అప్పు చెల్లించడం కన్నా ముందు వసియ్యత్ (వీలునామా) అమలుచేయడానికి ఎందుకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది? వక్త: సయీద్ అహ్మద్ నజీరి ( హఫిజహుల్లాహ్) https://www.youtube.com/watch?v=0uuz_ft_bs8 [10 నిముషాలు]
మరణించిన వ్యక్తి యొక్క ఆస్తి పంపకాల్లో, అప్పులను తీర్చడం కంటే వసియ్యత్ లేదా సంకల్పాన్ని (Will, వీలునామా) అమలు చేయడం ఎందుకు ప్రాధాన్యత కలిగి ఉంది అనే విషయంపై ఈ ప్రసంగం వివరిస్తుంది. ఇస్లాం ధర్మంలో అప్పులు తీర్చడం తప్పనిసరి అయినప్పటికీ, ఖురాన్ మరియు హదీసులలో సంకల్పాన్ని ముందుగా ప్రస్తావించడానికి గల కారణాలను వక్త విశ్లేషించారు. దీనికి సంబంధించి ఉలమాలు తెలిపిన మూడు ప్రధాన కారణాలను ఆయన వివరించారు: 1. అప్పు ఇచ్చిన వ్యక్తి తన డబ్బును తిరిగి అడిగే అవకాశం ఉంటుంది, కానీ వసియ్యత్ ద్వారా లబ్ది పొందే వ్యక్తికి దాని గురించి తెలియకపోవచ్చు లేదా అడిగే అవకాశం ఉండకపోవచ్చు. 2. వారసులు అప్పులను గంభీరంగా తీసుకుంటారు కానీ, ఆస్తి మిగుల్చుకోవాలనే ఉద్దేశంతో సంకల్పాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసే అవకాశం ఉంది. 3. అప్పు అనేది ఒక వ్యక్తి యొక్క హక్కు (Haqq), కానీ సంకల్పం అనేది మరణించిన వ్యక్తి చేసే స్వచ్ఛంద మంచి పని. ఈ మంచి పనిని కాపాడటానికే అల్లాహ్ దీనికి ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు.
వసియ్యత్ (వీలునామా, సంకల్పం) మరియు అప్పు: ఇస్లాంలో ప్రాధాన్యత క్రమం
షరియత్ ప్రకారం మరణించిన వ్యక్తి యొక్క ఆస్తికి సంబంధించిన హక్కులలో మొదటిది అంత్యక్రియల ఖర్చులు. ఆ తర్వాత రెండు ముఖ్యమైన అంశాలు ఉంటాయి: ఒకటి సంకల్పం (వసియ్యత్), రెండు అప్పు. అయితే, అల్లాహ్ తబారక వ తాలా మరియు ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అప్పు కంటే ముందు సంకల్పాన్ని (వసియ్యత్) ఎందుకు ప్రస్తావించారు? వాస్తవానికి అప్పు తీర్చడం చాలా ముఖ్యమైనది అయినప్పటికీ, ఇస్లాంలో వసియ్యత్ కు ఈ ప్రత్యేక ప్రాధాన్యత ఎందుకు ఇవ్వబడింది అనే ప్రశ్నకు సమాధానం తెలుసుకోవడం ముఖ్యం.
ఉలమాలు (పండితులు) తెలిపిన ముఖ్య కారణాలు
ఈ విషయంపై మన సొంత ఆలోచనల కంటే, ఇస్లామీయ పండితులు (ఉలమాలు) గ్రంథాల్లో రాసిన మరియు ప్రసంగాల్లో తెలిపిన వివరణలను మనం గమనించాలి. ఉలమాలు దీనికి సంబంధించి ప్రధానంగా మూడు కారణాలను విశ్లేషించారు. ఈ చిన్న విషయాన్ని గమనిస్తే ఇస్లాం యొక్క గొప్పతనం మనకు అర్థమవుతుంది.
1. అప్పును అడిగేవారు ఉంటారు, కానీ వసియ్యత్ ను అడిగేవారు ఉండకపోవచ్చు
మరణించిన వ్యక్తి ఎవరి దగ్గరైనా అప్పు తీసుకుని ఉంటే, ఆ విషయం అప్పు ఇచ్చిన వ్యక్తికి (Creditor) తెలుసు. ఒకవేళ మరణించిన వ్యక్తి అప్పు ఉన్న సంగతి వారసులకు తెలియకపోయినా, అప్పు ఇచ్చిన వ్యక్తి వచ్చి “మీ నాన్నగారో, మీ బంధువో నాకు డబ్బు బాకీ ఉన్నారు, అది ఇవ్వండి” అని కచ్చితంగా ప్రశ్నిస్తాడు. అంటే అప్పు విషయంలో హక్కును డిమాండ్ చేసే వ్యక్తి ఉన్నాడు.
కానీ, వసియ్యత్ (సంకల్పం) విషయంలో పరిస్థితి వేరుగా ఉంటుంది. మరణించిన వ్యక్తి తన ఆస్తిలో కొంత భాగం ఎవరికైనా ఇవ్వాలని రాసి పెట్టి ఉండవచ్చు లేదా ఎవరికైనా చెప్పి ఉండవచ్చు. కానీ ఎవరి కోసమైతే ఆ వసియ్యత్ చేయబడిందో, ఆ లబ్ధిదారునికి ఆ విషయం తెలియకపోవచ్చు. అటువంటప్పుడు, వారసులకు తెలిసినా వారు మౌనంగా ఉంటే, ఆ హక్కును అడిగేవారు ఎవరూ ఉండరు. అందుకే, అడిగేవారు లేకపోయినా ఆ మంచి పని ఆగకూడదని, అప్పుల కంటే ముందే వసియ్యత్ ను అమలు చేయాలని ఇస్లాం ప్రాధాన్యత ఇచ్చింది.
2. వారసుల నిర్లక్ష్యం మరియు వాయిదా వేసే ధోరణి
వసియ్యత్ ను అమలు చేసే విషయంలో వారసులు తరచుగా నిర్లక్ష్యం వహించే అవకాశం ఉంది. “ఇప్పుడే తొందర ఏముంది? అడిగేవారు ఎవరూ లేరు కదా, తర్వాత చూద్దాం” అని లైట్ తీసుకుంటారు. వారి దృష్టి ముందుగా అప్పులు తీర్చడంపైన, ఆ తర్వాత మిగిలిన ఆస్తిని పంచుకోవడంపైన ఉంటుంది. మరణించిన వ్యక్తి తన పుణ్యం కోసమో లేదా ఇతరుల సహాయం కోసమో చేసిన ఆ సంకల్పాన్ని వారసులు పక్కన పెట్టే ప్రమాదం ఉంది. ఈ నిర్లక్ష్యాన్ని నివారించడానికే, అప్పుల కంటే ముందే వసియ్యత్ ను పూర్తి చేయాలని ఇస్లాం హెచ్చరించింది.
3. కచ్చితమైన బాధ్యత vs స్వచ్ఛంద పుణ్యకార్యం
అప్పు అనేది కచ్చితమైన హక్కు (Strict Liability). అది ఎలాగైనా తీర్చాల్సిందే. అప్పు ఇచ్చిన వ్యక్తి ఒత్తిడి వల్లనో లేదా బాధ్యత వల్లనో అది చెల్లించబడుతుంది. కానీ వసియ్యత్ అనేది మరణించిన వ్యక్తి స్వచ్ఛందంగా చేసుకున్న ఒక మంచి పని. దీనిపై ఇతరులకు కచ్చితమైన చట్టపరమైన పట్టు ఉండకపోవచ్చు.
సాధారణంగా మానవులు కచ్చితమైన బాధ్యతలను (అప్పులు) ముందుగా పూర్తి చేస్తారు కానీ, స్వచ్ఛందమైన బాధ్యతలను (వసియ్యత్) విస్మరిస్తారు. అప్పు ఎలాగూ కచ్చితంగా చెల్లించబడుతుంది కాబట్టి, నిర్లక్ష్యానికి గురయ్యే అవకాశం ఉన్న వసియ్యత్ కు అల్లాహ్ మాటల ద్వారా ప్రాధాన్యత కల్పించారు. అంటే, మీరు అప్పుల జోలికి వెళ్లే ముందే, మరణించిన వ్యక్తి యొక్క వసియ్యత్ ను గౌరవించి దానిని పూర్తి చేయాలి.
ఈ కారణాల వల్లే, ఇస్లామీయ ధర్మశాస్త్రంలో అప్పు కంటే వసియ్యత్ (సంకల్పం) అమలుకు అంతటి ప్రాముఖ్యత ఇవ్వబడింది.
ఈ ప్రసంగంలో వక్త ఇస్లాం ధర్మం ప్రకారం ఒక వ్యక్తి మరణించిన తర్వాత, అతను వదిలి వెళ్ళిన ఆస్తి (తరికా) విషయంలో పాటించాల్సిన నియమాలను వివరించారు. మరణించిన వ్యక్తి ఆస్తిపై మొత్తం నాలుగు హక్కులు ఉంటాయి. అవి: 1. అంత్యక్రియల ఖర్చులు, 2. మరణ శాసనం (వసియ్యత్) నెరవేర్చడం, 3. అప్పులు తీర్చడం, మరియు 4. మిగిలిన ఆస్తిని వారసులకు పంచడం. ఈ నాలుగు హక్కులను ఇదే వరుస క్రమంలో నెరవేర్చాలని వక్త స్పష్టం చేశారు.
తరికా (వదిలి వెళ్ళిన ఆస్తి) నిర్వచనం:
ఒక వ్యక్తి మరణించిన తర్వాత వదిలి వెళ్ళే డబ్బు, ఆస్తులు లేదా సంపదను ‘తరికా’ అని అంటారు. అరబ్బీ భాషలో ‘తరక’ అంటే ‘వదిలివేయడం’ అని అర్థం. మరణించిన వ్యక్తి వదిలి వెళ్ళిన ఈ ఆస్తిలో ఎవరెవరికి, ఏ రకమైన హక్కులు ఉంటాయో ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం. ఖురాన్ మరియు హదీసుల ప్రకారం ఈ ఆస్తిలో మొత్తం నాలుగు రకాల హక్కులు ఉంటాయి. వాటిని కచ్చితంగా కింద పేర్కొన్న వరుస క్రమంలోనే నెరవేర్చాలి.
1. మొదటి హక్కు: అంత్యక్రియల ఖర్చులు (తజహీజ్ వ తక్ఫీన్)
మరణించిన వ్యక్తి ఆస్తి నుండి మొదటగా చేయవలసిన పని, అతని అంత్యక్రియలకు అయ్యే ఖర్చులను తీయడం. దీనినే అరబ్బీలో ‘తజహీజ్ వ తక్ఫీన్’ అంటారు. ఇందులో ఈ క్రింది ఖర్చులు ఉంటాయి:
స్నానం (ఘుస్ల్): మరణించిన వారికి స్నానం చేయించడం. ఒకవేళ కుటుంబ సభ్యులకు ఈ పద్ధతి తెలియకపోతే, బయట నుండి ‘గస్సాల్’ (స్నానం చేయించే వ్యక్తి) ను పిలిపించి డబ్బు చెల్లించవలసి వస్తే ఆ ఖర్చు.
కఫన్: మృతదేహాన్ని కప్పడానికి వాడే వస్త్రం ఖర్చు.
ఖననం: సమాధి తవ్వడానికి, పూడ్చడానికి అయ్యే ఖర్చులు.
ఇతర అవసరాలు: ఉలమాలు చెప్పినట్లుగా, ప్రస్తుత కాలంలో డెత్ సర్టిఫికెట్ (Death Certificate) తీసుకోవడం చాలా ముఖ్యం, దానికి అయ్యే ఖర్చులు కూడా ఇందులోకే వస్తాయి.
ఈ ఖర్చులన్నీ మరణించిన వ్యక్తి సొమ్ము నుండే తీయాలి. ఇదే ఆస్తిపై ఉన్న మొదటి హక్కు.
2. రెండవ హక్కు: వసియ్యత్ (వీలునామా, సంకల్పం) నెరవేర్చడం
అంత్యక్రియల ఖర్చులు పోగా మిగిలిన ఆస్తిలో రెండవ హక్కు ‘వసియ్యత్’ (మరణ శాసనం). మరణించిన వ్యక్తి తన జీవితకాలంలో ఏదైనా మంచి పని కోసం లేదా ఎవరికైనా ఆస్తి ఇవ్వమని సంకల్పం (వసియ్యత్) చేసి ఉంటే, దానిని నెరవేర్చాలి. అయితే దీనికి కొన్ని షరియ్ పరిమితులు ఉన్నాయి:
(a) వసియ్యత్ అనేది మొత్తం ఆస్తిలో మూడవ వంతు (1/3) మించకూడదు.
(b) వారసులుగా ఉన్నవారికి (ఉదాహరణకు సొంత కొడుకులకు) వసియ్యత్ చేసే హక్కు లేదు, ఎందుకంటే వారికి ఎలాగూ వాటా వస్తుంది.
(c) వారసులు కానివారికి (ఉదాహరణకు మనవడికి – తాత ఆస్తిలో మనవడికి నేరుగా వాటా ఉండదు కాబట్టి), లేదా పేదలకు, మసీదులకు, మదర్సాలకు వసియ్యత్ చేయవచ్చు. ఇలా చేసి ఉంటే దానిని తప్పక నెరవేర్చాలి.
3. మూడవ హక్కు: అప్పులు తీర్చడం (ఖజా అద్-ద్యూన్)
మూడవదిగా, మరణించిన వ్యక్తిపై ఉన్న అప్పులను తీర్చాలి. ఇవి ప్రధానంగా మూడు రకాలుగా ఉంటాయి:
(a) అల్లాహ్ కు సంబంధించిన అప్పులు: ఉదాహరణకు, చనిపోయిన వ్యక్తి చెల్లించాల్సిన ‘జకాత్’ బాకీ ఉంటే, దానిని అల్లాహ్ కు ఉన్న అప్పుగా భావించి ఆస్తి నుండి చెల్లించాలి.
(b) మనుషులకు సంబంధించిన అప్పులు: ఇతరుల వద్ద తీసుకున్న చేబదుళ్లు లేదా సాధారణ అప్పులు.
(c) పరిహారాలు లేదా మొక్కుబడులు: ఆ వ్యక్తి ఏదైనా మొక్కుకొని ఉంటే (ఉదాహరణకు: “ఈ పని జరిగితే పేదలకు అన్నం పెడతాను”), లేదా ఏదైనా పాపానికి పరిహారంగా (కఫారా) ఉపవాసాలు ఉండటం, పేదలకు బట్టలు ఇవ్వడం వంటివి బాకీ ఉంటే, వాటికి అయ్యే ఖర్చును కూడా అప్పుగానే పరిగణించి ఆస్తి నుండి తీసివేయాలి.
ఈ మూడు రకాల అప్పులలో ఏది ఉన్నా, వారసులు వాటిని ఆస్తి నుండి క్లియర్ చేయాలి.
4. నాలుగవ హక్కు: వారసులకు పంపకం
పై మూడు బాధ్యతలు (అంత్యక్రియలు, వసియ్యత్, అప్పులు) పూర్తయిన తర్వాత, ఇంకా ఆస్తి మిగిలి ఉంటే, అప్పుడు మాత్రమే వారసుల హక్కు వస్తుంది. చాలామంది వారసులకే మొదటి హక్కు అని పొరబడుతుంటారు, కానీ అది నిజం కాదు. వారసుల వంతు చివరగా, అంటే నాలుగవ స్థానంలో వస్తుంది.
ముగింపు
కాబట్టి, ఒక వ్యక్తి మరణించినప్పుడు అతని ఆస్తి విషయంలో ఈ నాలుగు హక్కులను (1. అంత్యక్రియలు, 2. వసియ్యత్, 3. అప్పులు, 4. వారసత్వ పంపకం) ఇదే వరుస క్రమంలో (Order) పాటించడం తప్పనిసరి. అప్పుడే మనం అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా ఆజ్ఞను సరిగ్గా పాటించిన వారమవుతాము.
ఈ ప్రసంగంలో, ఇస్లాంలో వారసత్వ శాస్త్రం (ఇల్మ్ అల్-ఫరాయిద్) యొక్క ప్రాథమిక సూత్రాలు వివరించబడ్డాయి. మొదటగా, వారసత్వానికి మూడు పునాది స్తంభాలున్నాయని, అవి: మరణించిన వ్యక్తి (అల్-మువర్రిస్), జీవించి ఉన్న వారసుడు (అల్-వారిస్), మరియు మృతుడు వదిలి వెళ్లిన ఆస్తి (తరిక). రెండవదిగా, వారసత్వం యొక్క షరతులు (షరతులు) కూడా మూడు ఉన్నాయని, అవి ఈ మూడు స్తంభాల గురించిన జ్ఞానాన్ని కలిగి ఉండటం. మూడవదిగా, వారసత్వానికి గల కారణాలు (అస్బాబుల్ ఇర్స్) మూడు: వివాహం (నికాహ్), వంశం (నసబ్), మరియు విధేయత/విముక్తి (అల్-వలా). చివరగా, వారసుడు అయ్యే అర్హత ఉన్నప్పటికీ, వారసత్వం నుండి దూరం చేసే మూడు అడ్డంకులు (మవానిఉల్ ఇర్స్) గురించి చర్చించబడింది: హత్య (అల్-ఖత్ల్), బానిసత్వం, మరియు మత భేదం (ఇఖ్తిలాఫుద్దీన్). ఈ అంశాలన్నీ ఇస్లామీయ వారసత్వ చట్టాలను అర్థం చేసుకోవడానికి పునాది వంటివని వివరించబడ్డాయి.
