అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) హితబోధ : ధర్మ జ్ఞానం యొక్క విశిష్టత

అల్-ఇస్తిఖామహ్ మ్యాగజైన్, సంచిక నం.6 – జుల్-ఖైదా 1417 హిజ్రీ / మార్చి 1997
మూలం: https://abdurrahman.org/2014/01/15/advice-of-alee/

హజ్రత్ అలీ (రదియల్లాహు అన్హు) కుమైల్ ఇబ్న్ జియాద్ కు చేసిన ఈ హితబోధలో జ్ఞానం (ఇల్మ్) యొక్క గొప్పతనాన్ని, ప్రాముఖ్యతను వివరించారు. ఆయన మనుషులను మూడు రకాలుగా వర్గీకరించారు: సత్యమార్గాన్ని చూపే నిజమైన పండితులు, జ్ఞానాన్ని అభ్యసించేవారు, మరియు సరైన అవగాహన లేకుండా ఇతరులను గుడ్డిగా అనుసరించే సామాన్యులు. సంపదను మనమే రక్షించుకోవాలని, ఖర్చు చేస్తే అది తగ్గిపోతుందని, కానీ జ్ఞానం మనల్ని రక్షిస్తుందని, ఆచరించిన కొద్దీ అది పెరుగుతుందని తెలుపుతూ సంపద కంటే జ్ఞానమే అత్యుత్తమమైనదని ఆయన నొక్కి చెప్పారు. ధర్మాన్ని ప్రాపంచిక ప్రయోజనాల కోసం వాడుకునే వారి గురించి హెచ్చరిస్తూనే, అల్లాహ్ యొక్క సత్య మార్గాన్ని మరియు ఆయన ఆధారాలను కాపాడే అత్యంత విలువైన పండితులు భూమిపై ఎల్లప్పుడూ కొద్దిమందైనా ఉంటారని, వారే ఈ లోకంలో అల్లాహ్ యొక్క రాయబారులని ఆయన స్పష్టం చేశారు.

కుమైల్ ఇబ్న్ జియాద్ ఇలా అన్నారు: ‘అలీ ఇబ్న్ అబీ తాలిబ్ నా చేయి పట్టుకుని నన్ను ఎడారి వైపు తీసుకువెళ్ళారు. మేము అక్కడికి చేరుకోగానే, ఆయన కూర్చుని, ఒక దీర్ఘశ్వాస తీసుకుని ఇలా అన్నారు:

“ఓ కుమైల్ ఇబ్న్ జియాద్! హృదయాలు పాత్రల లాంటివి. వాటిలో ఏది ఉత్తమంగా భద్రపరుస్తుందో అదే అత్యుత్తమమైనది. కాబట్టి నేను నీకు చెబుతున్నది జ్ఞాపకం పెట్టుకో.

ప్రజలు మూడు రకాలు: ‘రబ్బానీ‘ ^[1] అయిన పండితుడు (ఆలిమ్), మోక్ష మార్గంలో జ్ఞానాన్ని అభ్యసించేవాడు, మరియు పిలిచే ప్రతి ఒక్కరినీ గుడ్డిగా అనుసరించే గందరగోళానికి గురైన సామాన్య జనం. వీరు వీచే ప్రతి గాలికి వంగిపోతారు, వీరు జ్ఞానపు కాంతితో ప్రకాశించరు మరియు ఏ విధమైన దృఢమైన పునాది (ఆధారం) కలిగి ఉండరు.

సంపద కంటే జ్ఞానం అత్యుత్తమమైనది. జ్ఞానం నిన్ను రక్షిస్తుంది, కానీ సంపదను నువ్వే రక్షించుకోవాలి. జ్ఞానానికి జకాత్ ‘ఆచరణ’, అయితే ఖర్చు చేయడం వల్ల సంపద తగ్గిపోతుంది. పండితుడిని ప్రేమించడం ధర్మంలో (దీన్‌లో) ఒక భాగం. జ్ఞానం పండితునికి అతని జీవితకాలంలో విధేయతను తెచ్చిపెడుతుంది మరియు మరణం తర్వాత అతనికి సత్కీర్తిని కలిగిస్తుంది, కానీ సంపద వల్ల కలిగే ప్రయోజనం అది నశించగానే ఆగిపోతుంది. సంపదను కూడబెట్టే వారు బ్రతికి ఉన్నప్పటికీ చనిపోయినవారితో సమానం, కానీ కాలం ఉన్నంత కాలం పండితులు సజీవంగానే ఉంటారు – వారి దేహాలు మాయమైనా, వారి ఆదర్శాలు (ఉదాహరణలు) హృదయాలలో నిలిచిపోతాయి.

ఇక్కడ, నిశ్చయంగా ఇక్కడే – (అని ఆయన తన ఛాతీ వైపు చూపించారు) – అపారమైన జ్ఞానం ఉంది, దీనిని మోయగలిగే వారు (వారసులు) నాకు దొరికితే ఎంత బాగుండు! కానీ దానికి బదులుగా తొందరగా గ్రహించే సామర్థ్యం ఉండి కూడా, నమ్మకానికి పాత్రులు కాని వారిని నేను చూశాను. వారు ప్రాపంచిక ప్రయోజనాల కోసం ధర్మాన్ని ఉపయోగిస్తారు. సత్యవంతులను అనుసరిస్తున్నప్పటికీ, దాన్ని స్వీకరించే విషయంలో వారికి ఎలాంటి అంతర్దృష్టి (సరియైన అవగాహన) లేదు. వీరు అల్లాహ్ గ్రంథానికి వ్యతిరేకంగా, అల్లాహ్ యొక్క ఆధారాలనే వాడుకోవాలని ప్రయత్నిస్తారు.

