూడా దీనిని తన ‘అస్-సున్నహ్’ (2/522) గ్రంథంలో నమోదు చేశారు.

అధికారి (పాలకుడు) వీరిలో ఎవరినైనా బహిరంగ సభల్లో మాట్లాడకుండా నిషేధించినప్పుడు, వారు ఏకమై నిరసన ప్రదర్శనలు (demonstrations) చేస్తారు. ఒకరిని మాట్లాడకుండా అడ్డుకోవడం లేదా జైలులో పెట్టడం అనేది తిరుగుబాటును సమర్థిస్తుందని వారి అజ్ఞానంతో వారు భావిస్తారు! సహీహ్ ముస్లిం (1855) లోని ఔఫ్ బిన్ మాలిక్ అల్-అష్జఈ (రదియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖనలోని ప్రవక్త ప్రవచనం వారు వినలేదా?:

«لا، مَا أَقَامُوا فِيكُمُ الصَّلاةَ»
“…లేదు, వారు నమాజును స్థాపిస్తున్నంత కాలం (మీరు వారిపై తిరుగుబాటు చేయకండి).”

ఇంకా సహీహ్ బుఖారీ, ముస్లింలలో ఉన్న ఉబాదా బిన్ అస్-సామిత్ (రదియల్లాహు అన్హు) హదీసులో, ప్రవక్త ఇలా అన్నారు:

«إِلَّا أَنْ تَرَوْا كُفْرًا بَوَاحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فِيهِ بُرْهَانٌ»
“…మీరు స్పష్టమైన మరియు బహిరంగ అవిశ్వాసాన్ని (కుఫ్ర-ఎ-బవాహ్) చూస్తే తప్ప, అప్పుడు మాత్రమే మీ వద్ద అల్లాహ్ ముందు సమర్పించడానికి స్పష్టమైన ఆధారం ఉంటుంది.”

అణచివేసే పాలకులపై పోరాడేందుకు అనుమతి కోరుతూ సహాబాలు ప్రవక్తను అడిగిన ప్రశ్నకు ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇచ్చిన సమాధానం ఇది.

ఇమామ్ అహ్మద్ జైలులో ఎంతకాలం ఉన్నారో వీరికి తెలియదా? మరియు షేక్-ఉల్-ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియ్య ఎక్కడ మరణించారు?! ఖురాన్ సృష్టించబడినదని చెప్పనందుకు ఇమామ్ అహ్మద్ చాలా సంవత్సరాలు జైలులో ఉండి కొరడా దెబ్బలు తినలేదా? మరి అప్పుడు ఆయన ప్రజలను ఖలీఫాపై తిరుగుబాటు చేయమని ఎందుకు ఆదేశించలేదు? షేక్-ఉల్-ఇస్లాం (ఇబ్న్ తైమియ్య) రెండు సంవత్సరాలకు పైగా జైలులో ఉండి అక్కడే మరణించారని వారికి తెలియదా? ఆయన ప్రజలను నాయకుడిపై తిరుగుబాటు చేయమని ఎందుకు ఆదేశించలేదు? అంతకుమించి, ఈ పండితులు సద్గుణాలు మరియు జ్ఞానం పరంగా అత్యున్నత స్థానంలో ఉన్నారు, మరి వారి కంటే తక్కువ స్థాయి ఉన్నవారి సంగతేంటి??? యువత పండితులను (ఉలమాలను) విడిచిపెట్టి, వారి పుస్తకాలను మర్చిపోయి, ఆధునిక కాలపు మేధావులు, కవులు మరియు ఇస్లామిక్ రచయితల నుండి తమ జ్ఞానాన్ని తీసుకోవడం ప్రారంభించిన తర్వాతే ఈ భావజాలాలు మరియు చర్యలు మనకు వ్యాపించాయి! వ లా హౌల వ లా ఖువ్వత ఇల్లా బిల్లాహ్!

[2] అహ్మద్, ఇబ్న్ మాజా, అత్-తిర్మిజీ, అల్-హాకిమ్ మరియు ఇతరులు ఉల్లేఖించిన సహీహ్ (ప్రామాణిక) హదీసు [అనువాదకునిచే సంక్షిప్తం చేయబడినది].

[3] వారు ఒక పాపాన్ని చిన్నదిగా భావించి (ఇస్తిఖ్ఫాఫ్) చేసినప్పటికీ, దానిని ధర్మసమ్మతంగా (ఇస్తిహ్లాల్ / హలాల్) చేయనంత కాలం వారు కాఫిర్లు కారు. కానీ వారిలో కొందరు చెప్పేది దీనికి విరుద్ధం: “ఒక పాపాన్ని తేలికగా భావించి చేసే వ్యక్తి, ఇస్లాం నుండి బయటికి వెళ్ళేంత అవిశ్వాసానికి పాల్పడతాడు” అని అంటారు. మన షేక్, షేక్ అబ్దుల్-అజీజ్ ఇబ్న్ అబ్దిల్లాహ్ బిన్ బాజ్ గారిని 1415 హిజ్రీలో తాయిఫ్ లో అడిగినప్పుడు, ఈ వాక్యమే ఖవారీజుల విశ్వాసాల యొక్క సారాంశం అని ఆయన చెప్పారు.

[4] అహ్మద్, ముస్లిం, అల్-బుఖారీ మరియు ఇతరులు అనేక మంది సహాబాల ద్వారా ఉల్లేఖించిన సుదీర్ఘ హదీసులోని భాగం [అనువాదకునిచే సంక్షిప్తం చేయబడినది].

[5] అహ్మద్, ముస్లిం, అల్-బుఖారీ మరియు ఇతరులు ఉల్లేఖించిన సుదీర్ఘ హదీసులోని భాగం [అనువాదకునిచే సంక్షిప్తం చేయబడినది].

[6] ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ రచించిన అన్-నూనియ్య (పేజీ. 97).

[7] అల్-బుఖారీ తన సహీహ్ (6930) లో, ముస్లిం తన సహీహ్ (1066) లో, అహ్మద్ తన ముస్నద్ (1/113) లో, ఇబ్న్ అబీ ఆసిమ్ తన అస్-సున్నహ్ (914) లో మరియు అబ్దుల్లాహ్ బిన్ అల్-ఇమామ్ అహ్మద్ తన అస్-సున్నహ్ (1487) లో నమోదు చేశారు: అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) ఈ విధంగా అన్నారు:

«سَيَخْرُجُ قَوْمٌ فِي آخِرِ الزَّمَانِ حُدَثَاءُ الأَسْنَانِ، سُفَهَاءُ الأَحْلاَمِ، يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ الْبَرِيَّةِ، لاَ يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ، فَإِنَّ فِي قَتْلِهِمْ أَجْرًا لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»

“నేను అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అనడం విన్నాను: ‘చివరి రోజుల్లో, వయస్సులో చిన్నవారైన మరియు మూర్ఖపు ఆలోచనలు ఉన్న ఒక సమూహం ఉద్భవిస్తుంది. వారు సృష్టిలోనే అత్యుత్తమమైన మాటలతో మాట్లాడతారు. కానీ వారి ఈమాన్ (విశ్వాసం) వారి గొంతులను దాటదు. కాబట్టి మీరు వారిని ఎక్కడ ఎదుర్కొన్నా, వారిని చంపండి (ఇస్లామిక్ ప్రభుత్వ నేతృత్వంలో), ఎందుకంటే వారిని చంపిన వారికి తీర్పు దినాన ఖచ్చితంగా ప్రతిఫలం ఉంటుంది.'”

ఖవారీజులు మరియు వారి సంకేతాల గురించిన హదీసును ఉల్లేఖించిన తరువాత, అబూ సయీద్ అల్-ఖుద్రీ (రదియల్లాహు అన్హు) ఇలా అన్నారు: “అల్లాహ్ ప్రవక్త అనుచరులలో ఇరవై లేదా ఇరవై కంటే ఎక్కువ మంది సహాబాలు, వారిని చంపే బాధ్యతను అలీ చేపట్టారని నాకు వివరించారు.” అహ్మద్ తన ముస్నద్ (3/33) లో మరియు ఆయన కుమారుడు అబ్దుల్లాహ్ తన అస్-సున్నహ్ (1512) లో ఉల్లేఖించారు.

—

ఈ వ్యాసం యొక్క సారాంశం (Summary) ముఖ్యమైన పాయింట్ల రూపంలో ఇక్కడ ఇవ్వబడింది:

ఉత్పత్తి మరియు తిరుగుబాటు: ఖవారీజులు ఉస్మాన్ (రదియల్లాహు అన్హు) మరియు అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) గారి కాలంలో ముస్లిం పాలకులపై తిరుగుబాటు చేయడం ద్వారా ఉద్భవించారు. వారు తమ అభిప్రాయాలతో ఏకీభవించని అత్యుత్తమ సహాబాలను సైతం అవిశ్వాసులుగా (కాఫిర్లుగా) ప్రకటించారు.

పాలకులకు అవిధేయత: అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పాలకులకు విధేయత చూపాలని ఆజ్ఞాపించినప్పటికీ, ఖవారీజులు పాలకులపై తిరుగుబాటు చేయడాన్ని మరియు వారిని వ్యతిరేకించడాన్ని ధర్మంలోని భాగంగా భావిస్తారు.

మహా పాపాలకు కాఫిర్లుగా తీర్మానించడం: వ్యభిచారం, దొంగతనం లాంటి మహా పాపాలు (కబీరా పాపాలు) చేసిన ముస్లింలను ఖవారీజులు ఇస్లాం నుండి బహిష్కరించి, వారిని కాఫిర్లుగా మరియు శాశ్వత నరకవాసులుగా పరిగణిస్తారు.

అహ్లుస్-సున్నహ్ వల్-జమాఅత్ విశ్వాసం: అహ్లుస్-సున్నహ్ విధానం ప్రకారం షిర్క్ (అల్లాహ్ కు సాటి కల్పించడం) మరియు ఇస్లాంను భంగపరిచే ఇతర స్పష్టమైన విషయాలు (నవాఖిజ్ అల్-ఇస్లాం) తప్ప, మరే ఇతర మహా పాపాలు (వ్యభిచారం, దొంగతనం, మద్యం సేవించడం వంటివి) ఒక వ్యక్తిని ఇస్లాం పరిధి నుండి బయటకు పంపవు (ఒకవేళ ఆ పాపాలను వారు ధర్మసమ్మతంగా/హలాల్ గా భావిస్తే తప్ప). షిర్క్ మరియు కుఫ్ర కంటే తక్కువ స్థాయి పాపాలు చేసిన వ్యక్తి “తక్కువ ఈమాన్ కలిగిన ముస్లిం” మరియు “ధర్మంలో పాపాత్ముడు” అవుతాడే తప్ప కాఫిర్ కాడు.

అజ్ఞానం మరియు అతిభక్తి: ఖవారీజులు నమాజు, ఉపవాసాలు మరియు ఖురాన్ పారాయణంలో చాలా ముందుంటారు. కానీ వారికి ధర్మం పట్ల సరైన జ్ఞానం (ఇల్మ్) మరియు అవగాహన (ఫిఖ్హ్) ఉండవు. జ్ఞానం లేని వారి అతి ఉత్సాహమే వారి మార్గభ్రష్టత్వానికి కారణం.

ఆధారాల దుర్వినియోగం: వారు ఖురాన్ మరియు హదీసులను చదివినప్పటికీ వాటి నిజమైన అర్థాన్ని గ్రహించరు. కేవలం పాపాలకు విధించే శిక్షల వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకుని, అల్లాహ్ యొక్క క్షమాపణకు సంబంధించిన వాక్యాలను విడిచిపెడతారు.

ముస్లింల పట్ల క్రూరత్వం: చరిత్రలో ఖవారీజులు ఏనాడూ కాఫిర్లతో పోరాడలేదు. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ముందుగానే హెచ్చరించినట్లు, వారు కేవలం ముస్లింలను మాత్రమే వధిస్తారు.

సహాబాల చర్య: అలీ బిన్ అబీ తాలిబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) మొదట అబ్దుల్లాహ్ బిన్ అబ్బాస్ ద్వారా వారికి ధర్మాన్ని బోధించారు. అప్పటికి వినకుండా ముస్లింలకు హాని చేస్తున్న వారిపై నహ్రవాన్ యుద్ధంలో పోరాడి వారిని అంతమొందించారు.

మన బాధ్యత: ఇలాంటి మార్గభ్రష్ట భావజాలం ఉన్నవారికి ముందుగా సరైన జ్ఞానాన్ని బోధించి అవగాహన కల్పించాలి. వారు వినకపోతే, వారి కీడు నుండి ముస్లిం సమాజాన్ని రక్షించడానికి (ఇస్లామిక్ పాలకుడి నేతృత్వంలో) వారితో పోరాడటం బాధ్యత.

శిక్షల గురించి తెలిపే హెచ్చరికల వాక్యాలను అర్థం చేసుకోవడం – షేక్ ఇబ్న్ ఉసైమీన్

teluguislam.net's avatar చే

అసలు శీర్షిక (Original Title): فتاوى نور على الدرب
రచయిత: ముహమ్మద్ ఇబ్న్ సాలిహ్ అల్-ఉసైమీన్
ఆంగ్ల అనువాదం: అబూ అజ్-జుబైర్ హారిసన్ (రహిమహుల్లాహ్)
https://abdurrahman.org/2014/11/27/understanding-the-texts-of-threats/

ప్రశ్న:

సౌదీ అరేబియాలోని అల్-బాహా నగరంలో నివసిస్తున్న సుడాన్ సోదరులలో ఒకరు ఇలా అడుగుతున్నారు: అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్ (సున్నత్‌ను అనుసరించే ముస్లింల ప్రధాన సమూహం) వారు, తౌహీద్‌తో (ఏకదైవారాధనతో) అల్లాహ్‌ను ఆరాధించే వారి (ముస్లిం ఏకదైవారాధకుల) తుది గమ్యం అంతిమంగా స్వర్గం అవుతుందని చెబుతారు. అయితే, కొన్ని హదీసులలో (ప్రవక్త వచనాలలో) ఇలాంటి ఉదాహరణలు వచ్చాయి:

لا يَدْخُلُ الجَنَّةَ قَاطِعُ رَحْم
“బంధుత్వాలను తెంచుకునే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు.”

మరియు:

لا يَدْخُلُ الجَنَّةَ نَمَّامٌ
“కొండెములు (చాడీలు) చెప్పే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు.”

కాబట్టి, ఈ వాక్యాలను పైపైన చూస్తే అనిపిస్తున్నట్లుగా.. ఈ రెండు వర్గాలలో పడిపోయిన ముస్లిం ఏకదైవారాధకులు ఎప్పటికీ స్వర్గంలో ప్రవేశించరా? లేదా ఈ వాక్యాలను మనం ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?

షేక్ అల్-ఉసైమీన్ సమాధానం:

ఖురాన్ ఆయత్‌లు లేదా హదీసుల నుండి వచ్చిన ఇటువంటి హెచ్చరికలు మరియు వాటికి సంబంధించిన ఇతర వాక్యాలే ‘ఖవారిజ్‘ మరియు ‘ముతజిలా‘ వర్గాలను తప్పుదోవ పట్టించాయి. ఘోర పాపాలు చేసే వారు శాశ్వతంగా నరకాగ్నిలో ఉండిపోతారని వారు ప్రకటించడానికి కారణమయ్యాయి. ఎందుకంటే వారు ఈ సాధారణ వాక్యాలను మాత్రమే పరిగణనలోకి తీసుకుని, వీటికి భిన్నంగా కనిపించే (మరియు వీటితో పాటు కలిపి అర్థం చేసుకోవాల్సిన) ఇతర సాధారణ వాక్యాలను మర్చిపోయారు. ముస్లిం ఏకదైవారాధకులు లేదా తమ గుండెల్లో ఆవగింజంత విశ్వాసం (ఈమాన్) ఉన్నవారు కూడా శాశ్వతంగా నరకంలో ఉండిపోరు అని స్పష్టం చేసే ఆధారాలు చాలా ఉన్నాయి.

అదేవిధంగా, విశ్వాసులు (ముస్లింలు) స్వర్గంలో ప్రవేశిస్తారని ఆశలు మరియు వాగ్దానాలను తెలిపే సాధారణ వాక్యాలు, ‘ముర్జియా‘ వర్గం వారు హెచ్చరికల వాక్యాలను పూర్తిగా విస్మరించడానికి దారితీశాయి. ఒక విశ్వాసి ఎంత దుర్మార్గుడైనా లేదా పాపి అయినా సరే, అతను ఎప్పటికీ నరకాగ్నిలో ప్రవేశించడు అని వారు అన్నారు. కాబట్టి, ఈ వర్గం వారు (ముర్జియా) కేవలం ఆశలు చూపే వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు, మరియు ఆ ఇతర వర్గాల వారు (ఖవారిజ్, ముతజిలా) కేవలం హెచ్చరికల వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు.

అయితే, అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్ (సున్నత్‌ను అనుసరించే ముస్లింల ప్రధాన సమూహం) వారిని అల్లాహ్ ఒక మితవాద, మధ్యేమార్గం వైపు మార్గనిర్దేశం చేశాడు. వీరు ఈ రెండు రకాల ఆధారాలను (వాగ్దానాలు మరియు హెచ్చరికలను) కలిపి అర్థం చేసుకుంటారు. వారి విశ్వాసం ఏమిటంటే, ఘోర పాపం చేసిన వ్యక్తి పూర్తిగా తన ఇస్లామీయ విశ్వాసం (ఈమాన్) నుండి బయటకు వెళ్ళిపోడు. అతను శిక్షకు అర్హుడే కావచ్చు, కానీ అల్లాహ్ తన దయతో అతన్ని క్షమించి నరకంలో వేయకపోవచ్చు, లేదా బహుశా మరొకరు అతని కోసం ప్రార్థన (సిఫారసు) చేయవచ్చు, దాని ఫలితంగా అల్లాహ్ అతన్ని శిక్షించకపోవచ్చు. అతని శిక్ష ఇతర మార్గాల ద్వారా కూడా పరిహారం (క్షమాపణ) పొందవచ్చు. అయితే, అతను శిక్ష నుండి తప్పించుకోవడానికి ఎటువంటి మార్గాలు లేకపోతే, అతను చేసిన కర్మల స్థాయిని బట్టి అతనికి నరకాగ్నిలో శిక్ష పడవచ్చు, ఆ శిక్ష అనుభవించిన తరువాత అతను స్వర్గంలోకి ప్రవేశిస్తాడు. ఇదే అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్ యొక్క విధానం మరియు అవగాహన.

