మేము ఏడు భూముల గురించి విన్నాము. అవి ఏమిటి? అల్లాహ్ (Allāh) మీకు ఉత్తమమైన ప్రతిఫలం ప్రసాదించుగాక.
షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ:
ఏడు భూములు అనగా ఏమిటో మనకు తెలియదు, ఎందుకంటే ఏడు ఆకాశాల వలెనే అవి కూడా అగోచర (unseen) విషయాలకు సంబంధించినవి. సత్యవంతుడైన ఆయన (ప్రవక్త) ఇచ్చిన సమాచారం ద్వారా, ఏడు ఆకాశాలు ఉన్నాయని మనకు తెలుసు, మరియు ఏడు భూములు ఉన్నాయని కూడా మనకు తెలుసు. అయితే ఈ ఏడు ఆకాశాల వాస్తవికత, మరియు ఈ ఏడు భూముల వాస్తవికత గురించి, అల్లాహ్ కు మాత్రమే బాగా తెలుసు.
ఇది సంక్షిప్తమైన సమాధానం, మరియు ప్రతి ముస్లిం ఆగిపోవలసిన సమాధానం ఇదే.
అయితే, నేను దీనికి ఇంకొక విషయం జతచేస్తాను, అగోచర విషయాలకు సంబంధించి దైవికమైన సమాచారం (ప్రకటన) వచ్చినప్పుడు, అల్లాహ్ మరియు అంతిమ దినాన్ని విశ్వసించేవారు తమ సొంత బుద్ధితో, వ్యక్తిగత అభిప్రాయంతో మరియు స్వతంత్ర ఆలోచనతో అటువంటి అగోచర విషయాలలో లోతుగా శోధించడం అనుమతించబడదు.
వ్యక్తిగత అభిప్రాయం మరియు స్వతంత్ర తార్కిక ఆలోచన అనేవి కేవలం ప్రజల చర్యలు, తీర్పులు మరియు ప్రవర్తనకు సంబంధించిన విషయాలకు మాత్రమే వర్తిస్తాయి. అగోచర విషయాలకు వస్తే — నేడు వాటిని ‘ప్రకృతికి అతీతమైనవి’ (metaphysical విషయాలు) అని పిలుస్తున్నారు — వాటిని ఏమాత్రం లోతుగా శోధించడానికి అనుమతి లేదు. ఎందుకంటే మీకు తెలిసినట్లుగా, సూరత్ అల్-బఖరహ్ (Sūrat al-Baqarah) ప్రారంభంలోనే అగోచరాన్ని విశ్వసించమని మనకు ఆజ్ఞాపించబడింది. సర్వలోక పాలకుడు ఇలా అన్నాడు:
“అలిఫ్ లామ్ మీమ్. ఇది గ్రంథం, ఇందులో ఎటువంటి సందేహం లేదు, భయభక్తులు గలవారికి ఇది మార్గదర్శి.” (2:1–2)
వారెవరు?
“అగోచరాన్ని విశ్వసించేవారు.” (2:3)
ఆ తర్వాత ఆయన ఇలా అన్నాడు:
“మరియు నమాజును స్థాపిస్తారో.” (2:3)
విశ్వాసంలో మొదటి చర్య అగోచరాన్ని విశ్వసించడం, మరియు విశ్వాసపు మూలస్తంభాలన్నీ అగోచరాన్ని విశ్వసించడంలోనే ఇమిడి ఉన్నాయి.
అగోచర విషయాలన్నింటిలోకెల్లా అత్యంత గొప్పవాడు అల్లాహ్, ఆయన పవిత్రుడు మరియు మహోన్నతుడు. మేము ఆయనను విశ్వసిస్తాము మరియు పవిత్రుడు, మహోన్నతుడైన ఆయన తనను తాను ఏ విధంగా వర్ణించుకున్నాడో, అదే విధంగా మాత్రమే మేము ఆయనను వర్ణిస్తాము. తౌహీద్ (tawḥīd) పండితులు పేర్కొన్నట్లుగా, (సృష్టితో) పోల్చడం (tashbīh) మరియు (ఆయన గుణగణాలను) నిరాకరించడం (taʿṭīl) నుండి ఆయన పవిత్రుడని మేము ప్రకటిస్తాము. ఆయన తనను తాను ఏ విధంగా వర్ణించుకున్నాడో అదే విధంగా మేము ఆయనను వర్ణిస్తాము మరియు దానికి ఏమాత్రం అదనంగా చేర్చము. శక్తిమంతుడు మరియు మహోన్నతుడైన మన ప్రభువు ఖుర్ఆన్ (Qurʾān) లో మనకు తెలియజేసిన దానిని, అదేవిధంగా ఆయన ప్రవక్త ﷺ ప్రామాణిక ఉల్లేఖనాలలో మనకు తెలియజేసిన దానిని మేము దృఢంగా విశ్వసిస్తాము.”
కాబట్టి, ప్రతి అగోచర విషయానికి సంబంధించి, గ్రంథం ఎక్కడ ఆగిపోతుందో మేము కూడా అక్కడే ఆగిపోతాము మరియు దానికి ఏదీ అదనంగా చేర్చము.
ఇక ఏడు భూముల విషయానికొస్తే, మాకు తెలియదు. కొందరు చెప్పేటట్లుగా, ఉదాహరణకు, అవి ఏడు గ్రహాలా? అల్లాహ్ కే బాగా తెలుసు.
ఏడు భూములు ఉన్నాయని మేము విశ్వసిస్తాము, మరియు వాటి వివరాలలోకి వెళ్లకుండా దానికి దూరంగా ఉంటాము.
మూలం: సిల్సిలత్ అల్-హుదా వన్-నూర్ (Silsilat al-Hudā wan-Nūr) – టేప్ నం. 711 [Link] ఇంగ్లీష్ అనువాదం: యాసీన్ ఇబ్న్ జమాల్
అనువాదకుని గమనిక: షేఖ్ అల్-ఉతైమీన్ ఇలా అన్నారు: “మేము ఇలా చెబుతాము: ఆకాశాలు ఏ విధంగా అయితే ఒకదానిపై ఒకటి ఏడు పొరలుగా ఉన్నాయో, అదేవిధంగా అవి (భూములు) కూడా ఒకదానిపై ఒకటి ఏడు పొరలుగా ఉన్న భూములు. అలాగే, భూములు ఒకదానిపై ఒకటి ఏడు పొరలు.” [మూలం: అల్-ఉతైమీన్ యొక్క తఫ్సీర్, సూరహ్ అష్-షూరా (Sūrah al-Shūrā) ఆయత్ 4].
ఈ వ్యాసం (పోస్ట్) నుండి గ్రహించవలసిన ముఖ్యమైన ముఖ్యాంశాలు (Highlights) ఇక్కడ ఇవ్వబడ్డాయి:
ఏడు భూముల వాస్తవికత: ఏడు భూములు అనగా ఏమిటో, వాటి వాస్తవికత ఏమిటో మనకు కచ్చితంగా తెలియదు. ఏడు ఆకాశాల వలెనే ఇవి కూడా అగోచర (Unseen/Ghayb) విషయాలకు సంబంధించినవి.
అగోచర విషయాలను శోధించకూడదు: దైవికమైన అగోచర విషయాలను (Metaphysical matters) మన సొంత బుద్ధితో, వ్యక్తిగత అభిప్రాయంతో లేదా స్వతంత్ర ఆలోచనలతో శోధించడం ఇస్లాంలో అనుమతించబడదు. సొంత ఆలోచనలు కేవలం ప్రజల ప్రవర్తన, చర్యలు మరియు తీర్పులకు మాత్రమే పరిమితం.
ఆధారాల దగ్గరే ఆగిపోవాలి (ఖచ్చితమైన అనుసరణ): అగోచర విషయాలకు సంబంధించి ఖుర్ఆన్ మరియు ప్రవక్త ﷺ ప్రామాణిక ఉల్లేఖనాలలో ఏ మేరకు చెప్పబడిందో, అక్కడి వరకే ఆగిపోవాలి. మన సొంతంగా దానికి ఏదీ అదనంగా చేర్చకూడదు.
విశ్వాసానికి మూలం: సూరా అల్-బఖరహ్ లో అల్లాహ్ తెలిపినట్లుగా, ఇస్లామిక్ విశ్వాసంలో మొదటి మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన చర్య ‘అగోచరాన్ని విశ్వసించడం’.
అత్యంత గొప్ప అగోచరం అల్లాహ్: అగోచరమైన వాటన్నింటిలోకెల్లా అత్యంత గొప్పవాడు అల్లాహ్. ఆయన తనను తాను ఎలా వర్ణించుకున్నాడో కేవలం అలాగే వర్ణించాలి. అల్లాహ్ ను సృష్టితో పోల్చడం (తష్బీహ్ – tashbīh) గానీ, ఆయన గుణగణాలను నిరాకరించడం (తాతీల్ – taʿṭīl) గానీ చేయకూడదు.
షేఖ్ అల్-ఉతైమీన్ వివరణ: ఆకాశాలు ఎలాగైతే ఒకదానిపై ఒకటి ఏడు పొరలుగా ఉన్నాయో, అదేవిధంగా ఈ భూములు కూడా ఒకదానిపై ఒకటి ఏడు పొరలుగా ఉన్నాయని షేఖ్ అల్-ఉతైమీన్ వివరించారు.
లుఖ్మాన్ (అలైహిస్సలాం) ఉపదేశాలు: జీవన విద్య హబీబుర్ రహ్మాన్ జామిఈ (హఫిజహుల్లాహ్) https://youtu.be/H-0-b8o_u2M [30 నిముషాలు]
ఈ ప్రసంగంలో సురయే లుఖ్మాన్ ఆధారంగా ‘జీవన విద్య’ గురించి వివరించారు. లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం తన కుమారునికి ఇచ్చిన ఎనిమిది ముఖ్యమైన ఉపదేశాలను ఈ క్రింది విధంగా చర్చించారు: అల్లాహ్ పట్ల ఏకత్వాన్ని కలిగి ఉండటం (తౌహీద్), తల్లిదండ్రుల పట్ల గౌరవం మరియు విధేయత చూపడం, అల్లాహ్ యొక్క సర్వవ్యాప్త జ్ఞానాన్ని గుర్తించి తఖ్వాతో జీవించడం, నమాజును నిలబెట్టడం, సమాజంలో మంచిని ప్రబోధించి చెడును నిరోధించడం, కష్ట సమయాల్లో సహనం (సబర్) పాటించడం, అహంకారాన్ని వీడి వినయాన్ని అలవరచుకోవడం మరియు మాట తీరులో, నడకలో మర్యాదను పాటించడం. చివరగా ఈ ఐదు సూత్రాలు—తౌహీద్, నమాజ్, అఖ్లాక్, సబర్, వినయం—మానవ జీవితానికి మరియు సమాజ శ్రేయస్సుకు పునాదులని ఆయన సారాంశం ఇచ్చారు.
(ఇన్నల్ హమ్దలిల్లాహి నహ్మదుహు వ నస్తయీనుహు వ నస్తగ్ఫిరుహు, వ నవూజు బిల్లాహి మిన్ షురూరి అన్ఫుసినా, వ మిన్ సయ్యిఆతి ఆ’మాలినా, మన్ యహదిహిల్లాహు ఫలా ముజిల్ల లహు, వ మన్ యుజ్లిల్ ఫలా హాదియ లహు, వ అష్హదు అన్ లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహు వహ్దహు లా షరీక లహు, వ అష్హదు అన్న ముహమ్మదన్ అబ్దుహు వ రసూలుహు.)
అల్లాహుమ్మ సల్లి వసల్లిమ్ వ బారిక్ అలా అబ్దిక వ రసూలిక ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వ అలా ఆలిహి వ సహ్బిహి అజ్మయీన్.
సర్వ స్తోత్రాలు, అన్ని విధాల పొగడ్తలు, సకల ప్రశంసలు సర్వలోక ప్రభువైన అల్లాహ్ కే శోభిస్తాయి. అనంత కరుణా శుభాలు అంతిమ దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై, ఆయన కుటుంబీకులపై, ఆయన ప్రియ సహచరులపై అల్లాహ్ సుబ్ హానహు వ త’ఆలా తన అనుగ్రహాలను కురిపించు గాక.
లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం ఉపదేశాలు: జీవన విద్య
అభిమాన సోదరులారా! ఈ రోజు మనం పరిశీలించబోయే విషయం: లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం ఉపదేశాలు – జీవన విద్య. మన జీవితాన్ని సన్మార్గంలో నడిపించే అమూల్యమైన మార్గదర్శకత్వం లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం వారి ఉపదేశాలలో ఉంది. ఖురాన్ లో ఒక సూరా పేరే ‘లుఖ్మాన్’. ఇందులో అల్లాహ్ సుబ్ హానహు వ త’ఆలా లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం తన కుమారునికి ఇచ్చిన ఉపదేశాలను పేర్కొన్నాడు. కానీ ఆ ఉపదేశాలు కేవలం ఒక తండ్రి సలహాలు కాదు, ఇవి సమగ్ర జీవన విద్య.
1. తౌహీద్ మరియు షిర్క్ ఖండన
అన్నిటికంటే ముఖ్యమైనది తౌహీద్. ఇస్లాం యొక్క మొదటి మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన బోధన తౌహీద్. ఇదే విషయం ముస్లిములు మరియు ముష్రికుల మధ్య స్పష్టమైన తేడాను ఏర్పరుస్తుంది. దీనిని నిరాకరించే వ్యక్తి ముష్రిక్ అవుతాడు. అలాంటి వ్యక్తికి లోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ అవమానం మరియు అపకీర్తి తప్పదు. ఎందుకంటే షిర్క్ చేయడం అంటే ఒకే ఒక్క దేవుడైన అల్లాహ్ కు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయడం, ఆయన అస్తిత్వాన్ని నిరాకరించడం అవుతుంది. మరోవైపు షిర్క్ చేసే వ్యక్తి తనలాంటి లేదా తనకంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్న సృష్టుల ముందు తల వంచి, తనను తాను అవమానించుకుంటాడు మరియు హీన స్థితికి దిగజారుతాడు.
లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం తన కుమారునికి ఇచ్చిన మొదటి హితబోధ, మొదటి నసీహత్ ఇదే తౌహీద్ గురించి, షిర్క్ ఖండన గురించి:
లుఖ్మాన్ తన కుమారునికి హితబోధ చేస్తూ ఇలా అన్నాడు: “ఓ నా ముద్దుల పుత్రుడా! అల్లాహ్కు భాగస్వాములను కల్పించకు. నిస్సందేహంగా అల్లాహ్కు భాగస్వాముల్ని కల్పించటం (షిర్క్ చేయటం) ఘోరమైన అన్యాయం.”(31:13)
లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం తన కుమారునికి చేసిన మొట్టమొదట ఉపదేశం షిర్క్ నుండి వారించడం. దీనిని బట్టి విదితమయ్యేదేమిటంటే, తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలకు ఎప్పుడు హితోపదేశం చేసినా ప్రధాన స్థానంలో షిర్క్ ఖండన, తౌహీద్ అంగీకారం గురించే అయి ఉండాలి. షిర్క్ నుండి వారించే మాటలు తప్పకుండా చెప్పాలి. తమ పిల్లలలో అల్లాహ్ ఏకత్వాన్ని నూరిపోయాలి.
జీవన విద్యలో మొదటి పాఠం తౌహీద్. ఇది మనం బాగా తెలుసుకోవాలి. విశ్వాసం సరిగ్గా ఉంటే జీవితం సరిగ్గా ఉంటుంది. మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సెలవిచ్చారు: “ఎవరైతే షిర్క్ చేయకుండా చనిపోతారో వారు స్వర్గంలో ప్రవేశిస్తారు.” అందుకే మనము చదివే, పఠించే కలిమా – ‘కలిమతుత్ తౌహీద్’ – లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్ లో మొదటి భాగం ఏమిటి? షిర్క్ ఖండన. రెండవ భాగం తౌహీద్ అంగీకారం ఉంటుంది. నఫీ – ఇస్ బాత్. లా ఇలాహ (దేవుడు లేడు), ఇల్లల్లాహ్ (అల్లాహ్ తప్ప). అంటే మొదటి భాగం ఏమి ఉంది? షిర్క్ ఖండన ఉంది. రెండవ భాగంలో తౌహీద్ అంగీకారం గురించి ఉంటుంది.
కావున లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం తన కుమారునికి బోధించిన మొదటి విషయం, నసీహత్ చేసిన మొదటి నసీహత్ అది తౌహీద్ గురించి, షిర్క్ ఖండన గురించి ఉంది. ఎందుకంటే ఇది జీవితంలో అన్నిటికంటే ప్రధానమైనది, అన్నిటికంటే ముఖ్యమైనది. దీనికి మించినది ఏదీ లేదు.
2. తల్లిదండ్రుల గౌరవం
ఇక రెండో విషయానికి వస్తే, తౌహీద్ తర్వాత అమ్మ నాన్న గురించి ఉంటుంది, తల్లిదండ్రుల గురించి ఉంటుంది. ఇస్లాం ధర్మంలో తల్లిదండ్రుల గౌరవానికి అత్యున్నత స్థానం ఉంది. అల్లాహ్ ఆరాధన తర్వాత వెంటనే తల్లిదండ్రుల పట్ల దయ, విధేయతను ఖురాన్ ఆదేశిస్తుంది. లుఖ్మాన్ సూరాలో, ఆయత్ 14 లో ఇలా ఉంటుంది:
(వ వస్సైనల్ ఇన్ సాన బివాలిదైహి హమలత్ హు ఉమ్ముహు వహ్నన్ అలా వహ్నిన్ వ ఫిసాలుహు ఫీ ఆమైని అనిష్కుర్ లీ వ లివాలిదైక ఇలయ్యల్ మసీర్)
మరి మేము మానవునికి అతని తల్లిదండ్రుల విషయంలో గట్టిగా తాకీదు చేశాము- అతని తల్లి అతన్ని ప్రయాసపై ప్రయాసకు ఓర్చుకుంటూ తన గర్భంలో మోసింది. మరి అతని పాలను విడిపించటానికి రెండు సంవత్సరాలు పట్టింది. (కనుక ఓ మానవుడా!) నువ్వు నాకూ, నీ తల్లిదండ్రులకూ కృతజ్ఞుడవై ఉండు. (ఎట్టకేలకు మీరంతా) మరలి రావలసింది నా వద్దకే.(31:14)
ఈ ఆయతులు తల్లిదండ్రుల పట్ల కృతజ్ఞత, సహనం, దయ చూపాలని స్పష్టంగా బోధిస్తాయి.
మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సెలవిచ్చారు: “అల్లాహ్ సంతృప్తి తల్లిదండ్రుల సంతృప్తిలో ఉంది. అల్లాహ్ అసంతృప్తి తల్లిదండ్రుల అసంతృప్తిలో ఉంది.”
ఒక వ్యక్తి ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ని అడిగాడు: “నా మంచి సహవాసానికి ఎవరు ఎక్కువ అర్హులు?” మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) చెప్పారు: “నీ తల్లి“. అతను మూడు సార్లు అడిగితే, మూడు సార్లు కూడా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) “నీ తల్లి” అని చెప్పారు. నాలుగవ సారి “నీ తండ్రి” అని సమాధానం ఇచ్చారు.
అంటే తల్లిదండ్రులను ఎలా గౌరవించాలి, వారితో మృదువుగా మాట్లాడాలి, వారి అవసరాలు తీర్చాలి, వారి కోసం దుఆ చేయాలి. ఈ విధంగా రెండవ విషయం లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం తన కుమారునికి చేసింది అది తల్లిదండ్రుల గురించి.
ఖురాన్ మరియు హదీసు ప్రకారం తల్లిదండ్రుల గౌరవం ఒక మహత్తర ఇబాదత్. వారిని సంతోషపరచడం ద్వారా అల్లాహ్ సంతోషాన్ని పొందవచ్చు. అందుకే ప్రతి ముస్లిం తన తల్లిదండ్రుల పట్ల ప్రేమ, గౌరవం, విధేయతతో ఉండాలి. ఇది రెండవ విషయం. లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం యొక్క ఉపదేశాల విషయంలో ‘వ వస్సైనల్ ఇన్ సాన బివాలిదైహి’ అని ఉంటుంది.
మొదటిది ఏంటి? తౌహీద్, నమ్మకం, విధేయత, ఆజ్ఞాపాలన. రెండవది ఏమిటి? తల్లిదండ్రుల గురించి. అంటే తల్లి కష్టాలు, తండ్రి పోషణ – ఇది మనకు ఏమి నేర్పుతుంది? కుటుంబ విలువలు సమాజానికి పునాది.