ఏదైనా సమస్యాత్మకమైన విషయం ఎదురైనప్పుడు సందేహం వారి హృదయాలను చీలుస్తుంది. వారు ఇటు గానీ అటు గానీ ఉండరు. సత్యం ఎక్కడ ఉందో వారికి తెలియదు, ఒకవేళ వారు తప్పు చేస్తే ఎందుకు చేశారో కూడా వారికి తెలియదు. వారు తమకు ఏమాత్రం వాస్తవం తెలియని ఏదో ఒకదానితో తీవ్రమైన వ్యామోహంలో పడతారు – అందువల్ల వారు ఇతరులకు ఒక ఫితనా (పరీక్ష/విపత్తు) గా మారతారు.

నిశ్చయంగా, అల్లాహ్ ఎవరికైతే ధర్మం (దీన్) పట్ల అవగాహన ప్రసాదిస్తాడో అతనే అత్యుత్తముడు. ఒక వ్యక్తికి తన ధర్మం గురించి తెలియకపోవడమే అతని అజ్ఞానానికి తగిన నిదర్శనం. అటువంటి వ్యక్తి ప్రాపంచిక సుఖాలకు తీవ్రంగా బానిస అవుతాడు, మనోవాంఛలను అనుసరించడానికి అలవాటు పడతాడు లేదా సంపదను పోగుచేయడం, కుప్పలు తెప్పలుగా కూడబెట్టడానికే అంకితమవుతాడు. అటువంటి వ్యక్తులు ధర్మం వైపు పిలిచే వారు కారు, వారు కేవలం మేత మేసే పశువుల లాంటి వారు. ఈ విధంగా జ్ఞానాన్ని మోసేవారు మరణించడంతో జ్ఞానం కూడా అంతరించిపోతుంది.

అవును! అల్లాహ్ యొక్క ఆధారాలు మరియు స్పష్టమైన సంకేతాలు అంతరించిపోకుండా ఉండటం కోసం, అల్లాహ్ కొరకు ఆధారాలతో నిలబడే వారు లేకుండా ఈ భూమి ఎప్పుడూ ఉండదు. వారు సంఖ్యలో చాలా తక్కువగా ఉంటారు, కానీ అల్లాహ్ దృష్టిలో అత్యంత విలువైనవారు. వారి ద్వారా, అల్లాహ్ తన ఆధారాలను వారి సమకాలీనులలో స్థిరపరుస్తాడు మరియు వాటిని వారిలాంటి వారి హృదయాలలో నాటుతాడు. వారితో, జ్ఞానం వాస్తవ పరిస్థితులను ఛేదిస్తుంది, తద్వారా సులభమైన జీవితానికి అలవాటు పడిన వారికి ఏది కష్టంగా అనిపిస్తుందో, దానిని వీరు తేలికగా భావిస్తారు; అజ్ఞానులను భయపెట్టే విషయాలతో వీరు ప్రశాంతంగా ఉంటారు. వారు ఈ లోకంలో తమ దేహాలతో జీవిస్తారు, కానీ వారి ఆత్మలు ఉన్నతమైన విషయాలకు అనుసంధానించబడి ఉంటాయి. వారు అల్లాహ్ భూమిపై ఆయన రాయబారులు మరియు ఆయన ధర్మం వైపు పిలిచేవారు (దాఈలు). ఆహా! వారిని చూడాలని నేను ఎంతగానో కోరుకుంటున్నాను. నేను నా కోసం, నీ కోసం అల్లాహ్ క్షమాపణ కోరుతున్నాను. నీకు ఇష్టమైతే, నువ్వు ఇక వెళ్ళవచ్చు.” ^[2]

ఫుట్ నోట్స్ (వివరణలు):

[1] రబ్బానీ (Rabbaanee): తన జ్ఞానానికి అనుగుణంగా ఆచరించే పండితుడు (ఆలిమ్) మరియు ప్రజల పరిస్థితి పట్ల అంతర్దృష్టి కలిగినవాడు – అతను ప్రజలకు లోతైన మరియు కష్టమైన విషయాల కంటే ముందు, జ్ఞానం యొక్క ప్రాథమిక విషయాలను నేర్పి, వారి స్థాయిని పెంచుతాడు.

[2] అబూ నుయైమ్ చే ‘హిల్వతుల్-ఔలియా‘ (1/79-80) లో, అల్-ఖతీబ్ అల్-బగ్దాదీ చే ‘అల్-ఫఖీహ్ వల్-ముతఫక్కిహ్‘ (1/49-50) లో, మరియు ఇబ్న్ కసీర్ చే ‘అల్-బిదాయహ్ వన్-నిహాయహ్‘ (9/47) లో ఉల్లేఖించబడింది.

ఈ పోస్ట్ లింక్ :
https://teluguislam.net/?p=45477