ధర్మాన్ని పరిహసించటం, ధార్మిక చిహ్నాలను కించపరచటం – డా. సాలెహ్ అల్ ఫౌజాన్

బిస్మిల్లాహ్

తాను విశ్వసించే మత ధర్మాన్ని పరిహసించిన మనిషి ధర్మభ్రష్ఠుడైపోతాడు. ఆ ధర్మం నుండి పూర్తిగా బహిష్కృతుడవుతాడు. విశ్వప్రభువు ఇలా సెలవిచ్చాడు :

وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ

వారితో అను: “ఏమిటీ, మీరు అల్లాహ్‌తో, ఆయన ఆయతులతో, ఆయన ప్రవక్తతో పరిహాసమాడుతున్నారా? మీరింక సాకులు చెప్పకండి. మీరు విశ్వసించిన తరువాత అవిశ్వాసానికి ఒడిగట్టారు.” (అత్‌ తౌబా – 65, 66)

అల్లాహ్‌తో, ఆయన ప్రవక్తతో, ఆయన సూక్తులతో పరిహాసమాడటం అవిశ్వాసానికి (కుఫ్ర్కు) తార్కాణమని ఈ ఆయతుల ద్వారా రూఢీ అవుతోంది. కాబట్టి ఎవరు ఈ విషయాలలో ఏ ఒక్కదానినయినా పరిహసిస్తాడో అతను అన్నింటినీ పరిహసించిన వాడిగానే పరిగణించబడతాడు. అలనాడు (మదీనాలో) కపటుల విషయంలో జరిగింది కూడా ఇదే. వారు దైవప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం)ను, ప్రవక్త సహచరులను ఎగతాళి చేశారు. అందుచేత పై ఆయతులు అవతరించాయి.

ధార్మిక చిహ్నాలలో ఏ ఒక్కదానినయినా పరిహసించేవాడు ధార్మిక చిహ్నాలన్నింటినీ తప్పనిసరిగా కించపరుస్తాడు. అలాగే అల్లాహ్ ఏకత్వాన్ని (తౌహీద్‌ను) చిన్నచూపు చూసేవాడు, నిజ దైవాన్ని వదలి మృతులను వేడుకోవటాన్ని గౌరవ దృష్టితో చూస్తారు. వారిని ఏకేశ్వరోపాసన వైపు పిలిచినపుడు, షిర్క్‌ నుండి వారించినపుడు ఎగతాళి చేస్తారు. అల్లాహ్‌ ఈ విధంగా సెలవిచ్చాడు:

وَإِذَا رَأَوْكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَٰذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ آلِهَتِنَا لَوْلَا أَن صَبَرْنَا عَلَيْهَا

వారు నిన్ను చూచినప్పుడల్లా, నీతో వేళాకోళానికి దిగుతారు. “అల్లాహ్ ప్రవక్తగా చేసి పంపినది ఈయన గారినేనా?! మేము మా దేవుళ్లపై గట్టిగా నిలబడి ఉండకపోతే, ఇతను మమ్మల్ని మా దేవుళ్ల నుండి తప్పించేవాడే” అని ఎద్దేవా చేస్తారు. (అల్‌ ఫుర్ఖాన్‌ : 41, 42)

మహాప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) వారిని షిర్క్‌ నుండి వారించినపుడు, వారు ఆయన్ని పరిహసించారు. ఇది తరతరాలుగా జరుగుతూ వస్తున్నదే. దైవప్రవక్తలు తమ జాతి ప్రజలను ఏకేశ్వరోపాసన వైపు ఆహ్వానించినప్పుడల్లా ముష్రిక్కులు వారిలో తప్పులెన్నే ప్రయత్నం చేశారు. ప్రవక్తలను అవివేకుల క్రింద జమకట్టారు. వారిని మార్గవిహీనులన్నారు. పిచ్చోళ్ళన్నారు. ఎందుకంటే వారి హృదయాలలో షిర్క్‌ (బహుదైవారాధన) పట్ల భక్తి భావం ఉండేది. అలాగే ముష్రిక్కులను పోలిన పనులు చేసే వారిలో కూడా ఇదే ఆలోచన ఉంటుంది. ఏక దైవారాధన వైపు పిలిచే వారిని చూసినపుడు వారు ఓర్చుకోలేరు. వారి గురించి చులకనగా మాట్లాడతారు. ఎందుకంటే వీళ్ళ హృదయాలలో కూడా షిర్క్‌ పట్ల (ప్రేమ గూడు కట్టుకుంది. ఈ నేపథ్యంలో అల్లాహ్‌ ఇలా సెలవిస్తున్నాడు:

وَمِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اللَّهِ أَندَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ

“అల్లాహ్‌ను కాదని ఆయనకు సహవర్తులుగా ఇతరులను నిలబెట్టి, అల్లాహ్‌ను ప్రేమించవలసిన విధంగా వారిని ప్రేమించేవారు కూడా ప్రజలలో కొందరున్నారు.” (అల్‌ బఖర : 165)