3. అల్లాహ్ సర్వజ్ఞుడు & బాధ్యతా భావం (తఖ్వా)
ఇక మూడవ విషయానికి వస్తే, అల్లాహ్ సుబ్ హానహు వ త’ఆలా సర్వజ్ఞుడు. బాధ్యతా భావం కలుగుతుంది దీనివల్ల. అంటే లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం చేసిన మూడవ హితోపదేశం:
(లుఖ్మాన్ తన కుమారునికి ఇలా బోధపరిచాడు) “నాయనా! ఏదైనా వస్తువు ఆవగింజంత ఉన్నా, అది ఏదైనా రాతి బండలో ఉన్నా, లేక అది ఆకాశాలలో ఉన్నా లేదా భూమిలో ఉన్నా దాన్ని అల్లాహ్ తప్పకుండా తీసుకువస్తాడు. నిశ్చయంగా అల్లాహ్ సూక్ష్మ విషయాలను ఎరిగినవాడు, అన్నీ తెలిసినవాడు. (31:16)
అంటే ఒక ఆవగింజంత పని అయినా అల్లాహ్ గమనిస్తాడు. రహస్య జీవితంలో కూడా తఖ్వా కలిగి ఉండాలి అన్న మాట. సమాజంలో ఉన్నా, సమూహంలో ఉన్నా, ఇంట్లో ఉన్నా, బయట ఉన్నా, ఏకాంతంలో ఉన్నా ఎలాగైనా సరే, రాత్రి పగలు ఎక్కడైనా సరే అల్లాహ్ గమనిస్తున్నాడు. ఏదీ కూడా అల్లాహ్ తో గోప్యంగా లేదు. ప్రతి విషయం అల్లాహ్ కు తెలుసు. రహస్య జీవితంలో కూడా తఖ్వా కలిగి ఉండాలి అని బోధపడుతుంది మనకు.
ఈ కాలంలో ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు ఎక్కువగా ఉపయోగించేది మొబైల్. కావున అల్లాహ్ చూస్తున్నాడని గుర్తుంచుకోవాలి. హరామ్ కంటెంట్ చూడకూడదు, చెడు చాటింగ్ చేయకూడదు, చెడు సంబంధాలు నివారించాలి. రహస్యంగా చేసిన పాపం కూడా అల్లాహ్ కు చాలా బాగా తెలుసు. ఇది మనలో తఖ్వా పెంచుతుంది ఈ భావన. ఈ హితోపదేశం ఆవగింజంత కూడా అల్లాహ్ కు తెలుసు అంటే నేను ఏది చేసినా, నేను ఏది ఊహించినా అల్లాహ్ ఎరుగుతాడు. అన్ని విషయాలు అల్లాహ్ కు తెలుసు. కావున ఈ భావన కలిగి ఉంటే ఏమవుతుంది? తఖ్వా పెరుగుతుంది, దైవభీతి పెరుగుతుంది.
4. నమాజు స్థాపన
ఇక నాలుగవ ఉపదేశం లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం తన కుమారునికి చేసిన ఉపదేశం నాలుగవది: నమాజ్ స్థాపన.
ఇస్లాం ధర్మంలో సలాహ్ (నమాజు) అత్యంత ముఖ్యమైన ఇబాదత్. ఇది ఇస్లాం యొక్క ఐదు స్తంభాలలో ఒక స్తంభం. అర్కానుల్ ఇస్లాం లోని ఒక రుకున్. అల్లాహ్ పై విశ్వాసం తర్వాత అత్యంత ప్రధానమైన కర్తవ్యం అస్సలాహ్.
నమాజ్ గురించి ఖురాన్ లో అనేక చోట్ల ప్రస్తావించబడింది. “నమాజ్ ను స్థాపించండి, జకాత్ ఇవ్వండి” – సూరయే బఖరాలో, సూరయే అన్కబూత్ లో, సూరయే తాహాలో అనేక సూరాలలో ఉంది. నమాజ్ అసభ్య కార్యాల నుండి, చెడు పనుల నుండి నివారిస్తుంది. అంటే ఈ ఆయత్ కి చాలా వివరంగా చెప్పవచ్చు – ‘ఇన్నస్ సలాత తన్ హా అనిల్ ఫహ్ షాయి వల్ మున్ కర్’. నమాజ్, నమాజ్ చేసే వ్యక్తిని చెడు పని నుండి, పాపం నుండి, ఫహ్ షా నుండి, మున్ కర్ నుండి కాపాడుతుంది అని ఇది ఖురాన్ వాక్యం, ఖురాన్ ఆయత్. మరి ఇప్పుడు మనం సమాజంలో గమనిస్తున్నాము – నమాజులు చేస్తున్నాము, పాపాలు చేస్తున్నాము. నమాజులు చేస్తున్నాము, సినిమాలు చూస్తున్నాము. నమాజ్ చేస్తున్నాము, బూతులు మాట్లాడుతున్నాము. నమాజ్ చేస్తున్నారు, మోసాలు చేస్తున్నారు. నమాజులు చేస్తున్నారు, అనేక పాపాలకి పాల్పడుతున్నారు. అంటే మరి అల్లాహ్ వాగ్దానం కదా అది ఖురాన్ లో, ఆయత్ లో ఉంది కదా! ప్రతి ప్రవక్త నమాజ్ గురించి హెచ్చరించారు. మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ప్రాణం పోయే ఆ సమయంలో కూడా ‘అస్సలాత్ అస్సలాత్’ అని చెప్పారు. మరి ఇటువంటి నమాజ్ మరి నమాజ్ చేసే వ్యక్తిని పాపాల నుండి, దుర్మార్గాల నుండి, మోసాల నుండి, చెడు నుండి ఎందుకు కాపాడటం లేదు అంటే – నమాజ్ చేసే రీతిలో, ఏ విధానంలో నమాజ్ చేయాలో, ఏ హక్కులతో నమాజ్ చేయాలో, ఏ రీతిలో నమాజ్ చేయాలో, ఏ భక్తితో, ఏ భావనతో నమాజ్ చేయాలో, ఎటువంటి విశ్వాసంతో నమాజ్ చేయాలో, ఏ విధానంతో నమాజ్ చేయాలో ఆ విధానం లేదు కాబట్టి. “నన్ను స్మరించుటకై నమాజ్ స్థాపించు”. ఈ ఆయతులు నమాజ్ మనిషిని పాపాల నుండి దూరంగా ఉంచి అల్లాహ్ స్మరణలో ఉంచుతుందని తెలియజేస్తాయి.
మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కూడా నమాజ్ గురించి అనేక సందర్భాలలో అనేక విధాలుగా తెలియజేసి ఉన్నారు. “మన మధ్య మరియు కుఫ్ర్ మధ్య తేడా అనేది నమాజ్.” రేపు ప్రళయ దినాన మనిషి నుండి మొదట అడగబడేది నమాజ్ గురించే.
ఈ విధంగా నమాజ్ గురించి చాలా విషయాలు ఉన్నాయి. నమాజ్ వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలలో అల్లాహ్ కు దగ్గరవ్వడం, హృదయానికి శాంతి, పాపాల క్షమాపణ, క్రమశిక్షణ మరియు సమయపాలన, సమాజంలో ఐక్యత (జమాత్ నమాజ్ ద్వారా). ఈ విధంగా నమాజ్ గురించి చాలా విషయాలు ఉన్నాయి. ఖురాన్ మరియు హదీసు ప్రకారం నమాజ్ ముస్లిముల జీవితానికి ఆధారం. ఇది కేవలం ఆచారం కాదు, ఇది అల్లాహ్ తో నేరుగా సంబంధాన్ని బలపరిచే పవిత్రమైన మార్గం. ఇది మనం బాగా అర్థం చేసుకోవాలి. నమాజ్ అనేది కేవలం ఆచారం కాదు. ఇది అల్లాహ్ తో నేరుగా సంబంధాన్ని బలపరిచే పవిత్రమైన మార్గం. క్రమంగా ఖుషూ (భక్తి), వినయంతో నమాజ్ ఆచరించడం ద్వారా ఈ లోకంలో శాంతి, పరలోకంలో విజయం లభిస్తాయి.
5. మంచిని ఆదేశించడం, చెడును నిరోధించడం
ఇక ఐదవ హితోపదేశం: మంచి ఆజ్ఞాపన, చెడు నిరోధం – అమర్ బిల్ మారూఫ్ వ నహీ అనిల్ మున్ కర్. మంచిని పెంపొందించడం, చెడును నిర్మూలించడం.
…وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنكَرِ… (…వ ముర్ బిల్ మ’రూఫి వన్ హ అనిల్ మున్కరి…)
“…మంచిని ఆదేశించు, చెడును వారించు…” (31:17)
అంటే సమాజ బాధ్యత అని అర్థం దీనికి. సమాజ బాధ్యత ప్రతి ముస్లింకి ఉంది. అమర్ బిల్ మారూఫ్ వ నహీ అనిల్ మున్ కర్ వలన ఏం జరుగుతుంది? సమాజంలో న్యాయం జరుగుతుంది, సమాజంలో శాంతి ఉంటుంది, సమాజంలో సమానత్వం ఉంటుంది.
ఇస్లాం ధర్మంలో వ్యక్తిగత భక్తితో పాటు సామాజిక బాధ్యత, సమాజం పట్ల కర్తవ్యం కూడా అత్యంత ముఖ్యమైనది. ముస్లిం కేవలం తన కోసం మాత్రమే కాకుండా సమాజ మేలు కోసం జీవించాలని ఖురాన్ మరియు హదీసులు బోధిస్తాయి.
ఖురాన్ లో సూరయే మాయిదాలో ఉంది: “నీతి, భయభక్తుల విషయాల్లో పరస్పరం సహకరించండి. పాపం, దుర్మార్గంలో సహకరించవద్దండి.” ‘తఆవనూ అలల్ బిర్రి వత్ తఖ్వా, వ లా తఆవనూ అలల్ ఇస్మి వల్ ఉద్వాన్’. మంచి విషయాలలో, పుణ్యానికి సంబంధించిన విషయాలలో, సత్కార్యాలలో ఒకరికొకరు సహాయంగా, తోడుగా ఉండాలి. పాపంతో కూడిన విషయాలలో సహాయం చేయకూడదు. ఈ విధంగా నిజమైన నీతి అనేది తన సంపదను బంధువులకు, అనాధలకు, నిరుపేదలకు ఇవ్వడం. అలాగే సూరయే ఆలి ఇమ్రాన్ లో ఉంటుంది: “మీరు ఉత్తమ సమాజం, మీరు మంచి పనులను ఆజ్ఞాపించి చెడు పనులను నిరోధిస్తారు.” ఈ ఆయతులు సమాజంలో న్యాయం, దయ, సహాయం, ధర్మం స్థాపించాల్సిన బాధ్యతను గుర్తు చేస్తాయి.
మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తెలియజేశారు: “మీలో ఎవరికైనా తన సోదరుడికి ఇష్టమైనదే తనకూ ఇష్టమైతే అతడు నిజమైన విశ్వాసి.” తన కోసం ఏది ఇష్టపడతాడో, సోదరుని కోసం కూడా అదే ఇష్టపడాలి. అటువంటి వ్యక్తే నిజమైన విశ్వాసి.
ప్రజలకు అత్యంత మేలు చేసేవారే ఉత్తములు. ఇంకా మహా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా సెలవిచ్చారు: “ఎవరు చెడు చూడగలిగితే దానిని చేతితో ఆపాలి. సాధ్యం కాకపోతే మాటతో ఆపాలి. ఇది కూడా సాధ్యం కాకపోతే హృదయంలో అసహ్యించుకోవాలి. ఇది ఈమాన్ లో అత్యంత బలహీనమైన స్థాయి.”
ముస్లిముల సామాజిక కర్తవ్యాలలో జకాత్, సదఖా ఇవ్వడం, పేదలు, అనాధలు, వితంతువులకు సహాయం చేయడం, నిజాయితీతో వ్యాపారం చేయడం, పొరుగువారిని గౌరవించడం, అన్యాయాన్ని వ్యతిరేకించడం, సమాజంలో శాంతి ఐక్యత పెంపొందించడం. ఇవన్నీ అమర్ బిల్ మారూఫ్ వ నహీ అనిల్ మున్ కర్ ద్వారా జరుగుతాయి. ఖురాన్ మరియు హదీసు ప్రకారం ప్రతి ముస్లిం వ్యక్తి సమాజానికి మేలు చేసే వ్యక్తిగా ఉండాలి. సమాజ సేవ కూడా ఒక ఇబాదత్. దయ, న్యాయం, సహకారం, సత్యం – ఇవే ఇస్లాం బోధించే సామాజిక బాధ్యతల మూల సూత్రాలు.
6. సహనం (సబర్)
ఇక ఆరవ ఉపదేశం: సబర్, సహనం.
…وَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا أَصَابَكَ… (…వస్ బిర్ అలా మా అసాబక…)
“…మరియు నీపై వచ్చి పడే (కష్టాలను) సహనంతో భరించు…” (31:17)
జీవితం అంటే సమస్యలు, కష్టాలు, బాధలు, రోగాలు, ఇష్టం లేని విషయాలు చాలా వస్తా ఉంటాయి. వాటిలో సహనం వహించాలి. పరీక్షలు ఉంటాయి. అల్లాహ్ సుబ్ హానహు వ త’ఆలా పాపాల మూలంగానో లేకపోతే పరీక్ష నిమిత్తమో పరీక్షిస్తాడు. పరీక్షలు అంటే జీవితంలో భాగమే అవి. సబర్ విజయానికి మార్గం. సహనం ఇస్లాం ధర్మంలో అత్యున్నత గుణాలలో ఒకటి. కష్టకాలంలో స్థిరంగా ఉండటం, పాపాల నుండి దూరంగా ఉండటం, అల్లాహ్ పై నమ్మకంతో ఉండటం ఇవన్నీ సబర్ లోని భాగాలు.
అల్లాహ్ సుబ్ హానహు వ త’ఆలా ఖురాన్ లో ఇలా తెలియజేశాడు: “ఓ విశ్వాసులారా! సహనం మరియు నమాజ్ ద్వారా సహాయం కోరండి. నిజంగా అల్లాహ్ సహనంతో ఉన్నవారితో ఉంటాడు.” ఇంకా సూరయే ఆలి ఇమ్రాన్ లో ఇలా ఉంటుంది: “ఓ విశ్వాసులారా! సహనం పాటించండి, స్థిరంగా ఉండండి.” సూరయే జుమర్ లో ఉంటుంది: “సహనం పాటించే వారి ప్రతిఫలం లెక్క లేనిది.”
ఈ ఆయతులు సబర్ ఉన్న వాడికి అల్లాహ్ ప్రత్యేకత ప్రతిఫలం ఇస్తాడని తెలియజేస్తున్నాయి. ఈ విధంగా సబర్ గురించి చాలా విషయాలు ఖురాన్ మరియు హదీసులో ఉన్నాయి. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తెలియజేశారు: “నిజమైన సహనం కష్టం మొదటి దెబ్బలోనే కనిపిస్తుంది.” అంటే సహనం యొక్క రకాలు అనేక రకాలుగా ఉంటాయి: ఆజ్ఞాపాలనలో సబర్ (ఇబాదత్ లో సబర్ – నమాజ్, ఉపవాసం వంటి ఇబాదత్ లో స్థిరంగా ఉండటం), పాపాల నుండి దూరంగా ఉండటంలో సబర్, అలాగే కష్టకాలంలో సహనం (అనారోగ్యం, నష్టం, పరీక్షలు వచ్చినప్పుడు అల్లాహ్ పై నమ్మకం కలిగి ఉండటం). ఖురాన్ మరియు హదీసు ప్రకారం సహనం ఒక విశ్వాసి యొక్క బలమైన ఆయుధం. సబర్ ద్వారా మనం అల్లాహ్ కు దగ్గరవుతాము, ఈ లోకంలో శాంతిని పరలోకంలో విజయాన్ని పొందుతాము.
7. వినయం మరియు అహంకార నిరాకరణ
ఇక ఏడవ ఉపదేశం: అహంకారం, దాన్ని విడిచిపెట్టడం.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا… (వ లా తుసఇ’ర్ ఖద్దక లిన్నాసి వ లా తమ్ షి ఫిల్ అర్జి మరహన్…)
“జనుల ముందు (గర్వంతో) మొహం తిప్పుకొని మాట్లాడకు. భూమిపై నిక్కుతూ నడవకు…” (31:18)
ఓ నా కుమారా! అహంకారం – కిబ్ర్ – ఇస్లాం ధర్మంలో తీవ్రంగా నిషేధించబడిన దోషం. మనిషి తనను తాను గొప్పవాడిగా భావించి ఇతరులను తక్కువగా చూడటం ఇది అల్లాహ్ కు ఇష్టం లేని గుణం. వినయం మాత్రమే విశ్వాసి యొక్క లక్షణం. ప్రజల పట్ల నీ చెంపను తిప్పవద్దు, గర్వంగా చూడవద్దు, భూమిపై అహంకారంగా నడవవద్దు. అల్లాహ్ గర్విష్టులను ఇష్టపడడు అని లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం బోధించిన విషయం ఇది.
ఇంకా వేరే చోట్ల ఉంది ఖురాన్ లో: “నిస్సందేహంగా అల్లాహ్ అహంకారులను ఇష్టపడడు.” ఇంకో చోట ఇలా ఉంది: “భూమిపై అన్యాయంగా అహంకారం ప్రదర్శించే వారిని నా ఆయతుల నుండి తిప్పివేస్తాము.” ఈ ఆయతులు అహంకారం మనిషిని సత్యం నుండి దూరం చేస్తుందని స్పష్టం చేస్తాయి.
మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కూడా దీని గురించి అనేక సందర్భాలలో అనేక విషయాలు చెప్పారు. “ఎవరి హృదయంలో ఆవగింజంత అహంకారం ఉన్నా అతడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు.” సహాబాలు అడిగారు: “ఓ ప్రవక్తా! ఒక మనిషి తన దుస్తులు చెప్పులు అందంగా ఉండాలని కోరుకోవడం కూడా అహంకారమేనా?” దానికి ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సమాధానం ఇచ్చారు: “అల్లాహ్ సుందరుడు, సౌందర్యాన్ని ఇష్టపడతాడు. అహంకారం అనేది సత్యాన్ని తిరస్కరించడం మరియు ప్రజలను తక్కువగా చూడడం.” కావున అహంకారం వల్ల కలిగే నష్టాలలో ఒకటి సత్యాన్ని అంగీకరించకపోవడం, అలాగే ఇతరులను తక్కువగా చూడడం, సమాజంలో విభేదాలు ఏర్పరచడం. ఇవన్నీ అల్లాహ్ కోపానికి గురవడం అవుతుంది. దానికి విరుద్ధంగా కిబ్ర్ కి విరుద్ధంగా వినయం – వినయం ఉన్న వారిని అల్లాహ్ ఉన్నత స్థాయికి చేరుస్తాడు. వినయం విశ్వాసిని ప్రజల హృదయాల్లో ప్రియంగా చేస్తుంది. ఇది ప్రవక్తల లక్షణం. ఖురాన్ మరియు హదీసు ప్రకారం అహంకారం ఒక ప్రమాదకరమైన పాపం. మనిషి తన సంపద, జ్ఞానం, స్థానం వల్ల గర్వపడకూడదు. అన్నీ అల్లాహ్ అనుగ్రహమే అని గుర్తించి వినయంతో జీవించడం నిజమైన విశ్వాసి లక్షణం.
8. మిత భాషణ మరియు మర్యాద
అలాగే ఎనిమిదవది: మిత భాషణ. మాట్లాడే తీరు, మాట్లాడే విధానం, బాడీ లాంగ్వేజ్.
“నీ నడకలో మధ్యేమార్గం అవలంబించు. నీ కంఠ స్వరాన్ని కాస్త తగ్గించు. నిశ్చయంగా స్వరాలన్నింటిలోకీ అత్యంత కఠోరమైనది గాడిదల స్వరం.” (31:19)
నడకలో మధ్యేమార్గం అవలంబించు. నీ కంఠ స్వరాన్ని కాస్త తగ్గించు. నిశ్చయంగా స్వరాలన్నింటిలోకి అత్యంత కఠోరమైనది గాడిద స్వరం. మిత భాషణ అంటే మన మాటల్లో నియంత్రణ, దయ, నిజాయితీ మరియు మర్యాదతో మాట్లాడటం. ఖురాన్ మరియు హదీసు ప్రకారం మాటల శక్తి సమాజంలో శాంతి మరియు ఐక్యతకు మూలం. నిజమైన ముస్లిం – మహా ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) చెప్పిన మాట – నిజమైన ముస్లిం వ్యక్తి తన చేతులతో మరియు తన భాషతో ఇతరులకు హాని చేయడు. ‘అల్ ముస్లిము మన్ సలీమల్ ముస్లిమూన మిన్ లిసానిహి వ యదిహి’. ఒక ముస్లిం అనేవాడు తన చేతి ద్వారా, తన బిహేవియర్ ద్వారా, మాటల ద్వారా ఇతరులకు హాని కల్పించడు. అటువంటి వ్యక్తి అటువంటి వ్యక్తే నిజమైన ముస్లిం అని మహా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తెలియజేశారు. అలాగే సదా మంచి మాట చెప్పడం కూడా సదఖా. మంచి మాట – అది కూడా సదఖా కిందకు వస్తుందని మహా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సెలవిచ్చారు.
ఖురాన్ మరియు హదీసు ప్రకారం మిత భాషణ ఒక మహత్తర మానవ గుణం. మాటల ద్వారా హాని కలిగించకుండా సమాజంలో శాంతి మరియు ఐక్యతను కొనసాగించడం ప్రతి ముస్లిం యొక్క కర్తవ్యం. మంచి మాటలు వాడటం కూడా ఒక ఇబాదత్ మరియు అది మన వ్యక్తిత్వానికి మెరుగుపరుస్తుంది. అంటే బాడీ లాంగ్వేజ్ కూడా బాగుండాలి.