ఈ అవగాహన ఆధారంగా, ప్రశ్నించిన వారు పేర్కొన్న హెచ్చరికల సాధారణ హదీసులు అయిన: “బంధుత్వాలను తెంచుకునే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు,” మరియు “కొండెములు చెప్పే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు,” అనే వాటిని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలంటే… అటువంటి వ్యక్తులు ఎలాంటి శిక్ష అనుభవించకుండా నేరుగా, పరిపూర్ణంగా స్వర్గంలో ప్రవేశించరు అని అర్థం. అల్లాహ్ క్షమాపణ లేదా మరే ఇతర పుణ్యకార్యం ఆ పాపాన్ని చెరిపివేయకపోతే, వారు (స్వర్గంలోకి ప్రవేశించడానికి) ముందు ఆ పాపానికి తగిన శిక్షను అనుభవించాల్సి వస్తుంది. కాబట్టి దీని అర్థం ఏమిటంటే, ముందుగా ఎంతో కొంత శిక్షను అనుభవించకుండా వారు పరిపూర్ణంగా స్వర్గంలో ప్రవేశించలేరు; ఈ విధమైన అవగాహన ద్వారా, (ఎలాంటి వైరుధ్యం లేకుండా) అన్ని ఆధారాలను ఒకేసారి కలిపి సరైన రీతిలో అర్థం చేసుకోవచ్చు.

—

సారాంశం:

ప్రధాన ప్రశ్న: ఏకదైవారాధకులైన ముస్లింలందరూ అంతిమంగా స్వర్గంలోకి వెళ్తారు కదా, మరి బంధుత్వాలు తెంచుకునే వారు లేదా చాడీలు చెప్పే వారు “స్వర్గంలో ప్రవేశించరు” అని చెప్పే హదీసులను ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?

అతివాదం (ఖవారిజ్ & ముతజిలా): వీరు కేవలం శిక్షల గురించి ఉన్న వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు. క్షమాపణ మరియు కరుణ గురించి ఉన్న వాక్యాలను వదిలేసి, ఘోర పాపాలు చేసే ముస్లింలు శాశ్వతంగా నరకంలోనే ఉండిపోతారని తప్పుగా నమ్మారు.

అతి సరళవాదం (ముర్జియా): వీరు కేవలం ఆశలు/వాగ్దానాల వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు. ముస్లింలు ఎంత ఘోర పాపం చేసినా వారు ఎప్పటికీ నరకానికి వెళ్లరని తప్పుగా భావించారు.

మధ్యేమార్గం (అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్): వీరు వాగ్దానాలు మరియు హెచ్చరికలు రెండింటినీ కలిపి అర్థం చేసుకుంటారు. ఘోర పాపం చేసిన ముస్లిం పూర్తిగా ఇస్లాం (ఈమాన్) నుండి బయటకు వెళ్లడు. అల్లాహ్ తన దయతో వారిని క్షమించవచ్చు లేదా ఎవరి సిఫారసు ద్వారానైనా వారిని రక్షించవచ్చు.

పాపుల శిక్ష: ఒకవేళ వారికి అల్లాహ్ క్షమాపణ దక్కకపోతే, తమ పాపాలకు తగినంత శిక్షను ముందుగా నరకంలో అనుభవిస్తారు. ఆ తర్వాత అంతిమంగా వారు స్వర్గంలోకి ప్రవేశిస్తారు.

హదీసుల అసలు అర్థం: “స్వర్గంలో ప్రవేశించరు” అంటే వారు ఎలాంటి శిక్ష లేకుండా నేరుగా లేదా ప్రారంభంలోనే (పరిపూర్ణంగా) స్వర్గంలోకి వెళ్లరు అని అర్థం. వారు ఎప్పటికీ స్వర్గంలోకి వెళ్లరని దీని అర్థం కాదు.

బిదత్ వర్గాలు : అల్-ముర్జియా (al-Murji’ah)

teluguislam.net's avatar చే

షేక్ ఇబ్న్ ఉతైమీన్ (రహిమహుల్లా) ఇలా అన్నారు:

“అల్-ముర్జియా – వీరు కర్మలు (పనులు) ఈమాన్ (విశ్వాసం) నుండి వేరు చేయబడినవని నమ్ముతారు (దీనినే అల్-ఇర్జా అంటారు). కాబట్టి, వీరి అభిప్రాయం ప్రకారం, పనులు అనేవి ఈమాన్‌లో భాగం కావు. ఈమాన్ అంటే కేవలం హృదయపూర్వక అంగీకారం మాత్రమే.

అందువల్ల, వీరి ప్రకారం ఒక పాపాత్ముడు కూడా సంపూర్ణ ఈమాన్ కలిగిన విశ్వాసే. అతను ఎన్ని అవిధేయత పనులు చేసినా లేదా విధేయతతో కూడిన పనులను (ఆరాధనలను) వదిలేసినా సరే, అతను సంపూర్ణ విశ్వాసిగానే పరిగణించబడతాడు. ఒకవేళ మతపరమైన ఆజ్ఞలలో ఒక దానిని వదిలేసిన వ్యక్తిని మనం ‘అవిశ్వాసి’ (కాఫిర్) అని నిర్ణయిస్తే, అది అతను ఆ పనిని వదిలేసినందుకు కాదు, అతని హృదయంలో అంగీకారం (విశ్వాసం) లేనందువల్ల మాత్రమే అని వారు భావిస్తారు. ఇవి ‘జహ్మియా’ల అభిప్రాయాలు. ఇవి ‘ఖవారిజ్’ల అభిప్రాయాలతో పోలిస్తే, ఒకదానికొకటి పూర్తి భిన్నంగా ఉండే రెండు విపరీత ధోరణులు.”

[మూలం: మతపరమైన కొన్ని బిదత్ వర్గాల సంక్షిప్త అవలోకనం (A Brief Overview of some Deviant Sects) – షేక్ ఉతైమీన్]

ముర్జియా రకాలు ఏమిటి? – షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్
What are the types of Murji’ah? – Shaykh Saalih al-Fawzaan

ప్రశ్న: ముర్జియాలో రకాలు ఏమిటి? ఈమాన్ (విశ్వాసం) కు సంబంధించిన విషయాల్లో వారి వాదనలను కూడా తెలపండి.

షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్ గారి సమాధానం: ముర్జియాలు నాలుగు రకాలు:

1. మొదటి రకం: ఈమాన్ అంటే కేవలం జ్ఞానం (మారిఫా – Ma’rifah) మాత్రమే అని చెప్పేవారు. అంటే హృదయపూర్వక అంగీకారం (తస్దీక్ – Tasdeeq) లేకపోయినా, కేవలం అల్లాహ్ గురించి తెలిసి ఉంటే చాలని వీరు అంటారు.

  • ఇది ‘జహ్మియా’ (Jahmiyyah) ల వాదన.
  • ఇది అన్నిటికంటే చెడ్డ మరియు అసహ్యకరమైన వాదన. నిజానికి ఇది అల్లాహ్‌ను ధిక్కరించడమే (కుఫ్ర్). ఎందుకంటే పూర్వకాలంలోని ముష్రిక్కులు (బహుదైవారాధకులు), ఫిరౌన్ (Pharaoh), హామాన్, ఖారూన్ మరియు చివరికి ఇబ్లీస్ (సైతాన్) కూడా తమ హృదయాలలో అల్లాహ్ ఉన్నాడని గుర్తించారు. అయితే వారు తమ నాలుకతో దానిని ఒప్పుకోలేదు, హృదయంతో పూర్తిగా అంగీకరించలేదు, మరియు తమ అవయవాలతో (పనుల ద్వారా) ఆచరించలేదు. కాబట్టి ఆ ‘జ్ఞానం’ వారికి ఏమాత్రం ప్రయోజనం చేకూర్చలేదు.

2. రెండో రకం: ఈమాన్ అంటే కేవలం హృదయపూర్వక అంగీకారం (తస్దీక్ – Tasdeeq) మాత్రమే అని చెప్పేవారు.

  • ఇది ‘అషాఇరా’ (Ashaa’irah) ల వాదన.
  • ఇది కూడా తప్పుడు వాదనే. ఎందుకంటే అవిశ్వాసులు (కాఫిర్లు) కూడా తమ హృదయాలలో సత్యాన్ని గుర్తిస్తారు. ఖురాన్ నిజమని, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సత్యవంతుడని వారికి తెలుసు. యూదులకు మరియు క్రైస్తవులకు కూడా ఆ విషయం తెలుసు.
  • అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు: “మేము ఎవరికైతే గ్రంథాన్ని ఇచ్చామో వారు ఆయనను (ముహమ్మద్‌ను), తమ సొంత బిడ్డలను గుర్తించినట్లే గుర్తిస్తారు…” (సూరా అల్ బఖర: 146).
  • ముష్రిక్కుల గురించి అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు: “వారు నిన్ను (ముహమ్మద్‌ను) అబద్ధాలకోరువని అనడం లేదు, కానీ ఆ దుర్మార్గులు అల్లాహ్ యొక్క ఆయత్‌లను (సూచనలను) తిరస్కరిస్తున్నారు.” (సూరా అల్ అన్ ఆమ్: 33).
  • కాబట్టి ఈ ప్రజలు తమ నాలుకతో ఒప్పుకోలేదు, పనుల ద్వారా ఆచరించలేదు, కేవలం హృదయంలో సత్యమని తెలుసుకున్నారు – కాబట్టి వారు విశ్వాసులు (మోమిన్లు) కాలేదు.

3. మూడో రకం: వీరు అషాఇరాలకు పూర్తి వ్యతిరేకమైనవారు – వారే ‘కరామియా’ (Karaamiyah). హృదయంలో నమ్మకం లేకపోయినా సరే, కేవలం నాలుకతో ఒప్పుకుంటే అది ఈమాన్ అని వీరు అంటారు.

  • నిస్సందేహంగా ఇది తప్పుడు వాదన. ఎందుకంటే కపట విశ్వాసులు (మునాఫిక్లు) – వీరు నరకంలో అట్టడుగున ఉంటారు – వారు తమ నాలుకతో “లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్ ముహమ్మద్ రసూలుల్లాహ్” అని సాక్ష్యం ఇస్తారు మరియు అవయవాలతో (పైకి) ఆచరిస్తారు. కానీ వారు దానిని హృదయపూర్వకంగా నమ్మరు.
  • అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు: “కపట విశ్వాసులు నీ దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు: ‘మీరు అల్లాహ్ ప్రవక్త అని మేము సాక్ష్యం ఇస్తున్నాము’ అని అంటారు… అల్లాహ్ సాక్ష్యం ఇస్తున్నాడు ఏమిటంటే, నిశ్చయంగా ఆ కపట విశ్వాసులు అబద్ధాలకోరులు.” (సూరా అల్ మునాఫిఖూన్: 1-2).
  • మరియు ఆయన ఇలా అంటున్నాడు: “వారు తమ నాలుకలతో, తమ హృదయాలలో లేని విషయాలను చెబుతారు.” (సూరా అల్ ఫత్: 11).

4. నాలుగో రకం: వీరు ‘ముర్జియా అల్-ఫుకహా’ (Murji’ah al-Fuqahaa). ఇర్జా (Irjaa) విషయంలో వీరు మిగిలిన వారి కంటే తక్కువ తీవ్రత గలవారు. ఈమాన్ అంటే హృదయంతో నమ్మడం మరియు నాలుకతో ఒప్పుకోవడం మాత్రమే అని, పనులు (Actions) ఈమాన్‌లో భాగం కావని వీరు అంటారు.

  • ఇది కూడా తప్పుడు వాదన. ఎందుకంటే పనులు (ఆచరణలు) లేనిదే ఈమాన్ అనేది ఉండదు.

మూలం: మాసాయిల్ ఫిల్ ఈమాన్ (Masaa’il fil Eemaan), పేజీలు 18, 19.
రచన: షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్.

ఈ క్రింద ఇవ్వబడినది ‘శాశ్వత కమిటీ’ (The Permanent Committee) జారీ చేసిన ఫత్వా యొక్క పూర్తి స్థాయి మరియు యథాతథ తెలుగు అనువాదం:

ఇర్జా సిద్ధాంతం (అల్-ముర్జియా) వ్యాప్తి మరియు దాని పట్ల పిలుపు – శాశ్వత కమిటీ
The Spread of and Call to Irja’ Creed (Al-Murji’ah) – The Permanent Committee

సారాంశం: సౌదీ అరేబియా విద్వత్ పరిశోధన శాశ్వత కమిటీ, ‘ముర్జియా’ (ఇర్జా) అనే బిదత్ సిద్ధాంతాన్ని తీవ్రంగా ఖండించింది; ఈ సిద్ధాంతం ఈమాన్ (విశ్వాసం) అంటే కేవలం హృదయంతో నమ్మడం మరియు నాలుకతో ఒప్పుకోవడం మాత్రమేనని, కర్మలు (ఆచరణలు) ఇందులో భాగం కావని తప్పుగా వాదిస్తుంది. అయితే, ఖురాన్, సున్నత్ మరియు ఇబ్న్ తైమియ్య వంటి సలఫ్ పండితుల ప్రకారం, ఈమాన్ అంటే నమ్మకం, మాట మరియు ఆచరణల కలయిక అని, ఇది పుణ్యాల వల్ల పెరిగి పాపాల వల్ల తగ్గుతుందని కమిటీ స్పష్టం చేసింది. కర్మలను ఈమాన్ నుండి వేరు చేయడం వల్ల ప్రజలు పాపాలకు అలవాటు పడతారని, నమాజ్ వంటి విధులను నిర్లక్ష్యం చేస్తారని మరియు సమాజంలో ధార్మిక క్రమశిక్షణ తప్పుతుందని హెచ్చరిస్తూ, ముస్లింలు అసంపూర్ణ జ్ఞానంతో రాసిన ఆధునిక పుస్తకాల పట్ల జాగ్రత్తగా ఉంటూ ప్రాచీన పండితుల సరైన మార్గాన్ని అనుసరించాలని కమిటీ పిలుపునిచ్చింది.

ప్రశ్న: స్తోత్రాలన్నీ అల్లాహ్‌కే చెల్లుతాయి, మరియు అంతిమ ప్రవక్తపై శాంతి మరియు శుభాలు కురియుగాక. ఇక విషయానికి వస్తే,

‘విద్వత్ పరిశోధన మరియు ఇఫ్తా శాశ్వత కమిటీ’, గౌరవనీయులైన గ్రాండ్ ముఫ్తీకి అందిన లేఖను చదివింది. సీనియర్ పండితుల మండలి సెక్రటేరియట్ జనరల్ వద్ద వరుసగా సంఖ్యలు: (5411), (1026), (1016), (1395), (1650), (1893), (2106) మరియు తేదీలు: 7/11/1420, 7/2/1421, 7/2/1421, 3/8/1421, 17/3/1421, 25/3/1421, 7/4/1421 హిజ్రీ తో నమోదైన అనేకమంది విచారణకర్తల నుండి ఈ లేఖలు వచ్చాయి.

విచారణకర్తలు ఈ క్రింది సారాంశంతో అనేక ప్రశ్నలు అడిగారు: “ఇటీవల, ఇర్జా (Irja’ – విశ్వాసం అనేది కేవలం నమ్మకానికి మాత్రమే పరిమితం, కర్మలకు కాదు అని వాదించే ఒక బిదత్ ధోరణి) అనే ఆలోచన భయంకరంగా వ్యాపించింది. షేక్-ఉల్-ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియ్య రచనల నుండి కొన్ని అసంపూర్ణమైన ఉల్లేఖనాలపై ఆధారపడి చాలా మంది రచయితలు దీనిని ప్రచారం చేస్తున్నారు, ఇది ఈమాన్ (విశ్వాసం) నిర్వచనం విషయంలో చాలా మందిని గందరగోళానికి గురిచేస్తోంది. వారు ఈమాన్ నిర్వచనం నుండి కర్మల (deeds) అంశాన్ని మినహాయించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. అన్ని కర్మలను వదిలేసిన ఎవరైనా సరే (నరకాగ్ని నుండి) రక్షించబడతారని వారు వాదిస్తున్నారు. ఇది ఖచ్చితంగా ప్రజలు పాపాలు చేయడానికి, షిర్క్ (అల్లాహ్‌కు భాగస్వాములను కల్పించడం) మరియు రిద్దా (మత పరిత్యాగం) పనులకు పాల్పడటానికి మార్గం సుగమం చేస్తోంది; ఎందుకంటే ఈ నమ్మకం ప్రకారం, ఒక వ్యక్తి మతపరమైన విధులను పాటించకపోయినా, నిషేధాలను నివారించకపోయినా, లేదా షరియా (ఇస్లామీయ చట్టం) ప్రకారం నడుచుకోకపోయినా ఈమాన్‌ను కలిగి ఉంటాడని వారు భావిస్తారు. ఈ నమ్మకం ఇస్లామీయ సమాజాలపై, అఖీదా (సిద్ధాంతం) మరియు ఆరాధనలపై తీవ్ర ప్రభావం చూపుతుందనడంలో సందేహం లేదు. అందువల్ల, మీ గౌరవనీయులు ఈ నమ్మకం యొక్క వాస్తవికతను, దాని దుష్ప్రభావాలను మరియు ఖురాన్, సున్నత్ ఆధారిత సత్యాన్ని వెల్లడిస్తారని నేను ఆశిస్తున్నాను. షేక్-ఉల్-ఇస్లాం నుండి నివేదించబడిన రచనలను కూడా మీరు ధృవీకరిస్తారని ఆశిస్తున్నాను, తద్వారా ముస్లింలందరూ తమ ధర్మం గురించి ఖచ్చితమైన జ్ఞానాన్ని కలిగి ఉంటారు.”

సమాధానం: కమిటీ ఈ విచారణను అధ్యయనం చేసిన తర్వాత, ఈ క్రింది విధంగా సమాధానం ఇచ్చింది:

పైన పేర్కొన్న మాటలు అల్-ముర్జియా (ఈమాన్ నిర్వచనం నుండి కర్మలను మినహాయించే ఒక బిదత్ తెగ) కు ఆపాదించబడ్డాయి. ఈమాన్ అనేది హృదయంతో నమ్మడం మరియు నాలుకతో ఉచ్చరించడం ద్వారా లభిస్తుందని, అయితే వీరి అభిప్రాయం ప్రకారం, కర్మలు అనేవి పరిపూర్ణతను సాధించడానికి ఒక నిబంధన (condition for perfection) మాత్రమే కానీ, అది ప్రాథమిక అవసరం (prerequisite) కాదని వారు వాదిస్తారు. తద్వారా, వారి నమ్మకం ప్రకారం, హృదయంతో నమ్మి నాలుకతో ఉచ్చరించే ఎవరైనా సరే సంపూర్ణ ము’మిన్ (విశ్వాసి) అవుతారు, వారు విధులను వదిలేసినా మరియు నిషేధాలను ఉల్లంఘించినా సరే; అలాగే వారు ఎటువంటి సత్కర్మలు చేయకుండానే జన్నత్ (స్వర్గం) లో ప్రవేశించడానికి అర్హులవుతారు.

