Tag: ఇస్లామిక్ బోధనలు

Tablighi Jamaat: Teachings of Shirk in the Book “Fazail Amaal” – Part 1
తబ్లీగీ జమాఅత్: “ఫజాయిల్ ఆమాల్” పుస్తకంలో షిర్క్ బోధనలు
ఇంగ్లీష్ సంకలనం: అబూ ముఆవియా అస్-సలఫీ. సవరణలు: SP Eds.
తెలుగు అనువాదం : teluguislam.net

సర్వ స్తోత్రాలు అల్లాహ్ కే శోభిస్తాయి. మనం ఆయననే స్తుతిస్తాము, ఆయన సహాయం మరియు క్షమాపణ కోరుతాము. మన ఆత్మల కీడుల నుండి మరియు మన చెడు కర్మల (దుష్కర్మల) నుండి మేము సర్వోన్నతుడైన అల్లాహ్ శరణు వేడుతున్నాము. అల్లాహ్ ఎవరికి మార్గనిర్దేశం చేస్తాడో, వారిని ఎవరూ తప్పుదారి పట్టించలేరు, మరియు అల్లాహ్ ఎవరిని తప్పుదారి పట్టిస్తాడో, వారికి మార్గనిర్దేశం చేసేవారు ఎవరూ లేరు. అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన సత్య దేవుడు మరెవరూ లేరని, ఆయన ఏకైకుడని, ఆయనకు ఎటువంటి భాగస్వామి లేరని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను. ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఆయన దాసుడు మరియు సందేశహరుడని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను. సర్వోన్నతుడైన అల్లాహ్ అంతిమ ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై, ఆయన కుటుంబంపై, ఆయన గొప్ప సహచరులపై మరియు వారిని అనుసరించే వారందరిపై తన శాంతి మరియు శుభాలను (దరూద్ మరియు సలామ్) కురిపించుగాక.

ఇక విషయానికి వస్తే:

అత్యంత సత్యమైన వాక్కు అల్లాహ్ గ్రంథమైన ఖురాన్, మరియు అత్యుత్తమమైన మార్గదర్శకత్వం ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వారిది. ఈ ధర్మంలో అత్యంత చెడ్డ వ్యవహారాలు (మతంలో) క్రొత్తగా కల్పించబడిన ఆచారాలు. మతంలో కల్పించబడిన ప్రతి క్రొత్త విషయమూ ఒక బిద్అత్, ప్రతి బిద్అత్ ఒక మార్గభ్రష్టత్వం, మరియు ప్రతి మార్గభ్రష్టత్వం నరకాగ్నిలోకే తీసుకువెళుతుంది.

ఈ పత్రం, ఈ సిరీస్‌లో మొదటిది. ఇస్లాంను తెలుసుకోవాలని ఆరాటపడే మరియు కృషి చేసే ముస్లింలకు అవగాహన కల్పించడం కోసం ఇది సంకలనం చేయబడింది. అల్లాహ్ (సుబ్ హానహు వతఆలా) తన అంతిమ సందేశహరుడు (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం)పై అవతరింపజేసిన ఇస్లాం; ఎలాంటి మార్పులు, తొలగింపులు మరియు చేర్పులు లేకుండా స్వచ్ఛంగా ఉంది. కానీ ఈనాడు సత్యంపై చీకటి నీడ కమ్ముకుంది. షిర్క్ మరియు బిద్అత్‌లు ముస్లింలను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. అసత్యం ధర్మబద్ధమైన వస్త్రాన్ని ధరించింది మరియు అజ్ఞానులు పండితుల (ఉలమాల) వస్త్రాలను ధరించారు.

తమ సమూహం, పార్టీ మరియు సంస్థ పట్ల ఉన్న గుడ్డి అభిమానం ముస్లింల హృదయాలను విభజించింది. పార్టీ మరియు సమూహాల నియమాలు, ఖురాన్ మరియు ప్రామాణికమైన (సహీహ్) సున్నత్ నియమాలను ఉల్లంఘిస్తున్నాయి. పార్టీ ఎజెండాకు సరిపోయే విధంగా పవిత్ర ఖురాన్ వచనాలకు తప్పుడు వ్యాఖ్యానాలు చేయడం మరియు సీరత్ (ప్రవక్త జీవిత చరిత్ర) సంఘటనలను వక్రీకరించడం ఈనాడు ప్రబలంగా మారిపోయాయి.

అలాంటి ఒక సమూహమే “జమాఅత్ అత్-తబ్లీగ్” లేదా “తబ్లీగీ జమాఅత్.” ఈ పార్టీ 1920లలో ఉనికిలోకి వచ్చింది. తప్పుడు అఖీదాతో ముస్లింల హృదయాలను విభజించడానికి మరియు జిహాద్ స్ఫూర్తిని అణచివేయడానికి బ్రిటిష్ వలసవాదులే దీనిని సృష్టించారని చాలా మంది ముస్లింలు చెబుతుంటారు. అయితే ఖురాన్, సున్నత్ మరియు సలఫ్ అస్-సాలిహ్ యొక్క మన్హజ్‌ను అనుసరించే వారు ఇలాంటి కుట్ర సిద్ధాంతాలను పట్టించుకోరు, కేవలం వాస్తవంగా మరియు స్పష్టంగా కళ్ళ ముందు ఉన్నవాటి గురించి మాత్రమే ఆందోళన చెందుతారు. తబ్లీగీ జమాఅత్ తమ బోధనలను, భారతదేశంలోని దేవబంద్ పాఠశాలలోని ఇద్దరు గొప్ప వ్యక్తులుగా పిలువబడే అష్రఫ్ అలీ థాన్వీ సూచనల మేరకు ముహమ్మద్ జకరియా కందల్వీ రచించిన “ఫజాయిల్ ఆమాల్” (సత్కార్యాల పుణ్యాలు) అనే పుస్తకం నుండి తీసుకుంటుంది.

ఈనాడు, ముస్లింలను నమాజు, ఉపవాసం, హజ్ మొదలైన వాటికి ఆహ్వానించే అతిపెద్ద దావత్ (ప్రచార) సమూహంగా తబ్లీగీ జమాఅత్ పరిగణించబడుతోంది. ఈ జమాఅత్‌కు తమను తాము ఆపాదించుకునే వారు, “ఫజాయిల్ ఆమాల్” (తబ్లీగీ నిసాబ్ అని కూడా పిలుస్తారు) పుస్తకం హజ్, జకాత్, నమాజ్, జిక్ర్ మొదలైన వాటి పుణ్యాలు మరియు గొప్ప ప్రతిఫలాలను వివరించే ఖురాన్ ఆయతులు మరియు హదీసుల సమాహారం అని వాదిస్తుంటారు. కానీ పవిత్ర ఖురాన్ మరియు సహీహ్ సున్నత్ వెలుగులో ఈ పుస్తకాన్ని నిశితంగా పరిశీలిస్తే షిర్క్, బిద్అత్‌లు, అల్లాహ్ సందేశహరునిపై కల్పించిన అబద్ధాలు, మరియు గొప్ప సహాబాలు, పండితులను కించపరిచే భయంకరమైన బోధనలు వెల్లడవుతాయి. నిజానికి, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరియు సజ్జనులపై ప్రేమ ముసుగులో, షైతాన్ ఈ ఫిర్ఖా (వర్గం)ను ప్రలోభపెట్టి షిర్క్ మరియు కుఫ్ర్‌ల వైపు ఆకర్షించాడు – కాని వారు ఈ వాస్తవాన్ని చూడలేని గుడ్డివారిగా మిగిలిపోయారు.

ఈ పత్రం మరియు పుస్తకంపై చేయబోయే తదుపరి అధ్యయనాలు, ఇన్షా అల్లాహ్, ఈ పుస్తకంలో ప్రచారం చేయబడిన భావజాలం సమాధుల ఆరాధన (ఖబర్ పరస్తీ) మరియు అల్లాహ్ యేతరులను వేడుకోవడం తప్ప మరేమీ కాదని నిరూపించడానికి ఖచ్చితమైన ఆధారాలతో తిరస్కరించలేని వాదనలను అందిస్తాయి. అలాగే ఈ పుస్తకంలో ప్రచారం చేయబడుతున్న అఖీదా (విశ్వాసాలు)కు ఇస్లాంతో ఎలాంటి సంబంధం లేదని, అది అన్యమత విశ్వాసాలకు (పాగనిజం) దగ్గరగా ఉందని నిరూపిస్తాయి. అల్లాహ్ (సుబ్ హానహు వతఆలా) దాని నుండి మనలను రక్షించుగాక.