వారసత్వ స్తంభాలు (అర్కానుల్ ఇర్స్)
వారసత్వ స్తంభాలు. అర్కానుల్ ఇర్స్. ఇప్పుడు మనం చూస్తాం ఇస్లాం యొక్క స్తంభాలు, అర్కానుల్ ఇస్లాం అంటాం. ఇస్లాంలో ఎన్ని స్తంభాలు ఉన్నాయి? ఐదు స్తంభాలు ఉన్నాయి. అంటే దాని మీదే ఇస్లాం ఉంది అన్నమాట. అలాగే ఈ వారసత్వపు ఒక విద్య ఏదైతే ఉందో, లేదా ఎప్పుడైతే మనం ఈ డబ్బులు పంచాలి అనుకుంటున్నామో, ఆ పంచే ముందు మనం దాని సంబంధించిన స్తంభాలు ఏమున్నాయి తెలుసుకోవాలి. అవి ఎన్ని ఉన్నాయి అంటే మూడు ఉన్నాయి. మూడు స్తంభాలు.
మొట్టమొదటి స్తంభం: ‘అల్-మువర్రిస్‘ (الْمُوَرِّثُ) –“వారసత్వాన్ని వదిలివెళ్ళిన వ్యక్తి”
వారసత్వ పంపిణీ ప్రక్రియలో మొట్టమొదటి మరియు అత్యంత కీలకమైన పునాది స్తంభం గురించి తెలుసుకుందాం. అరబిక్లో దీనిని ‘అల్-మువర్రిస్‘ (الْمُوَرِّثُ) అని పిలుస్తారు, దీని అర్థం “వారసత్వాన్ని వదిలివెళ్ళిన వ్యక్తి”. అంటే, ఎవరి సంపద మరియు ఆస్తులనైతే వారసులకు పంచబోతున్నామో, ఆ మూల వ్యక్తి ఈయనే.
ఇస్లామీయ వారసత్వ చట్టం అమలులోకి రావడానికి ఒక ప్రాథమిక మరియు మార్పులేని షరతు ఉంది: ‘అల్-మువర్రిస్’ కచ్చితంగా మరణించి ఉండాలి. ఆయన మరణం ధృవీకరించబడిన తర్వాత మాత్రమే వారసత్వ ప్రక్రియ ప్రారంభమవుతుంది. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి జీవించి ఉండగా తన ఆస్తిని ఇతరులకు ఇవ్వడాన్ని ‘వారసత్వం’ (ఇర్స్) అని అనరు, దానిని ‘బహుమతి’ (హిబా) అంటారు. జీవించి ఉండగా ఆస్తిని వారసత్వ పద్ధతిలో పంచడం సరైన విధానం కాదని మనం గత పాఠంలో ఇప్పటికే చర్చించుకున్నాం. ఉదాహరణకు, నేను వారసుడిని, అరబిక్లో ‘వారిస్’ (الْوَارِث). నా తండ్రిగారు, ఎవరి ఆస్తినైతే నేను పొందబోతున్నానో, ఆయన ‘మువర్రిస్‘. నేను ఆయనకు వారసుడిగా మారాలంటే, ఆయన మరణించడం అనేది తప్పనిసరి. ఇది వారసత్వ శాస్త్రానికి మొదటి పునాది రాయి వంటిది.
అయితే, కొన్ని ప్రత్యేక పరిస్థితులలో, ఒక వ్యక్తి భౌతికంగా మరణించాడని నిర్ధారణ కాకపోయినా, చట్టపరంగా మరణించినట్లుగా పరిగణించబడవచ్చు. దీనినే అరబిక్లో ఇలా అంటారు:
أَوْ الْمُلْحَقُ بِالْمَيِّتِ (అవ్ అల్-ముల్హకు బిల్-మయ్ఇత్) లేదా మరణించిన వానిగా పరిగణించబడినవాడు
దీని వివరణ ఏమిటంటే, ఒక వ్యక్తి చాలా కాలం పాటు అదృశ్యమై, అతని గురించి ఎలాంటి సమాచారం లేకుండా పోయినప్పుడు, ఇస్లామిక్ న్యాయాధికారి (ఖాజీ) లేదా ప్రస్తుత న్యాయవ్యవస్థ (జడ్జి లేదా కోర్టు) ఆ కేసును పరిశీలించి, అతను మరణించి ఉంటాడని అధికారికంగా ప్రకటిస్తుంది. ప్రభుత్వం లేదా కోర్టు ద్వారా ఒక వ్యక్తి మరణించినట్లు డిక్లేర్ చేయబడిన తర్వాత, అతను చట్టపరంగా మరణించిన వ్యక్తిగానే పరిగణించబడతాడు. అప్పుడు, అతని ఆస్తిని కూడా వారసులకు పంచవచ్చు.
కాబట్టి, వారసత్వానికి మొదటి స్తంభం ఎల్లప్పుడూ మరణించిన వ్యక్తి. ఈ వారసత్వ విద్య యొక్క అవసరం మనకు ఎప్పుడు ఏర్పడుతుంది అంటే, ఒక వ్యక్తి మరణించిన తర్వాతే. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, మొదటి స్తంభం నెరవేరడానికి రెండు మార్గాలున్నాయి: ఒకటి, వ్యక్తి భౌతికంగా మరణించడం; రెండు, వ్యక్తి చట్టపరంగా మరణించినట్లు న్యాయస్థానం ద్వారా ప్రకటించబడటం. ఈ రెండింటిలో ఏది జరిగినా, వారసత్వ పంపిణీకి మొదటి మెట్టు పూర్తయినట్లే.
వారసత్వ ప్రక్రియలో రెండవ మరియు మూడవ స్తంభాలను గురించి మరింత వివరంగా, స్పష్టంగా ఈ క్రింది విధంగా చెప్పుకోవచ్చు:
రెండవ స్తంభం: వారసుడు (అల్-వారిస్)
వారసత్వ పంపిణీలో రెండవ అతిముఖ్యమైన స్తంభం ‘వారసుడు’. ఇస్లామీయ పరిభాషలో ఇతనిని ‘అల్-వారిస్’ (الْوَارِث) అని పిలుస్తారు. ఈ స్తంభం చెల్లుబాటు కావడానికి ఒక అత్యవసరమైన నియమం ఉంది: ఆస్తిని స్వీకరించే వారసుడు, ఆస్తిని వదిలి వెళ్ళిన వ్యక్తి (మువర్రిస్) మరణించే సమయానికి కచ్చితంగా జీవించి ఉండాలి. మనం మొదటి స్తంభంలో చర్చించుకున్నట్లుగా, ఆస్తిని ఇచ్చే వ్యక్తి మరణించి ఉండాలి (లేదా కోర్టు/ప్రభుత్వం ద్వారా మరణించినట్లుగా ధృవీకరించబడి ఉండాలి). దానికి భిన్నంగా, ఆ ఆస్తిని పొందే హక్కుదారుడు మాత్రం ఆ సమయానికి ప్రాణాలతో ఉండటం తప్పనిసరి. అప్పుడే అతను ‘వారిస్’ (వారసుడు)గా పరిగణించబడతాడు.
మూడవ స్తంభం: ఆస్తి (అల్-తరిక)
వారసత్వ విద్యలో మూడవ స్తంభం, మరణించిన వ్యక్తి తన వెనుక విడిచి వెళ్ళిన సంపద. దీనిని అరబిక్లో ‘తరిక’ (التَّرِكَة) అని వ్యవహరిస్తారు. ఈ పదాన్ని మీరు చాలా జాగ్రత్తగా గుర్తుపెట్టుకోవాలి. ఎందుకంటే, భవిష్యత్తులో మనం నేర్చుకోబోయే పాఠాలలో, ఇన్షా అల్లాహ్, ఈ పదం చాలా తరచుగా ఉపయోగించబడుతుంది. ‘తరిక’ అంటే మృతుడు వదిలివెళ్ళిన డబ్బు, బంగారం, స్థలాలు, లేదా మరేదైనా ఆస్తిపాస్తులు అని అర్థం.
రాబోయే తరగతుల్లో మనం వారసత్వానికి సంబంధించిన లెక్కలు లేదా పంపకాల గురించి చర్చించేటప్పుడు, ప్రధానంగా ఈ మూడు అంశాలే మనకు ఎదురవుతాయి. నిజానికి, ఈ విద్య అంతా ఈ మూడు అంశాల చుట్టూనే తిరుగుతుంది:
ఒక వ్యక్తి మరణించి ఉండటం.
ఆ మరణించిన వ్యక్తికి సంబంధించిన మరొక వ్యక్తి (వారసుడు) జీవించి ఉండటం.
వారిద్దరి మధ్య వారసత్వ సంబంధానికి కారణమైన ‘ఆస్తి’ లేదా ‘డబ్బు’ ఉండటం.
ఇక్కడ గమనించాల్సిన ప్రధాన విషయం ఏమిటంటే, మరణించిన వ్యక్తికి మరియు బ్రతికున్న వారసుడికి మధ్య సంబంధాన్ని ఏర్పరిచేది ఆ ‘ఆస్తి’ (తరిక) మాత్రమే. కాబట్టి, వారసత్వ విద్య (ఇల్మ్ అల్-ఫరాయిద్) ఈ మూడు ప్రధాన స్తంభాలపైనే ఆధారపడి ఉంది:
అల్-మువర్రిస్ (మరణించిన వ్యక్తి)
అల్-వారిస్ (జీవించి ఉన్న వారసుడు)
అల్-తరిక (వదిలి వెళ్ళిన ఆస్తి)
దీంతో, అల్హందులిల్లాహ్, మన మొదటి టాపిక్ అయిన ‘వారసత్వ స్తంభాలు’ అనే అంశం పూర్తయింది.
వారసత్వ షరతులు – షురూతుల్ ఇర్స్’ (شُرُوطُ الْإِرْثِ)
ఈ రోజు మనం చర్చించుకుంటున్న రెండవ ముఖ్యమైన అంశం “వారసత్వ షరతులు”. అరబిక్లో దీనిని ‘షురూతుల్ ఇర్స్’ (شُرُوطُ الْإِرْثِ) అని పిలుస్తారు. ఇవి వారసత్వ పంపకానికి సంబంధించిన నిబంధనలు లేదా ముందస్తు అవసరాలు.
ఈ షరతులు దేని గురించి అని మీరు అడిగితే, చాలా సులభంగా చెప్పవచ్చు: మనం ఇంతకు ముందు చర్చించుకున్న మూడు వారసత్వ స్తంభాల (అర్కానుల్ ఇర్స్) గురించిన ఖచ్చితమైన ‘జ్ఞానం’ కలిగి ఉండటమే ఈ షరతుల సారాంశం. వారసత్వ స్తంభాలు మూడు ఉన్నట్లే, ఈ షరతులు కూడా మూడే ఉంటాయి. ఈ మూడింటిలోనూ “తెలుసుకోవడం” లేదా “జ్ఞానం కలిగి ఉండటం” అనేది ఉమ్మడి అంశం. ఆ మూడు షరతులను వివరంగా పరిశీలిద్దాం:
1. మొదటి షరతు: మరణం పట్ల నిర్ధారణ (మృతుని గురించిన జ్ఞానం)
మొట్టమొదటి షరతు ఏమిటంటే, ఎవరి ఆస్తినైతే పంచుతున్నామో, ఆ వ్యక్తి (మువర్రిస్) కచ్చితంగా మరణించాడనే జ్ఞానం లేదా నిర్ధారణ మనకు ఉండాలి. మనం ఎవరికైనా వారసులం అవుతున్నామంటే, ముందుగా ఆ ఆస్తి సొంతదారుడు చనిపోయాడని రూఢీ చేసుకోవాలి. కేవలం అనుమానం ఉంటే సరిపోదు, మరణం సంభవించిందనే స్పష్టమైన సమాచారం ఉండాలి.
2. రెండవ షరతు: వారసుని జీవన స్థితి పట్ల నిర్ధారణ (వారసుని గురించిన జ్ఞానం)
రెండవ షరతు ఏమిటంటే, ఆస్తి పొందే వారసుడు (వారిస్), ఆస్తిని వదిలి వెళ్ళిన వ్యక్తి చనిపోయిన సమయానికి బ్రతికే ఉన్నాడని కచ్చితంగా తెలిసి ఉండాలి. ఇది చాలా కీలకమైన పాయింట్.
ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తికి ఇద్దరు లేదా ముగ్గురు కొడుకులు ఉన్నారనుకుందాం. తండ్రి చనిపోవడానికి ముందే ఒక కొడుకు మరణించి ఉంటే, ఆ చనిపోయిన కొడుకు వారసుడు కాలేడు. సాధారణంగా పిల్లలందరూ వారసులే అయినప్పటికీ, ఇస్లామీయ చట్టం ప్రకారం వారసత్వం అనేది బ్రతికి ఉన్నవారికి మాత్రమే సంక్రమిస్తుంది. తండ్రి మరణించిన క్షణంలో ఎవరైతే సజీవంగా ఉన్నారో, వారికి మాత్రమే ఆస్తి చెందుతుంది. చనిపోయిన వారి పేరు మీద ఆస్తి వెళ్ళదు. కాబట్టి, ఫలానా వ్యక్తి వారసుడిగా అర్హుడు అని మరియు అతను ప్రస్తుతం బ్రతికే ఉన్నాడని మనకు కచ్చితమైన జ్ఞానం ఉండాలి.
3. మూడవ షరతు: పంపిణీ విధానం పట్ల జ్ఞానం (ఇల్మ్)
మూడవ మరియు అతి ముఖ్యమైన షరతు ఏమిటంటే, ఆస్తిని ఏ ప్రాతిపదికన పంచాలి? దానికి సంబంధించిన ఇస్లామీయ నియమాలు ఏమిటి? అనే జ్ఞానం కలిగి ఉండటం. మనం ఈ క్లాసులు నేర్చుకుంటున్నది కూడా ఇందుకోసమే. డబ్బును పంచడం అంటే కేవలం చేతికి ఇవ్వడం కాదు, దానిని ధర్మబద్ధంగా ఎలా విభజించాలో తెలిసి ఉండాలి.
దురదృష్టవశాత్తు, ప్రస్తుత సమాజంలో మనం అనేక తప్పులను చూస్తున్నాం. ప్రజలు తమకు తోచినట్లుగా, తమ ఇష్టాయిష్టాల ప్రకారం ఆస్తులను పంచుతున్నారు. పెద్ద కొడుకు అని ఎక్కువ ఇవ్వడం, లేదా తమకు నచ్చిన వారికి ఎక్కువ రాసివ్వడం వంటివి చేస్తున్నారు. ఇవన్నీ ఖుర్ఆన్ మరియు హదీస్ బోధనలకు పూర్తిగా వ్యతిరేకం. కాబట్టి, మూడవ షరతు ఏమిటంటే, పంపకం అనేది మన ఇష్టప్రకారం కాకుండా, అల్లాహ్ నిర్ణయించిన వాటాల (ఫరాయిద్) ప్రకారం ఎలా జరగాలో అనే శాస్త్రీయ జ్ఞానం మనకు ఉండాలి.
క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే: వారసత్వ విద్యలో ఈ మూడు షరతులు అత్యంత కీలకం:
ఆస్తిపరుడు మరణించాడని తెలియాలి.
వారసుడు బ్రతికే ఉన్నాడని నిర్ధారణ ఉండాలి.
ఆ ఆస్తిని ధర్మసమ్మతంగా ఎలా పంచాలనే విజ్ఞానం ఉండాలి.
ఈ మూడు విషయాల పట్ల స్పష్టత ఉంటేనే వారసత్వ ప్రక్రియ ఇస్లాం ప్రకారం సరైనది అవుతుంది.
అస్బాబుల్ ఇర్స్ (أَسْبَابُ الْإِرْثِ) – వారసత్వానికి గల కారణాలు
ఈ రోజు మన పాఠంలో మూడవ మరియు ముఖ్యమైన అంశం ‘అస్బాబుల్ ఇర్స్’. దీని అర్థం ‘వారసత్వానికి దారితీసే కారణాలు’. అసలు ఒక వ్యక్తి మరొక వ్యక్తికి వారసుడు కావడానికి గల కారణం ఏమిటి? ఏ బంధం లేదా ఏ సంబంధం ఆధారంగా ఒక వ్యక్తి యొక్క ఆస్తిలో మరొకరికి వాటా లభిస్తుంది? అనే విషయాలను ఇక్కడ చర్చిద్దాం.
మనం ఇదివరకే వారసత్వపు ‘స్తంభాల’ (అర్కాన్) గురించి తెలుసుకున్నాం. వారసత్వం పంపిణీ జరగాలంటే మూడు స్తంభాలు తప్పనిసరి: 1. ఆస్తిని వదిలి చనిపోయిన వ్యక్తి (మువర్రిస్), 2. ఆస్తిని పొందే వారసుడు (వారిస్), 3. ఆస్తి (తరిక). ఈ మూడింటిలో ఏ ఒక్కటి లోపించినా వారసత్వ ప్రక్రియ జరగదు. ఉదాహరణకు, ఎవరూ చనిపోకపోతే ఆస్తి పంపకం ప్రసక్తే ఉండదు. అలాగే, చనిపోయిన వ్యక్తికి ఆస్తి లేకపోయినా లేదా వారసులు లేకపోయినా ఈ చట్టం వర్తించదు. కాబట్టి, స్తంభాలు ఎంత ముఖ్యమో, ఇప్పుడు మనం చెప్పుకోబోయే ‘కారణాలు’ కూడా అంతే ముఖ్యం.
వారసత్వ శాస్త్రాన్ని సులభంగా గుర్తుంచుకోవడానికి ఒక చిన్న చిట్కా ఏమిటంటే, ఇందులో అన్నీ ‘మూడు’ సంఖ్యలో ఉంటాయి. స్తంభాలు మూడు, షరతులు మూడు, వారసత్వానికి కారణాలు మూడు, అలాగే వారసత్వాన్ని అడ్డుకునే కారణాలు (మవాని) కూడా మూడు. ఇప్పుడు ఆ మూడు వారసత్వ కారణాలను వివరంగా చూద్దాం:
1. అన్-నికాహ్ (النِّكَاحُ) – వివాహం:
వారసత్వానికి మొదటి మరియు ప్రధానమైన కారణం ‘నికాహ్’ (వివాహం). ఇస్లామీయ పద్ధతిలో జరిగిన సరైన వివాహ ఒప్పందం ద్వారా భార్యాభర్తల మధ్య వారసత్వ బంధం ఏర్పడుతుంది. అంతకుముందు వరకు వారిద్దరికీ ఎలాంటి రక్త సంబంధం లేకపోయినా, వివాహం జరిగిన మరుక్షణం నుండే ఒకరి ఆస్తిలో మరొకరికి హక్కు కలుగుతుంది. భర్త చనిపోతే భార్యకు, భార్య చనిపోతే భర్తకు ఆస్తిలో వాటా లభిస్తుంది. కేవలం ‘వివాహం’ అనే బంధం వల్లే వారు ఒకరికొకరు వారసులు అవుతున్నారు.