సారాంశం
అభిమాన సోదరులారా! ఈ విధంగా లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం తన కుమారునికి చేసిన ఉపదేశాలు దానికి వివరంగా చెప్పుకుంటూ పోతే చాలా సమయం అవసరం పడుతుంది. క్లుప్తంగా దీని యొక్క సారాంశం లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం తన కుమారునికి ఇచ్చిన ఉపదేశాలలోని సారాంశం ఐదు పదాలలో చెప్పాలంటే:
తౌహీద్ (అల్లాహ్ పట్ల నమ్మకం, విధేయత, ఆజ్ఞాపాలన)
నమాజ్ (క్రమశిక్షణ)
అఖ్లాక్ (వ్యక్తిత్వం)
సహనం (స్థిరత్వం)
వినయం (గొప్పతనం)
ఇదే జీవన విద్య. అంటే మూడు ముక్కల్లో చెప్పాలంటే:
అల్లాహ్ తో సంబంధం
కుటుంబంతో సంబంధం
సమాజంతో సంబంధం
ఇదే కదా ప్రపంచం, ప్రాపంచిక జీవితం. అంటే పూర్తి జీవితం దీంట్లో ఇమిడిపోయింది. ఈ విధంగా జీవితం గడిపితే ప్రపంచంలో, సమాజంలో, కుటుంబంలో, స్నేహితుల్లో, బంధువుల్లో అన్ని చోట్ల, అన్ని ప్రాంతాల్లో, అన్ని సమయాల్లో శాంతి ఉంటుంది, న్యాయం ఉంటుంది, భద్రత ఉంటుంది, సమానత్వం ఉంటుంది, హాయిగా జీవితం గడుపుతుంది.
అల్లాహ్ తో సంబంధం ఎలా ఉండాలి, కుటుంబంతో సంబంధం ఎలా ఉండాలి, సమాజంతో సంబంధం ఎలా ఉండాలి. ఇదే ఈ ఉపదేశాలకి సారాంశం, ఇదే జీవన విద్య.
అల్లాహ్ సుబ్ హానహు వ త’ఆలా మనందరికీ ఈ విలువలను మన కుటుంబాల్లో ఈ విధంగా అమలు చేసి జీవించే సద్బుద్ధిని అల్లాహ్ సుబ్ హానహు వ త’ఆలా మనందరికీ ప్రసాదించు గాక. లుఖ్మాన్ అలైహిస్సలాం కు ఇచ్చిన హిక్మత్ తో హిక్మత్ లో మాకు భాగం ఇవ్వు, ప్రసాదించు గాక. మన పిల్లలను సాలిహీన్లుగా చేయు గాక. మన జీవితాలను ఖురాన్ తో అలంకరించు గాక. ఆమీన్ యా రబ్బిల్ ఆలమీన్.
హజ్జ్ & ఖుర్బానీ తర్వాత | షేఖ్ రాషిద్ అల్ బిదాహ్ | షేఖ్ నసీరుద్దీన్ జామి’ఈ https://youtu.be/eHKR0eeKYjA [18 నిముషాలు]
మొదటి ఖుత్బా
الحمدُ للهِ الذي هدانا لنعمة الإسلام وكفي بها نعمة، والحمد لله أن جعلنا موحدين، لا نسجد للحجر، ولا نعبد البقر. وأشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريك له، وأشهد أن محمدا عبده ورسوله ﷺ تسليما كثيرا، أما بعدُ
మనం అల్లాహ్కు భయభక్తులు కలిగి ఉండాలి (తక్వాను అవలంబించాలి) మరియు అల్లాహ్ మనకు ఈ పుణ్యకాలాలను చేరుకునే అవకాశం కల్పించినందుకు ఆయనను ఎక్కువగా స్తుతిస్తూ, కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ ఉండాలి. ఎందుకంటే ఈ కాలాలలో మంచి కార్యాలకు అనేక రెట్లు ప్రతిఫలం లభిస్తుంది. ఇది అల్లాహ్ యొక్క అనుగ్రహం మరియు మహా వరం. అల్లాహ్ అపారమైన అనుగ్రహాలు కలవాడు.
అల్ హందులిల్లాహ్! అల్లాహ్కే సర్వ స్తోత్రాలు. ఆయన మనకు తెలిసిన ఆ తొమ్మిది (జిల్ హిజ్జా తొలి తొమ్మిది) పుణ్యదినాలను, ఆ తర్వాత లెక్కించబడే నాలుగు దినాలను (ఈదుల్ అజ్హా రోజు మరియు తష్రీక్ మూడు రోజులు) చేరుకునే అవకాశం కల్పించాడు.
అల్ హందులిల్లాహ్! అల్లాహ్కే సర్వ స్తోత్రాలు. ఆయన మనకు సహాయం చేసినందువల్ల మనం అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండగలిగాము మరియు ఆ రోజున ఆయనను ప్రార్థించగలిగాము (దుఆ చేయగలిగాము).
అల్ హందులిల్లాహ్! అల్లాహ్కే సర్వ స్తోత్రాలు. ఆయన మనకు ధనసంపదలో విశాలతను ప్రసాదించినందువల్ల మనం ఖుర్బానీ చేయగలిగాము లేదా హజ్ చేయగలిగాము.
అల్ హందులిల్లాహ్! అల్లాహ్కే సర్వ స్తోత్రాలు. ఆయన మనకు ముస్లింల రెండు పండుగలను – ఈదుల్ ఫిత్ర్ మరియు ఈదుల్ అజ్హాను – చేరుకునే (జరుపుకునే) అవకాశం ఇచ్చాడు.
అల్ హందులిల్లాహ్! అల్లాహ్కే సర్వ స్తోత్రాలు. ఆయన మనకు రమజాన్ను చేరుకునే అవకాశం కల్పించి, భద్రతతో మరియు ఆరోగ్యంతో ఉపవాసాలు పాటించే తౌఫీఖ్ ప్రసాదించాడు. అదే సమయంలో కొందరు భయభ్రాంతులతో రమజాన్ను గడిపారు; మరికొందరు అనారోగ్యం లేదా అశక్తత కారణంగా ఉపవాసం ఉండలేకపోయారు. కాబట్టి, ఓ అల్లాహ్! నీవు అనేక అనుగ్రహాలు కురిపిస్తున్నట్లే, మేము కూడా నీకు అపారమైన స్తోత్రాలు అర్పిస్తున్నాము.
అల్ హందులిల్లాహ్! ప్రతి పుణ్యకాలం కోసం కూడా అల్లాహ్కే సర్వ స్తోత్రాలు. ఎందుకంటే వాటిలో సత్కార్యాలకు అనేక రెట్లు ప్రతిఫలం లభిస్తుంది, హోదా, అంతస్తు ఉన్నతమవుతుంది. మా ప్రభువా! నీవు మాపై కరుణ చూపి మా పశ్చాత్తాపాన్ని స్వీకరించాలని కోరుకుంటున్నావు. నీవు నీ మహోన్నత గ్రంథం(నిసా 4:27)లో ఇలా ప్రకటించావు:
(وَاللهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ). అల్లాహ్ మీ పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించాలని కోరుతున్నాడు.
అల్ హందులిల్లాహ్! సుమ్మ, అల్ హందులిల్లాహ్! సుమ్మ, అల్ హందులిల్లాహ్! ఎందుకంటే ఆయన మనల్ని తౌహీద్ (ఏకదైవారాధన) మరియు సున్నత్పై జీవింపజేశాడు; తౌహీద్ మరియు సున్నత్కు ప్రాధాన్యత ఉన్న దేశంలో నివసింపజేశాడు. అందువల్ల మన మస్జిద్లలో, మన ఖబ్రస్తాన్ (స్మశానం)లో, లేదా మన హజ్ ఆచరణల్లో సమాధుల పట్ల అతిశయ గౌరవం, ఖబ్రిస్తాన్లలో నిర్మాణాలు, షిర్క్ సంబంధిత ఆచారాలు, బిద్అత్లు లేదా పక్షపాత వర్గీయత కనిపించవు.
అల్లాహు తఆలా (హజ్జ్ 22:78)లో ఇలా సెలవిచ్చాడు:
مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ ۚ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِن قَبْلُ وَفِي هَٰذَا “(ఈ ధర్మం) మీ తండ్రి ఇబ్రాహీమ్ ధర్మమే. ఆయన (అల్లాహ్) ఇంతకుముందే మీకు ‘ముస్లింలు’ అనే పేరు పెట్టాడు, మరియు ఈ (ఖుర్ఆన్)లో కూడా (అదే పేరుతో పిలిచాడు).”
అల్ హందులిల్లాహ్! హజ్ విజయవంతంగా పూర్తయినందుకు కూడా అల్లాహ్కే సర్వ స్తోత్రాలు. హజ్ ముగిసి ఒక వారం గడిచిన తర్వాత, గర్వంతో కూడిన కృతజ్ఞతతో ఇలా చెప్పవచ్చు: హజ్ యథావిధిగా విజయవంతమైంది. సామాన్య రీతిలో విజయవంతమవడమే కాదు, అల్లాహ్ అనుగ్రహంతో మరెంతో అద్భుతంగా విజయవంతమైనది.
ఎందుకంటే అల్లాహ్ తన పవిత్ర గృహానికి సేవ చేస్తూ, హజ్ నిర్వహణ కొరకు అపారమైన ధనాన్ని మరియు శ్రమను వెచ్చించే వారి కృషిని ఎన్నడూ వృథా చేయడు.
فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ “నిశ్చయంగా అల్లాహ్ సత్కార్యాలు (మేలు) చేసే వారి ప్రతిఫలాన్ని వృథా చేయడు.” (యూసుఫ్ 12:90)
అందువల్ల, అల్లాహ్ గృహానికి సేవ చేస్తూ, హాజీల సౌకర్యం మరియు భద్రత కోసం కృషి చేసే వారి శ్రమ మరియు సేవలకు అల్లాహ్ తగిన ప్రతిఫలాన్ని తప్పక ప్రసాదిస్తాడు.
ఓ విశ్వాసులారా! కరుణతో మరియు దృఢత్వంతో కూడిన చేతులు హజ్ వ్యవస్థను నిర్వహిస్తాయన్న విషయం తెలుసా?
కరుణతో కూడిన చేతుల విషయానికి వస్తే, “ఖాదిముల్ హరమైనిష్ షరీఫైన్ అతిథుల కార్యక్రమం” గురించి మీరు విన్నారా? ఈ కార్యక్రమంలో రెండువేల ఐదు వందల మంది హాజీలను ప్రత్యేక అతిథులుగా ఆహ్వానించి, వారి అవసరాలన్నింటినీ చూసుకుంటారు. అంతేకాక, వారి హద్య్ (హజ్ ఖుర్బానీ జంతువు) ఖర్చును కూడా ఖాదిముల్ హరమైనిష్ షరీఫైన్ భరిస్తారు.
అలాగే, హాజీల సేవ మరియు భద్రత కొరకు నాలుగు లక్షల మందికి పైగా సైనిక మరియు పౌర సిబ్బందిని ప్రత్యేకంగా నియమించిన విషయం మీకు తెలుసా?
మషాఇర్ (హజ్ పవిత్ర ప్రదేశాలు) మరియు ప్రవేశ కేంద్రాలలో విధులు నిర్వహిస్తున్న ఆరోగ్య శాఖ సిబ్బంది సంఖ్య యాభై రెండు వేల మందికి చేరిందని మీకు తెలుసా? వీరందరినీ హాజీల ఆరోగ్యం మరియు వైద్య సేవల కోసం ముందు నుండే ఒక నెలపాటు ప్రత్యేకంగా శిక్షణలు ఇవ్వడం జరిగినది.
హజ్ కాలంలో సుమారు మూడు వందల శస్త్రచికిత్సలు నిర్వహించబడ్డాయని మీకు తెలుసా? వాటిలో గుండెకు సంబంధించిన క్యాథెటరైజేషన్ (Catheterization) చికిత్సలు మరియు ఓపెన్-హార్ట్ శస్త్రచికిత్సలు కూడా ఉన్నాయి.
అంతేకాదు, ప్రభుత్వం -అల్లాహ్ దానికి సద్భాగ్యం ప్రసాదించుగాక- హాజీలకు సేవలను మరింత సులభతరం చేయడానికి అత్యాధునిక ఎలక్ట్రానిక్ సాంకేతికతలను వినియోగించిన విషయం మీకు తెలుసా?
రద్దీని నివారించడానికి, హజ్ బృందాల రాకపోకలను క్రమబద్ధీకరించడానికి, అనుమతి లేకుండా ప్రవేశించే వారిని గుర్తించడానికి కృత్రిమ మేధస్సు (Artificial Intelligence) ను ఉపయోగించింది. అలాగే, మందులను అత్యంత వేగంగా చేరవేయడానికి డ్రోన్లను కూడా వినియోగించింది.
మిలియన్ల సంఖ్యలో ఉన్న జనసమూహాన్ని సమర్థవంతంగా నిర్వహించడం, హాజీలను అత్యంత క్రమబద్ధంగా మరియు సాఫీగా తరలించడం వంటి అసాధారణ విజయాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ప్రపంచంలోని సుమారు 165 దేశాల నుండి వచ్చిన హాజీల ప్రశంసల ద్వారా దీనిని వినవచ్చు. వారు ఎటువంటి స్వార్థ ప్రయోజనం ఆశించకుండా ఈ ఏర్పాట్లను ప్రశంసిస్తున్నారు.
కాబట్టి, ఈ యథావిధి విజయానికి అల్లాహ్కే సర్వ స్తోత్రాలు. ప్రపంచ నలుమూలల నుండి వచ్చిన హాజీలందరూ భద్రంగా, కృతజ్ఞతతో, ప్రశంసలతో తమ తమ దేశాలకు తిరిగి వెళ్తున్నందుకు కూడా అల్లాహ్కే సర్వ స్తోత్రాలు.
ప్రపంచమంతా విమానాశ్రయాలలో, తనిఖీ కేంద్రాలలో మరియు సరిహద్దు ప్రవేశ ద్వారాలలో హాజీలకు అందించిన ఆతిథ్యం, స్వాగతం మరియు వీడ్కోలు కార్యక్రమాలకు సంబంధించిన ఆనందకర దృశ్యాలను, వీడియోలను మరియు ఇంటర్వ్యూలను చూసింది.
అవును, హజ్ విజయవంతమైంది. కాబట్టి మనం ఈ మహత్తర సౌదీ రాజ్యపు సంరక్షణలో ఉన్నందుకు సంతోషించాలి. అల్లాహ్ దాని రాజులకు అపారమైన ప్రతిఫలాన్ని ప్రసాదించుగాక. ఇస్లాం మరియు హరమైన్ షరీఫైన్ సేవల ద్వారా వారికి గౌరవాన్ని కలిగించుగాక. ఫిత్నాలను రగిలించే వారి చెడు నుండి వారిని రక్షించుగాక.
ఈ ద్వీపకల్పపు గద్ద ‘సఖ్రుల్ జజీరా Sakhrul Jazeera’, ఈ రాజ్య స్థాపకుడు, ఏకీకర్త, తౌహీద్ మరియు సున్నత్పై ఈ దేశాన్ని నిర్మించిన మలిక్ అబ్దుల్ అజీజ్ (King Abdulaziz) గారిపై అల్లాహ్ కరుణ కురిపించుగాక.
రెండవ ఖుత్బా
الحمدُ للهِ يُعطِينا، ويَشكرُ لنا إن أَعطَينا، والصلاةُ والسلامُ على هادِينَا، أما بعدُ:
ఓ మక్కా నుండి హజ్ పూర్తి చేసి తిరిగి వచ్చిన హాజీలారా! మరియు అల్లాహ్ కొరకు సమృద్ధిగా ఖుర్బానీ చేసిన వారలారా!
కృతజ్ఞతతో పాటు అల్లాహ్ స్మరణ కూడా ఉండాలి. కాబట్టి మీ ప్రభువును ఎక్కువగా స్తుతించండి, ఆయనను ఎక్కువగా స్మరించండి. ఎందుకంటే మన ప్రభువు అయిన అల్లాహ్ (బఖర 2:200)లో ఇలా సెలవిచ్చాడు:
“హజ్ క్రియలన్నింటినీ నిర్వర్తించిన తరువాత అల్లాహ్ను స్మరించండి. మీ తాతముత్తాతలను జ్ఞాపకం చేసుకున్నట్లే, ఇంకా అంతకంటే అధికంగానే అల్లాహ్ను స్మరించండి.”
ఈ ఆయత్ హజ్ చేసిన వారికీ, ఖుర్బానీ చేసిన వారికీ సాధారణంగా వర్తిస్తుంది. ఇక్కడ “مَنَاسِكَكُمْ మనాసికకుమ్” అనే పదం ద్వారా హజ్ ఆచారాలు మరియు ఖుర్బానీ రెండూ ఉద్దేశించబడ్డాయి. (తఫ్సీర్ తబరీ 4/196).
అయితే, ఖర్చు చేయడానికి సామర్థ్యం లేని వారు, అంటే: ఖుర్బానీ చేయడానికి ధనం లేనివారు, హజ్ చేయడానికి మార్గం లేదా అవకాశం లేనివారి విషయానికి వస్తే — అలాంటి వారికి కూడా అల్లాహ్ వారి సత్సంకల్పాల కారణంగా హజ్ చేసినవారికి, ఖుర్బానీ చేసినవారికి ఇచ్చే ప్రతిఫలాల వంటి ప్రతిఫలాలను ప్రసాదించాలని మనం ప్రార్థిస్తున్నాము.
ఓ విశ్వాసులారా! ఎన్నో పుణ్యకాలాలు (మవాసిముల్ ఖైరాత్) ముగిసిన తరువాత కూడా ఇలా చెప్పబడుతుంది:
జిల్ హిజ్జా తొలిదశలో మనం శ్రద్ధగా ఆరాధనలు చేయడంలో అలసత్వం చూపి ఉంటే, జుముఆ (జుమ్మా) మరియు జమాఅత్ నమాజుల కోసం ముందుగానే వెళ్లడం, నడుచుకుంటూ వెళ్లడం వంటి కార్యాలకు ఎంతో గొప్ప ప్రతిఫలం ఉంది. వాటి పుణ్యం తరచూ లభించే అవకాశమూ ఉంది. (కనుక అశ్రద్ధగా ఉండకండి).
అలాగే, అరఫా రోజున ప్రభువు తన దాసులకు అత్యంత సమీపంగా ఉండే ఆ మహోన్నత సమయంలో మనం దుఆ చేయడంలో కొరత చేసి ఉంటే, ఇంకా మన ముందు దుఆల ద్వారాలు తెరిచి ఉన్నాయి; అల్లాహ్ ప్రసాదించే అనుగ్రహం కూడా కొనసాగుతూనే ఉంది. ప్రతి జుముఆ రోజున ఒక “స్వీకరించబడే ప్రత్యేక సమయం” (సాఅతుల్ ఇస్తిజాబా) ఉంటుంది. ఆ సమయంలో ముస్లిం చేసే దుఆ అల్లాహ్ అనుగ్రహంతో స్వీకరించబడుతుంది.
ఆ సమయం గురించి ఒక అభిప్రాయం ఏమిటంటే:
مَا بَيْنَ أَنْ يَجْلِسَ الْإِمَامُ إِلَى أَنْ تُقْضَى الصَّلَاةُ “ఇమామ్ మింబర్పై కూర్చున్న సమయం నుండి జుముఆ నమాజు పూర్తయ్యే వరకు ఉన్న సమయం.” (ముస్లిం 853).
మరొక అభిప్రాయం ప్రకారం:
آخِرَ سَاعَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ
“అస్ర్ నమాజు తర్వాత సూర్యాస్తమయానికి ముందు ఉండే చివరి ఘడియ.” (అబూ దావూద్ 1048లో ప్రామాణికమైన (సహీహ్) ఆధారంతో పేర్కొనబడింది.)
కాబట్టి, ఒక పుణ్యకాలం ముగిసిపోయిందని నిరాశ చెందకుండా, అల్లాహ్ మన కోసం తెరిచి ఉంచిన ఇతర సత్కార్యాల ద్వారాలను ఉపయోగించుకోవాలి. ఆయన స్మరణ, దుఆ, జుముఆ మరియు జమాఅత్ నమాజుల ద్వారా నిరంతరం ఆయనకు చేరువ కావడానికి ప్రయత్నించాలి.
فاللهم اجعلنا منَ {الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتِ. ఫల్లాహుమ్మ జఅల్నా మినజ్ జాకిరీనల్లాహ కసీరన్ వజ్ జాకిరాత్. ఓ అల్లాహ్! నిన్ను ఎక్కువగా స్మరించే పురుషులు మరియు స్త్రీలలో మమ్మల్ని కూడా చేర్చు.
اللهم لكَ الحمدُ كالذي تقولُ وخيرًا مما نقولُ అల్లాహుమ్మ లకల్ హందు కల్లజీ తఖూలు వ ఖైరమ్ మిమ్మా నఖూల్ ఓ అల్లాహ్! నీవు నీ గురించి చెప్పుకున్న విధంగా, ఇంకా మేము చెప్పే స్తోత్రాల కంటే ఎంతో ఉత్తమమైన స్తోత్రాలన్నీ నీకే చెందుతాయి.
اللهم إنا عاجزونَ عن شُكرِكَ، فنُحيلُ إلى عِلمِكَ وفضلِكَ అల్లాహుమ్మ ఇన్నా ఆజిజూన అన్ షుక్రిక్, ఫ నుహీలు ఇలా ఇల్మిక వ ఫద్లిక్ ఓ అల్లాహ్! నీ అనుగ్రహాలకు తగిన విధంగా కృతజ్ఞతలు తెలపడానికి మేము అశక్తులము. కాబట్టి మా స్థితిని నీ జ్ఞానానికి మరియు నీ అపార కరుణకు అప్పగిస్తున్నాము.