గమనిక: ఇందులో ఉపయోగించిన ఫజాయిల్ ఆమాల్ (ఉర్దూ వర్షన్) కాపీ ఇక్కడ ముద్రించబడింది:
ఇదారా ఇర్షాద్-ఎ-దినియాత్ ప్రై. లి., నిజాముద్దీన్, నెం-13, ఢిల్లీ, ఇండియా
మీ వద్ద ఈ వర్షన్ లేకపోయినా, మీ ఇంట్లో ఉన్న కాపీకి దీనికి కేవలం కొన్ని పేజీల వ్యత్యాసం మాత్రమే ఉండవచ్చు.

అలాగే ఫజాయిల్ ఆమాల్‌లోని ఫజాయిల్ దరూద్ తర్వాత పేర్కొన్న “హికాయత్”లు అన్ని వర్షన్లలోనూ ఒకే నంబర్‌ను కలిగి ఉంటాయి. ఈ పత్రంలో “హికాయత్” అనే పదాన్ని సంఘటన (Incident) గా అనువదించబడింది.

“ఫజాయిల్ దరూద్” (ప్రవక్తపై దరూద్ చదవడంలోని పుణ్యాలు) విభాగంలో షిర్క్

1) “ఫజాయిల్ దరూద్”లో సమాధుల ఆరాధన యొక్క ‘అఖీదా’.

కష్ట సమయాల్లో లేదా సుఖ సమయాల్లో అల్లాహ్ (సుబ్ హానహు వతఆలా) ను కాకుండా ఇతరులను (ఉదా: దేవదూతలు, ఔలియాలు, మరణించిన ప్రవక్తలు, పండితులు) కష్టాలను మరియు బాధలను తొలగించగల సామర్థ్యం వారికి ఉందనే ఉద్దేశ్యంతో, లేదా వారి మధ్యవర్తిత్వం (వసీలా) ద్వారా కష్టాలు తొలగిపోతాయనే నమ్మకంతో వారిని వేడుకోవడం (దుఆ చేయడం) స్పష్టమైన షిర్క్. ఇది ప్రతి ముస్లిం విశ్వసించాల్సిన సత్యం. అల్లాహ్ (సుబ్ హానహు వతఆలా) పవిత్ర ఖురాన్‌లో ఇలా సెలవిచ్చాడు:

﴿وَلَا تَدْعُ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ ۖ فَإِن فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِّنَ الظَّالِمِينَ﴾

“అల్లాహ్‌ ను వదలిపెట్టి నీకు ఎలాంటి లాభాన్ని గానీ, కీడును గానీ కలిగించలేని దానిని నువ్వు ఆరాధించకు. ఒకవేళ అలాంటి పని చేశావంటే నువ్వు కూడా దుర్మార్గుల్లో ఒకడివవుతావు.” (సూరా యూనుస్. 10:106)

ప్రామాణికమైన (సహీహ్) హదీసుల్లో కూడా ఇలా ఉంది:

ఆయిషా (రజియల్లాహు అన్హా) ఉల్లేఖించారు: “ఉమ్మె సలమా (రజియల్లాహు అన్హా), తాను అబిస్సీనియాలో చూసిన చిత్రాలు మరియు విగ్రహాలతో నిండిన ఒక చర్చి గురించి ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కు వివరించారు. అప్పుడు ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు:

«أُولَئِكَ قَوْمٌ إِذَا مَاتَ فِيهِمُ العَبْدُ الصَّالِحُ، – أَوِ الرَّجُلُ الصَّالِحُ – بَنَوْا عَلَى قَبْرِهِ مَسْجِدًا، وَصَوَّرُوا فِيهِ تِلْكَ الصُّوَرَ، أُولَئِكَ شِرَارُ الخَلْقِ عِنْدَ اللَّهِ»

“వారిలో ఎవరైనా సజ్జనుడు లేదా దైవభీతి గల ఆరాధకుడు మరణించినప్పుడు వారు అతని సమాధిపై ఒక ప్రార్థనా స్థలాన్ని నిర్మిస్తారు, మరియు అక్కడ అన్ని రకాల చిత్రాలు మరియు విగ్రహాలను ఏర్పాటు చేస్తారు. వారు అల్లాహ్ దృష్టిలో సృష్టితాలన్నిటిలో కెల్లా అత్యంత చెడ్డవారు. వారు రెండు చెడులను ఒకేచోట చేర్చారు; ఒకటి సమాధుల వద్ద ఆరాధించడం మరియు రెండవది విగ్రహాలను, చిత్రాలను తయారు చేయడం.” (బుఖారీ మరియు ముస్లిం).

బుఖారీ మరియు ముస్లింలలోనే ఆయిషా (రజియల్లాహు అన్హా) ఉల్లేఖించిన మరో హదీసు ఉంది: అల్లాహ్ సందేశహరుడు (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కు మరణ ఘడియలు సమీపించినప్పుడు, ఆయన తన ముఖంపై ఒక గుడ్డను (చాదర్‌ను) కప్పుకోవడం ప్రారంభించారు (కష్టాల వల్ల కొన్నిసార్లు కప్పుకుంటూ, కొన్నిసార్లు తీసివేస్తూ). ఈ స్థితిలో ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు:

«لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى اليَهُودِ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ»

“యూదులు మరియు క్రైస్తవులపై అల్లాహ్ శాపం పడుగాక! వారు తమ ప్రవక్తల సమాధులను ఆరాధనా స్థలాలుగా (మస్జిదులుగా) మార్చుకున్నారు.” ఆ విధంగా ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ప్రజలను వారి చర్యల గురించి హెచ్చరించారు.

ముస్లిం గ్రంథంలో జుందుబ్ బిన్ అబ్దుల్లాహ్ (రజియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖించిన హదీసులో ఇలా ఉంది: ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన మరణానికి కేవలం ఐదు రోజుల ముందు ఇలా చెప్పడం నేను విన్నాను:

«إِنِّي أَبْرَأُ إِلَى اللهِ أَنْ يَكُونَ لِي مِنْكُمْ خَلِيلٌ، فَإِنَّ اللهَ تَعَالَى قَدِ اتَّخَذَنِي خَلِيلًا، كَمَا اتَّخَذَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا، وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا مِنْ أُمَّتِي خَلِيلًا لَاتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ خَلِيلًا، أَلَا وَإِنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ كَانُوا يَتَّخِذُونَ قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ وَصَالِحِيهِمْ مَسَاجِدَ، أَلَا فَلَا تَتَّخِذُوا الْقُبُورَ مَسَاجِدَ، إِنِّي أَنْهَاكُمْ عَنْ ذَلِكَ»

“మీలో ఎవరినైనా నా ‘ఖలీల్’ (ప్రాణ మిత్రుడు/అత్యంత సన్నిహితుడు) గా చేసుకోవడం నుండి నేను అల్లాహ్ ముందు నన్ను నేను నిర్దోషిగా ప్రకటిస్తున్నాను (దూరంగా ఉన్నాను). ఎందుకంటే, ఉన్నతుడైన అల్లాహ్ ఇబ్రహీం (అలైహిస్-సలాం) ను తన ‘ఖలీల్’గా చేసుకున్నట్లే నన్ను కూడా తన ‘ఖలీల్’గా చేసుకున్నాడు. ఒకవేళ నేను నా ఉమ్మత్ (సమాజం) నుండి ఎవరినైనా ‘ఖలీల్’గా చేసుకోవాల్సి వస్తే, అబూ బక్ర్ నే నా ‘ఖలీల్’గా చేసుకునేవాడిని. జాగ్రత్త! మీకు పూర్వం గడిచిపోయిన వారు తమ ప్రవక్తల మరియు తమలోని సజ్జనుల సమాధులను ఆరాధనా స్థలాలుగా (మస్జిదులుగా) మార్చుకునేవారు. జాగ్రత్త! మీరు సమాధులను ప్రార్థనా స్థలాలుగా (మస్జిదులుగా) చేసుకోకండి. నిశ్చయంగా, అలా చేయవద్దని నేను మిమ్మల్ని తీవ్రంగా వారిస్తున్నాను (నిషేధిస్తున్నాను).”

ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన జీవిత చరమాంకంలో దీన్ని నిషేధించారు. (సమాధులను ప్రార్థనా స్థలాలుగా చేసుకోవడాన్ని నిషేధించిన) ఆ తర్వాత కూడా, ఎవరైనా అలాంటి చర్యలకు పాల్పడితే వారిని శపించారు.