ఇది అనేక శూన్యమైన ఆలోచనలకు దారితీసింది, అందులో కుఫ్ర్ (అవిశ్వాసం) ను కేవలం హృదయపూర్వక తిరస్కరణకు మరియు ‘అల్-ఇస్తిహ్లాల్’ (నిషిద్ధాన్ని అనుమతించదగినదిగా భావించడం) కు మాత్రమే పరిమితం చేయడం ఒకటి. వాస్తవానికి, ఈ మాటలన్నీ అసత్యమైనవి, విచలనమైనవి మరియు ఖురాన్, సున్నత్ మరియు పూర్వీకులు (సలఫ్), తరువాతి వారు అనుసరించిన అహఁలే సున్నత్ వల్ జమాత్ మార్గానికి విరుద్ధమైనవి.

అయితే, ఇది చెడు మరియు దుష్ట స్వభావం గల ప్రజలు తమ మతం నుండి తప్పుకోవడానికి మరియు అల్లాహ్ యొక్క ఆజ్ఞలు, నిషేధాలు, భయం మరియు భక్తి నుండి విముక్తులు కావడానికి తలుపులు తెరుస్తుంది. ఇది జిహాద్ (అల్లాహ్ మార్గంలో పోరాటం), మంచిని ఆదేశించడం మరియు చెడును నిరోధించడం అనే భావనలను కూడా నిర్వీర్యం చేస్తుంది. అంతేకాకుండా, ఇది మంచి మరియు చెడును, విధేయులను మరియు అవిధేయులను, అల్లాహ్ షరియాను పాటించే వ్యక్తిని మరియు ఆయన ఆజ్ఞలను, నిషేధాలను ఉల్లంఘించే ఫాసిఖ్ (పాపాత్ముడు) ను సమానం చేస్తుంది; ఎందుకంటే వారు వాదించినట్లు కర్మలు ఈమాన్‌ను ఉల్లంఘించవు.

అందుకే ఇస్లాం ఇమామ్‌లు గతంలో మరియు వర్తమానంలో ఈ నమ్మకం యొక్క అసత్యాన్ని స్పష్టం చేయడంపై మరియు దాని మద్దతుదారులకు సమాధానం ఇవ్వడంపై దృష్టి సారించారు. వారు అఖీదా పుస్తకాలలో ఈ సమస్య కోసం ఒక ప్రత్యేక అధ్యాయాన్ని కేటాయించారు మరియు షేక్-ఉల్-ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియ్య (అల్లాహ్ అతనిపై కరుణ చూపుగాక) మరియు ఇతరుల వంటి వారు ఈ విషయంలో పూర్తి పుస్తకాలను రూపొందించారు.

ఇబ్న్ తైమియ్య (అల్లాహ్ అతనిపై కరుణ చూపుగాక) ‘అల్-అఖీదా అల్-వాసితియ్య’లో ఇలా పేర్కొన్నారు:

“అహఁలే సున్నత్ వల్ జమాత్ యొక్క ప్రాథమిక సూత్రాలలో ఒకటి ఏమిటంటే, దీన్ (ఇస్లాం ధర్మం) మరియు ఈమాన్ అనేవి మాటలు మరియు క్రియల ద్వారా లభిస్తాయి, మరియు ఈమాన్ విధేయత పనుల ద్వారా పెరుగుతుంది మరియు అవిధేయత పనుల ద్వారా తగ్గుతుంది.“

ఆయన తన ‘అల్-ఈమాన్’ పుస్తకంలో కూడా ఇలా పేర్కొన్నారు:

“ఈ అధ్యాయంలో, ఈమాన్‌ను వివరించడంలో సలఫ్ (ధర్మబద్ధమైన పూర్వీకులు) మరియు సున్నత్ యొక్క సీనియర్ పండితుల అనేక మాటలను మనం కనుగొంటాము. కొన్నిసార్లు వారు: ఇది ఉచ్చారణ మరియు ఆచరణ అని చెబుతారు; మరికొందరు: ఉచ్చారణ, ఆచరణ మరియు సంకల్పం (intention) అని చెబుతారు. మరికొందరు: ఈమాన్ అంటే నాలుకతో ఉచ్చరించడం, హృదయంతో నమ్మడం మరియు అవయవాలతో ఆచరించడం అని చెబుతారు. ఈ నిర్వచనాలన్నీ సరైనవే.”

అంతేకాకుండా, ఆయన (రహిమహుల్లాహ్) ఇలా జోడించారు:

“ఈమాన్ నుండి కర్మలను మినహాయించినందుకు సలఫ్ ముర్జియాలను కఠినంగా నిందించారు. అయితే, ప్రజలందరికీ ఒకే స్థాయి ఈమాన్ ఉంటుందనే ముర్జియాల వాదన ముమ్మాటికీ మోసపూరితమైనది. ప్రజల నమ్మకం, ప్రేమ, అల్లాహ్ పట్ల భయం, జ్ఞానం మొదలైనవి ఒక వ్యక్తి నుండి మరొక వ్యక్తికి మారుతూ ఉంటాయి.”

ఆయన ఇంకా ఇలా అన్నారు:

“ఈ ప్రాథమిక మూలం విషయంలో, ముర్జియాలు ఖురాన్, సున్నత్, సహాబాల (ప్రవక్త అనుచరులు) మరియు తాబియీల అభిప్రాయాలలో స్పష్టం చేయబడిన దానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించారు, బదులుగా వారు తమ స్వంత అవగాహన మరియు భాషాపరమైన వివరణలపై తమ అభిప్రాయాన్ని స్థాపించారు; ఇది ఖచ్చితంగా బిదాత్ (మతంలో కొత్త ఆవిష్కరణలు) చేసే ప్రజల మార్గం.”

కర్మలు ఈమాన్‌లో భాగమని మరియు అవి దానిపై సానుకూలంగా లేదా ప్రతికూలంగా ప్రభావం చూపుతాయని సూచించే ఆధారాలలో అల్లాహ్ మాట ఒకటి:

“నిజమైన విశ్వాసులు ఎవరంటే, అల్లాహ్ ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడు వారి హృదయాలు భయంతో కంపితమవుతాయి, మరియు ఆయన ఆయత్‌లు (ఖురాన్ వాక్యాలు) వారికి వినిపించబడినప్పుడు, అవి వారి ఈమాన్‌ను పెంచుతాయి; మరియు వారు తమ ప్రభువుపైనే నమ్మకం ఉంచుతారు; ఎవరైతే నమాజ్‌ను స్థాపిస్తారో మరియు మేము వారికి ఇచ్చిన దాని నుండి ఖర్చు చేస్తారో. వారే నిజమైన విశ్వాసులు.” (సూరా అల్-అన్ ఫాల్: 2-4)

మరియు:

“నిశ్చయంగా విశ్వాసులు విజయం సాధించారు. ఎవరైతే తమ నమాజ్‌లో అత్యంత వినమ్రతతో మరియు పూర్తి విధేయతతో ఉంటారో. మరియు ఎవరైతే వ్యర్థమైన మాటల నుండి దూరంగా ఉంటారో. మరియు ఎవరైతే జకాత్ చెల్లిస్తారో. మరియు ఎవరైతే తమ మర్మాంగాలను రక్షించుకుంటారో…” (ఖురాన్ – సూరా అల్-ము’మినూన్: 1-9)

అదనంగా, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు:

“ఈమాన్‌కు డెబ్బైకి పైగా శాఖలు ఉన్నాయి, వాటిలో అత్యున్నతమైనది అల్లాహ్ తప్ప మరే ఆరాధ్య దైవం లేడని ప్రకటించడం, మరియు అత్యల్పమైనది దారి నుండి హానికరమైన దానిని తొలగించడం, మరియు సిగ్గు (modesty) అనేది ఈమాన్‌లో ఒక శాఖ.”

షేక్-ఉల్-ఇస్లాం (రహిమహుల్లాహ్) తన ‘అల్-ఈమాన్’ పుస్తకంలో ఇలా కూడా పేర్కొన్నారు:

“ఈమాన్ యొక్క మూలం హృదయంలో ఉంటుంది, ఇందులో ఉచ్చారణ మరియు ఆచరణ కూడా ఉంటాయి. ఇది నమ్మకం, ప్రేమ మరియు లొంగుబాటును గుర్తించడం. హృదయంలో ఏది ఉన్నా అది ఆచరణలో వ్యక్తమవ్వాలి. ఒక వ్యక్తి దాని ప్రకారం ఆచరించకపోతే, అది ఈమాన్ లేకపోవడాన్ని లేదా బలహీనతను సూచిస్తుంది. అందుకే కనిపించే కర్మలు హృదయ ఈమాన్‌కు ప్రతిబింబం మరియు అందులో ఉన్నదానికి ధృవీకరణ. అవి దానికి సాక్ష్యంగా ఉంటాయి మరియు అవి పూర్తి ఈమాన్‌లో ఒక శాఖ మరియు భాగం.”

ఆయన ఇలా కూడా అంటారు:

“ఈమాన్ అర్థానికి సంబంధించి అల్-ఖవారిజ్ మరియు అల్-ముర్జియా చెప్పేదాని గురించి ఆలోచిస్తే, ఇందులో ప్రవక్త పట్ల అవిధేయత కూడా ఉందని వెల్లడవుతుంది. అల్లాహ్‌ను మరియు ఆయన ప్రవక్తను (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అనుసరించడం ఈమాన్ యొక్క పరిపూర్ణతను సూచిస్తుంది, మరియు అల్లాహ్ ఒక పాపాత్ముడిని ఎప్పటికీ కాఫిర్‌గా మార్చడు. కొంతమంది ప్రజలు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వద్దకు వెళ్లి ఇలా చెప్పారని అనుకుందాం: ‘నువ్వు మాకు తెచ్చిన దానిని మేము మా హృదయాలతో నమ్ముతాము మరియు మా నాలుకలతో సాక్ష్యం ఇస్తాము, కానీ మేము నీ ఆజ్ఞలను మరియు నిషేధాలను పాటించము; మేము నమాజ్ చేయము, ఉపవాసం ఉండము, హజ్ చేయము లేదా మాకు చెప్పబడిన దానిని నమ్మము; మేము అప్పగింతలను తిరిగి ఇవ్వము, మా వాగ్దానాలను నెరవేర్చము, రక్త సంబంధాలను నిలబెట్టుకోము లేదా నువ్వు మాకు ఆజ్ఞాపించిన ఎటువంటి సత్కార్యాలను చేయము; మేము మత్తు పానీయాలు తాగుతాము మరియు వ్యభిచారం చేస్తాము; నీ అనుచరులలో మరియు ఉమ్మత్‌లో మాకు వీలైనంత మందిని చంపుతాము మరియు వారి డబ్బును తీసుకుంటాము; మేము నిన్ను కూడా చంపవచ్చు మరియు నీ శత్రువులతో కలిసి నీపై పోరాడవచ్చు.’ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వారికి ఇలా సమాధానమిస్తారని ఏ వివేకవంతుడైనా ఊహించగలడా: ‘మీరు సంపూర్ణ ము’మినూన్ (విశ్వాసులు) మరియు పునరుత్థాన దినాన నా సిఫారసు (intercession) కు అర్హులు, మరియు మీలో ఎవరూ నరకాగ్నిలో ప్రవేశించరని ఆశించబడుతోంది?’ దీనికి విరుద్ధంగా, ప్రతి ముస్లింకు ఖచ్చితంగా తెలుసు ఏమిటంటే, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వారితో ఇలా అనేవారు: ‘నేను దేనితోనైతే వచ్చానో దానిని అత్యధికంగా తిరస్కరించే ప్రజలు మీరే’ మరియు వారు పశ్చాత్తాపం చెందకపోతే ఆయన వారికి మరణశిక్ష విధించేవారు.”

ఇబ్న్ తైమియ్య ఇలా కూడా అన్నారు:

“ఖురాన్ మరియు సున్నత్‌లో ఈమాన్ అనే పదాన్ని సాధారణంగా ప్రస్తావించినప్పుడు, అది గతంలో పేర్కొన్నట్లు విధేయత, దైవభీతి మరియు ధర్మాన్ని ఉద్దేశించి ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఈమాన్‌కు డెబ్బైకి పైగా శాఖలు ఉన్నాయని ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ప్రకటించారు… కాబట్టి, అల్లాహ్‌ను సంతోషపరిచే ఏదైనా సరే ఈమాన్ అనే అర్థం కిందకు వస్తుంది… ప్రజలు ఈమాన్ గురించి అడిగినప్పుడు, అల్లాహ్ ఈ క్రింది ఆయత్‌ను వెల్లడించినట్లు నివేదించబడింది: ‘మీరు మీ ముఖాలను తూర్పు లేదా పడమర వైపుకు తిప్పడం పుణ్యం (Al-Birr) కాదు…’ ఇక్కడ ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, కర్మలతో కూడిన ఈమాన్ ప్రశంసించబడుతుంది, అది లేనిది కాదు.”

ఈమాన్ గురించి షేక్-ఉల్-ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియ్య చెప్పింది ఇదే; ఆయన తరపున దీనికి భిన్నంగా ఎవరైనా నివేదిస్తే వారు ఆయనపై అబద్ధాలు అల్లినట్లే.

అయితే, ఎటువంటి సత్కార్యం చేయకపోయినప్పటికీ కొంతమంది జన్నత్‌లో ప్రవేశించడం గురించి హదీసులో పేర్కొన్న విషయం, కర్మలు చేసే సామర్థ్యం ఉండి కూడా వాటిని వదిలేసే ఎవరికీ వర్తించదు. బదులుగా, ఇది కర్మలను వదిలేయడానికి కారణాలు (excuses) ఉన్నవారికి లేదా షరియా లక్ష్యాలకు అనుగుణంగా ఏదైనా ఇతర కారణం ఉన్నవారికి మాత్రమే పరిమితం చేయబడింది.

ఈ విషయాన్ని స్పష్టం చేసిన తర్వాత, అఖీదా యొక్క ప్రాథమిక సూత్రాలపై వాదించవద్దని శాశ్వత కమిటీ హెచ్చరిస్తోంది, ఎందుకంటే దీని వల్ల తీవ్రమైన పరిణామాలు ఏర్పడతాయి. ఖురాన్, సున్నత్ మరియు సలఫ్ ల నివేదికలపై ఆధారపడిన ధర్మబద్ధమైన సలఫ్ మరియు ప్రముఖ ముస్లిం పండితుల పుస్తకాలను ఆశ్రయించాలని ఇది సిఫార్సు చేస్తోంది.

అలాగే అసలు మూలాలకు విరుద్ధమైన అభిప్రాయాలను కలిగి ఉన్న పుస్తకాలను లేదా పండితుల ద్వారా లేదా అసలు మూలాల ద్వారా జ్ఞానాన్ని పొందని రచయితలు జారీ చేసిన ఆధునిక పుస్తకాలను చూడవద్దని హెచ్చరిస్తోంది. ఆ ప్రజలు ఈ గొప్ప అఖీదా మూలంలోకి చొరబాటుదారులు. వారు ముర్జియాల అభిప్రాయాలను స్వీకరిస్తారు మరియు వాటిని అహఁలే సున్నత్ వల్ జమాత్‌కు తప్పుగా ఆపాదిస్తారు, తద్వారా ప్రజలలో గందరగోళాన్ని కలిగిస్తారు. వారు అసంపూర్ణ ఉల్లేఖనాల ద్వారా ఈ అభిప్రాయాలను షేక్-ఉల్-ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియ్యకు మరియు ఇతర సలఫ్ ఇమామ్‌లకు తప్పుగా అపాదిస్తారు. వారు అల్లాహ్‌కు భయపడాలని మరియు సరైన మార్గానికి తిరిగి రావాలని, మరియు ఈ తప్పుడు నమ్మకాన్ని ప్రోత్సహించడం ద్వారా (ముస్లింల) ఐక్యతను దెబ్బతీయవద్దని మేము వారికి సలహా ఇస్తున్నాము. అహఁలే సున్నత్ వల్ జమాత్‌ను వ్యతిరేకించే వారి ఉచ్చులో పడవద్దని కమిటీ ముస్లింలను హెచ్చరిస్తోంది.

అల్లాహ్ అందరికీ ఉపయోగకరమైన జ్ఞానం, ధర్మబద్ధమైన కర్మలు మరియు ధర్మం పట్ల మంచి అవగాహనను ప్రసాదించుగాక. అల్లాహ్ మనకు విజయాన్ని ప్రసాదించుగాక. మన ప్రవక్త ముహమ్మద్, ఆయన కుటుంబం మరియు అనుచరులపై శాంతి మరియు శుభాలు కురియుగాక.

విద్వత్ పరిశోధన మరియు ఇఫ్తా శాశ్వత కమిటీ
(The Permanent Committee for Scholarly Research and Ifta) 

సభ్యుడు – సభ్యుడు – సభ్యుడు – అధ్యక్షుడు
బకర్ అబూ జైద్ – సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్ – అబ్దుల్లా ఇబ్న్ ఘుదయ్యన్ – అబ్దుల్-అజీజ్ ఇబ్న్ అబ్దుల్లా ఆలష్-షైఖ్

—

ముర్జియా (Murji’ah) తెగకు సంబంధించి షేక్ ఇబ్న్ ఉతైమీన్, షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్ మరియు సౌదీ శాశ్వత కమిటీ అందించిన వివరణల సారాంశం ఇక్కడ ఉంది:

ముర్జియా సిద్ధాంతం – ప్రధానాంశాలు:

  • ఈమాన్ నిర్వచనం: వీరు కర్మలను (పనులను) ఈమాన్ (విశ్వాసం) నుండి వేరు చేస్తారు. వీరి ప్రకారం ఈమాన్ అంటే కేవలం హృదయంతో నమ్మడం లేదా నాలుకతో ఒప్పుకోవడం మాత్రమే.
  • పాపాత్ముని స్థితి: ముర్జియాల ప్రకారం, ఒక వ్యక్తి ఎన్ని పాపాలు చేసినా లేదా నమాజ్ వంటి విధులను వదిలేసినా, అతను “సంపూర్ణ ఈమాన్” కలిగిన విశ్వాసిగానే ఉంటాడు.
  • విపరీత ధోరణి: ఇది పాపాత్ములను కాఫిర్లుగా ముద్రవేసే ‘ఖవారిజ్’ల అతివాదానికి పూర్తి వ్యతిరేకమైన నిర్లక్ష్య ధోరణి.