اللَّهُمَّ وَهَبْتَنَا مَالًا، فَبَذَلْنَا مِنْهُ بِفَضْلِكَ نُسُكًا وَمَنْسَكًا అల్లాహుమ్మ వహబ్తనా మాలన్, ఫ-బజల్నా మిన్హు బిఫద్లిక నుసుకన్ వ మన్సకా ఓ అల్లాహ్! నీవు మాకు సంపదను ప్రసాదించావు. నీ అనుగ్రహంతోనే దానిలో కొంత భాగాన్ని ఖుర్బానీ మరియు ఇతర ఆరాధనా కార్యాల కోసం ఖర్చు చేయగలిగాము.
اللَّهُمَّ اكْتُبْنَا فِيمَنْ أُعْتِقَتْ رِقَابُهُمْ، وَكُفِّرَتْ خَطِيئَاتُهُمْ لِسَنَتَيْنِ. అల్లాహుమ్మక్-తుబ్నా ఫీమన్ ఉతిఖత్ రిఖాబుహుమ్, వ కుఫ్ఫిరత్ ఖతీఆతుహుమ్ లిసనతైన్ ఓ అల్లాహ్! నరకాగ్ని నుండి విముక్తి పొందిన వారిలో మమ్మల్ని చేర్చు. అలాగే రెండు సంవత్సరాల పాపాలు క్షమించబడిన వారిలో కూడా మమ్మల్ని చేర్చు.
اللَّهُمَّ احْفَظْ دِينَنَا وَبِلَادَنَا وَأَدِمْ أَمْنَنَا، وَادْحَرْ أَعْدَاءَنَا، وَأَجِبْ دُعَاءَنَا అల్లాహుమ్మహ్-ఫజ్ దీననా వ బిలాదనా వ అదిమ్ అమ్ననా, వద్-హర్ అదాఅనా, వ అజిబ్ దుఆఅనా ఓ అల్లాహ్! మా ధర్మాన్ని, మా దేశాన్ని రక్షించు. మా భద్రతను శాశ్వతంగా కొనసాగించు. మా శత్రువులను ఓడించు మరియు మా ప్రార్థనలను స్వీకరించు.
اللَّهُمَّ وَارْحَمْنَا وَوَالِدِينَا، وَهَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ అల్లాహుమ్మర్-హమ్నా వ వాలిదీనా, వ హబ్ లనా మిన్ అజ్వాజినా వ జుర్రియ్యాతినా ఖుర్రత అయూన్ ఓ అల్లాహ్! మాపై మరియు మా తల్లిదండ్రులపై కరుణ చూపు. మా భార్యాభర్తలు మరియు మా సంతానం ద్వారా మా కళ్లకు చల్లదనాన్ని, ఆనందాన్ని ప్రసాదించు.
అల్లాహుమ్మహ్-ఫజ్ వ సద్దిద్ ఇమామనా ఖాదిమల్ హరమైనిష్ షరీఫైన్, అల్ మలిక సల్మాన్ బిన్ అబ్దుల్ అజీజ్, వ వలియ్య అహ్దిహిల్ అమీన్ అల్ అమీర ముహమ్మద్ బిన్ సల్మాన్, వర్జుఖుమ్ బితానతస్ సలాహి వల్ ఫలాహ్
ఓ అల్లాహ్! రెండు పవిత్ర మస్జిద్ల సేవకుడైన కింగ్ సల్మాన్ బిన్ అబ్దుల్ అజీజ్ ఆల్ సఊద్ గారిని మరియు ఆయన విశ్వసనీయ యువరాజు ముహమ్మద్ బిన్ సల్మాన్ గారిని రక్షించి, వారికి సరైన మార్గదర్శకత్వాన్ని ప్రసాదించు. వారికి ధర్మపరులైన, యోగ్యులైన మరియు విజయాన్ని అందించే సహచరులను కల్పించు.
అల్లాహుమ్మజ్-జిహిమ్ అలా ఖిద్మతిల్ హరమైన్ వ రాహతిల్ హుజ్జాజ్, వజ్-జి జునూదనా వ మునజ్జిమిల్ హజ్జి అలా మసాఈహిమ్ మఅ దుయూఫిర్ రహ్మాన్
ఓ అల్లాహ్! హరమైన్ సేవకై మరియు హాజీల సౌకర్యార్థం కృషి చేస్తున్న వారికి ఉత్తమ ప్రతిఫలాన్ని ప్రసాదించు. అలాగే అల్లాహ్ అతిథులైన హాజీల సేవలో శ్రమిస్తున్న మా సైనికులకు మరియు హజ్ నిర్వాహకులకు కూడా తగిన ప్రతిఫలాన్ని అనుగ్రహించు.
اللهم صلِ وسلمْ على عبدِكَ ورسولِكَ محمدٍ అల్లాహుమ్మ సల్లి వ సల్లిమ్ అలా అబ్దిక వ రసూలిక ముహమ్మద్ ఓ అల్లాహ్! నీ దాసుడు మరియు నీ ప్రవక్త అయిన ముహమ్మద్ పై నీ కరుణలను, శాంతిని మరియు ఆశీర్వాదాలను కురిపించు.
Explanation of The book “Clarification and explanation of many issues related to Hajj, Umrah, and visitation in light of the Qur’an and the Sunnah“ by Shaykh Abdul-Aziz bin Abdullah bin Baz rahimahullah
సర్వ స్తోత్రాలు సకల లోకాల సృష్టికర్త అయిన అల్లాహ్ కే శోభిస్తాయి. మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం), వారి కుటుంబ సభ్యులు మరియు సహచరులందరిపై అల్లాహ్ శాంతి, శుభాలు వర్షించుగాక.
(اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَنَا وَلِشَيْخِنَا وَلِجَمِيعِ الْمُسْلِمِينَ) ఓ అల్లాహ్! మమ్మల్ని, మా షేఖ్ ను, అలాగే ముస్లింలందరినీ క్షమించు.
సుప్రసిద్ధ పండితులు ఇమామ్ అబ్దుల్ అజీజ్ ఇబ్న్ అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ బాజ్ (అల్లాహ్ వారిని కరుణించుగాక) ‘ఖురాన్, సున్నత్ల వెలుగులో హజ్, ఉమ్రా మరియు జియారత్కు సంబంధించిన పలు సమస్యల స్పష్టీకరణ మరియు వివరణ’ అనే తమ గ్రంథంలో ఈ విధంగా పేర్కొన్నారు:
షేఖ్ ఇబ్న్ బాజ్ రహిమహుల్లాహ్ గారి మాటలు :
ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) గారి సమాధిని సందర్శించేవారి కోసం కొన్ని అత్యంత ముఖ్యమైన సూచనలు:
ఆ పవిత్ర గదిని చేతులతో తుడవడం (తాకడం), ముద్దుపెట్టుకోవడం లేదా దాని చుట్టూ తవాఫ్ (ప్రదక్షిణ) చేయడం ఇస్లాంలో ఏమాత్రం అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, సజ్జనులైన సలఫ్ (ధార్మిక పూర్వీకుల) నుండి ఈ ఆచారాలకు ఎలాంటి ఆధారాలూ ఉల్లేఖించబడలేదు. ఇవి పూర్తిగా నిరోధించదగిన బిద్అత్ (మతంలో కొత్తగా సృష్టించబడిన కల్పనలు).
అదేవిధంగా, మన అవసరాలను తీర్చమని, కష్టాలను తొలగించమని, రోగాలను నయం చేయమని లేదా మరే ఇతర సహాయం కోసమైనా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం)ను వేడుకోవడం ఎవరికీ అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, ఇవన్నీ కేవలం అల్లాహ్ ను మాత్రమే కోరవలసిన విషయాలు. మరణించిన వారిని ఇలాంటివి అడగడం అనేది ‘షిర్క్’ (అల్లాహ్ కు భాగస్వాములను కల్పించడం) కిందికి వస్తుంది మరియు ఇది అల్లాహ్ ను కాదని ఇతరులను ఆరాధించడమే అవుతుంది. ఇస్లాం ధర్మం ప్రధానంగా రెండు పునాదులపై నిర్మితమై ఉంది: మొదటిది – అద్వితీయుడైన అల్లాహ్ ను తప్ప మరెవరినీ ఆరాధించకూడదు. రెండవది – అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) చూపిన మార్గంలో తప్ప మన ఇష్టానుసారం అల్లాహ్ ను ఆరాధించకూడదు. ‘అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన దేవుడు ఎవరూ లేరు మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త’ అని మనం పలికే సాక్ష్యం (కలిమా) అంతరార్థం కూడా ఇదే.
అంతేకాకుండా, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం)ను నేరుగా సిఫార్సు (షఫాఅత్) చేయమని అడగడం కూడా ఎవరికీ అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, సిఫార్సు చేసే అధికారం పూర్తిగా అల్లాహ్ ఆధీనంలోనే ఉంది, కాబట్టి దానిని కేవలం అల్లాహ్ నే వేడుకోవాలి. పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు: (قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا) “సిఫార్సు చేసే అధికారం పూర్తిగా అల్లాహ్ దే అని వారితో చెప్పు.” (అజ్-జుమర్: 44). కాబట్టి, మనం ప్రార్థించేటప్పుడు ఈ విధంగా అడగాలి: (اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ نَبِيَّكَ) ‘ఓ అల్లాహ్! నా పక్షాన సిఫార్సు చేసేందుకు నీ ప్రవక్తకు అనుమతి ప్రసాదించు.’ (اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ مَلَائِكَتَكَ وَعِبَادَكَ الْمُؤْمِنِينَ) ‘ఓ అల్లాహ్! నా కోసం సిఫార్సు చేయడానికి నీ దేవదూతలకు మరియు విశ్వాసులైన నీ దాసులకు అనుమతినివ్వు.’ (اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ أَفْرَاطِي) ‘ఓ అల్లాహ్! నా పక్షాన సిఫార్సు చేయడానికి (చిన్న వయసులోనే) మరణించిన నా పిల్లలకు అనుమతి ప్రసాదించు,’ ఇలాంటి ప్రార్థనలు (దుఆలు) మాత్రమే చేయాలి.
ఇక మరణించిన వారి విషయానికి వస్తే—వారు ప్రవక్తలైనా లేదా సామాన్యులైనా—వారి నుండి సిఫార్సును గానీ, మరే ఇతర సహాయాన్ని గానీ కోరకూడదు. ఎందుకంటే, ఇస్లాంలో ఇలాంటి ఆచారానికి ఎలాంటి ఆధారమూ లేదు. ధర్మశాసనకర్త (అల్లాహ్) ప్రత్యేకంగా మినహాయించిన కొన్ని విషయాలు తప్ప, మరణించిన వ్యక్తికి సంబంధించిన కర్మలన్నీ ఆగిపోతాయి. అబూ హురైరా (రజియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖించిన సహీహ్ ముస్లిం హదీసులో, అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ విధంగా తెలియజేశారు: (إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثٍ: صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ) “మనిషి (ఆదమ్ సంతతి) మరణించిన వెంటనే అతని కర్మలన్నీ ముగిసిపోతాయి, కేవలం మూడు విషయాలు తప్ప: 1. నిరంతర దానం (సదఖా జారియా), 2. ఇతరులకు ప్రయోజనం చేకూర్చే జ్ఞానం, 3. అతని కోసం ప్రార్థించే సత్ప్రవర్తన కలిగిన సంతానం.”
ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ద్వారా సిఫార్సు (షఫాఅత్) కోరడం అనేది కేవలం వారి జీవితకాలంలో మరియు పునరుత్థాన దినాన (ఖియామత్ రోజున) మాత్రమే అనుమతించబడింది. ఎందుకంటే ఆ సమయంలో వారు అలా చేయగల సామర్థ్యం కలిగి ఉంటారు; వారు ముందుకు వెళ్లి, కోరుకునే వ్యక్తి తరఫున తమ ప్రభువును వేడుకోగలరు. ఇక ఈ ఇహలోక జీవితం విషయానికి వస్తే, ఇలా ప్రార్థన చేయమని అడగడం కేవలం ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కే పరిమితం కాదు, ఇది ఇతరులకు కూడా వర్తిస్తుందన్న విషయం మనందరికీ తెలిసిందే. ఒక ముస్లిం తన సోదరునితో, (اشْفَعْ لِي إِلَى رَبِّي فِي كَذَا وَكَذَا) ‘ఫలానా విషయంలో నీ ప్రభువు వద్ద నా కోసం సిఫార్సు చేయి’ అని అడగడం ధర్మసమ్మతమే. దీని అసలు అర్థం: (ادْعُ اللَّهَ لِي) ‘నా కోసం అల్లాహ్ ను ప్రార్థించు’ (దుఆ చేయి) అని. కోరబడిన విషయం అల్లాహ్ అనుమతించినదైతే, అవతలి వ్యక్తి అలా ప్రార్థించడం అనుమతించబడింది. అయితే పునరుత్థాన దినాన, అల్లాహ్ అనుమతి లభిస్తే తప్ప ఎవరూ సిఫార్సు చేయలేరు. పవిత్ర ఖురాన్లో అల్లాహ్ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు: (مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ) “ఆయన అనుమతి లేకుండా ఆయన వద్ద సిఫార్సు చేయగలవాడు ఎవడు?” (అల్-బఖరా: 255).
ఇక మరణం తర్వాత స్థితి విషయానికి వస్తే, అది ఒక ప్రత్యేకమైన స్థితి (బర్జఖ్). ఆ స్థితిని మరణానికి ముందున్న వ్యక్తి భౌతిక స్థితితో గానీ, లేదా పునరుత్థాన దినాన సమాధి నుండి లేచిన తర్వాత ఉండే స్థితితో గానీ ఏమాత్రం పోల్చలేము. ఎందుకంటే, మరణించిన వారి కర్మలు నిలిచిపోతాయి మరియు వారు తమ జీవితకాలంలో సంపాదించుకున్న కర్మలకు మాత్రమే బద్దులై ఉంటారు (ధర్మశాసనకర్త మినహాయించినవి తప్ప). మృతుల నుండి సిఫార్సు (షఫాఅత్) కోరడం అనేది ధర్మశాసనకర్త (అల్లాహ్) నిర్దేశించిన ఈ మినహాయింపులలో ఎక్కడా లేదు, కాబట్టి దానిని ఆ మినహాయింపుల జాబితాలో చేర్చడం ఎంతమాత్రం అనుమతించబడదు.
ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తమ మరణం తర్వాత బర్జఖ్ (సమాధి) జీవితంలో సజీవంగా ఉన్నారనడంలో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు. ఈ జీవితం అమరవీరుల (షహీద్ ల) జీవితం కంటే ఎంతో పరిపూర్ణమైనది. అయితే, అది మరణానికి ముందున్న ఇహలోక జీవితం లాంటిది కాదు, అలాగే పునరుత్థాన దినాన ప్రసాదించబడే జీవితం లాంటిదీ కాదు. ఇది ఒక భిన్నమైన జీవితం, దీని వాస్తవికత మరియు అసలు స్వభావం కేవలం అల్లాహ్ కు మాత్రమే తెలుసు. అందుకే మనం ఇంతకుముందు ప్రస్తావించుకున్న గౌరవప్రదమైన హదీసులో ఇలా తెలుపబడింది: (مَا مِنْ أَحَدٍ يُسَلِّمُ عَلَيَّ إِلَّا رَدَّ اللَّهُ عَلَيَّ رُوحِي حَتَّى أَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ) “ఎవరైనా నాపై సలాం పంపితే, వారి సలాంకు బదులివ్వడానికి వీలుగా అల్లాహ్ నా ఆత్మను నాకు తిరిగి ప్రసాదిస్తాడు.” ఈ హదీసు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణించారని, వారి ఆత్మ వారి భౌతిక శరీరాన్ని వీడిందని స్పష్టం చేస్తోంది. కానీ, ఎవరైనా వారిపై శాంతి శుభాకాంక్షలు (సలాం) పంపినప్పుడు ఆ ఆత్మ వారికి తిరిగి ఇవ్వబడుతుంది. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణాన్ని నిర్ధారించే పవిత్ర ఖురాన్ మరియు సున్నత్ ఆధారాలు అందరికీ తెలిసినవే, మరియు ఈ విషయంపై ఇస్లామిక్ పండితులందరి ఏకాభిప్రాయం (ఇజ్మా) ఉంది.
ఏది ఏమైనప్పటికీ, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణం బర్జఖ్ లో ఆయన జీవితాన్ని (సజీవంగా ఉండటాన్ని) ఏమాత్రం కాదనలేదు. అల్లాహ్ మార్గంలో ప్రాణాలర్పించిన అమరవీరుల (షహీద్ ల) మరణం వారి బర్జఖ్ జీవితాన్ని ఎలాగైతే కాదనదో, ఇది కూడా అంతే. ఈ విషయం పవిత్ర ఖురాన్ లోని అల్లాహ్ వాక్యంలో ఇలా స్పష్టంగా పేర్కొనబడింది: (وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ) “అల్లాహ్ మార్గంలో చంపబడిన (అమరవీరులైన) వారిని మృతులుగా భావించకండి. వాస్తవానికి వారు సజీవులై, తమ ప్రభువు వద్ద జీవనోపాధి పొందుతున్నారు.” (ఆలే ఇమ్రాన్: 169). చాలా మంది ఈ విషయంలో గందరగోళానికి గురై, అల్లాహ్ ను కాదని మృతులను ఆరాధించడం వైపుకు మరియు షిర్క్ (భాగస్వామ్యం కల్పించడం) వైపుకు ఇతరులను పిలుస్తున్నందున, అవసరాన్ని బట్టి మేము దీనిపై ఇంత వివరంగా మాట్లాడాల్సి వచ్చింది. కాబట్టి, అల్లాహ్ శాసనాలకు విరుద్ధమైన ప్రతి చెడు నుండి మమ్మల్ని మరియు ముస్లింలందరినీ రక్షించమని ఆ అల్లాహ్ నే వేడుకుంటున్నాము. అసలు సత్యం అల్లాహ్ కు మాత్రమే బాగా తెలుసు.
వీరు హసన్ అల్-బన్నా అనుచరులు. వారి విధానం (మన్హజ్) గురించి గమనించవలసిన అనేక అంశాలు ఉన్నాయి, వాటిలో అతి ముఖ్యమైనవి ఈ క్రిందివి:
[1] ఇస్లాంలో అత్యంత ముఖ్యమైన విషయమైన తౌహీద్ అల్-ఇబాదహ్[1] కు వీరు ప్రాముఖ్యత ఇవ్వరు. ఇది లేకుండా ఏ వ్యక్తి ఇస్లాం కూడా చెల్లుబాటు కాదు.
[2] ప్రజలు పెద్ద షిర్క్ (బహుదేవతారాధన) చేస్తున్నప్పుడు, అల్లాహ్ను కాకుండా ఇతరులను ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు, సమాధుల చుట్టూ తవాఫ్ (ప్రదక్షిణలు) చేస్తున్నప్పుడు, సమాధులలో ఉన్న మృతులకు మొక్కులు చెల్లిస్తున్నప్పుడు మరియు వారి పేర్లతో బలులు ఇస్తున్నప్పుడు వారు మౌనంగా ఉండి ఆమోదిస్తారు.
[3] ఈ విధాన స్థాపకుడు ఒక సూఫీ. అతనికి సూఫీయిజంతో ఎంత సంబంధం ఉందంటే, అతను అబ్దుల్-వహ్హాబ్ అల్-ఖుసాఫీకి, అతని ఖుసాఫీ షాద్-లీ తరీకా (మార్గం) అనుసరించడానికి బైఅత్ (విధేయత ప్రమాణం) చేశాడు.
[4] వారిలో బిదఅత్లు (నూతన ఆచారాలు) ఉండటం మరియు వాటి ద్వారా అల్లాహ్ను ఆరాధించడం జరుగుతుంది – ఎంతవరకు అంటే, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తమ జిక్ర్ (స్మరణ) సభలకు హాజరవుతారని మరియు వారు గతంలో చేసిన పాపాలను ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) క్షమిస్తారని ఈ విధాన స్థాపకుడు అంగీకరించాడు. ఇది అతని ఈ మాటల్లో కనిపిస్తుంది:
“లోకాలకు ఏ కాంతితో అయితే ఆయన కనిపించాడో ఆ వ్యక్తిని (ప్రవక్తను) అల్లాహ్ ఆశీర్వదించుగాక, ఆయన సూర్యచంద్రులను మించిపోయాడు. ఈ హబీబ్ (అనగా ముహమ్మద్) తన ప్రియమైన వారితో సమావేశమయ్యాడు. మరియు వారు గతంలో చేసిన పాపాలన్నింటినీ క్షమించాడు.”