ఇమామ్ అబూ హనీఫా (రహిమహుల్లాహ్) ఇలా అన్నారు, “ఆయనను (అల్లాహ్ ను) ఆయన (పేర్ల) ద్వారా తప్ప మరెవరి ద్వారా పిలవడం తగదు. ఆయన అనుమతించిన మరియు ఆజ్ఞాపించిన విధంగా మాత్రమే దుఆ చేయాలి. ఈ వాక్యంలో బోధించబడిన విధంగా:

﴿وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ فَادْعُوهُ بِهَا ۖ وَذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَائِهِ ۚ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ﴾

“అల్లాహ్‌కు మంచి మంచి పేర్లున్నాయి. కాబట్టి మీరు ఆ పేర్లతో ఆయన్నే పిలవండి. ఆయన పేర్ల విషయంలో వక్రంగా వాదించే వారిని వదలిపెట్టండి. వారు చేస్తూ ఉండినదానికి వారు తప్పకుండా శిక్షించబడతారు.” (సూరతుల్-అరాఫ్ 7:180)”[అద్-దుర్రుల్-ముఖ్తార్ మా హాషియా రద్దుల్-ముహ్తార్ (6/396-397)]

అబూ హనీఫా ఇలా అన్నారు, ‘దుఆ చేసేవాడు, “నేను నిన్ను ఫలానా వారి హక్కు (హఖ్/వసీలా) ద్వారా అడుగుతున్నాను,” లేదా, “నీ ప్రవక్తలు మరియు సందేశహరుల హక్కు ద్వారా, మరియు బైతుల్లాహ్ మరియు మస్జిదె హరామ్ హక్కు ద్వారా అడుగుతున్నాను” అని చెప్పడం అసహ్యకరమైనది (మక్రూహ్).’[అల్-ఖారీ రచించిన షర్హుల్-అఖీదతుత్-తహావియ్యా (పే. 234) మరియు ఇత్హాఫుస్-సాదాతుల్-ముస్తఖీమ్ (2/285) మరియు షర్హుల్-ఫిఖ్ హిల్-అక్బర్ (పే. 198)]

మరియు అబూ హనీఫా ఇలా అన్నారు, ‘అల్లాహ్‌ను ఆయన (పేర్లు/గుణాల) ద్వారా తప్ప మరెవరి ద్వారా పిలవడం ఎవరికీ తగదు. “నీ సింహాసనం యొక్క గౌరవ స్థానాల సాక్షిగా” లేదా “నీ సృష్టి యొక్క హక్కు ద్వారా అడుగుతున్నాను” అని చెప్పడం మరింత అసహ్యకరమైనది (మక్రూహ్).’[అల్-ఫిఖ్ హుల్-అబ్సత్ (పే. 56)]

సమాధుల (ఖబర్ల) వద్ద ఆరాధించడం లేదా దుఆ చేయడం మరియు అల్లాహ్ యేతరులను (అల్లాహ్ ను కాకుండా ఇతరులను) వేడుకోవడం చేయకూడదని పైన పేర్కొన్న ఖురాన్ మరియు సహీహ్ సున్నత్ ద్వారా మనం ఈ విషయాలను నేర్చుకున్నాము. కానీ ముహమ్మద్ జకరియా కందల్వీ తన ‘ఫజాయిల్ ఆమాల్’ లో ఏమి రాశాడో చదువుదాం:

ఫజాయిల్ దరూద్, పేజీ 97, సంఘటన సంఖ్య (హికాయత్) 35: అల్లాహ్ సందేశహరుడు ఇలా అన్నట్లు (ఆరోపించబడింది): “ఎవరికైనా ఎవరి నుండైనా ఏదైనా కావాలంటే, వారు అతని సమాధి వద్దకు వెళ్లి అల్లాహ్‌కు దుఆ చేయాలి.”

మళ్ళీ పేజీ 109లో, సంఘటన సంఖ్య (హికాయత్) 48, ఫజాయిల్ దరూద్ (ఫజాయిల్ ఆమాల్, వాల్యూం 1 లోని చివరి అధ్యాయం): “షేఖ్ అబూ ఖైర్ ఖత్తా ఇలా అన్నారు: నేను మదీనాకు వెళ్లి అక్కడ ఐదు రోజులు ఉన్నాను కానీ నాకు మనశ్శాంతి, సంతృప్తి కలగలేదు. నేను ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం), హజ్రత్ అబూ బక్ర్ మరియు హజ్రత్ ఉమర్ (రజియల్లాహు అన్హుమా) ల సమాధుల వద్దకు వెళ్లి, “ఓ అల్లాహ్ సందేశహరుడా! నేను ఈ రాత్రికి మీ అతిథిని” అని అన్నాను. అప్పుడు నేను ఆ స్థలాన్ని వదిలి మింబర్ వెనుక నిద్రపోయాను. నా కలలో అల్లాహ్ ప్రవక్తను, ఆయన కుడి వైపున అబూ బక్ర్, ఎడమ వైపున ఉమర్ మరియు వారందరి ముందు అలీ (రజియల్లాహు అన్హుమ్) ఉన్నట్లు చూశాను. హజ్రత్ అలీ నన్ను కదిపి, దైవప్రవక్త నన్ను కలవడానికి వచ్చారని చెప్పారు. నేను లేచి ప్రవక్త కళ్ళ మధ్య ముద్దు పెట్టుకున్నాను. అల్లాహ్ సందేశహరుడు నాకు ఒక రొట్టె ముక్కను ఇచ్చారు, అందులో సగం నేను తిన్నాను. నేను మేల్కొనే సరికి మిగిలిన సగం నా చేతిలో ఉంది.”

జకరియా కందల్వీ ఈ దుష్ట కల్పనల ద్వారా ఏమి నిరూపించాలనుకుంటున్నారు? సమాధుల వద్ద దుఆ చేస్తే ప్రవక్త స్వయంగా వచ్చి కలుస్తారని, రొట్టె ముక్కను బహుమతిగా ఇస్తారని నిరూపించడానికా! కలలో జరిగిన పనులు కల ముగిసిన తర్వాత కూడా మిగిలి ఉంటాయా? లేదు! కానీ జకరియా కందల్వీ తన పాఠకుల మనస్సుల్లో, దైవప్రవక్త మరియు ఆ గొప్ప సహాబాలు షేఖ్ ఖత్తాను కేవలం కలలో మాత్రమే కాకుండా, నిజ జీవితంలోనే (భౌతికంగా) సందర్శించారనే తప్పుడు ఆలోచనను నాటాలనుకుంటున్నారు.

ఈ రెండు సంఘటనలు ఫజాయిల్ ఆమాల్‌లో సమాధుల ఆరాధనకు (ఖబర్ పరస్తీకి) సంబంధించిన బోధనలను నిరూపించడానికి చాలు. “షేఖ్ అల్-హదీస్” ముహమ్మద్ జకరియా కందల్వీ మొదట ఒక హదీసును కల్పిస్తారు, ఆ తర్వాత దానికి తగ్గట్లుగా ఒక కథను అల్లుతారు. ఫజాయిల్ ఆమాల్‌లోని షిర్క్ మరియు అబద్ధాలకు ఇది ముగింపు కాదు. ఇది కేవలం ప్రారంభం మాత్రమే.

నిజానికి, అల్లాహ్ సందేశహరుడు (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అత్యంత కఠినమైన పద్ధతులలో షిర్క్‌ను నిషేధించడానికి వచ్చారు. అంతేకాదు, షిర్క్‌ వైపుకు దారితీసే అన్ని మార్గాలను ఆయన పూర్తిగా మూసివేశారు. అందుకే ఆయన సమాధుల వైపు తిరిగి నమాజు చేయడాన్ని నిషేధించారు. వ్యక్తులను వారి నిజమైన స్థాయికి మించి అనవసరంగా పొగడటాన్ని (అతిశయోక్తిని) నిషేధించారు. తాయెత్తులు ధరించడాన్ని నిషేధించారు. అల్లాహ్ కాకుండా ఇతరుల పేరిట ప్రమాణం (కసమ్) చేయడాన్ని నిషేధించారు. సమాధులపై మసీదులు మరియు కట్టడాలు నిర్మించడాన్ని నిషేధించారు. చిత్రాలను, విగ్రహాలను నాశనం చేయాలని మరియు ఎత్తైన సమాధులను నేలమట్టం చేయాలని ఆజ్ఞాపించారు, ఇంకా మరెన్నో.

అప్పుడు ముహమ్మద్ జకరియా కందల్వీ లాంటి వారు వచ్చి, ఊహకందని అబద్ధాలు కల్పించి, ఈ ధర్మానికి మరియు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కు వ్యతిరేకంగా ఘోరమైన అపనిందలు వేస్తూ, ఎలాంటి ఆధారాలు, ఇస్నాద్ (ఉల్లేఖకుల గొలుసు) లేదా సూచనలు లేకుండా, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మూసివేసిన అదే షిర్క్ మార్గాలను తిరిగి తెరిచారు!! ఫజాయిల్ ఆమాల్ మరియు జమాఅత్ ఉత్-తబ్లీగ్ ఉపయోగించే ఇతర బిద్అత్ పుస్తకాల యొక్క ప్రధాన లక్షణం ఇదే.

2) ఫజాయిల్ ఆమాల్‌లో బోధించబడిన అల్లాహ్ సందేశహరుడు ‘హాజిర్ మరియు నాజిర్’ (సర్వవ్యాపి) అనే ‘అఖీదా’.

