ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సమాధిని సందర్శించేవారికి ముఖ్యమైన సూచనలు – షేఖ్ అబ్దుర్రజ్జాఖ్ అల్-బద్ర్

Important notices for the visitor of the grave of the Prophet ﷺ
Shaykh Abdurrazzaq al-Badr [Video|Ar-En Subtitles]
https://youtu.be/ZJp6AFAGrWU [38 minutes]
https://abdurrahman.org/?p=435632

Explanation of The book “Clarification and explanation of many issues related to Hajj, Umrah, and visitation in light of the Qur’an and the Sunnah“ by Shaykh Abdul-Aziz bin Abdullah bin Baz rahimahullah

సర్వ స్తోత్రాలు సకల లోకాల సృష్టికర్త అయిన అల్లాహ్ కే శోభిస్తాయి. మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం), వారి కుటుంబ సభ్యులు మరియు సహచరులందరిపై అల్లాహ్ శాంతి, శుభాలు వర్షించుగాక.

(اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَنَا وَلِشَيْخِنَا وَلِجَمِيعِ الْمُسْلِمِينَ)
ఓ అల్లాహ్! మమ్మల్ని, మా షేఖ్ ను, అలాగే ముస్లింలందరినీ క్షమించు.

సుప్రసిద్ధ పండితులు ఇమామ్ అబ్దుల్ అజీజ్ ఇబ్న్ అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ బాజ్ (అల్లాహ్ వారిని కరుణించుగాక) ‘ఖురాన్, సున్నత్‌ల వెలుగులో హజ్, ఉమ్రా మరియు జియారత్‌కు సంబంధించిన పలు సమస్యల స్పష్టీకరణ మరియు వివరణ’ అనే తమ గ్రంథంలో ఈ విధంగా పేర్కొన్నారు:

షేఖ్ ఇబ్న్ బాజ్ రహిమహుల్లాహ్ గారి మాటలు :

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) గారి సమాధిని సందర్శించేవారి కోసం కొన్ని అత్యంత ముఖ్యమైన సూచనలు:

ఆ పవిత్ర గదిని చేతులతో తుడవడం (తాకడం), ముద్దుపెట్టుకోవడం లేదా దాని చుట్టూ తవాఫ్ (ప్రదక్షిణ) చేయడం ఇస్లాంలో ఏమాత్రం అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, సజ్జనులైన సలఫ్ (ధార్మిక పూర్వీకుల) నుండి ఈ ఆచారాలకు ఎలాంటి ఆధారాలూ ఉల్లేఖించబడలేదు. ఇవి పూర్తిగా నిరోధించదగిన బిద్అత్ (మతంలో కొత్తగా సృష్టించబడిన కల్పనలు).

అదేవిధంగా, మన అవసరాలను తీర్చమని, కష్టాలను తొలగించమని, రోగాలను నయం చేయమని లేదా మరే ఇతర సహాయం కోసమైనా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం)ను వేడుకోవడం ఎవరికీ అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, ఇవన్నీ కేవలం అల్లాహ్ ను మాత్రమే కోరవలసిన విషయాలు. మరణించిన వారిని ఇలాంటివి అడగడం అనేది ‘షిర్క్’ (అల్లాహ్ కు భాగస్వాములను కల్పించడం) కిందికి వస్తుంది మరియు ఇది అల్లాహ్ ను కాదని ఇతరులను ఆరాధించడమే అవుతుంది. ఇస్లాం ధర్మం ప్రధానంగా రెండు పునాదులపై నిర్మితమై ఉంది: మొదటిది – అద్వితీయుడైన అల్లాహ్ ను తప్ప మరెవరినీ ఆరాధించకూడదు. రెండవది – అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) చూపిన మార్గంలో తప్ప మన ఇష్టానుసారం అల్లాహ్ ను ఆరాధించకూడదు. ‘అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన దేవుడు ఎవరూ లేరు మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త’ అని మనం పలికే సాక్ష్యం (కలిమా) అంతరార్థం కూడా ఇదే.

అంతేకాకుండా, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం)ను నేరుగా సిఫార్సు (షఫాఅత్) చేయమని అడగడం కూడా ఎవరికీ అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, సిఫార్సు చేసే అధికారం పూర్తిగా అల్లాహ్ ఆధీనంలోనే ఉంది, కాబట్టి దానిని కేవలం అల్లాహ్ నే వేడుకోవాలి. పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు: (قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا) “సిఫార్సు చేసే అధికారం పూర్తిగా అల్లాహ్ దే అని వారితో చెప్పు.” (అజ్-జుమర్: 44). కాబట్టి, మనం ప్రార్థించేటప్పుడు ఈ విధంగా అడగాలి: (اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ نَبِيَّكَ) ‘ఓ అల్లాహ్! నా పక్షాన సిఫార్సు చేసేందుకు నీ ప్రవక్తకు అనుమతి ప్రసాదించు.’ (اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ مَلَائِكَتَكَ وَعِبَادَكَ الْمُؤْمِنِينَ) ‘ఓ అల్లాహ్! నా కోసం సిఫార్సు చేయడానికి నీ దేవదూతలకు మరియు విశ్వాసులైన నీ దాసులకు అనుమతినివ్వు.’ (اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ أَفْرَاطِي) ‘ఓ అల్లాహ్! నా పక్షాన సిఫార్సు చేయడానికి (చిన్న వయసులోనే) మరణించిన నా పిల్లలకు అనుమతి ప్రసాదించు,’ ఇలాంటి ప్రార్థనలు (దుఆలు) మాత్రమే చేయాలి.

ఇక మరణించిన వారి విషయానికి వస్తే—వారు ప్రవక్తలైనా లేదా సామాన్యులైనా—వారి నుండి సిఫార్సును గానీ, మరే ఇతర సహాయాన్ని గానీ కోరకూడదు. ఎందుకంటే, ఇస్లాంలో ఇలాంటి ఆచారానికి ఎలాంటి ఆధారమూ లేదు. ధర్మశాసనకర్త (అల్లాహ్) ప్రత్యేకంగా మినహాయించిన కొన్ని విషయాలు తప్ప, మరణించిన వ్యక్తికి సంబంధించిన కర్మలన్నీ ఆగిపోతాయి. అబూ హురైరా (రజియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖించిన సహీహ్ ముస్లిం హదీసులో, అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ విధంగా తెలియజేశారు: (إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثٍ: صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ) “మనిషి (ఆదమ్ సంతతి) మరణించిన వెంటనే అతని కర్మలన్నీ ముగిసిపోతాయి, కేవలం మూడు విషయాలు తప్ప: 1. నిరంతర దానం (సదఖా జారియా), 2. ఇతరులకు ప్రయోజనం చేకూర్చే జ్ఞానం, 3. అతని కోసం ప్రార్థించే సత్ప్రవర్తన కలిగిన సంతానం.”

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ద్వారా సిఫార్సు (షఫాఅత్) కోరడం అనేది కేవలం వారి జీవితకాలంలో మరియు పునరుత్థాన దినాన (ఖియామత్ రోజున) మాత్రమే అనుమతించబడింది. ఎందుకంటే ఆ సమయంలో వారు అలా చేయగల సామర్థ్యం కలిగి ఉంటారు; వారు ముందుకు వెళ్లి, కోరుకునే వ్యక్తి తరఫున తమ ప్రభువును వేడుకోగలరు. ఇక ఈ ఇహలోక జీవితం విషయానికి వస్తే, ఇలా ప్రార్థన చేయమని అడగడం కేవలం ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కే పరిమితం కాదు, ఇది ఇతరులకు కూడా వర్తిస్తుందన్న విషయం మనందరికీ తెలిసిందే. ఒక ముస్లిం తన సోదరునితో, (اشْفَعْ لِي إِلَى رَبِّي فِي كَذَا وَكَذَا) ‘ఫలానా విషయంలో నీ ప్రభువు వద్ద నా కోసం సిఫార్సు చేయి’ అని అడగడం ధర్మసమ్మతమే. దీని అసలు అర్థం: (ادْعُ اللَّهَ لِي) ‘నా కోసం అల్లాహ్ ను ప్రార్థించు’ (దుఆ చేయి) అని. కోరబడిన విషయం అల్లాహ్ అనుమతించినదైతే, అవతలి వ్యక్తి అలా ప్రార్థించడం అనుమతించబడింది. అయితే పునరుత్థాన దినాన, అల్లాహ్ అనుమతి లభిస్తే తప్ప ఎవరూ సిఫార్సు చేయలేరు. పవిత్ర ఖురాన్‌లో అల్లాహ్ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు: (مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ) “ఆయన అనుమతి లేకుండా ఆయన వద్ద సిఫార్సు చేయగలవాడు ఎవడు?” (అల్-బఖరా: 255).