కాబట్టి అల్లాహ్‌ పట్ల భక్తి కలగవలసిన విధంగా సృష్టిలో వేరే ఇతరుల పట్ల భక్తి కలిగి ఉండేవాడు ఖచ్చితంగా ముష్రిక్కే. ఇంకా – కేవలం అల్లాహ్‌ కొరకు ప్రేమించటంలో – అల్లాహ్‌ ప్రేమతో పాటు ఇతరుల పట్ల ప్రేమ కలిగి ఉండటంలో గల వ్యత్యాసాన్ని చూడటం అవసరం. (అల్లాహ్‌ కొరకు ప్రేమించటం వాంఛనీయం. అల్లాహ్‌ పట్ల గల ప్రేమ మాదిరిగా ఇతరులను ప్రేమించటం అవాంఛనీయం). సమాధులను విగ్రహంగా మార్చుకున్న వారిని చూడండి – వారు దేవుని ఏకత్వాన్ని (తౌహీద్‌ని) పరిహసిస్తారు. దైవారాధనను గేలి చేస్తారు. అల్లాహ్‌ను వదలి తాము సిఫారసుదారులుగా ఆశ్రయించిన వారి పట్ల మాత్రం భక్తీ ప్రపత్తులు కలిగి ఉంటారు. వారిలోని ఒక వ్యక్తి అల్లాహ్‌ పేరు మీద అబద్ధ ప్రమాణం చేస్తాడు గాని తాను నమ్మినడుచుకునే ముర్షిద్‌ పేరు మీద మాత్రం అబద్ధ ప్రమాణం చేయడానికి ఎంతకీ సాహసించడు. ప్రజాబాహుళ్యంలో మీరు అనేకమందిని చూస్తుంటారు. వారి దృష్టిలో తమ ముర్షిద్‌కు విన్నపాలు చేసుకోవటం – అతని సమాధి వద్ద చేసినా, సమాధికి దూర స్థలంలో చేసినా – మస్జిద్ లో తెల్లవారుజామున అల్లాహ్‌కు విజ్ఞప్తి చేసుకోవటం కన్నా ఎక్కువ లాభదాయకమయింది అని భావిస్తారు. తమ ముర్షిద్‌ బాటను వదలి ఏకదైవారాధనా మార్గాన్ని అవలంబించిన వారిని వారు వేళాకోళం చేస్తారు. అలాంటి వారిలో చాలామంది మస్జిదులకు రారు గాని దర్గాలకు మాత్రం వెళతారు. దర్గాలను దేదీప్యమానంగా ముస్తాబుచేస్తారు. ఇదంతా ఏమిటి? అల్లాహ్‌ను, ఆయన ప్రవక్తను, ఆయన సూక్తులను పరిహసించి షిర్క్ కు స్వాగతం పలకటం కాదా!? (మజ్మూఅ అల్‌ ఫతావా : 15/48, 49)

నేటి సమాధి పూజారుల్లో ఈ ధోరణి అత్యధికంగా ఉంది.

ఎగతాళి రెండు రకాలుగా ఉంటుంది

1. బాహాటంగా ఎగతాళి చేయటం : అంటే ఇంతకు ముందు ఖుర్‌ఆన్‌ సూక్తుల్లో చెప్పబడినట్లుగా అడ్డూ ఆపూ లేకుండా సత్యాన్ని సత్య ప్రేమికుల్ని ఎగతాళి చేయటం. ఉదాహరణకు : మీ మతధర్మం ఐదవ మతం అని కొందరంటే, మీది బూటకపు మతం అని మరికొందరంటారు. అలాగే మంచిని పెంపొందించే వారిని, చెడుల నుండి ఆపేవారిని చూసి, “అబ్బో! బయలుదేరారు పేద్ద ధర్మోద్దారకులు” అంటూ వెటకారంగా ప్రేలుతారు. అంతకన్నా దారుణమైన వాక్యాలు – వ్రాయటానికి కూడా వీలులేని మాటలు చెప్పటం జరుగుతుంది.

(2) ద్వంద్వార్థాలతో ఎగతాళి చేయటం : ఈ ఎగతాళి కూడా తీరంలేని సముద్రం వంటిది. కన్నుగీటి సైగలు చేయటం, నాలుక వెళ్ళబెట్టడం, మూతి ముడుపులతో వెకిలి సైగలు చేయటం, ఖుర్‌ఆన్‌ పారాయణం చేస్తున్నప్పుడు, హదీసులు పఠిస్తున్నప్పుడు లేదా మంచి పనులు చేస్తున్నప్పుడు చేతులతో సైగలు చేయటం మొదలగునవి. (మజ్మూఅతు త్తౌహీద్‌ – నజ్‌దియ : పేజీ : 409)

మరి కొంతమంది చెప్పే కొన్ని మాటలు కూడా ఈ ‘పరిహాస పరిధిలోకే వస్తాయి. ఉదాహరణకు : “ఇస్లాం 21వ శతాబ్దికి సరిపోదు. ఇది మధ్య యుగాలకు తగినది.” “ఇస్లాం ఛాందసుల మతం”, “శిక్షల విషయంలో ఇస్లాం మరీ అమానుషంగా వ్యవహరిస్తుంది”, “విడాకులను, బహుభార్యత్వాన్ని అనుమతించి ఇస్లాం మహిళా హక్కులను హరించింది”, “ఇస్లాం శాసనాల ప్రకారం తీర్పు ఇవ్వటం కన్నా స్వయం కల్పిత చట్టాల కనుగుణంగా తీర్పు ఇవ్వటం మిన్న” లాంటి మాటలను కొందరు పలుకుతుంటారు. అలాగే ఏకేశ్వరోపాసనా సందేశం ఇచ్చేవారిని గురించి మాట్లాడుతూ, “వారు తీవ్రవాదులు. వారు ముస్లింలోని సంఘీభావాన్ని చిందరవందర చేస్తున్నారు” అంటారు. లేదంటే “వారు వహాబీలు” అంటారు. ఈ విధంగా వారు తమ మాటల తూటాలతో ఏక దైవారాధకులను, సత్యధర్మ ప్రేమికులను అనుదినం ఆటపట్టిస్తూ ఉంటారు.

దైవప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) వారి సున్నతులలో ఏదైనా ఒక సున్నత్‌ను ఖచ్చితంగా అనుసరించే వారిని పట్టుకుని ఎగతాళి చేయటం కూడా ఈ కోవకు చెందినదే.

ఉదాహరణకు – “గడ్డం పెంచినంత మాత్రాన ధర్మావలంబనలో పెరుగుదల రాదు” అని అనటం. అలాంటివే మరెన్నో తుచ్చమయిన పలుకులతో మనసులను గాయపరచటం.