[5] వారు ఖిలాఫత్ (ఇస్లామిక్ పాలన) స్థాపనకు పిలుపునిస్తారు మరియు ఇది ఒక బిదఅత్ (నూతన కల్పన). ఎందుకంటే ప్రవక్తలు మరియు వారి అనుచరులకు తౌహీద్ (ఏకదైవారాధన) వైపు పిలవడం మినహా మరే బాధ్యత అప్పగించబడలేదు. అల్లాహ్ ఇలా సెలవిస్తున్నాడు: “మరియు నిశ్చయంగా మేము ప్రతి జాతిలోనూ ఒక ప్రవక్తను పంపాము, (తన ప్రజలతో ఇలా చెప్పమని): ‘అల్లాహ్ను ఆరాధించండి మరియు తాగూత్ (మిథ్యా దైవాల)కు దూరంగా ఉండండి.’” [సూరా అన్-నహ్ల్: 36]
[6] వారికి వలా మరియు బరా (విధేయత మరియు నిరాకరణ) లేకపోవడం లేదా అది చాలా బలహీనంగా ఉండటం జరుగుతుంది. సున్నీలు మరియు షియాల మధ్య సామీప్యాన్ని తీసుకురావాలన్న వారి పిలుపులో ఇది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మరియు వారి స్థాపకుడు ఇలా చెప్పినట్లు ఉటంకించబడింది: “మనం అంగీకరించే విషయాలలో ఒకరికొకరు సహకరించుకుంటాము మరియు మనం విభేదించే విషయాలలో ఒకరినొకరు క్షమించుకుంటాము.”
[7] వారు తౌహీద్ ప్రజలను మరియు సలఫీ మార్గానికి కట్టుబడి ఉన్నవారిని ద్వేషిస్తారు మరియు అసహ్యించుకుంటారు. సౌదీ రాజ్యం గురించి వారు మాట్లాడే మాటల్లో ఇది స్పష్టమవుతుంది. ఆ రాజ్యం తౌహీద్ పునాదిగా స్థాపించబడింది మరియు దాని పాఠశాలలు, విద్యాసంస్థలు మరియు విశ్వవిద్యాలయాలలో తౌహీద్ను బోధిస్తుంది. అంతేకాకుండా, జమీల్ అర్-రహ్మాన్ అల్-అఫ్ఘానీ కేవలం తౌహీద్ వైపు పిలిచినందుకు, తౌహీద్ బోధించే పాఠశాలలను కలిగి ఉన్నందుకే అతన్ని వారు చంపడంలో కూడా ఇది స్పష్టమైంది.
[8] వారు నాయకుల (పాలకుల) తప్పులను వెతుకుతారు మరియు వారి లోపాలను – అవి నిజమైనా లేదా అబద్ధమైనా – బహిర్గతం చేస్తారు. యువత దృష్టిలో నాయకులను అసహ్యులుగా చూపించడానికి మరియు వారి పట్ల యువత హృదయాల్లో ద్వేషాన్ని నింపడానికి వారు వీటిని వ్యాప్తి చేస్తారు.
[9] వారు తమను తాము ఆపాదించుకునే పార్టీ పట్ల హేయమైన పక్షపాత వైఖరిని కలిగి ఉంటారు. కాబట్టి వారు ఈ పార్టీ ఆధారంగానే స్నేహాన్ని కనబరుస్తారు మరియు ఈ పార్టీ ఆధారంగానే శత్రుత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తారు.
[10] స్థాపకుడు నిర్దేశించిన పది షరతుల ప్రకారం ఇఖ్వానీ మన్హజ్ (విధానం) కోసం పని చేయడానికి వారు తమ విధేయతా ప్రమాణాన్ని (బైఅత్) ఇస్తారు. ఇంకా ఆందోళన కలిగించే ఇతర విషయాలు కూడా ఉన్నాయి, బహుశా వాటిని తర్వాత సమయంలో చర్చించవచ్చు.
ఫుట్ నోట్స్ :
[1] అనువాదకుని గమనిక: ఇది అల్లాహ్కు చేసే ఆరాధనలో ఆయన ఏకత్వానికి (ఒక్కడే అనడానికి) సంబంధించిన తౌహీద్ వర్గం. అనగా, మనం అల్లాహ్ను మాత్రమే ఆరాధిస్తాము, మరెవరినీ ఆరాధించము అని దీని అర్థం.
షేక్ అహ్మద్ బిన్ యహ్యా అన్-నజ్మీ వ్రాసిన “జమాఅత్-ఉల్-ఇఖ్వాన్ అల్-ముస్లిమూన్” వ్యాసం యొక్క సారాంశం:
ఈ వ్యాసంలో రచయిత, హసన్ అల్-బన్నా స్థాపించిన ‘ఇఖ్వాన్ అల్-ముస్లిమూన్’ (ముస్లిం బ్రదర్హుడ్) వర్గం యొక్క విధానంలోని (మన్హజ్ లోని) ప్రధాన లోపాలను విమర్శిస్తూ పది ముఖ్యమైన అంశాలను వివరించారు. వాటి సారాంశం క్రింది విధంగా ఉంది:
తౌహీద్ పట్ల నిర్లక్ష్యం & షిర్క్ను సహించడం: ఇస్లాంలో అత్యంత ముఖ్యమైన ‘తౌహీద్ అల్-ఇబాదహ్’ (కేవలం అల్లాహ్ను మాత్రమే ఆరాధించడం)కు వీరు ప్రాముఖ్యత ఇవ్వరు. ప్రజలు సమాధులను పూజించడం, మృతులను ప్రార్థించడం వంటి మహా షిర్క్ (బహుదేవతారాధన) చేస్తున్నా మౌనంగా ఆమోదిస్తారు.
సూఫీ ప్రభావం మరియు బిదఅత్ (నూతన ఆచారాలు): ఈ వర్గ స్థాపకుడికి సూఫీలతో సంబంధాలు ఉన్నాయి. వీరు తమ జిక్ర్ సభలకు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) స్వయంగా హాజరై తమ పాపాలను క్షమిస్తారని నమ్మడం వంటి తీవ్రమైన నూతన కల్పనలకు (బిదఅత్ లకు) పాల్పడతారు.
ఖిలాఫత్ స్థాపన అనే రాజకీయ లక్ష్యం: ప్రవక్తలు ప్రజలను కేవలం తౌహీద్ వైపు మాత్రమే పిలిచారు, కానీ వీరు మాత్రం రాజకీయ అధికారం (ఖిలాఫత్) కోసం పనిచేస్తారు. రచయిత దీనిని ఒక బిదఅత్గా పేర్కొన్నారు.
‘వలా మరియు బరా’ లోపం: ఇస్లామిక్ సిద్ధాంతమైన ‘వలా మరియు బరా’ (సత్యం పట్ల విధేయత, అసత్యం పట్ల నిరాకరణ) వీరికి లేదు. మౌలిక సిద్ధాంతాలలో తేడాలున్నా సున్నీలు మరియు షియాలను ఏకం చేయడానికి వీరు ప్రయత్నిస్తారు.
తౌహీద్ అనుచరుల పట్ల ద్వేషం (సలఫీ మన్హజ్ వ్యతిరేకత): సలఫీ మార్గంలో నడిచేవారిని, తౌహీద్ను బోధించేవారిని వీరు తీవ్రంగా ద్వేషిస్తారు. తౌహీద్ను ప్రచారం చేస్తున్నాడన్న ఒకే ఒక కారణంతో జమీల్ అర్-రహ్మాన్ను చంపడం మరియు సౌదీ రాజ్యం పట్ల వారికున్న వ్యతిరేకత దీనికి ఉదాహరణలు.
పాలకులపై తిరుగుబాటు ధోరణి: ముస్లిం పాలకుల తప్పులను వెతికి పట్టుకుని, వాటిని యువతలో ప్రచారం చేసి, పాలకులపై యువత హృదయాల్లో ద్వేషాన్ని మరియు విరోధాన్ని నింపుతారు.
గుడ్డి పక్షపాతం మరియు బైఅత్ (ప్రమాణం): ఇస్లాం కంటే తమ పార్టీకే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇస్తారు. తమ పార్టీ ఆధారంగానే ఇతరులతో స్నేహం లేదా శత్రుత్వం నెరపుతారు. తమ ఇఖ్వానీ మన్హజ్ కోసం ప్రత్యేకంగా విధేయతా ప్రమాణం (బైఅత్) చేయించుకుంటారు.
ముగింపు: స్థూలంగా చెప్పాలంటే, ‘ఇఖ్వాన్ అల్-ముస్లిమూన్’ వర్గం ఇస్లాం యొక్క మూల సిద్ధాంతాలైన తౌహీద్ మరియు సున్నత్లకు బదులుగా రాజకీయ లక్ష్యాలకు, పార్టీ పక్షపాతానికి, మరియు బిదఅత్లకు ప్రాధాన్యత ఇస్తుందని షేక్ అహ్మద్ బిన్ యహ్యా అన్-నజ్మీ ఈ వ్యాసంలో స్పష్టం చేశారు.
సౌదీ అరేబియాలోని అల్-బాహా నగరంలో నివసిస్తున్న సుడాన్ సోదరులలో ఒకరు ఇలా అడుగుతున్నారు: అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్ (సున్నత్ను అనుసరించే ముస్లింల ప్రధాన సమూహం) వారు, తౌహీద్తో (ఏకదైవారాధనతో) అల్లాహ్ను ఆరాధించే వారి (ముస్లిం ఏకదైవారాధకుల) తుది గమ్యం అంతిమంగా స్వర్గం అవుతుందని చెబుతారు. అయితే, కొన్ని హదీసులలో (ప్రవక్త వచనాలలో) ఇలాంటి ఉదాహరణలు వచ్చాయి:
لا يَدْخُلُ الجَنَّةَ قَاطِعُ رَحْم “బంధుత్వాలను తెంచుకునే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు.”
మరియు:
لا يَدْخُلُ الجَنَّةَ نَمَّامٌ “కొండెములు (చాడీలు) చెప్పే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు.”
కాబట్టి, ఈ వాక్యాలను పైపైన చూస్తే అనిపిస్తున్నట్లుగా.. ఈ రెండు వర్గాలలో పడిపోయిన ముస్లిం ఏకదైవారాధకులు ఎప్పటికీ స్వర్గంలో ప్రవేశించరా? లేదా ఈ వాక్యాలను మనం ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?
షేక్ అల్-ఉసైమీన్ సమాధానం:
ఖురాన్ ఆయత్లు లేదా హదీసుల నుండి వచ్చిన ఇటువంటి హెచ్చరికలు మరియు వాటికి సంబంధించిన ఇతర వాక్యాలే ‘ఖవారిజ్‘ మరియు ‘ముతజిలా‘ వర్గాలను తప్పుదోవ పట్టించాయి. ఘోర పాపాలు చేసే వారు శాశ్వతంగా నరకాగ్నిలో ఉండిపోతారని వారు ప్రకటించడానికి కారణమయ్యాయి. ఎందుకంటే వారు ఈ సాధారణ వాక్యాలను మాత్రమే పరిగణనలోకి తీసుకుని, వీటికి భిన్నంగా కనిపించే (మరియు వీటితో పాటు కలిపి అర్థం చేసుకోవాల్సిన) ఇతర సాధారణ వాక్యాలను మర్చిపోయారు. ముస్లిం ఏకదైవారాధకులు లేదా తమ గుండెల్లో ఆవగింజంత విశ్వాసం (ఈమాన్) ఉన్నవారు కూడా శాశ్వతంగా నరకంలో ఉండిపోరు అని స్పష్టం చేసే ఆధారాలు చాలా ఉన్నాయి.
అదేవిధంగా, విశ్వాసులు (ముస్లింలు) స్వర్గంలో ప్రవేశిస్తారని ఆశలు మరియు వాగ్దానాలను తెలిపే సాధారణ వాక్యాలు, ‘ముర్జియా‘ వర్గం వారు హెచ్చరికల వాక్యాలను పూర్తిగా విస్మరించడానికి దారితీశాయి. ఒక విశ్వాసి ఎంత దుర్మార్గుడైనా లేదా పాపి అయినా సరే, అతను ఎప్పటికీ నరకాగ్నిలో ప్రవేశించడు అని వారు అన్నారు. కాబట్టి, ఈ వర్గం వారు (ముర్జియా) కేవలం ఆశలు చూపే వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు, మరియు ఆ ఇతర వర్గాల వారు (ఖవారిజ్, ముతజిలా) కేవలం హెచ్చరికల వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు.
అయితే, అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్ (సున్నత్ను అనుసరించే ముస్లింల ప్రధాన సమూహం) వారిని అల్లాహ్ ఒక మితవాద, మధ్యేమార్గం వైపు మార్గనిర్దేశం చేశాడు. వీరు ఈ రెండు రకాల ఆధారాలను (వాగ్దానాలు మరియు హెచ్చరికలను) కలిపి అర్థం చేసుకుంటారు. వారి విశ్వాసం ఏమిటంటే, ఘోర పాపం చేసిన వ్యక్తి పూర్తిగా తన ఇస్లామీయ విశ్వాసం (ఈమాన్) నుండి బయటకు వెళ్ళిపోడు. అతను శిక్షకు అర్హుడే కావచ్చు, కానీ అల్లాహ్ తన దయతో అతన్ని క్షమించి నరకంలో వేయకపోవచ్చు, లేదా బహుశా మరొకరు అతని కోసం ప్రార్థన (సిఫారసు) చేయవచ్చు, దాని ఫలితంగా అల్లాహ్ అతన్ని శిక్షించకపోవచ్చు. అతని శిక్ష ఇతర మార్గాల ద్వారా కూడా పరిహారం (క్షమాపణ) పొందవచ్చు. అయితే, అతను శిక్ష నుండి తప్పించుకోవడానికి ఎటువంటి మార్గాలు లేకపోతే, అతను చేసిన కర్మల స్థాయిని బట్టి అతనికి నరకాగ్నిలో శిక్ష పడవచ్చు, ఆ శిక్ష అనుభవించిన తరువాత అతను స్వర్గంలోకి ప్రవేశిస్తాడు. ఇదే అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్ యొక్క విధానం మరియు అవగాహన.
ఈ అవగాహన ఆధారంగా, ప్రశ్నించిన వారు పేర్కొన్న హెచ్చరికల సాధారణ హదీసులు అయిన: “బంధుత్వాలను తెంచుకునే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు,” మరియు “కొండెములు చెప్పే వాడు స్వర్గంలో ప్రవేశించడు,” అనే వాటిని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలంటే… అటువంటి వ్యక్తులు ఎలాంటి శిక్ష అనుభవించకుండా నేరుగా, పరిపూర్ణంగా స్వర్గంలో ప్రవేశించరు అని అర్థం. అల్లాహ్ క్షమాపణ లేదా మరే ఇతర పుణ్యకార్యం ఆ పాపాన్ని చెరిపివేయకపోతే, వారు (స్వర్గంలోకి ప్రవేశించడానికి) ముందు ఆ పాపానికి తగిన శిక్షను అనుభవించాల్సి వస్తుంది. కాబట్టి దీని అర్థం ఏమిటంటే, ముందుగా ఎంతో కొంత శిక్షను అనుభవించకుండా వారు పరిపూర్ణంగా స్వర్గంలో ప్రవేశించలేరు; ఈ విధమైన అవగాహన ద్వారా, (ఎలాంటి వైరుధ్యం లేకుండా) అన్ని ఆధారాలను ఒకేసారి కలిపి సరైన రీతిలో అర్థం చేసుకోవచ్చు.
—
సారాంశం:
ప్రధాన ప్రశ్న: ఏకదైవారాధకులైన ముస్లింలందరూ అంతిమంగా స్వర్గంలోకి వెళ్తారు కదా, మరి బంధుత్వాలు తెంచుకునే వారు లేదా చాడీలు చెప్పే వారు “స్వర్గంలో ప్రవేశించరు” అని చెప్పే హదీసులను ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?
అతివాదం (ఖవారిజ్ & ముతజిలా): వీరు కేవలం శిక్షల గురించి ఉన్న వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు. క్షమాపణ మరియు కరుణ గురించి ఉన్న వాక్యాలను వదిలేసి, ఘోర పాపాలు చేసే ముస్లింలు శాశ్వతంగా నరకంలోనే ఉండిపోతారని తప్పుగా నమ్మారు.
అతి సరళవాదం (ముర్జియా): వీరు కేవలం ఆశలు/వాగ్దానాల వాక్యాలను మాత్రమే తీసుకున్నారు. ముస్లింలు ఎంత ఘోర పాపం చేసినా వారు ఎప్పటికీ నరకానికి వెళ్లరని తప్పుగా భావించారు.
మధ్యేమార్గం (అహ్లె సున్నత్ వల్ జమాఅత్): వీరు వాగ్దానాలు మరియు హెచ్చరికలు రెండింటినీ కలిపి అర్థం చేసుకుంటారు. ఘోర పాపం చేసిన ముస్లిం పూర్తిగా ఇస్లాం (ఈమాన్) నుండి బయటకు వెళ్లడు. అల్లాహ్ తన దయతో వారిని క్షమించవచ్చు లేదా ఎవరి సిఫారసు ద్వారానైనా వారిని రక్షించవచ్చు.
పాపుల శిక్ష: ఒకవేళ వారికి అల్లాహ్ క్షమాపణ దక్కకపోతే, తమ పాపాలకు తగినంత శిక్షను ముందుగా నరకంలో అనుభవిస్తారు. ఆ తర్వాత అంతిమంగా వారు స్వర్గంలోకి ప్రవేశిస్తారు.
హదీసుల అసలు అర్థం: “స్వర్గంలో ప్రవేశించరు” అంటే వారు ఎలాంటి శిక్ష లేకుండా నేరుగా లేదా ప్రారంభంలోనే (పరిపూర్ణంగా) స్వర్గంలోకి వెళ్లరు అని అర్థం. వారు ఎప్పటికీ స్వర్గంలోకి వెళ్లరని దీని అర్థం కాదు.
Reflecting Over the Tahiyyāt (Tashahud) Shaykh ‘Abdurrazzāq al Badr حفظه الله https://youtu.be/Vqy0FWKrsSU [35 min]
షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్:
గౌరవనీయులైన నా ప్రియ సోదరులారా! ఈ రాత్రి మన సమావేశపు ప్రసంగానికి నేను ‘అత్తహియ్యాత్ (తషహ్హుద్) – ఒక లోతైన పరిశీలన’ అని పేరు పెట్టాను.
ఒక ముస్లిం తన నమాజులో ఖియామ్ (నిలబడటం), రుకూ (వంగడం) మరియు సజ్దాలు చేసిన తరువాత, నమాజు ముగింపు దశలో సమస్త లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్ ఎదుట అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో కూర్చుంటాడు. ఆ గొప్ప స్థితిలో కూర్చుని చదివే ప్రార్థననే ‘తహియ్యాత్’ అంటారు. ఆ కూర్చోవడాన్ని అతను ‘అత్తహియ్యాతు లిల్లాహి…’ అనే వాక్యంతో ప్రారంభించి దాని చివరి వరకు చదువుతాడు.
ఈరోజు ‘అత్తహియ్యాత్’ గురించి నేను మీతో పంచుకోబోయే విషయాలు మీకు ఏదో కొత్తగా బోధించాలన్న ఉద్దేశ్యంతో చెబుతున్నవి కావు; కేవలం ఒక మంచి విషయాన్ని మీకు గుర్తుచేయాలన్న (రిమైండర్) ఉద్దేశ్యంతో మాత్రమే చెబుతున్నాను.
నేను ఇక్కడ ఒక ఉపాధ్యాయుడిలా కాకుండా, కేవలం ఒక గుర్తుచేసేవాడిగా ఉంటూ… ముందుగా నాకై నేను గుర్తుచేసుకుంటూ, ఆ తర్వాత వింటున్న నా సోదరులందరికీ ఈ విషయాలను గుర్తుచేస్తున్నాను. అల్లాహ్ మనందరినీ ఆశీర్వదించుగాక! సకల సత్కార్యాలలో అల్లాహ్ మనకు సాఫల్యాన్ని (విజయాన్ని), సన్మార్గాన్ని ప్రసాదించాలని నేను హృదయపూర్వకంగా వేడుకుంటున్నాను.
సహీహైన్లో అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ మస్ఊద్ (రదియల్లాహు అన్హు) హదీసులో ఇలా ఉంది, ఆయన అన్నారు:
“మేము దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వెనుక నమాజు చేస్తున్నప్పుడు ఇలా అనేవాళ్ళము: ‘ఆయన దాసుల తరపున అల్లాహ్కు శాంతి కలుగుగాక, జిబ్రీల్ మరియు మీకాయీల్పై శాంతి కలుగుగాక, ఫలానా ఫలానా వ్యక్తులపై శాంతి కలుగుగాక.’
అప్పుడు దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: “మీరు ‘అల్లాహ్కు శాంతి కలుగుగాక’ అని అనకండి, ఎందుకంటే అల్లాహ్ స్వయంగా ‘అస్-సలామ్’ (శాంతికి మూలం / శాంతి ప్రదాత). దానికి బదులుగా మీరు ఇలా చదవండి:
‘అత్-తహియ్యాతు లిల్లాహి వస్-సలవాతు వత్-తయ్యిబాత్, అస్సలాము అలైక అయ్యుహన్-నబియ్యు వ రహ్మతుల్లాహి వ బరకాతుహు, అస్సలాము అలైనా వ అలా ఇబాదిల్లాహిస్-సాలిహీన్’
(అర్థం: సకల మౌఖిక, శారీరక, ఆర్థిక ఆరాధనలు మరియు పవిత్రమైన మాటలన్నీ అల్లాహ్కే చెందినవి. ఓ ప్రవక్తా! మీపై శాంతి, అల్లాహ్ కారుణ్యం మరియు ఆయన శుభాలు కురియుగాక. మాపై మరియు అల్లాహ్ యొక్క సజ్జనులైన (పుణ్యాత్ములైన) దాసులందరిపై శాంతి కలుగుగాక).