ఫజాయిల్ ఆమాల్ ద్వారా తబ్లీగీ జమాఅత్ చురుకుగా ప్రచారం చేస్తున్న, అనేక మంది ముస్లింల మనస్సులలోకి చొరబడిన మరో తప్పుడు ‘అఖీదా’ (విశ్వాసం) ఏమిటంటే, అల్లాహ్ సందేశహరుడు “హాజిర్ మరియు నాజిర్”, అంటే ఆయన ప్రతిచోటా ఉన్నారని మరియు కష్ట సమయాల్లో తనను ప్రేమించే వారికి సహాయం చేస్తారని నమ్మడం.

పవిత్ర ఖురాన్ మరియు సహీహ్ సున్నత్ వెలుగులో ఈ ‘అఖీదా’ పూర్తిగా తప్పు. సర్వ స్తోత్రాలు మరియు ప్రశంసలకు అర్హుడైన, సర్వోన్నతుడైన అల్లాహ్ పవిత్ర ఖురాన్‌లో ఇలా సెలవిచ్చాడు:

﴿ذَٰلِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۖ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ﴾

“(ఓ ముహమ్మద్‌!) ఇది అగోచర సమాచారాలలోనిది. దీన్ని మేము నీకు వహీ ద్వారా తెలియపరుస్తున్నాము. వారంతా కూడ బలుక్కుని, కుతంత్రం చేస్తున్నప్పుడు నువ్వు వారి దగ్గరలేవు.” (సూరా యూసుఫ్. 12:102)

ఒకవేళ ప్రవక్త ప్రతిచోటా ఉన్నారని మనం నమ్మితే, మక్కా నుండి మదీనాకు హిజ్రత్ చేయడం (వలస వెళ్లడం), మదీనాను విడిచి బదర్‌కు వెళ్లడం యొక్క ఉద్దేశ్యం ఏమిటి? ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మక్కాలో ఉన్నప్పుడు తాయిఫ్‌లో లేరు, తాయిఫ్‌లో ఉన్నప్పుడు తబూక్‌లో లేరు.

ప్రవక్త ‘హాజిర్ మరియు నాజిర్’ అని వాదించే వారు, మేరాజ్ ప్రయాణంలో దైవప్రవక్త ఆరవ ఆకాశంలో మూసా (అలైహిస్-సలాం) ను కలుసుకున్నారని మరియు మూసా ప్రవక్త తమ సమాధిలో నమాజు చేయడం చూశారని చెప్పే సంఘటనను ఆసరాగా తీసుకుంటారు. వారికి మనం ఇచ్చే సమాధానం: ఇది అల్లాహ్ యొక్క అద్భుతం (ము’జిజా). అల్లాహ్ తన అనంతమైన జ్ఞానంతో, తన సందేశహరునికి (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన సూచనలను చూపించాడు. నిశ్చయంగా, అల్లాహ్ (సుబ్ హానహు వతఆలా) ఖురాన్‌లో ఇలా అన్నాడు:

﴿سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ﴾

“తన దాసుణ్ణి రాత్రికి రాత్రే మస్జిదె హరామ్‌ నుండి మస్జిదె అక్సా వరకు తీసుకుపోయిన అల్లాహ్‌ పరిశుద్ధుడు. దాని పరిసరాలను మేము శుభవంతం చేశాము. ఎందుకంటే; మేమతనికి మా (శక్తిసామర్థ్యాలకు సంబంధించిన) కొన్ని సూచనలను చూపదలిచాము. నిశ్చయంగా అల్లాహ్‌ మాత్రమే బాగా వినేవాడు, చూసేవాడు.” (సూరా ఇస్రా. 17:1)

ఎవరి చేతి మీదైనా గాటు పడితే రక్తం కారుతుంది. కానీ అల్లాహ్ (సుబ్ హానహు వతఆలా) రెండుసార్లు తన సందేశహరుని వేళ్ల మధ్య నుండి నీటి ఊటలు ఉప్పొంగేలా చేశాడు. అయితే ఉహుద్ యుద్ధంలో ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) గాయపడినప్పుడు రక్తం కారింది కానీ, నీరు లేదా కాంతి కాదు.

అద్భుతాలు (ము’జిజాలు) నిర్దిష్ట ప్రయోజనాల కోసం మరియు నిర్దిష్ట సమయాల్లో మాత్రమే జరుగుతాయి. వాటిని సాధారణ సాక్ష్యాలుగా తీసుకోలేము, ముఖ్యంగా అఖీదా విషయాలలో. కాబట్టి దైవప్రవక్త హాజిర్ మరియు నాజిర్ (ప్రతిచోటా ఉన్నారనే) ‘అఖీదా పూర్తిగా తప్పు. కానీ ఫజాయిల్ ఆమాల్ పుస్తకం ఈ తప్పుడు అఖీదాను ఫజాయిల్ దరూద్ లోనే సుమారు 10 కన్నా ఎక్కువ చోట్ల ప్రచారం చేస్తోంది.

ముహమ్మద్ జకరియా కందల్వీ ఫజాయిల్ దరూద్, పేజీ 84, సంఘటన సంఖ్య (హికాయత్) 4 లో ఇలా వ్రాశారు:

“మిన్హాజ్ అస్-హసనాత్ ఇబ్న్ ఫఖాఫీ రాసిన ‘ఫజ్ర్ మునీర్’ పుస్తకాన్ని ఉటంకిస్తూ, మూసా దరీర్ అనే అత్యంత పవిత్రమైన “బుజుర్గ్” (పెద్దలు లేదా సూఫీ గురువు) తన జీవితంలో జరిగిన ఒక సంఘటనను ఇలా వివరించారు: “ఒకసారి నేను ప్రయాణిస్తున్న ఓడ మునిగిపోవడం ప్రారంభించింది. ఆ సమయంలో నన్ను నిద్ర ఆవహించింది. దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) నా కలలో కనిపించి, ఓడలోని ప్రజలను దరూద్‌ను 1000 సార్లు చదవమని ఆదేశించమని నాకు నేర్పించారు. మేము దానిని 300 సార్లు మాత్రమే చదివామో లేదో, ఓడ తిరిగి స్థిరత్వాన్ని సంతరించుకుంది.”

ఓడ మునిగిపోతున్నప్పుడు అందులోని ప్రయాణీకులకు నిద్ర వస్తుందా లేక ప్రాణభయంతో ఆందోళన చెందుతారా? ఈ కథ కేవలం ఒక కల అని చెప్పి వదిలేయవచ్చు. కానీ కింది కథనం మిమ్మల్ని అసహ్యానికి గురి చేస్తుంది; దేవబంద్ పండితుల మురికి మనస్సుల్లో ఏముందో చదవండి.

ఫజాయిల్ దరూద్, పేజీ 109, సంఘటన సంఖ్య (హికాయత్) 46:

“హాఫిజ్ అబూ నయీమ్, సుఫ్యాన్ సౌరీ నుండి ఇలా ఉల్లేఖించారు: “ఒక రోజు నేను (సుఫ్యాన్) బయటకు వెళ్తున్నప్పుడు, ప్రతి అడుగులోనూ దరూద్ చదువుతున్న ఒక యువకుడిని చూశాను. నేను అతన్ని అడిగాను, ‘నీ ఈ చర్యకు ఏదైనా ఆధారం ఉందా (లేదా ఇది కేవలం నీ సొంత పనా)?’ అతను, ‘మీరు ఎవరు?’ అని అడిగాడు. ‘నేను సుఫ్యాన్’ అని చెప్పాను. ‘ఇరాక్ కు చెందిన సుఫ్యాన్?’ అని అతనడిగాడు. ‘అవును’ అని బదులిచ్చాను. ‘అల్లాహ్ గురించి నీకు ఎంత జ్ఞానం ఉంది?’ అని అతనడిగాడు. ‘ఆయన రాత్రి నుండి పగటిని, పగటి నుండి రాత్రిని తీస్తాడు. మరియు గర్భంలో శిశువు ముఖాన్ని సృష్టిస్తాడు’ అని జవాబిచ్చాను. దానికి అతను, ‘అయితే నీకేమీ తెలియదు’ అన్నాడు. అప్పుడు నేను, ‘అల్లాహ్ గురించి నీకెలా తెలుసు, నీవు చదివే ఈ దరూద్ ఏమిటి?’ అని అడిగాను. అతను ఇలా వివరించాడు: ‘నేను నా తల్లితో కలిసి హజ్ కోసం వెళ్ళాను, నా తల్లి అక్కడే మరణించింది. ఆమె ముఖం నల్లగా మారిపోయింది, కడుపు ఉబ్బిపోయింది. ఆమె ఏదో ఘోరమైన పాపం చేసిందని నేను గ్రహించాను. నేను అల్లాహ్‌కు దుఆ చేయడానికి చేతులు పైకెత్తాను, అప్పుడు హిజాజ్ దిశ నుండి ఒక మేఘం రావడం చూశాను. దాని నుండి ఒక వ్యక్తి ఉద్భవించాడు. ఆయన నా తల్లి ముఖంపై చేయి వేయగానే అది ప్రకాశవంతంగా మారింది. ఆయన ఆమె కడుపుపై తన చేతిని రుద్దగానే వాపు అదృశ్యమైంది. నా తల్లికి, నాకు కష్టాల నుండి ఉపశమనం కలిగించిన ఆ వ్యక్తి ఎవరు అని నేను అడిగాను. దానికి ఆయన, ‘నేను మీ ప్రవక్త ముహమ్మద్‌ను’ అని బదులిచ్చారు. నేను ఆయనను నాకు ఏదైనా సలహా ఇవ్వమని కోరాను. అప్పుడాయన, ప్రతి అడుగులోనూ నాపై దరూద్ చదవమని నన్ను ఆదేశించారు.”