2. అన్-నసబ్ (النَّسَبُ) – వంశం (రక్త సంబంధం):
వారసత్వానికి రెండవ కారణం ‘నసబ్’, అంటే వంశం లేదా రక్త సంబంధం. దీని ద్వారానే అత్యధిక మంది బంధువులు వారసులుగా మారుతారు. ఉదాహరణకు, తల్లిదండ్రులు, పిల్లలు, అన్నదమ్ములు, అక్కచెల్లెళ్లు వంటి వారు ఈ కోవలోకి వస్తారు. ఒక వ్యక్తి మరణిస్తే అతని సంతానం వారసులు అవుతారు, లేదా సంతానం మరణిస్తే తల్లిదండ్రులు వారసులు అవుతారు. ఈ బంధం పుట్టుకతో వచ్చినది మరియు ఇది వారసత్వానికి అత్యంత బలమైన కారణం.
3. అల్-వలా (الْوَلَاءُ) – విధేయత (బానిస విముక్తి బంధం):
వారసత్వానికి మూడవ కారణం ‘అల్-వలా’. ప్రస్తుత సమాజంలో బానిసత్వ వ్యవస్థ లేదు కాబట్టి ఈ కారణం ఇప్పుడు ఆచరణలో కనిపించకపోవచ్చు, కానీ షరియత్లో దీనికి సంబంధించిన విధివిధానాలు ఉన్నాయి. దీని అర్థం ‘విధేయత’ లేదా ‘విముక్తి బంధం’.
దీనిని ఇలా అర్థం చేసుకోవచ్చు: ఒక వ్యక్తి తన దగ్గర ఉన్న బానిసను దైవప్రసన్నత కోసం విడుదల చేశాడనుకోండి, లేదా ఎవరైనా బానిస తన యజమానితో “నేను ఇంత మొత్తం చెల్లిస్తాను, నన్ను విడుదల చేయండి” అని ఒప్పందం (ముకాతబత్) చేసుకున్నప్పుడు, ఆ బానిసకు స్వేచ్ఛ కల్పించడానికి ఎవరైనా ధనసహాయం చేసినా, వారి మధ్య ‘వలా’ అనే బంధం ఏర్పడుతుంది.
భవిష్యత్తులో, ఆ విడుదలైన బానిస మరణించినప్పుడు, అతనికి సొంత వారసులు (భార్య, పిల్లలు, తల్లిదండ్రులు వంటివారు) ఎవరూ లేకపోతే, అతన్ని బానిసత్వం నుండి విముక్తి చేసిన పాత యజమాని లేదా సహాయం చేసిన వ్యక్తి అతనికి వారసుడు అవుతాడు. ఇక్కడ రక్త సంబంధం లేదు, వివాహ సంబంధం లేదు, కేవలం ‘విముక్తి చేసిన బంధం’ (వలా) మాత్రమే ఉంది.
దీనికి ఉదాహరణగా ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) వారి కాలంలో జరిగిన ఒక సంఘటనను చూద్దాం. హజ్రత్ ఆయిషా (రదియల్లాహు అన్హా) ఒక బానిస మహిళ అయిన ‘బరీరా’ (రదియల్లాహు అన్హా)ను కొనుగోలు చేసి విముక్తి చేయాలనుకున్నారు. బరీరా తన యజమానికి కొంత డబ్బు చెల్లించి విముక్తి పొందాలనుకున్నప్పుడు, ఆయిషా (ర) ఆమెకు సహాయం చేసి స్వేచ్ఛను ప్రసాదించారు. అప్పుడు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఒక ప్రసిద్ధ సూత్రాన్ని చెప్పారు:
الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ (అల్-వలాఉ లిమన్ అ’తఖ్) “వారసత్వపు హక్కు (వలా) విముక్తి చేసిన వానికే చెందుతుంది.”
అంటే, విముక్తి పొందిన వ్యక్తికి వేరే వారసులు ఎవరూ లేని పక్షంలోనే, విముక్తి ప్రసాదించిన వ్యక్తి వారసుడు అవుతాడు. విడుదలైన తర్వాత ఆ వ్యక్తి పెళ్లి చేసుకుని, పిల్లలు కలిగితే, అప్పుడు ఆస్తి ఆ పిల్లలకే చెందుతుంది తప్ప పాత యజమానికి కాదు.
కాబట్టి, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, ఇస్లాంలో ఒక వ్యక్తికి వారసత్వం రావడానికి ఈ మూడు కారణాలే ఆధారం: 1. వివాహం, 2. రక్త సంబంధం (వంశం), 3. బానిస విముక్తి (వలా).
ఈనాటి పాఠంలో మనం చర్చించుకుంటున్న నాల్గవ మరియు చివరి ముఖ్యాంశం ‘మవానిఉల్ ఇర్స్’. అరబిక్లో ‘మవాని’ అంటే అడ్డంకులు అని అర్థం. ఒక వ్యక్తికి వారసుడయ్యే అన్ని అర్హతలు (రక్తసంబంధం లేదా వివాహ సంబంధం) ఉన్నప్పటికీ, కొన్ని నిర్దిష్ట కారణాల వల్ల అతను ఆస్తిని పొందకుండా అనర్హుడు అవుతాడు. దీనినే ‘వారసత్వ నిరోధకాలు’ లేదా ‘వ్యతిరేక సూచనలు’ అంటారు.
ఇంతకుముందు మనం వారసత్వానికి అర్హత కల్పించే కారణాలను (అస్బాబుల్ ఇర్స్) చూశాము. ఇప్పుడు, వారసత్వ అర్హతను రద్దు చేసే కారణాలను చూద్దాం. ఇవి కూడా ప్రధానంగా మూడు ఉన్నాయి. మనం గమనించినట్లయితే, ఈరోజు చర్చించిన నాలుగు ప్రధాన అంశాలలో (స్తంభాలు, షరతులు, కారణాలు, అడ్డంకులు) ప్రతి దాంట్లోనూ మూడు పాయింట్లు ఉండటం విశేషం.
వారసత్వానికి అడ్డుపడే ఆ మూడు కారణాలు ఇవే:
1. అల్-ఖత్ల్ (الْقَتْلُ) – హత్య: వారసత్వానికి మొదటి మరియు ప్రధానమైన అడ్డంకి ‘హత్య’. ఆస్తి మీద దురాశతో వారసుడు, ఆస్తి యజమానిని (ఎవరికైతే తాను వారసుడో ఆ వ్యక్తిని) చంపడం.
వివరణ: ఉదాహరణకు, ఒక భర్త తన భార్య ఆస్తిని త్వరగా పొందాలనే దురుద్దేశంతో ఆమెను హత్య చేశాడనుకుందాం. సాధారణ పరిస్థితుల్లో భార్య చనిపోతే భర్తకు వాటా వస్తుంది. కానీ, ఇక్కడ అతనే ఆమె మరణానికి కారణమయ్యాడు కాబట్టి, ఇస్లామీయ షరియా ప్రకారం అతనికి ఆమె ఆస్తిలో చిల్లిగవ్వ కూడా దక్కదు. అలాగే, ఒక కొడుకు తండ్రి ఆస్తి కోసం తండ్రిని చంపినా, లేదా సోదరుడు సోదరుడిని చంపినా ఇదే నియమం వర్తిస్తుంది.
నియమం: “హంతకుడికి వారసత్వంలో ఎటువంటి వాటా ఉండదు.” ఎవరైతే తాము వారసత్వం పొందాల్సిన వ్యక్తిని చంపుతారో, ఆ నేరం కారణంగా వారు వారసత్వ హక్కును కోల్పోతారు.
2. అర్-రిక్ (الرِّقُّ) – బానిసత్వం: రెండవ అడ్డంకి బానిసత్వం. ఒక వ్యక్తి బానిసగా ఉన్నట్లయితే, అతనికి తన కుటుంబ సభ్యుల నుండి వారసత్వం పొందే హక్కు ఉండదు.
వివరణ: పూర్వకాలంలో యుద్ధాలు జరిగినప్పుడు, ఓడిపోయిన దేశం నుండి మనుషులను బందీలుగా తెచ్చి లేదా కిడ్నాప్ చేసి బానిసలుగా అమ్మేవారు. ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి వేరే దేశంలో బానిసగా ఉన్నాడు. అతని తల్లిదండ్రులు, కుటుంబం వేరే దేశంలో స్వేచ్ఛగా ఉండి, అక్కడ మరణించినా, వారి ఆస్తి ఈ బానిసకు చెందదు.
కారణం: దీనికి ప్రధాన కారణం ఏమిటంటే, బానిసకు వ్యక్తిగత ఆస్తి హక్కు ఉండదు. బానిసకు ఏది వచ్చినా అది అతని యజమానికే చెందుతుంది. కాబట్టి, బానిసకు వారసత్వం ఇస్తే, అది పరోక్షంగా అతని యజమాని (ఎవరో పరాయి వ్యక్తి) చేతికి వెళ్తుంది. అందుకే, బానిసత్వం అనేది వారసత్వానికి అడ్డంకిగా నిర్ణయించబడింది.
3. ఇఖ్తిలాఫుద్దీన్ (اخْتِلَافُ الدِّينِ) – మత భేదం:
మూడవ అడ్డంకి మతాలు వేర్వేరుగా ఉండటం. మరణించిన వ్యక్తి మరియు వారసుడి మతాలు వేర్వేరుగా ఉంటే, వారి మధ్య వారసత్వ పంపిణీ జరగదు.
వివరణ: ఉదాహరణకు, తల్లిదండ్రులు ముస్లింలు అయి ఉండి, వారి కుమారుడు ఇస్లాంను వీడి కాఫిర్ ( అవిశ్వాసి) అయితే, తల్లిదండ్రుల ఆస్తిలో ఆ కుమారుడికి వాటా రాదు. అలాగే దానికి వ్యతిరేకంగా, తల్లిదండ్రులు ముస్లింలు కాకపోయి, కుమారుడు ముస్లిం అయినా సరే, వారి ఆస్తి ఇతనికి రాదు.
నియమం: రక్త సంబంధం ఉన్నప్పటికీ, మతం వేరుగా ఉండటం వల్ల వారసత్వ బంధం తెగిపోతుంది. ముస్లిం ఆస్తికి అవిశ్వాసి వారసుడు కాలేడు, అవిశ్వాసి ఆస్తికి ముస్లిం వారసుడు కాలేడు.
ముగింపు: అల్హందులిల్లాహ్, ఈరోజు మనం వారసత్వ విద్యకు సంబంధించిన నాలుగు ముఖ్యమైన అంశాలను వివరంగా తెలుసుకున్నాము:
మవానిఉల్ ఇర్స్ (వారసత్వ అడ్డంకులు): 3 (హత్య, బానిసత్వం, మత భేదం).
ఈ నాలుగు అంశాలు, వాటిలోని ఉప అంశాలు (ప్రతి దాంట్లో 3 పాయింట్లు) మీరు తప్పక గుర్తుపెట్టుకోవాలి. ఈ అంశాలకు సంబంధించిన లోతైన వివరాలు మరియు ఉప శీర్షికల గురించి రాబోయే తరగతుల్లో ఇన్షా అల్లాహ్ మనం చర్చించుకుందాం.
ఇస్లాంలో ఆస్తి పంపకం అనేది కేవలం ఒక సంప్రదాయం కాదు, అది అల్లాహ్ స్వయంగా ఖురాన్ ద్వారా విధించిన అత్యంత ముఖ్యమైన విధి (ఫర్జ్). మనిషి మరణించిన తర్వాత అతని ఆస్తిని షరియా నిబంధనల ప్రకారం పంపిణీ చేయాలి. ఇందులో నిర్లక్ష్యం చేయడం అంటే అల్లాహ్ ఆజ్ఞను ఉల్లంఘించడమే.
హెచ్చరిక: వారసత్వ హక్కులను కాలరాయడం వల్ల కలిగే నష్టాలు
నరక శిక్ష: అల్లాహ్ నిర్ణయించిన హక్కులను (ముఖ్యంగా ఆడపిల్లల వాటాను) ఎగ్గొట్టేవారు నరకానికి అర్హులవుతారు.
అన్యాయం: ఇతరుల వాటాను అన్యాయంగా అనుభవించడం అంటే మీ కడుపులో నిప్పులు నింపుకోవడమే.
ఆలస్యం వద్దు: ఆస్తి పంపకంలో అనవసరమైన ఆలస్యం చేయడం వల్ల కుటుంబాల్లో గొడవలు రావడమే కాకుండా, అది పెద్ద పాపంగా పరిగణించబడుతుంది.
ప్రార్థనల నిరాకరణ: ఒకరి హక్కును అన్యాయంగా దోచుకుని మీరు చేసే దువా (ప్రార్థన) అల్లాహ్ వద్ద స్వీకరించబడదు.
“మీ ఆస్తిలో అల్లాహ్ నిర్ణయించిన హక్కును మీ సోదరీమణులకు, తల్లిదండ్రులకు మరియు ఇతర వారసులకు సకాలంలో అందజేయండి. షరియా ప్రకారం ఆస్తిని పంచి, అల్లాహ్ అనుగ్రహాన్ని పొందండి.”
ఇస్లామిక్ వారసత్వ చట్టం – క్లుప్త వివరణ (Summary of Islamic Inheritance Law)
ప్రచురణకర్త:Centre for Islamic Studies (CIS), Bangalore. ప్రాథమిక సూత్రాలు మరియు హదీసులు
ముఖ్యమైన హదీసులు:
అబ్దుల్లా బిన్ అబ్బాస్ (రదియల్లాహు అన్హు) కథనం ప్రకారం ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: “ఆస్తిలో నిర్ణయించిన వాటాలను ఆయా హక్కుదారులకు అందజేయండి. ఆ తర్వాత మిగిలినది మృతునికి అత్యంత సమీప పురుష బంధువుకు చెందుతుంది.” (బుఖారీ: 6732, ముస్లిం: 1615)
అమ్ర బిన్ ఖారిజా (రదియల్లాహు అన్హు) కథనం ప్రకారం ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: “అల్లాహ్ ప్రతి హక్కుదారునికి తన హక్కును నిర్ణయించి ఇచ్చాడు. కాబట్టి ఇప్పుడు వారసునికి అనుకూలంగా వసీయత్ (మరణశాసనం) చేయడానికి వీలు లేదు.” (నసాయి: 6437)
నిర్వచనాలు:
నిర్వచనం (Definition): ఇస్లామిక్ ధర్మశాస్త్రం మరియు గణితం ఆధారంగా మృతుని ఆస్తిలో ఏ వారసుడికి ఎంత వాటా దక్కుతుందో తెలుసుకోవడాన్నే ‘ఫరాయిజ్’ అంటారు.
విషయం (Subject): మృతుని ఆస్తి (తరకా) మరియు వారసుల వాటాలు.
ఉద్దేశ్యం (Purpose): హక్కుదారులకు వారి హక్కులను సరిగ్గా అందజేయడం.
ప్రాముఖ్యత (Importance): ఆస్తి పంపిణీ బాధ్యతను అల్లాహ్ ఏ ప్రవక్తకో లేదా దూతకో ఇవ్వలేదు, స్వయంగా ఖురాన్ ద్వారా స్పష్టం చేశాడు. దీనిని ‘ఫరీజతమ్ మినల్లాహ్’ (అల్లాహ్ నిర్ణయించిన విధి) అని ఖురాన్ పేర్కొంది.
వారసత్వానికి అడ్డంకులు (Impediments):
(1) వారసుడు మృతుడిని హత్య చేయడం.
(2) వారసుడు మరియు మృతుడు వేర్వేరు మతాలకు చెందిన వారై ఉండటం (కాఫిర్ అవ్వడం).
(3) బానిసత్వం (ప్రస్తుతం అమలులో లేదు).
మృతుని ఆస్తి (తరకా)కి సంబంధించిన 4 బాధ్యతలు:
(1) మృతుని అంత్యక్రియల ఖర్చు (మరీ ఖరీదుగా కాకుండా మధ్యస్థంగా).
(2) మృతుని పేరిట ఉన్న అప్పులు తీర్చడం.
(3) ఆస్తిలో 1/3 (మూడో వంతు) లోపు ఉన్న వసీయత్ (మరణశాసనం) అమలు చేయడం.
(4) పైనవన్నీ పూర్తయ్యాక మిగిలిన ఆస్తిని వారసులకు పంచడం.
ఖురాన్ నిర్ణయించిన ఆరు రకాల వాటాలు:
1/2 (సగం)
1/4 (నాల్గవ వంతు)
1/8 (ఎనిమిదవ వంతు)
2/3 (రెండింట మూడు వంతులు)
1/3 (మూడవ వంతు)
1/6 (ఆరవ వంతు)
ప్రధాన వారసులు మరియు వారి వాటాలు (صحاب فرائض)
[1] భర్త (Husband):
1/2 వాటా: భార్యకు సంతానం లేకపోతే.
1/4 వాటా: భార్యకు సంతానం (కొడుకు/కూతురు/మనవడు/మనవరాలు) ఉంటే.
[2] భార్య (Wife):
1/4 వాటా: భర్తకు సంతానం లేకపోతే.
1/8 వాటా: భర్తకు సంతానం ఉంటే.
[3] తండ్రి (Father):
1/6 వాటా: మృతునికి మగ సంతానం (కొడుకు/మనవడు) ఉంటే.
1/6 + అసబా: మృతునికి కేవలం ఆడ సంతానం మాత్రమే ఉంటే.
అసబా (మిగిలినదంతా): మృతునికి అసలు సంతానమే లేకపోతే.
[4] తల్లి (Mother):
1/6 వాటా: మృతునికి సంతానం ఉన్నా లేదా ఇద్దరు/అంతకంటే ఎక్కువ మంది తోబుట్టువులు ఉన్నా.