ఎందుకంటే, మీరు ఇలా అన్నప్పుడు, ఆకాశంలో మరియు భూమిపై ఉన్న అల్లాహ్ యొక్క ప్రతి పుణ్యాత్ముడైన దాసుడికి అది (ఈ శాంతివచనం) చేరుతుంది.
(తరువాత ఇలా చదవండి): ‘అష్-హదు అల్-లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహు, వ అష్-హదు అన్న ముహమ్మదన్ అబ్దుహు వ రసూలుహు’ (అర్థం: అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన వారు మరెవరూ లేరని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను, మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఆయన దాసుడు, సందేశహరుడు (ప్రవక్త) అని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను).”
ప్రవక్త ﷺ తన ఉమ్మత్ (సమాజం)కి నేర్పించిన ఈ గొప్ప తహియ్యాత్ను పేర్కొనడంలో ఇది ఒక అద్భుతమైన హదీసు. దీని నుండి మనం ఒక ముఖ్యమైన ప్రయోజనాన్ని పొందుతాము.
సకల లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్ కే సర్వ స్తోత్రాలు. అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన వేరొక ఆరాధ్య దేవుడు లేడని, ఆయన ఒక్కడేనని మరియు ఆయనకు భాగస్వాములు ఎవరూ లేరని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను. అలాగే ముహమ్మద్ ﷺ ఆయన దాసుడు మరియు సందేశహరుడు (ప్రవక్త) అని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను. అల్లాహ్ యొక్క శాంతి మరియు శుభాలు ఆయన పై, ఆయన కుటుంబం పై మరియు ఆయన సహచరులందరి పై ఉండుగాక.
అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ మస్ఊద్ (రజియల్లాహు అన్హు) గారి కథనం ప్రకారం, అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు:
“ఎవరికైనా ఎప్పుడైనా కష్టం లేదా విచారం కలిగి, వారు ఇలా ప్రార్థిస్తే:
ఓ అల్లాహ్! నిశ్చయంగా నేను నీ దాసుడిని, నీ దాసుడి కుమారుడిని, నీ దాసురాలి పుత్రుడను, నా నొసలు, ముంగురులు నీ చేతిలో ఉన్నాయి. నీ ఆజ్ఞ నాలో కొనసాగుతున్నది నా కొరకై నీ తీర్పు న్యాయసమ్మతమైనది నీ నామములన్నింటితో, వేటినైతే నీవు నీ కొరకు పెట్టుకున్నావో, లేదా నీ గ్రంథంలో అవతరింపజేసావో, లేదా నీ సృష్టిలో ఎవరికైనా తెలిపావో లేదా నీ అగోచర జ్ఞానంలోనే ఉంచాలని నిశ్చయంచుకున్నావో నామములన్నింటితో నిన్ను అడుగుచున్నాను – ఖుర్ఆన్ ను నా మనసుకు వసంతముగా, హృదయానికి కాంతిగా, నా మనోవేదనను దూరం చేసే దానిగా, నా దుఃఖాన్ని దూరం చేసేదిగా చేయమని వేడుచున్నాను – అని వేడుకుంటే అల్లాహ్ అతని కష్టాన్ని మరియు విచారాన్ని తొలగించి వాటి స్థానంలో సంతోషాన్ని ప్రసాదించకుండా ఉండడు.”
అప్పుడు ఇలా అడగబడింది: ఓ అల్లాహ్ ప్రవక్తా, మనం దానిని నేర్చుకోకూడదా? ఆయన ఇలా అన్నారు:
«بَلَى، يَنْبَغِي لِمَنْ سَمِعَهَا أَنْ يَتَعَلَّمَهَا» “అవును, దానిని విన్న ప్రతి ఒక్కరూ తప్పక నేర్చుకోవాలి.” (అహ్మద్)
హృదయ ప్రశాంతత యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు అర్థం
నిశ్చయంగా, హృదయ ప్రశాంతత (انشراح الصدر – ఇన్షిరాహ్ అస్-సదర్) మరియు కష్టాలు, విచారాల నుండి విముక్తి పొందడం అనేది చాలా గొప్ప సాధన, ఉన్నతమైన లక్ష్యం మరియు ఇది సకల లోకాల ప్రభువు నుండి లభించే గొప్ప వరం. హృదయ ప్రశాంతత (ఇన్షిరాహ్ అస్-సదర్) అంటే దానిలోని సౌకర్యం మరియు నిశ్చలత్వం. అంతేకాకుండా, దాని నుండి ఆందోళన మరియు కష్టాలు తొలగిపోవడం, ఉన్నతమైన మరియు స్వచ్ఛమైన జీవితంలో సంతోషంగా ఉండటం.
అల్లాహ్ తన దాసుడికి దీనిని ప్రసాదిస్తే, ఆయన అతని హృదయాన్ని తెరుస్తాడు, అతని వ్యవహారాలను సులభతరం చేస్తాడు మరియు అతని నుండి కష్టాలను, బాధలను తొలగిస్తాడు. అప్పుడు అతను ఇహలోక మరియు మతపరమైన ప్రయోజనాలను పొందుతాడు. అతను తన లక్ష్యాలను కూడా చేరుకుంటాడు. ఆరాధనలు మరియు విధేయత క్రియలు అతనికి సులభతరం చేయబడతాయి. అతను తన వ్యవహారాలన్నింటినీ చక్కబెట్టుకోగలుగుతాడు.
అదే సమయంలో, అధికమైన కష్టాలు మరియు బాధల వల్ల అతని హృదయం కుంచించుకుపోతే, ఆ దాసుడికి లభించవలసిన అనేక ప్రయోజనాలకు ఆటంకం కలుగుతుంది. కాబట్టి అతను ఏ పనినీ ఫలప్రదంగా చేయలేడు. ధర్మబద్ధమైన మార్గంలోకి ప్రవేశించే బలం అతనికి ఉండదు. బదులుగా, అతను ఒక రకమైన కష్టం నుండి మరొక దానికి మరియు ఒక రకమైన దుఃఖం నుండి మరొక దానికి వెళ్తూ ఉంటాడు.
కాబట్టి, దాసుడు తన లక్ష్యాలను చేరుకోవడానికి మరియు తనకు ప్రయోజనకరమైన వాటిని పొందడానికి హృదయ ప్రశాంతత అనేది అత్యంత గొప్ప సహాయకం.
ప్రవక్తలు కోరుకున్న దైవిక వరం
అందువల్ల, ఇస్లాం వైపు పిలవడానికి మరియు అతని అక్రమాల గురించి హెచ్చరించడానికి దుర్మార్గుడైన ఫిరౌన్ వద్దకు వెళ్ళమని అల్లాహ్ తన ప్రవక్త మూసాకు ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, మూసా అల్లాహ్ వైపు మళ్లి ఇలా ప్రార్థించారు:
“నా ప్రభువా, నా హృదయాన్ని ప్రశాంతపరచు. నా పనిని సులభతరం చేయి…” (తాహా: 25-26).
మరియు అల్లాహ్ తన దాసుడు, సందేశహరుడు మరియు ఎంపిక చేయబడిన ముహమ్మద్ ﷺ పై తన అనుగ్రహాలను కురిపిస్తూ ఇలా అన్నాడు:
أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ
“మేము నీ హృదయాన్ని ప్రశాంతంగా ఉంచలేదా…” (అష్-షర్హ్:1).
దీని అర్థం, ఇది అల్లాహ్ మీకు ప్రసాదించిన దైవిక వరం మరియు బహుమతి.
కాబట్టి హృదయ ప్రశాంతత అనేది మార్గదర్శకత్వానికి (హిదాయత్) అత్యంత గొప్ప సాధనాలలో ఒకటి. మరియు దాని సంకోచం (ఇరుకుగా మారడం) అనేది దారి తప్పడానికి గల కారణాలలో ఒకటి. హృదయ ప్రశాంతత అనేది అత్యున్నత ఆశీర్వాదాలలో ఒకటి అయినట్లే, దాని సంకోచం అనేది అత్యంత దారుణమైన శిక్షలలో ఒకటి.
హృదయ ప్రశాంతతను పొందడానికి పునాదులు
ఈ ధర్మానికి ప్రాధాన్యతనిచ్చి, దానిని నెలకొల్పడం ద్వారా తప్ప ఈ గొప్ప లక్ష్యాన్ని సాధించడం సాధ్యం కాదు. కాబట్టి దాసుడు ఈ మతాన్ని ఆచరించడంలో మరియు దానిలోని విషయాలకు కట్టుబడి ఉండటంలో ఎంత శ్రద్ధ చూపిస్తాడో, అతని హృదయంలోని ప్రశాంతత యొక్క వాటా కూడా దానికి అనుగుణంగానే ఉంటుంది.
కాబట్టి, ఒకరి హృదయాన్ని ప్రశాంతంగా ఉంచేలా చేసే అన్ని మార్గాలను రెండు విషయాలుగా సంగ్రహించడం సాధ్యమవుతుంది. ఒకటి మరొకదాని యొక్క పర్యవసానం. మొదటి విషయం ఏమిటంటే, అల్లాహ్ యొక్క సహాయం మరియు అనుగ్రహం ద్వారా తప్ప హృదయ ప్రశాంతత లభించదు. రెండవ విషయం ఏమిటంటే, అల్లాహ్ నుండి వచ్చే ఈ ఆశీర్వాదం మరియు బహుమతి ఆయనకు విధేయత చూపడం మరియు ఆయన చట్టానికి (షరియత్) కట్టుబడి ఉండటం ద్వారా తప్ప మరొక విధంగా రాదు. కాబట్టి ఈ రెండు విషయాలే ఈ వ్యవహారానికి పునాదులు.
అందువల్ల, హృదయాలు అల్లాహ్ చేతుల్లోనే ఉన్నాయి, ఆయన వాటిని తాను కోరుకున్నట్లుగా తిప్పుతాడు మరియు అవి ఆయన ఆధీనంలో ఉన్నాయి. కాబట్టి అల్లాహ్ ఏమి కోరుకుంటే అది జరుగుతుంది మరియు ఆయన కోరుకోనిది జరగదు. సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:
“అల్లాహ్ ఎవరికైతే మార్గదర్శకత్వం చేయాలని కోరుకుంటాడో, ఆయన వారి హృదయాన్ని ఇస్లాం కోసం తెరుస్తాడు. మరియు ఎవరినైతే ఆయన దారితప్పేలా చేయాలని కోరుకుంటాడో, ఆయన వారి హృదయాన్ని మూసివేసి, ఆకాశంలోకి ఎక్కుతున్నట్లుగా ఇరుకుగా (సంకోచంగా) చేస్తాడు. విశ్వసించని వారి పై అల్లాహ్ ఆ విధంగా కోపాన్ని (శిక్షను) విధిస్తాడు.” (అల్-అన్ఆమ్: 125).
“అల్లాహ్ ఎవరి హృదయాన్నైతే ఇస్లాం కోసం తెరిచాడో, తద్వారా అతను తన ప్రభువు నుండి ఒక వెలుగులో ఉన్నాడో (అతను అవిశ్వాసి లాంటివాడా)? కాబట్టి అల్లాహ్ స్మరణ పట్ల తమ హృదయాలను కఠినం చేసుకున్న వారికి వినాశనం తప్పదు! వారు స్పష్టమైన మార్గభ్రష్టత్వంలో ఉన్నారు!” (అజ్-జుమర్: 22).
కాబట్టి హృదయ ప్రశాంతత అనేది అల్లాహ్ తౌఫీఖ్ (దయ)తో మాత్రమే లభిస్తుంది. అందువల్ల, దానిని ఆయన నుండి మాత్రమే, ఆయన చట్టం మరియు దైవవాణి (వహీ) మార్గంలో వెతకాలి. కాబట్టి విశ్వాసి తన హృదయం ప్రశాంతంగా ఉండాలని, తన వ్యవహారాలు సులభతరం కావాలని, మరియు ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో అల్లాహ్ యొక్క సంతోషకరమైన దాసులలో తనను కూడా రాయాలని అల్లాహ్ ను చిత్తశుద్ధితో ప్రార్థిస్తూ మరియు శరణు వేడుకుంటూ కృషి చేస్తాడు. మరియు విశ్వాసి తన ప్రార్థనతో పాటుగా, ఈ ఉన్నతమైన మరియు గొప్ప లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి దారితీసే మార్గాలను అవలంబించడానికి కూడా కృషి చేస్తాడు.
ప్రశాంతమైన హృదయం యొక్క సంకేతాలు
హృదయ ప్రశాంతత అనేది విశ్వాసికి స్పష్టమైన సంకేతాలను కలిగి ఉంటుంది. కాబట్టి దాని ఫలితం ఈ లోకంలోనూ మరియు పరలోకంలోనూ ప్రశంసించబడుతుంది. మరియు అవి మూడు వ్యవహారాలుగా సంగ్రహించబడ్డాయి:
మొదటిది, అతను శాశ్వతమైన నివాసం (పరలోకం) పట్ల భక్తి శ్రద్ధలు కలిగి ఉంటాడు.
రెండవది, అతను తాత్కాలిక నివాసం (ఇహలోకం) పట్ల విముఖత చూపుతాడు.
మూడవది, అతను మరణానికి మరియు ఆ తర్వాత వచ్చే దానికి సన్నద్ధమవుతాడు.
కాబట్టి దాసుని హృదయంలో ఈ మూడు లక్షణాలు ఉన్నట్లయితే, అతని హృదయం ప్రశాంతంగా మరియు నెమ్మదిగా ఉందనడానికి ఇదే నిదర్శనం.
ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ ఇలా అన్నారు: మరియు దాని సంకేతాలు: హృదయ ప్రశాంతత అనేది ఈమాన్ (విశ్వాసం) యొక్క స్థానాల నుండి, అల్లాహ్ ఆదేశాల పట్ల దాని విశాలత మరియు ప్రశాంతత నుండి, ఆయన స్మరణ వైపు మళ్లడం, ఆయన ప్రేమ, ఆయనను కలుసుకోవాలనే ఆనందం మరియు భ్రమతో కూడిన ఈ లోకం పట్ల విముఖత చూపడం నుండి ఉద్భవిస్తుంది. ఒక ప్రసిద్ధ ఉల్లేఖనంలో ఇలా చెప్పబడింది: హృదయంలోకి కాంతి ప్రవేశిస్తే, అది విశాలంగా మరియు ప్రశాంతంగా మారుతుంది. దీనికి సంకేతాలు ఏమిటి? అని అడగబడింది. దానికి ఆయన: భ్రమ కలిగించే ఈ లోకం పట్ల విముఖత చూపడం, శాశ్వత నివాసం వైపు మళ్లడం మరియు మరణం రాకముందే దానికి సన్నద్ధమవ్వడం అని చెప్పారు.
మొదటి మార్గం: తౌహీద్ మరియు అల్లాహ్ పట్ల చిత్తశుద్ధి
మరియు దాసుడు హృదయ ప్రశాంతతను పొందేందుకు గొప్ప మార్గాలు ఉన్నాయి. కింది వాటిలో, నేను అత్యంత ముఖ్యమైనవి పేర్కొంటాను.
మొదటిది అల్లాహ్ యొక్క తౌహీద్ మరియు ధర్మాన్ని ఆయన కోసమే చిత్తశుద్ధితో పాటించడం. అల్లాహ్ యొక్క తౌహీద్ మరియు ఆయన కొరకే ధర్మాన్ని నిష్కల్మషంగా పాటించడం అనేది హృదయ ప్రశాంతతను పొందడంలో అత్యంత గొప్ప సాధనంగా పరిగణించబడుతుంది. అల్లాహ్ సృష్టిని సృష్టించడానికి మరియు దానిని ఉనికిలోకి తీసుకురావడానికి కారణం కూడా ఇదే. సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:
“మరియు నేను (అల్లాహ్) జిన్నులను మరియు మానవులను కేవలం వారు నన్ను (మాత్రమే) ఆరాధించడానికే సృష్టించాను” (అజ్-జారియాత్: 56).
దాసుడు తన తౌహీద్ను ఎంత ఎక్కువగా స్థాపిస్తాడో, దాని పట్ల శ్రద్ధ చూపుతాడో, దాని హక్కులు మరియు బాధ్యతలను కాపాడతాడో, మరియు దానిని చెల్లుబాటు కాకుండా చేసి లోపభూయిష్టంగా మార్చే విషయాలకు దూరంగా ఉంటాడో, అతని హృదయం అంత ఎక్కువగా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది, అతని ఆత్మ అంత నెమ్మదిగా ఉంటుంది మరియు ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో అతని ఆనందం అంత గొప్పగా ఉంటుంది.
రెండవ మార్గం: ఈమాన్ (విశ్వాసం) యొక్క వెలుగు
రెండవది అల్లాహ్ తన దాసుని హృదయం పై ప్రసరింపజేసే కాంతి. సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:
“అల్లాహ్ ఎవరి హృదయాన్నైతే ఇస్లాం కోసం తెరిచాడో, తద్వారా అతను తన ప్రభువు నుండి ఒక వెలుగులో ఉన్నాడో (అతను అవిశ్వాసి లాంటివాడా)?” (అజ్-జుమర్: 22).
దీని అర్థం, అల్లాహ్ తన దయ మరియు అనుగ్రహం ద్వారా అతనికి ప్రసాదించిన కాంతిలో అతను ఉన్నాడు.
మరియు ఈ కాంతి ఈమాన్ (విశ్వాసం) యొక్క కాంతి. నిశ్చయంగా ఇది హృదయాన్ని ప్రశాంతపరుస్తుంది, దానిని విశాలంగా మరియు సంతోషంగా మారుస్తుంది. ఒకవేళ దాసుని హృదయం నుండి ఈ కాంతి లోపిస్తే, అది సంకోచించి, వేదనకు గురవుతుంది. మరియు అది అత్యంత ఇరుకైన మరియు అత్యంత కష్టతరమైన జైలులా మారుతుంది. కాబట్టి దాసుని హృదయంలోని ప్రశాంతత యొక్క వాటా ఈ కాంతిలో అతనికి ఉన్న వాటాకు అనుగుణంగా ఉంటుంది.
అల్-హాఫిజ్ ఇబ్న్ రజబ్ ఇలా అన్నారు: ఈమాన్ (విశ్వాసం) యొక్క కాంతి ఏ హృదయంలోకి అయితే ప్రవేశిస్తుందో అది ప్రశాంతంగా మరియు విశాలంగా మారుతుంది. మరియు అది సత్యం నివసించే, భరోసా పొందే మరియు దానిని అంగీకరించే ప్రదేశంగా మారుతుంది. మరియు అది అసత్యం నుండి పారిపోతుంది, దానిని అసహ్యించుకుంటుంది మరియు దానిని అంగీకరించదు.
మూడవ మార్గం: ప్రయోజనకరమైన జ్ఞానాన్ని పొందడం
మూడవది ప్రయోజనకరమైన జ్ఞానాన్ని పొందడం. అల్లాహ్ గ్రంథం మరియు ఆయన ప్రవక్త ﷺ సున్నత్ ఆధారంగా దాసుడు ధర్మబద్ధమైన జ్ఞానాన్ని ఎంతగా పొందుతాడో, అతని హృదయం అంతగా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది మరియు అతని స్థితి అంతగా సరిదిద్దబడుతుంది. జ్ఞానంలో దాసునికి ఉన్నత స్థానం మరియు ఆనందం ఉన్నాయి మరియు అందులో ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో అతని విజయం దాగి ఉంది. మరియు ఇది అతని మార్గంలో ఒక కాంతి లాంటిది కూడా.
“మీలో విశ్వసించిన వారి మరియు జ్ఞానం ప్రసాదించబడిన వారి అంతస్తులను అల్లాహ్ పెంచుతాడు.” (అల్-ముజాదిలహ్: 11).
అదనంగా, ఇది జ్ఞానార్జన చేసే విద్యార్థి నివసించే స్వర్గం, పండ్లతో నిండిన వికసించే ఉద్యానవనం, అక్కడ అతను ఆనందం, సాన్నిహిత్యం, సౌకర్యం మరియు సంతోషాన్ని కనుగొంటాడు. మరియు అందులో అతను రుచికరమైన పండ్లను మరియు వివిధ రకాల పూలను కోసుకుంటాడు.
నాలుగవ మార్గం: అల్లాహ్ వైపు మళ్లడం మరియు ఆరాధనలో నిమగ్నమవ్వడం
నాలుగవది అల్లాహ్ వైపు మళ్లడం, ఆయనకు భక్తితో ఉండటం మరియు ఆయన విధేయత మరియు ఆరాధనలో ఆనందాన్ని పొందడం. నిశ్చయంగా, విధేయత మరియు ఆరాధన క్రియలు హృదయాలకు ఓదార్పు, ఆత్మలకు సాన్నిహిత్యం, కళ్ళకు చలువ మరియు హృదయాలకు సంతోషం.
ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ ఇలా అన్నారు: హృదయపూర్వకంగా అల్లాహ్ వైపు మళ్లడం మరియు ఆయనను ప్రేమించడం, ఆయనకు భక్తితో ఉండటం మరియు ఆయన ఆరాధనలో ఆనందాన్ని పొందడం కంటే మరేదీ హృదయానికి ఎక్కువ ప్రశాంతతను తీసుకురాదు. ఏ స్థాయి వరకు అంటే, కొన్నిసార్లు అతను ఇలా అనేవాడు: ఒకవేళ నేను స్వర్గంలో ఉండి, అది కూడా ఇలాగే ఉంటే, అప్పుడు నేను మంచి జీవితాన్ని గడుపుతున్నట్లే.