ఇది మన ప్రియ ప్రవక్తపై మోపబడిన ఎంతటి భయంకరమైన అబద్ధం మరియు అవమానం! దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సజీవంగా ఉన్నారని, కష్టాల్లో ఉన్నవారికి సహాయం చేస్తూ తిరుగుతున్నారని జకరియా కందల్వీ మనం నమ్మాలని కోరుకుంటున్నాడు. పైగా ఎంతటి సిగ్గులేని అబద్ధం కల్పించాడు! పరదాలు (హిజాబ్) వేసుకునే కన్య కంటే కూడా ఎక్కువ సిగ్గుపడేవారని ఆయిషా (రజియల్లాహు అన్హా) చేత వర్ణించబడిన దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం), స్త్రీల ముఖాన్ని, కడుపును మసాజ్ చేస్తారా?! అస్తగ్ఫిరుల్లాహ్!

నేను దేవబంద్ పండితులను మరియు మొత్తం తబ్లీగీ జమాఅత్‌ను అడుగుతున్నాను: ప్రవక్త యొక్క రక్షణ కార్యకలాపాలు ఆగిపోయాయా లేక ఈనాటికీ కొనసాగుతున్నాయా? అలాగైతే కాశ్మీర్, పాలస్తీనా, మరియు చెచ్న్యా ముస్లింల రక్షణకు ఆయన ఎందుకు రావడం లేదు? తబ్లీగీలారా సమాధానం చెప్పండి! ఉమర్ (రజియల్లాహు అన్హు) షహీద్ (అమరవీరుడు) అయినప్పుడు ప్రవక్త ఎక్కడున్నారు? ఉస్మాన్ మరియు అలీ (రజియల్లాహు అన్హుమా) షహీద్ అయినప్పుడు ప్రవక్త ఎక్కడున్నారు?

అయ్యో! నా ముస్లిం సోదరా, ప్రేమ పేరుతో, ఇస్లాం సేవ పేరుతో అల్లాహ్ సందేశహరునిపై విసురుతున్న అబద్ధాలు, అవమానాలను మీరు చూస్తున్నారా? ఇలాంటి అబద్ధాలకోరుల గురించి మనం చెప్పగలిగేది ఒక్కటే: ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై ఉద్దేశపూర్వకంగా అబద్ధాలు కల్పించేవాడు నరకాగ్నిలో తన స్థానాన్ని సిద్ధం చేసుకుంటాడు. అది ఎంత చెడ్డ నివాసం! కానీ ఈ అబద్ధాలు ఇక్కడితో ఆగిపోలేదు. జకరియా కందల్వీ ఇంకా ఇలా వ్రాశాడు:

1). అల్లాహ్ సందేశహరుడు (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఒక పిచ్చి సూఫీని ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. (ఫజాయిల్ దరూద్, సంఘటన సంఖ్య 42, పేజీ 102).

2). ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన “పవిత్ర అనుచరులకు” ఆహారం ఇవ్వడానికి చేతిలో రొట్టె ముక్కతో మేఘంపై ఆకాశం నుండి దిగివస్తారు. (ఫజాయిల్ దరూద్, సంఘటన సంఖ్య 48, పేజీ 110).

3). ప్రవక్తల ముగింపు అయిన అల్లాహ్ సందేశహరుడు (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన గడ్డం నుండి వెంట్రుకలను పీకి, నయం చేయడానికి ఒక మరణిస్తున్న వ్యక్తికి ఇస్తారు. (ఫజాయిల్ దరూద్, సంఘటన సంఖ్య 48, పేజీ 110).

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై ఇలాంటి అబద్ధాలు, అపహాస్యాలు మరియు అర్ధంలేని మాటలు కల్పించడం నుండి అల్లాహ్ (సుబ్ హానహు వతఆలా) మనలను రక్షించుగాక! మరియు హౌజె కౌసర్ వద్ద నీరు త్రాగేవారి జాబితాలో మనలను చేర్చుగాక.

అల్లాహ్ సందేశహరుడు (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నట్లు అలీ (రజియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖించారు:

«لاَ تَكْذِبُوا عَلَيَّ، فَإِنَّهُ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ فَلْيَلِجِ النَّارَ»
“నా పేరుతో అబద్ధాలు కల్పించకండి, ఎందుకంటే నాపై అబద్ధాలు కల్పించినవాడు నరకాగ్నిలో ప్రవేశిస్తాడు”. (బుఖారీ 1/106).

అల్లాహ్ సందేశహరుడు (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నట్లు జుబైర్ అబూ అబ్దుల్లాహ్ ఉల్లేఖించారు:

«مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ»
“ఎవరైతే ఉద్దేశపూర్వకంగా నాపై అబద్ధాలు కల్పిస్తాడో, అతను నరకాగ్నిలో తన స్థానాన్ని వెతుక్కోవాలి”. (బుఖారీ 1/107).

అల్లాహ్ సందేశహరుడు (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నట్లు సలమా (రజియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖించారు:

«مَنْ يَقُلْ عَلَيَّ مَا لَمْ أَقُلْ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ»
“నేను చెప్పని మాటను నేను చెప్పినట్లుగా ఎవడైతే చెబుతాడో, అతను నరకాగ్నిలో తన స్థానాన్ని వెతుక్కోవాలి”. (బుఖారీ 1/109).

3) అల్లాహ్ సందేశహరుడు (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన సమాధిలో సజీవంగా ఉన్నారు, మన మాటలు వింటారు మరియు ఆయనకు గైబ్ (అగోచర) జ్ఞానం ఉంది అనే ‘అఖీదా’ ప్రచారం.

ఫజాయిల్ ఆమాల్ గ్రంథకర్త ముహమ్మద్ జకరియా కందల్వీ, దైవప్రవక్త గురించి ఈ క్రింది విషయాలను విశ్వసించాడు మరియు వాటిని ప్రచారం చేయాలనుకున్నాడు:

a) ఆయన తన సమాధిలో (భౌతికంగా) సజీవంగా ఉన్నారు మరియు మన మాటలు వింటారు.
b) ఆయనకు గైబ్ (అగోచర) జ్ఞానం ఉంది.

అహ్లుస్ సున్నత్ వల్ జమాఅత్ మరియు మన సజ్జనులైన పూర్వీకుల (సలఫ్‌ల) అఖీదా ప్రకారం, ఇలాంటి అబద్ధాలను (బిద్అత్‌లను) విశ్వసించడం కుఫ్ర్ మరియు షిర్క్ తప్ప మరేమీ కాదు. ఇవి పవిత్ర ఖురాన్ మరియు అబుల్ ఖాసిం (ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) యొక్క ప్రామాణికమైన సున్నత్‌కు నేరుగా వ్యతిరేకమైనవి.

