“లౌ అరఫ్తహు ల అహబబ్తహు” – మీరు ఆయన గురించి తెలుసుకుంటే ఆయన్ని అభిమానిస్తారు. ఈ పుస్తకం దారుల్ హుదా, ఉడుపి వారి పర్యవేక్షణలో ఏర్పాటు చేయబడిన “ప్రవక్త కారుణ్యం” ప్రదర్శనశాల (The Prophet of Mercy Exhibition Hall) లోని 100 పోస్టర్ల తెలుగు సంకలనం. ప్రతి పోస్టర్లో ఖుర్ఆన్ ఆయతు లేదా సహీహ్ హదీసు అసలు అరబీ పాఠంతో పాటు దాని తెలుగు అనువాదం మరియు ఆధారం (రిఫరెన్స్) ఇవ్వబడ్డాయి.
అల్లాహ్ తన ప్రవక్త ముహమ్మద్ ﷺను సర్వలోకాల వారికి కారుణ్యంగా పంపాడు. ఆయన కారుణ్యం మనుషులకే పరిమితం కాదు – తల్లిదండ్రులు, భార్యాపిల్లలు, బంధువులు, పొరుగువారు, సేవకులు, అనాథలు, రోగులు, ఖైదీలు, అప్పుల్లో ఉన్నవారు, ముస్లిమేతరులు, చివరికి జంతువులు మరియు పక్షుల వరకు విస్తరించింది. ఈ చిన్న చిన్న పోస్టర్ల ద్వారా ఆ కారుణ్యాన్ని, ప్రవక్త ﷺ ఉత్తమ నడవడికను సులభంగా, ఆకర్షణీయంగా తెలుసుకోవచ్చు. ముస్లిమేతర సోదరులకు ప్రవక్త ﷺను పరిచయం చేయడానికి (దావహ్) కూడా ఇది చక్కని సాధనం.
ఈ పుస్తకంలో షేఖ్ అబ్దుల్ అజీజ్ బిన్ బాజ్ (రహిమహుల్లాహ్), ఒక వ్యక్తి ముహమ్మద్ ﷺను అనుసరించకుండా యూదుడిగానో, క్రైస్తవుడిగానో ఉంటూ కూడా సత్య ధర్మంపై ఉండవచ్చని వాదిస్తూ రాసిన ఒక పత్రికా వ్యాసానికి ఖుర్ఆన్ మరియు సున్నత్ ఆధారాలతో సమాధానం ఇచ్చారు. ముహమ్మద్ ﷺ సందేశం సమస్త మానవజాతి కొరకు అని, అది మునుపటి షరీఅత్ లన్నింటినీ రద్దు చేసిందని, ఆయన గురించి విని కూడా ఆయనను అనుసరించనివాడు కాఫిర్ అని, ఇస్లాం తప్ప మరే ధర్మమూ అల్లాహ్ వద్ద స్వీకరించబడదని ఈ పుస్తకం స్పష్టంగా వివరిస్తుంది. చివరగా వ్యాసకర్తను నిజమైన తౌబా (పశ్చాత్తాపం) చేయమని హితబోధ చేస్తుంది.
పాఠకులకు గమనిక: PDF లోని తెలుగు అనువాదంలో కనుగొన్న కొన్ని అనువాద పొరపాట్లను, అసలు అరబీ గ్రంథం «بَيَانُ كُفْرِ وَضَلَالِ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَجُوزُ لِأَحَدٍ الْخُرُوجُ عَنْ شَرِيعَةِ مُحَمَّدٍ ﷺ» (రిసాలతుల్ హరమైన్ అరబీ PDF) తో పోల్చి ఈ పోస్ట్లో సరిదిద్దాము. కాబట్టి, PDF కంటే ఈ పోస్ట్లోని పాఠాన్నే ప్రామాణికంగా పరిగణించవలసిందిగా మనవి.
అబూ బురైదా (రదియల్లాహు అన్హు) ఇలా అన్నారు: అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త ﷺ ఇలా అనగా నేను విన్నాను:
“ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో ఉన్న రుణగ్రస్తుడికి ఎవరు గడువు ఇస్తారో, అతనికి ప్రతిరోజూ ఆ అప్పు మొత్తానికి సమానమైన దానం చేసినంత పుణ్యం లభిస్తుంది.”
ఆ తర్వాత ఆయన ﷺ ఇలా అనగా నేను విన్నాను:
“ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో ఉన్న రుణగ్రస్తుడికి ఎవరు గడువు ఇస్తారో, అతనికి ప్రతిరోజూ ఆ అప్పు మొత్తానికి రెట్టింపు దానం చేసినంత పుణ్యం లభిస్తుంది.”
అప్పుడు నేను ఇలా అడిగాను:
“ఓ అల్లాహ్ ప్రవక్తా! మీరు, «ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో ఉన్న రుణగ్రస్తుడికి ఎవరు గడువు ఇస్తారో, అతనికి ప్రతిరోజూ ఆ అప్పు మొత్తానికి సమానమైన దానం చేసినంత పుణ్యం లభిస్తుంది,» అని చెప్పగా నేను విన్నాను, మరియు ఆ తర్వాత మీరు, «ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో ఉన్న రుణగ్రస్తుడికి ఎవరు గడువు ఇస్తారో, అతనికి ప్రతిరోజూ ఆ అప్పు మొత్తానికి రెట్టింపు దానం చేసినంత పుణ్యం లభిస్తుంది,» అని చెప్పగా విన్నాను (దీనికి కారణం ఏమిటి)?”
దానికి ఆయన ﷺ ఇలా బదులిచ్చారు:
“అప్పు చెల్లించాల్సిన గడువు తేదీ తీరడానికి ముందు ఉన్న ప్రతిరోజూ, అతనికి ఆ అప్పు మొత్తానికి సమానమైన దానం చేసినంత పుణ్యం లభిస్తుంది. కానీ అప్పు చెల్లించాల్సిన గడువు తీరిన తర్వాత కూడా అతనికి (మరింత) సమయం ఇస్తే, అతనికి ప్రతిరోజూ ఆ అప్పు మొత్తానికి రెట్టింపు దానం చేసినంత పుణ్యం లభిస్తుంది.”
— సహీహ్ అత్-తర్ఘీబ్ వత్-తర్హీబ్ 1/542 లో అల్-అల్బానీ చే ధృవీకరించబడింది (సహీహ్ అని ప్రకటించబడింది)
షేఖ్ డాక్టర్ అరఫాత్ బిన్ హసన్ అల్-ముహమ్మదీ (حفظه الله) ఇలా అన్నారు:
కొన్నిసార్లు మనం ఎవరైనా ప్రవక్త ﷺ గురించి లేదా ఆయన నిరాడంబరత (జుహ్ద్) గురించి మాట్లాడుతూ, “ప్రవక్త ﷺ పేదరికంలో ఉన్నారు, ఆయన పేదవాడిగా జీవించారు, మరియు పేదవాడిగానే మరణించారు” అని అనడం వింటుంటాము. మనమందరం ఇలాంటి మాటలు వినే ఉంటాము, కదూ? ఇది తప్పు! ప్రవక్త ﷺ పేదవారు అని నిర్ద్వంద్వంగా చెప్పడం ఒక పొరపాటు!
ఆయన ﷺ ఏదైనా నిర్దిష్ట పరిస్థితి, సంఘటన లేదా సందర్భంలో పేదరికాన్ని అనుభవించి ఉండవచ్చు, ఆ తర్వాత అల్లాహ్ వారిని ﷺ సంపన్నులుగా చేశాడు. ఆయన (కొన్ని పరిస్థితులలో) పేదరికాన్ని అనుభవించారనే వాస్తవాన్ని మేము కాదనము; దానిని మేము తిరస్కరించము. అవును, పేదరికం సంభవించింది, కానీ “ఆయన పేదవాడిగా జీవించారు, పేదవాడిగా మరణించారు, ఆయన జీవితమంతా పేదరికమే—అయినా పేదరికం ఒక లోపం కాదు కదా” అని చెప్పడం అనేది ప్రవక్త జీవిత చరిత్ర (السيرة) తెలియని వారు, సీరహ్ను (السيرة) సరిగ్గా అధ్యయనం చేయని వారు, మరియు ప్రవక్త లక్షణాలు & గుణాల (షమాయిల్) గురించి చదవని వారు మాత్రమే అంటారు. ఎందుకంటే ఇది ఆయన ﷺ షమాయిల్ కు కూడా సంబంధించిన విషయం.”