ఇక మరణం తర్వాత స్థితి విషయానికి వస్తే, అది ఒక ప్రత్యేకమైన స్థితి (బర్జఖ్). ఆ స్థితిని మరణానికి ముందున్న వ్యక్తి భౌతిక స్థితితో గానీ, లేదా పునరుత్థాన దినాన సమాధి నుండి లేచిన తర్వాత ఉండే స్థితితో గానీ ఏమాత్రం పోల్చలేము. ఎందుకంటే, మరణించిన వారి కర్మలు నిలిచిపోతాయి మరియు వారు తమ జీవితకాలంలో సంపాదించుకున్న కర్మలకు మాత్రమే బద్దులై ఉంటారు (ధర్మశాసనకర్త మినహాయించినవి తప్ప). మృతుల నుండి సిఫార్సు (షఫాఅత్) కోరడం అనేది ధర్మశాసనకర్త (అల్లాహ్) నిర్దేశించిన ఈ మినహాయింపులలో ఎక్కడా లేదు, కాబట్టి దానిని ఆ మినహాయింపుల జాబితాలో చేర్చడం ఎంతమాత్రం అనుమతించబడదు.

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తమ మరణం తర్వాత బర్జఖ్ (సమాధి) జీవితంలో సజీవంగా ఉన్నారనడంలో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు. ఈ జీవితం అమరవీరుల (షహీద్ ల) జీవితం కంటే ఎంతో పరిపూర్ణమైనది. అయితే, అది మరణానికి ముందున్న ఇహలోక జీవితం లాంటిది కాదు, అలాగే పునరుత్థాన దినాన ప్రసాదించబడే జీవితం లాంటిదీ కాదు. ఇది ఒక భిన్నమైన జీవితం, దీని వాస్తవికత మరియు అసలు స్వభావం కేవలం అల్లాహ్ కు మాత్రమే తెలుసు. అందుకే మనం ఇంతకుముందు ప్రస్తావించుకున్న గౌరవప్రదమైన హదీసులో ఇలా తెలుపబడింది: (مَا مِنْ أَحَدٍ يُسَلِّمُ عَلَيَّ إِلَّا رَدَّ اللَّهُ عَلَيَّ رُوحِي حَتَّى أَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ) “ఎవరైనా నాపై సలాం పంపితే, వారి సలాంకు బదులివ్వడానికి వీలుగా అల్లాహ్ నా ఆత్మను నాకు తిరిగి ప్రసాదిస్తాడు.” ఈ హదీసు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణించారని, వారి ఆత్మ వారి భౌతిక శరీరాన్ని వీడిందని స్పష్టం చేస్తోంది. కానీ, ఎవరైనా వారిపై శాంతి శుభాకాంక్షలు (సలాం) పంపినప్పుడు ఆ ఆత్మ వారికి తిరిగి ఇవ్వబడుతుంది. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణాన్ని నిర్ధారించే పవిత్ర ఖురాన్ మరియు సున్నత్ ఆధారాలు అందరికీ తెలిసినవే, మరియు ఈ విషయంపై ఇస్లామిక్ పండితులందరి ఏకాభిప్రాయం (ఇజ్మా) ఉంది.

ఏది ఏమైనప్పటికీ, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణం బర్జఖ్ లో ఆయన జీవితాన్ని (సజీవంగా ఉండటాన్ని) ఏమాత్రం కాదనలేదు. అల్లాహ్ మార్గంలో ప్రాణాలర్పించిన అమరవీరుల (షహీద్ ల) మరణం వారి బర్జఖ్ జీవితాన్ని ఎలాగైతే కాదనదో, ఇది కూడా అంతే. ఈ విషయం పవిత్ర ఖురాన్ లోని అల్లాహ్ వాక్యంలో ఇలా స్పష్టంగా పేర్కొనబడింది: (وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ) “అల్లాహ్ మార్గంలో చంపబడిన (అమరవీరులైన) వారిని మృతులుగా భావించకండి. వాస్తవానికి వారు సజీవులై, తమ ప్రభువు వద్ద జీవనోపాధి పొందుతున్నారు.” (ఆలే ఇమ్రాన్: 169). చాలా మంది ఈ విషయంలో గందరగోళానికి గురై, అల్లాహ్ ను కాదని మృతులను ఆరాధించడం వైపుకు మరియు షిర్క్ (భాగస్వామ్యం కల్పించడం) వైపుకు ఇతరులను పిలుస్తున్నందున, అవసరాన్ని బట్టి మేము దీనిపై ఇంత వివరంగా మాట్లాడాల్సి వచ్చింది. కాబట్టి, అల్లాహ్ శాసనాలకు విరుద్ధమైన ప్రతి చెడు నుండి మమ్మల్ని మరియు ముస్లింలందరినీ రక్షించమని ఆ అల్లాహ్ నే వేడుకుంటున్నాము. అసలు సత్యం అల్లాహ్ కు మాత్రమే బాగా తెలుసు.

షేఖ్ అబ్దుర్రజ్జాఖ్ అల్-బద్ర్ గారి వ్యాఖ్యానం:

సకల లోకాల సృష్టికర్త మరియు పాలకుడైన అల్లాహ్ కే సర్వ స్తోత్రాలు. అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన దేవుడు మరెవరూ లేరని, ఆయనకు భాగస్వాములు ఎవరూ లేరని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను. అలాగే, ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అల్లాహ్ యొక్క దాసుడు మరియు ప్రవక్త అని కూడా నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను. ఆయనపై, ఆయన కుటుంబ సభ్యులపై, మరియు ఆయన సహచరులందరిపై అల్లాహ్ శాంతి, శుభాలు వర్షించుగాక.

(اللَّهُمَّ عَلِّمْنَا مَا يَنْفَعُنَا وَانْفَعْنَا بِمَا عَلَّمْتَنَا وَزِدْنَا عِلْمًا وَأَصْلِحْ لَنَا إِلَهَنَا شَأْنَنَا وَلَا تَكِلْنَا إِلَى أَنْفُسِنَا طَرْفَةَ عَيْنٍ)
అల్లాహుమ్మ అల్లిమ్నా మా యన్ఫఉనా, వన్ఫఅనా బిమా అల్లమ్తనా, వజిద్నా ఇల్మన్, వ అస్లిహ్ లనా ఇలాహనా షాననా, వలా తకిల్నా ఇలా అన్ఫుసినా తర్ఫత ఐన్

‘ఓ అల్లాహ్! మాకు ప్రయోజనం చేకూర్చే జ్ఞానాన్ని మాకు ప్రసాదించు, నీవు మాకు నేర్పిన జ్ఞానం ద్వారా మాకు మేలు చేకూర్చు, మా జ్ఞానాన్ని మరింత పెంపొందించు, మరియు మా వ్యవహారాలన్నింటినీ మా కోసం చక్కదిద్దు. కంటి రెప్పపాటంత సమయం కూడా మమ్మల్ని మా స్వంత నిర్ణయాలకు వదిలేయకు.’

ఇంతకుముందు, రచయిత (అల్లాహ్ ఆయనను కరుణించుగాక) ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) గారి సమాధిని, అలాగే వారి ఇద్దరు సహచరులైన అబూ బకర్ మరియు ఉమర్ (రజియల్లాహు అన్హుమ) ల సమాధులను సందర్శించే సరైన ఇస్లామిక్ పద్ధతిని వివరించారు. ఇబ్న్ ఉమర్ (రజియల్లాహు అన్హుమ) ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరియు ఆ ఇద్దరు సహచరుల సమాధులను సందర్శించినప్పుడు కేవలం ఈ విధంగా పలికేవారని ప్రస్తావించబడింది:

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا بَكْرٍ، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَتَاهُ
“అస్సలాము అలైక యా రసూలల్లాహ్, అస్సలాము అలైక యా అబా బక్ర్, అస్సలాము అలైక యా అబతాహ్.”

‘ఓ అల్లాహ్ ప్రవక్తా! మీపై శాంతి కలుగుగాక. ఓ అబూ బకర్! మీపై శాంతి కలుగుగాక. ఓ నా తండ్రీ (ఉమర్)! మీపై శాంతి కలుగుగాక.’ ఇలా పలికిన తర్వాత ఆయన అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయేవారు.

అదేవిధంగా, ఇస్లామిక్ పండితులు సహచరుల (సహాబాల) ఆదర్శాన్ని అనుసరిస్తూ, సమాధులను సందర్శించేటప్పుడు ఇస్లాం ఏమి నిర్దేశించిందో తెలిపే ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఉల్లేఖనాల ఆధారంగా మాత్రమే వ్యవహరిస్తారు. ప్రామాణికంగా (సహీహ్ గా) నివేదించబడిన వాటిని మాత్రమే వారు ఆచరిస్తారు. గొప్ప ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరియు వారి గొప్ప సహచరుల నుండి ఏవి ఉల్లేఖించబడ్డాయో వాటినే తప్ప వారు సొంతంగా మరేదీ చేయరు. ప్రజలు ఆ తర్వాత కాలంలో కొత్తగా కనిపెట్టిన, ఇప్పటికీ కనిపెడుతూనే ఉన్న మరే ఇతర నూతన ఆచారాలకైనా (బిద్అత్ లకు) వారు దూరంగా ఉంటారు. ఈ సమాధుల సందర్శన విషయంలో సామాన్య ప్రజలు మరియు అజ్ఞానుల మధ్య అనేక తప్పులు, పొరపాట్లు జరుగుతున్నందున, ముస్లింలు చేయకూడని కొన్ని పనులను ఇక్కడ స్పష్టం చేయాలని షేఖ్ ఇబ్న్ బాజ్ (అల్లాహ్ వారిని కరుణించుగాక) ఉద్దేశించారు. ఆ తప్పుల పట్ల ముస్లింలను హెచ్చరించి, వారి మతాన్ని, విశ్వాసాన్ని (అఖీదాను) మరియు ఏకేశ్వరోపాసనను (తౌహీద్ ను) రక్షించాలన్నదే ఆయన ముఖ్య ఉద్దేశ్యం.