ప్రవక్త సజీవంగా ఉండటం మరియు మన మాటలు వినడం అనే విషయానికి వస్తే, అత్యంత సత్యమైన వాక్కు అయిన అల్లాహ్ గ్రంథం దీనిపై వాస్తవాలను స్పష్టంగా వివరించింది. అల్లాహ్ పవిత్ర ఖురాన్‌లో ఇలా సెలవిచ్చాడు:

﴿وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّن قَبْلِكَ الْخُلْدَ ۖ أَفَإِن مِّتَّ فَهُمُ الْخَالِدُونَ ۝ كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۗ وَنَبْلُوكُم بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۖ وَإِلَيْنَا تُرْجَعُونَ﴾

“(ఓ ప్రవక్తా!) నీకు పూర్వం కూడా మేము ఏ మానవుణ్ణీ శాశ్వతంగా జీవించి ఉండేట్లుగా చేయలేదు. ఒకవేళ నువ్వు చనిపోతే, వాళ్లు మాత్రం శాశ్వతంగా బ్రతికి ఉంటారా ఏమిటీ?ప్రతి ప్రాణీ మృత్యువును చవి చూడవలసిందే. మేము మిమ్మల్ని పరీక్షించే నిమిత్తం కష్టసుఖాలకు (కలిమి లేములకు) గురిచేస్తూ ఉంటాము. ఎట్టకేలకు మీరు మా వద్దకే మరలించబడతారు.” (సూరా అల్-అంబియా. 21:34-35)

మరియు మరో చోట,

﴿إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ﴾

“నిశ్చయంగా (ఏదో ఒకనాడు) నీకూ చావు వస్తుంది. వారికీ చావు వస్తుంది.” (సూరా అజ్-జుమర్. 39:30)

బిద్అతీలు తప్ప అబూ బక్ర్ సిద్దీఖ్ (రజియల్లాహు అన్హు) ఆ రోజు చేసిన చారిత్రాత్మక ప్రసంగాన్ని ఇంకెవరు మర్చిపోగలరు? ఆయన సత్యం పలికారు:

«أَمَّا بَعْدُ، فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ»

“ఎవరైతే ముహమ్మద్‌ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను ఆరాధిస్తున్నారో, (వినండి) ముహమ్మద్ మరణించారు. కానీ ఎవరైతే అల్లాహ్‌ను ఆరాధిస్తున్నారో, ఆయన నిత్య సజీవుడు , ఆయనకు ఎన్నటికీ మరణం లేదు.”

అల్లాహ్ ఖురాన్ లో ఇలా అంటున్నాడు:

﴿وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۚ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ ۚ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا ۗ وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ﴾

“ముహమ్మద్‌ (సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లం) ఒక ప్రవక్త మాత్రమే. ఈయనకు పూర్వం కూడా (చాలామంది) ప్రవక్తలు గతించారు. ఒకవేళ ఈయన చనిపోతే లేక చంపబడితే మీరు- ఇస్లాం నుంచి – వెనుతిరిగిపోతారా? వెనుతిరిగిపోయేవాడు అల్లాహ్‌కు ఏ మాత్రం హాని కలిగించలేడు. కృతజ్ఞతలు తెలిపే వారికి అల్లాహ్‌ త్వరలోనే మంచి ప్రతిఫలం వొసగుతాడు.” (సూరా ఆల్-ఇమ్రాన్. 3:144)

ఉమర్ (రజియల్లాహు అన్హు) ఇలా అన్నారని ఇబ్న్ ముసయ్యబ్ ఉల్లేఖించారు:

«وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ تَلاَهَا، فَعُقِرْتُ حَتَّى مَا تُقِلُّنِي رِجْلاَيَ، وَحَتَّى أَهْوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ حِينَ سَمِعْتُهُ تَلاَهَا، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ مَاتَ»

“అల్లాహ్ సాక్షిగా! నేను అబూ బక్ర్ ఆ ఆయతును చదవడం విన్న వెంటనే, నేలపై పడిపోయాను. నా కాళ్లు నన్ను మోయలేనట్లుగా అనిపించాయి, ఆయన మాట వినగానే నేను కుప్పకూలిపోయాను. అప్పుడే నాకు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) నిజంగా మరణించారన్న వాస్తవం అర్థమైంది.” (బుఖారీ 2/640, 641).

ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇకపై ఈ ప్రాపంచిక జీవితంలో లేరని ప్రతి ముస్లింకు ఇప్పుడు స్పష్టంగా అర్థమై ఉండాలి. ఇది మనం ప్రస్తావించాల్సిన రెండవ పాయింట్‌కి తీసుకువెళుతుంది: ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కు స్వతహాగా గైబ్ (అగోచర) జ్ఞానం ఉందా?

అల్లాహ్ వాక్కు ఇలా సెలవిస్తోంది:

﴿وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ﴾

“అగోచరాల తాళం చెవులు, (ఖజానాలు) అల్లాహ్‌ వద్దనే ఉన్నాయి. అల్లాహ్‌కు తప్ప ఇతరులెవరికీ వాటి గురించి తెలీదు..” (సూరా అల్-అన్యామ్. 6:59)

﴿قُل لَّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ ۚ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ﴾

“అల్లాహ్‌కు తప్ప ఆకాశాలలోనూ, భూమిలోనూ ఉన్న వారెవరికీ అగోచర జ్ఞానం లేదు. తాము ఎప్పుడు తిరిగి లేపబడతామో కూడా వారికి తెలియదు” అని ఓ ప్రవక్తా వారికి చెప్పు.”.” (సూరా అన్-నమ్ల్. 27:65)

﴿قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ ۚ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ﴾

“(ఓ ప్రవక్తా! వారికి) చెప్పు: “అల్లాహ్‌ తలచినంత మాత్రమే తప్ప నేను సయితం నా కోసం లాభంగానీ, నష్టంగానీ చేకూర్చుకునే అధికారం నాకు లేదు. నాకే గనక అగోచర విషయాలు తెలిసివుంటే నేనెన్నో ప్రయోజనాలు పొంది ఉండేవాణ్ణి. ఏ నష్టమూ నాకు వాటిల్లేది కాదు. నిజానికి నేను విశ్వసించే వారికి హెచ్చరించేవాణ్ణి, శుభవార్తలు అందజేసేవాణ్ణి మాత్రమే.” (సూరా అల్-అరాఫ్. 7:188)

﴿قُل لَّا أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ ۚ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ﴾

“ఓ ప్రవక్తా! వారికి చెప్పేయి: “నా వద్ద అల్లాహ్‌ ఖజానాలున్నాయని నేను మీతో అనటం లేదు. నా వద్ద అగోచర జ్ఞానం కూడా లేదు. నేను దైవదూతనని కూడా మీతో అనటం లేదు. నాపై అవతరింపజేయబడే ‘వహీ’ని మాత్రమే నేను అనుసరిస్తున్నాను.” (ఓ ప్రవక్తా!) వారిని అడుగు: ”గ్రుడ్డివాడు, కళ్ళున్నవాడూ – ఇద్దరూ సమానులేనా? మీరు ఈ మాత్రం ఆలోచించరా?” (సూరా అల్-అన్యామ్ 6:50)

﴿ذَٰلِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۚ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ﴾

“ఇవి అగోచర విషయాలలోనివి. (ఓ ప్రవక్తా!) వాటిని నీకు వహీ ద్వారా తెలియజేస్తున్నాము. మర్యమ్‌కు పోషకులుగా ఎవరుండాలి? అన్న విషయమై వారు తమ కలములు విసరినప్పుడు నీవు అక్కడ లేవు. (ఈ వ్యవహారంపై) వారు గొడవ పడినప్పుడు కూడా నీవు అక్కడ లేవు.” (సూరా ఆలి ఇమ్రాన్ 3:44)

﴿وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا ۖ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنفُسِهِمْ ۖ إِنِّي إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ﴾

““నా దగ్గర అల్లాహ్‌ నిధులున్నాయని నేను మీతో అనటం లేదే! (వినండి!) నాదగ్గర అగోచర జ్ఞానం కూడా లేదు. నేను దైవదూతనని కూడా అనటం లేదు. మీరు చిన్న చూపు చూస్తున్న వారికి అల్లాహ్‌ ఏమేలూ చెయ్యబోడని కూడా నేను చెప్పటం లేదు. వారి ఆంతర్యాలలో ఉన్న దానిని అల్లాహ్‌ బాగా ఎరిగినవాడు. ఒకవేళ నేను గనక అలాంటి మాట ఏదైనా అంటే నేనూ దుర్మార్గుల్లో ఒకడిగా పరిగణించబడతాను.” (సూరా హుద్ 11:31)

﴿تِلْكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ ۖ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَا أَنتَ وَلَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَٰذَا ۖ فَاصْبِرْ ۖ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ﴾

“(ఓ ముహమ్మద్‌!) ఇవి అగోచర సమాచారాలు. వీటిని మేము నీకు వహీ ద్వారా తెలియజేస్తున్నాము. ఇంతకు మునుపు నీకు గానీ, నీజాతి వారికి గానీ వీటి గురించి ఏమీ తెలియదు. కనుక నీవు ఓర్పు వహిస్తూ ఉండు, నిస్సందేహంగా సత్ఫలితం భయభక్తులు గలవారికే లభిస్తుంది.” (సూరా హుద్ 11:49)

﴿ذَٰلِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۖ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ﴾

“(ఓ ముహమ్మద్‌!) ఇది అగోచర సమాచారాలలోనిది. దీన్ని మేము నీకు వహీ ద్వారా తెలియపరుస్తున్నాము. వారంతా కూడ బలుక్కుని, కుతంత్రం చేస్తున్నప్పుడు నువ్వు వారి దగ్గరలేవు.” (సూరా యూసుఫ్ 12:102)

﴿وَيَقُولُونَ لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ ۖ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ﴾