దానికి బదులుగా ఇలా చెప్పాలి: అవును, ఆయన కొన్ని పరిస్థితులలో లేదా కొన్ని సందర్భాలలో పేదరికంలో ఉన్నారు, కానీ అల్లాహ్ ﷻ వారిని సంపన్నులుగా చేశాడు మరియు వారికి ﷺ సమృద్ధిని ప్రసాదించాడు. దీనికి రుజువు ఏమిటంటే, ఆయన ﷺ తన కుటుంబానికి ఒక సంవత్సరానికి సరిపడా ఆహార పదార్థాలను (قوت) నిల్వ చేసేవారు; వారి వద్ద ఏడాది పొడవునా సరిపడే ఏర్పాట్లు ఉండేవి. మరి ఆయన ఎలా పేదవారు అవుతారు?
అంతేకాకుండా, ప్రవక్త ﷺ ఎంత గొప్ప కానుకలు ఇచ్చేవారంటే, వాటిని తీసుకున్నవారు, “పేదరికం పట్ల ఎలాంటి భయం లేని వ్యక్తిలా ఆయన నాకు కానుక ఇచ్చారు” అని అనేవారు కదా?
మరియు ఆయన ﷺ మరణించే సమయానికి, ఆయనకు ఫదక్ (فدك) లో భూమి ఉంది, మరియు బనూ అన్-నదీర్ (بنو النضير) యొక్క సంపద ఉంది. మనం చెప్పుకున్నట్లుగా అల్లాహ్ ﷻ వారికి ఫయ్ (الفيء) లో ఒక వాటాను కూడా ప్రసాదించాడు:
{అల్లాహ్ ఆ ఊర్ల వారి నుండి తన ప్రవక్త ﷺ కు ఫయ్ (الفيء) గా ప్రసాదించినదంతా…} [సూరా అల్-హష్ర్ 59:7].
కాబట్టి, “ఆయన పేదవారు మరియు పేదవాడిగా జీవించారు” అని చెప్పకండి, ఎందుకంటే ఇది వెంటనే జకాత్ (الزكاة) తీసుకోవడానికి అర్హులైన పేదవారిని గుర్తుకు తెస్తుంది. వారినే పేదవారు (الفقراء) అని అంటారు.
{సదఖాలు కేవలం ఫుఖరా (الفقراء) కొరకు మాత్రమే…} [సూరా అత్-తౌబా 9:60]. కానీ అల్లాహ్ ఆయనను జకాత్ (الزكاة) తీసుకోవడానికి అర్హులైన ఆ పేదవారిలో చేర్చకుండా రక్షించాడు (దూరంగా ఉంచాడు).
దానికి విరుద్ధంగా, ఆయన ﷺ కు అత్యుత్తమమైన మరియు స్వచ్ఛమైన సంపద లభించేది. అవి ఏమిటి? ఆయన ఈటె నీడలో మరియు కత్తి పిడి ద్వారా లభించినవి—అంటే జిహాద్ ద్వారా లభించినవి: యుద్ధ ప్రాప్తి మరియు ఫయ్ .
భూమి యొక్క ఖజానాల తాళంచెవులు ఆయన ﷺ కు అందించబడినప్పుడు ఆయన ఎలా పేదవారు అవుతారు? ఆయన అబూ మువైహిబాతో , “నాకు ఒక ఎంపిక ఇవ్వబడింది” అని చెప్పి, ఆపై భూమి యొక్క ఖజానాల తాళంచెవులు తనకు ﷺ అందించబడ్డాయని ప్రస్తావించిన వారు ఆయన ﷺ కారా?
అస్-సఫా: ఆయన ప్రభువు ﷻ అస్-సఫా పర్వతాన్ని బంగారంగా మార్చడానికి ఆయనకు ఎంపికను ఇచ్చాడు, కానీ ఆయన ﷺ దానిని తిరస్కరించారు. ఎందుకు? అల్-ముస్నద్ లో పేర్కొన్న విధంగా, జిబ్రీల్ ఆయన వద్దకు వచ్చి ఇలా అన్నారు,
“మేము వారి కొరకు అస్-సఫాను బంగారంగా మార్చిన తర్వాత కూడా నీ జాతి వారు విశ్వసించకపోతే, మేము వారిని లోకాలలో ఎవరినీ శిక్షించని విధంగా కఠినంగా శిక్షిస్తాము.” దానికి ఆయన ﷺ, “దాని కంటే నేను ఓపిక పడతాను” అని అన్నారు. ఆయన (جبريل) అన్నారు, “అలాగైతే పశ్చాత్తాపం మరియు దయ ఉంటాయి.”
అంటే, అల్లాహ్ వారి కోసం పశ్చాత్తాపం మరియు కారుణ్యం యొక్క ద్వారాలను తెరుస్తాడు అని అర్థం. మరియు అదే జరిగింది. ఆ తర్వాత, ఖురైషులు (قريش) పశ్చాత్తాపపడి అల్లాహ్ ధర్మంలోకి ప్రవేశించారు.
అరేబియన్ ద్వీపకల్పం యొక్క సంపద మరియు యెమెన్ సంపద అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త ﷺ వద్దకు వచ్చేవి; అవి మదీనాలో ఆయన వద్దకు వచ్చేవి. బహ్రెయిన్ సంపద కూడా ఆయన వద్దకు వచ్చింది. కాబట్టి ఆయన ﷺ పేదవారు అని లేదా ఆయన పేదవాడిగా జీవించారు అని ఎలా చెప్పగలం? ఇది తప్పు.
మరియు ఆయన ﷺ ప్రజల అప్పుల బాధ్యతను స్వీకరించేవారు. ఆయన ఇలా అనేవారు, “ఎవరైనా సంపదను వదిలి వెళితే, అది అతని వారసులకు చెందుతుంది.” కానీ సంపదను వదిలి వెళ్లని వారి పరిస్థితి ఏమిటి? ఆయన అనేవారు, “అది నా మీద ఉంది (దాని బాధ్యత నాది), అది నా మీద ఉంది.” మరియు, “ఎవరైనా ఫలానా అప్పును వదిలివెళితే, దాని బాధ్యత నాదే.” ఈ విధంగా, ఆయన ముస్లింల నాయకుడు కాబట్టి, మరణించిన వారి అప్పుల బాధ్యతను ఆయన స్వీకరించేవారు.
ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ కూడా ఈ విషయాన్ని చాలా విలువైన మాటలతో చర్చించారు. మీరు ఆయన జీవిత చరిత్రను (السيرة) సరిగ్గా అధ్యయనం చేస్తే, ముఖ్యంగా షమాయిల్, ఆయన ﷺ కు గుర్రాలు, ఒంటెలు, కంచరగాడిదలు, గాడిదలు, కత్తులు, డాలులు మరియు అమ్ములపొదులు ఉన్నాయని మీరు కనుగొంటారు. ఇవన్నీ సీరత్ (ప్రవక్త గారి జీవిత చరిత్ర)లో మరియు షమాయిల్పై (الشمائل) ప్రత్యేకంగా వ్రాయబడిన పుస్తకాలలో కనిపిస్తాయి. ఆయన ﷺ ఈ వస్తువులన్నింటికీ యజమానిగా ఉండేవారు. అలాగే, ఆయన వద్ద బాణాలు ఉండేవి. వాస్తవానికి, ఆయన ఒంటెలు, కంచరగాడిదలు మరియు గాడిదలకు పేర్లు ఉన్నట్లే, ఆయన ఆయుధాలకు కూడా పేర్లు ఇవ్వబడ్డాయి. వాటికి పేర్లు ఉండేవి. ఒకదాని పేరు ఉఫైర్, మరొక దాని పేరు అల్-అద్బా (العضباء). ఆయన ఆయుధాలన్నింటికీ పేర్లు ఉండేవి, ఆ పేర్లతోనే ఆయన వాటిని పిలిచేవారు.
మరియు ఆయన ﷺ వీడ్కోలు హజ్ చేసినప్పుడు, వంద ఒంటెలను ఖుర్బానీ ఇచ్చారు. వాటిలో అరవై మూడింటిని ఆయన తన స్వంత పవిత్ర హస్తాలతో వధించారు. ఇది ఆయన వయస్సుకు సరిపోయింది, ఎందుకంటే ఆయన ﷺ అరవై మూడేళ్ల వయసులో మరణించారు, అవునా కాదా? మరియు మిగిలిన వాటిని అలీ కి ఇచ్చారు, అనగా ఆ వంద ఒంటెలలో మిగిలిన వాటిని అలీ వధించాలని దాని అర్థం.