ఇది అఖీదా-తౌహీద్ (దేవుని ఏకత్వం) – డా. సాలెహ్ అల్ ఫౌజాన్ [పుస్తకం] నుండి తీసుకోబడింది

కొన్నిస్థలాల, చిహ్నాల, మృతుల నుండి శుభం (బరకత్‌) పొందటం – డా. సాలెహ్ అల్ ఫౌజాన్

బిస్మిల్లాహ్

కొన్నిస్థలాల, చిహ్నాల, మృతుల నుండి శుభం (బరకత్‌) పొందటం :

కొత్తగా కనిపెట్టిన బిద్అతు(కల్పితాచారం)లలో ‘సృష్టితాల‘ నుండి “శుభం” పొందగోరటం కూడా ఒకటి. ఇది కూడా విగ్రహారాధనలో ఒక భాగమే. ఈ వల పన్నటం ద్వారా ఎంతోమంది బ్రతకనేర్చిన స్వార్ధపరులు అమాయక వ్యక్తుల జేబులు ఖాళీ చేస్తుంటారు.

బరకత్‌” అంటే ఏదైనా వస్తువులో శుభం, సమృద్ధి స్థిరంగా ఉండటం అని భావం.

ఇలాంటి శుభం లేక సమృద్ధి కొరకు ప్రార్థించాల్సింది అల్లాహ్ నే . ఎందుకంటే ఆ వస్తువును ప్రసాదించిన వానికే బరకత్ పొందుపరిచే శక్తి ఉంటుంది. ఆ పని అల్లాహ్‌ మాత్రమే చేయగలడు. ఎందుకంటే శుభాన్ని అవతరింపజేసేవాడు, దానిని స్థిరపరిచేవాడు అల్లాహ్‌ మాత్రమే. మనుషులకు, వేరే ఇతర సృష్టితాలకు బరకత్‌ని ప్రసాదించే శక్తిగానీ, బరకత్‌ అనే దానికి ఉనికినిచ్చే శక్తిగానీ, దానిని నిలిపి ఉంచే శక్తిగానీ ఉండదు.

కాబట్టి స్థలాల నుండి, చిహ్నాల నుండి, చనిపోయిన వ్యక్తుల నుండి “శుభం” (తబర్రుక్‌) పొందటం ధర్మసమ్మతం కాదు. ఎందుకంటే ఆ వస్తువుకు శుభం చేకూర్చే శక్తి స్వత సిద్ధంగా ఉందని మనిషి గనక నమ్మాడంటే అది ‘షిర్క్‌‘ అవుతుంది. ఒకవేళ అతను ఫలానా వస్తువును సందర్శించటం, దానిని తాకటం, దానిని తన శరీరంపై స్పర్శించటం అల్లాహ్‌ తరపున బరకత్‌ ప్రాప్తికి సాధనమని నమ్మితే అది షిర్క్‌ కాదుగానీ, షిర్క్‌కు దోహదపడే ఒక సాధనమవుతుంది.

ఇక ప్రవక్త ప్రియ సహచరుల విషయానికి వస్తే వారు దైవప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) కేశముల ద్వారా, ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) గారి లాలాజలం ద్వారా, ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) వుజూ చేసిన నీళ్ల ద్వారా బరకత్‌ (శుభం) పొందేందుకు పోటీపడేవారు. అయితే ఇదంతా ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) జీవించి ఉన్నంతవరకే జరిగింది. దీనికి ఆధారం ఏమిటంటే, ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) పరమపదించిన తరువాత, సహచరులు ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) సమాధి ఉన్న గదిలోకి వెళ్ళి శుభం పొందలేదు. ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) నమాజ్‌ చేసిన వివిధ స్థలాలకు వెళ్ళి, లేదా ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) విశ్రాంతి పొందిన స్థలాలకు వెళ్ళి అక్కడి నుండి “శుభం” పొందలేదు. కాబట్టి ఔలియాల (అల్లాహ్‌ ప్రియతములైన వ్యక్తుల) స్థలాలకు వెళ్ళి అక్కడి నుండి శుభం పొందగోరటం ధర్మసమ్మతం కాదు.

అలాగే ప్రవక్త సహచరులు తమలోని గొప్ప వ్యక్తుల నుండి కూడా శుభం పొందేవారు కారు. ఉదాహరణకు : హజ్రత్ అబూబకర్‌, హజ్రత్‌ ఉమర్‌ (రది అల్లాహు అన్హుమా), ఇంకా ఆ కోవకు చెందిన మరెందరో సహాబీల జీవిత కాలంలోగానీ, వారు మరణించిన తరువాత గానీ వారి నుండి శుభం పొందేందుకు యత్నించలేదు. వారు హిరా గుహ వద్దకు వెళ్ళి నమాజ్‌ చేయటంగానీ, దుఆ చేయటంగానీ చేయలేదు.అల్లాహ్ మూసా (అలైహిస్సలాం)తో సంభాషించిన తూర్‌ పర్వత సందర్శన నిమిత్తం వెళ్ళటంగానీ, అక్కడ నమాజ్‌ చేయటం గానీ చేయలేదు. దైవప్రవక్తల సమాధులున్నాయని అనుమానించ బడుతున్న పర్వతాల వద్దకు, స్థలాల వద్దకు కూడా వారు వెళ్ళలేదు.

అలాగే మదీనా నగరంలో మహాప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) నిత్యం నమాజ్‌ చేసే స్థలంలోనే నిలబడటంగానీ, మక్కాలో ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) నమాజ్‌ చేసీన స్థలాలలో తొలికాలపు మహనీయులు నిలబడటం గానీ, ఆ స్థలాలను తాకటంగానీ, ముద్దాడటం గానీ చేసేవారు కారు.