1/3 వాటా: మృతునికి సంతానం లేకపోయినా మరియు తోబుట్టువులు ఒకరి కంటే తక్కువ ఉన్నా.
1/3 (మిగిలిన దానిలో): భార్య/భర్త మరియు తండ్రి మాత్రమే ఉన్నప్పుడు.
[5] కుమార్తె (Daughter):
1/2 వాటా: ఒక్క కుమార్తె మాత్రమే ఉండి, కొడుకు లేకపోతే.
2/3 వాటా: ఇద్దరు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ మంది కుమార్తెలు ఉండి, కొడుకు లేకపోతే.
అసబా: కొడుకుతో కలిసి ఉన్నప్పుడు (కొడుకుకు కూతురు కంటే రెట్టింపు వాటా వస్తుంది).
[6] తాత (Grandfather): తండ్రి లేని పక్షంలో తండ్రి లాంటి నియమాలే వర్తిస్తాయి.
[7] నాయనమ్మ/అమ్మమ్మ (Grandmother): తల్లి లేని పక్షంలో 1/6 వాటా దక్కుతుంది.
అసబా (మిగిలిన ఆస్తిని తీసుకునేవారు – Residuaries)
వారసుల్లో వాటాలు పంచగా మిగిలిన ఆస్తిని ‘అసబా’ తీసుకుంటారు. వీరు మూడు రకాలు:
(1) అసబా బి నఫ్సిహి (పురుషులు): కొడుకు, మనవడు, తండ్రి, తాత, సొంత అన్నదమ్ములు, తండ్రి వైపు అన్నదమ్ములు, మేనమామలు మొదలైన 12 రకాలు.
(2) అసబా బి గైరిహి (స్త్రీలు): సోదరుల వల్ల అసబా అయ్యే సోదరీమణులు.
(3) అసబా మఅ గైరిహి: కుమార్తెలు ఉన్నప్పుడు సోదరీమణులు అసబాగా మారుతారు.
పంపిణీ ప్రాధాన్యత క్రమం:
మొదట కొడుకులు -> మనవళ్లు -> తండ్రి -> తాత -> సొంత సోదరులు -> తండ్రి వైపు సోదరులు.
హజ్బ్ (Exclusion) మరియు గ్రాఫికల్ సమ్మరీ
హజ్బ్ (వారసత్వం కోల్పోవడం):
కొంతమంది బంధువులు ఉన్నప్పుడు మరికొంతమందికి వాటా దక్కదు. ఉదాహరణకు:
తండ్రి ఉంటే తాతకు వాటా రాదు.
తల్లి ఉంటే అమ్మమ్మ/నాయనమ్మకు వాటా రాదు.
కొడుకు ఉంటే మనుమడికి వాటా రాదు.
జవిల్ అర్హామ్ (దూరపు బంధువులు):
పైన పేర్కొన్న వారెవరూ లేనప్పుడు మేనమామలు, మేనత్తలు, కూతురి సంతానం మొదలైన వారికి ఆస్తి దక్కుతుంది.
గ్రాఫికల్ సమ్మరీ (చార్ట్ వివరణ):
1/2 వాటా పొందే వారు: భర్త, కుమార్తె, కుమారుని కుమార్తె, సొంత సోదరి, తండ్రి వైపు సోదరి (వీరంతా ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు).
1/4 వాటా పొందే వారు: భర్త (సంతానం ఉన్నప్పుడు), భార్య (సంతానం లేనప్పుడు).
1/8 వాటా పొందే వారు: భార్య (సంతానం ఉన్నప్పుడు).
2/3 వాటా పొందే వారు: కుమార్తెలు (ఇద్దరు లేదా ఎక్కువ), సోదరీమణులు (ఇద్దరు లేదా ఎక్కువ).
1/3 వాటా పొందే వారు: తల్లి, తల్లి వైపు తోబుట్టువులు (ఇద్దరు లేదా ఎక్కువ).
1/6 వాటా పొందే వారు: తండ్రి, తల్లి, తాత, అమ్మమ్మ, సోదరి (ఒకరు).
ప్రచురణకర్త (urdu): Centre for Islamic Studies (CIS), Bangalore. ఫోన్: 080-25466926, 9606132816. ఇమెయిల్: cisblr@yahoo.co.in
గమనిక: ఇది ఒక క్లుప్త వివరణ మాత్రమే. ఆస్తి పంపకాల సమయంలో ఖచ్చితమైన లెక్కల కోసం అనుభవజ్ఞులైన ఇస్లామిక్ పండితులను సంప్రదించడం ఉత్తమం.
ఆస్తి వారసత్వం [PDF] [5 పేజీలు] – ఇస్లామీయ ఆరాధనలు [పుస్తకం] ఆస్తి పంపకానికి ప్రాథమిక సూత్రాలు,ఆస్తి వాటాలు, వీలునామా, మూడోవంతు కంటే ఎక్కువ ఆస్తి మీద వీలునామా చెల్లదు
ఈ ప్రసంగంలో, ఉపకారం (ఇహ్సాన్) యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు దానిని అంగీకరించే పద్ధతుల గురించి ఖురాన్ మరియు హదీసుల వెలుగులో వివరించబడింది. ఇతరులకు సహాయం చేసే వ్యక్తి అల్లాహ్కు అత్యంత ప్రియమైనవాడని ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం బోధించారు. అయితే, చేసిన ఉపకారాన్ని గొప్పగా చెప్పుకోవడం, సహాయం పొందిన వారి మనసును నొప్పించడం వంటి పనులు ఆ పుణ్యాన్ని నాశనం చేస్తాయని ఖురాన్ హెచ్చరిస్తుంది. ప్రదర్శన బుద్ధితో చేసే దానం, బండరాయిపై ఉన్న కొద్దిపాటి మట్టిలాంటిదని, అది వర్షానికి కొట్టుకుపోయి నిష్ఫలమవుతుందని ఒక ఉపమానం ద్వారా వివరించబడింది. దీనికి విరుద్ధంగా, అల్లాహ్ ప్రసన్నత కోసం చేసే దానం, ఎత్తైన ప్రదేశంలోని తోటలా రెట్టింపు ఫలాలనిస్తుందని చెప్పబడింది. సహాబాలు, ముఖ్యంగా అబుద్-దహ్దాహ్ మరియు ఆయిషా (రదియల్లాహు అన్హుమ్) వంటి వారు తమ సర్వస్వాన్ని దానం చేసి, ఇతరుల మనోభావాలను గౌరవించిన తీరు స్ఫూర్తిదాయకంగా ఉదహరించబడింది.
وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ వ అష్హదు అల్లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహు వహ్దహు లా షరీక లహ్ (మరియు నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను అల్లాహ్ తప్ప వేరొక ఆరాధ్యుడు లేడని, ఆయన ఏకైక దేవుడు, ఆయనకు భాగస్వాములు లేరు)
الْمُتَفَرِّدُ بِالْجَلَالِ وَالْكَمَالِ అల్-ముతఫర్రిదు బిల్-జలాలి వల్-కమాల్ (ఆయన గౌరవం మరియు పరిపూర్ణతలో ఏకైక వాడు)
شَرَعَ لِعِبَادِهِ الْأَحْكَامَ وَرَفَعَ عَنْهُمُ الْحَرَجَ وَالْآثَامَ షర’అ లి’ఇబాదిహిల్ అహ్కామ్ వ రఫ’అ అన్హుముల్ హరజ వల్-ఆసామ్ (ఆయన తన దాసుల కోసం శాసనాలను నిర్దేశించాడు మరియు వారి నుండి కష్టాలను మరియు పాపాలను తొలగించాడు)
وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ వమా జ’అల అలైకుమ్ ఫిద్దీని మిన్ హరజ్ (ఆయన ఈ ధర్మంలో మీ కొరకు ఏ ఇబ్బందినీ పెట్టలేదు.) (22:78)
وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ వ అష్హదు అన్న ముహమ్మదన్ అబ్దుహు వ రసూలుహ్ (మరియు నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను నిశ్చయంగా ముహమ్మద్ ఆయన దాసుడు మరియు ఆయన ప్రవక్త అని)
وَنُصَلِّي وَنُسَلِّمُ عَلَى مَنْ بَعَثَهُ اللَّهُ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ వ నుసల్లీ వ నుసల్లిము అలా మన్ బ’అసహుల్లాహు రహ్మతల్-లిల్-ఆలమీన్ (మరియు మేము సకల లోకాలకు కారుణ్యంగా పంపబడిన వారిపై సలాత్ మరియు సలాం పంపుతున్నాము)
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ వమా అర్సల్నాక ఇల్లా రహ్మతల్-లిల్-ఆలమీన్ ((ఓ ముహమ్మద్!) మేము నిన్ను సర్వలోకాలకు కారుణ్యంగా చేసి పంపాము.) (21:107)
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ. أَمَّا بَعْدُ. అల్లాహుమ్మ సల్లీ వ సల్లిమ్ అలా నబియ్యినా ముహమ్మద్ వ అలా ఆలిహి వ అస్హాబిహిత్-తయ్యిబీనత్-తాహిరీన్. అమ్మా బ’అద్. (ఓ అల్లాహ్, మా ప్రవక్త ముహమ్మద్ వారిపై, వారి కుటుంబ సభ్యులపై మరియు పవిత్రులైన వారి సహచరులపై శుభాలు మరియు శాంతిని వర్షింపజేయి. ఇక ఆ తర్వాత.)
فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا عِبَادَ اللَّهِ، وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ఫత్తఖుల్లాహ ఇబాదల్లాహ్, వ’అలమూ అన్నకుమ్ ఇలైహి రాజి’ఊన్ (ఓ అల్లాహ్ దాసులారా, అల్లాహ్కు భయపడండి మరియు తెలుసుకోండి, నిశ్చయంగా మీరందరూ ఆయన వైపుకే మరలిపోవలసి ఉంది.)
సర్వ స్తోత్రాలు, అన్ని విధాల పొగడ్తలు, సకల ప్రశంసలు సర్వలోక ప్రభువైన, పాలకుడైన అల్లాహ్కే శోభిస్తాయి. అనంత కరుణా శుభాలు అంతిమ దైవ ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం పై, ఆయన కుటుంబీకులపై, ఆయన ప్రియ సహచరులపై అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా తన అనుగ్రహాలను వర్షింపజేయుగాక.
దైవ ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా సెలవిచ్చారు:
أَحَبُّ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ أَنْفَعُهُمْ لِلنَّاسِ (అహబ్బున్-నాసి ఇలల్లాహి అన్ఫ’ఉహుమ్ లిన్-నాస్) (అల్లాహ్కు అత్యంత ప్రియమైన వ్యక్తి ఇతరులకు ఎక్కువ మేలు చేసే వ్యక్తి.)
ఏ వ్యక్తి వల్ల ఇతరులకు ఎక్కువగా ప్రయోజనం కలుగుతుందో, లాభం కలుగుతుందో, అటువంటి వ్యక్తి అల్లాహ్కు అత్యంత ప్రియుడు.
ఉపకారం చేయడం అనేక రకాలుగా, అనేక విధాలుగా ఉంటుంది. ఉపకారం, ఒకరికి సహాయం చేయడం జరుగుతుంది. ఉదాహరణకు, ఆర్థిక సహాయం. జకాత్, దానధర్మాల రూపంలో, అప్పుల్లో చిక్కుకున్నవారిని ఆదుకోవడంలో, ఆకలితో ఉన్నవారికి భోజనం పెట్టడం వగైరా. అలాగే, శారీరక సహాయం. వృద్ధులను చేతబట్టి నడిపించడం, దారి తప్పిన వారిని గమ్యం చేరేలా చేయడం, చేతకాని వారికి పనిలో సహాయం చేయడం వగైరా. అలాగే, మానసిక, ధార్మిక సహాయం. మంచిని బోధించడం, విద్య నేర్పించడం, మంచి సలహాలు ఇవ్వడం, ధైర్యం చెప్పడం, ఓదార్పు ఇవ్వడం వగైరా.
ఈ విధంగా అనేక విధాలుగా, అనేక రకాలుగా, అనేక సందర్భాలలో ఉపకారాలు చేయవచ్చు, చేస్తాం కూడా. కానీ, చేసిన ఉపకారాన్ని వృథా కాకుండా కాపాడుకోవాలి. ఇది అసలైన విషయం. ఉపకారం చేయటం ఘనకార్యం కాదు. చేసిన ఉపకారాన్ని కాపాడుకోవాలి. వృథా చేసుకోకూడదు. ఆ ఉపకారాన్ని, దాని మూలంగా వచ్చిన పుణ్యాన్ని నాశనం చేసుకోకూడదు. ఇది అసలైన విషయం, అర్థం చేసుకోవలసిన విషయం.
ఉపకారాన్ని వృథా చేసే పనులు
అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా సూర బఖరాలో ఇలా సెలవిచ్చాడు:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ (యా అయ్యుహల్లజీన ఆమనూ లా తుబ్తిలూ సదఖాతికుమ్ బిల్-మన్ని వల్-అజా) (ఓ విశ్వాసులారా! మీరు మీ ఉపకారాన్ని చాటుకుని, (గ్రహీతల) మనస్సులను నొప్పించి మీ దానధర్మాలను వృధా చేసుకోకండి..) (2:264)
ఉపకారం చేసే వ్యక్తి, ఎవరైతే ఉపకారం పొందారో వారి మనస్సును నొక్కిస్తే, చేసిన ఉపకారం ఏమవుతుంది? వృథా అయిపోతుంది. దానికి ప్రతిఫలం దక్కదు.
అలా చేసే వారికి స్వయంగా అదే ఆయత్లో అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా ఒక ఉపమానం ఇచ్చాడు:
(అతని ఉపమానం కొద్దిగా మట్టి పేరుకుని ఉన్న నున్నని రాతి బండ వంటిది. దానిపై భారీవర్షం కురిసి, ఆ మట్టి కాస్తా కొట్టుకు పోయి, కటికరాయి మాత్రమే మిగులుతుంది. ఈ ప్రదర్శనాకారులకు తాము చేసుకున్న దానిలో నుంచి ఏమీ ప్రాప్తించదు. అల్లాహ్ సత్యతిరస్కారులకు సన్మార్గం చూపడు.) (2:264)
అతని ఉపమానం – ఎవరి ఉపమానం? ఎవరైతే దానం చేసిన తర్వాత చాటుకుంటాడో, దెప్పి పొడుస్తాడో, అటువంటి వ్యక్తి యొక్క ఉపమానం – కొద్దిగా మట్టి పేరుకుని ఉన్న నున్నని రాతి బండ వంటిది. అది అసలు బండరాయి, పైన కొంచెం నున్నటి మట్టి ఉంది. దానిపై భారీ వర్షం కురిసి ఆ మట్టి కాస్తా కొట్టుకుపోతుంది. మిగిలేది ఏంటి? కటిక రాయి మాత్రమే మిగులుతుంది. ఈ ప్రదర్శనాకారులకు తాము చేసుకున్న దానిలో మంచి ఏమీ ప్రాప్తించదు. అల్లాహ్ తిరస్కారులకు సన్మార్గం చూపడు. ఈ ఉపమానంలో రెండు ముఖ్యమైన విషయాలు ఉన్నాయి.
మొదటి విషయం ఏమిటి? దానధర్మాలు చేసి ఉపకారాన్ని చాటడం, దానం పుచ్చుకున్న వారి మనసును నొప్పించడం. ఇలాంటి దెప్పిపొడుపులు కపటులు మాత్రమే చేస్తారు. అంటే ఈ ఆయత్ కపట విశ్వాసుల గురించి వచ్చింది. ఈ ఆయత్లో ప్రస్తావన ప్రత్యేకంగా కపట విశ్వాసుల గురించి ఉంది. అంటే దానం చేసిన తర్వాత దెప్పి పొడవటం, ఇది ఎవరి లక్షణం? కపట విశ్వాసుల లక్షణం, మునాఫిఖీన్ల లక్షణం. కపటులు మాత్రమే చేస్తారు. నలుగురిలో పేరు ప్రఖ్యాతుల్ని పొందగోరి దానం చేసిన వారు మాత్రమే ఈ విధంగా నోరు జారుతారు. అంటే, విశ్వాసులు అనబడే వారికి ఇది ఎంతమాత్రం శోభించదు.
మరి అల్హమ్దులిల్లాహ్, ప్రవక్త గారి కాలంలో ప్రత్యేకంగా అఖీదాకి సంబంధించిన కపట విశ్వాసులు ఎవరైతే ఉన్నారో, ఇప్పుడు అల్హమ్దులిల్లాహ్ మన సమాజంలో లేరు. ఉన్నా కూడా మనకు తెలియదు. విశ్వాసులు అనబడే వారు కూడా ఇలాంటి లక్షణాలకు, లోపాలకు గురి అవుతున్నారు. అంటే అర్థం ఏమిటి? అటువంటి విశ్వాసులలో కూడా కపటత్వంలో కొంత భాగం ఉంది అని మనం గమనించాలి.
ఇక ఉపకారం చేసిన తర్వాత, అది వృథా రెండు కారణాల వల్ల అవుతుంది. ఒకటి ఏమిటి? ఈ ఉపమానంలో అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా ఇచ్చిన ఉదాహరణకి, దానికి అర్థం ఏమిటి? ఈ రకమైన దానం బండరాయి వంటిది. అంటే విత్తనం నాటడానికి పనికిరాదు. ఆ బండరాయిలో విత్తనం నాటడానికి పనికిరాదు అది. అక్కడ విత్తనం నాటలేము. ఒకవేళ నాటినా, కురిసే వర్షానికి కొట్టుకుపోతుంది. ఎటువంటి ప్రయోజనం ఉండదు. విత్తనం కొన్నాము, డబ్బు వృథా. కృషి చేశాము, కష్టపడ్డాము, అది వృథా. విత్తనం కూడా పోయింది. ఎటువంటి ప్రయోజనం లేదు. దానం చేసిన తర్వాత దెప్పి పొడిస్తే, వారు కూడా అటువంటివారే. అటువంటి దానానికి ఎటువంటి ప్రయోజనం లేదు. మరి చేసిన దానం వృథా అవ్వడానికి రెండు ముఖ్యమైన కారణాలు. ఒకటి ఏమిటి?