ఆయన (షేఖ్) ఈ విధంగా అన్నారు: ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సమాధి ఉన్న గదిని చేతులతో తుడవడం (తాకడం), ముద్దుపెట్టుకోవడం లేదా దాని చుట్టూ తవాఫ్ (ప్రదక్షిణ) చేయడం ఎవరికీ ఎంతమాత్రం అనుమతించబడదు. ఈ మూడు చర్యలు—తుడవడం, ముద్దుపెట్టుకోవడం మరియు తవాఫ్ చేయడం—కేవలం అల్లాహ్ యొక్క పవిత్ర గృహానికి (కాబాకు) మాత్రమే నిర్దేశించబడ్డాయి. ఆ ప్రాచీన గృహం (కాబా) చుట్టూ తప్ప మరెక్కడా తవాఫ్ చేయరాదు. పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు: (وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ) “మరియు వారు ఆ ప్రాచీన గృహం (కాబా) చుట్టూ తవాఫ్ చేయాలి.” (అల్-హజ్: 29). తాకడం లేదా తుడవడం అనేది కేవలం నల్లరాతికి (హజ్రే అస్వద్ కు)—దానిని ముద్దుపెట్టుకోలేని స్థితిలో ఉన్నవారికి—మరియు యెమెనీ మూలకు (రుక్న్ అల్-యమాని కి) మాత్రమే నిర్దేశించబడింది. ముద్దుపెట్టుకోవడం అనేది కేవలం నల్లరాతికి (హజ్రే అస్వద్ కు) మాత్రమే ప్రత్యేకంగా నిర్దేశించబడింది. అందువల్ల, మరే ప్రదేశాన్నీ, గోడనూ, స్థంభాన్నీ లేదా మరే ఇతర వస్తువునూ ముద్దుపెట్టుకోకూడదు. అలాగే, ధార్మిక ఆధారాలు (ఖురాన్, సున్నత్) నిర్ధారించినవి తప్ప మరేదీ చేతులతో తాకరాదు (తుడవరాదు).

ఒకవేళ ఎవరైనా, “మనం నల్ల రాతిని (హజ్రే అస్వద్ ను) ఎందుకు ముద్దుపెట్టుకుంటాం మరియు యెమెనీ మూలను (రుక్న్ అల్-యమానిని) ఎందుకు తాకుతాం?” అని అడిగితే, దానికి సరైన సమాధానం: ‘కేవలం ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఆచరణను అనుసరిస్తూ మరియు వారి నుండి ఉల్లేఖించబడిన విధానాన్ని పాటిస్తూ మాత్రమే’ అని చెప్పాలి. విశ్వాసుల నాయకుడైన రెండవ ఖలీఫా ఉమర్ ఇబ్న్ అల్-ఖత్తాబ్ (రజియల్లాహు అన్హు) నల్ల రాతిని ముద్దుపెట్టుకున్న తర్వాత, తన చుట్టూ ఉన్నవారందరికీ వినబడేలా బిగ్గరగా ఈ విధంగా అన్నారు:

أَمَّا إِنِّي أَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ لَا تَضُرُّ وَلَا تَنْفَعُ، وَلَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُكَ مَا قَبَّلْتُكَ
“నీవు కేవలం ఒక రాయివి మాత్రమే అని, నీ వల్ల ఎలాంటి లాభంగానీ, నష్టంగానీ కలగదని నాకు బాగా తెలుసు. అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) నిన్ను ముద్దుపెట్టుకోవడం గనక నేను చూడకపోయి ఉంటే, నేను నిన్ను ఎన్నటికీ ముద్దుపెట్టుకునేవాడిని కాదు.”

మరొక సందర్భంలో, ఉమర్ (రజియల్లాహు అన్హు) యాలా ఇబ్న్ ఉమయ్య (రజియల్లాహు అన్హు) తో కలిసి తవాఫ్ చేస్తున్నప్పుడు జరిగిన సంఘటన ఇది—నల్ల రాతిని దాటిన తర్వాత, అక్కడే ఉన్న హిజ్ర్ మూలను తాకాలనే ఉద్దేశ్యంతో యాలా, ఉమర్ గారి చేయి పట్టుకున్నారు. అప్పుడు ఉమర్ ఆయనను, “నువ్వు ఏం చేయాలని అనుకుంటున్నావు?” అని అడిగారు. దానికి యాలా, “దానిని తాకాలని” అని బదులిచ్చారు. అప్పుడు ఉమర్, “అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ మూలను తాకడం నీవు ఎప్పుడైనా చూశావా?” అని ప్రశ్నించారు. దానికి యాలా “లేదు” అని సమాధానమిచ్చారు. అప్పుడు ఉమర్, “అయితే ముందుకు సాగిపో (తాకవద్దు)” అని చెప్పారు. ఆ మూల కాబాలో భాగమే అయినప్పటికీ, ఉమర్ (రజియల్లాహు అన్హు) దానిని తాకడాన్ని అంగీకరించలేదు. ఎందుకంటే, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) దానిని తాకినట్లు ఎక్కడా ఆధారాలు లేవు. దీన్నిబట్టి అర్థమయ్యేదేమిటంటే, మన ధర్మం ఆధారాలను అనుసరించే ధర్మం. మన ధర్మం అనగా: “అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు, మరియు ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా తెలియజేశారు” అని చెప్పడమే.

ఈ కారణంగానే, ప్రపంచంలో నల్ల రాయిని (హజ్రే అస్వద్ ను) తప్ప మరే ప్రదేశాన్నీ ముద్దుపెట్టుకోవడానికి ఇస్లాం నిర్దేశించలేదు. అలాగే, నల్ల రాయి మరియు యెమెనీ మూల తప్ప మరే ప్రదేశాన్నీ చేతులతో తాకడానికి కూడా అనుమతి లేదు. కాబా యొక్క ఇతర గోడలను గానీ, లేదా మఖామే ఇబ్రహీంను గానీ తాకకూడదు. ఇక మస్జిద్ అల్-హరమ్ ప్రవేశద్వారాలు, అక్కడి తలుపులు, స్థంభాలు లేదా మరే ఇతర వస్తువుల సంగతి చెప్పాల్సిన పనే లేదు. ఈ వస్తువులలో వేటినీ ముద్దుపెట్టుకోకూడదు, తాకకూడదు. ఇక తవాఫ్ (ప్రదక్షిణ) విషయానికొస్తే, అది కేవలం అల్లాహ్ పవిత్ర గృహం (కాబా) చుట్టూ మాత్రమే చేయాలి. ఒకవేళ ఎవరైనా ఏదైనా సమాధిని, దర్గాను, గోడను లేదా మరేదైనా వస్తువును ముద్దుపెట్టుకున్నా, చేతులతో తాకినా లేదా వాటి చుట్టూ తవాఫ్ చేసినా—అదంతా అల్లాహ్ ధర్మం నుండి వచ్చినది కాదు, ఆయన శాసనం కాదు, ఆయన పంపిన దైవవాణి అసలే కాదు. బదులుగా, ఇది కేవలం షైతాన్ ప్రేరణ (వస్వసా) నుండి పుట్టుకొచ్చినదే. ఇది అల్లాహ్ మతానికి సంబంధించినదే కాదు. అందుకే రచయిత ఈ విషయమై తీవ్రంగా హెచ్చరిస్తూ ఇలా స్పష్టం చేశారు: “ప్రవక్త సమాధి ఉన్న గదిని తాకడం, ముద్దుపెట్టుకోవడం లేదా దాని చుట్టూ తవాఫ్ (ప్రదక్షిణ) చేయడం ఎవరికీ అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే ఇది సజ్జనులైన సలఫ్ (పూర్వీకుల) ఆచరణలో ఎక్కడా లేదు. ఇది పూర్తిగా ఖండించదగిన బిద్అత్ (నూతన కల్పన).”