ముర్జియాలోని నాలుగు రకాలు (షేక్ ఫౌజాన్ వివరణ):

  1. జహ్మియా: ఈమాన్ అంటే కేవలం అల్లాహ్ గురించి తెలిసి ఉండటం (జ్ఞానం) మాత్రమే. ఇది అత్యంత ప్రమాదకరమైన ధిక్కారం (కుఫ్ర్).
  2. అషాఇరా: ఈమాన్ అంటే కేవలం హృదయపూర్వక అంగీకారం మాత్రమే. ఇది కూడా తప్పే, ఎందుకంటే సత్యాన్ని మనసులో గుర్తించినా ఆచరించని అవిశ్వాసులు కూడా ఉంటారు.
  3. కరామియా: హృదయంలో నమ్మకం లేకపోయినా, నాలుకతో ఒప్పుకుంటే చాలని వీరు అంటారు. ఇది మునాఫిక్ల (కపట విశ్వాసుల) లక్షణం.
  4. ముర్జియా అల్-ఫుకహా: ఈమాన్ అంటే హృదయంతో నమ్మడం మరియు నాలుకతో పలకడం. అయితే వీరు కూడా ‘కర్మలను’ ఈమాన్ వెలుపల ఉంచుతారు, ఇది అహ్లా సున్నత్ మార్గం కాదు.

సలఫీ / అహ్లా సున్నత్ వల్ జమాత్ సరైన మార్గం:

  • త్రివిధ సూత్రం: ఈమాన్ అంటే హృదయంతో నమ్మడం (విశ్వాసం), నాలుకతో పలకడం (ఉచ్చారణ) మరియు అవయవాలతో ఆచరించడం (కర్మలు). ఈ మూడూ కలిస్తేనే ఈమాన్ పూర్తవుతుంది.
  • స్థాయిల మార్పు: పుణ్య కార్యాల వల్ల ఈమాన్ పెరుగుతుంది మరియు పాపాల వల్ల ఈమాన్ తగ్గుతుంది.
  • కర్మల ప్రాముఖ్యత: ఆచరణ లేని విశ్వాసం ప్రాణం లేని శరీరం వంటిది. కర్మలు ఈమాన్‌లో అంతర్భాగం.

శాశ్వత కమిటీ (Permanent Committee) హెచ్చరికలు:

  • దుష్ప్రభావాలు: కర్మలను ఈమాన్ నుండి వేరు చేయడం వల్ల ప్రజలు అల్లాహ్ హద్దులను ఉల్లంఘించడానికి, పాపాలు చేయడానికి మరియు నమాజ్ వంటి విధులను నిర్లక్ష్యం చేయడానికి ధైర్యం చేస్తారు.
  • వక్రీకరణ: కొంతమంది రచయితలు ఇబ్న్ తైమియ్య వంటి గొప్ప పండితుల మాటలను అసంపూర్ణంగా ఉటంకిస్తూ ఈ తప్పుడు సిద్ధాంతాన్ని ప్రచారం చేస్తున్నారు.
  • ఐక్యత దెబ్బతినడం: ఇటువంటి బిదత్ (కొత్త) సిద్ధాంతాలు ముస్లిం ఉమ్మహ్ ఐక్యతను దెబ్బతీస్తాయి మరియు ధార్మిక క్రమశిక్షణను నిర్వీర్యం చేస్తాయి.
  • ముగింపు: ముస్లింలు అసంపూర్ణ జ్ఞానం గల ఆధునిక రచయితల పుస్తకాల కంటే, ఖురాన్ మరియు సున్నత్ ఆధారంగా రాసిన సలఫ్ పండితుల గ్రంథాలనే అనుసరించాలి.

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45830

అఖీదా (మూల విశ్వాసం) ఈ ధర్మానికి పునాది – షేక్ సాలిహ్ అల్-ఫౌజాన్ | దావూద్ బర్బాంక్

teluguislam.net's avatar చే

Aqeedah (Creed and Belief) is the Foundation of the Religion
Audio Series: Explanation of Aqeedah at-Tahaawiyyah
Shaykh Saalih al-Fawzaan (Arabic) | Dawud Burbank (English)
https://abdurrahman.org/?p =36166 (audio)

అఖీదా (మూల విశ్వాసం) అనేది ఈ ధర్మానికి (దీన్‌కు) పునాది. అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడెవరూ లేరని మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అల్లాహ్ యొక్క సందేశహరుడని మనం ఇచ్చే సాక్ష్యం (షహాదా) లోనే ఈ అఖీదా ఇమిడి ఉంది. ఇది ఇస్లాం యొక్క ఐదు మూలస్తంభాలలో మొదటిది.[1]

కావున, ఈ అఖీదాకు అత్యంత ప్రాముఖ్యత ఇవ్వడం, దాని పట్ల ప్రత్యేక శ్రద్ధ వహించడం, దాని గురించి సరైన జ్ఞానాన్ని సంపాదించడం మరియు దానికి హాని కలిగించే విషయాల గురించి తెలుసుకోవడం ఒక బాధ్యత. తద్వారా ఒక వ్యక్తి స్పష్టమైన అవగాహనతో మరియు సరైన విశ్వాసంతో ఉండగలుగుతాడు.

ఒక వ్యక్తి యొక్క ధర్మం సరైన మరియు దృఢమైన పునాదిపై ఆధారపడి ఉంటేనే, అది అల్లాహ్ చేత అంగీకరించబడే సరైన మార్గంగా ఉంటుంది. ఒకవేళ అతని ధర్మం బలహీనమైన లేదా తప్పుడు అఖీదాపై ఆధారపడి ఉంటే, ఆ ధర్మం సరైనది కాదు మరియు దానికి సరైన పునాది ఉండదు.

అందుకే విద్వాంసులు (రహిమహుముల్లాహ్) అఖీదా విషయానికి ఎంతో ప్రాముఖ్యతనిచ్చేవారు. తమ పాఠాలలో మరియు అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా దీనిని వివరించడంలో వారు ఏమాత్రం అలసత్వం వహించలేదు. ఒక తరం వారు తమ పూర్వీకుల నుండి ఈ జ్ఞానాన్ని స్వీకరించి తరువాతి తరాలకు అందజేశారు.

మరియు సహాబాలు (రదియల్లాహు అన్హుమ్) ఖురాన్ మరియు అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సున్నత్‌లో వచ్చిన విషయాల పట్ల ఎటువంటి సందేహాలు కలిగి ఉండేవారు కాదు. వారి అఖీదా అల్లాహ్ గ్రంథం మరియు ప్రవక్త సున్నత్‌పై ఆధారపడి ఉండేది. వారికి ఆ విషయంలో ఎటువంటి అనుమానం గానీ, సంకోచం గానీ ఉండేది కాదు. అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త ఏమి సెలవిచ్చారో, దానినే వారు తమ విశ్వాసంగా మరియు ధర్మంగా స్వీకరించారు. వారికి అదనంగా వేరే పుస్తకాలు అవసరం పడలేదు, ఎందుకంటే వారు దానిని పూర్తి నిశ్చయంతో అంగీకరించారు. వారి అఖీదా అంటే ఖురాన్ మరియు సున్నత్ మాత్రమే. వారి తర్వాత వచ్చిన విద్యార్థులు (తాబయీన్లు) కూడా ఇదే మార్గాన్ని అనుసరించారు. వారి కాలంలో అఖీదా విషయంలో ఎటువంటి విభేదాలు లేవు; అది అందరూ ఏకగ్రీవంగా అంగీకరించిన విషయం.

కానీ, ఎప్పుడైతే కొత్త తెగలు మరియు విభేదాలు తలెత్తాయో, మరియు అఖీదా పట్ల దృఢమైన అవగాహన లేని వారు లేదా పాత తప్పుడు భావజాలంతో ఇస్లాంలోకి ప్రవేశించిన వారు పెరిగారో, అప్పుడు ఇస్లాం ఇమామ్‌లు సరైన అఖీదాను వివరించాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది. వారు దానిని గ్రంథస్థం చేసి, ఉమ్మత్ విద్వాంసుల నుండి సేకరించి భద్రపరిచారు. తద్వారా ఇది రాబోయే తరాలకు ఒక ప్రమాణిక మార్గదర్శిగా మారింది.

ఇది అల్లాహ్ తన ధర్మాన్ని రక్షించే విధానానికి ఒక నిదర్శనం. అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త నుండి వచ్చిన సందేశాన్ని యథాతథంగా చేరవేసే నమ్మకమైన వ్యక్తులను అల్లాహ్ నియమించాడు. వీరు తప్పుడు వ్యాఖ్యానాలను మరియు సృష్టికర్తను సృష్టితో పోల్చే తప్పుడు వాదనలను తిప్పికొట్టారు. ఈ విధంగా విద్వాంసులు ఈ అఖీదాను ఒక తరం నుండి మరొక తరానికి వారసత్వంగా అందజేశారు.

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం), సహాబాలు మరియు తాబయీన్ల నుండి వచ్చిన సరైన విశ్వాసంపై ఉన్న పుణ్య పూర్వీకులలో (సలఫ్ సాలెహీన్) నలుగురు ప్రముఖ ఇమామ్‌లు ఉన్నారు: ఇమామ్ అబూ హనీఫా, ఇమామ్ మాలిక్, ఇమామ్ షాఫియీ మరియు ఇమామ్ అహ్మద్. వీరు మరియు ఇతర ఇమామ్‌లు సరైన అఖీదాను సమర్థించారు, వివరించారు మరియు తమ శిష్యులకు బోధించారు.

ఈ నలుగురు ఇమామ్‌ల అనుచరులు కూడా ఈ అఖీదా పట్ల ఎంతో శ్రద్ధ వహించారు. వారు ఖురాన్, సున్నత్ మరియు సహాబాల మార్గదర్శకత్వంలో అనేక గ్రంథాలు రచించారు. వారు అసత్యమైన మరియు దారితప్పిన విశ్వాసాలను ఖండించారు. హదీసు ఇమామ్‌లైన ఇషాక్ ఇబ్న్ రాహవైహ్, బుఖారీ, ముస్లిం, ఇబ్న్ ఖుజైమా, ఇబ్న్ ఖుతైబా వంటి వారు కూడా ఇదే పనిని చేశారు. అలాగే తఫ్సీర్ ఇమామ్‌లైన తబరీ, ఇబ్న్ కసీర్, బగవీ వంటి వారు కూడా సరైన అఖీదాను వివరించారు.

వీరందరూ సరైన విశ్వాసాన్ని వివరిస్తూ గ్రంథాలు రాశారు మరియు వాటిని “కుతుబ్ అస్-సున్నత్” (సున్నత్ గ్రంథాలు) అని పిలిచారు. ఉదాహరణకు: ఇబ్న్ అబీ ఆసిమ్ రచించిన ‘కితాబ్ అస్-సున్నత్‘, అబ్దుల్లా ఇబ్న్ అహ్మద్ ఇబ్న్ హన్బల్ రచించిన ‘అస్-సున్నత్‘, అల్-ఖల్లాల్ రచించిన ‘అస్-సున్నత్‘, మరియు అల్-ఆజుర్రీ రచించిన ‘అష్-షరీఅః‘ మొదలైనవి.

పాదపీఠికలు (Footnotes):

[1] ఇబ్న్ ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హుమా) నివేదించిన హదీసు ప్రకారం: “అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా సెలవిచ్చారు: ‘ఇస్లాం ఐదు స్తంభాలపై నిర్మించబడింది: 1. అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడెవరూ లేరని మరియు ముహమ్మద్ అల్లాహ్ సందేశహరుడని సాక్ష్యం ఇవ్వడం (షహాదా), 2. నమాజును స్థాపించడం, 3. జకాత్ చెల్లించడం, 4. హజ్ యాత్ర చేయడం, 5. రంజాన్ నెలలో ఉపవాసాలు పాటించడం’.” (బుఖారీ: 8 మరియు ముస్లిం).

ఈ పోస్ట్ లింక్:
https://teluguislam.net/?p=45821

సులభమైన పనులకు లభించే గొప్ప ప్రతిఫలాలు : సహీహ్ అల్-కలిమత్ అత్-తయ్యిబ్ | షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ [పుస్తకం]

teluguislam.net's avatar చే

హవిజ్ అలా జవాయిజ్ (ప్రతిఫలాల సముపార్జన)

సులభమైన పనులకు లభించే గొప్ప ప్రతిఫలాల కొరకు ఎంపిక చేయబడిన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) హదీసులు

షేఖుల్ ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియా రాసిన ‘అల్-కలిమత్ అత్-తయ్యిబ్’ నుండి తీసుకోబడిన సహీహ్ హదీసులు
పరిశీలన: షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ

సంకలనం: హజ్జాజ్ బిన్ అబ్దుల్లా అల్-అరీనీ
ఇంగ్లీష్ అనువాదం: అబ్బాస్ అబూ యహ్యా
https://abdurrahman.org/?p=21341
తెలుగు అనువాదం : teluguislam.net

పరిచయం (Introduction)

సకల స్తోత్రాలు సకల లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్‌కే చెందుతాయి. మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై, ఆయన కుటుంబంపై, ఆయన సహచరులపై మరియు తీర్పు దినం వరకు ఆయన మార్గదర్శకత్వాన్ని అనుసరించే వారందరిపై శాంతి మరియు శుభాలు కురియుగాక.

తదుపరి (Then to proceed), నిశ్చయంగా అల్లాహ్ తాలా ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను అత్యంత అనర్గళమైన ప్రసంగంతో పంపాడు, అల్లాహ్ తాలా ఇలా సెలవిస్తున్నాడు:

وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ ، إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ
(వమా యన్ తిఖు అనిల్ హవా, ఇన్ హువ ఇల్లా వహ్యున్ యూహా)
“మరియు ఆయన తన మనోవాంఛను అనుసరించి మాట్లాడడు. అది (అతను మాట్లాడేదంతా) అతని వద్దకు పంపబడే దైవవాణి (వహీ) తప్ప మరేమీ కాదు.”(అన్-నజ్మ్ 53 : 3-4)

మరియు ఆయన ఇలా అన్నాడు:

وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا
(వమా ఆతాకుముర్ రసూలు ఫఖుజూహు వమా నహాకుమ్ అన్హు ఫన్ తహూ)
“దైవప్రవక్త మీకు ఇచ్చిన దానిని (సంతోషంగా) పుచ్చుకోండి. ఆయన ఏ విషయం నుండైన మిమ్మల్ని వారిస్తే, దాన్ని వదిలిపెట్టండి.” (అల్-హష్ర్ 59 : 7)

మరియు ఆయన ఇలా అన్నాడు :

مَّن يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ
(మన్ యుతిఇర్ రసూల ఫఖద్ అతా అల్లాహ్)
ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం)కు విధేయత చూపినవాడు అల్లాహ్‌కు విధేయత చూపినట్లే.(అన్-నిసా: 80)

అల్లాహ్ ఈ ఉమ్మత్‌ను తన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మార్గదర్శకత్వంతో అనుగ్రహించాడు. ఈ మార్గదర్శకత్వంలోని గొప్ప విశేషమేమిటంటే, ఆరాధనలు సులభంగా ఉండటమే కాకుండా, వాటిని ఆచరించినందుకు లభించే ప్రతిఫలాలు అత్యంత గొప్పవిగా ఉండటం.

సత్కార్యాల పట్ల ప్రజల్లో ఆసక్తిని పెంపొందించడానికి అల్లాహ్ యొక్క రసూల్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అనేక హదీసుల ద్వారా కొన్ని పనులను, ప్రార్థనలను మనకు తెలియజేశారు. వీటిని ఆచరించడం వల్ల గొప్ప మరియు సుపరిచితమైన ఫలితాలు లభిస్తాయి.

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ప్రవచించిన అమూల్యమైన అణిముత్యాల వంటి కొన్ని ప్రార్థనలను ఈ హదీసుల సంకలనంలో చేర్చడం జరిగింది. అల్లాహ్ అనుగ్రహం పొందిన వారికి ఇవి చాలా సులభమైన పనులు అయినప్పటికీ, ఇవి ఇచ్చే ప్రతిఫలాలు మాత్రం అపారమైనవి.

నేను ఈ హదీసులను షేఖుల్ ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియా (రహిమహుల్లాహ్) రాసిన ‘అల్-కలిమత్ అత్-తయ్యిబ్‘ పుస్తకం నుండి ఎంపిక చేశాను. దీనిని షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ (రహిమహుల్లాహ్) పరిశోధించి, అందులోని ప్రామాణికమైన హదీసులను మాత్రమే సేకరించి ‘సహీహ్ అల్-కలిమత్ అత్-తయ్యిబ్‘గా రూపొందించారు. ఈ సంకలనంలో పేర్కొన్న హదీసులన్నీ షేఖ్ అల్-అల్బానీ గారి పరిశోధన ప్రకారం పూర్తిగా ప్రామాణికమైనవి (సహీహ్).

విషయం క్లుప్తంగా ఉండాలనే ఉద్దేశంతో ఈ కరపత్రంలో కేవలం హదీసుల మూల పాఠ్యాన్నే అందించడం జరిగింది. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తెలియజేసిన గొప్ప ప్రతిఫలాల ఆధారంగా, నేను ఈ సంకలనానికి ‘హవిజ్ అలా జవాయిజ్’ (ప్రతిఫలాల సముపార్జన) అని నామకరణం చేశాను.

అల్లాహ్ అనుమతితో ఇటువంటి పరిశోధనలు మరిన్ని జరిగితే అవి ప్రజలకు ఎంతో ప్రయోజనకరంగా ఉంటాయి. ప్రజలకు సరైన జ్ఞానాన్ని, మార్గదర్శకత్వాన్ని అందించడానికి హదీసు గ్రంథాలను క్షుణ్ణంగా అధ్యయనం చేయడం ఎంతో అవసరం.