ప్రదర్శన బుద్ధితో దానం చేస్తే, ప్రదర్శన బుద్ధితో ఉపకారం చేస్తే, అది ఏమవుతుంది? రియా అవుతుంది. అర్-రియా వష్-షిర్కుల్ అస్ఘర్. అది షిర్క్ కోవకి చెందినది. కావున ఉపకారం ఏమైంది? వృథా అయిపోయింది. అంటే ప్రదర్శన బుద్ధితో ఉపకారం చేసినా, దానం చేసినా, అది వృథా అయిపోతుంది.
లేదా, మంచి ఉద్దేశంతోనే ఉపకారం చేశాము, మంచి ఉద్దేశంతోనే, సంకల్ప శుద్ధితోనే దానధర్మాలు చేశాము. ఉద్దేశం మంచిదే, విధానం మంచిదే. చేసిన తర్వాత, గ్రహీతల మనస్సులను నొప్పించాము. “నేను చేశాను, చాటి చెప్పుకుంటున్నాము, నేను చేయకపోతే నీ గతి ఏమిటి? నీ పరిస్థితి ఏమిటి? నేను ఇచ్చాను, నేను చేశాను” అని చెప్పుకుంటూ పోవడం, గొప్పలు చెప్పుకోవడం, వారి మనస్సును నొప్పించడం, ఇందు మూలంగా కూడా చేసిన దానం, చేసిన ఉపకారం ఏమైపోయింది? వృథా అయిపోయింది.
నిష్కల్మషమైన ఉపకారం యొక్క ఉపమానం
మరి చేసిన ఉపకారం వృథా కాకూడదు. అది కూడా అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా ఈ ఆయత్ తర్వాత ఆయత్లో ప్రస్తావించాడు:
“ఇక దైవప్రసన్నతను చూరగొనే తపనతో, దృఢనమ్మకంతో తమ సంపదను ఖర్చుపెట్టేవారి ఉపమానం మెరక ప్రాంతంలో ఉన్న తోట వంటిది. భారీ వర్షం కురిస్తే అది రెట్టింపు పంటను ఇస్తుంది. ఒకవేళ దానిపై పెద్ద వర్షం పడకుండా, కేవలం వానజల్లు కురిసినా సరిపోతుంది. అల్లాహ్ మీ పనులన్నింటినీ చూస్తూనే ఉన్నాడు.” (2:265)
దైవ ప్రసన్నతను చూరగొనే తపనతో, సంకల్ప శుద్ధి – అల్లాహ్ కోసమే, అల్లాహ్ ప్రసన్నత కోసం. తపనతో, దృఢ నమ్మకంతో తమ సంపదను ఖర్చుపెట్టే వారి ఉపమానం, మెరక ప్రాంతంలో ఉన్న తోట పంట వంటిది. భారీ వర్షం కురిస్తే రెట్టింపు పంటను ఇస్తుంది. ఒకవేళ పెద్ద వర్షం పడకుండా కేవలం వాన జల్లు కురిసినా ఆ పంటకి సరిపోతుంది. అంటే ఎక్కువ వర్షం కురిసినా ప్రతిఫలం, తక్కువ వర్షం కురిసినా ప్రతిఫలం దక్కుతుంది. అల్లాహ్ మీ పనులన్నింటినీ చూస్తూనే ఉన్నాడు. కనుక, ఉపకారం వృథా కాకుండా ఉండాలంటే సంకల్ప శుద్ధి, అల్లాహ్ ప్రసన్నత కోసమే ఉపకారం చేయాలి, పుణ్యాలు చేయాలి, దానధర్మాలు చేయాలి.
అందుకే మహాప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం, “సబ్’అతున్ యుజిల్లుహుముల్లాహు ఫీ జిల్లిహీ యవ్మ లా జిల్ల ఇల్లా జిల్లుహ్” – ఒక సుదీర్ఘమైన, ఫేమస్ హదీస్ ఉంది. అందరికీ తెలిసిన హదీస్. రేపు ప్రళయ దినాన భయంకరమైన వేడి, ఎండ. అప్పుడు అల్లాహ్ నీడ తప్ప మరొక ఏ నీడా ఉండదు. అటువంటి భయంకరమైన పరిస్థితిలో ఏడు రకాల జనులకు నీడ దక్కుతుంది.
వారిలో ఒకడు ఎవరు?
رَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخْفَاهَا حَتَّى لا تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ (రజులున్ తసద్దఖ బి-సదఖతిన్ ఫ-అఖ్ఫాహా హత్తా లా త’అలమ షిమాలుహు మా తున్ఫిఖు యమీనుహు) (కుడి చేత్తో చేసిన దానం ఎడమ చేతికి కూడా తెలియకుండా గోప్యంగా దానం చేసే వ్యక్తి.)
గుప్త దానాలు చేసేవారు. కుడి చెయ్యి చేసిన దానం ఎడమ చెయ్యికి కూడా తెలియదు. ఆ విధంగా దానాలు చేయడం అంటే గుప్త దానాలు చేయటం. ప్రదర్శన బుద్ధి కాకుండా, ఒకరికి మనసు నొప్పించకుండా దానాలు చేయటం.
సహాబాల జీవితం నుండి ఉదాహరణలు
ఇమాం హసన్ (రదియల్లాహు అన్హు) గురించి వస్తుంది, ఆయన దానం చేసిన తర్వాత, ఎవరైతే దానాన్ని పుచ్చుకుంటున్నాడో, అతని ముఖం వైపు కూడా చూసేవారు కాదు. దానం చేసిన తర్వాత వారి ముఖం కూడా చూసేవారు కాదు. ఎందుకు? నేను ఉపకారం చేస్తున్నాను అనే భావన నాలో రాకూడదు, నేను ఉపకారం పొందుతున్నాను అనే బాధ, సిగ్గు అతని ముఖంలో ఉండకూడదు. అలా ఆలోచించి దానాలు చేసేవారు.
ఈ విధంగా చెప్పుకుంటూ పోతే సహాబాల జీవిత చరిత్ర మనం చదవాలి. వారు ధనవంతులు ఏ విధంగా దానం చేసేవారు, పేదవారు ఏ విధంగా దానం చేసేవారు, స్వయంగా లేకపోయినా ఇతరులకు ప్రాధాన్యత ఎలా ఇచ్చేవారు మనకు చాలా వివరంగా తెలుస్తుంది.
ఎప్పుడైతే ఈ ఆయత్ అవతరించిందో:
مَّن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا (మన్ జల్లజీ యుఖ్రిజుల్లాహ ఖర్జన్ హసనా) (మీలో ఎవరు అల్లాహ్కు మంచి రుణం ఇస్తారు?) (2:245)
రుణం, అప్పు. మీలో ఎవరు అల్లాహ్కు మంచి రుణం ఇస్తారు? ఈ ఆయత్కి అర్థం ఇది. అల్లాహ్కు రుణం ఇవ్వటం ఏమిటి? ఆయన రజ్జాఖ్. ఆయన మాలిక్. ఆయనకి రుణం ఇవ్వటం ఏమిటి? దీనికి అర్థం ఇక్కడ రుణం అంటే ఏమిటి? దానధర్మాలు, సదఖాలు. అంటే పేదవారికి, లేని వారికి ఆదుకుంటే, దానం చేస్తే, ఉపకారం చేస్తే, సహాయం చేస్తే, దానికి ప్రతిఫలంగా అల్లాహ్ స్వర్గంలో మనకు ప్రసాదిస్తాడు.
ఈ ఆయత్ అవతరించిన తర్వాత అబుద్-దహ్దాహ్ (రదియల్లాహు అన్హు) తన తోట, ఆ తోటలో దాదాపు 600 చెట్లు ఉన్నాయి, ఖర్జూరపు చెట్లు. 10-20 కాదు, 600 చెట్లు ఉన్నాయి. అటువంటి తోటను దానంగా ఇచ్చేశారు. ఇచ్చిన తర్వాత, అదే తోటలో ఆయన యొక్క సతీమణి ఉమ్ముద్-దహ్దాహ్ ఉంటే, తోటకి వచ్చి, “నువ్వు వెంటనే వచ్చేయ్. ఇప్పుడు మనం ఈ తోటలో ఉండే అర్హత లేదు” అని చెప్పారు. “ఎందుకండీ?” అంటే, “ఈ తోట నేను దానం చేసేశాను. ఇప్పుడు ఈ తోట మనది కాదు, వచ్చేయ్ వెళ్ళిపోదాం ఇంటికి” అని చెప్పారు. ఆ తర్వాత అంత పెద్ద దానం చేసి ఎవ్వరికీ ఆయన చెప్పుకోలేదు. ఇది పది రూపాయలు, వంద రూపాయలు కాదు. ఇప్పుడు ఎటువంటి సమాజంలో మనం జీవిస్తున్నాము? పది రూపాయలు దానం చేసి అది డీపీలో, వాట్సాప్లో, ఫేస్బుక్లో పెట్టుకుంటున్నాం.
ప్రయోజనం ఏమిటి? ఎందుకోసం దానం చేస్తున్నాము? ఎందుకోసం ఉపకారం చేస్తున్నాము? ఇది మనము గమనించాలి. పేదవారికి కూడా మనసు ఉంటుంది, వారికి కూడా సిగ్గు లజ్జ అనేది ఉంటుంది, వారికి కూడా హయా ఉంటుంది, వారికి కూడా అభిమానములు అవన్నీ ఉంటాయి. వారి లేని పరిస్థితి, ఆ దౌర్భాగ్యం వలన, ఆ పేదరికం వలన, అటువంటి దుర్భర పరిస్థితి వలన వారు మనసులో కుమిలిపోతూ కొందరు సహాయాన్ని తీసుకుంటారు, కొందరు తీసుకోరు. అది మనం గమనించాలి. బంధువులైనా, ఇరుగుపొరుగు వారైనా, మిత్రులైనా, ఎవరైనా సరే దానం చేసేటప్పుడు అల్లాహ్ కోసం చేయాలి మరియు వారికి ఎటువంటి బాధ కలగకూడదు. ఆ విధంగా మనము దానాలు చేయాలి. అటువంటి దానాలకు అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా ఎన్నో రెట్లు పెంచి మనకు ప్రతిఫలం ప్రసాదిస్తాడు.
ఉమ్ముల్ మోమినీన్ ఆయిషా సిద్దీఖా (రదియల్లాహు అన్హా), అహలె బైత్ గురించి ఒక ఉల్లేఖనం ఉంది. అహలె బైత్, అంటే ప్రవక్త గారి కుటుంబీకులు. వారి గురించి ఒక ప్రస్తావన ఏమిటంటే, అహలె బైత్ ఎప్పుడూ కూడా తమ జీవితాంతం, చనిపోయే వరకు మూడు రోజులు, మూడు పూటల కడుపునిండా భోజనం చేయలేదు. పూర్తి జీవితంలో! ఒక వారంలో కాదు, ఒక నెలలో కాదు, ఒక సంవత్సరంలో కాదు. వారి పూర్తి జీవితం. మూడు రోజులు, మూడు పూటల కడుపునిండా భోజనం చేయలేదు. డబ్బు లేక కాదు. వారు డబ్బు ఉంచుకోలేదు.
ఉమ్ముల్ మోమినీన్ ఆయిషా సిద్దీఖా (రదియల్లాహు అన్హా), అమీరె మావియా (రదియల్లాహు అన్హు) కాలంలో, ఆయన ఆయిషా (రదియల్లాహు అన్హా) గారికి ఒక లక్ష దిర్హములు బహుమతిగా పంపిస్తారు. ఆయన ఖలీఫా, అమీరుల్ మోమినీన్. ఉమ్ముల్ మోమినీన్ ఆయిషా సిద్దీఖా గారికి ఎటువంటి ఆదాయం లేదు. ఎవరైనా బహుమతి ఇస్తే తీసుకునేవారు, లేకపోతే చెప్పుకునేవారు, అడిగేవారు కాదు. పస్తులు ఉండేవారు. లక్ష దిర్హములు! ఈ కాలంలో కూడా లక్ష దిర్హమ్ అంటే ఎక్కువ డబ్బులు. 1400 సంవత్సరాల క్రితం లక్ష దిర్హమ్ అంటే ఏంటి? కోటేశ్వరులు. ఆయన అల్హమ్దులిల్లాహ్, అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా పరిపాలన ప్రసాదించాడు, బాగా రాజ్యం ఏలుతున్నారు, అల్లాహ్ డబ్బు పుష్కలంగా ప్రసాదించాడు.
ఒక లక్ష దిర్హములు బహుమతిగా పంపిస్తే, సాయంత్రం వరకు ఉమ్ముల్ మోమినీన్ ఆయిషా సిద్దీఖా (రదియల్లాహు అన్హా) దానాలు చేసేశారు. మొత్తం లక్ష దిర్హములు. సాయంత్రం, ఇంకా మగ్రిబ్ అవ్వలేదు. అంటే, రేపు వరకు నేను పెట్టుకుంటే అది లెక్క చూపించాలి, వారికి ఇష్టం లేదు.
అనుకోకుండా ఆ రోజు వారు ఉపవాసం ఉన్నారు. ఇఫ్తార్ సమయం అయింది. ఇఫ్తార్ సమయంలో ఇఫ్తార్ చేయటానికి ఏమీ లేదు. పాలు లేదు, తమ్ర్ (ఖర్జూరం) లేదు, తినే వస్తువు లేదు, తాగే వస్తువు లేదు. నీళ్ళు తప్ప ఏమీ లేదు. ఆయిషా (రదియల్లాహు అన్హా) పని మనిషిని అడిగారు, “ఇఫ్తార్కి ఏమన్నా ఉందా?” అని అడిగితే, ఆ పని మనిషి, “ఉమ్ముల్ మోమినీన్ ఆయిషా సిద్దీఖా (రదియల్లాహు అన్హా), మీరు ఇన్ని దానాలు చేశారు, ఇఫ్తార్ కోసం ఒక్క దిర్హమ్ పెట్టుకోవచ్చు కదా” అని అడిగితే, “అవునా? నేను మరిచిపోయాను” అన్నారు.
ఇది, లక్షలు లక్షలు, కోట్లు కోట్లు సహాయం చేసేవారు, కానీ గుప్తంగా చేసేవారు, గ్రహీతుల మనసును నొప్పించేవారు కాదు.
కావున, ఇస్లాం ధర్మం ప్రతి విషయంలో మనకు విధానం నేర్పుతుంది, పరిష్కారం చూపిస్తుంది. ఎటువంటి ఆరాధన ఏ విధంగా చేయాలి, ఎటువంటి దానధర్మాలు, జకాత్ ఉంది, దానికి కొన్ని నియమాలు ఉన్నాయి. నఫిల్ సదఖాలు ఉన్నాయి, దానికి నియమాలు ఉన్నాయి. అంటే ప్రతి విషయంలో ఆదేశం ఇవ్వడం మాత్రమే గాక, దాని యొక్క విధానాన్ని ఇస్లాం ధర్మం మనకు నేర్పుతుంది.
అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా మనందరికీ ఇస్లాం ధర్మాన్ని అర్థం చేసుకొని సరైన రీతిలో ఆచరించే సద్బుద్ధిని ప్రసాదించుగాక. ఆమీన్. వ ఆఖిరు ద’అవానా అనిల్-హమ్దులిల్లాహి రబ్బిల్-ఆలమీన్.
షిర్క్ చేస్తూ సత్కార్యాలు చేస్తూ ఉంటే ప్రయోజనం ఉందా? వక్త: హబీబుర్రహ్మాన్ జామి’ఈ (హఫిజహుల్లాహ్) https://youtu.be/vsNjT5L40VE [6 నిముషాలు]
ఈ ప్రసంగంలో షిర్క్ (బహుదైవారాధన) చేస్తూ సత్కార్యాలు చేస్తే ప్రయోజనం ఉంటుందా అనే అంశాన్ని ఖురాన్ ఆధారంగా వివరించబడింది. షిర్క్కు పాల్పడితే ఎలాంటి మంచి పనులు చేసినా అవి నిష్ఫలమవుతాయని, ప్రయోజనం శూన్యమని స్పష్టంగా చెప్పబడింది. దీనికి నిదర్శనంగా సూరా జుమర్ మరియు సూరా అన్’ఆమ్లోని ఆయతులను ఉటంకించారు. ప్రవక్తల వంటి ఉన్నతమైన వ్యక్తులు సైతం షిర్క్ చేస్తే వారి కర్మలు వృధా అవుతాయని అల్లాహ్ హెచ్చరించినప్పుడు, సాధారణ మానవుల పరిస్థితి ఏమిటని ప్రశ్నిస్తూ, షిర్క్కు దూరంగా ఉండి ఏకైక అల్లాహ్ ను ఆరాధించాలని ఈ ప్రసంగం ఉద్బోధిస్తుంది.
అల్హమ్దులిల్లాహ్, వస్సలాతు వస్సలాము అలా రసూలిల్లాహ్ అమ్మా బాద్. అస్సలాము అలైకుం వ రహమతుల్లాహి వ బరకాతుహు.
అభిమాన సోదరులారా, ధర్మ అవగాహనం అనే ఈ ఎనిమిదవ ఎపిసోడ్లో, షిర్క్ చేస్తూ సత్కార్యాలు చేస్తూ ఉంటే ప్రయోజనం ఉందా? ఓ పక్కన షిర్క్ చేస్తున్నాము, మరో పక్కన మంచి పనులు చేస్తున్నాము, సత్కార్యాలు ఆచరిస్తున్నాము. ప్రయోజనం ఉందా? అభిమాన సోదరులారా, సూటిగా సమాధానం ఏమిటంటే ప్రయోజనం లేదు, ఉండదు.
ఇది స్వయంగా అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా సూరా జుమర్లో ఇలా తెలియజేశాడు.