అంతేకాకుండా, తమ అవసరాలను తీర్చమని, కష్టాలను పోగొట్టమని, రోగాలను నయం చేయమని లేదా ఇలాంటివి ఏవైనా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను అడగడం ఎవరికీ అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, ఇవన్నీ కేవలం అల్లాహ్ ను మాత్రమే కోరవలసిన విషయాలు. మరణించిన వారిని ఇలాంటివి అడగడం మహాపాపమైన ‘షిర్క్’ (భాగస్వామ్యం కల్పించడం) అవుతుంది మరియు అల్లాహ్ ను కాదని ఇతరులను ఆరాధించినట్లే అవుతుంది. అసలు షిర్క్ అంటే ఏమిటి? షిర్క్ అంటే కేవలం అల్లాహ్ కు మాత్రమే చెందాల్సిన హక్కులను ఇతరులకు ఆపాదించడం లేదా అల్లాహ్ ప్రత్యేక హక్కులలో ఇతరులను అల్లాహ్ తో సమానం చేయడం. ప్రార్థన (దుఆ) అనేది అల్లాహ్ కు తన దాసులపై ఉన్న అత్యంత ప్రత్యేకమైన హక్కులలో ఒకటి. పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు:

(وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ)
“మీ ప్రభువు ఇలా సెలవిచ్చాడు: ‘మీరు నన్ను (మాత్రమే) ప్రార్థించండి, నేను మీ ప్రార్థనలను అంగీకరిస్తాను.'” (గాఫిర్: 60).

(وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ)
“మరియు నా దాసులు నా గురించి నిన్ను అడిగినప్పుడు, నిశ్చయంగా నేను (వారికి) అతి సమీపంలోనే ఉన్నాను. నన్ను ప్రార్థించేవాడు ప్రార్థించినప్పుడు, నేను అతని ప్రార్థనకు బదులిస్తాను.” (అల్-బఖరా: 186).

(إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ)
“నిశ్చయంగా నా ప్రభువు ప్రార్థనలను వినేవాడు.” (ఇబ్రహీం: 39).

ప్రార్థన (దుఆ) అనేది కేవలం అల్లాహ్ కు మాత్రమే ఉన్న అత్యంత ప్రత్యేకమైన హక్కు. అల్లాహ్ ను తప్ప మరెవరినీ ప్రార్థించరాదు. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ విధంగా స్పష్టంగా బోధించారు:

(إِذَا سَأَلْتَ فَاسْأَلِ اللَّهَ، وَإِذَا اسْتَعَنْتَ فَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ) 
“నీవు అడిగితే కేవలం అల్లాహ్ నే అడుగు. నీవు సహాయం కోరితే కేవలం అల్లాహ్ నుండే సహాయం కోరు.” 

కాబట్టి, అల్లాహ్ ను తప్ప మరెవరినీ అడగకూడదు, ఆయనను తప్ప మరెవరినీ ప్రార్థించకూడదు. అల్లాహ్ తప్ప మరెవరూ మన బాధలను తొలగించలేరు. అల్లాహ్ తప్ప మరెవరూ మనల్ని కష్టాల నుండి రక్షించలేరు. పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఇలా ప్రశ్నిస్తున్నాడు:

(أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ ۗ أَإِلَٰهٌ مَّعَ اللَّهِ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ) 
“బాధలో ఉన్నవాడు తనను ప్రార్థించినప్పుడు అతనికి బదులిచ్చి, అతని కష్టాన్ని తొలగించి, మిమ్మల్ని భూమికి వారసులుగా చేసేవాడు (అల్లాహ్ కాక మరెవరు)? ఏమిటి, అల్లాహ్ తో పాటు వేరే ఆరాధ్య దేవుడు ఉన్నాడా? మీరు గ్రహించేది చాలా తక్కువ.” (అన్-నమ్ల్: 62).

అసలు ఒక వ్యక్తి ఆలోచనా శక్తి ఏమైపోయింది? తన ప్రభువు, యజమాని మరియు సంరక్షకుడైన అల్లాహ్ ను వదిలేసి, తన అవసరాలు, కోరికల కోసం ఇతరుల ముందు చేతులు చాచితే అతని తెలివితేటలు ఎక్కడున్నట్లు? కాబట్టి, తమ అవసరాలు తీర్చమనీ, బాధలు పోగొట్టమనీ, రోగాలను నయం చేయమనీ లేదా మరేదైనా సహాయం చేయమనీ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను అడగడం ఎవరికీ అనుమతించబడదు. ఎవరైనా ఆయన సమాధి వద్దకు వెళ్లి: (يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْأَلُكَ أَنْ تَشْفِيَ مَرِيضِي) “ఓ అల్లాహ్ ప్రవక్తా! అనారోగ్యంతో ఉన్న నా బంధువును నయం చేయమని నేను మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను,” (أَوْ أَنْ تَشْفِيَنِي) లేదా “నన్ను నయం చేయండి,” (أَوْ أَنْ تُفَرِّجَ هَمِّي) లేదా “నా చింతలను తొలగించండి,” (أَوْ تُنَفِّسَ كَرْبِي) లేదా “నా కష్టాన్ని తీర్చండి,” (أَوْ أَنْ تَقْضِيَ دَيْنِي లేదా “నా అప్పుల బాధను బాపండి” అని గానీ లేదా అలాంటివి ఏవైనా అడగడం ఎంతమాత్రం ధర్మసమ్మతం కాదు. సమస్త లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్ ను తప్ప మరెవరినీ ఇలాంటివి అడగకూడదు.

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వద్దకు ఎవరైనా రోగిని తీసుకువచ్చినప్పుడల్లా, ఆయన ఆ రోగి స్వస్థత కోసం అల్లాహ్ ను ఇలా ప్రార్థించేవారు:

(اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شَافِيَ إِلَّا أَنْتَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا) 
“అల్లాహుమ్మ రబ్బన్-నాసి, ముద్ హిబల్-బాసి, ఇష్ఫి అన్తష్-షాఫీ, లా షాఫియ ఇల్లా అన్త, షిఫాఅన్ లా యుగాదిరు సఖమ.”

“ఓ అల్లాహ్! మానవాళి ప్రభువా! కష్టాలను పోగొట్టేవాడా! నయం చేయి, నిశ్చయంగా నీవే స్వస్థత చేకూర్చేవాడివి. నీ స్వస్థత తప్ప మరే స్వస్థతా లేదు – ఎలాంటి అనారోగ్యాన్నీ వదలిపెట్టని పరిపూర్ణమైన స్వస్థతను ప్రసాదించు.” 

ఈ ప్రార్థనను (దుఆను) కంఠస్థం చేసి, దాని అసలు అర్థాన్ని గ్రహించిన ఏ వ్యక్తైనా—ఆ తర్వాత ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను ఉద్దేశించి “నన్ను నయం చేయండి అని నేను మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను” అని అనడం మేధోపరంగా గానీ, ధార్మికంగా గానీ అతనికి సబబుగా అనిపిస్తుందా? స్వయంగా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) గారే అల్లాహ్ ను ఉద్దేశించి:

(اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شَافِيَ إِلَّا أَنْتَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا) 
“ఓ అల్లాహ్! మానవాళి ప్రభువా! కష్టాలను పోగొట్టేవాడా! నయం చేయి, నిశ్చయంగా నీవే స్వస్థత చేకూర్చేవాడివి. నీ స్వస్థత తప్ప మరే స్వస్థతా లేదు – ఎలాంటి అనారోగ్యాన్నీ వదలిపెట్టని పరిపూర్ణమైన స్వస్థతను ప్రసాదించు,” అని ప్రార్థిస్తుంటే, మరి ప్రవక్తను అడగడం ఏ విధంగా అర్థవంతం అవుతుంది? పరమ దయాళువు యొక్క ఆప్తుడైన ఇబ్రహీం (అలైహిస్సలాం) గురించి పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు:

(وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ) 
“మరియు నేను వ్యాధిగ్రస్తుడనైనప్పుడు ఆయనే (అల్లాహ్ నే) నాకు స్వస్థత చేకూరుస్తాడు.” (అష్-షుఅరా: 80).

నిజమైన స్వస్థత చేకూర్చేవాడు (నయం చేసేవాడు) కేవలం అల్లాహ్ మాత్రమే. ఆయన ఉత్తమ నామాలలో ఒకటి “అష్-షాఫీ” (స్వస్థతను ప్రసాదించేవాడు). ఎందుకంటే, ఆయన ప్రసాదించే స్వస్థత తప్ప మరే స్వస్థతా లేదు మరియు స్వస్థత అనేది పూర్తిగా ఆయన చేతిలోనే ఉంది. కాబట్టి బాధల నుండి ఉపశమనం గానీ, రోగాలకు స్వస్థత గానీ, ఆపదలో ఉన్నవారికి రక్షణ గానీ, మరేదైనా సరే కేవలం అల్లాహ్ నుండే కోరాలి తప్ప ఇతరులను అడగకూడదు. ఎందుకంటే ఇవన్నీ కేవలం అల్లాహ్ ను మాత్రమే అడగవలసినవి. మరణించిన వారిని ఇలాంటివి అడగడం మహాపాపమైన ‘షిర్క్’ (భాగస్వామ్యం కల్పించడం) అవుతుంది మరియు ఇది అల్లాహ్ ను కాదని ఇతరులను ఆరాధించినట్లే అవుతుంది. ఇస్లాం ధర్మం ప్రధానంగా రెండు పునాదులపై నిర్మితమై ఉంది: మొదటిది – అద్వితీయుడైన అల్లాహ్ ను తప్ప మరెవరినీ ఆరాధించకూడదు. రెండవది – అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) నిర్దేశించిన మార్గంలో తప్ప మన ఇష్టానుసారం అల్లాహ్ ను ఆరాధించకూడదు. ‘అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన దేవుడు ఎవరూ లేరు, మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త’ అనే సాక్ష్య వాక్యానికి (కలిమాకు) అసలు అర్థం కూడా ఇదే.