ఆయన తండ్రి మరణించినప్పుడు కూడా, ఆయన తన తండ్రి నుండి సంపదను వారసత్వంగా పొందారు. ఆయన తల్లి మరణించినప్పుడు, ఆయన తల్లి నుండి సంపదను వారసత్వంగా పొందారు. ఖదీజా మరణించారు, ఆమె ధనవంతురాలు, కాబట్టి ఆయన ఖదీజా నుండి కూడా సంపదను వారసత్వంగా పొందారు. ఆయన ﷺ తన ఇంట్లో విడిపించబడిన బానిసలు, సేవకులు మరియు పెంపుడు పిల్లలతో సహా 120 మందికి ఖర్చు చేసేవారు; వారందరికీ ఆయన ﷺ పోషణ అందించేవారు. ప్రతినిధులు మరియు అతిథులు ఆయన వద్దకు వచ్చినప్పుడు, ఆయన ﷺ వారిని గౌరవించేవారు మరియు వారికి కానుకలు ఇచ్చేవారు.
ఈ కారణంగానే, ఆయన ప్రత్యేకతలలో ఒకటి ఏమిటంటే ఆయన ఇలా అన్నారు,
“యుద్ధ ప్రాప్తి (المغانم) నా కొరకు హలాల్ (حلال) చేయబడింది.”
ఆయనకు ముందు ఉన్న ఉమ్మత్ లకు యుద్ధ ప్రాప్తిని తీసుకోవడానికి అనుమతి లేదు. వారికి ఏదైనా యుద్ధ ప్రాప్తి లభించినప్పుడు, వారు దానిని యుద్ధభూమిలో వదిలివేసేవారు, అప్పుడు ఆకాశం నుండి అగ్ని దిగి వచ్చి ఆ సంపదను దహించివేసేది. కానీ అవి ఆయన కోసం హలాల్ (حلال) చేయబడ్డాయి:
“మరియు నా జీవనోపాధి నా ఈటె (Spear) నీడ క్రింద ఉంచబడింది.”
ఆయన ﷺ కు ప్రతిచోటా నుండి కానుకలు వచ్చేవి—రాజుల నుండి కానుకలు వచ్చేవి. అన్-నజాషీ ఆయనకు కానుకలు పంపారు, ఫర్వా అల్-జుధామీ పంపారు, మరియు అల్-ముఖౌఖిస్ కూడా కానుకలు పంపారు. దూమా పాలకుడైన ఉకైదిర్ ఆయనకు కానుకలు పంపాడు. అలాగే, రోమన్ చక్రవర్తి ఆయనకు బహుమతులు పంపాడు.
షమాయిల్ పై ఉన్న పుస్తకాలను చదవండి మరియు ‘జాద్ అల్-మాద్’ పుస్తకాన్ని చదవండి. ధృవీకరణ మరియు ఖచ్చితత్వం పరంగా సీరత్ (ప్రవక్త గారి జీవిత చరిత్ర) ఉన్న గొప్ప పుస్తకాలలో ఒకటి ఇబ్న్ అల్-ఖయ్యిమ్ రాసిన పుస్తకం ‘జాద్ అల్-మాద్’. ఇది ప్రవక్త ﷺ యొక్క మార్గదర్శకత్వం గురించి తెలియజేసే ఎన్నో రత్నాలు మరియు ప్రయోజనాలతో నిండిన ఒక అత్యంత విలువైన గ్రంథం.
కాబట్టి ఈ హదీసుకు సంబంధించింది ఇదే, మరియు పేదరికం అనే అంశానికి సంబంధించి ఇది కేవలం ఒక సంక్షిప్త సూచన మాత్రమే. నేను చెప్పినట్లుగా, కొందరు సోదరులు తమ మాటలలో లేదా పాఠాలలో ఇలా చెప్పడం నేను విన్నాను: “పేదరికం ఒక లోపం కాదు; మీ ప్రవక్త పేదవాడిగా జీవించారు మరియు పేదవాడిగా మరణించారు.” ఇది తప్పు. దీనిని ఈ విధంగా చెప్పకూడదు.
ఆయన ﷺ విముక్తి కల్పించిన మవాలీలు (الموالي), పురుషులు మరియు స్త్రీల సంఖ్య 80 వరకు ఉంది. ఒకవేళ ఆయన ﷺ పేదవారు అయితే, ఇంత పెద్ద సంఖ్యలో బానిసలకు విముక్తి కల్పించేవారా? ఆయనకు ﷺ సేవ చేసిన సేవకులు బానిసలు కారు; వారు స్వతంత్రులు (أحرار). అనస్ బిన్ మాలిక్ పదేళ్లపాటు ఆయనకు సేవ చేశారు. స్త్రీలు మరియు పురుషులతో కలిపి సేవకుల సంఖ్య 26 కి చేరుకుంది. అక్కడ 26 మంది సేవకులు ఉన్నారు, వారిలో అబ్దుల్లాహ్ బిన్ మస్ఊద్ కూడా ఉన్నారు, వారు ప్రవక్త ﷺ కు సేవ చేశారు. అబూ జర్ అల్-గిఫారీ కూడా ఆయనకు సేవ చేసిన వారిలో ఒకరు. నేను ఎత్తి చూపినట్లుగా, ఇవన్నీ సీరత్ (ప్రవక్త గారి జీవిత చరిత్ర) లో స్పష్టంగా పేర్కొనబడ్డాయి.
ప్రవక్త ﷺ జీవితాంతం పేదరికంలోనే ఉండి, పేదవాడిగానే మరణించారనేది ప్రవక్త జీవిత చరిత్ర (السيرة) మరియు ఆయన గుణగణాల (الشمائل) అవగాహన లేకపోవడం వల్ల ఏర్పడిన ఒక అపోహ.
ఆయన ﷺ ఏదైనా నిర్దిష్ట పరిస్థితి లేదా సందర్భంలో పేదరికాన్ని అనుభవించి ఉండవచ్చు, కానీ ఆ తర్వాత అల్లాహ్ వారిని ﷺ సంపన్నులుగా చేశాడు.
అల్లాహ్ ఆయనకు ఫదక్ (فدك) భూములతో పాటు, యుద్ధ ప్రాప్తి (الغنائم) మరియు ఫయ్ (الفيء) ద్వారా అపారమైన సంపదను మరియు సమృద్ధిని ప్రసాదించాడు.
ప్రవక్త ﷺ వద్ద తమ కుటుంబానికి ఏడాదికి సరిపడా ఆహార నిల్వలు ఉండేవి, అంతేకాకుండా ఆయన ఇంట్లో సుమారు 120 మందికి పోషణ అందించేవారు.
ఆయన సుమారు 80 మంది బానిసలకు (الموالي) విముక్తి కల్పించారు, మరియు ఆయన వద్ద 26 మంది స్వతంత్ర సేవకులు ఉండేవారు.
మరణించిన ముస్లింల అప్పులను తానే స్వయంగా స్వీకరించి తీర్చడం, మరియు వీడ్కోలు హజ్ (حجة الوداع) లో వంద ఒంటెలను ఖుర్బానీ ఇవ్వడం ఆయన సంపదకు, ఔదార్యానికి గొప్ప నిదర్శనాలు.
ఆయనకు సంపద లేక నిరుపేదగా (فقير) లేరు; పైగా ఆయన ప్రాపంచిక సుఖాలను వదులుకుని అల్లాహ్ ప్రసన్నత కోసం ఉద్దేశపూర్వకంగా అత్యుత్తమమైన నిరాడంబర జీవితాన్ని (الزهد) ఎంచుకున్నారు.
ఒక అవసరం తీరాలనే ఉద్దేశ్యంతో ప్రవక్త (ﷺ) పై సలాహ్ పంపితే, ఆ అవసరం నెరవేరుతుందనేది ప్రామాణికమైన (ఆథెంటిక్) విషయమేనా?
షేఖ్ అరఫాత్ ఇబ్న్ హసన్:
అవును. ఎవరైతే అల్లాహ్ తమ అవసరాన్ని తీర్చాలని కోరుకుంటారో, వారు ప్రవక్త (ﷺ) పై తరచుగా ఎక్కువగా సలాహ్ పంపాలి. దీనికి సంబంధించి ఒక ‘సహీహ్’ (ప్రామాణిక) హదీసు ఉంది.