“నిశ్చయంగా నీ వద్దకు, నీ పూర్వీకులైన ప్రవక్తల వద్దకు పంపబడిన సందేశం (వహీ) ఇది : “ఒకవేళ నువ్వు గనక బహుదైవారాధనకు పాల్పడితే నువ్వు చేసుకున్నదంతా వృధా అయిపోతుంది. మరి నిశ్చయంగా నువ్వు నష్టపోయినవారిలో చేర్తావు.” (39:65)
ఓ ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం నేను నీ వైపు మరియు నీకంటే పూర్వం వచ్చిన ప్రవక్తల వైపు సందేశాన్ని పంపించాను, వహీని పంపించాను. అది ఏమిటి? ఓ ప్రవక్తా, నువ్వు గనక షిర్క్ చేస్తే నువ్వు చేసిన సత్కార్యాలన్నీ, మంచి పనులన్నీ, పుణ్యాలన్నీ వృధా అయిపోతాయి. మరియు నువ్వు నష్టం చేసేవారిలో చేరుకుంటావ్, నష్టపోయేవారిలో చేరుకుంటావ్. అభిమాన సోదరులారా, అంతిమ దైవ ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం షిర్క్ చేస్తారా? చేయరు. తర్వాత కూడా చేసే అవకాశం లేదు. కాకపోతే, మనం మనల్ని సంస్కరించుకోవాలని అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా యొక్క అభిమతం.
అలాగే అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా సూరా అన్’ఆమ్ ఆయత్ 88లో ఇలా తెలియజేశాడు.
“ఒకవేళ వీరు సైతం, దైవత్వంలో భాగస్వామ్యానికి (షిర్కుకు) ఒడిగట్టి ఉంటే, వారు చేసుకున్న కర్మలన్నీ కూడా వృధా అయిపోయేవి.” (6:88)
ఒకవేళ వీరు సైతం షిర్క్ చేస్తే వీరు చేసిన సత్కార్యాలన్నీ, పుణ్యాలన్నీ నాశనమైపోతాయి, వృధా అయిపోతాయని అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా ఈ ఆయతులో తెలియజేశాడు. వీరు సైతం అంటే ఎవరు? ఈ ఆయత్ కంటే ముందు ఆయత్, సూరా అన్’ఆమ్ ఆయత్ 83 నుంచి ఈ 88 వరకు అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా 18 ప్రవక్తల ప్రస్తావన చేసి, ఈ ప్రవక్తలు కూడా షిర్క్ చేస్తే వారి కర్మలు వృధా అయిపోతాయని అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా హెచ్చరిస్తున్నాడు.
ఒకసారి మనం పరిశీలిద్దాము. సూరా అన్’ఆమ్ ఆయత్ 83 నుంచి 88 వరకు :
ఇబ్రాహీము (అలైహిస్సలాం) తన జాతి వారిని ఎదుర్కొనటానికిగాను మేము అతనికి ఇచ్చిన మా ‘నిదర్శనం’ ఇది! మేము తలచుకున్నవారి అంతస్తుల్ని పెంచుతాము. నిశ్చయంగా నీ ప్రభువు వివేకవంతుడు, గొప్ప పరిజ్ఞానం కలవాడు.
ఇంకా మేము అతనికి ఇస్హాఖును, యాఖూబ్ను ప్రసాదించాము. వారిలో ప్రతి ఒక్కరికీ మేము సన్మార్గం చూపించాము. అంతకు మునుపు మేము నూహ్కు సన్మార్గం చూపించి ఉన్నాము. ఇంకా అతని సంతతి వారిలోనుంచి దావూదు సులైమానులకు, అయ్యూబు యూసుఫులకు, మూసా హారూనులకు మేము సన్మార్గం చూపాము. సత్కార్యాలు చేసేవారికి మేము ఇలాగే ప్రతిఫలం ఇస్తూ ఉంటాము.
అంతేకాదు, వారి పితామహులలో (తాత ముత్తాతలలో), వారి సంతానంలో, వారి సహోదరులలో కూడా కొందరిని (మేము కటాక్షించాము.) వారిని (మా సేవకోసం) ఎన్నుకున్నాము. వారిని రుజుమార్గం వైపుకు నడిపించాము.
ఇదీ అల్లాహ్ మార్గదర్శకత్వం. ఆయన తన దాసులలో తాను కోరిన వారిని ఈ మార్గంపై నడిపింపజేస్తాడు. ఒకవేళ వీరు సైతం, దైవత్వంలో భాగస్వామ్యానికి (షిర్కుకు) ఒడిగట్టి ఉంటే, వారు చేసుకున్న కర్మలన్నీ కూడా వృధా అయిపోయేవి.
ఈ 18 ప్రవక్తల ప్రస్తావన తర్వాత అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా అంటున్నాడు, వారు సైతం షిర్క్ చేస్తే వారు చేసిన కర్మలన్నీ, సత్కార్యాలన్నీ, పుణ్యాలన్నీ వృధా అయిపోతానని అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా హెచ్చరిస్తున్నాడు. అభిమాన సోదరులారా, ప్రవక్తల స్థానం ఏమిటి? మన స్థానం ఏమిటి?
మనం ఓ వైపు షిర్క్ చేస్తూ మరోవైపు నమాజులు చేస్తూ, ఉపవాసాలు పాటిస్తూ, ఉమ్రాలు చేస్తూ, దానధర్మాలు చేస్తూ, దుఆలు చేస్తూ ఉన్నాము. మరోవైపు షిర్క్ చేస్తున్నాము, దర్గాలకి పోతున్నాము, మూఢనమ్మకాలకి గురవుతున్నాము, పెద్ద షిర్క్ చేస్తున్నాము, చిన్న షిర్క్ చేస్తున్నాము. మరి మన ఈ సత్కర్మలకి ప్రయోజనం ఉంటుందా? ఈ ఆయత్ ఆయతుల పరంగా ప్రయోజనం ఉండదు.
అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా మనందరినీ ప్రతి చిన్న, పెద్ద షిర్క్ నుండి కాపాడుగాక, మరియు షిర్క్ లేకుండా అంతిమ దైవ ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం విధానం పరంగా సత్కార్యాలు చేసే సద్బుద్ధిని ప్రసాదించుగాక. ఆమీన్.
వ ఆఖిరు దావానా అనిల్ హమ్దులిల్లాహి రబ్బిల్ ఆలమీన్. వస్సలాము అలైకుం వ రహమతుల్లాహి వ బరకాతుహు.
సందేశహరుడు (రసూల్) మరియు ప్రవక్త (నబీ) మధ్య ఏమైనా తేడా ఉందా?
జవాబు:
అవును, పండితులు (ఉలమాలు) దీని గురించి ఇలా చెబుతున్నారు:
“ప్రవక్త (నబీ) అంటే అల్లాహ్ నుండి ఒక ధర్మానికి (చట్టానికి) సంబంధించిన వహీ (దైవవాణి) పొందినవారు, కానీ దానిని ప్రజలకు ప్రచారం చేయమని ఆదేశించబడనివారు. వారు దానిని స్వయంగా ఆచరించాలి, కానీ ఇతరులకు అందించమని కోరబడరు”
సందేశహరుడు (రసూల్) అంటే అల్లాహ్ నుండి ధర్మానికి సంబంధించిన వహీ పొందినవారు మరియు దానిని ఆచరిస్తూ, ప్రజలకు ప్రచారం చేయమని (అందించమని) ఆదేశించబడినవారు.
ప్రతి సందేశహరుడు (రసూల్) ఒక ప్రవక్త (నబీ) అయి ఉంటారు, కానీ ప్రతి ప్రవక్త సందేశహరుడు కారు.
సందేశహరుల కంటే ప్రవక్తల సంఖ్య చాలా ఎక్కువ. అల్లాహ్ ఖురాన్ లో కొందరు సందేశహరుల గాథలను మనకు తెలియజేశాడు, మరికొందరి గురించి తెలియజేయలేదు. అల్లాహ్ (మహోన్నతుడు) ఇలా సెలవిస్తున్నాడు:
“నిశ్చయంగా నీకు పూర్వం కూడా మేము ఎంతోమంది ప్రవక్తల్ని పంపి ఉన్నాము. వారిలో కొందరి సంగతులు మేము నీకు తెలియపర్చాము. మరికొందరి వృత్తాంతాలను అసలు నీకు తెలుపనే లేదు. ఏ ప్రవక్త కూడా అల్లాహ్ అనుజ్ఞ లేకుండా ఏ మహిమనూ తీసుకురాలేకపోయేవాడు.” [గాఫిర్ 40:78]
ఈ వచనం ఆధారంగా, ఖురాన్ లో ప్రస్తావించబడిన ప్రతి ప్రవక్త ఒక సందేశహరుడు (రసూల్) అని స్పష్టమవుతోంది.
షేక్ ముహమ్మద్ బిన్ సాలిహ్ అల్-ఉతైమీన్ ఫతావా ఇస్లామియా, సంపుటి 1, పేజీ 226
ఈ ప్రసంగంలో, సలాతుద్ దుహా (చాష్త్ నమాజ్ లేదా ఇష్రాఖ్ నమాజ్ అని కూడా పిలుస్తారు) యొక్క ప్రాముఖ్యత, దానిని ఆచరించే విధానం మరియు దాని గొప్ప ప్రతిఫలాల గురించి వివరించబడింది. ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం యొక్క హదీసుల ఆధారంగా, మానవ శరీరంలోని 360 కీళ్ల తరపున ప్రతిరోజూ ధర్మం (సదఖా) చేయవలసిన బాధ్యత ఉందని, అయితే కేవలం రెండు రకాతుల దుహా నమాజ్ ఆచరించడం ద్వారా ఆ బాధ్యత నెరవేరుతుందని స్పష్టం చేయబడింది. అంతేకాకుండా, ఫజ్ర్ నమాజ్ను జమాఅత్తో ఆచరించి, సూర్యోదయం వరకు అదే స్థలంలో కూర్చుని అల్లాహ్ను స్మరించి, ఆ తర్వాత రెండు రకాతుల దుహా నమాజ్ చేసినవారికి ఒక సంపూర్ణ హజ్ మరియు ఉమ్రా చేసినంత పుణ్యం లభిస్తుందని కూడా వివరించబడింది.
అ’ఊజు బిల్లాహి మినష్ షైతానిర్ రజీమ్. అల్ హమ్దులిల్లాహి రబ్బిల్ ఆలమీన్, వస్సలాతు వస్సలాము అలా సయ్యిదిల్ అంబియాయి వల్ ముర్సలీన్, అమ్మా బాద్.
అభిమాన సోదరులారా, కారుణ్య వర్షిణి రమదాన్ అనే ఈ కార్యక్రమంలోకి మీ అందరినీ ఇస్లామీయ పద్ధతిలో ఆహ్వానిస్తున్నాను. అస్సలాము అలైకుం వ రహమతుల్లాహి వ బరకాతుహు.
ప్రియ వీక్షకులారా, ఈరోజు మనం సలాతుద్ దుహా, చాష్త్ నమాజ్ గురించి తెలుసుకుందాం. చాష్త్ నమాజ్, ఇష్రాఖ్ నమాజ్, సలాతుద్ దుహా ఇవన్నీ ఒకే పేర్లు. అరబీలో సలాతుద్ దుహా అని, అలాగే ఇష్రాఖ్ నమాజ్ అని లేదా చాష్త్ నమాజ్ అని అంటారు.
ఈ నమాజ్ ఎప్పుడు చేస్తారు? సూర్యుడు ఉదయించి బాగా ప్రొద్దెక్కిన తర్వాత చేయబడే నమాజ్ ఇది సలాతుద్ దుహా.
ఇవి ఎన్ని రకాతులు చేయాలి? రెండు రకాతులు చేయవచ్చు, నాలుగు రకాతులు చేయవచ్చు, ఎనిమిది రకాతులు కూడా చేయవచ్చు. ప్రతి రెండు రకాతులకి సలాం చెప్పాలి. రెండు రకాతులు చేయవచ్చు, నాలుగు రకాతులు చేయవచ్చు ప్రతి రెండుకి సలాం చెప్పాలి, ఎనిమిది కూడా చేయవచ్చు ప్రతి రెండు రకాతులకి సలాం చెప్పాలి.
సలాతుద్ దుహా యొక్క ఘనత
ఈ నమాజ్ గురించి, సలాతుద్ దుహా గురించి, ఇష్రాఖ్ లేదా చాష్త్ నమాజ్ గురించి అంతిమ దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా తెలియజేశారు. అబూజర్ రదియల్లాహు అన్హు కథనం,
قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ (కాలన్ నబియ్యు సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అంతిమ దైవ ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు,
يُصْبِحُ عَلَى كُلِّ سُلاَمَى مِنْ أَحَدِكُمْ صَدَقَةٌ (యుస్బిహు అలా కుల్లి సులామా మిన్ అహదికుం సదఖహ్) మీలో ప్రతి కీళ్ళు తరఫు నుంచి ప్రతిరోజూ ఒక సదఖా ఇవ్వాలి.
కీళ్ళు అంటే మనిషి శరీరంలో కీళ్ళు ఉంటాయి కదా. ప్రతి కీళ్ళు తరపున సదఖా ఇవ్వాలి.
فَكُلُّ تَسْبِيحَةٍ صَدَقَةٌ (ఫకుల్లు తస్బీహతిన్ సదఖహ్) ప్రతి ‘సుబ్ హా నల్లాహ్’ అని చెప్పడం కూడా సదఖా కిందికే వస్తుంది.
وَكُلُّ تَهْلِيلَةٍ صَدَقَةٌ (వకుల్లు తహ్లీలతిన్ సదఖహ్) ‘లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్’ అని స్మరించటం కూడా సదఖా అవుతుంది.
وَكُلُّ تَكْبِيرَةٍ صَدَقَةٌ (వకుల్లు తక్బీరతిన్ సదఖహ్) ‘అల్లాహు అక్బర్’ అని చెప్పటం కూడా సదఖా అవుతుంది.
وَأَمْرٌ بِالْمَعْرُوفِ صَدَقَةٌ (వ అమ్రున్ బిల్ మ’రూఫి సదఖహ్) మంచిని ఆజ్ఞాపించటం, మంచి పని చేయండి అని చెప్పటం, ఇది కూడా సదఖా కిందికే వస్తుంది.
وَنَهْيٌ عَنِ الْمُنْكَرِ صَدَقَةٌ (వ నహ్యున్ అనిల్ మున్కరి సదఖహ్) చెడుని ఆపటం కూడా సదఖా కిందికే వస్తుంది.
وَيُجْزِئُ مِنْ ذَلِكَ رَكْعَتَانِ يَرْكَعُهُمَا مِنَ الضُّحَى (వ యుజ్జిఉ మిన్ జాలిక రక’ఆతాని యర్క’ఉహుమా మినద్ దుహా) వీటన్నిటికంటే సలాతుద్ దుహా రెండు రకాతులు చేయటం ఉత్తమం అన్నారు, మంచిది అన్నారు.
అంటే సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్దులిల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, అల్లాహు అక్బర్ ఎన్నిసార్లు చెప్తామో అన్నిసార్లు సదఖా ఇచ్చినట్టు సమానం అవుతుంది. వీటన్నిటికంటే చాష్త్ రెండు రకాతులు సరిపోతుంది అని అంతిమ దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు. ఈ హదీస్ ముస్లిం గ్రంథంలో ఉంది.
ఇంకో హదీస్ లో కొంచెం వివరంగా ఉంది. దాంట్లో అది ఏముందంటే, అబూ దావూద్ లో ఉంది హదీస్ అది. బురైదా రదియల్లాహు అన్హు కథనం ప్రకారం,
ఈ హదీస్ లో చాష్త్ నమాజ్, సలాతుద్ దుహా, ఈ నమాజ్ యొక్క ప్రాముఖ్యత, గొప్పతనం, ఘనత ఏమిటో అంతిమ దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఈ హదీస్ ద్వారా తెలుస్తుంది.
قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ (కాలన్ నబియ్యు సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అంతిమ దైవ ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు,
فِي الإِنْسَانِ ثَلاَثُمِائَةٍ وَسِتُّونَ مَفْصِلاً (ఫిల్ ఇన్సాని సలాసు మిఅతిన్ వ సిత్తూన మిఫ్సలన్) మనిషి యొక్క శరీరంలో 360 కీళ్ళు ఉన్నాయి, జాయింట్లు.
ఇలా జాయింట్లు, కీళ్ళు, మనిషి యొక్క శరీరంలో 360 ఉన్నాయి.
فَعَلَيْهِ أَنْ يَتَصَدَّقَ عَنْ كُلِّ مَفْصِلٍ مِنْهُ بِصَدَقَةٍ (ఫ’అలైహి అన్ యతసద్దఖ అన్ కుల్లి మిఫ్సలిన్ బి సదఖహ్) కావున, ప్రతి జాయింట్ కి బదులుగా సదఖా చేయటం తప్పనిసరి ప్రతిరోజూ.
అంటే మనిషి యొక్క శరీరంలో 360 జాయింట్లు ఉన్నాయి. ప్రతి జాయింట్ కి బదులుగా ప్రతిరోజూ ఒక సదఖా ఇవ్వాలి. అంటే ప్రతిరోజూ 360 జాయింట్లకి బదులుగా 360 సదఖాలు చేయాలి, ప్రతిరోజూ చేయాలి. ఇది తప్పనిసరి. ఇది విని సహాబాలు ఆశ్చర్యంతో,
قَالُوا وَمَنْ يَسْتَطِيعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ “ఖాలూ వ మన్ యస్తతీ యా రసూలల్లాహ్” అన్నారు. “ఓ రసూలల్లాహ్, ఈ స్థోమత ఎవరికి ఉంటుంది? ఎవరు చేయగలరు?”
ధనవంతులు, కోటీశ్వరులు వారైతే చేయగలరేమో, కానీ సాధారణమైన మనుషులు, మాలాంటి వారు, పేదవాళ్ళు ప్రతిరోజూ 360 సదఖాలు… ఆ స్థోమత మనకి ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది? చేయలేము కదా, అని అడిగితే అంతిమ దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఏం చెప్పారంటే,
النُّخَاعَةُ فِي الْمَسْجِدِ تَدْفِنُهَا (అన్నుఖాఅతు ఫిల్ మస్జిది తద్ఫినుహా) మస్జిద్ లో ఏమైనా గలీజ్ ఉంటే, ఏమైనా హానికరమైన వస్తువు ఉంటే తొలగించండి.