‘అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన దేవుడు మరెవరూ లేరు’ అనే మొదటి సాక్ష్యం తౌహీద్ (ఏకేశ్వరోపాసన)ను మరియు కేవలం అల్లాహ్ ఒక్కడినే చిత్తశుద్ధితో ఆరాధించడాన్ని సూచిస్తుంది. ‘ముహమ్మద్ అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త’ అనే రెండవ సాక్ష్యానికి అర్థం—ఆయనకు విధేయత చూపడం మరియు ఆయన మార్గాన్ని (సున్నత్ ను) అనుసరించడం. పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు:

(وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ)
“అల్లాహ్ అనుమతితో విధేయత చూపబడడానికే తప్ప మేము ఏ ప్రవక్తనూ పంపలేదు.” (అన్-నిసా: 64).

అందువల్ల, ‘ముహమ్మద్ అల్లాహ్ ప్రవక్త’ అనే సాక్ష్యాన్ని నెరవేర్చడం ఆయనను అనుసరించడం ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది. అలాగే, ‘అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన దేవుడు ఎవరూ లేరు’ అనే సాక్ష్యాన్ని నెరవేర్చడం తౌహీద్ ద్వారా మరియు ధర్మాన్ని పూర్తిగా అల్లాహ్ పట్ల చిత్తశుద్ధితో (ఇఖ్లాస్ తో) ఆచరించడం ద్వారా సాధ్యమవుతుంది. కాబట్టి, అల్లాహ్ మతం ఈ రెండు మూల సూత్రాలపై స్థాపించబడింది. ఆరాధించబడే అల్లాహ్ పట్ల పూర్తి చిత్తశుద్ధితో, మరియు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మార్గాన్ని అనుసరిస్తూ చేయబడనిదే ఏ వ్యక్తి నుండి ఎలాంటి కర్మ (సత్కార్యం) అయినా అల్లాహ్ వద్ద స్వీకరించబడదు.

అదేవిధంగా, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను ఎవరైనా నేరుగా సిఫార్సు (షఫాఅత్) అడగడం ఎంతమాత్రం అనుమతించబడదు. ఈ విషయంపై ప్రత్యేక శ్రద్ధ వహించండి, ఎందుకంటే చాలామంది దీని గురించే పొరపాట్లు చేస్తుంటారు. ఒక సందర్శకుడు సమాధి ముందు నిలబడి: (يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْفَعْ لِي عِنْدَ اللَّه) ‘ఓ అల్లాహ్ ప్రవక్తా! అల్లాహ్ వద్ద నా కోసం సిఫార్సు చేయండి’ అని అనడం ఇస్లాంలో అనుమతించబడదు. అల్లాహ్ వద్ద ఆయన మీ కోసం సిఫార్సు చేయాలని మీరు నిజంగా కోరుకుంటే, ఆ విషయాన్ని అల్లాహ్ నే అడగండి. మీ ప్రార్థనలో (దుఆలో) ఈ విధంగా వేడుకోండి: (اللهم شفع في نبيك) ‘ఓ అల్లాహ్! నా పక్షాన సిఫార్సు చేయడానికి నీ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కు అనుమతి ప్రసాదించు.’ కేవలం అల్లాహ్ ను మాత్రమే ప్రార్థించండి; ఎందుకంటే సిఫార్సు చేసే అధికారం పూర్తిగా అల్లాహ్ కే సొంతం, కాబట్టి దానిని ఆయనను మాత్రమే అడగాలి. అల్లాహ్ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు:

(قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا)
“సిఫార్సు చేసే అధికారం పూర్తిగా అల్లాహ్ దే అని వారితో చెప్పు.” (అజ్-జుమర్: 44).

కాబట్టి ఇలా అనాలి:

(اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ نَبِيَّكَ… اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يَشْفَعُ فِيهِمْ نَبِيُّكَ
‘ఓ అల్లాహ్, నా పక్షాన సిఫార్సు చేయడానికి నీ ప్రవక్తకు అనుమతి ఇవ్వు… ఓ అల్లాహ్, ఆయన సిఫార్సు పొందే వ్యక్తులలో నన్ను కూడా చేర్చు.’

గొప్ప ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) యొక్క సిఫార్సు పొందే వారిలో మనందరినీ చేర్చమని మేము అల్లాహ్ ను కోరుతున్నాము. ఆయన సిఫార్సు పొందే ప్రజలలో మమ్మల్ని కూడా చేర్చమని మేము అల్లాహ్ ను కోరుతున్నాము…

(اللهم شفع في ملائكتك وعبادك المؤمنين. اللهم شفع في أفراطي)
‘ఓ అల్లాహ్, నా పక్షాన సిఫార్సు చేయడానికి నీ దేవదూతలకు మరియు విశ్వాసులైన నీ దాసులకు అనుమతి ఇవ్వు. ఓ అల్లాహ్, నా పక్షాన సిఫార్సు చేయడానికి మరణించిన నా పిల్లలకు అనుమతి ఇవ్వు,’ మరియు ఇలాంటి ప్రార్థనలు చేయాలి.

యవ్వనానికి చేరుకోకముందే మరణించే చిన్నపిల్లలు తమ తల్లిదండ్రుల కోసం సిఫార్సు చేయవచ్చు. కానీ ఒక తల్లి లేదా తండ్రి అలాంటి పిల్లవాడి సమాధి వద్దకు వెళ్లి: (يَا بُنَيَّ اشْفَعْ لِي عِنْدَ اللَّهِ) ‘ఓ నా కుమారా, అల్లాహ్ వద్ద నా కోసం సిఫార్సు చేయి’ అని అనాలా? వద్దు. ఆ బిడ్డ మీ కోసం సిఫార్సు చేయాలని మీరు కోరుకుంటే, అప్పుడు ఇలా చెప్పండి: (اللهم شفع في أفراطي) ‘ఓ అల్లాహ్, నా పిల్లలను నా పక్షాన సిఫార్సుదారులుగా చేయి.’ అల్లాహ్ ను అడగండి, సమస్త లోకాల ప్రభువును అడగండి.

మృతుల విషయానికొస్తే, వారు ప్రవక్తలైనా లేదా ప్రవక్తలు కాకపోయినా – వారి నుండి ఏమీ అడగకూడదు, సిఫార్సు గానీ మరేదీ గానీ అడగకూడదు. ఎందుకంటే అటువంటి ఆచారం ఎన్నడూ నిర్దేశించబడలేదు… ఆరాధన అనేది దైవిక శాసనంపై ఆధారపడి ఉంటుంది మరియు అటువంటి చర్య అనుమతించబడిందని మరియు నిర్దేశించబడిందని నిరూపించే ఆధారాలు అవసరం. మరణించినవారిని ఏమైనా అడగడం అనుమతించదగినదే అని సూచించేది అల్లాహ్ గ్రంథంలో గానీ లేదా ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సున్నత్ లో గానీ ఏదీ లేదు. మరియు శాసనకర్త ప్రత్యేకంగా మినహాయించినవి తప్ప మరణించిన వ్యక్తి యొక్క కర్మలు నిలిచిపోయాయి కాబట్టి… (إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ…) “ఆదమ్ సంతతి (మనిషి) మరణించినప్పుడు, అతని కర్మలు ముగిసిపోతాయి…” ఆ తర్వాత ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మినహాయింపులను పేర్కొన్నారు – మరియు ఆ మినహాయింపులలో తన కోసం లేదా ఇతరుల కోసం ప్రార్థించడం లేదు.

అబూ హురైరా (రజియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖించిన సహీహ్ ముస్లిం హదీసులో, అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు:

(إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثٍ: صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ)
“ఆదమ్ సంతతి (మనిషి) మరణించినప్పుడు, అతని కర్మలు ముగిసిపోతాయి, మూడు విషయాలు తప్ప: నిరంతర దానం, ప్రయోజనకరమైన జ్ఞానం, లేదా అతని కోసం ప్రార్థించే సత్ప్రవర్తన గల సంతానం.”