కాస్త ఆలోచించండి! మహాప్రవక్త ముహమ్మద్‌ (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) గారి శుభప్రదమైన అడుగులు పడిన స్థలాలను, ఆయన నమాజ్‌ చేసిన స్థలాలనే తాకటం, ముద్దుపెట్టుకోవటం ఆయన అనుయాయులకు ధర్మసమ్మతం కానపుడు వేరేతరులు సంచరించిన, ఆరాధనలు చేసిన స్థలాలను, ప్రదేశాలను ముద్దాడటం ఎంత వరకు సమ్మతం? ఎంతవరకు సహేతుకం?

ఆ స్థలాలలో దేనినయినా తాకటం లేదా ముద్దుపెట్టుకోవటం మహాప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) షరీయత్‌ ప్రకారం ధర్మసమ్మతం కాదన్న విషయం ఇస్తామీయ విద్వాంసులకు బాగా తెలుసు. (ఇఖ్తెజ  అస్సిరాతల్‌ ముస్తఖీమ్‌ – 2/795-802. డా. నాసిరుల్‌ అఖల్‌ పరిశోధన).


ఇది అఖీదా-తౌహీద్ (దేవుని ఏకత్వం) – డా. సాలెహ్ అల్ ఫౌజాన్ [పుస్తకం] నుండి తీసుకోబడింది (పేజీలు 224-226)

విగ్రహాల, స్మారక చిహ్నాల పట్ల భక్తి ప్రపత్తులు – డా. సాలెహ్ అల్ ఫౌజాన్

బిస్మిల్లాహ్

అరబీలో ‘తమాసీల్‘  అనబడుతుంది. అంటే విగ్రహాలు, స్థూపాలు అని అర్థం. అవి మానవ రూపంలోగానీ, జంతువుల రూపంలోగానీ, మరేదైనా సజీవ వస్తువు ఆకారంలోగానీ చెక్కబడి ఉంటాయి. ‘నుసుబ్‌’ అంటే ఒక చిహ్నం (జెండా) లేక ప్రత్యేక రాయి. అక్కడ బహుదైవారాధకులు బలి ఇస్తారు. “స్మారక చిహ్నాలు” అంటే ప్రజలు బహిరంగ స్థలాలలో తమ నాయకుల గౌరవార్థం, వారి ఘనకార్యాల స్మారకార్థం నిర్మించుకుని ప్రతిష్టించే స్థూపాలు లేక విగ్రహాలు.

సజీవుల ఆకారం వే(చే)యటాన్ని మహాప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) వారించారు. ముఖ్యంగా సమాజంలోని ప్రముఖుల, ఆదరణీయుల రూపాలను వేయరాదు. ఉదాహరణకు: రాజులు, విద్వాంసులు, సజ్జనులు, సన్యాసులు, నాయకుల రూపచిత్రాలు. ఈ చిత్రాలు పలకపై వేసినా, కాగితంపై గీసినా, గోడపై చిత్రీకరించినా, దుస్తులపై వేయబడినా, కెమెరాల ద్వారా తీయబడినవైనా, శిలలపై చెక్కబడినా – ఇవన్నీ ధార్మికంగా నిషిద్ధమే (హరామే).

అలాగే గోడలపై చిత్ర పటాలను వ్రేలాడదీయటం, విగ్రహాలను ప్రతిష్టించటం కూడా ఈ కోవకు చెందినవే. స్మారక చిహ్నాలు ఇందులోకే వస్తాయి. దేవుని ఈ భూమిపై మొట్టమొదటిసారి షిర్క్‌ ఈ రూపచిత్రాల, విగ్రహ ప్రతిష్టాపన ద్వారానే పొడసూపింది. దైవప్రవక్త హజ్రత్‌ నూహ్‌ ( అలైహిస్సలాం) జాతిలో కొంతమంది పుణ్య పురుషులుండేవారు. వారి మరణం పట్ల ఆ జాతివారు తీవ్రంగా దుఃఖించారు. ఆ సమయంలో షైతాన్‌ రంగప్రవేశం చేసి, ఆ పుణ్య పురుషులు కూర్చునే సభాస్థలిలో వారి విగ్రహాలను ప్రతిష్టించి, వాటిపై వారి పేర్లను వ్రాయమని ఆ ప్రజల ఆంతర్యాల్లో ప్రేరేపించాడు. వారు అలాగే చేశారు. ఆ సమయంలో వారు ఆ విగ్రహాలను పూజించలేదు. వారు మరణించిన తరువాత వారి తరువాతి తరాల వారు ఆ విగ్రహాలను పూజించటం మొదలెట్టారు. ఎందుకంటే ఆ విగ్రహాలను ప్రతిష్టించటం వెనుక వాస్తవికత వారికి తెలీదు. ఆ విధంగా నూహ్‌ జాతి వారిలో విగ్రహారాధన చోటు చేసుకుంది. (సహీహ్‌ బుఖారీ)

ఈ విగ్రహారాధన రూపంలో పొడసూపిన షిర్క్‌ నుండి నిరోధించేందుకు అల్లాహ్ తన ప్రవక్త నూహ్‌ (అలైహిస్సలాం)ను పంపాడు. కాని నూహ్‌ పిలుపును ఆ జాతి జనులు త్రోసిపుచ్చారు. విగ్రహ రూపంలో ఉన్న తమ పూర్వీకుల పూజపై స్థిరంగా ఉండిపోయారు. పైగా వారిలా అన్నారు :

وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا

“ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ మీ పూజ్య దైవాలను వదలకండి. వద్ద్‌ను, సువాను గానీ,  యగూస్‌, యవూఖ్‌, నస్ర్ లను గానీ వదలిపెట్టకండి.”(నూహ్‌:23)

(1) వద్ద్‌(2) సువా (3) యగూస్‌ (4) యవూఖ్‌ (5) నస్ర్ – ఇవి చనిపోయిన పుణ్య పురుషుల పేర్లు. వారి స్మారకార్థం వారి పేర్లతో మొదట విగ్రహాలను ప్రతిష్టించారు. కాని అవే చివరకు పూజనీయం అయ్యాయి.