హదీసులు (The Hadeeth)

Read More “సులభమైన పనులకు లభించే గొప్ప ప్రతిఫలాలు : సహీహ్ అల్-కలిమత్ అత్-తయ్యిబ్ | షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ [పుస్తకం]”

ఒక పాపం చేసిన వ్యక్తికి ఉమర్ ఇబ్న్ అల్ ఖత్తాబ్ చేసిన అద్భుతమైన హితబోధ – షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్

teluguislam.net's avatar చే

[Emotional] The Beautiful Advice of Umar ibn al Khattab to a Sinner
Shaykh Abdurrazzaq al Badr
https://www.youtube.com/watch?v=jzPs_1jaLIM [8 min]

సూరా అల్-గాఫిర్ తఫ్సీర్ ప్రారంభంలో ఇబ్న్ కసీర్ గారు ఒక అద్భుతమైన వృత్తాంతాన్ని వివరించారు. మీరు దానిని ఇబ్న్ కసీర్ తఫ్సీర్‌లో స్వయంగా చదవవచ్చు. ఇది అమీరుల్ ముమినీన్ ఉమర్ ఇబ్న్ అల్-ఖత్తాబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) గారికి సంబంధించిన ఎంతో స్ఫూర్తిదాయకమైన కథ.

ఇబ్న్ అబీ హాతిమ్ ఉల్లేఖించిన ఈ విషయాన్ని ఇబ్న్ కసీర్ గారు ఇలా ప్రస్తావించారు: షామ్ దేశానికి చెందిన ఒక బలవంతుడైన వ్యక్తి ఉండేవారు. ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఖలీఫాగా ఉన్న కాలంలో ఆయన తరచుగా ఆయన్ని కలవడానికి వస్తూ ఉండేవారు. అయితే, చాలా కాలం వరకు ఆయన కనిపించకపోవడంతో ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఆ వ్యక్తి గురించి ఆరా తీస్తూ.. ‘ఫలానా వ్యక్తి ఏమయ్యాడు? చాలా కాలంగా అతను మమ్మల్ని కలవడానికి రాలేదు’ అని అడిగారు. దానికి అక్కడి వారు సమాధానమిస్తూ.. ‘ఓ విశ్వాసుల నాయకుడా! అతను మద్యానికి బానిసయ్యాడు, ఇప్పుడు అవే పనుల్లో నిమగ్నమై ఉన్నాడు’ అని చెప్పారు.”

అప్పుడు ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) తన లేఖరిని పిలిపించి ఇలా రాయించారు: ‘ఉమర్ ఇబ్న్ అల్-ఖత్తాబ్ నుండి ఫలానా వ్యక్తికి.. నీపై అల్లాహ్ శాంతి కలుగుగాక. ఎవరైతే తప్ప వేరే ఆరాధ్య దైవం లేడో, ఆ అల్లాహ్ ను నేను నీ వద్ద స్తుతిస్తున్నాను.

غَافِرِ الذَّنْبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
గాఫిరిద్ దంబి వ ఖాబిలిత్ తౌబి షదీదిల్ ఇఖాబి దిత్ తౌలి, లా ఇలాహ ఇల్లాహువ ఇలైహిల్ మసీర్.

ఆయన పాపాలను క్షమించేవాడు, పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించేవాడు, కఠినంగా శిక్షించేవాడు మరియు గొప్ప దాతృత్వం కలవాడు. ఆయన తప్ప వేరే దైవం లేడు. అందరూ ఆయన వైపునకే మరలి వెళ్ళవలసి ఉంది [గాఫిర్: 3]

ఆ తరువాత, ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) తన సహచరులను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నారు: ‘మీ సోదరుడి హృదయం అల్లాహ్ వైపు మళ్ళాలని మరియు అల్లాహ్ అతని పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించాలని మీరందరూ ప్రార్థించండి.’

ఆ లేఖ ఆ వ్యక్తికి చేరినప్పుడు, దాని ద్వారా ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఒకేసారి రెండు పనులు చేశారు: ఒకటి అత్యంత సున్నితమైన రీతిలో హితబోధ చేయడం, రెండవది అతని మార్గదర్శకత్వం కోసం ఇతరులను దుఆ చేయమని కోరడం.

ఆ వ్యక్తి ఆ లేఖను పదే పదే చదువుతూ..

غَافِرِ الذَّنْبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ
గాఫిరిద్ దంబి వ ఖాబిలిత్ తౌబి షదీదిల్ ఇఖాబ్
“పాపాలను క్షమించేవాడు, పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించేవాడు, కఠినంగా శిక్షించేవాడు…“

అనే మాటలను మననం చేసుకోసాగాడు. అప్పుడు అతను ఇలా అనుకున్నాడు: ‘అల్లాహ్ ఒకవైపు తన శిక్ష గురించి నన్ను హెచ్చరిస్తూనే, మరోవైపు నేను పశ్చాత్తాపం చెంది ఆయన వైపునకు మరలి వస్తే క్షమిస్తానని నాకు వాగ్దానం చేశాడు.

ఇబ్న్ కసీర్ గారు ఈ వృత్తాంతాన్ని అల్-హాఫిజ్ అబూ నుయైమ్ కూడా ఉల్లేఖించారని తెలుపుతూ, అందులో ఒక అదనపు విషయాన్ని చేర్చారు. ఆ అదనపు విషయమే ఈ కథకు అసలైన ఉద్దేశ్యం, ఇది ఈ హదీసుకు సంబంధించినది:

لَا تُعِيْنُوْا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ
లా తుయీనూ అలైహిష్ షైతాన్
“అతనిపై షైతానుకు సహాయపడకండి.“

ఆ వ్యక్తి ఈ మాటలను పదే పదే మననం చేసుకుంటూ కన్నీరు మున్నీరుగా విలపించాడు, ఆ తర్వాత మనస్ఫూర్తిగా పశ్చాత్తాపం చెందాడు. అతను పశ్చాత్తాపం చెందాడనే వార్త ఉమర్ రదియల్లాహు అన్హు కి చేరినప్పుడు, ఆయన ఇలా అన్నారు: “మనం ఇటువంటి వ్యవహారాలను ఈ పద్ధతిలోనే పరిష్కరించాలి.”

ఇది ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) అందించిన ఎంతో గొప్ప హితబోధ. ఎవరైనా పాపం చేశారని మనకు తెలిసినప్పుడు, “అల్లాహ్ అతన్ని అవమానించుగాక” లేదా “శపించుగాక” అని అనకుండా, ఉమర్ రదియల్లాహు అన్హు చూపిన మార్గాన్ని అనుసరించాలి. వారికి ఎంతో సున్నితంగా సలహా ఇవ్వాలి మరియు వారి మార్గదర్శకత్వం కోసం దుఆ చేయమని మన సోదరులను కోరాలి.

ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) ఇలా అన్నారు: “మనం ఈ విధంగానే ప్రవర్తించాలి. మీ సోదరుడు పొరపాటు పడితే, అతన్ని సరిదిద్దండి మరియు అతని పశ్చాత్తాపం అంగీకరించబడాలని అల్లాహ్ ను వేడుకోండి… అంతేగానీ షైతానుకు అతనిపై సహాయకులుగా మారకండి (وَلَا تَكُونُوا أَعْوَانًا لِلشَّيْطَانِ عَلَيْهِ).”

ప్రజలు మద్యం సేవించినందుకు శిక్ష పొందిన ఒక వ్యక్తిని ఉద్దేశించి “అల్లాహ్ నిన్ను అవమానించుగాక…” అన్నప్పుడు, ప్రవక్త ﷺ ఇలా అన్నారు: “అతనిపై షైతానుకు సహాయపడకండి (لَا تُعِيْنُوْا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ).” ఇక్కడ ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) కూడా అదే చెప్తున్నారు: “మీ సోదరుడిపై షైతానుకు సహాయకులుగా మారకండి.” ఎవరైనా పాపాల్లో మునిగిపోయి ఉన్నప్పుడు వారిని అవమానించడం షైతానుకు సహాయపడటమే అవుతుంది. ఉమర్ ఇబ్న్ అల్-ఖత్తాబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) గారి ఈ అద్భుతమైన మార్గం సున్నత్ నుండి గ్రహించబడింది.

ప్రవక్త ﷺ ఇలా సెలవిచ్చారు:

عَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ مِنْ بَعْدِي، تَمَسَّكُوا بِهَا
“నా సున్నత్ ను మరియు నా తర్వాత వచ్చే సన్మార్గం పొందిన ఖలీఫాల సున్నత్ ను ఖచ్చితంగా పాటించండి. దానిని గట్టిగా పట్టుకోండి.“

ఇది చాలా గొప్ప సున్నత్ మరియు ఇతరులతో వ్యవహరించేటప్పుడు పాటించవలసిన అత్యున్నతమైన పద్ధతి.


نَسْأَلُ اللهَ الْكَرِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْنَا أَجْمَعِينَ
నస్-అలుల్లాహల్ కరీమ రబ్బల్ అర్షిల్ అజీమి అన్ యతూబ అలైనా అజ్మయీన్
ఘనమైన అర్ష్ (సింహాసనానికి) ప్రభువు మరియు అత్యంత దాతృత్వం గల అల్లాహ్ ను మేము వేడుకుంటున్నాము: మా అందరి పశ్చాత్తాపాన్ని ఆయన అంగీకరించుగాక.

وَأَنْ يَهْدِيَنَا لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا هُوَ
వ అన్ యహ్దియనా లి-అహ్సనిల్ అఖ్లాఖి లా యహ్దీ లి-అహ్సనిహా ఇల్లా హువ
ఆయన తప్ప మరెవ్వరూ మార్గదర్శకత్వం చేయలేని ఉత్తమ స్వభావాన్ని మాకు ప్రసాదించుగాక.

وَأَنْ يُعِيذَنَا أَجْمَعِينَ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَسَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا
వ అన్ యుయీదన అజ్మయీన మిన్ షురూరి అన్ఫుసినా వ సయ్యిఆతి ఆమాలినా
మా ఆత్మల చెడుల నుండి, మా పనుల చెడుల నుండి మాకు రక్షణ కల్పించుగాక.

نَسْأَلُ اللهَ جَلَّ وَعَلَا أَنْ يُقْبِلَ بِقُلُوبِ الْعُصَاةِ إِلَى اللهِ
నస్-అలుల్లాహ జల్ల వ అలా అన్ యుఖ్బిల బి-ఖులూబిల్ ఉసాతి ఇలల్లాహ్
పాపాలు చేసేవారి హృదయాలను అల్లాహ్ తన వైపు మళ్ళించుగాక.

اللَّهُمَّ أَقْبِلْ بِقُلُوبِهِمْ عَلَيْكَ
అల్లాహుమ్మ అఖ్బిల్ బి-ఖులూబిహిమ్ అలైక్
ఓ అల్లాహ్! వారి హృదయాలను నీ వైపు మళ్ళించు.

وَتُبْ عَلَيْهِمْ تَوْبَةً نَصُوحَةً وَارْزُقْهُمُ الْقُرْبَ مِنْكَ
వ తుబ్ అలైహిమ్ తౌబతన్ నసూహతన్ వర్-జుఖ్హుముల్ ఖుర్బ మింక్
వారి మనస్ఫూర్తిగా చేసిన పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించు మరియు వారికి నీ సామీప్యాన్ని ప్రసాదించు.

وَهَيِّئْ لَهُمْ مِنْ أَبْوَابِ التَّوْفِيقِ وَالصَّلَاحِ وَالْهِدَايَةِ
వ హయ్యి లహుమ్ మిన్ అబ్వాబిత్ తౌఫీఖి వస్ సలాహి వల్ హిదాయహ్
వారికి విజయం, సన్మార్గం మరియు మార్గదర్శకత్వం యొక్క ద్వారాలను తెరువు.

يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ
యా హయ్యు యా ఖయ్యూమ్
ఓ నిత్యజీవి, సర్వానికీ ఆధారభూతుడవైనవాడా!

يَا مَنْ بِيَدِهِ قُلُوبُ الْعِبَادِ
యా మమ్ బి-యదిహీ ఖులూబుల్ ఇబాద్
దాసుల హృదయాలు ఎవరి చేతిలో ఉన్నాయో…

يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ
యా ముఖల్లిబల్ ఖులూబ్
హృదయాలను త్రిప్పేవాడా…

تُبْ عَلَى عُصَاةِ الْمُؤْمِنِينَ
తుబ్ అలా ఉసాతిల్ ముమినీన్
విశ్వాసులైన పాపుల పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించు.

وَاهْدِنَا وَإِيَّاهُمْ إِلَيْكَ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا
వహ్దినా వ ఇయ్యాహుమ్ ఇలైక సిరాతమ్ ముస్తఖీమా
మాకు మరియు వారికి నీ రుజుమార్గాన్ని చూపించు.

يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ
యా హయ్యు యా ఖయ్యూము యా దల్ జలాలి వల్ ఇక్రామ్
ఓ సదా సజీవుడవైనవాడా! ఓ సమస్తాన్ని పరిరక్షించే ఆధారభూతుడా! మహోన్నతమైన మహిమ మరియు అపారమైన దాతృత్వము గలవాడా!

షేక్ అబ్దుర్ రజాక్ అల్ బద్ర్ గారు వివరించిన ఈ అద్భుతమైన కథ ఉమర్ ఇబ్న్ అల్ ఖత్తాబ్ (రదియల్లాహు అన్హు) గారి దయ మరియు జ్ఞానాన్ని చాటిచెప్తుంది. షామ్ దేశానికి చెందిన ఒక వ్యక్తి మద్యపానానికి అలవాటు పడి పాపంలో మునిగిపోవడంతో, ఉమర్ (రదియల్లాహు అన్హు) అతన్ని అవమానించడానికి బదులుగా ఎంతో సున్నితంగా ఒక లేఖను రాశారు. ఆ లేఖలో అల్లాహ్ పాపాలను క్షమించేవాడని మరియు పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించేవాడని గుర్తు చేస్తూ సూరా అల్-గాఫిర్ లోని ఆయతులను పేర్కొన్నారు, అంతేకాకుండా తన సహచరులందరినీ ఆ వ్యక్తి మార్పు కోసం అల్లాహ్‌ను వేడుకోమని కోరారు. ఆ ప్రేమపూర్వకమైన హితబోధ మరియు అందరి దుఆల ఫలితంగా ఆ వ్యక్తి హృదయం కరిగి, కన్నీళ్లతో మనస్ఫూర్తిగా పశ్చాత్తాపం చెంది సన్మార్గంలోకి తిరిగి వచ్చాడు. ఎవరైనా విశ్వాసి పొరపాటు చేసినప్పుడు వారిని తిట్టి లేదా శపించి షైతానుకు సహాయపడకూడదని, బదులుగా ప్రేమతో మరియు ప్రార్థనలతో వారిని సరిదిద్దడమే నిజమైన ఇస్లామీయ పద్ధతి అని ఈ ఘటన మనకు గొప్ప పాఠాన్ని నేర్పుతుంది.

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45720

అత్-తహియ్యాత్ (తషహ్హుద్) గురుంచి ఒక లోతైన పరిశీలన – షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్

teluguislam.net's avatar చే

Reflecting Over the Tahiyyāt (Tashahud)
Shaykh ‘Abdurrazzāq al Badr حفظه الله
https://youtu.be/Vqy0FWKrsSU [35 min]

షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్:

గౌరవనీయులైన నా ప్రియ సోదరులారా! ఈ రాత్రి మన సమావేశపు ప్రసంగానికి నేను ‘అత్తహియ్యాత్ (తషహ్హుద్) – ఒక లోతైన పరిశీలన’ అని పేరు పెట్టాను.

ఒక ముస్లిం తన నమాజులో ఖియామ్ (నిలబడటం), రుకూ (వంగడం) మరియు సజ్దాలు చేసిన తరువాత, నమాజు ముగింపు దశలో సమస్త లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్ ఎదుట అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో కూర్చుంటాడు. ఆ గొప్ప స్థితిలో కూర్చుని చదివే ప్రార్థననే ‘తహియ్యాత్’ అంటారు. ఆ కూర్చోవడాన్ని అతను ‘అత్తహియ్యాతు లిల్లాహి…’ అనే వాక్యంతో ప్రారంభించి దాని చివరి వరకు చదువుతాడు.

ఈరోజు ‘అత్తహియ్యాత్’ గురించి నేను మీతో పంచుకోబోయే విషయాలు మీకు ఏదో కొత్తగా బోధించాలన్న ఉద్దేశ్యంతో చెబుతున్నవి కావు; కేవలం ఒక మంచి విషయాన్ని మీకు గుర్తుచేయాలన్న (రిమైండర్) ఉద్దేశ్యంతో మాత్రమే చెబుతున్నాను.

నేను ఇక్కడ ఒక ఉపాధ్యాయుడిలా కాకుండా, కేవలం ఒక గుర్తుచేసేవాడిగా ఉంటూ… ముందుగా నాకై నేను గుర్తుచేసుకుంటూ, ఆ తర్వాత వింటున్న నా సోదరులందరికీ ఈ విషయాలను గుర్తుచేస్తున్నాను. అల్లాహ్ మనందరినీ ఆశీర్వదించుగాక! సకల సత్కార్యాలలో అల్లాహ్ మనకు సాఫల్యాన్ని (విజయాన్ని), సన్మార్గాన్ని ప్రసాదించాలని నేను హృదయపూర్వకంగా వేడుకుంటున్నాను.

సహీహైన్‌లో అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ మస్ఊద్ (రదియల్లాహు అన్హు) హదీసులో ఇలా ఉంది, ఆయన అన్నారు:

(كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قُلْنَا: السَّلَامُ عَلَى اللَّهِ مِنْ عِبَادِهِ، السَّلَامُ عَلَى جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ، السَّلَامُ عَلَى فُلَانٍ وَفُلَانٍ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تَقُولُوا السَّلَامُ عَلَى اللَّهِ، فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلَامُ، وَلَكِنْ قُولُوا: التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمُوهَا أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ)

“మేము దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వెనుక నమాజు చేస్తున్నప్పుడు ఇలా అనేవాళ్ళము: ‘ఆయన దాసుల తరపున అల్లాహ్‌కు శాంతి కలుగుగాక, జిబ్రీల్ మరియు మీకాయీల్‌పై శాంతి కలుగుగాక, ఫలానా ఫలానా వ్యక్తులపై శాంతి కలుగుగాక.’

అప్పుడు దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: “మీరు ‘అల్లాహ్‌కు శాంతి కలుగుగాక’ అని అనకండి, ఎందుకంటే అల్లాహ్ స్వయంగా ‘అస్-సలామ్’ (శాంతికి మూలం / శాంతి ప్రదాత). దానికి బదులుగా మీరు ఇలా చదవండి:

‘అత్-తహియ్యాతు లిల్లాహి వస్-సలవాతు వత్-తయ్యిబాత్, అస్సలాము అలైక అయ్యుహన్-నబియ్యు వ రహ్మతుల్లాహి వ బరకాతుహు, అస్సలాము అలై‌నా వ అలా ఇబాదిల్లాహిస్-సాలిహీన్’

(అర్థం: సకల మౌఖిక, శారీరక, ఆర్థిక ఆరాధనలు మరియు పవిత్రమైన మాటలన్నీ అల్లాహ్‌కే చెందినవి. ఓ ప్రవక్తా! మీపై శాంతి, అల్లాహ్ కారుణ్యం మరియు ఆయన శుభాలు కురియుగాక. మాపై మరియు అల్లాహ్ యొక్క సజ్జనులైన (పుణ్యాత్ములైన) దాసులందరిపై శాంతి కలుగుగాక).