శాసనకర్త అయిన అల్లాహ్ మినహాయించినవి తప్ప… ఆదమ్ సంతతి మరణించినప్పుడు, అతని కర్మలు ఆగిపోతాయి… తన సోదరుని కోసం ప్రార్థించడం మరియు తన కోసం లేదా ఇతరుల కోసం ప్రార్థించడం అతని కర్మలలోనివి. ఇవి అతని చర్యలలో భాగం, కానీ మరణం వద్ద అవి ముగిసిపోతాయి. మృతుల నుండి సిఫార్సు కోరడం అనేది శాసనకర్త నిర్దేశించిన మినహాయింపులలో లేదు, కాబట్టి దానిని వాటిలో చేర్చడం అనుమతించబడదు.

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) నుండి సిఫార్సు కోరడం అనేది ఆయన జీవితకాలంలో మరియు పునరుత్థాన దినాన మాత్రమే అనుమతించబడుతుంది ఎందుకంటే అప్పుడు ఆయన అలా చేయగలరు… ఎందుకంటే అప్పుడు ఆయన అలా చేయగలరు. ఆయన ముందుకు వెళ్లి కోరుకునే వ్యక్తి తరపున తన ప్రభువును అడగగలరు. ఈ ఇహలోక జీవితం విషయానికొస్తే, సహచరులు ప్రార్థన కోసం ఆయన వద్దకు తరచుగా వచ్చేవారు, మరియు ఆయన వారి కోసం ప్రార్థించేవారని తెలుసు. ఇది కేవలం ఆయనకు మాత్రమే పరిమితం కాదు; బదులుగా, ఇది ఆయనకు మరియు ఇతరులకు కూడా వర్తిస్తుంది. ఒక ముస్లిం తన సోదరునితో: (اشفع لي إلى ربي في كذا وكذا) ‘ఫలానా విషయంలో నీ ప్రభువు వద్ద నా కోసం సిఫార్సు చేయి,’ అనగా: (ادع الله لي) ‘నా కోసం అల్లాహ్ ను ప్రార్థించు’ అని చెప్పడం అనుమతించబడింది. కోరబడిన విషయం అల్లాహ్ అనుమతించినదైతే, అవతలి వ్యక్తి అలా చేయడం అనుమతించబడింది.

ఎవరైనా ఈ విధంగా ప్రార్థించవచ్చు:

(اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ لِأَخِي أَنْ تُفَرِّجَ كُرْبَتَهُ، أَنْ تُيَسِّرَ أَمْرَهُ، أَنْ تُعِينَهُ، أَنْ تَقْضِيَ دَيْنَهُ)
‘ఓ అల్లాహ్! నా సోదరుని బాధను తొలగించమనీ, అతని వ్యవహారాలను సులభతరం చేయమనీ, అతనికి సహాయపడమనీ, అతని అప్పులను తీర్చమనీ నేను నిన్ను వేడుకుంటున్నాను.’

తాను అడుగుతున్నది ఇస్లాం అనుమతించిన విషయమైతే, ఒక ముస్లిం తన సోదరుని కోసం నిరభ్యంతరంగా అల్లాహ్ ను ప్రార్థించవచ్చు. కానీ, కోరుతున్నది ధర్మవిరుద్ధమైనదైతే (హరామ్ అయితే), దాని కోసం ఎవరూ ప్రార్థించకూడదు. దానికి బదులుగా, వారి మార్గదర్శకత్వం (హిదాయత్), సత్ప్రవర్తన మరియు సాఫల్యం కోసం ప్రార్థించాలి — అంటే వారికి నిజంగా ప్రయోజనం చేకూర్చే విషయాల కోసం మాత్రమే ప్రార్థించాలి.

అయితే పునరుత్థాన దినాన (ఖియామత్ రోజున), అల్లాహ్ అనుమతిస్తే తప్ప మరెవరూ సిఫార్సు చేయలేరు. పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు:

(مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ) 
“ఆయన అనుమతి లేకుండా ఆయన వద్ద సిఫార్సు చేయగలవాడు ఎవడు?” (అల్-బఖరా: 255).

ఇంతటితో ఇహలోక మరియు పరలోక స్థితుల గురించి మనం చర్చించుకున్నాము. ఇక మరణం తర్వాత ఉండే స్థితి (బర్జఖ్) విషయానికొస్తే, అది ఒక ప్రత్యేకమైన స్థితి… ఇది ఇహలోక జీవితానికీ మరియు పునరుత్థానం తర్వాత ప్రసాదించబడే జీవితానికీ పూర్తిగా భిన్నంగా ఉంటుంది. మరణానికి ముందు వ్యక్తికున్న భౌతిక స్థితితో గానీ, లేదా పునరుత్థాన దినాన సమాధి నుండి లేచిన తర్వాత ఉండే స్థితితో గానీ దానిని పోల్చలేము. ఎందుకంటే, మరణించిన వారి కర్మలు నిలిచిపోతాయి మరియు ధర్మశాసనకర్త మినహాయించినవి తప్ప వారు సంపాదించుకున్న వాటికే వారు బద్దులై ఉంటారు. ఇంతకుముందు ప్రస్తావించుకున్న ఈ హదీసు కూడా ఇదే విషయాన్ని సూచిస్తోంది:

(إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثٍ: صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ) 
“మనిషి (ఆదమ్ సంతతి) మరణించిన వెంటనే అతని కర్మలన్నీ ముగిసిపోతాయి, కేవలం మూడు విషయాలు తప్ప: 1. నిరంతర దానం, 2. ఇతరులకు ప్రయోజనం చేకూర్చే జ్ఞానం, 3. అతని కోసం ప్రార్థించే సత్ప్రవర్తన కలిగిన సంతానం.”

సహీహ్ అల్-బుఖారీలో ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) విశ్వాసుల మాత అయిన ఆయిషా (రజియల్లాహు అన్హా) తో ఇలా అన్నట్లు నివేదించబడింది:

(إِنْ كَانَ ذَاكَ وَأَنَا حَيٌّ فَاسْتَغْفَرْتُ لَكِ) 
“ఒకవేళ నేను ఇంకా బ్రతికి ఉండగానే అది (నీ మరణం) సంభవిస్తే, నేను నీ కోసం క్షమాపణ కోరేవాడిని.” 

ఈ ఉల్లేఖనాన్ని బట్టి అర్థమయ్యేదేమిటంటే, ఆయన మరణం తరువాత ఆయన ఎవరి కోసమూ క్షమాపణ కోరరు (ఇస్తిగ్ఫార్ చేయరు). ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) స్వయంగా, “నేను ఇంకా బ్రతికి ఉండగానే అది జరిగితే, నేను నీ కోసం క్షమాపణ కోరేవాడిని” అని స్పష్టం చేశారు. ఆయన మరణం తర్వాత ఎవరి కోసమూ క్షమాపణ కోరరని ఇది స్పష్టంగా తెలియజేస్తోంది.

అయితే, ఈ సమయంలో మీకు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) గారి క్షమాపణ ప్రార్థన (దుఆ) దక్కాలని మీరు మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటే, ఆయన సున్నత్ (మార్గం) ప్రకారం నడుచుకోండి. ఉదాహరణకు, ఆయన మూడుసార్లు ఈ విధంగా ప్రార్థించారు:

(اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُحَلِّقِينَ) 
“ఓ అల్లాహ్! తల వెంట్రుకలు క్షవరం చేసుకున్న వారిని క్షమించు…” 

హజ్ లేదా ఉమ్రా చేసే వారిని ఉద్దేశించి ఆయన ఇలా అన్నారు. కాబట్టి మీరు హజ్ లేదా ఉమ్రా తర్వాత మీ తల క్షవరం చేసుకుంటే, మీ కోసం క్షమాపణ కోరుతూ ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) చేసిన ఆ మూడు ప్రార్థనలు మీకు అందుతాయి. అదేవిధంగా, ఆయన ఇలా అన్నారు:

(رَحِمَ اللَّهُ امْرَأً صَلَّى قَبْلَ الْعَصْرِ أَرْبَعًا) 
“అసర్ కు ముందు నాలుగు రకాతులు (సున్నత్) ప్రార్థించేవారిపై అల్లాహ్ కరుణ కురిపించుగాక.” 

ఈ విధంగా అలాంటి వ్యక్తి కోసం ఆయన కరుణను కోరుతూ ప్రార్థించారు. అందువల్ల, ఆయన ప్రార్థనలు మీకు అందాలని మీరు నిజంగా కోరుకుంటే, ఆయన సున్నత్ ను గట్టిగా పట్టుకోండి. అంతేగానీ, ఒక వ్యక్తి ఇస్లాం ధర్మాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ, ఎలాంటి ఆధారాలు లేని నూతన ఆచారాలను (బిద్అత్ లను) తీసుకువచ్చి, ఆపై తనకు ప్రవక్త సిఫార్సు లేదా క్షమాపణ ప్రార్థనలో వాటా కావాలని ఆశిస్తే అది ఎంతమాత్రం సాధ్యపడదు. ఆయనను అనుసరించడం ద్వారా, ఆయన సున్నత్ కు కట్టుబడి ఉండటం ద్వారా మరియు ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మార్గదర్శకత్వాన్ని గట్టిగా పట్టుకోవడం ద్వారా మాత్రమే ఆ అదృష్టం లభిస్తుంది.