ప్రవక్త (ﷺ) ఒకసారి ఉబయ్ ఇబ్న్ కఅబ్ (రజియల్లాహు అన్హు) తో మాట్లాడారు, ఆయన ఎక్కువగా ప్రార్థిస్తూ మరియు (ప్రవక్త పై) సలాహ్ పంపుతూ ఉండేవారు. ఆయన (ఉబయ్) ఇలా అడిగారు: “ఓ అల్లాహ్ ప్రవక్తా, నా దుఆ (ప్రార్థన) లో మీపై సలాహ్ పంపడానికి నేను ఎంత సమయాన్ని కేటాయించాలి?” ప్రవక్త (ﷺ) ఇలా బదులిచ్చారు: “నీ ఇష్టం (ఎంతైనా చేసుకోవచ్చు), కానీ నువ్వు ఇంకా ఎక్కువ చేస్తే అది నీకే మరింత మంచిది.” ఉబయ్ (రజియల్లాహు అన్హు) ఆ సమయాన్ని మరింత పెంచుకుంటూ పోయి చివరకు ఇలా అన్నారు: “ఓ అల్లాహ్ ప్రవక్తా, నేను నా ప్రార్థన (దుఆ) అంతటినీ మీపై సలాహ్ పంపడానికే కేటాయిస్తాను.” (అప్పుడు) ప్రవక్త (ﷺ) ఇలా అన్నారు: “అయితే నీ కష్టాలన్నీ (విచారాలు) తీర్చబడతాయి మరియు నీ పాపాలు క్షమించబడతాయి.”
ఈ హదీసు ఇమామ్ తిర్మిజీ ప్రకారం ‘హసన్’ (ఆమోదయోగ్యమైనది).
ఒక వ్యక్తి దుఆ చేస్తూ (ప్రవక్తపై సలాహ్ పంపినప్పుడు), అల్లాహ్ వారి అవసరాన్ని నెరవేరుస్తాడని చెప్పడానికి ఇది ఒక సాక్ష్యమని పండితులు అన్నారు — ఎందుకంటే మనిషికి విచారం (కష్టం) అనేది ఒక అవసరం తీరకపోవడం (లేదా ఒక ఆవశ్యకత) వల్లే వస్తుంది.
To Those Who Perform Multiple Umrahs in One Journey Shaykh Abdurrazzaq al-Badr [Video|Ar-En Subtitles] https://youtu.be/40fnJJgrRBg [ 7 min]
ఇంతకుముందు చెప్పుకున్నట్లుగా, హజ్రత్ ఆయిషా (రదియల్లాహు అన్హా) ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) యొక్క ఇతర భార్యల వలె ‘తమత్తు‘ (Tamattu’) ఉద్దేశ్యంతో మొదట ఉమ్రా కోసం ఇహ్రామ్ కట్టారు. అయితే ప్రయాణ సమయంలో ఆమెకు రుతుస్రావం మొదలైంది. దాంతో గుస్ల్ (స్నానం) ఆచరించి, హజ్ కోసం ఇహ్రామ్ కట్టాల్సిందిగా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఆమెకు సూచించారు. ఆమె ‘దుల్-హులైఫా’ వద్ద సంకల్పించిన ఉమ్రా ఆమె హజ్లో కలిసిపోవడం వల్ల, ఆమె ఒక ‘ఖారిన్‘ (Qarin – ఉమ్రా మరియు హజ్ కలిపి చేసేవారు) అయ్యారు. ఆమె ఉమ్రా హజ్లోనే కలిసిపోయినందున, హజ్ పూర్తయిన తర్వాత ఇతర భార్యల వలె తాను కూడా ప్రత్యేకంగా ఒక ఉమ్రా చేస్తానని ఆమె ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను అనుమతి అడిగారు. అప్పుడు ఆమె ఉమ్రా కోసం ఇహ్రామ్ కట్టడానికి వీలుగా, హరమ్ సరిహద్దుల వెలుపల ఉన్న ‘అల్-తన్ఈమ్’ ప్రాంతానికి ఆమె సోదరునితో కలిసి వెళ్లాలని ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సూచించారు.
ఆయిషా (రదియల్లాహు అన్హా) ఉమ్రా చేయాలని కోరినప్పుడు, ఆమె ఇహ్రామ్ కట్టడానికి వీలుగా పవిత్ర హరమ్ సరిహద్దులకు ఆవల ఉన్న ప్రదేశానికి ఆమెను తీసుకువెళ్లమని ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఆమె సోదరుడు అబ్దుర్రహ్మాన్ను ఆదేశించారు. ఇక్కడ మనం ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని గమనించాలి: ఆమె సోదరుడు అబ్దుర్రహ్మాన్ ఆమెకు తోడుగా వెళ్లి, తవాఫ్, సయీలలో ఆమెకు సహాయపడి, ఆ తర్వాత ఆమెతో పాటే ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వద్దకు తిరిగి వచ్చారు. కానీ, ఆయన స్వయంగా ఇహ్రామ్ కట్టలేదు. పుణ్యకార్యాలు చేయాలనే బలమైన ఆసక్తి ఉన్నప్పటికీ, ఈ విషయం గురించి విన్న సహచరులు (సహాబా) (రదియల్లాహు అన్హుమ్) ఎవరూ కూడా, నేటి కాలంలో పదేపదే ఉమ్రా చేసే కొందరి వలె “హజ్ తర్వాత మరో ఉమ్రా చేయడానికి ఇదొక మంచి అవకాశం” అని భావించలేదు. అసలు సహచరులు (రదియల్లాహు అన్హుమ్) ఇలా పదేపదే ఉమ్రాలు చేసేవారే కాదు.
ఈ సంఘటన ద్వారా మనకొక విషయం స్పష్టమవుతోంది: సత్కార్యాలు చేయడంలో మనకంటే సహచరులకే (రదియల్లాహు అన్హా)ఎక్కువ ఆసక్తి ఉండేది. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అనుమతితో ఆయిషా (రదియల్లాహు అన్హా)ఉమ్రాకు వెళ్లినప్పుడు, ఆమె సోదరుడు అబ్దుర్రహ్మాన్ ఆమెతో పాటు వెళ్లినా ఇహ్రామ్ కట్టలేదు. “ఎలాగూ వెళ్తున్నాను కదా, నేనూ ఒక ఉమ్రా చేసేస్తాను” అని ఆయన అనుకోలేదు. అలాగే, అక్కడ వేచి ఉన్న ఇతర సహచరులు కూడా “మనం ఎలాగూ ఇక్కడే ఉన్నాం కదా, మనమూ ఉమ్రా చేద్దాం” అని అనలేదు. నేడు కొందరు తమకోసం లేదా తమ తల్లిదండ్రులు, బంధువుల తరపున చేస్తున్నట్లుగా వారిలో ఎవరూ పదేపదే ఉమ్రా చేయలేదు. కాబట్టి, కొంతమంది యాత్రికులు హజ్ పూర్తయ్యాక రెండు, మూడు లేదా నాలుగుసార్లు పదేపదే ఉమ్రాలు చేయడం, ప్రతి ఉమ్రాకూ జుట్టును కొద్దికొద్దిగా కత్తిరించడం లాంటి ఆచరణలకు ఇస్లాంలో ఎలాంటి ఆధారం లేదు. ఒక వ్యక్తి ఒక ఉమ్రా కోసం తలలో సగం గుండు చేయించుకున్నాడని, మరో ఉమ్రా కోసం మిగిలిన సగం గుండు చేయించుకున్నాడని కూడా కొన్ని కథనాలు ఉన్నాయి—కానీ వాటి ప్రామాణికత సందేహాస్పదమే.
సరైన అవగాహన లేకపోవడం, అజ్ఞానంతో వ్యవహరించడం వల్ల హజ్ సమయంలో అనేక వింతైన, అసాధారణమైన ఆచరణలు మనకు కనిపిస్తుంటాయి. షేక్ (ఇబ్న్ బాజ్) (రహిమహుల్లాహ్) జీవించి ఉన్న కాలంలో జరిగిన ఒక సంఘటన నాకు గుర్తుంది. నేను ఒకసారి ఆయన వద్దకు వెళ్లినప్పుడు, నన్ను కలిసి సందేహం అడిగిన ఒక యాత్రికుడి గురించి షేక్ గారికి వివరించాలని కొందరు పండితులు నాతో అన్నారు. నేను మదీనాలోని మీఖాత్లో ఉన్నప్పుడు ఒక యాత్రికుడు నా వద్దకు వచ్చి, “నాకు సహజంగానే బట్టతల ఉంది, పైగా నేను ఎప్పుడూ గడ్డం కూడా గీసుకుంటాను” అని చెప్పాడు. అతను ఇంకా ఇలా అన్నాడు: “నేను అల్-మర్వాకు చేరుకుని ఉమ్రా పూర్తి చేసేసరికి నా తలపై జుట్టు ఏమీ లేదు. అప్పుడు నాకు ఒక వ్యక్తి కనిపించి, ‘నీ తల మీద జుట్టు లేదు కదా, ఇప్పుడు నువ్వు ఇహ్రామ్ నుండి ఎలా బయటపడతావు? వెళ్లి నీ మీసాలు గీసుకో‘ అని సలహా ఇచ్చాడు. దాంతో నేను మంగలి వద్దకు వెళ్లి నా మీసాలు గీసుకుని, తద్వారా ఇహ్రామ్ నుండి బయటపడ్డాను” అని చెప్పాడు. కొందరు పండితుల సూచన మేరకు ఈ విషయాన్ని నేను షేక్ ఇబ్న్ బాజ్తో ప్రస్తావించగా, ఆయన తీవ్ర ఆవేదన, కోపం వ్యక్తపరిచారు. సరైన జ్ఞానం లేకుండా యాత్రికులకు ఫత్వాలు (మతపరమైన తీర్పులు) ఇవ్వడానికి కొందరు చూపే సాహసమే ఆయన కోపానికి కారణం.