ఎందుకంటే, మీరు ఇలా అన్నప్పుడు, ఆకాశంలో మరియు భూమిపై ఉన్న అల్లాహ్ యొక్క ప్రతి పుణ్యాత్ముడైన దాసుడికి అది (ఈ శాంతివచనం) చేరుతుంది.

(తరువాత ఇలా చదవండి): ‘అష్-హదు అల్-లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహు, వ అష్-హదు అన్న ముహమ్మదన్ అబ్దుహు వ రసూలుహు’
(అర్థం: అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన వారు మరెవరూ లేరని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను, మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఆయన దాసుడు, సందేశహరుడు (ప్రవక్త) అని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను).”

ప్రవక్త ﷺ తన ఉమ్మత్ (సమాజం)కి నేర్పించిన ఈ గొప్ప తహియ్యాత్‌ను పేర్కొనడంలో ఇది ఒక అద్భుతమైన హదీసు. దీని నుండి మనం ఒక ముఖ్యమైన ప్రయోజనాన్ని పొందుతాము.

Read More “అత్-తహియ్యాత్ (తషహ్హుద్) గురుంచి ఒక లోతైన పరిశీలన – షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్”

అజ్కార్ చదవడంలో తొందరపడే వారికి సలహా – షేక్ అల్-అల్బానీ

teluguislam.net's avatar చే

Advice To Those Who Rush Their Adhkār
By Shaykh Muḥammad Nāṣiruddin al Albānī رحمه الله
https://youtu.be/gUvqx7zOpDA
[6 min] [Arabic | English Subtitles]

షేక్ అల్-అల్బానీ (రహిమహుల్లాహ్):

చాలా మంది ప్రజలు, కేవలం ఫరాయిద్ (తప్పనిసరి చర్యలు) మాత్రమే కాకుండా నవాఫిల్ (ఐచ్ఛిక చర్యలు) మరియు ముస్తహబ్ (సిఫార్సు చేయబడినవి) విషయాలలో కూడా కట్టుబడి ఉండడాన్ని నేను గమనిస్తున్నాను. ఉదాహరణకు, నమాజు తర్వాత చేసే జిక్ర్, తస్బీహ్ (సుబ్ హా నల్లాహ్), తహ్మీద్ (అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్), తక్బీర్ (అల్లాహు అక్బర్) మరియు ఇలాంటివి. కాబట్టి, వారిలో కొందరు ప్రవక్త (ﷺ) గారి ఈ మాటను ఆచరించాలనుకున్నప్పుడు నేను గమనించినదేమిటంటే,

“من سبح الله دبر كل صلاة ثلاثا وثلاثين وحمد الله ثلاثا وثلاثين وكبر الله ثلاثا وثلاثين ثم قال تمام المائة لا إله إلا الله وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير غفرت له ذنوبه وإن كانت مثل زبد البحر”

(“ప్రతి నమాజు తర్వాత ఎవరైతే 33 సార్లు ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, 33 సార్లు ‘అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్’, మరియు 33 సార్లు ‘అల్లాహు అక్బర్’ అని చదివి, ఆ తర్వాత వంద పూర్తి చేయడానికి ‘లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహు వహ్ దహూ లా షరీక లహూ, లహుల్ ముల్కు వలహుల్ హమ్దు వహువ అలా కుల్లి షైయిన్ ఖదీర్’ (అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హులైన వారు ఎవరూ లేరు, ఆయన ఒక్కడే, ఆయనకు భాగస్వాములు ఎవరూ లేరు. సార్వభౌమాధికారం ఆయనదే, సర్వ స్తోత్రాలు ఆయనకే మరియు ఆయన ప్రతిదానిపై పూర్తి అధికారం కలిగినవాడు) అని అంటారో, వారి పాపాలు సముద్రపు నురగ అంత ఉన్నప్పటికీ క్షమించబడతాయి.“)

ఈ హదీసు ప్రామాణికమైనది (సహీహ్), దీనిని ఇమామ్ ముస్లిం తన సహీహ్‌లో ఉల్లేఖించారు.

వారు ఈ హదీసును ఆచరించాలనుకున్నప్పుడు, వారిలో కొందరు ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, ‘అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్’, మరియు ‘అల్లాహు అక్బర్’ అని తమ నాలుకతో కనీసం స్పష్టంగా పలకకపోవడాన్ని మీరు చూస్తారు. మరి మీరు ఏమి వింటారు?… మీరు చూసినట్లే నేను కూడా చూశానని అనుకుంటున్నాను. ఈ వాదనలో నేను ఒంటరిని కాదు. దీనిని మనం ఏమని పిలుస్తాము?… అప్పుడు… ఇది తస్బీహ్ (సుబ్ హా నల్లాహ్) కాదు, తహ్మీద్ (అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్) కాదు… కొన్ని క్షణాల్లో లేదా కొన్ని సెకన్లలోనే వంద పూర్తి చేసేస్తారు.

ఈ వంద, ఎవరైతే (సరైన విధంగా) చేస్తారో, దానికి ప్రతిఫలం ఏమిటి? వారి పాపాలు సముద్రపు నురగ అంత ఉన్నప్పటికీ అల్లాహ్ క్షమిస్తాడు. ఒకవేళ ఎవరైనా ఈ విధంగా (అజ్కార్‌ను చాలా వేగంగా) చేస్తే, అల్లాహ్ రక్షించుగాక! దీన్ని నెమ్మదిగా, సమయం తీసుకుని చేయడం తప్పనిసరి. కాబట్టి చివర వరకు ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’, ‘అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్’, ‘అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్’ అంటూ స్పష్టంగా చదవాలి.

నా తదుపరి మాటల ద్వారా, ప్రజలు 33 సార్లు తస్బీహ్ చేయడం మరియు హదీసులో మిగిలిన దానిని ఆచరించడం నుండి వారిని దూరం చేయాలని నేను అనుకోవడం లేదు. ఇస్లామీయ చట్టం ప్రకారం వారికి ఏది ఉత్తమమో మరియు ఏది చేయడానికి సులభమో దానికి వారిని చేరువ చేయాలని మాత్రమే నేను కోరుకుంటున్నాను.

మీరందరూ లేదా మీలో కనీసం కొందరైనా ఈ హదీసును మొదటిసారిగా వింటారని నేను భావిస్తున్నాను, ఇది చాలా ముఖ్యమైన హదీసు. ఇది కూడా ఇమామ్ నసాయి, ఇమామ్ హాకిమ్ మరియు ఇతరులచే ఉల్లేఖించబడిన ప్రామాణికమైన (సహీహ్) హదీసు. ఇది సహాబాల (ప్రవక్త అనుచరుల) నుండి రెండు ప్రామాణికమైన ఉల్లేఖన గొలుసుల (సనద్‌ల)తో వచ్చింది.

“أن رجلا من أصحاب النبي صلى الله عليه وآله وسلم رأى في المنام شخصا يسأله ما الذي علمكم الرسول عليه السلام قال علمنا سبحان الله وذكر هذا العدد الذي سبق بيانه في الحديث السابق فقال ذلك الشخص للرائي في المنام قال اجعلوهن خمسا وعشرين اجعلوهن خمسا وعشرين”

(“ప్రవక్త (ﷺ) గారి సహచరులలో ఒకరు కలలో ఒక వ్యక్తి తనను ఇలా అడగడం చూశారు, ‘దైవప్రవక్త (ﷺ) మీకు ఏమి నేర్పించారు?’ దానికి అతను, ‘ఆయన మాకు సుబ్ హా నల్లాహ్ నేర్పించారు’ అని చెప్పి, మునుపటి హదీసులోని సంఖ్యను పేర్కొన్నాడు. అప్పుడు కలలోని ఆ వ్యక్తి, ‘వాటిని 25 చేయండి’ అని అన్నాడు. అంటే: సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, మరియు అల్లాహు అక్బర్ అని (ప్రతిదీ 25 సార్లు) చెప్పండి.“)

కాబట్టి వంద వరకు లెక్కించే దానిని ఇరవై ఐదుకు మార్చండి. ఇరవై ఐదు సార్లు నెమ్మదిగా మరియు శ్రద్ధగా చదవాలి, మనం తీవ్రంగా వ్యతిరేకించే ఆదుర్దా మరియు వేగంతో కాదు. కాబట్టి అతను సుబ్ హా నల్లాహ్ మరియు అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్ చెప్పడంలో తొందరపడడు. అతను తొందరపడడు, మరియు అతను చదవడం మీరు వింటే.. సుబ్ హా నల్లాహ్, సుబ్ హా నల్లాహ్, సుబ్ హా నల్లాహ్… లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్… అని వేగంగా చదవడం కంటే ఇది మరింత పరిపూర్ణంగా ఉంటుంది.. ఎందుకంటే వేగంగా చదివేవారి నుండి తర్వాత మీరు అల్లాహ్, అల్లాహ్, అల్లాహ్.. అని మాత్రమే వింటారు.

మొదటి హదీసులో పేర్కొన్న తస్బీహ్ మరియు తహ్మీద్ విషయంలో, నమాజు తర్వాత తొందరపడే వారికి ఇది ఒక రక్షణ. వారు ఈ నాలుగింటిని (సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, మరియు అల్లాహు అక్బర్) కలిపి 25 సార్లు చదవాలి. సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, అల్లాహు అక్బర్, 25 సార్లు.

ఆ వ్యక్తి తన కలలో చూసిన పూర్తి హదీసును సాక్ష్యంగా తీసుకుంటే, ఇది మరింత ఉత్తమమైనది. కలలను అర్థం చేసుకోవడంలో మనకు నైపుణ్యం లేదు కాబట్టి, అది కలగలిపిన అబద్ధపు కల కావచ్చు మరియు వివరణ (తఫ్సీర్) కాకపోవచ్చు అని ఎవరైనా అనుకోవచ్చు.

“لكن هذا الرجل الرائي للرؤيا قصها على النبي صلى الله عليه وسلم فكان جوابه فافعلوا إذن”
(“అయితే, కల కన్న ఈ వ్యక్తి దానిని ప్రవక్త (ﷺ) కు వివరించగా, ఆయన ఇచ్చిన సమాధానం, ‘అలాగే, దానిని ఆచరించండి’ అనేది.“)

ఇక్కడ మనకు ఫిఖ్హ్ కు సంబంధించిన ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. ఇది మొదటి హదీసును రద్దు చేస్తుందా? తస్బీహ్ (సుబ్ హా నల్లాహ్) 33 సార్లు, తహ్మీద్ (అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్) 33 సార్లు, తక్బీర్ (అల్లాహు అక్బర్) 33 సార్లు మరియు తహ్లీల్ (లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్) 1 సారి. కాదు! ఇది దానిని రద్దు చేయదు. ఇది కేవలం ప్రాధాన్యత మాత్రమే.

నమాజు చేసే వ్యక్తి తన నమాజు తర్వాత అజ్కార్‌ను 33 సార్లు ఎలాంటి తొందర లేకుండా ప్రశాంతంగా, నెమ్మదిగా చేస్తే, అందులో ఎలాంటి సమస్య లేదు. అయితే, మరింత ఉత్తమమైనది ఏమిటంటే ఈ నాలుగింటిని (సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, మరియు అల్లాహు అక్బర్) కలిపి 25 సార్లు చదవడం. మునుపటి హదీసు ప్రకారం ఆచరించడం కంటే ఇది అతనికి మరింత ఉత్తమమైనది.

—

నమాజు తర్వాత అజ్కార్ చదవడంలో తొందరపడే వారికి షేక్ అల్-అల్బానీ గారి సలహా సారాంశం:

సమస్య: నమాజు తర్వాత చదివే అజ్కార్ (సుబ్ హా నల్లాహ్ 33 సార్లు, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్ 33 సార్లు, అల్లాహు అక్బర్ 33 సార్లు) చదవడంలో చాలా మంది ప్రజలు తీవ్రంగా తొందరపడుతున్నారని షేక్ అల్-అల్బానీ గారు గమనించారు. వారు పదాలను స్పష్టంగా పలకకుండా, కేవలం 100 సంఖ్యను వేగంగా పూర్తి చేయాలనే ఆరాటంలో ధ్వనులను మింగేస్తూ తప్పుగా చదువుతున్నారు.

సరైన విధానం: వాస్తవానికి అల్లాహ్ స్మరణను ఎలాంటి తొందర లేకుండా, నెమ్మదిగా, భక్తితో మరియు అక్షరాలు స్పష్టంగా పలికేలా చదవాలి.

ప్రత్యామ్నాయ పరిష్కారం (హదీసు ఆధారంగా): ఇలా తొందరపడే వారిని సరైన మార్గంలో పెట్టడానికి ఆయన ఒక ప్రామాణికమైన (సహీహ్) హదీసును సూచించారు. ఒక సహాబీ కన్న కలను ప్రవక్త (ﷺ) ఆమోదించిన ఈ విధానం ప్రకారం: ‘సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్ దు లిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, అల్లాహు అక్బర్’ – ఈ నాలుగింటిని కలిపి ఒకేసారి 25 సార్లు చదవాలి (అప్పుడు మొత్తం 100 అవుతుంది).

దీని ప్రయోజనం: ఇలా 25 సార్లు చదవడం వల్ల వేగంగా, అర్థం లేకుండా పలికే అవకాశం ఉండదు. ప్రతి పదాన్ని స్పష్టంగా, నెమ్మదిగా మరియు శ్రద్ధగా చదవడానికి ఇది సహాయపడుతుంది.

ఫిఖ్హ్ ముగింపు: ఈ 25 సార్ల విధానం, మునుపటి 33 సార్ల విధానాన్ని రద్దు చేయదు. ఎవరైతే ఎలాంటి తొందర లేకుండా ప్రశాంతంగా 33 సార్లు చదువుతారో వారు ఆ పద్ధతినే పాటించవచ్చు, అందులో ఎలాంటి తప్పు లేదు. కానీ, తొందరపడే అలవాటు ఉన్నవారికి ఈ 25 సార్ల పద్ధతి మరింత ఉత్తమమైనది మరియు వారి అజ్కార్ వృధా కాకుండా కాపాడే ఒక రక్షణ లాంటిది.

ఈ పోస్ట్ లింక్:
https://teluguislam.net/?p=45644

హృదయ ప్రశాంతతను పొందే మార్గాలు – షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్

teluguislam.net's avatar చే

The Means in Attaining the Heart’s ease – Shaykh Abdurrazzaq al Badr
https://youtu.be/k3ixE30gsjk [17:29 min] [Arabic|English Subtitles]

పరిచయం మరియు కష్టాల నివారణకు ప్రవక్త గారి ప్రార్థన (దుఆ)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، صَلَّى اللَّهُ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

సకల లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్ కే సర్వ స్తోత్రాలు. అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన వేరొక ఆరాధ్య దేవుడు లేడని, ఆయన ఒక్కడేనని మరియు ఆయనకు భాగస్వాములు ఎవరూ లేరని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను. అలాగే ముహమ్మద్ ﷺ ఆయన దాసుడు మరియు సందేశహరుడు (ప్రవక్త) అని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను. అల్లాహ్ యొక్క శాంతి మరియు శుభాలు ఆయన పై, ఆయన కుటుంబం పై మరియు ఆయన సహచరులందరి పై ఉండుగాక.

అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ మస్ఊద్ (రజియల్లాహు అన్హు) గారి కథనం ప్రకారం, అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు:

«مَا أَصَابَ أَحَدًا قَطُّ هَمٌّ وَلَا حَزَنٌ، فَقَالَ:

اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ، وَابْنُ عَبْدِكَ، وَابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجِلَاءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي، إِلَّا أَذْهَبَ اللَّهُ هَمَّهُ وَحُزْنَهُ، وَأَبْدَلَهُ مَكَانَهُ فَرَحًا»

అల్లాహుమ్మ ఇన్నీ అబ్దుక, ఇబ్ను అబ్దిక, ఇబ్ను అమతిక, నాసియతీ బియదిక, మాదిన్ ఫియ్య హుక్ముక, అద్లున్ ఫియ్య ఖదాఉక, అస్అలుక బికుల్లిస్మిన్, హువలక సమ్మైత బిహీ నఫ్సక, అవ్ అన్ జల్తహూ ఫీ కితాబిక అప్ అల్లమ్తహూ అహదన్ మిన్ ఖల్ ఖిక అవ్ ఇస్తాసర్త బిహి ఫీ ఇల్మిల్ గైబి ఇన్దక, అన్ తజ్అలల్ ఖుర్ ఆన రబీఅ ఖల్చీ, వ నూర సద్రీ, వ జలాఅ హుజ్నీ, వదహాబ హమ్మీ

“ఎవరికైనా ఎప్పుడైనా కష్టం లేదా విచారం కలిగి, వారు ఇలా ప్రార్థిస్తే:

ఓ అల్లాహ్! నిశ్చయంగా నేను నీ దాసుడిని, నీ దాసుడి కుమారుడిని, నీ దాసురాలి పుత్రుడను, నా నొసలు, ముంగురులు నీ చేతిలో ఉన్నాయి. నీ ఆజ్ఞ నాలో కొనసాగుతున్నది నా కొరకై నీ తీర్పు న్యాయసమ్మతమైనది నీ నామములన్నింటితో, వేటినైతే నీవు నీ కొరకు పెట్టుకున్నావో, లేదా నీ గ్రంథంలో అవతరింపజేసావో, లేదా నీ సృష్టిలో ఎవరికైనా తెలిపావో లేదా నీ అగోచర జ్ఞానంలోనే ఉంచాలని నిశ్చయంచుకున్నావో నామములన్నింటితో నిన్ను అడుగుచున్నాను – ఖుర్ఆన్ ను నా మనసుకు వసంతముగా, హృదయానికి కాంతిగా, నా మనోవేదనను దూరం చేసే దానిగా, నా దుఃఖాన్ని దూరం చేసేదిగా చేయమని వేడుచున్నాను – అని వేడుకుంటే అల్లాహ్ అతని కష్టాన్ని మరియు విచారాన్ని తొలగించి వాటి స్థానంలో సంతోషాన్ని ప్రసాదించకుండా ఉండడు.”