అనేక ఉల్లేఖనాలు సూచిస్తున్నది ఇదే: కొన్ని నిర్దిష్ట సత్కర్మలు చేసేవారి కోసం ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) క్షమాపణ, దయ, ముఖ కాంతి మరియు మేలు కోసం ప్రార్థనలు చేశారు. ఉదాహరణకు:

(نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مَقَالَتِي) 
“నా మాట విని దానిని భద్రపరచుకునే వ్యక్తి ముఖాన్ని అల్లాహ్ ప్రకాశింపజేయుగాక…” 

సున్నత్ లో ఇలాంటి అనేక ఉల్లేఖనాలు కనిపిస్తాయి. కాబట్టి ప్రవక్త ప్రార్థనలు పొందే వారిలో ఉండాలని కోరుకునే ఎవరైనా సరే, ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మార్గదర్శకత్వాన్ని గట్టిగా పట్టుకోవాలి.

‘అల్లాహ్ నా ఆత్మను నాకు తిరిగి ఇస్తాడు’ అనే పదం, ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణించారని స్పష్టంగా సూచిస్తుంది. పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు:

(إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ) 
“నిశ్చయంగా, నీవూ మరణించేవాడివే, వారూ మరణించేవారే.” (అజ్-జుమర్: 30).

(وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۚ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ) 
“ముహమ్మద్ కేవలం ఒక ప్రవక్త మాత్రమే; ఆయనకు ముందు ఎందరో ప్రవక్తలు గతించారు. ఒకవేళ ఆయన మరణిస్తే లేదా చంపబడితే, మీరు మీ మడమలపై (వెనక్కి) తిరిగిపోతారా?” (ఆలే ఇమ్రాన్: 144).

కాబట్టి ఇహలోక జీవితం పరంగా, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) నిజంగానే మరణించారు. ఆయన మరణించినప్పుడు, కొంతమంది సహచరులు అనిశ్చితికి గురయ్యారు మరియు సందేహించారు: ‘ఆయన నిజంగా చనిపోయారా లేదా?’ అని. అప్పుడు అబూ బకర్ (రజియల్లాహు అన్హు) వచ్చి, ఆయన వద్దకు ప్రవేశించి, ఆయన ముఖం చూసి, నుదుటిపై ముద్దుపెట్టుకుని, ఆయన మరణించారని నిర్ధారించుకున్నారు. ఆ తర్వాత ఆయన బయటకు వెళ్లి తన చారిత్రాత్మకమైన గొప్ప మాటలు పలికారు:

(مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ) 
“ముహమ్మద్ ను ఆరాధించే వారెవరైనా సరే, వినండి, ముహమ్మద్ మరణించారు. కానీ అల్లాహ్ ను ఆరాధించే వారెవరైనా సరే, అల్లాహ్ సజీవుడు మరియు ఎన్నటికీ మరణించడు.” 

(وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ) 
“మరియు ఎన్నటికీ మరణించని సజీవునిపైనే నమ్మకం (తవక్కుల్) ఉంచు.” (అల్-ఫుర్ఖాన్: 58).

(اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ) 
“అల్లాహ్! ఆయన తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన దేవుడు ఎవరూ లేరు, ఆయన సజీవుడు, సర్వ సృష్టిని నిర్వహించేవాడు మరియు సంరక్షించేవాడు (అల్-హయ్యుల్-ఖయ్యూమ్).” (అల్-బఖరా: 255).

‘ముహమ్మద్ ను ఆరాధించే వారెవరైనా సరే, ముహమ్మద్ మరణించారు. కానీ అల్లాహ్ ను ఆరాధించే వారెవరైనా సరే, అల్లాహ్ సజీవుడు మరియు ఎన్నటికీ మరణించడు.’ ఆరాధనకు నిజంగా అర్హుడైనవాడు ఎన్నటికీ మరణించని ఆ సజీవుడు మాత్రమే. ఇక చనిపోయేవాడు, లేదా అప్పటికే చనిపోయినవాడు, లేదా ప్రాణం లేని నిర్జీవ వస్తువు విషయానికొస్తే – ఇవేవీ ఆరాధనకు అర్హమైనవి కావు మరియు వాటిని ఆరాధించకూడదు. ఆరాధన అనేది ఎన్నటికీ మరణించని సజీవుడైన ఒక్క అల్లాహ్ కు మాత్రమే చెందుతుంది. అల్లాహ్ ను తప్ప మరెవరినీ ఆరాధించరాదు, ప్రార్థించరాదు, అడగరాదు లేదా ఏ ఆరాధనా కర్మ ద్వారా అయినా వారిని ఉద్దేశించరాదు. ఆరాధన అంతా కేవలం ఆయనకు మాత్రమే ప్రత్యేకం.

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తమ మరణం తర్వాత బర్జఖ్ (సమాధి) జీవితంలో సజీవంగా ఉన్నారనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఈ జీవితం అమరవీరుల జీవితం కంటే ఎంతో పరిపూర్ణమైనది. అయితే, అది మరణానికి ముందున్న ఇహలోక జీవితం లాంటిది కాదు, అలాగే పునరుత్థాన దినాన ప్రసాదించబడే జీవితం లాంటిదీ కాదు… ఈ కారణంగానే, ఆత్మకు శరీరంతో ఉండే సంబంధం వివిధ దశల్లో వివిధ రకాలుగా ఉంటుందని ఇస్లామిక్ పండితులు స్పష్టం చేశారు. ఇహలోక జీవితంలో, ఆత్మకు శరీరంతో ఒక రకమైన సంబంధం ఉంటుంది; బర్జఖ్ లో మరొక రకమైన సంబంధం ఉంటుంది; ఇక పునరుత్థాన దినాన (ఖియామత్ రోజున), శరీరంతో ఆత్మకు ఉండే సంబంధం అన్నింటికంటే అత్యంత పరిపూర్ణమైనదిగా ఉంటుంది. బదులుగా, ఇది ఒక భిన్నమైన జీవితం, దీని వాస్తవికత మరియు స్వభావం అల్లాహ్ కు మాత్రమే తెలుసు… ఇదే బర్జఖ్ జీవితం. కాబట్టి ఎవరైనా ఇలా అడిగితే: ‘ఇహలోక జీవితం పరంగా ఆయన మరణించినట్లయితే, మళ్ళీ సమాధిలో బర్జఖ్ జీవితంలో ఆయన సజీవంగా ఉంటే – ఆ జీవిత స్వభావం ఏమిటి?’ దానికి సమాధానం: దాని జ్ఞానం కేవలం అల్లాహ్ కు మాత్రమే చెందుతుంది. దైవవాణి గ్రంథాల (ఖురాన్, సున్నత్ ల) ద్వారా మనకు చేరిన బర్జఖ్ విషయాలను మనం పూర్తి విధేయతతో అంగీకరిస్తాము మరియు వాటి ఖచ్చితమైన స్వభావం లేదా వాటి వివరాలలోకి మనం లోతుగా చొచ్చుకుపోము.

మరణించిన వ్యక్తిని సమాధి చేసిన తర్వాత, అతని కుటుంబం అతనిని విడిచిపెట్టి వెళ్ళినప్పుడు, ఇద్దరు దేవదూతలు అతని వద్దకు వచ్చి అతనిని కూర్చోబెడతారని ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మనకు తెలియజేయలేదా? మరణించిన వ్యక్తిని ఉంచిన సమాధిని మీరు చూసినప్పుడు, ఒకరు లేచి కూర్చోవడానికి అది తగినంత విశాలంగా కనిపిస్తుందా? అయినప్పటికీ అతను (సమాధిలో) కూర్చుంటాడని మనం దృఢంగా విశ్వసిస్తాము. ఎవరైనా ‘ఇది ఎలా సాధ్యం?’ అని అడిగితే, మేము ఇలా చెబుతాము: ‘ఈ జ్ఞానం అల్లాహ్ కు మాత్రమే సొంతం’. తమ స్వంత కోరికల నుండి మాట్లాడని, కేవలం దైవవాణి (వహీ) ద్వారా మాత్రమే మాట్లాడే ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) దీని గురించి మనకు తెలియజేశారు, మరియు మన ప్రభువు సమస్తం చేయగల సమర్థుడని మనం ప్రగాఢంగా విశ్వసిస్తాము. బర్జఖ్ కు సంబంధించిన స్థితులు, లక్షణాలు మరియు వాస్తవాలను ఇహలోక పరిస్థితులు మరియు ఇహలోక భావనల (కొలమానాల) ప్రకారం అంచనా వేయకూడదు. వాటి నిజ స్వరూపం అల్లాహ్ కు మాత్రమే తెలుసు. బదులుగా, ఇది ఒక భిన్నమైన జీవితం, దీని వాస్తవికత మరియు స్వభావం అల్లాహ్ కు మాత్రమే తెలుసు.