చూశారా! కేవలం స్మారక చిహ్నాలుగా ప్రతిష్టించబడిన విగ్రహాలు ఎలా షిర్మ్‌కు దారితీశాయో! చివరకు ఈ పని దైవప్రవక్త పట్ల శత్రుత్వంగా పరిణమించింది. తత్కారణంగా వారు పెనుతుఫాను ద్వారా అంతమొందించబడ్డారు. వారు దేవుని దృష్టిలోనూ, ప్రజల దృష్టిలోనూ ఆగ్రహించబడినవారుగా నిలిచారు. రూపచిత్రాలు, విగ్రహ ప్రతిష్టాపన ఎంత తీవ్రమైన పనో దీని ద్వారా అవగతమవుతోంది. అందుకే మహాప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) రూపాలను చిత్రించేవారిని థూత్మరించారు. ప్రళయదినాన వారు చాలా తీవ్రమయిన శిక్షకు గురిచేయబడతారని చెప్పారు. రూప చిత్రాలను నిర్మూలించాలని ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) ఆదేశించారు. ఫోటోలు ఉన్న ఇండ్లల్లో దైవదూతలు ప్రవేశించరని తెలిపారు. ఎందుకంటే వీటి పరిణామం తీవ్రంగా ఉంటుంది. వీటి మూలంగా భూమండలంలో ప్రప్రథమంగా షిర్క్‌ ప్రబలింది. ఈ రకమయిన విగ్రహాలు, చిత్రాలు సభాస్థలాలలో ప్రతిష్టించినా, బహిరంగంగా పెట్టినా, పార్కులలో ప్రతిష్టించినా చెడుకు తొలి మెట్టు!!

అన్యుల సంగతిని అలా ఉంచితే ముస్లిముల కొరకు మాత్రం ఇది ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ సమ్మతం కాదు. ఈ విషయంలో వారు అన్యులకు ప్రభావితులై కాల ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోరాదు. తమ ధార్మిక విశిష్టతకు మూల సరోవరమయిన ‘విశ్వాసాన్ని’ (అఖీదా) వారు కాపాడుకోవాలి. “మరీ అంత ఇదిగా చెబితే ఎలాగండీ! ధర్మా ధర్మాల గురించి వారికి తెలియదా ఏమి!?” అని దాటవేయటం ఏ విధంగాను సరికాదు. ఎందుకంటారా!? షైతాన్‌ భావితరాల వారిపై దృష్టిని కేంద్రీకరిస్తాడు. భావితరాలలో విషయ పరిజ్ఞానం లోపించగానే ఆ ధూర్తుడు పాదరసంలా పారుతాడు. తన నక్కజిత్తులలో నవతరాలను బోల్తా కొట్టిస్తాడు. నూహ్‌ (అలైహిస్సలాం) జాతి వారి విషయంలో జరిగింది కూడా ఇదే కదా! జ్ఞాన సంపన్నులైన వారి పూర్వీకులు మరణించిన పిదప, భావి తరాలలో అజ్ఞానం ప్రబలింది. మనిషి బ్రతికి ఉన్నన్నాళ్ళూ ఈ ఉపద్రవానికి (షిర్క్‌) లోనయ్యే ప్రమాదం ఉంటుంది. అందుకే దైవప్రవక్త హజ్రత్‌ ఇబ్రాహీమ్‌ (అలైహిస్సలాం) అల్లాహ్  ను ఇలా వేడుకున్నారు.

وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الْأَصْنَامَ

“(ప్రభూ!) నన్నూ, నా సంతానాన్ని విగ్రహారాధన నుండి కాపాడు.” (ఇబ్రాహీమ్‌ – 35)

అందుకే అంతిమ దైవప్రవక్త ముహమ్మద్‌ (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) వారు తన స్వవిషయంలో దీని గురించి భయపడ్డారు. అందుకే పూర్వకాలపు సత్పురుషులు ఇలా వ్యాఖ్యానించారు:

“ఇబ్రాహీమ్‌ (అలైహిస్సలాం) తరువాత ఈ విషయంలో ఎవరు మాత్రం నిర్భయంగా ఉండగలరు?”


ఇది అఖీదా-తౌహీద్ (దేవుని ఏకత్వం) – డా. సాలెహ్ అల్ ఫౌజాన్ [పుస్తకం] నుండి తీసుకోబడింది (పేజీలు 131-132)

అఖీదా-యే-తౌహీద్ (అల్లాహ్ ఏకత్వం)- డా. సాలెహ్ అల్ ఫౌజాన్ [పుస్తకం]

బిస్మిల్లాహ్

Kitab-at-Tawheed- By Dr-Saleh bin Fawzaan al-fawzaan
దేవుని ఏకత్వం అఖీదా ఏ తౌహీద్ పుస్తకం
డా. సాలెహ్ బిన్ ఫౌజాన్ అల్ ఫౌజాన్

Kitab-at-Tawheed- By Dr-Saleh bin Fawzaan al-fawzaan దేవుని ఏకత్వం అఖీదా ఏ తౌహీద్ పుస్తకం డా. సాలెహ్ బిన్ ఫౌజాన్ అల్ ఫౌజాన్

[ఇక్కడ చదవండి / PDF డౌన్ లోడ్ చేసుకోండి]