దీనికి ఒక ఉదాహరణ నమాజు (ప్రార్థన). అది విశ్వాసి హృదయానికి తీసుకువచ్చే ఓదార్పు, మానసిక శాంతి, ప్రశాంతత. ప్రవక్త ﷺ ఏ స్థాయికి చెప్పారంటే:
«قُمْ يَا بِلَالُ فَأَرِحْنَا بِالصَّلَاةِ» “ఓ బిలాల్, నిలబడి నమాజుతో మాకు ప్రశాంతతను (ఉపశమనాన్ని) కలిగించు.”
ఐదవ మార్గం: ఎల్లప్పుడూ అల్లాహ్ ను స్మరించడం (జిక్ర్)
ఐదవది ఎల్లప్పుడూ అల్లాహ్ ను స్మరించడం (జిక్ర్). నిశ్చయంగా దాసుడు ఎల్లప్పుడూ అల్లాహ్ ను స్మరించడం అనేది ప్రశాంతమైన హృదయాన్ని, ఆత్మ యొక్క ఓదార్పును పొందడంలో మరియు కష్టాలు, విచారాలను తొలగించుకోవడంలో అత్యంత గొప్ప మార్గాలలో ఒకటి. బదులుగా, అల్లాహ్ ను స్మరించడం మరియు ఆయనను చిత్తశుద్ధితో శరణు వేడుకోవడం ద్వారా తప్ప ఎలాంటి పరీక్ష లేదా కష్టమైనా తొలగిపోదు.
“విశ్వసించిన వారు, మరియు అల్లాహ్ స్మరణతో ఎవరి హృదయాలైతే ప్రశాంతత పొందుతాయో, (వారే సన్మార్గంలో ఉన్నారు). నిశ్చయంగా, అల్లాహ్ స్మరణతోనే హృదయాలకు ప్రశాంతత లభిస్తుంది.” (అర్-రాద్: 28).
అల్లాహ్ ను స్మరించడం అనేది అందులో నిమగ్నమైన వారికి ఓదార్పు మరియు మానసిక శాంతి. మరియు ఇది తీర్పు దినాన వ్యక్తి పొందే సమృద్ధి మరియు రెట్టింపు ప్రతిఫలం. మరియు దానికి ప్రతిఫలంగా అతనికి లభించేది ప్రశంసనీయమైనది మరియు ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో దాసుడు పొందే అనేక ప్రయోజనాలు అందులో ఉన్నాయి. బదులుగా, ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో ప్రతి రకమైన మేలు, సంతోషం, సాన్నిహిత్యం, సౌకర్యం మరియు ప్రశాంతత అనేది అల్లాహ్ ﷻ స్మరణను స్థాపించడం పైనే ఆధారపడి ఉంటుంది.
ఆరవ మార్గం: అల్లాహ్ దాసుల పట్ల దయతో (ఉపకారం చేస్తూ) ఉండటం
ఆరవది అల్లాహ్ దాసుల పట్ల దయతో (ఉపకారం చేస్తూ) ఉండటం. అల్లాహ్ సర్వోన్నతుడు ఇలా అన్నాడు:
సృష్టి పట్ల దయతో ఉండటం అనేది తన హోదా, సంపద, సలహా ఇవ్వడం ద్వారా మరియు ఇతర వివిధ రకాల సహాయాల ద్వారా కనిపించే మరియు కనిపించని అనేక మార్గాల్లో చేయవచ్చు.
నిశ్చయంగా, అల్లాహ్ తన దాసుల పట్ల దయతో ఉండే దాసునికి అతని హృదయంలో ప్రశాంతతను బహుమతిగా ఇస్తాడు, ఆయన అతని వ్యవహారాలను సులభతరం చేస్తాడు మరియు అతనికి మంచి ముగింపును ఇస్తాడు. ప్రవక్త ﷺ ఇలా అన్నారు:
“ఈ ఇహలోకంలో ఎవరైతే ఒక విశ్వాసి కష్టాన్ని తొలగిస్తారో, తీర్పు దినాన అల్లాహ్ అతని కష్టాన్ని తొలగిస్తాడు. ఈ ఇహలోకంలో ఎవరైతే ఒక విశ్వాసికి సులభతరం చేస్తారో, పరలోకంలో అల్లాహ్ అతనికి సులభతరం చేస్తాడు. ఎవరైతే ఒక ముస్లిం లోపాలను కప్పిపుచ్చుతాడో, ఈ ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో అల్లాహ్ అతని లోపాలను కప్పిపుచ్చుతాడు. దాసుడు తన సోదరుని సహాయంలో ఉన్నంత వరకు అల్లాహ్ తన దాసుని సహాయంలో ఉంటాడు.”
ఏడవ మార్గం: హృదయ రోగాలకు దూరంగా ఉండటం
ఏడవది హృదయ రోగాలు మరియు రుగ్మతల నుండి దూరంగా ఉండటం, మరియు ఇవి చాలా ఉన్నాయి. మరియు శరీరాలు అనారోగ్యానికి గురైనట్లే హృదయాలు కూడా అనారోగ్యానికి గురవుతాయి. కానీ హృదయ వ్యాధులు వ్యక్తి పై విపరీతమైన ప్రభావాన్ని చూపుతాయి, అసూయ, ద్వేషం, పగ మరియు హృదయ సంబంధిత వ్యాధుల వంటివి.
నిశ్చయంగా ఈ నిందించదగిన లక్షణాలు మరియు సిగ్గుచేటు వ్యాధులు హృదయాలలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అవి హృదయాలను నాశనం చేస్తాయి. మరియు అవి ఛాతీలలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అవి వాటిని చీకటిగా చేస్తాయి మరియు ఫలితంగా, అది వ్యక్తి యొక్క హృదయాన్ని ఇరుకుగా చేస్తుంది మరియు అది చెడు పర్యవసానాలతో కూడిన దయనీయ స్థితిలో అతనిని ఉంచుతుంది. ఈ వ్యాధుల నుండి విముక్తి పొంది, దానికి విరుద్ధంగా నమ్మకం, విధేయత, నిజాయితీ మరియు నిస్వార్థం వంటి వాటితో హృదయాన్ని నింపుకునే వ్యక్తి విషయానికొస్తే, ఈ వ్యవహారాలు హృదయం ప్రశాంతంగా మరియు సౌకర్యవంతమైన స్థితిలో ఉండేలా చేస్తాయి మరియు అతని ఆత్మ నెమ్మదిస్తుంది.
ఎనిమిదవ మార్గం: అతిగా వ్యవహరించడాన్ని (అనవసర విషయాలను) వదిలివేయడం
ఎనిమిదవది అతిగా వ్యవహరించడాన్ని వదిలివేయడం. కాబట్టి హృదయ ప్రశాంతతకు గల మార్గాలలో అతిగా మాట్లాడకుండా నాలుకను కాపాడుకోవడం, అతిగా వినకుండా చెవులను కాపాడుకోవడం మరియు అతిగా చూడకుండా కళ్లను కాపాడుకోవడం వంటివి ఉన్నాయి. నిశ్చయంగా, ఇహపరలోకాలలో తన ఆనందానికి, విజయానికి మరియు సరిదిద్దుకోవడానికి కారణమయ్యే ముఖ్యమైన వ్యవహారాలను వదిలి అనవసరమైన అతి వ్యవహారాలలో వ్యక్తి మునిగిపోవడం అనేది అతని జీవితం పై ఇరుకుదనం, దుఃఖం మరియు బాధను కలిగించడం ద్వారా తీవ్ర ప్రభావాన్ని చూపుతుంది.
బదులుగా వినడం, చూడటం మరియు మాట్లాడటంలో అతిగా వ్యవహరించడం అనేది కష్టాలను మరియు బాధలను తీసుకురావడానికి కారణమవుతుంది మరియు ఇది వ్యక్తి తన ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో ప్రశంసించని చెడు పర్యవసానాలకు దారితీస్తుంది. మరియు చూడటం, వినడం మరియు మాట్లాడటంలో అతిగా ప్రవర్తించడం ఒక వ్యక్తికి ఎంత వినాశనాన్ని మరియు నష్టాన్ని తీసుకువచ్చిందో. అందువల్ల, విశ్వాసి తన ఆత్మను క్రమశిక్షణలో ఉంచుకోవడానికి మరియు మంచి ప్రవర్తనతో దానిని అలంకరించుకోవడానికి కృషి చేయాలి. అతను మర్యాదలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వడంలోనూ, అలాగే తన నాలుకను కాపాడుకోవడంలోనూ, మరియు తనకు హాని కలిగించే లేదా నాశనం చేసే ప్రతి దానికి దూరంగా ఉండటంలోనూ కృషి చేయాలి.
తొమ్మిదవ మార్గం: గౌరవప్రదమైన ప్రవక్త ﷺ ను అనుసరించడం
తొమ్మిదవది గౌరవప్రదమైన ప్రవక్త ﷺ ను అనుసరించడం. ప్రవక్త ﷺ సున్నత్ ను అనుసరించడం, ఆయన సరైన మార్గానికి కట్టుబడి ఉండటం మరియు ఆయన మార్గదర్శకత్వాన్ని అనుసరించడం హృదయ ప్రశాంతతను పొందే అతి గొప్ప మార్గాలలో ఉన్నాయి. బదులుగా ఇది ఈ వ్యవహారాలన్నింటిని కలుపుకొని ఉంటుంది. మరియు దీనికి కారణం, ఎవరి హృదయమైతే అత్యంత ప్రశాంతంగా ఉందో, ఎవరైతే ఉత్తమమైన స్వభావాన్ని, అత్యంత అందమైన మర్యాదలను మరియు స్వచ్ఛమైన హృదయాలను కలిగి ఉన్నారో దానికి ఆయన ﷺ ఒక ప్రధాన ఉదాహరణ.
మరియు అల్లాహ్ ప్రవక్త ﷺ హృదయంలో ప్రశాంతతను ఉంచడం అనేది, దానిని విశాలపరచడం ద్వారా మరియు దానిలోని అన్ని సద్గుణాలను, పరిపూర్ణతను మరియు అన్ని రకాల అందమైన మర్యాదలను ఒకచోట చేర్చడం ద్వారా జరుగుతుంది.
కాబట్టి, ప్రతిసారీ దాసుడు అల్లాహ్ యొక్క సందేశహరుడు ﷺ యొక్క గొప్ప మార్గదర్శకత్వాన్ని అనుసరించినప్పుడు, అతని హృదయ ప్రశాంతత, అతని మానసిక శాంతి మరియు అతని హృదయంలోని నిశ్చలత్వం దానికి అనుగుణంగా ఉంటాయి.
ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ ఇలా అన్నారు: ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే అల్లాహ్ యొక్క సందేశహరుడు ﷺ హృదయ ప్రశాంతతను మరియు దాని విశాలతను, కళ్ళ చలువను, మరియు ఆత్మ జీవాన్ని తీసుకువచ్చే ప్రతి లక్షణంలోనూ సృష్టిలో అత్యంత పరిపూర్ణుడు. ఆయన ﷺ తన అన్ని శారీరక లక్షణాలతో పాటుగా ఈ విషయాలలో కూడా సృష్టిలో అత్యంత పరిపూర్ణుడు.
మరియు ఆయనను ఎక్కువగా అనుసరించే వారు హృదయ ప్రశాంతతలో, ఆనందాన్ని మరియు సౌకర్యాన్ని అనుభవించడంలో అత్యంత పరిపూర్ణులు. కాబట్టి దాసుడు ఆయనను ﷺ ఎంతగా అనుసరిస్తాడో దానికి అనుగుణంగా హృదయ ప్రశాంతతను, కళ్ళ చలువను మరియు ఆత్మ ఆనందాన్ని పొందుతాడు. హృదయ ప్రశాంతతకు సంబంధించి, ఆయన ప్రస్తావన పెంచబడటంలో, భారాన్ని తగ్గించబడటంలో ఆయన ﷺ పరిపూర్ణతకు శిఖరాగ్రం లాంటివారు. మరియు ఆయనను అనుసరించే వారు ఒకరు ఆయనను ﷺ ఎంతగా అనుసరిస్తారో మరియు అల్లాహ్ సహాయాన్ని ఎంతగా కోరుకుంటారో దానికి అనుగుణంగా ఈ వ్యవహారాలను పొందుతారు.
ఓ అల్లాహ్, మా హృదయాలలో ప్రశాంతతను ఉంచు, మా వ్యవహారాలను సులభతరం చేయి మరియు సరైన మార్గంలో పయనించడానికి మాకు సహాయం చేయి, ఏ మార్గంలో అయితే నీవు ప్రవక్తలు, సత్యవంతులు, అమరవీరులు మరియు పుణ్యాత్ముల పై నీ అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించావో ఆ మార్గంలో. మరియు వీరు ఎంత అద్భుతమైన సహచరులు!
The Day of ‘Arafah – by Shaykh ‘Abdurrazzāq al Badr [Video|Ar-En Subtitles] https://youtu.be/b_laOsp-N6Y [56 min]
గౌరవనీయ సోదరులారా, అరఫా దినం చాలా గొప్ప దినం. దానికి ఇవ్వాల్సిన సరైన ప్రాముఖ్యతను మనం ఇవ్వాలి, దాని స్థాయిని మనం తెలుసుకోవాలి. దాని స్థానం మరియు ప్రాధాన్యత పట్ల మనం స్పృహతో ఉండాలి. తద్వారా దాని అపారమైన ప్రాముఖ్యతను, ఉన్నత స్థాయిని అలాగే దాని గొప్ప అంతస్తును స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుని మనం ఆ రోజులోకి ప్రవేశించగలము. ఇది మరే ఇతర దినం లాంటిది కాదు, ప్రత్యేకంగా అరఫాలో నిలబడే భాగ్యాన్ని అల్లాహ్ ఎవరికైతే ప్రసాదించాడో వారికి ఇది మరింత ప్రత్యేకం, అయితే ఈపుణ్యం కేవలం వారికి మాత్రమే పరిమితం కాదు.
ఎందుకంటే, మీ అందరికీ తెలిసినట్లుగా, అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండటం గురించి ప్రవక్త(సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: “గత సంవత్సరం మరియు రాబోయే సంవత్సరం పాపాలను అల్లాహ్ క్షమిస్తాడని నేను ఆశిస్తున్నాను.” ఇది సాధారణ ముస్లింలకు వర్తిస్తుంది. హజ్ యాత్రికుల (హాజీల) విషయానికొస్తే, వారు అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండక పోవడమే వారికి ఉత్తమం. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహివసల్లం)ను ఆదర్శంగా తీసుకుని, ఆ గొప్ప మరియు పవిత్రమైన రోజున అల్లాహ్ స్మరణలో (జిక్ర్), దుఆలు చేయడంలో మరియు అల్లాహ్ ధ్యానంలో గడపడానికి వారు తమను తాము, తమ శరీరాలను బలోపేతం చేసుకోవాలి. ఉమ్ముల్ ఫజ్ల్ బింత్ అల్-హారిస్(రజియల్లాహు అన్హా) ఉల్లేఖించిన హదీసు సహీహైన్ (బుఖారీ, ముస్లిం)లో ఉంది, ప్రవక్త(సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఉపవాసం ఉన్నారా లేదా అనే విషయమై కొందరు ఆమె దగ్గర చర్చిస్తున్నారు, అది అరఫా రోజు. కాబట్టి, ఆమె ఒక కప్పు పాలు తీసుకుని ప్రవక్తకు అందించగా, ఆయన దానిని త్రాగారు. ‘మీరు చూస్తున్నదే సమాధానం’ అని ఆమె చెప్పినట్లుగా అది ఉంది. ప్రవక్త దానిని త్రాగారు, కాబట్టి ఆయన ఉపవాసం లేరని తెలిసింది. కాబట్టి, అరఫా రోజున హాజీలు ఉపవాసం ఉండక పోవడమే సున్నత్. హాజీలు కాని ఇతరుల విషయానికొస్తే, అరఫా రోజున ఉపవాసం ఉండటం అనేది ఐచ్ఛిక (నఫిల్) ఉపవాసాలలో అత్యుత్తమమైనది. నిశ్చయంగా, ప్రవక్త ఇలా అన్నారు: “గత సంవత్సరం మరియు రాబోయే సంవత్సరం పాపాలను అల్లాహ్ క్షమిస్తాడని నేనుఆశిస్తున్నాను.”
The Takbir of the Tongue & Heart During the Ten Days of Dhil Hijjah Shaykh Saleh Sindi حفظه الله https://youtu.be/u1LD6Yvgab0 [17 min] – Arabic | English Subtitles
సకల ప్రశంసలు మరియు కృతజ్ఞతలు ఆ అల్లాహ్కే చెందుతాయి; ఆయనకు సంతానం లేదు, ఆయన సార్వభౌమత్వంలో ఎవరికీ భాగస్వామ్యం లేదు, మరియు ఆయనకు అండగా నిలిచే ఏ సహాయకుడూ లేదా రక్షకుడూ అవసరం లేదు. అటువంటి అల్లాహ్ను అపారమైన గొప్పతనంతో ఘనపరచండి.
దారిచూపేవాడిగా, శుభవార్తలు వినిపించేవాడిగా మరియు మందలించేవాడిగా తన ప్రభువు ద్వారా పంపబడిన ఆ ప్రవక్తపై అల్లాహ్ అంతులేని శాంతి, ఆశీర్వాదాలను ప్రసాదించుగాక. ఆయన తన అనుమతితో అల్లాహ్ వైపుకు ఆహ్వానించేవాడిగా, మరియు వెలుగును ప్రసరించే దీపంగా పంపబడ్డారు. ఆయనపై, ఆయన కుటుంబంపై మరియు ఆయన సహచరులపై అల్లాహ్ పరిపూర్ణమైన మరియు సమృద్ధియైన శాంతి, ఆశీర్వాదాలు కురిపించుగాక.
ఓ గౌరవనీయ సోదరులారా! ఈ పవిత్రమైన పది రోజులను చేరుకునే భాగ్యాన్ని, ఆయుష్షును అల్లాహ్ మీకు ప్రసాదించినందుకు మీకు శుభాకాంక్షలు. దుల్-హిజ్జా నెలలోని మొదటి పది రోజులు ఆధ్యాత్మిక లాభాలు గడించే రుతువు, సత్కార్యాల వాణిజ్య కేంద్రం మరియు మంచితనం కోసం పోటీపడే క్షేత్రం. కాబట్టి, ఈ అదృష్టాన్ని పొందిన ప్రతి ఒక్కరూ అల్లాహ్ను మనసారా స్తుతించాలి. ఆయనకు ఇష్టమైన సత్కార్యాలు చేస్తూ ఈ రోజుల్లో విజయం ప్రసాదించమని వేడుకోవాలి. అల్లాహ్ మీ ఆరాధనలను అంగీకరించి మిమ్మల్ని అనుగ్రహించుగాక.
గౌరవనీయ సోదరులారా, ఈ పది రోజులలో ప్రతి గంట, ప్రతి సెకను ఎంతో ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంటుంది. మరియు దీని పుణ్యానికి సంబంధించి అల్లాహ్ ఈ పది రోజుల మీద ప్రమాణం చేయడం ఒక్కటి చాలు: “తెల్లవారుజాము సాక్షిగా, పది రాత్రుల సాక్షిగా (అంటే దుల్-హిజ్జా నెల మొదటి పది రోజులు).” [అల్-ఫజ్ర్:1-2]. ఇవి అల్లాహ్కు అత్యంత ప్రియమైన రోజులు అని ప్రవక్త గారు అనేక హదీసులలో పేర్కొన్నారు. మరియు ఈ పది రోజులలో చేసిన పనులు అల్లాహ్కు ఇతర రోజులకంటే అత్యంత పవిత్రమైనవి మరియు ప్రియమైనవి. కాబట్టి, ఎటువంటి మినహాయింపు లేకుండా ఇవి సంవత్సరంలో అత్యుత్తమ పగళ్లు మరియు రాత్రులు. త్వరలో ముగియనున్న ఈ గంటలు మరియు ఈ క్షణాల ప్రాముఖ్యతను గుర్తించి, విజయం సాధించిన వారికి అభినందనలు. మన జీవితాలు త్వరలో అంతం కానున్నట్లే. ఓ విజేతా, కచ్చితమైన జ్ఞానం ఉన్నవాడిగా, తెలివైనవాడిగా, పవిత్రుడిగా, మేధావిగా ఉండు. ఈ జీవితకాలం యొక్క ప్రాముఖ్యతను మరియు నీ నిజమైన భవిష్యత్తు కోసం దాని ఆవశ్యకతను తెలిసినవాడిగా ఉండు.
ఈ పది రోజులలో చేసే సత్కార్యాలు అల్లాహ్ ఇష్టపడే మరియు తన దాసుల కోసం శాసించిన ప్రతిదానిని కలిగి ఉంటాయి. ఈ పది రోజులలో, సున్నత్పై ఆధారపడి మరియు అల్లాహ్కు ఇష్టమైన ప్రతి సత్కార్యానికి, అల్లాహ్ వద్ద దొరికే ప్రతిఫలం, ఇతర రోజులలో కంటే ఈ పది రోజులలో చాలా ఎక్కువ. ఇది ఈ పది రోజుల యొక్క విశిష్ట లక్షణం. అల్లాహ్ తాను కోరుకున్నది సృష్టిస్తాడు మరియు ఆయన ఎంచుకుంటాడు. ఆయన ఈ పది రోజులను ఈ విశిష్టతతో ప్రత్యేకపరిచాడు.