అది సదఖాతో సమానం అవుతుంది.
وَالشَّىْءُ تُنَحِّيهِ عَنِ الطَّرِيقِ (వష్ షైఉ తునహ్హీహి అనిత్ తరీఖ్) దారిలో ఏమైనా హాని కలిపించే వస్తువు, ముళ్ళు ఉంది, గలీజ్ ఉంది, వాటిని తొలగించండి. అది కూడా సదఖా కిందికే వస్తుంది.
فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فَرَكْعَتَا الضُّحَى تُجْزِئُكَ (ఫఇల్లమ్ తజిద్ ఫ రక’అతద్ దుహా తుజ్జిఉక) అలా కుదరకపోతే, సలాతుద్ దుహా (చాష్త్ నమాజ్) ఈ 360 జాయింట్లకి సదఖాకి సరిపోతుంది అన్నారు.
అంటే ఎవరైతే సలాతుద్ దుహా చదువుతాడో, ఆ వ్యక్తి 360 సార్లు సదఖా ఇస్తున్నాడు అని దానికి సరిపోతుంది. అంటే ఈ హదీస్ ద్వారా మనకు ఏం బోధ పడుతుంది? ప్రతి మనిషి యొక్క శరీరంలో 360 జాయింట్లు ఉన్నాయి. ప్రతి జాయింట్ కి బదులుగా ఒక సదఖా ప్రతిరోజూ తప్పనిసరిగా ఇవ్వాలి. ఆ స్థోమత లేదు కాబట్టి అటువంటి వారు వేరే పుణ్యాల ద్వారా, సదఖా, దానధర్మాల ద్వారా, దారిలో నుంచి చెడుని దూరం చేయటం ద్వారా, అలాగే తస్బీహ్ల ద్వారా, జిక్ర్ ద్వారా (సుబ్ హా నల్లాహ్, అల్ హమ్దులిల్లాహ్, అస్తగ్ఫిరుల్లాహ్, లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్) ద్వారా, అలాగే సలాతుద్ దుహా ద్వారా సరిపోతుంది అన్నారు.
ఒక హజ్ మరియు ఉమ్రా పుణ్యం
అభిమాన సోదరులారా, సలాతుద్ దుహా గురించి ఒక్క హదీస్ చెప్పి నేను ముగిస్తాను. దాని ప్రాముఖ్యత ఏమిటి, ఘనత ఏమిటి అనేది. అనస్ రదియల్లాహు త’ఆలా అన్హు కథనం ప్రకారం,
قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ (కాలన్ నబియ్యు సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) అంతిమ దైవ ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు,
“ఎవడైతే ఫజ్ర్ నమాజ్ జమాఅత్తో చేశాడో, ఆ ఫర్ద్ నమాజ్ తర్వాత ఎక్కడికీ పోకుండా అక్కడే కూర్చుని అల్లాహ్ను స్మరిస్తున్నాడో (జిక్ర్ చేసుకుంటున్నాడో), సూర్యుడు ఉదయించే వరకు, ఆ తర్వాత రెండు రకాతులు చేశాడో (అంటే సలాతుద్ దుహా, ఇష్రాఖ్ నమాజ్, చాష్త్ నమాజ్), ఆ వ్యక్తికి ఒక సంపూర్ణ హజ్ మరియు ఉమ్రా పుణ్యం లభిస్తుంది.”
అని అంతిమ దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం మూడుసార్లు నొక్కి చెప్పారు.
అల్లాహు అక్బర్! సలాతుద్ దుహా, ఇష్రాఖ్ నమాజ్, చాష్త్ నమాజ్ యొక్క ప్రతిఫలం, ఘనత ఏమిటి? ఫజ్ర్ నమాజ్ జమాఅత్తో చేసి, నమాజ్ తర్వాత ఆ స్థలంలోనే కూర్చుని, అల్లాహ్ను స్మరిస్తూ, జిక్ర్ చేసుకుంటూ, సూర్యుడు ఉదయించిన తర్వాత రెండు రకాతుల దుహా నమాజ్ చేస్తే, ఒక సంపూర్ణ హజ్ మరియు ఉమ్రా అంత పుణ్యం లభిస్తుందని అంతిమ దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సెలవిచ్చారు. ఈ హదీస్ తిర్మిజీ గ్రంథంలో ఉంది.
ముగింపు మరియు ముఖ్య గమనికలు
అభిమాన సోదరులారా, ఈ సలాతుద్ దుహా గురించి రెండు విషయాలు తెలుసుకోవాలి. మొదటి విషయము, సలాతుద్ దుహా, ఇష్రాఖ్ లేదా చాష్త్ నమాజ్, ఇది మస్జిద్ లో, ఇంట్లో ఎక్కడైనా చేయవచ్చు. కండిషన్ ఏమీ లేదు. ఫజ్ర్ నమాజ్ చేసుకున్నాము, కాసేపు పడుకున్నాము, ఏదో పని చేసుకున్నాము, తర్వాత సూర్యుడు ఉదయించిన తర్వాత చేసుకున్నాము. అలాగే ఫజ్ర్ నమాజ్ తర్వాత ఇంటికి వచ్చేసాము, ఇంట్లో చేసుకున్నాము. ఎప్పుడైనా చేసుకోవచ్చు, ఎక్కడైనా చేసుకోవచ్చు. సదఖా అంత పుణ్యం వస్తుంది, ఎక్కువ పుణ్యం అల్లాహ్ ప్రసాదిస్తాడు. కాకపోతే, సంపూర్ణ హజ్ మరియు ఉమ్రా అంత పుణ్యం రావాలంటే కండిషన్ ఏమిటి? ఫజ్ర్ నమాజ్ తర్వాత ఆ స్థలంలోనే కూర్చుని అల్లాహ్ను స్మరిస్తూ, జిక్ర్ చేసుకుంటూ, సూర్యుడు ఉదయించిన తర్వాత రెండు రకాతుల ఈ దుహా నమాజ్ చేసుకుంటే సంపూర్ణ హజ్ మరియు ఉమ్రా పుణ్యం లభిస్తుంది.
అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా మనమందరికీ నఫిల్ నమాజ్లు, సున్నత్ నమాజ్లు, ఈ దుహా, ఇష్రాఖ్ నమాజ్ పాటించే, ఆచరించే సద్బుద్ధిని అల్లాహ్ ప్రసాదించుగాక. అలాగే అల్లాహ్ సుబ్ హాన వ త’ఆలా అంతిమ దైవప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లంను ఆదర్శంగా తీసుకొని మనము జీవితం గడిపే సద్బుద్ధిని అల్లాహ్ ప్రసాదించుగాక. ఇహపరలోకాలలో సాఫల్యాన్ని అల్లాహ్ ప్రసాదించుగాక. ఆమీన్. వ ఆఖిరు ద’వానా అనిల్ హమ్దులిల్లాహి రబ్బిల్ ఆలమీన్.
నరకం, నరకవాసులు, నరకం యొక్క శిక్షలు [పార్ట్ 5] [మరణానంతర జీవితం – పార్ట్ 59] [23 నిముషాలు] https://www.youtube.com/watch?v=Dh-tkJ9A784 వక్త: ముహమ్మద్ నసీరుద్దీన్ జామి’ఈ (హఫిజహుల్లాహ్)
ఈ ప్రసంగంలో, వక్త నరకాగ్ని (జహన్నం) యొక్క భయంకరమైన స్వభావాన్ని వివరిస్తారు. తీర్పుదినాన నరకం కళ్ళు, చెవులు, నాలుక కలిగిన ఒక సజీవ ప్రాణిగా మారి, అహంకారులు, బహుదైవారాధకులు మరియు చిత్రకారుల వంటి పాపాత్ములను గుర్తిస్తుందని హదీసుల ఆధారంగా తెలియజేస్తారు. నరకవాసుల శరీరాలు శిక్షను తీవ్రతరం చేయడానికి ఎంతగానో పెంచబడతాయని, వారి భుజాల మధ్య దూరం, చర్మం మందం, దవడ పళ్ళ పరిమాణం ఊహించలేనంతగా ఉంటాయని వర్ణిస్తారు. వారి ముఖాలు నల్లబడి, అవమానంతో కప్పబడి ఉంటాయని ఖురాన్ ఆయతుల ద్వారా స్పష్టం చేస్తారు. చివరగా, నరకవాసులకు అందించే ఆతిథ్యం, వారి ఆహారం (జక్కూమ్ అనే చేదు వృక్షం) మరియు పానీయాల గురించి వివరిస్తూ, ఈ శిక్షల నుండి రక్షణ పొందడానికి విశ్వాసం మరియు సత్కార్యాల ప్రాముఖ్యతను నొక్కి చెబుతారు.
అస్సలాము అలైకుం వ రహమతుల్లాహి వ బరకాతుహు. అల్హందులిల్లాహి వహద వస్సలాతు వస్సలాము అలా మల్లా నబియ్య బఅద అమ్మా బాద్.
రుజుమార్గం టీవీ ప్రేక్షకులకు మరణానంతర జీవితం అనే అంశంలో స్వాగతం. మహాశయులారా, నరకం, నరకవాసులు, నరక శిక్షల గురించి మనం వింటూ ఉన్నాము.
నరకం, దానికి రెండు కళ్ళు ఉంటాయి, వాటి ద్వారా అది చూస్తుంది. నరకానికి రెండు చెవులు ఉంటాయి, వాటి ద్వారా అది వింటుంది. మరియు దానికి నాలుక ఉంటుంది, దానితో అది మాట్లాడుతుంది. అవిశ్వాసులు, పాపాత్ములు వచ్చి అందులో పడినప్పుడల్లా అది అరుస్తుంది, గర్జిస్తుంది, మహా పెద్ద అరుపులతో శబ్దాన్ని వెలికితీస్తుంది.
మహాశయులారా, ఆ నరకాగ్ని ఎంత భయంకరమైన శిక్ష అంటే దానిని ఇహలోకంలో ఉండి మనం ఊహించలేము. ప్రవక్త మహానీయ ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తెలిపారని హజరత్ అబూ హురైరా రదియల్లాహు తాలా అన్హు ఉల్లేఖించారు. ముస్నద్ అహ్మద్, తిర్మిజీ లోని హదీస్:
يَخْرُجُ عُنُقٌ مِنَ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ (యఖ్రుజు ఉనుఖున్ మినన్నారి యౌమల్ ఖియామ) ప్రళయదినాన నరకంలో నుండి ఒక మెడ బయటికి వస్తుంది.
لَهُ عَيْنَانِ يُبْصِرَانِ (లహు ఐనాని యుబ్సిరాన్) దానికి రెండు కళ్ళు ఉంటాయి వాటితో చూస్తుంది.
وَأُذُنَانِ يَسْمَعَانِ (వ ఉదునాని యస్మఆన్) రెండు చెవులు ఉంటాయి, వాటితో అది వింటుంది.
وَلِسَانٌ يَنْطِقُ (వ లిసానున్ యన్తిఖ్) మరియు నాలుక ఉంటుంది దానితో మాట్లాడుతుంది.
అది ఇలా అరుస్తూ ఉంటుంది:
إِنِّي وُكِّلْتُ بِثَلاَثَةٍ (ఇన్నీ ఉక్కిల్తు బి సలాస) “మూడు రకాల మనుషులను నాకు అప్పగించడం జరిగింది.”
వారు నాలో ఉంటారు. ఒకరు, بِكُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ (బికుల్లి జబ్బారిన్ అనీద్) అహంకారి మరియు సత్య తిరస్కారి మరియు సత్యం పట్ల విరోధం ప్రకటించే వ్యక్తి.
రెండో రకమైన వారు, وَبِكُلِّ مَنْ دَعَا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ (వ బికుల్లి మన్ దఆ మఅల్లాహి ఇలాహన్ ఆఖర్) ఎవరైతే అల్లాహ్ తో పాటు ఇతరులను కూడా ఆరాధించేవారో వారిని,
وَالْمُصَوِّرِينَ (వల్ ముసవ్విరీన్) మరియు చిత్రాలు చిత్రీకరించే వారిని.
ఈ విధంగా మహాశయులారా, ఈ హదీస్ మనల్ని ఎంత భయపెట్టిస్తుందో గమనించగలము. నరకం అనేది ఏదో ఒక కేవలం అగ్ని మాత్రమే కాదు. అల్లాహు తాలా దానికి ఎన్నో రకాల శక్తి ప్రసాదిస్తాడు. దాని మూలంగా ప్రజలు ఆ రోజు ప్రళయదినాన దాని దగ్గరికి వచ్చిన తర్వాత, అందులో పడిన తర్వాత దాని యొక్క భయంకరత్వాన్ని గుర్తుపడతారు. కానీ ఆ రోజు దాన్ని గుర్తుపట్టడం వల్ల మనకు ప్రయోజనం ప్రయోజనం ఏమిటి? ఈ రోజు అల్లాహ్ తెలిపే ఈ విషయాల్ని, ఈ వివరాల్ని తెలుసుకొని మనం దానికి భయపడి ఉంటే దాని నుండి మనం రక్షింపబడగలతాము.
నరకం యొక్క వికృత గర్జన
ఇంకా మహాశయులారా, నరకం చూస్తుంది, మాట్లాడుతుంది, వింటుంది, గర్జిస్తుంది, ఇంకా అది దాని యొక్క వేడి వల్ల, అందులో వచ్చి పడే అవిశ్వాసులు మరియు పాపాత్ముల వల్ల ఉడికిపోతూ ఉంటుంది. ఆ సందర్భంలో ఎవరైతే అందులో పడిపోతారో వారికి ఎంత కష్టం కలుగుతుందో, ఎంత బాధ కలుగుతుందో అట్లే మనం ఊహించగలము.
إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا (ఇదా రఅత్ హుమ్ మిమ్ మకానిమ్ బయీదిన్ సమీఊ లహా తగయ్యుదౌ వ జఫీరా) దూరం నుంచే అది (నరకాగ్ని) వారిని చూసినప్పుడు, ఆగ్రహంతో అది ఉడికిపోతూ, గర్జిస్తూ ఉండటాన్ని వారు వింటారు.(25:12)
ఎప్పుడైతే అవిశ్వాసులను, పాపాత్ములను దూరం నుండే అది చూస్తుందో, ఇదా రఅత్’హుమ్, వారిని దూరం నుండే చూస్తుందో అప్పుడు వారు ఆ నరకం యొక్క ధ్వనులను, గర్జనలను వింటూ ఉంటారు. గమనించారా? దూరం నుండే అవిశ్వాసులను, నరకంలో వచ్చి పడే వారిని చూసినప్పుడు అది గర్జిస్తూ ఉంటుంది. అంత దూరాన ఉండే ఈ నరకవాసులు దాని గర్జన, దాని భర్జన, దాని యొక్క ధ్వనులను వింటూ ఉంటారు.
ఇమామ్ దహాక్ రహిమహుల్లాహ్ తెలిపారు, ప్రళయ దినాన నరకం గర్జిస్తుంది, దాని గర్జన ఏ సమీపంలో ఉన్న దైవదూత గాని, ప్రవక్తగా పంపబడిన సందేశహరులు గాని దానిని విని సజ్దాలో పడిపోతారు. అప్పుడు, “ఓ ప్రభువా మమ్మల్ని కాపాడు, మమ్మల్ని కాపాడు,” అని వారు అల్లాహ్ తో మొరపెట్టుకుంటూ ఉంటారు.
ఇదే విషయాన్ని మరో రకంగా అల్లాహు తాలా సూరహ్ ముల్క్ లో కూడా తెలిపాడు. ఆ సూరహ్ ముల్క్ ప్రతి రాత్రి పడుకునే ముందు పఠించాలని మనకు ఆదేశం ఇవ్వబడినది.
إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ (ఇదా ఉల్ఖూ ఫీహా సమీఊ లహా షహీఖవ్ వహియ తఫూర్) వారు అందులో పడవేయబడినప్పుడు దాని వికృత గర్జనను వారు వింటారు. అది ఉద్రేకంతో ఉడికి పోతూ ఉంటుంది. (67:7)
ఇక మహాశయులారా, నరకవాసులు నరకంలో ప్రవేశించిన తర్వాత వారి యొక్క ఆకారం మారిపోతుంది. ఇహలోకంలో శరీరం ఎంత పొడవుగా, ఎంత లావుగా ఉండెనో అలా ఉండదు, అంతకంటే ఎన్నో రెట్లు పెరిగిపోతుంది. ఆ వివరాలు కూడా మనకు ఖురాన్ మరియు హదీస్ లో తెలుపబడినవి.
ప్రళయదినాన నరకంలో నరకవాసుల శరీరం ఇహలోకంలో ఉన్నట్లు ఉండదు. వారి యొక్క శరీరంలో చాలా మార్పు వచ్చేస్తుంది, వారి ఆకారం కూడా మారిపోతుంది. వారి యొక్క శరీరం ఎంత లావుగా చేయబడుతుందో, సహీహ్ ముస్లిం షరీఫ్ లోని ఈ హదీస్ ద్వారా మనకు బోధపడుతుంది. ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తెలిపారు:
అవిశ్వాసుని ఈ రెండు భుజాల మధ్యలో, ఇటు నుండి ఇటు వరకు ఈ భుజాల మధ్యలో పొడవు ఎంత పెద్దగా ఉంటుందంటే ఎవరైనా గుర్రపు రౌతు గాని, ఇంకా వేరే ప్రయాణికుడైనా గాని అతి వేగంగా పరిగెత్తుతే మూడు రోజుల ప్రయాణం దీని మీద చేయవచ్చు. అంత లావుగా వారి శరీరాన్ని పెంచబడుతుంది.
మరియు జామే తిర్మిదీ లో అబూ హురైరా రది అల్లాహు తాలా అన్హు గారి యొక్క ఉల్లేఖనం ఉంది, ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తెలిపారు:
అవిశ్వాసుల తోలు యొక్క మందము అనేది నలభై రెండు గజాలు ఉంటుంది. మరియు అతని యొక్క దవడ పన్ను ఉహద్ పర్వతం మాదిరిగా పెద్దగా ఉంటుంది, మరియు అతడు కూర్చుంటే అతని యొక్క వైశాల్యం అనేది మక్కా, మదీనా మధ్యలో ఎంత పొడవు ఉందో అంత వెడల్పుగా అతను కూర్చుంటాడు.