అందుకే మనం గతంలో ప్రస్తావించుకున్న గౌరవప్రదమైన హదీసు ఈ విధంగా చెబుతోంది:

(مَا مِنْ أَحَدٍ يُسَلِّمُ عَلَيَّ إِلَّا رَدَّ اللَّهُ عَلَيَّ رُوحِي حَتَّى أَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ) 
“ఎవరైనా నాపై సలాం పంపితే, వారి సలాంకు బదులు ఇవ్వడానికి అల్లాహ్ నా ఆత్మను నాకు తిరిగి ప్రసాదిస్తాడు.” 

దీని ఖచ్చితమైన స్వభావం మరియు పనితీరు కూడా అల్లాహ్ కు మాత్రమే తెలుసు. అయితే ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మనకు తెలియజేసిన ప్రతి విషయమూ సత్యమే, మరియు దానిని మనం విశ్వసిస్తాము. ‘నా ఆత్మను నాకు తిరిగి ప్రసాదిస్తాడు’ అనడం ద్వారా, ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణించారని స్పష్టమవుతోంది. అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు:

(إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ) 
“నిశ్చయంగా, నీవూ మరణించేవాడివే, వారూ మరణించేవారే.” (అజ్-జుమర్: 30).

(أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ) 
“ఒకవేళ ఆయన మరణిస్తే లేదా చంపబడితే…?” (ఆలే ఇమ్రాన్: 144).

దీని అర్థం, ఆయన ఆత్మ ఆయన శరీరాన్ని వీడిందని, కానీ ఎవరైనా ఆయనపై శాంతి శుభాకాంక్షలు (సలాం) పంపినప్పుడు అది ఆయనకు తిరిగి ఇవ్వబడుతుందని. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణాన్ని నిర్ధారించే ఖురాన్ మరియు సున్నత్ ఆధారాలు అందరికీ సుపరిచితమే, మరియు ఈ విషయం పండితులందరిచే ఏకగ్రీవంగా అంగీకరించబడింది.

ఏది ఏమైనప్పటికీ, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణించడం అనేది, బర్జఖ్ లో ఆయన జీవితాన్ని (సజీవంగా ఉండటాన్ని) ఏమాత్రం కాదనలేదు. అల్లాహ్ మార్గంలో ప్రాణాలర్పించిన అమరవీరుల మరణం వారి బర్జఖ్ జీవితాన్ని ఎలాగైతే కాదనదో, ఇది కూడా అంతే. ఈ విషయం పవిత్ర ఖురాన్ లోని అల్లాహ్ వాక్యంలో ఇలా స్పష్టంగా పేర్కొనబడింది:

(وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ) 
“అల్లాహ్ మార్గంలో చంపబడిన వారిని (అమరవీరులను) మృతులుగా భావించకండి. వాస్తవానికి వారు సజీవులై, తమ ప్రభువు వద్ద జీవనోపాధి పొందుతున్నారు.” (ఆలే ఇమ్రాన్: 169).

చాలా మంది ఈ విషయంలో గందరగోళానికి గురై, అల్లాహ్ ను కాదని మృతులను ఆరాధించడం వైపుకు మరియు షిర్క్ వైపుకు ఇతరులను పిలుస్తున్నందున, అవసరాన్ని బట్టి మేము ఈ విషయంపై ఇంత వివరంగా మాట్లాడాల్సి వచ్చింది. కాబట్టి, అల్లాహ్ శాసనాలకు విరుద్ధమైన ప్రతి ఆచారం నుండి మమ్మల్ని మరియు ముస్లింలందరినీ రక్షించమని ఆ అల్లాహ్ నే వేడుకుంటున్నాము. అసలు సత్యం అల్లాహ్ కు మాత్రమే బాగా తెలుసు.

—

ఈ వ్యాసంలోని ముఖ్యాంశాలు కింద సంక్షిప్తంగా ఇవ్వబడ్డాయి:

సమాధి వద్ద ప్రవర్తన: ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సమాధి ఉన్న గదిని తాకడం, దానికి ముద్దుపెట్టుకోవడం లేదా దాని చుట్టూ తవాఫ్ (ప్రదక్షిణ) చేయడం ఇస్లాంలో పూర్తిగా నిషిద్ధం. ఇవన్నీ ధర్మంలో లేని కొత్త ఆచారాలు (బిద్అత్). తవాఫ్ కేవలం కాబా గృహం చుట్టూ మాత్రమే చేయాలి.

కోరికలు అల్లాహ్ తోనే కోరాలి: మన అవసరాలు తీర్చమనీ, కష్టాలు తొలగించమనీ, రోగాలు నయం చేయమనీ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను గానీ, మరే ఇతర మృతులను గానీ అడగడం మహాపాపమైన ‘షిర్క్’ (అల్లాహ్ కు భాగస్వాములను కల్పించడం). ఆరాధన మరియు ప్రార్థన (దుఆ) కేవలం అల్లాహ్ కు మాత్రమే చేయాలి.

సిఫార్సు (షఫాఅత్) అల్లాహ్ ఆధీనం: ప్రవక్తను నేరుగా “నా కోసం సిఫార్సు చేయండి” అని అడగకూడదు, ఎందుకంటే సిఫార్సు చేసే అధికారం పూర్తిగా అల్లాహ్ దే. కాబట్టి అల్లాహ్ నే ఉద్దేశించి “ఓ అల్లాహ్! నీ ప్రవక్త ద్వారా నాకు సిఫార్సు చేసే భాగ్యం ప్రసాదించు” అని అడగాలి.

మరణించిన వారి స్థితి: మనిషి మరణించిన వెంటనే అతని కర్మలన్నీ ఆగిపోతాయి (సదఖా జారియా, ప్రయోజనకరమైన జ్ఞానం, సత్ప్రవర్తన గల సంతానం అనే మూడు సత్కర్మలు తప్ప). మృతులు మన ప్రార్థనలను విని తీర్చలేరు. కాబట్టి ప్రవక్తలు, ఔలియాలు ఎవరైనా సరే మరణించిన తర్వాత వారిని సహాయం కోసం వేడుకోకూడదు.

సజీవులను అడగడం: బ్రతికి ఉన్న సాటి ముస్లిం సోదరుడి దగ్గరికి వెళ్లి “నా బాధలు తొలగించమని నా కోసం అల్లాహ్ ను దుఆ (ప్రార్థన) చేయి” అని అడగడం ఇస్లాంలో ధర్మసమ్మతమే. కానీ మరణించిన వారిని ఇలా అడగకూడదు.

బర్జఖ్ జీవితం: ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణం తర్వాత బర్జఖ్ (సమాధి) జీవితంలో సజీవంగా ఉంటారు. ఎవరైనా ఆయనపై సలాం (దరూద్) పంపితే, దానికి బదులివ్వడానికి అల్లాహ్ ఆయన ఆత్మను ఆయనకు ప్రసాదిస్తాడు. అయితే ఈ ‘బర్జఖ్’ జీవితం ఇహలోక జీవితం లాంటిది కాదు, దీని అసలు స్వరూపం కేవలం అల్లాహ్ కు మాత్రమే తెలుసు. మన ఇహలోక కొలమానాలతో దాన్ని అంచనా వేయలేము.

ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) భౌతిక మరణం: ఇహలోక జీవితం పరంగా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) నిజంగానే మరణించారు. అబూ బకర్ (రజియల్లాహు అన్హు) స్పష్టం చేసినట్లు “ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణించారు, కానీ అల్లాహ్ ఎన్నటికీ మరణించని సజీవుడు”. ఆరాధనకు అర్హుడు ఆ అల్లాహ్ మాత్రమే.

సున్నత్ ను అనుసరించడం ద్వారానే సాఫల్యం: ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సిఫార్సు మరియు వారి కరుణాపూరిత ప్రార్థనలు (దుఆలు) మనకు దక్కాలంటే, బిద్అత్ (నూతన ఆచారాల)కు దూరంగా ఉండి, ఆయన చూపిన సున్నత్ (మార్గం) పై స్థిరంగా నడవాలి.

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45922

జియారత్ (మస్జిద్ నబవి సందర్శనం)

• ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) యొక్క మస్జిదు సందర్శనం – షేఖ్ బిన్ బాజ్
• ప్రవక్త సమాధికి సంభందించిన దురాచారాలు [వీడియో] [13 నిముషాలు]
• కాబా తప్ప మరేదాని ప్రదక్షిణం (తవాఫ్) చేయకు [వీడియో]
• ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై అభిమానం, ప్రేమ ఎలా ఉండాలి? [ఆడియో] [30 నిముషాలు]
• ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లం వరకు దరూద్ ఎలా చేరుతుంది [ఆడియో]
• దైవ ప్రవక్త ( సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) గారి సమాధి జీవితం – సమాధి సంగతులు | ముహమ్మద్ ఇక్బాల్ కైలానీ [PDF] [9p]
• ఒక అపోహ – దైవ ప్రవక్త ( సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) గారి సమాధి జీవితం ప్రాపంచిక లాంటిదా? – సమాధి సంగతులు | ముహమ్మద్ ఇక్బాల్ కైలానీ [PDF] [3p]