““అతని ప్రభువు తరఫున అతనిపై ఏదైనా సూచన ఎందుకు అవతరించదు?” అని వారంటున్నారు. “రహస్య జ్ఞానం అల్లాహ్‌ వద్ద మాత్రమే ఉంది. కాబట్టి మీరూ నిరీక్షించండి, మీతోపాటు నేనూ నిరీక్షిస్తున్నాను” అని (ఓ ప్రవక్తా!) వారికి చెప్పు.” (సూరా యూనుస్ 10:20)

﴿قُل لَّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ ۚ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ﴾

“అల్లాహ్‌కు తప్ప ఆకాశాలలోనూ, భూమిలోనూ ఉన్న వారెవరికీ అగోచర జ్ఞానం లేదు. తాము ఎప్పుడు తిరిగి లేపబడతామో కూడా వారికి తెలియదు” అని ఓ ప్రవక్తా (స) వారికి చెప్పు” (సూరా అన్-నమ్ల్ 27:65)

పై వాక్యాలకు విరుద్ధంగా ఎలాంటి విశ్వాసం (అఖీదా) కలిగి ఉన్నా, వారు స్పష్టమైన మార్గభ్రష్టత్వంలో ఉన్నట్లే. అలాంటి నమ్మకాలను కలిగి ఉండటం కుఫ్ర్ మరియు షిర్క్ అవుతుంది, ఎందుకంటే ఇది తౌహీద్ మూల సిద్ధాంతాల్లో ఒకదాన్ని నిరాకరిస్తుంది!

అవును, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కు కొన్ని సందర్భాలలో గైబ్ (అగోచర) జ్ఞానం ఇవ్వబడింది, కానీ అది ఆయన స్వంతం కాదు. అది అల్లాహ్ నుండి వచ్చింది. అల్లాహ్ ఆయనకు కొన్ని పరిస్థితులు మరియు సంఘటనలలో ఈ జ్ఞానాన్ని ము’జిజా (అద్భుతం) గా, మరియు అల్లాహ్ పంపిన సందేశహరునిగా ఆయన సత్యానికి నిదర్శనంగా ఇచ్చాడు.

﴿عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِ أَحَدًا ۝ إِلَّا مَنِ ارْتَضَىٰ مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا﴾

“ఆయన అగోచర జ్ఞానం కలవాడు. తన అగోచర విషయాలను ఆయన ఎవరికీ తెలుపడు….ఆయన అగోచర జ్ఞానం కలవాడు. తన అగోచర విషయాలను ఆయన ఎవరికీ తెలుపడు….” (సూరా జిన్. 72:26-27)

కానీ ప్రవక్తలు మరియు సందేశహరులకు స్వతహాగా గైబ్ (అగోచర) జ్ఞానం ఉందని వాదించేవాడు కుఫ్ర్‌కు పాల్పడినట్లే, అల్లాహ్ మనల్ని దీని నుండి కాపాడుగాక! అల్లాహ్ పవిత్ర గ్రంథంలో పగటి వెలుగులా స్పష్టంగా ఉన్న ఈ విషయాలను, తబ్లీగీ జమాఅత్ నాయకుల వంటి బిద్అతీలు అర్థం చేసుకోరు, లేదా ఈ అసత్యాన్ని బోధించడానికి మరియు కొనసాగించడానికి అర్థం చేసుకోనట్లు నటిస్తారు.

అయినా సరే, ఫజాయిల్ ఆమాల్ గ్రంథకర్త జకరియా కందల్వీ, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై కాఫిర్లు (అవిశ్వాసులు) కూడా వేయని ఘోరమైన అబద్ధాన్ని, అపనిందను మోపాడు.

కందల్వీ తన ఫజాయిల్ దరూద్ లో, పేజీ 115, సంఘటన సంఖ్య (హికాయత్) 50 (ఫజాయిల్ ఆమాల్, వాల్యూం I లోని చివరి సంఘటన) లో ఇలా రాశాడు. “మౌలానా జామీ” అనే పేరు గల ఎవరో ఒక అనామకుడి కథను ఆయన వివరిస్తున్నాడు:

“మౌలానా జామీ ఒకసారి హజ్ కోసం బయలుదేరాడు. దైవప్రవక్త సమాధి వద్ద నిలబడి కవిత చదవాలన్నది అతని ఉద్దేశ్యం. హజ్ పూర్తయిన తర్వాత, అతను మదీనా వైపు బయలుదేరాడు. మదీనా అమీర్ (పాలకుడు) తన కలలో ప్రవక్తను చూశాడు. జామీని మదీనాలోకి రానివ్వకుండా అడ్డుకోమని ప్రవక్త అమీర్‌ను ఆదేశించారు. అమీర్ భద్రతను కట్టుదిట్టం చేశాడు. కానీ ప్రవక్తను దర్శించుకోవాలనే తీవ్రమైన ఉత్సాహం మరియు “ఇష్క్” (గమనిక: ఇష్క్ అనే పదం మోహంతో కూడిన ప్రేమ కోసం వాడతారు) జామీని పూర్తిగా ఆవహించి, అతను మదీనా వైపు తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాడు. అమీర్ మళ్లీ కలలో ప్రవక్తను చూశాడు. ఈసారి జామీని లోపలికి రానివ్వవద్దని ఆయన ఖచ్చితంగా చెప్పారు. అమీర్ తన సైనికులను పంపి జామీని అరెస్టు చేయించాడు. అతన్ని తీవ్రంగా కొట్టి జైలులో వేశారు. అమీర్ మూడవసారి కలలో ప్రవక్తను చూశాడు. ఈసారి ప్రవక్త అమీర్‌తో, జామీ ఏమీ నేరస్థుడు కాదని, అతను నా సమాధిపై చదవడానికి కొన్ని కవితా పంక్తులను రాసుకొచ్చాడని, ఒకవేళ అతను గనక నా సమాధి వద్దకు వచ్చి ఆ కవితను చదివి ఉంటే, అతనికి స్వాగతం పలకడానికి నా చేయి సమాధి నుండి బయటకు వచ్చేదని, దానివల్ల పెద్ద ఫిత్నా (గందరగోళం) చెలరేగేదని వివరించారు. వెంటనే జామీని గౌరవమర్యాదలతో జైలు నుండి విడుదల చేశారు.”

ముహమ్మద్ జకరియా ఇలా కొనసాగిస్తున్నాడు:

“ఈ కథను నేను విన్నాను అనడంలో నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు, కానీ నా బలహీనమైన జ్ఞాపకశక్తి మరియు అనారోగ్యం వల్ల ఇది ఏ పుస్తకంలో ఉందో గుర్తుకు రావడం లేదు. పాఠకులలో ఎవరైనా నా జీవితకాలంలో ఈ కథను ఏదైనా పుస్తకంలో చదివితే దయచేసి నాకు తెలియజేయండి. నేను మరణించిన తర్వాత అయితే దయచేసి కథ చివర ఫుట్‌నోట్‌గా ఆ రిఫరెన్స్‌ను జతచేయండి.”

అస్తగ్ఫిరుల్లాహ్! ఎంత సిగ్గులేని, ఉద్దేశపూర్వక అబద్ధం! ఇంతటి ఘోరమైన అబద్ధాన్ని కల్పించి, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై ఇంతటి దయనీయమైన పద్ధతిలో ఆపాదించడానికి జకరియాకు ఎలాంటి అపరాధభావం లేదా భయం కలగలేదా? అది ఏ పుస్తకంలో ఉందో తనకు గుర్తులేదని స్వయంగా అంగీకరిస్తున్నాడు! పైన రాసిన పొరపాటును సరిదిద్దమని అనుచరులను ఆహ్వానిస్తున్నాడు. అసలు అది ఏ పుస్తకంలో ఉందో తెలియదు అన్నప్పుడు దానిని ఎందుకు రాసినట్లు? ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై బహిరంగంగా అబద్ధం ఎందుకు చెప్పినట్లు? పైగా అందులో ఎంతటి మార్గభ్రష్టత్వం దాగుందో చెప్పాల్సిన పనేలేదు!

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారని అబూ హురైరా (రజియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖించారు:

«كَفَى بِالْمَرْءِ كَذِبًا أَنْ يُحَدِّثَ بِكُلِّ مَا سَمِعَ»

“ఒక వ్యక్తి తాను విన్న ప్రతిదాన్ని (నిర్ధారించుకోకుండా) చెప్పడమే, అతను అబద్ధాలకోరు అనడానికి తగిన సాక్ష్యం“. (ముస్లిం).