మరియు ఈ పది రోజుల యొక్క అత్యంత గొప్ప కార్యాలలో ఒకటి అల్లాహ్ను స్మరించడం. “… మరియు ఆయన వారికి ప్రసాదించిన పశువులపై నిర్ణీత రోజులలో అల్లాహ్ పేరును స్మరించండి…” [అల్-హజ్: 28]. కాబట్టి ఇవి అల్లాహ్ను స్మరించే రోజులు. కనుక అల్లాహ్ను స్మరించడాన్ని పెంచండి.
ఇమామ్ అహ్మద్ యొక్క ముస్నద్లో, ఇబ్న్ ఉమర్ (అల్లాహ్ అతని పట్ల ప్రసన్నుడగుగాక) హదీసులో, ప్రవక్త ఈ రోజుల గురించి ఇలా చెప్పారని ఉంది: “ఈ పది రోజుల కంటే అల్లాహ్కు అత్యంత ప్రియమైన రోజులు, మరియు సత్కార్యాలు చేయడానికి ఇంతకంటే ఇష్టమైన రోజులు మరొకటి లేవు. కాబట్టి వాటిలో తహ్లీల్ (లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్ అని చెప్పడం), తక్బీర్ (అల్లాహు అక్బర్ అని చెప్పడం) మరియు తహ్మీద్ (అల్హమ్దులిల్లాహ్ అని చెప్పడం) ఎక్కువగా చేయండి.” దీనిని ప్రవక్త చెప్పినట్లుగా అల్-ముంధిరి దీని పరంపర జయ్యిద్ (మంచిది) అని అన్నారు. కాబట్టి ఈ పది రోజులలో తన క్షణాలను గడపడానికి అల్లాహ్ స్మరణే అత్యుత్తమమైనది.
మరియు అల్లాహ్ స్మరణలో భాగమే తక్బీర్, ఇది ఈ పది రోజుల చిహ్నం. ప్రవక్త సహచరుల కాలం నుండి ఇప్పటి వరకు, ముస్లింలు ఈ పది రోజులలో తరచుగా అల్లాహ్ యొక్క తక్బీర్ చేస్తూనే ఉన్నారు. ఇబ్న్ ఉమర్, అబూ హురైరా మార్కెట్ ప్లేస్కు వెళ్లి తక్బీర్ చేసేవారని, మరియు వారి తక్బీర్తో పాటు ప్రజలు కూడా తక్బీర్ చేసేవారని అల్-బుఖారీ తన సహీహ్లో పేర్కొన్నారు. మరొక ఉల్లేఖనలో: ఈ ప్రయోజనం కోసం తప్ప వారిని మార్కెట్కు తీసుకువచ్చేది మరేదీ లేదు అని ఉంది. వారికి క్రయ విక్రయాలు జరపాలనే లక్ష్యం ఉండేది కాదు. కాకుండా, తక్బీర్ అనే ఈ పుణ్యం గురించి ప్రజలకు గుర్తు చేయడం కోసమే వారు వచ్చేవారు. గొప్ప తాబియీ అయిన మైమూన్ ఇబ్న్ మిహ్రాన్ ఇలా అన్నారు: ఈ పది రోజులలో తక్బీర్ను అధికంగా చేస్తున్న ప్రజలను నేను చూశాను, వారి తక్బీర్ల సమృద్ధి వల్ల అవి అలల వలె అనిపించేవి. మరియు ఈ పది రోజులలో సలఫ్ల (పూర్వీకుల) సున్నత్ నుండి బిగ్గరగా తక్బీర్ను పదేపదే చేయడం అనేది స్పష్టమవుతోంది. మరియు ఆరాధన కోసం ఉన్న ఈ రెండు సున్నత్లు ఈ కాలంలో ప్రజలలో మరుగున పడిపోవడం చాలా విచారకరం. తక్బీర్ను పెద్ద స్వరంతో పదేపదే చదవడం. మరియు దీనిపైనే సలఫ్లు (పూర్వీకులు) ఉండేవారు, అల్లాహ్ వారిని కరుణించుగాక.
పది రోజులు ప్రారంభమైనప్పటి నుండి అవి పూర్తయ్యే వరకు తక్బీర్ మొదలవుతుంది. మరియు దీనికి అత్యుత్తమ సమయం అరఫా రోజు మరియు బలిదానపు రోజు (ఈద్ రోజు). కాబట్టి సహచరుల ఉల్లేఖనలు సూచించినట్లుగా ఈ రెండు రోజులలో మరియు తష్రీఖ్ రోజుల నుండి అనుసరించే రోజులలో ఉత్తమ తక్బీర్ చేయబడుతుంది. ప్రవక్త నుండి ఉల్లేఖించబడిన నిర్దిష్ట తక్బీర్ రూపం ఏదీ లేదు. బదులుగా, ఈ పది రోజులలో ఎలాంటి షరతులు లేకుండా తక్బీర్ చేయడానికి సంబంధించి సహచరుల నుండి ఉల్లేఖనలు ఉన్నాయి. మరియు అరఫా రోజు, బలిదానపు రోజు మరియు తష్రీఖ్ రోజుల కొరకు, సహచరుల ద్వారా నిర్దిష్ట రూపాల్లో తక్బీర్ తెలుపబడింది. కాబట్టి ఈ విషయంలో సడలింపు ఉంది. మీరు కోరుకుంటే, సలఫ్ల (పూర్వీకుల) నుండి నేటి వరకు వచ్చిన ప్రసిద్ధ తక్బీర్ను మీరు చదవవచ్చు:
‘అల్లాహు అక్బర్ అల్లాహు అక్బర్ లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్ వ అల్లాహు అక్బర్ అల్లాహు అక్బర్ వలిల్లాహిల్ హమ్ద్’ (الله اكبر الله اكبر لا اله الا الله و الله اكبر الله اكبر ولله الحمد).
ఇది ఇబ్న్ మస్ఊద్ యొక్క తక్బీర్. మరియు ఇది అలీ ఇబ్న్ అబీ తాలిబ్ మరియు ఇతరుల నుండి కూడా ఉల్లేఖించబడింది. మరియు దీనినే సలఫ్లు ఉపయోగించేవారు. జఫర్ అల్-ఫిర్యాబీ యజీద్ ఇబ్న్ జియాద్ ద్వారా ఉల్లేఖించారు: సయీద్ ఇబ్న్ జుబైర్, అబ్దుర్రహ్మాన్ ఇబ్న్ అబీ లైలా, ముజాహిద్, లేదా ఈ ముగ్గురిలో ఇద్దరు – ఆయనకు కచ్చితంగా గుర్తులేదు – మరియు ఫికహ్ పండితులు ఈ పది రోజులలో ఇలా తక్బీర్ చేయడం నేను చూశాను: ‘అల్లాహు అక్బర్ అల్లాహు అక్బర్ లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్ వ అల్లాహు అక్బర్ అల్లాహు అక్బర్ వలిల్లాహిల్ హమ్ద్’. హదీసు ప్రోత్సహించిన తక్బీర్, తహ్మీద్ మరియు తహ్లీల్ అన్నీ ఈ రూపంలో కలగలిపి ఉన్నాయి. కాబట్టి తహ్లీల్ (లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్), తక్బీర్ (అల్లాహు అక్బర్) మరియు తహ్మీద్ (అల్హమ్దులిల్లాహ్) లను ఎక్కువగా చదవండి.
మీరు కోరుకుంటే, మీరు తక్బీర్ను మరొక రూపంలో కూడా చేయవచ్చు. సల్మాన్ యొక్క తక్బీర్ లాగా:
‘అల్లాహు అక్బర్ అల్లాహు అక్బర్ అల్లాహు అక్బర్ కబీరా’ (الله اكبر الله اكبر الله اكبر كبيرا).
మీరు కోరుకుంటే, మీరు ఇబ్న్ అబ్బాస్ యొక్క తక్బీర్ చేయవచ్చు:
‘అల్లాహు అక్బర్ కబీరా అల్లాహు అక్బర్ కబీరా అల్లాహు అక్బర్ వాజల్ అల్లాహు అక్బర్ వలిల్లాహిల్ హమ్ద్’ (الله اكبر كبيرا الله اكبر كبيرا الله اكبر واجل الله اكبر ولله الحمد).
మీరు కోరుకుంటే మరో రూపంలో తక్బీర్ చేయవచ్చు. లేదా మీరు కోరుకుంటే కేవలం ‘అల్లాహు అక్బర్’ (الله اكبر) అని పునరావృతం చేయవచ్చు. కాబట్టి ఈ ఉల్లేఖనల వైవిధ్యాలు ఈ విషయంలో అనుకూలత ఉందని చూపుతున్నాయి. మరియు సర్వ ప్రశంసలు అల్లాహ్కే దక్కుతాయి. సోదరులారా, దీని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, ఈ పది రోజులలో తక్బీర్ను ఎక్కువగా చదవడం మీకు శ్రేయస్కరం మరియు అనుకూలమైనది.
మరియు దీనికంటే ఉత్తమమైనది ఏమిటంటే, మీరు దాని అర్థాన్ని గ్రహించి, ఆ అర్థాన్ని మీ హృదయంలో నెలకొల్పుకోవడం. ‘అల్లాహు అక్బర్’. ఈ వాక్యాన్ని మీరు పదేపదే ఎలా పునరావృతం చేస్తున్నారో గమనించండి.
అసలు ‘అల్లాహు అక్బర్’ అర్థం ఏమిటి?
ఇబ్న్ అత్తియ్యా మరియు అల్-ఖుర్తుబీ వంటి జ్ఞానవంతులు మరియు తఫ్సీర్ పండితులు ఇలా అంటారు: “అరబ్బులు అల్లాహ్ మహిమను మరియు గొప్పతనాన్ని వ్యక్తీకరించడానికి చెప్పగలిగే అత్యంత గాఢమైన పదం తక్బీర్ వాక్యం: అల్లాహు అక్బర్ (الله اكبر).” “మరియు ఆయనను సర్వోన్నతమైన వైభవంతో కీర్తించండి” [అల్-ఇస్రా: 111] అని అల్లాహ్ ఆజ్ఞాపించింది కూడా దీనినే. అల్లాహ్ తన అస్తిత్వం పరంగా అన్నింటికంటే గొప్పవాడు. అల్లాహ్ తన గుణగణాల పరంగా అన్నింటికంటే గొప్పవాడు. కాబట్టి ఆయన వినికిడి ప్రతి వినికిడి కంటే గొప్పది. మరియు ఆయన చూపు ప్రతి చూపు కంటే గొప్పది. ఆయన గౌరవం, దయ, ప్రేమ మరియు శక్తి ఆయన కాని ఇతరుల లక్షణాల కంటే గొప్పవి. కాబట్టి ఆయన తన లక్షణాల విషయంలో (అన్నింటికంటే) గొప్పవాడు. మరియు ఆయన తన శక్తి విషయంలో (అన్నింటికంటే) గొప్పవాడు. మరియు ఆయన తన స్తుతికి సంబంధించి (అన్నింటికంటే) గొప్పవాడు. ఆయన సృష్టిలో అత్యంత జ్ఞానవంతుడైన మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ కూడా, అల్లాహ్ను స్తుతించాల్సిన రీతిలో స్తుతించలేకపోయారు. ఆయన ఇలా అన్నారు: “నిన్ను స్తుతించాల్సిన రీతిలో నేను నిన్ను స్తుతించలేను, నిన్ను నీవు స్తుతించుకున్నట్లుగానే నీవు ఉన్నావు.” అల్లాహ్ తన కరుణ విషయంలో (అన్నింటికంటే) గొప్పవాడు. అల్లాహ్ తన స్మరణ విషయంలో (అన్నింటికంటే) గొప్పవాడు. అల్లాహ్ తన కోపం విషయంలో (అన్నింటికంటే) గొప్పవాడు. అల్లాహ్ తన ప్రతీకారం విషయంలో (అన్నింటికంటే) గొప్పవాడు. అల్లాహ్ తన శిక్ష విషయంలో (అన్నింటికంటే) గొప్పవాడు. అల్లాహ్ ప్రతిదాని విషయంలో (అన్నింటికంటే) గొప్పవాడు. మరియు ఈ పరిమితి లేకపోవడం అనేది సార్వత్రికతను సూచిస్తుంది. కాబట్టి సోదరులారా, తక్బీర్ యొక్క అర్థం ఇదే.
నాలుకతో తక్బీర్ చేయడం అనేది మంచి విషయం మరియు అది ఒక సున్నత్ అని తెలుసుకోండి, అయితే హృదయంతో తక్బీర్ చేయడం అనేది మరింత గొప్పది మరియు మరింత తప్పనిసరి (విధి). నమాజు కాకుండా ఇతర సమయాల్లో నాలుకతో తక్బీర్ చేయడం అనేది సున్నత్. అయినప్పటికీ, హృదయంతో చేసే తక్బీర్ అనేది తప్పనిసరి. నాలుక యొక్క తక్బీర్ కొన్ని సమయాల్లో మాత్రమే అవసరం, కానీ హృదయపు తక్బీర్ ఎల్లప్పుడూ తప్పనిసరి.
మరియు తక్బీర్ యొక్క ఈ పునరావృతం: ‘అల్లాహు అక్బర్ అల్లాహు అక్బర్ అల్లాహు అక్బర్’ (الله اكبر الله اكبر الله اكبر) ఈ అర్థాన్ని మీ హృదయంలో నెలకొల్పుకోవడానికి మిమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తుంది, తద్వారా అఖీదా (విశ్వాసం) దృఢంగా నాటుకుపోతుంది. ఇది హృదయాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది మరియు దానికి బదులుగా అది అవయవాలను ప్రభావితం చేస్తుంది. ముస్లిం ఈ వాస్తవాన్ని గుర్తించి, దానిని దృఢంగా విశ్వసించి, లోపల మరియు వెలుపల దాని ఆవశ్యకతకు అనుగుణంగా ప్రవర్తిస్తే, అల్లాహ్ సాక్షిగా, అతను ఇతరులకు భిన్నమైన జీవితాన్ని గడుపుతాడు. అతను వేరొక జీవితాన్ని జీవిస్తాడు.
ఎవరు తన హృదయంలో అల్లాహ్ను గొప్పగా భావిస్తాడో, అతని హృదయం నుండి అల్లాహ్ తప్ప మిగతావన్నీ మాయమయ్యేంత వరకు ఆ గొప్పతనం పెరుగుతూనే ఉంటుంది. అతను ఆయనకు తప్ప మరెవరికీ ఎలాంటి ఆరాధన చేయడు, ఆశ లేదా భయం, ప్రేమ లేదా ప్రార్థన, లేదా త్యాగం ఏదీ కూడా ఇతరుల కోసం చేయడు. అలాంటప్పుడు హృదయం అల్లాహ్ కాని వారి వైపు ఎందుకు మళ్లుతుంది? మరియు అల్లాహ్ కాని వారి చేత అవయవాలు ఎందుకు ప్రేరేపించబడతాయి? కాబట్టే, బహుదేవతారాధకులు (ముష్రిక్కులు) తమ హృదయాలలో అల్లాహ్ను గొప్పగా భావించలేదు. “అల్లాహ్ను ఏ విధంగా గౌరవించాలో వారు ఆ విధంగా గౌరవించలేదు…” [అజ్-జుమర్: 67]. అవును, అల్లాహ్ సాక్షిగా! అల్లాహ్ కాని వారిని ప్రార్థించేవాడు. ఓ అల్లాహ్ ప్రవక్తా, నాకు ఉపశమనం ప్రసాదించు అనేవాడు. మానవాళిలో అత్యంత దయగలవాడా, విస్తృతమైన విపత్తు సంభవించిన సమయంలో నాకు నీవు తప్ప ఆశ్రయం ఇవ్వడానికి ఎవరూ లేరు అని అనేవాడు. అల్లాహ్ సాక్షిగా, వారు తమ హృదయాలలో అల్లాహ్ను గొప్పగా భావించలేదు. తన హృదయంలో అల్లాహ్ను గొప్పగా భావించేవాడి హృదయం నుండి అల్లాహ్ తప్ప మిగతావన్నీ మాయమవుతాయి. అతనికి మట్టిపైన ఉన్నదంతా మట్టే. ఎందుకంటే అల్లాహ్యే అత్యంత గొప్పవాడని అతను నమ్ముతాడు కాబట్టి.
ఎవరు తన హృదయంలో అల్లాహ్ను గొప్పగా భావిస్తాడో, అతని అవయవాలు అల్లాహ్కు విధేయత చూపడానికి ప్రేరేపించబడతాయి. అతను ఆయన ఆజ్ఞలను మరియు నిషేధాలను గౌరవిస్తాడు. అతను అల్లాహ్ ఆజ్ఞను అమలు చేయడానికి పిలువబడితే, అతను నమాజుకు పిలువబడితే, అతనికి ‘అల్లాహు అక్బర్’ అని గుర్తు చేయబడుతుంది. అతనికి భయం కలిగి లేచి నిలబడతాడు. ఎందుకంటే అల్లాహ్యే అత్యంత గొప్పవాడు కాబట్టి. మీ ప్రాపంచిక జీవితం, మీ కోరికలు, మీ వ్యాపారం, మీ కుటుంబం, మీ పిల్లలు, మీ చదువులు, ఈ జీవితంలో ఉన్న ప్రతిదాని కంటే ఆయనే గొప్పవాడు. అందువల్ల, ఆయన ఆజ్ఞ గొప్పది. మీరు ఆయన నిషేధాలను గౌరవించడం దీనికి అవసరం. ఆయన నిషేధాలు ఎంత భయంకరమైనవో మీకు తెలుసు కాబట్టి మీరు అల్లాహ్ నిషేధించిన వాటిని నివారిస్తారు. మరియు దానికి పర్యవసానంగా వచ్చే శిక్ష కూడా చాలా భయంకరమైనది. తన హృదయంలో ఆయనను గొప్పగా భావించే వాని హృదయంలో, తనకు ప్రియమైనవి తగ్గిపోతాయి. కాబట్టి అతను అల్లాహ్ను, లేదా అల్లాహ్ ఇష్టపడే వాటిని, లేదా ఆయన అనుమతించిన వాటిని తప్ప దేనినీ ప్రేమించని స్థాయికి చేరుకుంటాడు.
ఎవరు తన హృదయంలో అల్లాహ్ను గొప్పగా భావిస్తాడో, తన ప్రభువుపై అతని ఆధారపడటం, అతని నమ్మకం మరియు అతని విశ్వాసం నిజమని రుజువు అవుతాయి. అతను ఆయన తప్ప వేరెవరి పట్లా ఆసక్తి చూపడు. మరియు అతను ఆయన తప్ప వేరెవరి గురించి పట్టించుకోడు. అందువల్ల, ప్రాపంచిక జీవితం యొక్క ఆందోళనలు మరియు సమస్యలు హృదయంలో అల్పంగా మారిపోవడాన్ని మీరు కనుగొంటారు ఎందుకంటే అతను అన్నింటికంటే గొప్పవాడైన ఆయనపైనే ఆధారపడి ఉంటాడు. ఎవరు అల్లాహ్ను తన హృదయంలో గొప్పగా భావిస్తాడో, నేను చెప్పినట్లుగా, అతను ఈ జీవితం కంటే భిన్నమైన జీవితాన్ని గడుపుతాడు. అతను అల్లాహ్తో జీవిస్తాడు మరియు అల్లాహ్ కోసం జీవిస్తాడు.
మతం, దాని ప్రారంభం నుండి అంతం వరకు, తౌహీద్ (ఏకదైవారాధన) స్థాపన అంతా ఈ వాక్యంలోనే సేకరించబడింది: అల్లాహు అక్బర్. అయితే ఒకరు దానిని నాలుకతో ఉచ్ఛరించినా, దాని అర్థం అతని హృదయంలోకి చొచ్చుకుపోకపోతే, అతని హృదయంలో అది దృఢంగా స్థిరపడకపోతే, అది సత్యం కాదు.
అందువల్ల, ఓ అల్లాహ్ దాసుడా, ఈ జీవితంలో నీకంటూ ఒక లక్ష్యాన్ని ఏర్పరచుకో, మరియు నీ హృదయంలో అల్లాహ్ను అన్నింటికంటే గొప్పగా చేయడానికి నీ ఆత్మపై పోరాడు. నీ నాలుకతో ఆయనను ఎంత గొప్పగా కీర్తిస్తావో, నీ హృదయంతో కూడా అల్లాహ్ను అంతే గొప్పగా కీర్తించడానికి నీ ఆత్మపై పోరాడు.
ఈ అపారమైన, ఉన్నతమైన మరియు గొప్ప లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడంలో విజయం పొందిన వారిలో మనల్ని చేర్చమని నేను అల్లాహ్ను వేడుకుంటున్నాను. అలాగే ఆయన మన హృదయాలను ఆయన ప్రేమతో నింపాలని మరియు ఆయనకు విధేయత చూపడంలో మనకు విజయాన్ని ప్రసాదించాలని ఆయనను వేడుకుంటున్నాను. అల్లాహ్ తన దాసుడు మరియు సందేశహరుడు అయిన మన ప్రవక్త ముహమ్మద్పై, ఆయన కుటుంబంపై, ఆయన సహచరులపై మరియు వారిని అనుసరించే వారిపై శాంతి, శుభాలు మరియు ఆశీర్వాదాలు కురిపించుగాక.
You must be logged in to post a comment.