అప్పుడు ఇలా అడగబడింది: ఓ అల్లాహ్ ప్రవక్తా, మనం దానిని నేర్చుకోకూడదా? ఆయన ఇలా అన్నారు:

«بَلَى، يَنْبَغِي لِمَنْ سَمِعَهَا أَنْ يَتَعَلَّمَهَا»
“అవును, దానిని విన్న ప్రతి ఒక్కరూ తప్పక నేర్చుకోవాలి.” (అహ్మద్)

హృదయ ప్రశాంతత యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు అర్థం

నిశ్చయంగా, హృదయ ప్రశాంతత (انشراح الصدر – ఇన్షిరాహ్ అస్-సదర్) మరియు కష్టాలు, విచారాల నుండి విముక్తి పొందడం అనేది చాలా గొప్ప సాధన, ఉన్నతమైన లక్ష్యం మరియు ఇది సకల లోకాల ప్రభువు నుండి లభించే గొప్ప వరం. హృదయ ప్రశాంతత (ఇన్షిరాహ్ అస్-సదర్) అంటే దానిలోని సౌకర్యం మరియు నిశ్చలత్వం. అంతేకాకుండా, దాని నుండి ఆందోళన మరియు కష్టాలు తొలగిపోవడం, ఉన్నతమైన మరియు స్వచ్ఛమైన జీవితంలో సంతోషంగా ఉండటం.

అల్లాహ్ తన దాసుడికి దీనిని ప్రసాదిస్తే, ఆయన అతని హృదయాన్ని తెరుస్తాడు, అతని వ్యవహారాలను సులభతరం చేస్తాడు మరియు అతని నుండి కష్టాలను, బాధలను తొలగిస్తాడు. అప్పుడు అతను ఇహలోక మరియు మతపరమైన ప్రయోజనాలను పొందుతాడు. అతను తన లక్ష్యాలను కూడా చేరుకుంటాడు. ఆరాధనలు మరియు విధేయత క్రియలు అతనికి సులభతరం చేయబడతాయి. అతను తన వ్యవహారాలన్నింటినీ చక్కబెట్టుకోగలుగుతాడు.

అదే సమయంలో, అధికమైన కష్టాలు మరియు బాధల వల్ల అతని హృదయం కుంచించుకుపోతే, ఆ దాసుడికి లభించవలసిన అనేక ప్రయోజనాలకు ఆటంకం కలుగుతుంది. కాబట్టి అతను ఏ పనినీ ఫలప్రదంగా చేయలేడు. ధర్మబద్ధమైన మార్గంలోకి ప్రవేశించే బలం అతనికి ఉండదు. బదులుగా, అతను ఒక రకమైన కష్టం నుండి మరొక దానికి మరియు ఒక రకమైన దుఃఖం నుండి మరొక దానికి వెళ్తూ ఉంటాడు.

కాబట్టి, దాసుడు తన లక్ష్యాలను చేరుకోవడానికి మరియు తనకు ప్రయోజనకరమైన వాటిని పొందడానికి హృదయ ప్రశాంతత అనేది అత్యంత గొప్ప సహాయకం.

ప్రవక్తలు కోరుకున్న దైవిక వరం

అందువల్ల, ఇస్లాం వైపు పిలవడానికి మరియు అతని అక్రమాల గురించి హెచ్చరించడానికి దుర్మార్గుడైన ఫిరౌన్ వద్దకు వెళ్ళమని అల్లాహ్ తన ప్రవక్త మూసాకు ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, మూసా అల్లాహ్ వైపు మళ్లి ఇలా ప్రార్థించారు:

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي * وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي

“నా ప్రభువా, నా హృదయాన్ని ప్రశాంతపరచు. నా పనిని సులభతరం చేయి…” (తాహా: 25-26).

మరియు అల్లాహ్ తన దాసుడు, సందేశహరుడు మరియు ఎంపిక చేయబడిన ముహమ్మద్ ﷺ పై తన అనుగ్రహాలను కురిపిస్తూ ఇలా అన్నాడు:

أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ

“మేము నీ హృదయాన్ని ప్రశాంతంగా ఉంచలేదా…” (అష్-షర్హ్:1).

దీని అర్థం, ఇది అల్లాహ్ మీకు ప్రసాదించిన దైవిక వరం మరియు బహుమతి.

కాబట్టి హృదయ ప్రశాంతత అనేది మార్గదర్శకత్వానికి (హిదాయత్) అత్యంత గొప్ప సాధనాలలో ఒకటి. మరియు దాని సంకోచం (ఇరుకుగా మారడం) అనేది దారి తప్పడానికి గల కారణాలలో ఒకటి. హృదయ ప్రశాంతత అనేది అత్యున్నత ఆశీర్వాదాలలో ఒకటి అయినట్లే, దాని సంకోచం అనేది అత్యంత దారుణమైన శిక్షలలో ఒకటి.

హృదయ ప్రశాంతతను పొందడానికి పునాదులు

ఈ ధర్మానికి ప్రాధాన్యతనిచ్చి, దానిని నెలకొల్పడం ద్వారా తప్ప ఈ గొప్ప లక్ష్యాన్ని సాధించడం సాధ్యం కాదు. కాబట్టి దాసుడు ఈ మతాన్ని ఆచరించడంలో మరియు దానిలోని విషయాలకు కట్టుబడి ఉండటంలో ఎంత శ్రద్ధ చూపిస్తాడో, అతని హృదయంలోని ప్రశాంతత యొక్క వాటా కూడా దానికి అనుగుణంగానే ఉంటుంది.

కాబట్టి, ఒకరి హృదయాన్ని ప్రశాంతంగా ఉంచేలా చేసే అన్ని మార్గాలను రెండు విషయాలుగా సంగ్రహించడం సాధ్యమవుతుంది. ఒకటి మరొకదాని యొక్క పర్యవసానం. మొదటి విషయం ఏమిటంటే, అల్లాహ్ యొక్క సహాయం మరియు అనుగ్రహం ద్వారా తప్ప హృదయ ప్రశాంతత లభించదు. రెండవ విషయం ఏమిటంటే, అల్లాహ్ నుండి వచ్చే ఈ ఆశీర్వాదం మరియు బహుమతి ఆయనకు విధేయత చూపడం మరియు ఆయన చట్టానికి (షరియత్) కట్టుబడి ఉండటం ద్వారా తప్ప మరొక విధంగా రాదు. కాబట్టి ఈ రెండు విషయాలే ఈ వ్యవహారానికి పునాదులు.

అందువల్ల, హృదయాలు అల్లాహ్ చేతుల్లోనే ఉన్నాయి, ఆయన వాటిని తాను కోరుకున్నట్లుగా తిప్పుతాడు మరియు అవి ఆయన ఆధీనంలో ఉన్నాయి. కాబట్టి అల్లాహ్ ఏమి కోరుకుంటే అది జరుగుతుంది మరియు ఆయన కోరుకోనిది జరగదు. సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:

فَمَن يُرِدِ اللَّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ ۖ وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاءِ ۚ كَذَٰلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ

“అల్లాహ్ ఎవరికైతే మార్గదర్శకత్వం చేయాలని కోరుకుంటాడో, ఆయన వారి హృదయాన్ని ఇస్లాం కోసం తెరుస్తాడు. మరియు ఎవరినైతే ఆయన దారితప్పేలా చేయాలని కోరుకుంటాడో, ఆయన వారి హృదయాన్ని మూసివేసి, ఆకాశంలోకి ఎక్కుతున్నట్లుగా ఇరుకుగా (సంకోచంగా) చేస్తాడు. విశ్వసించని వారి పై అల్లాహ్ ఆ విధంగా కోపాన్ని (శిక్షను) విధిస్తాడు.” (అల్-అన్ఆమ్: 125).

మరియు సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:

أَفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِين

“అల్లాహ్ ఎవరి హృదయాన్నైతే ఇస్లాం కోసం తెరిచాడో, తద్వారా అతను తన ప్రభువు నుండి ఒక వెలుగులో ఉన్నాడో (అతను అవిశ్వాసి లాంటివాడా)? కాబట్టి అల్లాహ్ స్మరణ పట్ల తమ హృదయాలను కఠినం చేసుకున్న వారికి వినాశనం తప్పదు! వారు స్పష్టమైన మార్గభ్రష్టత్వంలో ఉన్నారు!” (అజ్-జుమర్: 22).

కాబట్టి హృదయ ప్రశాంతత అనేది అల్లాహ్ తౌఫీఖ్ (దయ)తో మాత్రమే లభిస్తుంది. అందువల్ల, దానిని ఆయన నుండి మాత్రమే, ఆయన చట్టం మరియు దైవవాణి (వహీ) మార్గంలో వెతకాలి. కాబట్టి విశ్వాసి తన హృదయం ప్రశాంతంగా ఉండాలని, తన వ్యవహారాలు సులభతరం కావాలని, మరియు ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో అల్లాహ్ యొక్క సంతోషకరమైన దాసులలో తనను కూడా రాయాలని అల్లాహ్ ను చిత్తశుద్ధితో ప్రార్థిస్తూ మరియు శరణు వేడుకుంటూ కృషి చేస్తాడు. మరియు విశ్వాసి తన ప్రార్థనతో పాటుగా, ఈ ఉన్నతమైన మరియు గొప్ప లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి దారితీసే మార్గాలను అవలంబించడానికి కూడా కృషి చేస్తాడు.

ప్రశాంతమైన హృదయం యొక్క సంకేతాలు

హృదయ ప్రశాంతత అనేది విశ్వాసికి స్పష్టమైన సంకేతాలను కలిగి ఉంటుంది. కాబట్టి దాని ఫలితం ఈ లోకంలోనూ మరియు పరలోకంలోనూ ప్రశంసించబడుతుంది. మరియు అవి మూడు వ్యవహారాలుగా సంగ్రహించబడ్డాయి:

  • మొదటిది, అతను శాశ్వతమైన నివాసం (పరలోకం) పట్ల భక్తి శ్రద్ధలు కలిగి ఉంటాడు.
  • రెండవది, అతను తాత్కాలిక నివాసం (ఇహలోకం) పట్ల విముఖత చూపుతాడు.
  • మూడవది, అతను మరణానికి మరియు ఆ తర్వాత వచ్చే దానికి సన్నద్ధమవుతాడు.

కాబట్టి దాసుని హృదయంలో ఈ మూడు లక్షణాలు ఉన్నట్లయితే, అతని హృదయం ప్రశాంతంగా మరియు నెమ్మదిగా ఉందనడానికి ఇదే నిదర్శనం.

ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ ఇలా అన్నారు: మరియు దాని సంకేతాలు: హృదయ ప్రశాంతత అనేది ఈమాన్ (విశ్వాసం) యొక్క స్థానాల నుండి, అల్లాహ్ ఆదేశాల పట్ల దాని విశాలత మరియు ప్రశాంతత నుండి, ఆయన స్మరణ వైపు మళ్లడం, ఆయన ప్రేమ, ఆయనను కలుసుకోవాలనే ఆనందం మరియు భ్రమతో కూడిన ఈ లోకం పట్ల విముఖత చూపడం నుండి ఉద్భవిస్తుంది. ఒక ప్రసిద్ధ ఉల్లేఖనంలో ఇలా చెప్పబడింది: హృదయంలోకి కాంతి ప్రవేశిస్తే, అది విశాలంగా మరియు ప్రశాంతంగా మారుతుంది. దీనికి సంకేతాలు ఏమిటి? అని అడగబడింది. దానికి ఆయన: భ్రమ కలిగించే ఈ లోకం పట్ల విముఖత చూపడం, శాశ్వత నివాసం వైపు మళ్లడం మరియు మరణం రాకముందే దానికి సన్నద్ధమవ్వడం అని చెప్పారు.

మొదటి మార్గం: తౌహీద్ మరియు అల్లాహ్ పట్ల చిత్తశుద్ధి

మరియు దాసుడు హృదయ ప్రశాంతతను పొందేందుకు గొప్ప మార్గాలు ఉన్నాయి. కింది వాటిలో, నేను అత్యంత ముఖ్యమైనవి పేర్కొంటాను.

మొదటిది అల్లాహ్ యొక్క తౌహీద్ మరియు ధర్మాన్ని ఆయన కోసమే చిత్తశుద్ధితో పాటించడం. అల్లాహ్ యొక్క తౌహీద్ మరియు ఆయన కొరకే ధర్మాన్ని నిష్కల్మషంగా పాటించడం అనేది హృదయ ప్రశాంతతను పొందడంలో అత్యంత గొప్ప సాధనంగా పరిగణించబడుతుంది. అల్లాహ్ సృష్టిని సృష్టించడానికి మరియు దానిని ఉనికిలోకి తీసుకురావడానికి కారణం కూడా ఇదే. సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

“మరియు నేను (అల్లాహ్) జిన్నులను మరియు మానవులను కేవలం వారు నన్ను (మాత్రమే) ఆరాధించడానికే సృష్టించాను” (అజ్-జారియాత్: 56).

దాసుడు తన తౌహీద్‌ను ఎంత ఎక్కువగా స్థాపిస్తాడో, దాని పట్ల శ్రద్ధ చూపుతాడో, దాని హక్కులు మరియు బాధ్యతలను కాపాడతాడో, మరియు దానిని చెల్లుబాటు కాకుండా చేసి లోపభూయిష్టంగా మార్చే విషయాలకు దూరంగా ఉంటాడో, అతని హృదయం అంత ఎక్కువగా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది, అతని ఆత్మ అంత నెమ్మదిగా ఉంటుంది మరియు ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో అతని ఆనందం అంత గొప్పగా ఉంటుంది.

రెండవ మార్గం: ఈమాన్ (విశ్వాసం) యొక్క వెలుగు

రెండవది అల్లాహ్ తన దాసుని హృదయం పై ప్రసరింపజేసే కాంతి. సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:

أَفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ

“అల్లాహ్ ఎవరి హృదయాన్నైతే ఇస్లాం కోసం తెరిచాడో, తద్వారా అతను తన ప్రభువు నుండి ఒక వెలుగులో ఉన్నాడో (అతను అవిశ్వాసి లాంటివాడా)?” (అజ్-జుమర్: 22).

దీని అర్థం, అల్లాహ్ తన దయ మరియు అనుగ్రహం ద్వారా అతనికి ప్రసాదించిన కాంతిలో అతను ఉన్నాడు.

మరియు ఈ కాంతి ఈమాన్ (విశ్వాసం) యొక్క కాంతి. నిశ్చయంగా ఇది హృదయాన్ని ప్రశాంతపరుస్తుంది, దానిని విశాలంగా మరియు సంతోషంగా మారుస్తుంది. ఒకవేళ దాసుని హృదయం నుండి ఈ కాంతి లోపిస్తే, అది సంకోచించి, వేదనకు గురవుతుంది. మరియు అది అత్యంత ఇరుకైన మరియు అత్యంత కష్టతరమైన జైలులా మారుతుంది. కాబట్టి దాసుని హృదయంలోని ప్రశాంతత యొక్క వాటా ఈ కాంతిలో అతనికి ఉన్న వాటాకు అనుగుణంగా ఉంటుంది.

అల్-హాఫిజ్ ఇబ్న్ రజబ్ ఇలా అన్నారు: ఈమాన్ (విశ్వాసం) యొక్క కాంతి ఏ హృదయంలోకి అయితే ప్రవేశిస్తుందో అది ప్రశాంతంగా మరియు విశాలంగా మారుతుంది. మరియు అది సత్యం నివసించే, భరోసా పొందే మరియు దానిని అంగీకరించే ప్రదేశంగా మారుతుంది. మరియు అది అసత్యం నుండి పారిపోతుంది, దానిని అసహ్యించుకుంటుంది మరియు దానిని అంగీకరించదు.

మూడవ మార్గం: ప్రయోజనకరమైన జ్ఞానాన్ని పొందడం

మూడవది ప్రయోజనకరమైన జ్ఞానాన్ని పొందడం. అల్లాహ్ గ్రంథం మరియు ఆయన ప్రవక్త ﷺ సున్నత్ ఆధారంగా దాసుడు ధర్మబద్ధమైన జ్ఞానాన్ని ఎంతగా పొందుతాడో, అతని హృదయం అంతగా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది మరియు అతని స్థితి అంతగా సరిదిద్దబడుతుంది. జ్ఞానంలో దాసునికి ఉన్నత స్థానం మరియు ఆనందం ఉన్నాయి మరియు అందులో ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో అతని విజయం దాగి ఉంది. మరియు ఇది అతని మార్గంలో ఒక కాంతి లాంటిది కూడా.

సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:

﴿يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ﴾

“మీలో విశ్వసించిన వారి మరియు జ్ఞానం ప్రసాదించబడిన వారి అంతస్తులను అల్లాహ్ పెంచుతాడు.” (అల్-ముజాదిలహ్: 11).

అదనంగా, ఇది జ్ఞానార్జన చేసే విద్యార్థి నివసించే స్వర్గం, పండ్లతో నిండిన వికసించే ఉద్యానవనం, అక్కడ అతను ఆనందం, సాన్నిహిత్యం, సౌకర్యం మరియు సంతోషాన్ని కనుగొంటాడు. మరియు అందులో అతను రుచికరమైన పండ్లను మరియు వివిధ రకాల పూలను కోసుకుంటాడు.

నాలుగవ మార్గం: అల్లాహ్ వైపు మళ్లడం మరియు ఆరాధనలో నిమగ్నమవ్వడం

నాలుగవది అల్లాహ్ వైపు మళ్లడం, ఆయనకు భక్తితో ఉండటం మరియు ఆయన విధేయత మరియు ఆరాధనలో ఆనందాన్ని పొందడం. నిశ్చయంగా, విధేయత మరియు ఆరాధన క్రియలు హృదయాలకు ఓదార్పు, ఆత్మలకు సాన్నిహిత్యం, కళ్ళకు చలువ మరియు హృదయాలకు సంతోషం.

ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ ఇలా అన్నారు: హృదయపూర్వకంగా అల్లాహ్ వైపు మళ్లడం మరియు ఆయనను ప్రేమించడం, ఆయనకు భక్తితో ఉండటం మరియు ఆయన ఆరాధనలో ఆనందాన్ని పొందడం కంటే మరేదీ హృదయానికి ఎక్కువ ప్రశాంతతను తీసుకురాదు. ఏ స్థాయి వరకు అంటే, కొన్నిసార్లు అతను ఇలా అనేవాడు: ఒకవేళ నేను స్వర్గంలో ఉండి, అది కూడా ఇలాగే ఉంటే, అప్పుడు నేను మంచి జీవితాన్ని గడుపుతున్నట్లే.