దీనికి సంబంధించి ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ప్రవచించిన ఒక హదీసు ఉంది:
مَنْ أُرْشِدَ إِلَى غَيْرِ رُشْدٍ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى مَنْ أَرْشَدَهُ (ఎవరైనా మార్గభ్రష్టత్వం వైపు దారిచూపితే, దాని పాపం దారిచూపిన వారిపైనే పడుతుంది.)
కాబట్టి, సరైన జ్ఞానం లేకుండా “ఫలానా విధంగా చేయండి” అని సలహా ఇచ్చే వ్యక్తి, అల్లాహ్ పేరుతో తప్పుగా మాట్లాడినందుకు పాపభారాన్ని మూటగట్టుకుంటాడు. కొందరు వ్యక్తులు, సుబహానల్లాహ్ (అల్లాహ్ ఎంతో పవిత్రుడు), ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో కేవలం భావోద్వేగాలకు లోనై “ఏమీ పర్వాలేదులే” అంటూ తప్పుడు సమాధానాలు ఇస్తుంటారు. ఇతరుల పట్ల దయ చూపడానికి ముందు, ఒకరు తమ పట్ల తాము దయ కలిగి ఉండాలి. ఇతరులపై జాలి చూపించే ముందు మీపై మీరు జాలి చూపించుకోండి—అంటే, జ్ఞానం లేకుండా అల్లాహ్ గురించి మాట్లాడి పాపాల్లో పడవద్దు. ఫత్వా (మతపరమైన తీర్పు) అనేది భావోద్వేగాలపై కాకుండా, పరిపూర్ణమైన జ్ఞానం, స్పష్టమైన అవగాహన మీద ఆధారపడి ఉంటుంది. ఒకరికి సరైన జ్ఞానం ఉంటేనే వారు తీర్పు ఇవ్వాలి; లేదంటే, ఆ విషయమై జ్ఞానం ఉన్న పండితులను సంప్రదించమని ఇతరులకు సూచించాలి.
—
సారాంశం (Summary):
ఆయిషా (రదియల్లాహు అన్హా) ఉమ్రా: హజ్రత్ ఆయిషా ఉమ్రా ఉద్దేశ్యంతో వెళ్ళినప్పుడు రుతుస్రావం మొదలవడంతో, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సూచన మేరకు ఆమె హజ్ మరియు ఉమ్రా రెండింటినీ కలిపి (ఖారిన్) చేశారు.
అల్-తన్ఈమ్ ప్రయాణం: హజ్ పూర్తయిన తర్వాత ఆమె కోరిక మేరకు, ప్రత్యేకంగా ఉమ్రా చేయడానికి ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అనుమతించారు. ఇహ్రామ్ కట్టడం కోసం ఆమెను తన సోదరుడు అబ్దుర్రహ్మాన్తో కలిసి ‘అల్-తన్ఈమ్’ ప్రాంతానికి పంపారు.
పదేపదే ఉమ్రాలు చేయకపోవడం: ఆయిషా (రదియల్లాహు అన్హా) కి తోడుగా వెళ్లిన ఆమె సోదరుడు అబ్దుర్రహ్మాన్ (రదియల్లాహు అన్హు) స్వయంగా ఉమ్రా చేయలేదు. దీనిని బట్టి ఒకే ప్రయాణంలో పదేపదే ఉమ్రాలు చేసే ఆచారం సహాబాలలో (ప్రవక్త అనుచరులలో) లేదని స్పష్టమవుతుంది.
ఆధారం లేని ఆచరణలు: హజ్ తర్వాత రెండు మూడు సార్లు పదేపదే ఉమ్రాలు చేయడం, ప్రతి ఉమ్రాకు కొద్దికొద్దిగా జుట్టు కత్తిరించడం లాంటి నేటికాలపు ఆచరణలకు ఇస్లాంలో ఎలాంటి ఆధారం లేదు.
అజ్ఞానం వల్ల తప్పులు: సరైన జ్ఞానం లేకపోవడం వల్ల కొందరు వింతైన పనులు చేస్తుంటారు. ఉదాహరణకు, బట్టతల ఉన్న ఒక వ్యక్తి ఉమ్రా పూర్తి చేశాక ఇహ్రామ్ నుండి బయటపడటానికి మీసాలు గీసుకోమని ఒకరు తప్పుడు సలహా ఇచ్చారు.
జ్ఞానం లేకుండా ఫత్వా ఇవ్వరాదు: ఈ సంఘటన విన్న షేక్ ఇబ్న్ బాజ్, సరైన జ్ఞానం లేకుండా మతపరమైన తీర్పులు (ఫత్వాలు) ఇచ్చే వారి పట్ల తీవ్ర ఆగ్రహం వ్యక్తం చేశారు.
తప్పుదారి పట్టిస్తే పాపం: హదీసు ప్రకారం, ఒకరికి మతపరంగా తప్పుడు మార్గం చూపితే దాని పాపం ఆ సలహా ఇచ్చిన వారిపైనే పడుతుంది. కాబట్టి, అవగాహన లేకుండా కేవలం భావోద్వేగాలతో ఫత్వాలు ఇవ్వకూడదు.
Explanation of The book “Clarification and explanation of many issues related to Hajj, Umrah, and visitation in light of the Qur’an and the Sunnah“ by Shaykh Abdul-Aziz bin Abdullah bin Baz rahimahullah
సర్వ స్తోత్రాలు సకల లోకాల సృష్టికర్త అయిన అల్లాహ్ కే శోభిస్తాయి. మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం), వారి కుటుంబ సభ్యులు మరియు సహచరులందరిపై అల్లాహ్ శాంతి, శుభాలు వర్షించుగాక.
(اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَنَا وَلِشَيْخِنَا وَلِجَمِيعِ الْمُسْلِمِينَ) ఓ అల్లాహ్! మమ్మల్ని, మా షేఖ్ ను, అలాగే ముస్లింలందరినీ క్షమించు.
సుప్రసిద్ధ పండితులు ఇమామ్ అబ్దుల్ అజీజ్ ఇబ్న్ అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ బాజ్ (అల్లాహ్ వారిని కరుణించుగాక) ‘ఖురాన్, సున్నత్ల వెలుగులో హజ్, ఉమ్రా మరియు జియారత్కు సంబంధించిన పలు సమస్యల స్పష్టీకరణ మరియు వివరణ’ అనే తమ గ్రంథంలో ఈ విధంగా పేర్కొన్నారు:
షేఖ్ ఇబ్న్ బాజ్ రహిమహుల్లాహ్ గారి మాటలు :
ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) గారి సమాధిని సందర్శించేవారి కోసం కొన్ని అత్యంత ముఖ్యమైన సూచనలు:
ఆ పవిత్ర గదిని చేతులతో తుడవడం (తాకడం), ముద్దుపెట్టుకోవడం లేదా దాని చుట్టూ తవాఫ్ (ప్రదక్షిణ) చేయడం ఇస్లాంలో ఏమాత్రం అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, సజ్జనులైన సలఫ్ (ధార్మిక పూర్వీకుల) నుండి ఈ ఆచారాలకు ఎలాంటి ఆధారాలూ ఉల్లేఖించబడలేదు. ఇవి పూర్తిగా నిరోధించదగిన బిద్అత్ (మతంలో కొత్తగా సృష్టించబడిన కల్పనలు).
అదేవిధంగా, మన అవసరాలను తీర్చమని, కష్టాలను తొలగించమని, రోగాలను నయం చేయమని లేదా మరే ఇతర సహాయం కోసమైనా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం)ను వేడుకోవడం ఎవరికీ అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, ఇవన్నీ కేవలం అల్లాహ్ ను మాత్రమే కోరవలసిన విషయాలు. మరణించిన వారిని ఇలాంటివి అడగడం అనేది ‘షిర్క్’ (అల్లాహ్ కు భాగస్వాములను కల్పించడం) కిందికి వస్తుంది మరియు ఇది అల్లాహ్ ను కాదని ఇతరులను ఆరాధించడమే అవుతుంది. ఇస్లాం ధర్మం ప్రధానంగా రెండు పునాదులపై నిర్మితమై ఉంది: మొదటిది – అద్వితీయుడైన అల్లాహ్ ను తప్ప మరెవరినీ ఆరాధించకూడదు. రెండవది – అల్లాహ్ మరియు ఆయన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) చూపిన మార్గంలో తప్ప మన ఇష్టానుసారం అల్లాహ్ ను ఆరాధించకూడదు. ‘అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన దేవుడు ఎవరూ లేరు మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త’ అని మనం పలికే సాక్ష్యం (కలిమా) అంతరార్థం కూడా ఇదే.