విషయ సూచిక

పాఠకులకు మనవి
తొలి పలుకులు

మొదటి అధ్యాయం :అల్లాహ్ ఏకత్వపు విశ్వాసం గురించి

  • మొదటి ప్రకరణం : అఖీదా (విశ్వాసం, నమ్మకం) షరీయత్‌ దృష్టిలో ‘అఖీదా’ నిర్వచనం
  • రెండవ ప్రకరణం : విశ్వాసం (అఖీదా) మూలాధారాలు, వాటిని సంగ్రహించటంలో పూర్వ కాలపు సజ్జనులు అవలంబించిన విధానం
  • మూడవ ప్రకరణం:నిజ విశ్వాసం పట్ల వైముఖ్య ధోరణి, తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తలు
    • నిజ విశ్వాసం పట్ల విముఖతకు కారణాలు:
      • (1) నిజ విశ్వాసం గురుంచి తెలియక పోవడం
      • (2) తాతల తండ్రుల వైఖరి కోసం
      • (3) అంధానుసరణ
      • (4) ఔలియాల, మహనీయుల ప్రేమలో అతిశయిల్లటం, వారిని వారి స్థాయి నుండి పైకి లేపటం
      • (5) అల్లాహ్ సూచనలపై యోచించకపోవటం
      • (6) ఎన్నో కుటుంబాలు మార్గ దర్శకత్వానికి నోచుకోకపోవడం
      • (7) అనేక ముస్లిం రాజ్యాలలోని ప్రసార సాధనాలు, విద్యా శాఖలు తమ గురుతర బాధ్యతను గుర్తించక పోవడం
    • ఈ వైముఖ్య దశ నుండి కాపాడుకునే మార్గమేది?

రెండవ అధ్యాయం : తౌహీద్‌ (దేవని ఏకత్వం) భావార్థం,దాని రకాలు

1. తౌహీదె రుబూబియత్‌ : ఇందులో 5ప్రకరణలున్నాయి

  • మొదటి ప్రకరణం : తౌహీదె రుబూబియత్‌ భావం: బహుదైవారాధకులు సహితం దీనిని అంగీకరించారు. తౌహీద్‌, తౌహీదె రుబూబియత్‌ నిర్వచనం
  • రెండవ ప్రకరణం : ఖుర్‌ఆన్‌ హదీసులలో “రబ్‌” అనే పరిభాషకు గల భావార్థం. ఈ విషయంలో మార్గ భ్రష్టతకు లోనైన జాతుల భావాలు, భావనలు.
    • 1. ఖుర్‌ఆన్‌ సున్నతులలో “రబ్‌” భావం
    • 2. మార్గవిహీన జాతుల దృష్టిలో “రబ్‌”
    • 3. ఈ మిథ్యా భావాల ఖందన
  • మూడవ ప్రకరణం : లోకమంతా దైవాజ్ఞకు కట్టుబడి ఉంది
  • నాల్గవ ప్రకరణం : సృష్టికర్త ఉనికి, ఆయన ఏకత్వ నిరూపణలో దివ్య ఖుర్‌ఆన్‌ విధానం
    • 1. ప్రతి నూతన ఆవిష్మరణ వెనుక ఒక ఆవిష్కర్త ఉంటాడనేది సుస్పష్టమే
    • 2. విశ్వ వ్యవహారాల నిర్వహణ, పటిష్టత
    • 3. సృష్టితాలను వారి బాధ్యతల నెరవేర్పుకై కట్టుబడి ఉండేలా చేయటం
  • ఐదవ ప్రకరణం : తౌహీదె రుబూబియత్‌ – తౌాహీదె ఉలూహియత్‌ పరస్పరం విడదీయరానివి

2. తౌహీదె ఉలూహియత్‌ (దైవత్వంలో ఏకత్వం) – ఇందులో ఆరు ప్రకరణలున్నాయి

  • మొదటి ప్రకరణం:తాహీదె ఉలూహియత్‌ అంటే ఏమిటి?ఇది ఆరాధనకు మరో పేరు తౌహీదె ఉలూహియత్‌ దైవప్రవక్తల సందేశంలోని ప్రధానాంశం ఇదే
  • రెండవ ప్రకరణం : షహాదతైన్‌ అర్ధం ; వాటికి సంబంధించిన మౌలికాంశాలు, షరతులు, దోషాలు
    • మొదటిది : షహాదతైన్‌ అర్ధం
    • రెందవది : సాక్ష్యవచనాలలోని మౌలికాంశాలు
    • మూడవది : షహాదతైన్‌ షరతులు, సాక్ష్యం ఏడు షరతులతో ముడిపడి ఉంది
      మొదటి షరతు – జ్ఞానం రెండవ షరతు – నమ్మకం
    • నాల్దవది : షహాదతైన్‌ కోరెదేమిటి?
    • ఐదవది : షహాదతైన్‌ను వృధా చేసే విషయాలు
  • మూడవ ప్రకరణం : షరీయత్‌ రూపకల్పన గురించి
  • నాల్గవ ప్రకరణం : ఇబాదత్‌ అంటే ఏమిటి?
    • (1) ఇబాదత్‌ అర్ధం
    • (2) ఇబాదత్‌ (ఆరాధన) పలు రకాలు. అందులో చేరి ఉన్న అంశాలు
  • ఐదవ ప్రకరణం : ఇబాదత్‌ నిర్ధారణలో ఉన్న అపోహలు, అపార్ధాలు
  • ఆరవ ప్రకరణం : సిసలయిన ఆరాధనకు మూలసూత్రాలు

3. తౌహీదె అస్మా వ సిఫాత్‌ (దైవ నామాలు, దైవగుణాలలో ఏకత్వం)

  • (అ) ఖుర్‌ఆన్‌ హదీసుల ఆధారాలు :దివ్య ఖుర్‌ఆన్‌ ద్వారా కొన్ని ఆధారాలు
  • మొదటిది :దైవ నామాలు, గుణాలు ఖుర్‌ఆన్‌, హదీసుల వెలుగులో ఆధారాలు…
  • (2) మహాప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) మహితోక్తుల వెలుగులో దైవ నామాలకు సంబంధించిన …
  • (ఆ) అల్లాహ్‌ నామాలను, లక్షణాలను నిరూపించే బౌద్దిక ఆధారాలు
  • రెండవది:దైవనామాలు, దైవగుణాల విషయంలో అహ్లో సున్నత్‌ వల్‌ జమాఆత్‌…
  • మూడవది : మొత్తం పేర్లను, గుణగణాలను లేదా వాటిలో కొన్నింటిని …