దీనికి ఒక ఉదాహరణ నమాజు (ప్రార్థన). అది విశ్వాసి హృదయానికి తీసుకువచ్చే ఓదార్పు, మానసిక శాంతి, ప్రశాంతత. ప్రవక్త ﷺ ఏ స్థాయికి చెప్పారంటే:

«قُمْ يَا بِلَالُ فَأَرِحْنَا بِالصَّلَاةِ»
“ఓ బిలాల్, నిలబడి నమాజుతో మాకు ప్రశాంతతను (ఉపశమనాన్ని) కలిగించు.”

మరియు మరొక హదీసులో, ఆయన ﷺ ఇలా అన్నారు:

«وَجُعِلَتْ قُرَّةُ عَيْنِي فِي الصَّلَاةِ»
“నా కళ్ళ చలువ నమాజులో ఉంచబడింది.”

ఐదవ మార్గం: ఎల్లప్పుడూ అల్లాహ్ ను స్మరించడం (జిక్ర్)

ఐదవది ఎల్లప్పుడూ అల్లాహ్ ను స్మరించడం (జిక్ర్). నిశ్చయంగా దాసుడు ఎల్లప్పుడూ అల్లాహ్ ను స్మరించడం అనేది ప్రశాంతమైన హృదయాన్ని, ఆత్మ యొక్క ఓదార్పును పొందడంలో మరియు కష్టాలు, విచారాలను తొలగించుకోవడంలో అత్యంత గొప్ప మార్గాలలో ఒకటి. బదులుగా, అల్లాహ్ ను స్మరించడం మరియు ఆయనను చిత్తశుద్ధితో శరణు వేడుకోవడం ద్వారా తప్ప ఎలాంటి పరీక్ష లేదా కష్టమైనా తొలగిపోదు.

అల్లాహ్ ﷻ ఇలా అన్నాడు:

الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ

“విశ్వసించిన వారు, మరియు అల్లాహ్ స్మరణతో ఎవరి హృదయాలైతే ప్రశాంతత పొందుతాయో, (వారే సన్మార్గంలో ఉన్నారు). నిశ్చయంగా, అల్లాహ్ స్మరణతోనే హృదయాలకు ప్రశాంతత లభిస్తుంది.” (అర్-రాద్: 28).

అల్లాహ్ ను స్మరించడం అనేది అందులో నిమగ్నమైన వారికి ఓదార్పు మరియు మానసిక శాంతి. మరియు ఇది తీర్పు దినాన వ్యక్తి పొందే సమృద్ధి మరియు రెట్టింపు ప్రతిఫలం. మరియు దానికి ప్రతిఫలంగా అతనికి లభించేది ప్రశంసనీయమైనది మరియు ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో దాసుడు పొందే అనేక ప్రయోజనాలు అందులో ఉన్నాయి. బదులుగా, ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో ప్రతి రకమైన మేలు, సంతోషం, సాన్నిహిత్యం, సౌకర్యం మరియు ప్రశాంతత అనేది అల్లాహ్ ﷻ స్మరణను స్థాపించడం పైనే ఆధారపడి ఉంటుంది.

ఆరవ మార్గం: అల్లాహ్ దాసుల పట్ల దయతో (ఉపకారం చేస్తూ) ఉండటం

ఆరవది అల్లాహ్ దాసుల పట్ల దయతో (ఉపకారం చేస్తూ) ఉండటం. అల్లాహ్ సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:

وَأَحْسِنُوا ۛ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

“మరియు సత్కార్యాలు (ఉపకారాలు) చేయండి, నిశ్చయంగా అల్లాహ్ సత్కార్యాలు చేసేవారిని ప్రేమిస్తాడు.” (అల్-బఖరహ్: 195).

సృష్టి పట్ల దయతో ఉండటం అనేది తన హోదా, సంపద, సలహా ఇవ్వడం ద్వారా మరియు ఇతర వివిధ రకాల సహాయాల ద్వారా కనిపించే మరియు కనిపించని అనేక మార్గాల్లో చేయవచ్చు.

నిశ్చయంగా, అల్లాహ్ తన దాసుల పట్ల దయతో ఉండే దాసునికి అతని హృదయంలో ప్రశాంతతను బహుమతిగా ఇస్తాడు, ఆయన అతని వ్యవహారాలను సులభతరం చేస్తాడు మరియు అతనికి మంచి ముగింపును ఇస్తాడు. ప్రవక్త ﷺ ఇలా అన్నారు:

«مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا، نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَمَنْ يَسَّرَ عَلَى مُعْسِرٍ، يَسَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ، وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا، سَتَرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ، وَاللَّهُ فِي عَوْنِ الْعَبْدِ مَا كَانَ الْعَبْدُ فِي عَوْنِ أَخِيهِ»

“ఈ ఇహలోకంలో ఎవరైతే ఒక విశ్వాసి కష్టాన్ని తొలగిస్తారో, తీర్పు దినాన అల్లాహ్ అతని కష్టాన్ని తొలగిస్తాడు. ఈ ఇహలోకంలో ఎవరైతే ఒక విశ్వాసికి సులభతరం చేస్తారో, పరలోకంలో అల్లాహ్ అతనికి సులభతరం చేస్తాడు. ఎవరైతే ఒక ముస్లిం లోపాలను కప్పిపుచ్చుతాడో, ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో అల్లాహ్ అతని లోపాలను కప్పిపుచ్చుతాడు. దాసుడు తన సోదరుని సహాయంలో ఉన్నంత వరకు అల్లాహ్ తన దాసుని సహాయంలో ఉంటాడు.”

ఏడవ మార్గం: హృదయ రోగాలకు దూరంగా ఉండటం

ఏడవది హృదయ రోగాలు మరియు రుగ్మతల నుండి దూరంగా ఉండటం, మరియు ఇవి చాలా ఉన్నాయి. మరియు శరీరాలు అనారోగ్యానికి గురైనట్లే హృదయాలు కూడా అనారోగ్యానికి గురవుతాయి. కానీ హృదయ వ్యాధులు వ్యక్తి పై విపరీతమైన ప్రభావాన్ని చూపుతాయి, అసూయ, ద్వేషం, పగ మరియు హృదయ సంబంధిత వ్యాధుల వంటివి.

నిశ్చయంగా ఈ నిందించదగిన లక్షణాలు మరియు సిగ్గుచేటు వ్యాధులు హృదయాలలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అవి హృదయాలను నాశనం చేస్తాయి. మరియు అవి ఛాతీలలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అవి వాటిని చీకటిగా చేస్తాయి మరియు ఫలితంగా, అది వ్యక్తి యొక్క హృదయాన్ని ఇరుకుగా చేస్తుంది మరియు అది చెడు పర్యవసానాలతో కూడిన దయనీయ స్థితిలో అతనిని ఉంచుతుంది. ఈ వ్యాధుల నుండి విముక్తి పొంది, దానికి విరుద్ధంగా నమ్మకం, విధేయత, నిజాయితీ మరియు నిస్వార్థం వంటి వాటితో హృదయాన్ని నింపుకునే వ్యక్తి విషయానికొస్తే, ఈ వ్యవహారాలు హృదయం ప్రశాంతంగా మరియు సౌకర్యవంతమైన స్థితిలో ఉండేలా చేస్తాయి మరియు అతని ఆత్మ నెమ్మదిస్తుంది.

ఎనిమిదవ మార్గం: అతిగా వ్యవహరించడాన్ని (అనవసర విషయాలను) వదిలివేయడం

ఎనిమిదవది అతిగా వ్యవహరించడాన్ని వదిలివేయడం. కాబట్టి హృదయ ప్రశాంతతకు గల మార్గాలలో అతిగా మాట్లాడకుండా నాలుకను కాపాడుకోవడం, అతిగా వినకుండా చెవులను కాపాడుకోవడం మరియు అతిగా చూడకుండా కళ్లను కాపాడుకోవడం వంటివి ఉన్నాయి. నిశ్చయంగా, ఇహపరలోకాలలో తన ఆనందానికి, విజయానికి మరియు సరిదిద్దుకోవడానికి కారణమయ్యే ముఖ్యమైన వ్యవహారాలను వదిలి అనవసరమైన అతి వ్యవహారాలలో వ్యక్తి మునిగిపోవడం అనేది అతని జీవితం పై ఇరుకుదనం, దుఃఖం మరియు బాధను కలిగించడం ద్వారా తీవ్ర ప్రభావాన్ని చూపుతుంది.

బదులుగా వినడం, చూడటం మరియు మాట్లాడటంలో అతిగా వ్యవహరించడం అనేది కష్టాలను మరియు బాధలను తీసుకురావడానికి కారణమవుతుంది మరియు ఇది వ్యక్తి తన ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో ప్రశంసించని చెడు పర్యవసానాలకు దారితీస్తుంది. మరియు చూడటం, వినడం మరియు మాట్లాడటంలో అతిగా ప్రవర్తించడం ఒక వ్యక్తికి ఎంత వినాశనాన్ని మరియు నష్టాన్ని తీసుకువచ్చిందో. అందువల్ల, విశ్వాసి తన ఆత్మను క్రమశిక్షణలో ఉంచుకోవడానికి మరియు మంచి ప్రవర్తనతో దానిని అలంకరించుకోవడానికి కృషి చేయాలి. అతను మర్యాదలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వడంలోనూ, అలాగే తన నాలుకను కాపాడుకోవడంలోనూ, మరియు తనకు హాని కలిగించే లేదా నాశనం చేసే ప్రతి దానికి దూరంగా ఉండటంలోనూ కృషి చేయాలి.

తొమ్మిదవ మార్గం: గౌరవప్రదమైన ప్రవక్త ﷺ ను అనుసరించడం

తొమ్మిదవది గౌరవప్రదమైన ప్రవక్త ﷺ ను అనుసరించడం. ప్రవక్త ﷺ సున్నత్ ను అనుసరించడం, ఆయన సరైన మార్గానికి కట్టుబడి ఉండటం మరియు ఆయన మార్గదర్శకత్వాన్ని అనుసరించడం హృదయ ప్రశాంతతను పొందే అతి గొప్ప మార్గాలలో ఉన్నాయి. బదులుగా ఇది ఈ వ్యవహారాలన్నింటిని కలుపుకొని ఉంటుంది. మరియు దీనికి కారణం, ఎవరి హృదయమైతే అత్యంత ప్రశాంతంగా ఉందో, ఎవరైతే ఉత్తమమైన స్వభావాన్ని, అత్యంత అందమైన మర్యాదలను మరియు స్వచ్ఛమైన హృదయాలను కలిగి ఉన్నారో దానికి ఆయన ﷺ ఒక ప్రధాన ఉదాహరణ.

అల్లాహ్ ఇలా అన్నాడు:

أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ
“మేము నీ హృదయాన్ని ప్రశాంతంగా ఉంచలేదా…” (అష్-షర్హ్: 1).

మరియు అల్లాహ్ ప్రవక్త ﷺ హృదయంలో ప్రశాంతతను ఉంచడం అనేది, దానిని విశాలపరచడం ద్వారా మరియు దానిలోని అన్ని సద్గుణాలను, పరిపూర్ణతను మరియు అన్ని రకాల అందమైన మర్యాదలను ఒకచోట చేర్చడం ద్వారా జరుగుతుంది.

కాబట్టి, ప్రతిసారీ దాసుడు అల్లాహ్ యొక్క సందేశహరుడు ﷺ యొక్క గొప్ప మార్గదర్శకత్వాన్ని అనుసరించినప్పుడు, అతని హృదయ ప్రశాంతత, అతని మానసిక శాంతి మరియు అతని హృదయంలోని నిశ్చలత్వం దానికి అనుగుణంగా ఉంటాయి.

ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ ఇలా అన్నారు: ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే అల్లాహ్ యొక్క సందేశహరుడు ﷺ హృదయ ప్రశాంతతను మరియు దాని విశాలతను, కళ్ళ చలువను, మరియు ఆత్మ జీవాన్ని తీసుకువచ్చే ప్రతి లక్షణంలోనూ సృష్టిలో అత్యంత పరిపూర్ణుడు. ఆయన ﷺ తన అన్ని శారీరక లక్షణాలతో పాటుగా ఈ విషయాలలో కూడా సృష్టిలో అత్యంత పరిపూర్ణుడు.

మరియు ఆయనను ఎక్కువగా అనుసరించే వారు హృదయ ప్రశాంతతలో, ఆనందాన్ని మరియు సౌకర్యాన్ని అనుభవించడంలో అత్యంత పరిపూర్ణులు. కాబట్టి దాసుడు ఆయనను ﷺ ఎంతగా అనుసరిస్తాడో దానికి అనుగుణంగా హృదయ ప్రశాంతతను, కళ్ళ చలువను మరియు ఆత్మ ఆనందాన్ని పొందుతాడు. హృదయ ప్రశాంతతకు సంబంధించి, ఆయన ప్రస్తావన పెంచబడటంలో, భారాన్ని తగ్గించబడటంలో ఆయన ﷺ పరిపూర్ణతకు శిఖరాగ్రం లాంటివారు. మరియు ఆయనను అనుసరించే వారు ఒకరు ఆయనను ﷺ ఎంతగా అనుసరిస్తారో మరియు అల్లాహ్ సహాయాన్ని ఎంతగా కోరుకుంటారో దానికి అనుగుణంగా ఈ వ్యవహారాలను పొందుతారు.

ముగింపు మరియు ప్రార్థన (దుఆ)

اللَّهُمَّ اشْرَحْ صُدُورَنَا، وَيَسِّرْ أُمُورَنَا، وَأَعِنَّا عَلَى سُلُوكِ الصِّرَاطِ الْمُسْتَقِيمِ، صِرَاطِ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ، وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا.

ఓ అల్లాహ్, మా హృదయాలలో ప్రశాంతతను ఉంచు, మా వ్యవహారాలను సులభతరం చేయి మరియు సరైన మార్గంలో పయనించడానికి మాకు సహాయం చేయి, ఏ మార్గంలో అయితే నీవు ప్రవక్తలు, సత్యవంతులు, అమరవీరులు మరియు పుణ్యాత్ముల పై నీ అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించావో ఆ మార్గంలో. మరియు వీరు ఎంత అద్భుతమైన సహచరులు!

وَصَلَّى اللَّهُ وَسَلَّمَ عَلَى عَبْدِهِ وَرَسُولِهِ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

అల్లాహ్ తన దాసుడు మరియు సందేశహరుడు, మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ పై, ఆయన కుటుంబం పై మరియు ఆయన సహచరులందరి పై తన శాంతిని మరియు శుభాలను కురిపించుగాక.

السلام عليكم و رحمة الله و بركاته
(అస్సలాము అలైకుమ్ వరహ్మతుల్లాహి వబరకాతహు).

—

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45626

అరఫా దినం – షేక్ అబ్దుర్రజ్జాఖ్ అల్-బద్ర్

teluguislam.net's avatar చే

The Day of ‘Arafah – by Shaykh ‘Abdurrazzāq al Badr [Video|Ar-En Subtitles]
https://youtu.be/b_laOsp-N6Y [56 min]

గౌరవనీయ సోదరులారా, అరఫా దినం చాలా గొప్ప దినం. దానికి ఇవ్వాల్సిన సరైన ప్రాముఖ్యతను మనం ఇవ్వాలి, దాని స్థాయిని మనం తెలుసుకోవాలి. దాని స్థానం మరియు ప్రాధాన్యత పట్ల మనం స్పృహతో ఉండాలి. తద్వారా దాని అపారమైన ప్రాముఖ్యతను, ఉన్నత స్థాయిని అలాగే దాని గొప్ప అంతస్తును స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుని మనం ఆ రోజులోకి ప్రవేశించగలము. ఇది మరే ఇతర దినం లాంటిది కాదు, ప్రత్యేకంగా అరఫాలో నిలబడే భాగ్యాన్ని అల్లాహ్ ఎవరికైతే ప్రసాదించాడో వారికి ఇది మరింత ప్రత్యేకం, అయితే ఈపుణ్యం కేవలం వారికి మాత్రమే పరిమితం కాదు.

ఎందుకంటే, మీ అందరికీ తెలిసినట్లుగా, అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండటం గురించి ప్రవక్త(సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: “గత సంవత్సరం మరియు రాబోయే సంవత్సరం పాపాలను అల్లాహ్ క్షమిస్తాడని నేను ఆశిస్తున్నాను.” ఇది సాధారణ ముస్లింలకు వర్తిస్తుంది. హజ్ యాత్రికుల (హాజీల) విషయానికొస్తే, వారు అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండక పోవడమే వారికి ఉత్తమం. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహివసల్లం)ను ఆదర్శంగా తీసుకుని, ఆ గొప్ప మరియు పవిత్రమైన రోజున అల్లాహ్ స్మరణలో (జిక్ర్), దుఆలు చేయడంలో మరియు అల్లాహ్ ధ్యానంలో గడపడానికి వారు తమను తాము, తమ శరీరాలను బలోపేతం చేసుకోవాలి. ఉమ్ముల్ ఫజ్ల్ బింత్ అల్-హారిస్(రజియల్లాహు అన్హా) ఉల్లేఖించిన హదీసు సహీహైన్ (బుఖారీ, ముస్లిం)లో ఉంది, ప్రవక్త(సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఉపవాసం ఉన్నారా లేదా అనే విషయమై కొందరు ఆమె దగ్గర చర్చిస్తున్నారు, అది అరఫా రోజు. కాబట్టి, ఆమె ఒక కప్పు పాలు తీసుకుని ప్రవక్తకు అందించగా, ఆయన దానిని త్రాగారు. ‘మీరు చూస్తున్నదే సమాధానం’ అని ఆమె చెప్పినట్లుగా అది ఉంది. ప్రవక్త దానిని త్రాగారు, కాబట్టి ఆయన ఉపవాసం లేరని తెలిసింది. కాబట్టి, అరఫా రోజున హాజీలు ఉపవాసం ఉండక పోవడమే సున్నత్. హాజీలు కాని ఇతరుల విషయానికొస్తే, అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండటం అనేది ఐచ్ఛిక (నఫిల్) ఉపవాసాలలో అత్యుత్తమమైనది. నిశ్చయంగా, ప్రవక్త ఇలా అన్నారు: “గత సంవత్సరం మరియు రాబోయే సంవత్సరం పాపాలను అల్లాహ్ క్షమిస్తాడని నేనుఆశిస్తున్నాను.”

Read More “అరఫా దినం – షేక్ అబ్దుర్రజ్జాఖ్ అల్-బద్ర్”

Islam, Sunnah, Salafiyyah - Aqeedah & Manhaj of Ahl as-Sunnah wa al-Jamaa'ah (Salaf-us-Salih)