అంతేకాకుండా, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం)ను నేరుగా సిఫార్సు (షఫాఅత్) చేయమని అడగడం కూడా ఎవరికీ అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే, సిఫార్సు చేసే అధికారం పూర్తిగా అల్లాహ్ ఆధీనంలోనే ఉంది, కాబట్టి దానిని కేవలం అల్లాహ్ నే వేడుకోవాలి. పవిత్ర ఖురాన్ లో అల్లాహ్ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు: (قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا) “సిఫార్సు చేసే అధికారం పూర్తిగా అల్లాహ్ దే అని వారితో చెప్పు.” (అజ్-జుమర్: 44). కాబట్టి, మనం ప్రార్థించేటప్పుడు ఈ విధంగా అడగాలి: (اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ نَبِيَّكَ) ‘ఓ అల్లాహ్! నా పక్షాన సిఫార్సు చేసేందుకు నీ ప్రవక్తకు అనుమతి ప్రసాదించు.’ (اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ مَلَائِكَتَكَ وَعِبَادَكَ الْمُؤْمِنِينَ) ‘ఓ అల్లాహ్! నా కోసం సిఫార్సు చేయడానికి నీ దేవదూతలకు మరియు విశ్వాసులైన నీ దాసులకు అనుమతినివ్వు.’ (اللَّهُمَّ شَفِّعْ فِيَّ أَفْرَاطِي) ‘ఓ అల్లాహ్! నా పక్షాన సిఫార్సు చేయడానికి (చిన్న వయసులోనే) మరణించిన నా పిల్లలకు అనుమతి ప్రసాదించు,’ ఇలాంటి ప్రార్థనలు (దుఆలు) మాత్రమే చేయాలి.
ఇక మరణించిన వారి విషయానికి వస్తే—వారు ప్రవక్తలైనా లేదా సామాన్యులైనా—వారి నుండి సిఫార్సును గానీ, మరే ఇతర సహాయాన్ని గానీ కోరకూడదు. ఎందుకంటే, ఇస్లాంలో ఇలాంటి ఆచారానికి ఎలాంటి ఆధారమూ లేదు. ధర్మశాసనకర్త (అల్లాహ్) ప్రత్యేకంగా మినహాయించిన కొన్ని విషయాలు తప్ప, మరణించిన వ్యక్తికి సంబంధించిన కర్మలన్నీ ఆగిపోతాయి. అబూ హురైరా (రజియల్లాహు అన్హు) ఉల్లేఖించిన సహీహ్ ముస్లిం హదీసులో, అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఈ విధంగా తెలియజేశారు: (إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثٍ: صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ) “మనిషి (ఆదమ్ సంతతి) మరణించిన వెంటనే అతని కర్మలన్నీ ముగిసిపోతాయి, కేవలం మూడు విషయాలు తప్ప: 1. నిరంతర దానం (సదఖా జారియా), 2. ఇతరులకు ప్రయోజనం చేకూర్చే జ్ఞానం, 3. అతని కోసం ప్రార్థించే సత్ప్రవర్తన కలిగిన సంతానం.”
ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ద్వారా సిఫార్సు (షఫాఅత్) కోరడం అనేది కేవలం వారి జీవితకాలంలో మరియు పునరుత్థాన దినాన (ఖియామత్ రోజున) మాత్రమే అనుమతించబడింది. ఎందుకంటే ఆ సమయంలో వారు అలా చేయగల సామర్థ్యం కలిగి ఉంటారు; వారు ముందుకు వెళ్లి, కోరుకునే వ్యక్తి తరఫున తమ ప్రభువును వేడుకోగలరు. ఇక ఈ ఇహలోక జీవితం విషయానికి వస్తే, ఇలా ప్రార్థన చేయమని అడగడం కేవలం ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) కే పరిమితం కాదు, ఇది ఇతరులకు కూడా వర్తిస్తుందన్న విషయం మనందరికీ తెలిసిందే. ఒక ముస్లిం తన సోదరునితో, (اشْفَعْ لِي إِلَى رَبِّي فِي كَذَا وَكَذَا) ‘ఫలానా విషయంలో నీ ప్రభువు వద్ద నా కోసం సిఫార్సు చేయి’ అని అడగడం ధర్మసమ్మతమే. దీని అసలు అర్థం: (ادْعُ اللَّهَ لِي) ‘నా కోసం అల్లాహ్ ను ప్రార్థించు’ (దుఆ చేయి) అని. కోరబడిన విషయం అల్లాహ్ అనుమతించినదైతే, అవతలి వ్యక్తి అలా ప్రార్థించడం అనుమతించబడింది. అయితే పునరుత్థాన దినాన, అల్లాహ్ అనుమతి లభిస్తే తప్ప ఎవరూ సిఫార్సు చేయలేరు. పవిత్ర ఖురాన్లో అల్లాహ్ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు: (مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ) “ఆయన అనుమతి లేకుండా ఆయన వద్ద సిఫార్సు చేయగలవాడు ఎవడు?” (అల్-బఖరా: 255).
ఇక మరణం తర్వాత స్థితి విషయానికి వస్తే, అది ఒక ప్రత్యేకమైన స్థితి (బర్జఖ్). ఆ స్థితిని మరణానికి ముందున్న వ్యక్తి భౌతిక స్థితితో గానీ, లేదా పునరుత్థాన దినాన సమాధి నుండి లేచిన తర్వాత ఉండే స్థితితో గానీ ఏమాత్రం పోల్చలేము. ఎందుకంటే, మరణించిన వారి కర్మలు నిలిచిపోతాయి మరియు వారు తమ జీవితకాలంలో సంపాదించుకున్న కర్మలకు మాత్రమే బద్దులై ఉంటారు (ధర్మశాసనకర్త మినహాయించినవి తప్ప). మృతుల నుండి సిఫార్సు (షఫాఅత్) కోరడం అనేది ధర్మశాసనకర్త (అల్లాహ్) నిర్దేశించిన ఈ మినహాయింపులలో ఎక్కడా లేదు, కాబట్టి దానిని ఆ మినహాయింపుల జాబితాలో చేర్చడం ఎంతమాత్రం అనుమతించబడదు.
ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తమ మరణం తర్వాత బర్జఖ్ (సమాధి) జీవితంలో సజీవంగా ఉన్నారనడంలో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు. ఈ జీవితం అమరవీరుల (షహీద్ ల) జీవితం కంటే ఎంతో పరిపూర్ణమైనది. అయితే, అది మరణానికి ముందున్న ఇహలోక జీవితం లాంటిది కాదు, అలాగే పునరుత్థాన దినాన ప్రసాదించబడే జీవితం లాంటిదీ కాదు. ఇది ఒక భిన్నమైన జీవితం, దీని వాస్తవికత మరియు అసలు స్వభావం కేవలం అల్లాహ్ కు మాత్రమే తెలుసు. అందుకే మనం ఇంతకుముందు ప్రస్తావించుకున్న గౌరవప్రదమైన హదీసులో ఇలా తెలుపబడింది: (مَا مِنْ أَحَدٍ يُسَلِّمُ عَلَيَّ إِلَّا رَدَّ اللَّهُ عَلَيَّ رُوحِي حَتَّى أَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ) “ఎవరైనా నాపై సలాం పంపితే, వారి సలాంకు బదులివ్వడానికి వీలుగా అల్లాహ్ నా ఆత్మను నాకు తిరిగి ప్రసాదిస్తాడు.” ఈ హదీసు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణించారని, వారి ఆత్మ వారి భౌతిక శరీరాన్ని వీడిందని స్పష్టం చేస్తోంది. కానీ, ఎవరైనా వారిపై శాంతి శుభాకాంక్షలు (సలాం) పంపినప్పుడు ఆ ఆత్మ వారికి తిరిగి ఇవ్వబడుతుంది. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణాన్ని నిర్ధారించే పవిత్ర ఖురాన్ మరియు సున్నత్ ఆధారాలు అందరికీ తెలిసినవే, మరియు ఈ విషయంపై ఇస్లామిక్ పండితులందరి ఏకాభిప్రాయం (ఇజ్మా) ఉంది.