మూడవ అధ్యాయం : షిర్క్‌, చెడు విశ్వాసాలు, సత్య తిరస్కారం, నాస్తికత్వం,షిర్క్‌ కాపట్యాల పూర్వాపరాలు 

  • మొదటి ప్రకరణం : మానవ జీవితంలో వైముఖ్య దశ, చెడు విశ్వాసాలు
  • రెండవ ప్రకరణం : షిర్క్‌ నిర్వచనం, దాని రకాలు
    • (అ) షిర్క్‌ నిర్వచనం
    • (ఆ) షిర్క్‌ రకాలు : షిర్క్‌ రెండు రకాలు
      మొదటి రకం : షిర్కె అక్బర్‌ (పెద్ద షిర్క్‌)
      రెండవ రకం : షిర్కె అస్గర్  : (చిన్నతరహా షిర్క్‌)
      1. కన్పించే షిర్క్‌. షిర్మ్‌తో కూడిన పనులు
      2. కన్పించని షిర్క్‌
    • షిర్కె అస్గర్  – షిర్మె అక్బర్‌కి మధ్యగల వ్యత్యాసాలు
  • మూడవ ప్రకరణం : కుఫ్ర్  (అవిశ్వాసం, తిరస్కార వైఖరి), నిర్వచనం, దాని రకాలు
    • (అ) కుఫ్ర్  నిర్వచనం
    • (ఆ) కుఫ్ర్  రకాలు:
      • మొదటి రకం: కుఫ్ర్ అక్బర్‌
      • రెండవ రకం : కుఫ్ర్ అస్గర్ (చిన్నతరహా కుఫ్ర్)
    • కుఫ్ర్ అక్బర్‌ – కుఫ్ర్ అస్గర్ మధ్య గల తేడాలు
  • నాల్గవ  ప్రకరణం : నిఫాఖ్‌ (కపటత్వం) నిర్వచనం, దాని రకాలు
    • (అ) నిఫాఖ్‌ (కపటత్వం, వంచన) నిర్వచనం .
    • (ఆ) నిఫాఖ్‌ (కాపట్యం,) రకాలు: 1. విశ్వాసపరమైన కపటత్వం  2. క్రియాత్మకమైన కపటత్వం
    • నిఫాఖె అక్బర్‌ – నిఫాఖె అస్గర్ కు మధ్య గల తేడాలు
  • ఐదవ ప్రకరణం: అజ్ఞానం, పాపం, మార్గభ్రష్టత, ధర్మభ్రష్టతల వాస్తవికత : వాటి రకాలు, ఆదేశాలు
    • 1. అజ్ఞానం
      • 1. సర్వ సాధారణ అజ్ఞానం
      • 2. ప్రత్యేకమైన అజ్ఞానం, పాపం (ఫిస్క్)
    • 2. పాపం (ఫిస్క్) రెండు రకాలు
    • 3. మార్దభ్రష్టత
    • 4. ఇర్తెదాద్‌ (ధర్మభ్రష్టత) రకాలు

నాల్లవ అధ్యాయం ; తౌహీద్‌కు వ్యతిరేకమైన పనులు లేదా అందులో లోపం  సృష్టించే మాటలు, చేతలు

  • మొదటి ప్రకరణం : హస్తాన్ని పరిశీలించి లేదా తారాబలాన్ని అగోచర జ్ఞానం ఉందని చెప్పటం
  • రెండవ ప్రకరణం : చేతబడి, సోదె, జ్యోతిష్కం
    • 1. చేతబడి (బాణామతి, క్షుద్రవిద్య)
    • 2. సోదె, జ్యోతిష్యం
  • మూడవ ప్రకరణం : దర్గాల వద్ద జంతుబలి ఇవ్వటం కానుకలు, నజరానాలు సమర్పించుకోవటం, శ్రద్ధాంజలి  ఘటించటం
  • నాల్లవ ప్రకరణం : విగ్రహాల, స్మారక చిహ్నాల పట్ల భక్తి ప్రపత్తులు
  • ఐదవ ప్రకరణం : ధర్మాన్ని పరిహసించటం, ధార్మిక చిహ్నాలను కించపరచటం
    ఎగతాళి రెండు రకాలుగా ఉంటుంది
  • ఆరవ ప్రకరణం : దేవుని షరీయత్‌ను వదలి ఇతరత్రా చట్టాలను ఆశ్రయించటం దైవసమ్మతమైన షరీయత్‌ను కాదని ఇతరత్రా చట్టాల ప్రకారం తీర్పులు కోరటం
  • ఏడవ ప్రకరణం : షరీయత్‌ నిర్మాణం – ధర్మాధర్మాల నిర్ధారణ దేవుని హక్కు
  • ఎనిమిదవ ప్రకరణం : అధర్మ శక్తులతో, మూర్ఖులతో  చేరటం
  • తొమ్మిదవ ప్రకరణం : జీవితం యొక్క భౌతిక దృక్పథం, దాని చెడుగులు
    • 1. భౌతిక దృక్పథం, దాని భావం
    • 2. జీవితానికి సంబంధించిన సరైన దృక్పథం
  • పదవ ప్రకరణం : మంత్రించి ఊదటం, తావీజులు కట్టటం
    • (1) మంత్రించి ఊదటం (రుఖయ)
    • (2) తావీజులు
  • పదకొండవ ప్రకరణం : దైవేతరుల పేర ప్రమాణం చేయటం, సృష్టితాల
    ఆశ్రయం  పొందటం, వారిని మొర పెట్టుకోవటం, సహాయమర్ధించటం