మహాశయులారా, ఒక్కసారి మీరు గమనించండి, ఇటు భుజం నుండి ఇటు భుజం వరకు అతివేగంగా పరిగెత్తే ప్రయాణికుడు మూడు రోజులు నడవవచ్చు. దవడ పన్ను ఉహద్ కొండంత ఉంటుంది, మరియు అతని యొక్క ఈ నడుము అనేది, నడుము కింది భాగం కూర్చున్నప్పుడు మక్కా, మదీనా అంటే సుమారు 430 కిలోమీటర్ల దూరం. అంత వెడల్పు ఉంటుంది.
ముస్తద్రక్ హాకిమ్ మరియు ముస్నద్ అహ్మద్ లో వచ్చిన ఉల్లేఖనం ప్రకారం, హజరత్ అబ్దుల్లా బిన్ అబ్బాస్ రదియల్లాహు తాలా అన్హు తెలిపారు, నరకం యొక్క వైశాల్యం చాలా పెద్దది, చాలా విశాలమైనది నరకం. నరకం యొక్క వైశాల్యం ఎంతదో కేవలం ఒక అంచనా వేసుకోవడానికి, అందులో ఏ అవిశ్వాసులను, పాపాత్ములను వేయడం జరుగుతుందో, ఒక పాపాత్ముని ఈ చెవి మరియు ఈ భుజముల మధ్యలో ఎంత గ్యాప్ ఉంటుంది, ఎంత స్థలం ఉంటుందో తెలియబరుస్తూ ఇబ్ను అబ్బాస్ రది అల్లాహు తాలా అన్హు చెప్పారు:
سَبْعِينَ خَرِيفًا (సబ్ఈన ఖరీఫా) డెబ్బై సంవత్సరాలు నడిచిపోవచ్చు. మరియు అందులో చీము, నెత్తురు ఇలాంటి ఎన్ని ఎన్నో నదులు ప్రవహిస్తూ ఉంటాయని.
ఇమామ్ నవవీ రహిమహుల్లాహ్ సహీహ్ ముస్లిం యొక్క వ్యాఖ్యానంలో పాపాత్ముల, అవిశ్వాసుల శరీరాన్ని ఇంత వైశాల్యంగా, ఇంత లావుగా ఎందుకు చేయడం జరుగుతుందో దాని యొక్క సబబు తెలుపుతూ ఇలా చెప్పారు: వారు ఇహలోకంలో ఎలాంటి ఘోరమైన పాపాలకు పాల్పడ్డారో, దాని యొక్క శిక్ష వారికి సరియైన విధంగా లభించాలంటే ఇహలోకంలో ఉన్న వారి యొక్క ఆ చిన్నపాటి శరీరం సరిపోదు. వారికి వారి పాపాలకు తగ్గట్టు బాధ కలగాలి, శిక్ష దొరకాలి, వారు ఆ శిక్ష యొక్క రుచి చూడాలి మరియు నరకం యొక్క జ్వాలలు, దాని యొక్క అగ్ని వారికి తగిలి వారు దానిని అర్థం చేసుకోవాలి, అందుకొరకు అల్లాహు తాలా ఇలాంటి లావుపాటి శరీరాలు వారికి ఆ రోజు ఇస్తాడు. ఇది వారి శరీరం యొక్క లావుతనం, వారి యొక్క పన్ను, వారి యొక్క భుజం, వారి యొక్క చెవి మరియు భుజాల మధ్యలోని స్థలం, వారు కూర్చుంటే ఎంత వెడల్పు ఉంటారో ఇవన్నీ వివరాలు ఏదైతే తెలుసుకున్నామో, ఇక రండి మహాశయులారా, వారి ముఖం అనేది ఎలా ఉంటుంది ఆ రోజు.
నరకవాసుల ముఖాలు
ఆ రోజు వారి యొక్క ముఖం ఎలా ఉంటుంది? అల్లాహు అక్బర్. ఖురాన్ లోని ఎన్నో ఆయతులలో దాని యొక్క వివరణ ఇవ్వడం జరిగింది. ముఖం అనేది క్రిందికి వాలి ఉంటుంది. ముఖము నల్లగా అయిపోతుంది, చీకటి మాదిరిగా. అవమానం అనేది వారిని క్రమ్ముకుంటుంది. వారు తలెత్తి ఒకరిని చూడడానికి, మాట్లాడడానికి యమ సిగ్గుపడుతూ ఉంటారంటే దానికి అంతు లేదు.
సూరహ్ జుమర్ లో అల్లాహు తాలా తెలిపాడు:
وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ (వ యౌమల్ ఖియామతి తరల్లదీన కదబూ అలల్లాహి ఉజూహుహుమ్ ముస్వద్ద) ప్రళయదినాన నీవు చూస్తావు ఎవరైతే అల్లాహ్ పై అసత్యాన్ని మోపారో వారి యొక్క ముఖాలు నల్లబడి ఉంటాయి. (39:60)
సూరహ్ అబస, 30వ ఖాండంలో అల్లాహు తాలా తెలిపాడు:
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ (వ ఉజూహున్ యౌమఇదిన్ అలైహా గబర) ఆ రోజు కొన్ని ముఖాలపై దుమ్ము ధూళి పడి ఉంటుంది. (80:40)
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ (తర్హఖుహా ఖతర) అవమానం అనేది వారిని కమ్ముకుని ఉంటుంది. (80:41)
أُولَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ (ఉలాయిక హుముల్ కఫరతుల్ ఫజర) వారే సత్యాన్ని తిరస్కరించిన వారు, పాపాల్లో కూరుకుపోయిన వారు. (80:42)
ఈ భావంలో ఆయత్ లు ఖురాన్ లో ఇంకా అనేక చోట్ల ఉన్నాయి.
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ (ఖాషిఅతన్ అబ్సారుహుమ్ తర్హఖుహుమ్ దిల్లా) వారి యొక్క కళ్ళు కిందికి వాలి ఉంటాయి, వారిని అవమానం అనేది క్రమ్ముకొని ఉంటుంది. (సూరతుల్ ఖలమ్: 68:43)
సూరతుష్ షూరా ఆయత్ నెంబర్ 45 లో అల్లాహు తాలా తెలిపాడు:
“నీవు ఆ రోజు చూస్తావు వారిని నరకాగ్ని ముందు తీసుకురావడం జరుగుతుంది. అవమానాన్ని భరించలేక తల క్రిందులు చేసుకొని ఉంటారు. మరియు మెలికన్నుతో ఎవరైనా చూస్తున్నారా అన్నట్లుగా మెలికన్నుతో వారు ఒక పక్కన ఈ విధంగా చూస్తూ ఉంటారు.” (42:45)
నరకంలోని ఆతిథ్యం
ఇక మహాశయులారా, ఎవరైనా అతిథులు వచ్చారంటే వారిని ఎలా సత్కరించడం జరుగుతుంది, ఎంత గౌరవంతో వారికి స్వాగతం పలుకుతూ వారిని ఆహ్వానించడం జరుగుతుంది. కానీ నరకవాసులు నరకంలో వచ్చినప్పుడు వారికి ఎలాంటి ఆహ్వానం లభిస్తుంది మరియు ఎలా వారిని స్వీకరించడం, ఆతిథ్యం ఇవ్వడం జరుగుతుందో ఈ ఆయతులలో కొంచెం మీరు కూడా శ్రద్ధగా అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నం చేయండి.
إِنَّا أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ نُزُلًا (ఇన్నా అఅ’తద్నా జహన్నమ లిల్ కాఫిరీన నుజులా) మేము నరకాన్ని సత్య తిరస్కారుల కొరకు అతిథి మర్యాదల స్థానంగా చేసి ఉంచాము.(18:102)
సూరహ్ తూర్ లో అల్లాహ్ తెలిపాడు:
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا (యౌమ యుదవ్వూన ఇలా నారి జహన్నమ దఅ’అ) ఎప్పుడైతే వారిని నరకం వైపునకు త్రోక్కుతూ మరియు వారిని త్రోసిపుచ్చడం జరుగుతుందో, (52:13)
ఇదే ఆ నరకం, ఇదే ఆ నరకాగ్ని, దేనినైతే మీరు ఇహలోకంలో తిరస్కరించేవారో ఆ నరకం వైపునకే మిమ్మల్ని త్రోసివేయడం జరుగుతుంది, ఇక్కడ మీకు ఆతిథ్యం ఇవ్వడం జరుగుతుంది అని చెప్పబడుతుంది.
అందుగురించి సోదరులారా, నరకాన్ని తిరస్కరించి మనం ఏమీ సంపాదించలేము. నరకాగ్నిని విశ్వసించాలి కూడా, దాని నుండి రక్షణ పొందడానికి ఏ విశ్వాసం, ఏ సత్కార్యాలు అవసరం ఉన్నాయో అవి చేస్తూ ఉండాలి కూడా.
ఇహలోకంలో కొందరు మరికొందరిని అనుసరించి సత్యాన్ని తిరస్కరిస్తారు. కానీ నరకంలో వారందరూ కూడా ఒకరి వెనుక ఒకరు నరకంలో ప్రవేశింపజేయబడుతున్నప్పుడు ఏం జరుగుతుందో, ఎలా ఆహ్వానం వారికి ఇవ్వబడుతుందో ఈ ఆయతులను మీరు శ్రద్ధగా వినండి. సూరహ్ సాద్, ఆయత్ నెంబర్ 55 నుండి 60 వరకు:
هَذَا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ إِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ (హాదా ఫౌజుమ్ ముఖ్తహిముమ్ మఅకుమ్ లా మర్హబమ్ బిహిమ్ ఇన్నహుమ్ సాలున్నార్) ఇదిగో! మీతోపాటే (నరకానికి) ఆహుతి అయ్యే మరో జట్టు వచ్చింది. వారి కొరకు ఎలాంటి స్వాగత సన్నాహాలు లేవు. వారు అగ్నికి ఆహుతి కానున్నారు. (38:59)
ఇదిగో మరొక జట్టు, నరకానికి ఆహుతి అయ్యే మరొక జట్టు వచ్చేసింది. ‘లా మర్హబమ్ బిహిమ్’ వారికి ఎలాంటి స్వాగతం లేదు, వారికి ఎలాంటి మర్యాదలు లేవు. ‘ఇన్నహుమ్ సాలున్నార్’ వారు తప్పకుండా నరకంలో ప్రవేశించవలసినదే.
నరకంలోని ఆహారం మరియు పానీయం
ఇక రండి మహాశయులారా, నరకంలో ఎవరికి ఎలాంటి తిండి లభిస్తుంది, త్రాగడానికి ఎలాంటి పానీయాలు లభిస్తాయో వాటి వివరణ కూడా అల్లాహ్ ఖురాన్ లో మనకు తెలియబరిచాడు.
ఇహలోకంలో ఎవరైనా అపరాధిని పట్టుకోవడం జరిగి అతన్ని ఒక జైలులో పంపిస్తారు అని తెలిస్తే, ఆ జైలులో తినడానికి తిండి సరిగా లభించదు, అక్కడ పడుకోవడానికి సరియైన పడకలు ఉండవు అని తెలిస్తే, మరియు అక్కడ చాలా ఘోరమైన శిక్షకు గురి కావలసి వస్తుంది అని తెలిస్తే, ఆ అపరాధి ఏ కొంచెమైనా అవకాశం పొందినప్పుడు ఏం చేస్తాడు? దారిలోనే పారిపోయే ప్రయత్నం చేస్తాడు. ఏదైనా అవకాశం ఉంటే ఎవరి సిఫారసులు అయినా తీసుకువచ్చే ప్రయత్నం చేస్తాడు. ఇది ఇహలోకంలో కొన్ని సందర్భాల్లో జరుగుతుంది కావచ్చు.
కానీ నరకంలో అలాంటిది ఏదైనా అవకాశం ఉందా? నరకంలో పడి ఉన్నారు అంటే అక్కడ చాలా ఇరుకైన స్థలంలో, బాధాకరమైన స్థలంలో, అక్కడ ఎలాంటి ఏ సిఫారసు పనిచేయదు, ఏ ప్రాణ స్నేహితుడు కూడా సహాయం చేయడు, ఏ జట్టు కూడా, ఏ గ్రూప్ కూడా, ఏ గ్యాంగ్ లీడర్ కూడా, ఏ పెద్ద నాయకులు కూడా ఎవరికీ ఏ ప్రయోజనం చేకూర్చరు. అందుగురించి అక్కడి ఆ కష్టాల నుండి, ఆపదల నుండి మనం తప్పించుకోవాలంటే తప్పకుండా మనకు మనం సరిదిద్దుకోవాలి, విశ్వాస మార్గాన నడుస్తూ, సత్కార్యాలు చేస్తూ ఉండాలి.
రండి ఒకసారి మనం, నరకవాసులకు ఎలాంటి తిండి ఇవ్వడం జరుగుతుందో ఖురాన్ ఆయతుల ద్వారా తెలుసుకుందాము. అయితే మహాశయులారా, మీరు కనీసం ఒక రెండు మూడు రోజుల నుండి నరకవాసులకు ఇవ్వబడే శిక్షల గురించి వివరాలు ఏవైతే వింటున్నారో ఇక పుణ్యాత్ములకు, మహా భక్తులకు, సత్కార్యాలు చేసే వారికి, విశ్వాసంపై నడిచే వారికి ఎలాంటి ఏ స్వాగతం అనేది, ఎలాంటి ఏ మంచి స్థలం అనేది లేదా అని భావించకండి. క్రమంగా ఈ ప్రోగ్రాం జరుగుతుంది గనుక, ప్రతిరోజు కొన్ని కొన్ని విషయాలు మీ ముందు తీసుకురావడం జరుగుతుంది గనుక ఇప్పుడు నరకానికి సంబంధించిన వివరాలు తెలుపుతున్నాము. బహుశా ఇది ఒక వారం వరకు నడవవచ్చు, ఆ తర్వాత స్వర్గ శుభవార్తలను గురించి కూడా మనం తెలుసుకొనన్నాము. స్వర్గంలో ప్రవేశించే వారు ఎవరు, స్వర్గానికి తీసుకెళ్లే సత్కార్యాలు ఏమిటి. కానీ అతి ముఖ్యమైనది అక్కడ మనకు పనికి వచ్చేది విశ్వాసం మరియు సామాన్యంగా సర్వ సత్కార్యాలు చేస్తూ ఉండడం. అయితే రండి, నరకవాసులకు ఎలాంటి తిండి, ఎలాంటి ఆహారం లభిస్తుందో, ఎలాంటి ఆహారం ఇవ్వబడుతుందో తెలుసుకుందాము.
طَعَامُ الْأَثِيمِ (తఆముల్ అతీమ్) పాపాత్ములకు అది ఆహారంగా ఉంటుంది. (44:44)
يَغْلِي فِي الْبُطُونِ (యగ్లీ ఫిల్ బుతూన్) పొయ్యి మీద కుండ పెడితే కాగి కాగి ఎలా ఉడుకుతుందో, ఆ జముడు వృక్షాన్ని మనిషి తిన్న వెంటనే కడుపులో ఆ విధంగా మంట లేపుతుంది, ఆ విధంగా అది ఉడుకుతుంది. (44:45)
كَغَلْيِ الْحَمِيمِ (కగల్ యిల్ హమీమ్) (సలసల కాగే నీరు మరుగుతున్నట్లు). (44:46)
ఈ జముడు వృక్షం అనేది నరకంలోని అతి కింది స్థలంలో నుండి అది పుట్టుకు వస్తుంది, అది చాలా దుర్వాసన గలది మరియు తినే వారి గురించి అతి చెడ్డ ఆహారం.
అల్లాహు తాలా ఒక సందర్భంలో స్వర్గవాసులకు ఇవ్వబడే వరాలను తెలుపుతూ:
أَذَلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ (అదాలిక ఖైరున్ నుజులన్ అమ్ షజరతుజ్ జక్కూమ్) స్వర్గవాసులకు లభించే ఈ స్వర్గంలో ఆతిథ్యం ఇది చాలా మంచిగా ఉందా లేక జముడు వృక్షం ఎవరికైతే తినడానికి ఇవ్వబడుతుందో అది ఉత్తమంగా ఉందా? (37:62)
జక్కూమ్, ఈ జముడు వృక్షం అనేది దాని యొక్క ఒక చుక్క, ఒక బిందువు కూడా ఎంత చేదు మరియు ఎంత చెడుగా ఉంటుందో దానిని అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక సందర్భంలో ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా తెలిపారు:
జక్కూమ్ యొక్క ఒక బిందు, ఒక చుక్క కూడా ఇహలోకంలో ఉన్న వారిపై వేయడం జరిగితే వారి యొక్క జీవితాలు, వారి యొక్క సంసారాలు అనేటివన్నీ కూడా చెడిపోతాయి. ఇక అవి తినే వారి గురించి ఎలా ఉంటుందో, వారి యొక్క గతి ఎలా అవుతుందో. (ముస్నద్ అహ్మద్, తిర్మిదీ మరియు నిసాయీ యొక్క ఉల్లేఖనం, షేక్ అల్బానీ రహిమహుల్లాహ్ గారు సహీహుల్ జామిఅలో ప్రస్తావించారు)
ఈ విధంగా మహాశయులారా, జముడు వృక్షం అలాంటి పాపాత్ములకు తినడానికి ఇవ్వబడుతుంది.
అల్లాహు తాలా నరకంలోని అన్ని రకాల శిక్షల నుండి మనల్ని కాపాడుగాక. నరకంలోకి తీసుకువెళ్లే పాపాల నుండి మనల్ని అల్లాహు తాలా దూరం ఉంచుగాక. జజాకుముల్లాహు ఖైరా, వస్సలాము అలైకుం వ రహమతుల్లాహి వ బరకాతుహు.
TeluguIslam.net 
You must be logged in to post a comment.