ఏది ఏమైనప్పటికీ, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మరణం బర్జఖ్ లో ఆయన జీవితాన్ని (సజీవంగా ఉండటాన్ని) ఏమాత్రం కాదనలేదు. అల్లాహ్ మార్గంలో ప్రాణాలర్పించిన అమరవీరుల (షహీద్ ల) మరణం వారి బర్జఖ్ జీవితాన్ని ఎలాగైతే కాదనదో, ఇది కూడా అంతే. ఈ విషయం పవిత్ర ఖురాన్ లోని అల్లాహ్ వాక్యంలో ఇలా స్పష్టంగా పేర్కొనబడింది: (وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ) “అల్లాహ్ మార్గంలో చంపబడిన (అమరవీరులైన) వారిని మృతులుగా భావించకండి. వాస్తవానికి వారు సజీవులై, తమ ప్రభువు వద్ద జీవనోపాధి పొందుతున్నారు.” (ఆలే ఇమ్రాన్: 169). చాలా మంది ఈ విషయంలో గందరగోళానికి గురై, అల్లాహ్ ను కాదని మృతులను ఆరాధించడం వైపుకు మరియు షిర్క్ (భాగస్వామ్యం కల్పించడం) వైపుకు ఇతరులను పిలుస్తున్నందున, అవసరాన్ని బట్టి మేము దీనిపై ఇంత వివరంగా మాట్లాడాల్సి వచ్చింది. కాబట్టి, అల్లాహ్ శాసనాలకు విరుద్ధమైన ప్రతి చెడు నుండి మమ్మల్ని మరియు ముస్లింలందరినీ రక్షించమని ఆ అల్లాహ్ నే వేడుకుంటున్నాము. అసలు సత్యం అల్లాహ్ కు మాత్రమే బాగా తెలుసు.
సులభమైన పనులకు లభించే గొప్ప ప్రతిఫలాల కొరకు ఎంపిక చేయబడిన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) హదీసులు
షేఖుల్ ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియా రాసిన ‘అల్-కలిమ్ అత్-తయ్యిబ్’ నుండి తీసుకోబడిన సహీహ్ హదీసులు పరిశీలన: షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ
సంకలనం: హజ్జాజ్ బిన్ అబ్దుల్లా అల్-అరీనీ ఇంగ్లీష్అనువాదం: అబ్బాస్ అబూ యహ్యా https://abdurrahman.org/?p=21341 తెలుగు అనువాదం : teluguislam.net
పరిచయం (Introduction)
సకల స్తోత్రాలు సకల లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్కే చెందుతాయి. మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) పై, ఆయన కుటుంబంపై, ఆయన సహచరులపై మరియు తీర్పు దినం వరకు ఆయన మార్గదర్శకత్వాన్ని అనుసరించే వారందరిపై శాంతి మరియు శుభాలు కురియుగాక.
తదుపరి (Then to proceed), నిశ్చయంగా అల్లాహ్ తఆలా ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ను అత్యంత అనర్గళమైన ప్రసంగంతో పంపాడు, అల్లాహ్ తఆలా ఇలా సెలవిస్తున్నాడు:
وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ ، إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ (వమా యన్ తిఖు అనిల్ హవా, ఇన్ హువ ఇల్లా వహ్యున్ యూహా) “మరియు ఆయన తన మనోవాంఛను అనుసరించి మాట్లాడడు. అది (అతను మాట్లాడేదంతా) అతని వద్దకు పంపబడే దైవవాణి (వహీ) తప్ప మరేమీ కాదు.”(అన్-నజ్మ్ 53 : 3-4)
మరియు ఆయన ఇలా అన్నాడు:
وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا (వమా ఆతాకుముర్ రసూలు ఫఖుజూహు వమా నహాకుమ్ అన్హు ఫన్ తహూ) “దైవప్రవక్త మీకు ఇచ్చిన దానిని (సంతోషంగా) పుచ్చుకోండి. ఆయన ఏ విషయం నుండైన మిమ్మల్ని వారిస్తే, దాన్ని వదిలిపెట్టండి.” (అల్-హష్ర్ 59 : 7)
అల్లాహ్ ఈ ఉమ్మత్ను తన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) మార్గదర్శకత్వంతో అనుగ్రహించాడు. ఈ మార్గదర్శకత్వంలోని గొప్ప విశేషమేమిటంటే, ఆరాధనలు సులభంగా ఉండటమే కాకుండా, వాటిని ఆచరించినందుకు లభించే ప్రతిఫలాలు అత్యంత గొప్పవిగా ఉండటం.
సత్కార్యాల పట్ల ప్రజల్లో ఆసక్తిని పెంపొందించడానికి అల్లాహ్ యొక్క రసూల్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అనేక హదీసుల ద్వారా కొన్ని పనులను, ప్రార్థనలను మనకు తెలియజేశారు. వీటిని ఆచరించడం వల్ల గొప్ప మరియు సుపరిచితమైన ఫలితాలు లభిస్తాయి.
ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ప్రవచించిన అమూల్యమైన అణిముత్యాల వంటి కొన్ని ప్రార్థనలను ఈ హదీసుల సంకలనంలో చేర్చడం జరిగింది. అల్లాహ్ అనుగ్రహం పొందిన వారికి ఇవి చాలా సులభమైన పనులు అయినప్పటికీ, ఇవి ఇచ్చే ప్రతిఫలాలు మాత్రం అపారమైనవి.
నేను ఈ హదీసులను షేఖుల్ ఇస్లాం ఇబ్న్ తైమియా (రహిమహుల్లాహ్) రాసిన ‘అల్-కలిమ్ అత్-తయ్యిబ్‘ పుస్తకం నుండి ఎంపిక చేశాను. దీనిని షేఖ్ ముహమ్మద్ నాసిరుద్దీన్ అల్-అల్బానీ (రహిమహుల్లాహ్) పరిశోధించి, అందులోని ప్రామాణికమైన హదీసులను మాత్రమే సేకరించి ‘సహీహ్ అల్-కలిమ్ అత్-తయ్యిబ్‘గా రూపొందించారు. ఈ సంకలనంలో పేర్కొన్న హదీసులన్నీ షేఖ్ అల్-అల్బానీ గారి పరిశోధన ప్రకారం ప్రామాణికమైనవి (సహీహ్ లేదా హసన్).
విషయం క్లుప్తంగా ఉండాలనే ఉద్దేశంతో ఈ కరపత్రంలో కేవలం హదీసుల మూల పాఠ్యాన్నే అందించడం జరిగింది. ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తెలియజేసిన గొప్ప ప్రతిఫలాల ఆధారంగా, నేను ఈ సంకలనానికి ‘హవిజ్ అలా జవాయిజ్’ (ప్రతిఫలాల సముపార్జన) అని నామకరణం చేశాను.
అల్లాహ్ అనుమతితో ఇటువంటి పరిశోధనలు మరిన్ని జరిగితే అవి ప్రజలకు ఎంతో ప్రయోజనకరంగా ఉంటాయి. ప్రజలకు సరైన జ్ఞానాన్ని, మార్గదర్శకత్వాన్ని అందించడానికి హదీసు గ్రంథాలను క్షుణ్ణంగా అధ్యయనం చేయడం ఎంతో అవసరం.
గమనిక: ప్రతి హదీసు యొక్క అరబీ మూల పాఠం షేఖ్ అల్-అల్బానీ (రహిమహుల్లాహ్) గారి ‘సహీహ్ అల్-కలిమ్ అత్-తయ్యిబ్’ (صَحِيحُ الْكَلِمِ الطَّيِّبِ) పుస్తకం నుండి తీసుకోబడింది. అరబీ పాఠం చివర ఉన్న సంఖ్య ఆ పుస్తకంలోని హదీసు సంఖ్య.
హదీసుల ఎంపిక గురించి (teluguislam.net గమనిక): షేఖ్ అల్-అల్బానీ గారి ‘సహీహ్ అల్-కలిమ్ అత్-తయ్యిబ్’ పుస్తకంలో మొత్తం 193 హదీసులు ఉన్నాయి. వాటిలో నుండి, ఒక సులభమైన పనికి స్పష్టమైన గొప్ప ప్రతిఫలం లేదా ఫలితం పేర్కొనబడిన 49 హదీసులను మాత్రమే సంకలనకర్త ఈ కరపత్రం కోసం ఎంచుకున్నారు. అవి ఇక్కడ 50 అంశాలుగా ఇవ్వబడ్డాయి (16 మరియు 17 అంశాలు ఒకే హదీసు యొక్క రెండు రివాయతులు). మిగిలిన హదీసులు – ప్రతిఫలం ప్రత్యేకంగా పేర్కొనబడని దుఆలు, అజ్కార్ మరియు ఇతర విషయాలు – ఈ కరపత్రం యొక్క ఉద్దేశానికి (సులభమైన పనులు – గొప్ప ప్రతిఫలాలు) సరిపోనందున చేర్చబడలేదు; అవి బలహీనమైనవని దీని అర్థం కాదు. అందుకే అరబీ పాఠం చివర ఉన్న పుస్తక సంఖ్యలు వరుసగా ఉండవు (ఉదా: 6, 7, 8, 9, 11, 15…).