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారని ఆయన ఉల్లేఖించారు:

«يَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ دَجَّالُونَ كَذَّابُونَ، يَأْتُونَكُمْ مِنَ الْأَحَادِيثِ بِمَا لَمْ تَسْمَعُوا أَنْتُمْ، وَلَا آبَاؤُكُمْ، فَإِيَّاكُمْ وَإِيَّاهُمْ، لَا يُضِلُّونَكُمْ، وَلَا يَفْتِنُونَكُمْ»

“కాలం చివర్లో దజ్జాల్‌లు, అబద్ధాలకోరులు వస్తారు. వారు మీరు గానీ, మీ పూర్వీకులు గానీ ఎన్నడూ వినని హదీసులను మీ ముందుకు తీసుకువస్తారు. కాబట్టి వారి పట్ల జాగ్రత్త వహించండి. వారు మిమ్మల్ని మార్గభ్రష్టత్వానికి గురిచేసి, ఫిత్నాలో (పరీక్షలో) పడవేయకుండా కాపాడుకోండి“. (సహీహ్ ముస్లిం మరియు ముస్నద్ అహ్మద్).

ఇబ్న్ హిబ్బాన్, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై అబద్ధాలు చెప్పడాన్ని నిషేధించే హదీసులను ఈ శీర్షిక క్రింద చేర్చారు: “అల్-ముస్తఫా (ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కు ఆపాదించినది ప్రామాణికమైనది (సహీహ్) అని తెలియకుండా ఎవరైనా దానిని ప్రచారం చేస్తే అతను నరకాగ్నిలో ప్రవేశించడం తథ్యం“. ఆ తర్వాత అబూ హురైరా ఉల్లేఖించిన హదీసును ఉటంకించారు:

«مَنْ يَقُلْ عَلَيَّ مَا لَمْ أَقُلْ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ»
“నేను చెప్పని మాటను నాపై ఆపాదించేవాడు నరకాగ్నిలో తన స్థానాన్ని వెతుక్కోవాలి“. (సహీహ్ ఇబ్న్ హిబ్బాన్, పేజీ 27).

“ది ముహద్దిస్” (హదీసు వేత్త), “కుతుబుల్ ఆలం” (ప్రపంచానికి అక్షం) (!!!) అని పిలవబడే జకరియా కందల్వీ యొక్క వాస్తవ స్థితి ఇదేనా?!

దీనికి తోడు, అంతకంటే దారుణమైన విషయం ఏమిటంటే, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తన సమాధిలో ఉండి మనుషుల ఉద్దేశ్యాలను గ్రహించగలరని చెప్పడం షిర్క్ కాదా? మనుషుల ఉద్దేశ్యాలు (నియ్యత్‌లు) ఎవరికి మాత్రమే తెలుసు? ఒక్క అల్లాహ్‌కే! ఇక్కడ ఎంత భయంకరమైన ‘అఖీదా’ ప్రచారం చేయబడుతోంది!

కానీ జకరియా కందల్వీ ఇక్కడితో ఆగలేదు. అతను తన సూఫీ ఔలియాల (గురువుల) ఉన్నత స్థాయిని నిరూపించుకోవాలి కదా! అదే సంఘటనలో ఆయన ఇంకా ఇలా వ్రాశాడు:

“సయ్యద్ అహ్మద్ రిఫాయీ ఒక ప్రసిద్ధ “బుజుర్గ్” (సూఫీ గురువు) మరియు సీనియర్ సూఫీలలో ఒకరు. ఆయన గురించిన ఒక కథ చాలా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆయన హిజ్రీ 555 లో హజ్ కోసం వెళ్లి, (మదీనాలోని) ప్రవక్త సమాధి దగ్గర నిలబడి 2 పంక్తుల కవిత్వాన్ని చదివినప్పుడు, ప్రవక్త చేయి బయటకు వచ్చింది మరియు అతను దానిని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.”

పై వాక్యాలను ఇస్లాం గురించి అవగాహన ఉన్న ఏ బుద్ధిమంతుడైనా రాశాడని నేను నమ్మలేను. ఇలాంటి అబద్ధాలు, కల్పనలు మరియు అవమానాలు స్వచ్ఛమైన ఇస్లామిక్ బోధనల పట్ల ద్వేషం ఉన్న శత్రువు నుండి మాత్రమే వస్తాయి. కానీ ఇక్కడ దాన్ని రాసింది “షేఖ్ అల్-హదీస్”, “ఆరిఫ్ బిల్లాహ్” (అల్లాహ్ ను తెలుసుకున్నవాడు), “కుతుబుల్ ఆలం” అయిన ముహమ్మద్ జకరియా కందల్వీ!

నా ముస్లిం సోదరుడా: మీరు ఇప్పుడే చదివింది అల్లాహ్ సందేశహరునిపై మోపబడిన అబద్ధాలు, బిద్అత్‌లు మరియు షిర్క్ కథలు. ఫజాయిల్ ఆమాల్ రెండు సంపుటాలలో వ్యాపించి ఉన్న అనేక అబద్ధాలలో ఇవి కొన్ని మాత్రమే. మనం ఇంతవరకు చదివింది కేవలం ‘ఫజాయిల్ దరూద్’ మాత్రమే. ఫజాయిల్ హజ్, ఫజాయిల్ సదఖా, ఫజాయిల్ జిక్ర్, ఫజాయిల్ నమాజ్, ఫజాయిల్ రమజాన్ ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి. ఇన్షా అల్లాహ్, ఆయా అధ్యాయాలలోని షిర్క్ మరియు అబద్ధాలు కూడా త్వరలో ఖురాన్ మరియు సహీహ్ సున్నత్ వెలుగులో బహిర్గతం చేయబడతాయి.

కాబట్టి ఓ సోదరుడా అప్రమత్తంగా ఉండు! జమాఅత్ తబ్లీగ్‌తో కూర్చోవడం, వారితో కలసి బయటకు (జమాఅత్‌లో/చిల్లాలో) వెళ్లడం, వారి మాటలు వినడం పట్ల జాగ్రత్త వహించండి. లేకపోతే మీరు కూడా షిర్క్ మరియు బిద్అత్ ఊబిలో కూరుకుపోతారు. వారు మీ హృదయాన్ని, మనస్సును పాడుచేసి, మిమ్మల్ని అజ్ఞానం మరియు మూర్ఖత్వం వైపు తీసుకువెళతారు. బదులుగా, మన సజ్జనులైన పూర్వీకులు (సలఫ్ లు) ఇచ్చిన సలహాలను పాటించండి:

అల్-ఫుజైల్ బిన్ ఇయాద్ (హి.శ. 187) ఇలా అన్నారు: “నేను ఉత్తమమైన వ్యక్తులను కలుసుకున్నాను, వారందరూ సున్నత్‌ను అనుసరించే వారు. వారు బిద్అత్ చేసే వారితో కలసి ఉండటాన్ని నిషేధించేవారు.” (అల్-లాలికాయీ 267).

అల్-హసన్ అల్-బస్రీ (హి.శ. 110) ఇలా అన్నారు: “బిద్అత్ చేసేవారితో, మనోవాంఛలను అనుసరించే వారితో కూర్చోకండి, వారితో వాదించకండి, వారి మాటలు వినకండి.” (అద్-దారమీ తమ సునన్ 1/121 లో ఉల్లేఖించారు).

అబూ ఖిలాబా ఇలా అన్నారు: “వారితో కూర్చోకండి, వారితో కలవకండి. ఎందుకంటే వారు తమ మార్గభ్రష్టత్వంలో మిమ్మల్ని కూడా ముంచేస్తారని, మీకు ఇదివరకే తెలిసిన సత్యం పట్ల మిమ్మల్ని గందరగోళానికి గురిచేస్తారనే భయం నాకుంది.” (అల్-లాలికాయీ 244).

అల్లాహ్ (సుబ్ హానహు వతఆలా) మనలను తౌహీద్ మరియు ఆయన సందేశహరుని (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సున్నత్‌పై స్థిరంగా ఉంచుగాక! మరియు షిర్క్, బిద్అత్‌ల అవమానం నుండి, తబ్లీగీ జమాఅత్ బోధనల నుండి మనలను ఎల్లప్పుడూ దూరంగా ఉంచుగాక!

అల్లాహ్ (సుబ్ హానహు వతఆలా) ఈ సంకలనాన్ని కేవలం ఆయన ప్రసన్నతను కోరుకునేదిగా స్వీకరించి, నా పాపాలను క్షమించుగాక. మనం ఆయనకే చెందుతాము మరియు ఆయన వైపుకే మనం తిరిగి వెళ్లవలసి ఉంది.

అల్లాహ్ యొక్క దాసుడు,
అబూ ముఆవియా

దుల్ హిజ్జా 15, 1421 H
మార్చి శనివారం 19, 2001

సవరణలు: SP Eds.
8 సెప్టెంబర్ 2001

Read the English article of this post: [PDF]
ఇంగ్లీష్ సంకలనం: అబూ ముఆవియా అస్-సలఫీ. సవరణలు: SP Eds.

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45159