    • (అ) దైవేతరులపై ప్రమాణం చేయటం
    • (ఆ) తవస్సుల్ –  దైవ సామీప్యం కొరకు సృష్టితాలను “సాధనంగా”  చేసుకోవటం:
      • తవస్‌సుల్‌ రెండు రకాలు 1.అల్లాహ్‌ నామాలు, గుణాలను సాధనంగా చేసుకోవటం
    • రెండవ రకం : అధర్మమైన వసీలా
      • 1. మృతులను దుఆ చేయమని కోరటం హరామ్ (నిషిద్ధం)
      • (ఇ) సహాయం చేయమని, కష్టం తొలగించమని సృష్టితాలను అర్లించటం1. ఇస్తెఆనత్‌

ఐదవ అధ్యాయం : దైవ  ప్రవక్త యెడల, ఆయన కుటుంబీకుల యెడల, ప్రియ సహచరుల  యెడల తప్పనిసరిగా ఉండవలసిన విశ్వాసం

మొదటి ప్రకరణం : మహనీయ ముహమ్మద్‌ (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం)  యెడల ప్రేమాభిమానాలు, గౌరవ ప్రపత్తులు తప్పనిసరి. అయితే అతివాదం అవాంఛనీయం.

  • ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) స్థాయి అత్యున్నతం
  • (1) ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) యెడల (ప్రేమాభిమానాలు, గౌరవ ప్రపత్తులు అవశ్యం
  • (2) ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం)ను కొనియాడటంలో అతిశయిల్లకూడదు
  • (3) ఆయన (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) స్ధానం అత్యున్నతం

రెండవ ప్రకరణం : దైవప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం)కు విధేయత చూపటం అనివార్యం
మూడవ ప్రకరణం: దైవప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) పై దురూద్‌, సలాం పంపే ఆదేశం
నాల్గవ ప్రకరణం : ప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) ఇంటివారి ప్రాశస్త్యం, వారి హక్కులు

ఐదవ ప్రకరణం : ప్రవక్త సహచరుల (రది అల్లాహు అన్హుమ్) ఔన్నత్యం, వారి యెడల సద్భావన తప్పనిసరి. వారి మధ్యగల పరస్పర భేదాభిప్రాయాల విషయంలో అహ్లే సున్నత్‌ వల్‌ జమాఅత్‌ వైఖరి

(1) సహాబా అంటే ఎవరు? వారి గురించి ఎటువంటి నమ్మకం కలిగి ఉండాలి?
(2) ప్రవక్త సహచరుల (రది అల్లాహు అన్హుమ్) మధ్య విభేదాల, అంతఃకలహాల విషయంలో అహ్లే  సున్నత్‌ వల్‌ జమాఆఅత్‌ వైఖరి, ఉపద్రవానికి మూలం

  • సహాబాల మధ్య విభేదాలపై, అహ్లే సున్నత్‌ వల్‌ జమాఆఅత్‌ వైఖరి రెండు విషయాలపై..

ఆరవ ప్రకరణం : మహాప్రవక్త (సల్లలాహు అలైహి వ సల్లం) సహచరుల (రది అల్లాహు అన్హుమ్) ను, మార్గదర్శక నాయకులను తూలనాడరాదు

  • (1) సహాబాలను తూలనాడటం పట్ల వారింపు
  • (2) ముస్లిం సమాజంలోని మార్గదర్శకులను దూషించటం పట్ల వారింపు

ఆరవ అధ్యాయం : బిద్‌అతులు (నవీన పోకడలు)

మొదటి ప్రకరణం : బిద్‌అత్‌ నిర్వచనం : దాని రకాలు, ఆదేశాలు

  • 1. నిఘంటువు ప్రకారం బిద్‌అత్‌ అంటే
  • 2. ధర్మం (దీన్‌)లో బిద్‌అత్‌ల రకాలు
  • 3. ధర్మంలో బిద్‌అత్‌ల రకాలు, వాటి ఆదేశం
  • హెచ్చరిక

రెండవ ప్రకరణం : ముస్లింలలో పొడసూపిన బిద్‌అతులు: కారణాలు,రకాలు

  • ముస్లింలలో పొడసూపిన బిద్‌అతులు
    • మొదటిది : బిద్‌అత్‌లు పుట్టిన సమయం
    • రెండవది : బిద్‌అత్‌ల జన్మస్థలం
  • కొత్తపోకడల పుట్టుకకు ప్రధాన కారణాలు
    • బిద్‌అతుల పుట్టుపూర్వోత్తరాలు : కారణాలు
    • (అ) ధర్మాదేశాల పట్ల తగు పరిజ్ఞానం కొారవదటం
    • (ఆ) మనోవాంఛలను అనుసరించటం
    • (ఇ) కొన్ని ప్రత్యేక అభీమతాల పట్ల, కొందరు వ్యక్తుల పట్ల దురభిమానం
    • (ఈ) అవిశ్వాసులను పోలిన పద్ధతులను పాటించటం

మూడవ ప్రకరణం : బిద్‌అతీల విషయంలో ఇస్తామీయ సమాజం వైఖరి, వారి పోకడలను ఖండించటంలో ‘అహ్లే సున్నత్‌ వల్‌ జమాఅత్‌ విధానం

  • (1) బిదీఅతీల విషయంలో అహ్లై సున్నత్‌ వల్‌ జమాఅత్‌ వైఖరి
  • (2) బిద్‌అతీల చర్యలను ఖండించటంలో ‘అహ్లై సున్నత్‌ వల్‌ జమాఅత్‌ వారి పద్ధతి

నాల్లవ ప్రకరణం : వర్తమాన కాలంలోని బిద్‌అతులు : కొన్ని మచ్చుతునకలు :