Reflecting Over the Tahiyyāt (Tashahud) Shaykh ‘Abdurrazzāq al Badr حفظه الله https://youtu.be/Vqy0FWKrsSU [35 min]
షేక్ అబ్దుర్రజ్జాక్ అల్-బద్ర్:
గౌరవనీయులైన నా ప్రియ సోదరులారా! ఈ రాత్రి మన సమావేశపు ప్రసంగానికి నేను ‘అత్తహియ్యాత్ (తషహ్హుద్) – ఒక లోతైన పరిశీలన’ అని పేరు పెట్టాను.
ఒక ముస్లిం తన నమాజులో ఖియామ్ (నిలబడటం), రుకూ (వంగడం) మరియు సజ్దాలు చేసిన తరువాత, నమాజు ముగింపు దశలో సమస్త లోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్ ఎదుట అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో కూర్చుంటాడు. ఆ గొప్ప స్థితిలో కూర్చుని చదివే ప్రార్థననే ‘తహియ్యాత్’ అంటారు. ఆ కూర్చోవడాన్ని అతను ‘అత్తహియ్యాతు లిల్లాహి…’ అనే వాక్యంతో ప్రారంభించి దాని చివరి వరకు చదువుతాడు.
ఈరోజు ‘అత్తహియ్యాత్’ గురించి నేను మీతో పంచుకోబోయే విషయాలు మీకు ఏదో కొత్తగా బోధించాలన్న ఉద్దేశ్యంతో చెబుతున్నవి కావు; కేవలం ఒక మంచి విషయాన్ని మీకు గుర్తుచేయాలన్న (రిమైండర్) ఉద్దేశ్యంతో మాత్రమే చెబుతున్నాను.
నేను ఇక్కడ ఒక ఉపాధ్యాయుడిలా కాకుండా, కేవలం ఒక గుర్తుచేసేవాడిగా ఉంటూ… ముందుగా నాకై నేను గుర్తుచేసుకుంటూ, ఆ తర్వాత వింటున్న నా సోదరులందరికీ ఈ విషయాలను గుర్తుచేస్తున్నాను. అల్లాహ్ మనందరినీ ఆశీర్వదించుగాక! సకల సత్కార్యాలలో అల్లాహ్ మనకు సాఫల్యాన్ని (విజయాన్ని), సన్మార్గాన్ని ప్రసాదించాలని నేను హృదయపూర్వకంగా వేడుకుంటున్నాను.
సహీహైన్లో అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ మస్ఊద్ (రదియల్లాహు అన్హు) హదీసులో ఇలా ఉంది, ఆయన అన్నారు:
“మేము దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వెనుక నమాజు చేస్తున్నప్పుడు ఇలా అనేవాళ్ళము: ‘ఆయన దాసుల తరపున అల్లాహ్కు శాంతి కలుగుగాక, జిబ్రీల్ మరియు మీకాయీల్పై శాంతి కలుగుగాక, ఫలానా ఫలానా వ్యక్తులపై శాంతి కలుగుగాక.’
అప్పుడు దైవప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: “మీరు ‘అల్లాహ్కు శాంతి కలుగుగాక’ అని అనకండి, ఎందుకంటే అల్లాహ్ స్వయంగా ‘అస్-సలామ్’ (శాంతికి మూలం / శాంతి ప్రదాత). దానికి బదులుగా మీరు ఇలా చదవండి:
‘అత్-తహియ్యాతు లిల్లాహి వస్-సలవాతు వత్-తయ్యిబాత్, అస్సలాము అలైక అయ్యుహన్-నబియ్యు వ రహ్మతుల్లాహి వ బరకాతుహు, అస్సలాము అలైనా వ అలా ఇబాదిల్లాహిస్-సాలిహీన్’
(అర్థం: సకల మౌఖిక, శారీరక, ఆర్థిక ఆరాధనలు మరియు పవిత్రమైన మాటలన్నీ అల్లాహ్కే చెందినవి. ఓ ప్రవక్తా! మీపై శాంతి, అల్లాహ్ కారుణ్యం మరియు ఆయన శుభాలు కురియుగాక. మాపై మరియు అల్లాహ్ యొక్క సజ్జనులైన (పుణ్యాత్ములైన) దాసులందరిపై శాంతి కలుగుగాక).
ఎందుకంటే, మీరు ఇలా అన్నప్పుడు, ఆకాశంలో మరియు భూమిపై ఉన్న అల్లాహ్ యొక్క ప్రతి పుణ్యాత్ముడైన దాసుడికి అది (ఈ శాంతివచనం) చేరుతుంది.
(తరువాత ఇలా చదవండి): ‘అష్-హదు అల్-లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహు, వ అష్-హదు అన్న ముహమ్మదన్ అబ్దుహు వ రసూలుహు’ (అర్థం: అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనకు అర్హుడైన వారు మరెవరూ లేరని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను, మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఆయన దాసుడు, సందేశహరుడు (ప్రవక్త) అని నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను).”
ప్రవక్త ﷺ తన ఉమ్మత్ (సమాజం)కి నేర్పించిన ఈ గొప్ప తహియ్యాత్ను పేర్కొనడంలో ఇది ఒక అద్భుతమైన హదీసు. దీని నుండి మనం ఒక ముఖ్యమైన ప్రయోజనాన్ని పొందుతాము.
హదీసులు కూడా కేవలం అల్లాహ్ యొక్క వహీనే! తఖ్రీజ్: హాఫిజ్ సలాహుద్దీన్ యూసుఫ్ రహిమహుల్లాహ్, షోబా తహ్రీఖ్ వతాలీఫ్, దారుస్సలామ్, లాహోర్ తెలుగు అనువాదం, సమర్పణ: ఇక్రాముద్దీన్ ముహమ్మద్ పరిశీలన: షేఖ్ నసీరుద్దీన్ జామి’ ఈ మరియు సోదరులు అబ్దుల్ ఖాదిర్ హఫిజహుముల్లాహ్
“హదీసులు కూడా కేవలం అల్లాహ్ యొక్క వహీనే!” అనే ఈ పుస్తకం, ముస్లింల జీవితంలో ఖురాన్తో పాటు దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వారి హదీసులు (సున్నత్) కూడా అల్లాహ్ చేత అవతరింపబడిన దివ్యజ్ఞానమే (వహీ) అని స్పష్టంగా నిరూపిస్తుంది. ప్రవక్త ధర్మవిషయంలో ఏదీ తన ఇష్టానుసారం చెప్పలేదని, అవన్నీ వహీ ద్వారానే వచ్చాయని ఖురాన్ ఆయతుల ఆధారంగా గ్రంథకర్త వివరించారు. ఖిబ్లా మార్పు, ముగ్గురు వ్యక్తుల పశ్చాత్తాపం, ఉపవాసం, జకాత్ మరియు నమాజు విధానాలు వంటి అనేక విషయాలు ఖురాన్లో ప్రస్తావించబడినప్పటికీ, వాటి పూర్తి వివరాలు కేవలం హదీసులలోనే లభిస్తాయని ఉదాహరణలతో సహా నిరూపించారు. కేవలం ఖురాన్ను మాత్రమే నమ్ముతాము అని చెబుతూ “హదీసులను తిరస్కరించే వారి” (మున్కిరీనె హదీసు) వాదనలను ఖండిస్తూ, హదీసుల ప్రామాణికత లేకుండా దైనందిన ఇస్లామిక్ విధులను ఆచరించడం అసాధ్యమని ఈ పుస్తకం ఉద్ఘాటిస్తుంది.
హదీసు సంకలనం – అబ్దుల్ గఫ్ఫార్ ఉమరీ (హఫిజహుల్లాహ్) [వీడియో] -హదీస్ అంటే అర్ధం? వివరణ -హదీస్ ప్రాముఖ్యత -హదీస్ ప్రస్తావన ఖుర్ఆన్ లో -హదీస్ అవసరం లేదు అన్నవారికి సమాధానం -హదీసులు కంఠస్తం చేసేవారికి శుభవార్త -వహీ ఎన్ని రకాలు?అవి ఏవి? -హదీసుల పట్ల ఉత్సాహం-ఖుర్ఆన్ తో పాటు ఇంకోటి ఇవ్వబడింది అదే హదీస్
You must be logged in to post a comment.